{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414513"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414513","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βασικές διατροφικές οδηγίες της Ιπποκρατικής συλλογής","abstract":"Ο Ιπποκράτης (460−περ. 377 π.Χ.), ο σπουδαιότερος ιατρός της Αρχαιότητας και πατέρας της σύγχρονης Ιατρικής, γεννήθηκε στη νήσο Κω όπου και διδάχθηκε την Ιατρική. Έζησε στη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., μία περίοδο μεγάλης πνευματικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, γνωστής στην Ιστορία σαν «ο χρυσός αιώνας του Περικλή», από τον φημισμένο κυβερνήτη των Αθηνών. Πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλία, όπου εργάστηκε και δίδαξε Ιατρική. Φαίνεται πως ταξίδεψε εκτενώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας, και ίσως και έξω από αυτήν, προσφέροντας τις υπηρεσίες του. Απέκτησε μεγάλη φήμη στη διάρκεια της μακράς ζωής του και μέσω των γραπτών κειμένων του, επηρέασε την Ιατρική επιστήμη μέχρι σήμερα και την Ιατρική θεραπευτική μέχρι και τον 19ο αιώνα και την έλευση της σύγχρονης Ιατρικής. Στην Ιπποκρατική συλλογή, που αποτελείται από περίπου 60 βιβλία, συστηματοποιείται και καταγράφεται η τότε Ιατρική γνώση, χαρακτηρίζονται κλινικά σημεία και παθήσεις, προτείνονται θεραπείες και φάρμακα (κυρίως φυτικής προέλευσης), στο πλαίσιο ενός περίπλοκου πλαισίου εκτίμησης του ασθενή και της νόσου του. Ο Ιπποκράτης υποστήριζε την ύπαρξη τεσσάρων χυμών στο ανθρώπινο σώμα (αίμα, φλέγμα, κίτρινη και μαύρη χολή ή σύμφωνα με άλλα συγγράμματα: αίμα, φλέγμα, χολή και νερό) και θεωρούσε πως αυτοί επηρεάζονταν από τη διατροφή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των καταναλωμένων τροφών. Οι τροφές χαρακτηρίζονταν ως: θερμές, ξηρές, υγρές ή ψυχρές και θρεπτικές (ισχυρές) ή μη. Πρέσβευε την άποψη της αναγκαιότητας του μέτρου αλλά και των κυκλικών, ομαλών, μεταβολών της διατροφής και δραστηριότητας, ανάλογα με την αλλαγή των εποχών. Η εποχιακή αλλαγή της διατροφής που πρέσβευε, αφορούσε ακόμη και στα βασικά στοιχεία της, όπως το είδος αλεύρου που χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή άρτου. Σταθερός στην άποψη της ισορροπίας των αντιθέτων δυνάμεων, συνιστούσε τροφές θερμές και ξηρές για τον Χειμώνα και μαλακές (υγρές) στην διάρκεια του Καλοκαιριού. Ο άνθρωπος αντιμετωπίζονταν σαν ένα μέρος της φύσης σε δυναμική ισορροπία με τα στοιχεία της. Σε περίπτωση ασθένειας, συστήνονταν να γίνεται εκτίμηση της φύσης της νόσου, της εποχής που παρουσιάστηκε η ασθένεια και των ιδιαίτερων κλιματολογικών συνθηκών που την χαρακτήριζαν, όπως και της ιδιοσυγκρασίας (κυρίαρχου χυμού), του φύλου, της ηλικίας, του σωματότυπου και των συνηθειών του ασθενή. Τελικός στόχος ήταν να ληφθεί η απόφαση του εάν ο ασθενής χρειαζόταν «ξήρανση» ή «υγρασία» για την αποκατάσταση της υγείας του που γινόταν πάλι κυρίως μέσω της διατροφής και βοηθητικών φαρμάκων, με την λογική της χρήσης των αντιθέτων: «τα ενάντια των εναντίων εστίν ιήματα, ιητρική γαρ εστί πρόσθεσις και αφαίρεσις, αφαίρεσις μέν των υπερβαλλόντων, πρόσθεσις δε των ελλειπόντων» (Περί φυσών, παρ. 1). Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια συστηματικής καταγραφής των βασικών οδηγιών διαιτητικής που περιγράφονται στην Ιπποκρατική συλλογή τόσο με στόχο τη διατήρηση, όσο και την αποκατάσταση της υγείας. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε η δίαιτα και τα φυτικά φάρμακα (με δια του στόματος χορήγηση) που συστήνονταν σε νόσους που να μπορούν σε ικανοποιητικό βαθμό να ταυτοποιηθούν βάση της συμπτωματολογίας τους. Συμπληρωματικά, ερευνήθηκε η σύγχρονη βιβλιογραφία αναφορικά με δύο προτάσεις της Ιπποκρατικής προσέγγισης: τη δράση της νηστείας στην αρχική αντιμετώπιση της ασθένειας, και την ακόλουθη χορήγηση παρασκευασμάτων κριθαριού στη διάρκειά της.","abstract_html":"Ο Ιπποκράτης (460−περ. 377 π.Χ.), ο σπουδαιότερος ιατρός της Αρχαιότητας και πατέρας της σύγχρονης Ιατρικής, γεννήθηκε στη νήσο Κω όπου και διδάχθηκε την Ιατρική. Έζησε στη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., μία περίοδο μεγάλης πνευματικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, γνωστής στην Ιστορία σαν «ο χρυσός αιώνας του Περικλή», από τον φημισμένο κυβερνήτη των Αθηνών. Πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλία, όπου εργάστηκε και δίδαξε Ιατρική. Φαίνεται πως ταξίδεψε εκτενώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας, και ίσως και έξω από αυτήν, προσφέροντας τις υπηρεσίες του. Απέκτησε μεγάλη φήμη στη διάρκεια της μακράς ζωής του και μέσω των γραπτών κειμένων του, επηρέασε την Ιατρική επιστήμη μέχρι σήμερα και την Ιατρική θεραπευτική μέχρι και τον 19ο αιώνα και την έλευση της σύγχρονης Ιατρικής. Στην Ιπποκρατική συλλογή, που αποτελείται από περίπου 60 βιβλία, συστηματοποιείται και καταγράφεται η τότε Ιατρική γνώση, χαρακτηρίζονται κλινικά σημεία και παθήσεις, προτείνονται θεραπείες και φάρμακα (κυρίως φυτικής προέλευσης), στο πλαίσιο ενός περίπλοκου πλαισίου εκτίμησης του ασθενή και της νόσου του. Ο Ιπποκράτης υποστήριζε την ύπαρξη τεσσάρων χυμών στο ανθρώπινο σώμα (αίμα, φλέγμα, κίτρινη και μαύρη χολή ή σύμφωνα με άλλα συγγράμματα: αίμα, φλέγμα, χολή και νερό) και θεωρούσε πως αυτοί επηρεάζονταν από τη διατροφή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των καταναλωμένων τροφών. Οι τροφές χαρακτηρίζονταν ως: θερμές, ξηρές, υγρές ή ψυχρές και θρεπτικές (ισχυρές) ή μη. Πρέσβευε την άποψη της αναγκαιότητας του μέτρου αλλά και των κυκλικών, ομαλών, μεταβολών της διατροφής και δραστηριότητας, ανάλογα με την αλλαγή των εποχών. Η εποχιακή αλλαγή της διατροφής που πρέσβευε, αφορούσε ακόμη και στα βασικά στοιχεία της, όπως το είδος αλεύρου που χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή άρτου. Σταθερός στην άποψη της ισορροπίας των αντιθέτων δυνάμεων, συνιστούσε τροφές θερμές και ξηρές για τον Χειμώνα και μαλακές (υγρές) στην διάρκεια του Καλοκαιριού. Ο άνθρωπος αντιμετωπίζονταν σαν ένα μέρος της φύσης σε δυναμική ισορροπία με τα στοιχεία της. Σε περίπτωση ασθένειας, συστήνονταν να γίνεται εκτίμηση της φύσης της νόσου, της εποχής που παρουσιάστηκε η ασθένεια και των ιδιαίτερων κλιματολογικών συνθηκών που την χαρακτήριζαν, όπως και της ιδιοσυγκρασίας (κυρίαρχου χυμού), του φύλου, της ηλικίας, του σωματότυπου και των συνηθειών του ασθενή. Τελικός στόχος ήταν να ληφθεί η απόφαση του εάν ο ασθενής χρειαζόταν «ξήρανση» ή «υγρασία» για την αποκατάσταση της υγείας του που γινόταν πάλι κυρίως μέσω της διατροφής και βοηθητικών φαρμάκων, με την λογική της χρήσης των αντιθέτων: «τα ενάντια των εναντίων εστίν ιήματα, ιητρική γαρ εστί πρόσθεσις και αφαίρεσις, αφαίρεσις μέν των υπερβαλλόντων, πρόσθεσις δε των ελλειπόντων» (Περί φυσών, παρ. 1). Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια συστηματικής καταγραφής των βασικών οδηγιών διαιτητικής που περιγράφονται στην Ιπποκρατική συλλογή τόσο με στόχο τη διατήρηση, όσο και την αποκατάσταση της υγείας. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε η δίαιτα και τα φυτικά φάρμακα (με δια του στόματος χορήγηση) που συστήνονταν σε νόσους που να μπορούν σε ικανοποιητικό βαθμό να ταυτοποιηθούν βάση της συμπτωματολογίας τους. Συμπληρωματικά, ερευνήθηκε η σύγχρονη βιβλιογραφία αναφορικά με δύο προτάσεις της Ιπποκρατικής προσέγγισης: τη δράση της νηστείας στην αρχική αντιμετώπιση της ασθένειας, και την ακόλουθη χορήγηση παρασκευασμάτων κριθαριού στη διάρκειά της.