{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414666"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414666","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο Ρόλος του πολυμορφισμού rs17576 στην ανδρική υπογονιμότητα","abstract":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση του ρόλου του πολυμορφισμού rs17576 στο γονίδιο της μεταλλοπρωτεϊνάσης MMP-9 στην ανδρική υπογονιμότητα. Η υπογονιμότητα συνιστά ένα κλινικό πρόβλημα που επηρεάζει πολλά ζευγάρια με το 50% των περιπτώσεων να οφείλεται σε ανδρικό παράγοντα. Η ανδρική υπογονιμότητα είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο και συχνά προκαλείται από περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Το σπέρμα απαρτίζεται από διάφορα συστατικά, τα οποία επηρεάζουν τη γονιμοποιητική ικανότητα του και τα οποία ακόμη δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Τα συστατικά αυτά αναφέρονται σε βιοχημικές παραμέτρους του σπερματικού υγρού που εκκρίνεται από τους όρχεις, τα σπερματικά σωληνάρια και τον προστάτη, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (ΜΜΡs) είναι μία οικογένεια ενζύμων που εξαρτώνται από τον ψευδάργυρο και εμπλέκονται στην αποδόμηση και αναδιαμόρφωση του εξωκυττάριου στρώματος συμμετέχοντας σε μία μεγάλη ποικιλία φυσιολογικών διαδικασιών, όπως η ωοθυλακιορρηξία και η γονιμοποίηση. Επιπλέον, τα όργανα της αναπαραγωγής υφίστανται σημαντικές μεταβολές δομικά και λειτουργικά κατά τη διάρκεια της ζωής με τη βοήθεια των ενζύμων αυτών. Ολοένα και περισσότερα δεδομένα υπογραμμίζουν το ρόλο των μεταλλοπρωτεϊνασών στην ανδρική γονιμότητα λόγω της συμβολής τους στην ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων, στη σπερματογένεση και στη γονιμοποίηση. Η μεταλλοπρωτεϊνάση ΜΜΡ-9 ανήκει στις ζελατινάσες, μία υποκατηγορία των μεταλλοπρωτεϊνασών που συμμετέχουν στην αποδόμηση του κολλαγόνου τύπου IV και της ζελατίνης. Εκφράζεται στην ουρά των σπερματοζωαρίων και εμπλέκεται στη σπερματογένεση και διαφοροποίηση του σπέρματος. Πολυμορφισμοί μονού νουκλεοτιδίου (SNPs) σε περιοχές του γονιδίου της ΜΜΡ-9 ίσως επηρεάζουν την έκφρασή του και τροποποιούν τη δράση του ενζύμου έχοντας αντίκτυπο και στη γονιμότητα. Ο πολυμορφισμός rs17576 βρίσκεται στο εξώνιο 6 του γονιδίου της ΜΜΡ-9, όπου η αδενίνη έχει αντικατασταθεί από γουανίνη και μελέτες τον έχουν συσχετίσει με καρκίνο στον προστάτη και φλεγμονές. Παρόλα αυτά δεν έχει διαλευκανθεί αν ο rs17576 επηρεάζει τις παραμέτρους του σπέρματος και κατ’επέκταση την ανδρική γονιμότητα. Για τη διερεύνηση αυτού του ερωτήματος χρησιμοποιήθηκαν 114 δείγματα σπέρματος εκ των οποίων τα 61 ανήκαν σε υγιείς άνδρες και τα 53 σε υπογόνιμους άνδρες σύμφωνα με τις οδηγίες του WHO. Τα δείγματα υπέστησαν κατάλληλη επεξεργασία απομονώνοντας το DNA από το σπέρμα, πολλαπλασσιάζοντας το γονίδιο της ΜΜΡ-9 με PCR και επωάζοντας τα προϊόντα με την περιοριστική ενδονουκλεάση BSO BI για την ανίχνευση του πολυμορφισμού rs17576. Ύστερα από στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι το ποσοστό του φυσιολογικού γονότυπου ήταν περίπου το ίδιο μεταξύ των γόνιμων (52,5%) και υπογόνιμων (49,1%) ανδρών. Το ποσοστό των ετεροζυγωτών ήταν υψηλότερο στους γόνιμους άνδρες (39,3%) σε σχέση με τους υπογόνιμους (32,1%), ενώ το ποσοστό των ομοζυγωτών ήταν υψηλότερο στην υπογόνιμη ομάδα (18,9%) συγκριτικά με τη γόνιμη (8,2%). Παρόλα αυτά οι διαφορές των γονοτύπων μεταξύ των γόνιμων και υπογόνιμων δεν κρίθηκαν στατιστικώς σημαντικές, συμπεραίνοντας ότι στο δεδομένο δείγμα ο πολυμορφισμός rs17576 δεν επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα.","abstract_html":"Στην παρούσα διπλωματική εργασία αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση του ρόλου του πολυμορφισμού rs17576 στο γονίδιο της μεταλλοπρωτεϊνάσης MMP-9 στην ανδρική υπογονιμότητα. Η υπογονιμότητα συνιστά ένα κλινικό πρόβλημα που επηρεάζει πολλά ζευγάρια με το 50% των περιπτώσεων να οφείλεται σε ανδρικό παράγοντα. Η ανδρική υπογονιμότητα είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο και συχνά προκαλείται από περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Το σπέρμα απαρτίζεται από διάφορα συστατικά, τα οποία επηρεάζουν τη γονιμοποιητική ικανότητα του και τα οποία ακόμη δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Τα συστατικά αυτά αναφέρονται σε βιοχημικές παραμέτρους του σπερματικού υγρού που εκκρίνεται από τους όρχεις, τα σπερματικά σωληνάρια και τον προστάτη, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (ΜΜΡs) είναι μία οικογένεια ενζύμων που εξαρτώνται από τον ψευδάργυρο και εμπλέκονται στην αποδόμηση και αναδιαμόρφωση του εξωκυττάριου στρώματος συμμετέχοντας σε μία μεγάλη ποικιλία φυσιολογικών διαδικασιών, όπως η ωοθυλακιορρηξία και η γονιμοποίηση. Επιπλέον, τα όργανα της αναπαραγωγής υφίστανται σημαντικές μεταβολές δομικά και λειτουργικά κατά τη διάρκεια της ζωής με τη βοήθεια των ενζύμων αυτών. Ολοένα και περισσότερα δεδομένα υπογραμμίζουν το ρόλο των μεταλλοπρωτεϊνασών στην ανδρική γονιμότητα λόγω της συμβολής τους στην ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων, στη σπερματογένεση και στη γονιμοποίηση. Η μεταλλοπρωτεϊνάση ΜΜΡ-9 ανήκει στις ζελατινάσες, μία υποκατηγορία των μεταλλοπρωτεϊνασών που συμμετέχουν στην αποδόμηση του κολλαγόνου τύπου IV και της ζελατίνης. Εκφράζεται στην ουρά των σπερματοζωαρίων και εμπλέκεται στη σπερματογένεση και διαφοροποίηση του σπέρματος. Πολυμορφισμοί μονού νουκλεοτιδίου (SNPs) σε περιοχές του γονιδίου της ΜΜΡ-9 ίσως επηρεάζουν την έκφρασή του και τροποποιούν τη δράση του ενζύμου έχοντας αντίκτυπο και στη γονιμότητα. Ο πολυμορφισμός rs17576 βρίσκεται στο εξώνιο 6 του γονιδίου της ΜΜΡ-9, όπου η αδενίνη έχει αντικατασταθεί από γουανίνη και μελέτες τον έχουν συσχετίσει με καρκίνο στον προστάτη και φλεγμονές. Παρόλα αυτά δεν έχει διαλευκανθεί αν ο rs17576 επηρεάζει τις παραμέτρους του σπέρματος και κατ’επέκταση την ανδρική γονιμότητα. Για τη διερεύνηση αυτού του ερωτήματος χρησιμοποιήθηκαν 114 δείγματα σπέρματος εκ των οποίων τα 61 ανήκαν σε υγιείς άνδρες και τα 53 σε υπογόνιμους άνδρες σύμφωνα με τις οδηγίες του WHO. Τα δείγματα υπέστησαν κατάλληλη επεξεργασία απομονώνοντας το DNA από το σπέρμα, πολλαπλασσιάζοντας το γονίδιο της ΜΜΡ-9 με PCR και επωάζοντας τα προϊόντα με την περιοριστική ενδονουκλεάση BSO BI για την ανίχνευση του πολυμορφισμού rs17576. Ύστερα από στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι το ποσοστό του φυσιολογικού γονότυπου ήταν περίπου το ίδιο μεταξύ των γόνιμων (52,5%) και υπογόνιμων (49,1%) ανδρών. Το ποσοστό των ετεροζυγωτών ήταν υψηλότερο στους γόνιμους άνδρες (39,3%) σε σχέση με τους υπογόνιμους (32,1%), ενώ το ποσοστό των ομοζυγωτών ήταν υψηλότερο στην υπογόνιμη ομάδα (18,9%) συγκριτικά με τη γόνιμη (8,2%). Παρόλα αυτά οι διαφορές των γονοτύπων μεταξύ των γόνιμων και υπογόνιμων δεν κρίθηκαν στατιστικώς σημαντικές, συμπεραίνοντας ότι στο δεδομένο δείγμα ο πολυμορφισμός rs17576 δεν επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλείου Γεωργία","Vasileiou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414666"],"render_values":[{"text":"uoadl:3414666","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414666","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414666","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3414666","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλείου Γεωργία","Vasileiou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414666","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414666"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση του ρόλου του πολυμορφισμού rs17576 στο γονίδιο της μεταλλοπρωτεϊνάσης MMP-9 στην ανδρική υπογονιμότητα. Η υπογονιμότητα συνιστά ένα κλινικό πρόβλημα που επηρεάζει πολλά ζευγάρια με το 50% των περιπτώσεων να οφείλεται σε ανδρικό παράγοντα. Η ανδρική υπογονιμότητα είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο και συχνά προκαλείται από περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Το σπέρμα απαρτίζεται από διάφορα συστατικά, τα οποία επηρεάζουν τη γονιμοποιητική ικανότητα του και τα οποία ακόμη δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Τα συστατικά αυτά αναφέρονται σε βιοχημικές παραμέτρους του σπερματικού υγρού που εκκρίνεται από τους όρχεις, τα σπερματικά σωληνάρια και τον προστάτη, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (ΜΜΡs) είναι μία οικογένεια ενζύμων που εξαρτώνται από τον ψευδάργυρο και εμπλέκονται στην αποδόμηση και αναδιαμόρφωση του εξωκυττάριου στρώματος συμμετέχοντας σε μία μεγάλη ποικιλία φυσιολογικών διαδικασιών, όπως η ωοθυλακιορρηξία και η γονιμοποίηση. Επιπλέον, τα όργανα της αναπαραγωγής υφίστανται σημαντικές μεταβολές δομικά και λειτουργικά κατά τη διάρκεια της ζωής με τη βοήθεια των ενζύμων αυτών. Ολοένα και περισσότερα δεδομένα υπογραμμίζουν το ρόλο των μεταλλοπρωτεϊνασών στην ανδρική γονιμότητα λόγω της συμβολής τους στην ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων, στη σπερματογένεση και στη γονιμοποίηση. Η μεταλλοπρωτεϊνάση ΜΜΡ-9 ανήκει στις ζελατινάσες, μία υποκατηγορία των μεταλλοπρωτεϊνασών που συμμετέχουν στην αποδόμηση του κολλαγόνου τύπου IV και της ζελατίνης. Εκφράζεται στην ουρά των σπερματοζωαρίων και εμπλέκεται στη σπερματογένεση και διαφοροποίηση του σπέρματος. Πολυμορφισμοί μονού νουκλεοτιδίου (SNPs) σε περιοχές του γονιδίου της ΜΜΡ-9 ίσως επηρεάζουν την έκφρασή του και τροποποιούν τη δράση του ενζύμου έχοντας αντίκτυπο και στη γονιμότητα. Ο πολυμορφισμός rs17576 βρίσκεται στο εξώνιο 6 του γονιδίου της ΜΜΡ-9, όπου η αδενίνη έχει αντικατασταθεί από γουανίνη και μελέτες τον έχουν συσχετίσει με καρκίνο στον προστάτη και φλεγμονές. Παρόλα αυτά δεν έχει διαλευκανθεί αν ο rs17576 επηρεάζει τις παραμέτρους του σπέρματος και κατ’επέκταση την ανδρική γονιμότητα. Για τη διερεύνηση αυτού του ερωτήματος χρησιμοποιήθηκαν 114 δείγματα σπέρματος εκ των οποίων τα 61 ανήκαν σε υγιείς άνδρες και τα 53 σε υπογόνιμους άνδρες σύμφωνα με τις οδηγίες του WHO. Τα δείγματα υπέστησαν κατάλληλη επεξεργασία απομονώνοντας το DNA από το σπέρμα, πολλαπλασσιάζοντας το γονίδιο της ΜΜΡ-9 με PCR και επωάζοντας τα προϊόντα με την περιοριστική ενδονουκλεάση BSO BI για την ανίχνευση του πολυμορφισμού rs17576. Ύστερα από στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι το ποσοστό του φυσιολογικού γονότυπου ήταν περίπου το ίδιο μεταξύ των γόνιμων (52,5%) και υπογόνιμων (49,1%) ανδρών. Το ποσοστό των ετεροζυγωτών ήταν υψηλότερο στους γόνιμους άνδρες (39,3%) σε σχέση με τους υπογόνιμους (32,1%), ενώ το ποσοστό των ομοζυγωτών ήταν υψηλότερο στην υπογόνιμη ομάδα (18,9%) συγκριτικά με τη γόνιμη (8,2%). Παρόλα αυτά οι διαφορές των γονοτύπων μεταξύ των γόνιμων και υπογόνιμων δεν κρίθηκαν στατιστικώς σημαντικές, συμπεραίνοντας ότι στο δεδομένο δείγμα ο πολυμορφισμός rs17576 δεν επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα.","The aim of this control-case study is to investigate if there is association between the rs17576 polymorphism in