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαθιανάκη Κλεοπάτρα","Mathianaki Kleopatra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414513"],"render_values":[{"text":"uoadl:3414513","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414513","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414513","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3414513","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαθιανάκη Κλεοπάτρα","Mathianaki Kleopatra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414513","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414513"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Ιπποκράτης (460−περ. 377 π.Χ.), ο σπουδαιότερος ιατρός της Αρχαιότητας και πατέρας της σύγχρονης Ιατρικής, γεννήθηκε στη νήσο Κω όπου και διδάχθηκε την Ιατρική. Έζησε στη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., μία περίοδο μεγάλης πνευματικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, γνωστής στην Ιστορία σαν «ο χρυσός αιώνας του Περικλή», από τον φημισμένο κυβερνήτη των Αθηνών. Πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλία, όπου εργάστηκε και δίδαξε Ιατρική. Φαίνεται πως ταξίδεψε εκτενώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας, και ίσως και έξω από αυτήν, προσφέροντας τις υπηρεσίες του. Απέκτησε μεγάλη φήμη στη διάρκεια της μακράς ζωής του και μέσω των γραπτών κειμένων του, επηρέασε την Ιατρική επιστήμη μέχρι σήμερα και την Ιατρική θεραπευτική μέχρι και τον 19ο αιώνα και την έλευση της σύγχρονης Ιατρικής. Στην Ιπποκρατική συλλογή, που αποτελείται από περίπου 60 βιβλία, συστηματοποιείται και καταγράφεται η τότε Ιατρική γνώση, χαρακτηρίζονται κλινικά σημεία και παθήσεις, προτείνονται θεραπείες και φάρμακα (κυρίως φυτικής προέλευσης), στο πλαίσιο ενός περίπλοκου πλαισίου εκτίμησης του ασθενή και της νόσου του. Ο Ιπποκράτης υποστήριζε την ύπαρξη τεσσάρων χυμών στο ανθρώπινο σώμα (αίμα, φλέγμα, κίτρινη και μαύρη χολή ή σύμφωνα με άλλα συγγράμματα: αίμα, φλέγμα, χολή και νερό) και θεωρούσε πως αυτοί επηρεάζονταν από τη διατροφή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των καταναλωμένων τροφών. Οι τροφές χαρακτηρίζονταν ως: θερμές, ξηρές, υγρές ή ψυχρές και θρεπτικές (ισχυρές) ή μη. Πρέσβευε την άποψη της αναγκαιότητας του μέτρου αλλά και των κυκλικών, ομαλών, μεταβολών της διατροφής και δραστηριότητας, ανάλογα με την αλλαγή των εποχών. Η εποχιακή αλλαγή της διατροφής που πρέσβευε, αφορούσε ακόμη και στα βασικά στοιχεία της, όπως το είδος αλεύρου που χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή άρτου. Σταθερός στην άποψη της ισορροπίας των αντιθέτων δυνάμεων, συνιστούσε τροφές θερμές και ξηρές για τον Χειμώνα και μαλακές (υγρές) στην διάρκεια του Καλοκαιριού. Ο άνθρωπος αντιμετωπίζονταν σαν ένα μέρος της φύσης σε δυναμική ισορροπία με τα στοιχεία της. Σε περίπτωση ασθένειας, συστήνονταν να γίνεται εκτίμηση της φύσης της νόσου, της εποχής που παρουσιάστηκε η ασθένεια και των ιδιαίτερων κλιματολογικών συνθηκών που την χαρακτήριζαν, όπως και της ιδιοσυγκρασίας (κυρίαρχου χυμού), του φύλου, της ηλικίας, του σωματότυπου και των συνηθειών του ασθενή. Τελικός στόχος ήταν να ληφθεί η απόφαση του εάν ο ασθενής χρειαζόταν «ξήρανση» ή «υγρασία» για την αποκατάσταση της υγείας του που γινόταν πάλι κυρίως μέσω της διατροφής και βοηθητικών φαρμάκων, με την λογική της χρήσης των αντιθέτων: «τα ενάντια των εναντίων εστίν ιήματα, ιητρική γαρ εστί πρόσθεσις και αφαίρεσις, αφαίρεσις μέν των υπερβαλλόντων, πρόσθεσις δε των ελλειπόντων» (Περί φυσών, παρ. 1). Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια συστηματικής καταγραφής των βασικών οδηγιών διαιτητικής που περιγράφονται στην Ιπποκρατική συλλογή τόσο με στόχο τη διατήρηση, όσο και την αποκατάσταση της υγείας. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε η δίαιτα και τα φυτικά φάρμακα (με δια του στόματος χορήγηση) που συστήνονταν σε νόσους που να μπορούν σε ικανοποιητικό βαθμό να ταυτοποιηθούν βάση της συμπτωματολογίας τους. Συμπληρωματικά, ερευνήθηκε η σύγχρονη βιβλιογραφία αναφορικά με δύο προτάσεις της Ιπποκρατικής προσέγγισης: τη δράση της νηστείας στην αρχική αντιμετώπιση της ασθένειας, και την ακόλουθη χορήγηση παρασκευασμάτων κριθαριού στη διάρκειά της.","Hippocrates (460-c. 377 BC), the greatest physician of Antiquity and father of modern medicine, was born and studied medicine at the island of Kos. He lived during the famous 5th century BC, a period of great intellectual and artistic activity, known in history as \"the golden age of Pericles\", by the famous governor of Athens. He seems to have traveled extensively in Greece and possibly abroad too, offering his services. He gained great fame during his long life, and through his written work, he influenced Medicine to this day and the medical treatment well into the 19th century. In the Hippocratic collection, which consists of about 60 books, the medical knowledge of that time is systematized and recorded, clinical signs and ailments are characterized, treatments are proposed, as well as medicines (mainly of plant origin), in the context of a complex assessment framework of the patient and his disease. Hippocrates, supported the existence of four juices in the human body (blood, phlegm, yellow and black bile or according to other writings: blood, phlegm, bile and water) and he believed that these were affected by diet and specifically by the particular characteristics of the foods consumed. Foods were characterized as: hot, dry, wet or cold and nutritious (strong) or not. He advocated the necessity of moderation and the smooth, cyclical, changes in diet and activity, according to the change of seasons. This approach involved even the basis of the diet, such as the type of flour used to make bread. Firm in the view of the balance of opposing forces, Hippocrates recommended warm and dry foods during winter and soft (moist) foods during the summer. Man was treated as a part of nature in dynamic balance with its elements. In case of illness, doctors were recommended to assess its nature, the season that it occurred and the climate that characterized the season before its onset, as well as the patient's temperament (dominant juice), sex, age, body type and habits. The final goal was to decide as to whether the patient needed \"drying\" or \"hydration\", to restore his health, which was again accomplished mainly through nutrition and auxiliary drugs with the logic of using opposites: \"the opposites are cures for the opposites, for medicine is addition and subtraction, the subtraction of those who are overflowing, and the addition of those who are lacking. \" (On Airs, par. 1). In the present study, we tried to make a systematic record of the basic dietary guidelines in the Hippocratic corpus, both for maintaining and for restoring health. We also recorded the herbal medicines (given by oral administration) and the diet, recommended for diseases that could be identified today, based on their symptomatology. In addition, Medical scientific research data was reviewed, regarding two propositions of the Hippocratic approach: fasting at the onset of a serious disease and the following administration of barley preparations."