Matrix-Metalloproteinase 9 (MMP-9) gene and male infertility. Infertility is a clinical problem that affects many couples and 50% of these cases are caused by male factor. Male infertility is a complex phenomenon and is usually influenced by many environmental and genetic factors. The semen comprises components that affect sperm fertilizing ability and have thus far remained little explored. These components are referred to biochemical parameters of the seminal plasma secreted by the testis, the seminiferous tubules and the prostate gland, such as metalloproteinases. Matrix Metalloproteinases (MMPs) are a family of zinc-dependent enzymes that are involved in matrix degradation and remodelling. They participate in a number of physiological processes, such as ovulation and fertilization. Reproductive organs undergo major alterations in their structural and functional properties throughout adult life and MMPs contribute to these modifications. Accumulating evidence has shown that MMPs impact male fertility due to their involvement in the development of reproductive organs, in spermatogenesis and in fertilization. MMP-9 belongs to gelatinases, a subtype of metalloproteinases, which are involved in the degradation of collagen type IV and gelatine. It presents in the tail of the sperm and plays a role in sperm generation and differentiation. Single nucleotide polymorphisms in code or non-code regions of MMP-9's gene influence its expression and alter enzyme’s activity, affecting fertility. The rs17576 polymorphism is located at exon 6 of MMP-9 gene and results in adenine’s replacement with guanine. Studies have related rs17576 with prostate cancer and inflammation. Although, it remains unclear if rs17576 affects sperm parameters and subsequently male infertility. In order to investigate this question, they were used 114 sperm samples in total. The control group contained 61 sperm samples from fertile men, while the case group consisted of 53 samples from infertile men according to WHO guidelines. DNA was extracted, amplified with polymerase-chain-reaction and incubated with BSO BI restriction enzyme, so as to detect the rs17576 polymorphism. From statistical analysis of the results, it is shown that the percentage of the normal genotype was almost the same between the fertile (52,5%) and the infertile men (49,1%). The percentage of the heterozygous genotype was higher in fertile samples (39,3%) than in infertile (32,1%) samples, while the percentage of homozygous genotype was higher in infertile group (18,9%) in comparison with the fertile one (8,2%). However, the differences in the percentage of each genotype between the fertile and the infertile men are not statistically significant, concluding that in this specific population the rs17576 polymorphism does not affect male fertility."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο Ρόλος του πολυμορφισμού rs17576 στην ανδρική υπογονιμότητα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλείου Γεωργία","Vasileiou Georgia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στην παρούσα διπλωματική εργασία αντικείμενο μελέτης αποτέλεσε η διερεύνηση του ρόλου του πολυμορφισμού rs17576 στο γονίδιο της μεταλλοπρωτεϊνάσης MMP-9 στην ανδρική υπογονιμότητα. Η υπογονιμότητα συνιστά ένα κλινικό πρόβλημα που επηρεάζει πολλά ζευγάρια με το 50% των περιπτώσεων να οφείλεται σε ανδρικό παράγοντα. Η ανδρική υπογονιμότητα είναι πολυπαραγοντικό φαινόμενο και συχνά προκαλείται από περιβαλλοντικούς και γενετικούς παράγοντες. Το σπέρμα απαρτίζεται από διάφορα συστατικά, τα οποία επηρεάζουν τη γονιμοποιητική ικανότητα