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βασικές διατροφικές οδηγίες της Ιπποκρατικής συλλογής"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαθιανάκη Κλεοπάτρα","Mathianaki Kleopatra"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο Ιπποκράτης (460−περ. 377 π.Χ.), ο σπουδαιότερος ιατρός της Αρχαιότητας και πατέρας της σύγχρονης Ιατρικής, γεννήθηκε στη νήσο Κω όπου και διδάχθηκε την Ιατρική. Έζησε στη διάρκεια του 5ου αιώνα π.Χ., μία περίοδο μεγάλης πνευματικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας, γνωστής στην Ιστορία σαν «ο χρυσός αιώνας του Περικλή», από τον φημισμένο κυβερνήτη των Αθηνών. Πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλία, όπου εργάστηκε και δίδαξε Ιατρική. Φαίνεται πως ταξίδεψε εκτενώς σε πολλά μέρη της Ελλάδας, και ίσως και έξω από αυτήν, προσφέροντας τις υπηρεσίες του. Απέκτησε μεγάλη φήμη στη διάρκεια της μακράς ζωής του και μέσω των γραπτών κειμένων του, επηρέασε την Ιατρική επιστήμη μέχρι σήμερα και την Ιατρική θεραπευτική μέχρι και τον 19ο αιώνα και την έλευση της σύγχρονης Ιατρικής. Στην Ιπποκρατική συλλογή, που αποτελείται από περίπου 60 βιβλία, συστηματοποιείται και καταγράφεται η τότε Ιατρική γνώση, χαρακτηρίζονται κλινικά σημεία και παθήσεις, προτείνονται θεραπείες και φάρμακα (κυρίως φυτικής προέλευσης), στο πλαίσιο ενός περίπλοκου πλαισίου εκτίμησης του ασθενή και της νόσου του. Ο Ιπποκράτης υποστήριζε την ύπαρξη τεσσάρων χυμών στο ανθρώπινο σώμα (αίμα, φλέγμα, κίτρινη και μαύρη χολή ή σύμφωνα με άλλα συγγράμματα: αίμα, φλέγμα, χολή και νερό) και θεωρούσε πως αυτοί επηρεάζονταν από τη διατροφή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των καταναλωμένων τροφών. Οι τροφές χαρακτηρίζονταν ως: θερμές, ξηρές, υγρές ή ψυχρές και θρεπτικές (ισχυρές) ή μη. Πρέσβευε την άποψη της αναγκαιότητας του μέτρου αλλά και των κυκλικών, ομαλών, μεταβολών της διατροφής και δραστηριότητας, ανάλογα με την αλλαγή των εποχών. Η εποχιακή αλλαγή της διατροφής που πρέσβευε, αφορούσε ακόμη και στα βασικά στοιχεία της, όπως το είδος αλεύρου που χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή άρτου. Σταθερός στην άποψη της ισορροπίας των αντιθέτων δυνάμεων, συνιστούσε τροφές θερμές και ξηρές για τον Χειμώνα και μαλακές (υγρές) στην διάρκεια του Καλοκαιριού. Ο άνθρωπος αντιμετωπίζονταν σαν ένα μέρος της φύσης σε δυναμική ισορροπία με τα στοιχεία της. Σε περίπτωση ασθένειας, συστήνονταν να γίνεται εκτίμηση της φύσης της νόσου, της εποχής που παρουσιάστηκε η ασθένεια και των ιδιαίτερων κλιματολογικών συνθηκών που την χαρακτήριζαν, όπως και της ιδιοσυγκρασίας (κυρίαρχου χυμού), του φύλου, της ηλικίας, του σωματότυπου και των συνηθειών του ασθενή. Τελικός στόχος ήταν να ληφθεί η απόφαση του εάν ο ασθενής χρειαζόταν «ξήρανση» ή «υγρασία» για την αποκατάσταση της υγείας του που γινόταν πάλι κυρίως μέσω της διατροφής και βοηθητικών φαρμάκων, με την λογική της χρήσης των αντιθέτων: «τα ενάντια των εναντίων εστίν ιήματα, ιητρική γαρ εστί πρόσθεσις και αφαίρεσις, αφαίρεσις μέν των υπερβαλλόντων, πρόσθεσις δε των ελλειπόντων» (Περί φυσών, παρ. 1). Στην παρούσα μελέτη έγινε προσπάθεια συστηματικής καταγραφής των βασικών οδηγιών διαιτητικής που περιγράφονται στην Ιπποκρατική συλλογή τόσο με στόχο τη διατήρηση, όσο και την αποκατάσταση της υγείας. Επιπρόσθετα, καταγράφηκε η δίαιτα και τα φυτικά φάρμακα (με δια του στόματος χορήγηση) που συστήνονταν σε νόσους που να μπορούν σε ικανοποιητικό βαθμό να ταυτοποιηθούν βάση της συμπτωματολογίας τους. Συμπληρωματικά, ερευνήθηκε η σύγχρονη βιβλιογραφία αναφορικά με δύο προτάσεις της Ιπποκρατικής προσέγγισης: τη δράση της νηστείας στην αρχική αντιμετώπιση της ασθένειας, και την ακόλουθη χορήγηση παρασκευασμάτων κριθαριού στη διάρκειά της.","Hippocrates (460-c. 377 BC), the greatest physician of Antiquity and father of modern medicine, was born and studied medicine at the island of Kos. He lived during the famous 5th century BC, a period of great intellectual and artistic activity, known in history as \"the golden age of Pericles\", by the famous governor of Athens. He seems to have traveled extensively in Greece and possibly abroad too, offering his services. He gained great fame during his long life, and through his written work, he influenced Medicine to this day and the medical treatment well into the 19th century. In the Hippocratic collection, which consists of about 60 books, the medical knowledge of that time is systematized and recorded, clinical signs and ailments are characterized, treatments are proposed, as well as medicines (mainly of plant origin), in the context of a complex assessment framework of the patient and his disease. Hippocrates, supported the existence of four juices in the human body (blood, phlegm, yellow and black bile or according to other writings: blood, phlegm, bile and water) and he believed that these were affected by diet and specifically by the particular characteristics of the foods consumed. Foods were characterized as: hot, dry, wet or cold and nutritious (strong) or not. He advocated the necessity of moderation and the smooth, cyclical, changes in diet and activity, according to the change of seasons. This approach involved even the basis of the diet, such as the type of flour used to make bread. Firm in the view of the balance of opposing forces, Hippocrates recommended warm and dry foods during winter and soft (moist) foods during the summer. Man was treated as a part of nature in dynamic balance with its elements. In case of illness, doctors were recommended to assess its nature, the season that it occurred and the climate that characterized the season before its onset, as well as the patient's temperament (dominant juice), sex, age, body type and habits. The final goal was to decide as to whether the patient needed \"drying\" or \"hydration\", to restore his health, which was again accomplished mainly through nutrition and auxiliary drugs with the logic of using opposites: \"the opposites are cures for the opposites, for medicine is addition and subtraction, the subtraction of those who are overflowing, and the addition of those who are lacking. \" (On Airs, par. 1). In the present study, we tried to make a systematic record of the basic dietary guidelines in the Hippocratic corpus, both for maintaining and for restoring health. We also recorded the herbal medicines (given by oral administration) and the diet, recommended for diseases that could be identified today, based on their symptomatology. In addition, Medical scientific research data was reviewed, regarding two propositions of the Hippocratic approach: fasting at the onset of a serious disease and the following administration of barley preparations."],"dc:identifier":["uoadl:3414513","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414513"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βασικές διατροφικές οδηγίες της Ιπποκρατικής συλλογής"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:15Z"}