του και τα οποία ακόμη δεν έχουν μελετηθεί πλήρως. Τα συστατικά αυτά αναφέρονται σε βιοχημικές παραμέτρους του σπερματικού υγρού που εκκρίνεται από τους όρχεις, τα σπερματικά σωληνάρια και τον προστάτη, όπως οι μεταλλοπρωτεϊνάσες. Οι μεταλλοπρωτεϊνάσες (ΜΜΡs) είναι μία οικογένεια ενζύμων που εξαρτώνται από τον ψευδάργυρο και εμπλέκονται στην αποδόμηση και αναδιαμόρφωση του εξωκυττάριου στρώματος συμμετέχοντας σε μία μεγάλη ποικιλία φυσιολογικών διαδικασιών, όπως η ωοθυλακιορρηξία και η γονιμοποίηση. Επιπλέον, τα όργανα της αναπαραγωγής υφίστανται σημαντικές μεταβολές δομικά και λειτουργικά κατά τη διάρκεια της ζωής με τη βοήθεια των ενζύμων αυτών. Ολοένα και περισσότερα δεδομένα υπογραμμίζουν το ρόλο των μεταλλοπρωτεϊνασών στην ανδρική γονιμότητα λόγω της συμβολής τους στην ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων, στη σπερματογένεση και στη γονιμοποίηση. Η μεταλλοπρωτεϊνάση ΜΜΡ-9 ανήκει στις ζελατινάσες, μία υποκατηγορία των μεταλλοπρωτεϊνασών που συμμετέχουν στην αποδόμηση του κολλαγόνου τύπου IV και της ζελατίνης. Εκφράζεται στην ουρά των σπερματοζωαρίων και εμπλέκεται στη σπερματογένεση και διαφοροποίηση του σπέρματος. Πολυμορφισμοί μονού νουκλεοτιδίου (SNPs) σε περιοχές του γονιδίου της ΜΜΡ-9 ίσως επηρεάζουν την έκφρασή του και τροποποιούν τη δράση του ενζύμου έχοντας αντίκτυπο και στη γονιμότητα. Ο πολυμορφισμός rs17576 βρίσκεται στο εξώνιο 6 του γονιδίου της ΜΜΡ-9, όπου η αδενίνη έχει αντικατασταθεί από γουανίνη και μελέτες τον έχουν συσχετίσει με καρκίνο στον προστάτη και φλεγμονές. Παρόλα αυτά δεν έχει διαλευκανθεί αν ο rs17576 επηρεάζει τις παραμέτρους του σπέρματος και κατ’επέκταση την ανδρική γονιμότητα. Για τη διερεύνηση αυτού του ερωτήματος χρησιμοποιήθηκαν 114 δείγματα σπέρματος εκ των οποίων τα 61 ανήκαν σε υγιείς άνδρες και τα 53 σε υπογόνιμους άνδρες σύμφωνα με τις οδηγίες του WHO. Τα δείγματα υπέστησαν κατάλληλη επεξεργασία απομονώνοντας το DNA από το σπέρμα, πολλαπλασσιάζοντας το γονίδιο της ΜΜΡ-9 με PCR και επωάζοντας τα προϊόντα με την περιοριστική ενδονουκλεάση BSO BI για την ανίχνευση του πολυμορφισμού rs17576. Ύστερα από στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων προέκυψε ότι το ποσοστό του φυσιολογικού γονότυπου ήταν περίπου το ίδιο μεταξύ των γόνιμων (52,5%) και υπογόνιμων (49,1%) ανδρών. Το ποσοστό των ετεροζυγωτών ήταν υψηλότερο στους γόνιμους άνδρες (39,3%) σε σχέση με τους υπογόνιμους (32,1%), ενώ το ποσοστό των ομοζυγωτών ήταν υψηλότερο στην υπογόνιμη ομάδα (18,9%) συγκριτικά με τη γόνιμη (8,2%). Παρόλα αυτά οι διαφορές των γονοτύπων μεταξύ των γόνιμων και υπογόνιμων δεν κρίθηκαν στατιστικώς σημαντικές, συμπεραίνοντας ότι στο δεδομένο δείγμα ο πολυμορφισμός rs17576 δεν επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα.","The aim of this control-case study is to investigate if there is association between the rs17576 polymorphism in Matrix-Metalloproteinase 9 (MMP-9) gene and male infertility. Infertility is a clinical problem that affects many couples and 50% of these cases are caused by male factor. Male infertility is a complex phenomenon and is usually influenced by many environmental and genetic factors. The semen comprises components that affect sperm fertilizing ability and have thus far remained little explored. These components are referred to biochemical parameters of the seminal plasma secreted by the testis, the seminiferous tubules and the prostate gland, such as metalloproteinases. Matrix Metalloproteinases (MMPs) are a family of zinc-dependent enzymes that are involved in matrix degradation and remodelling. They participate in a number of physiological processes, such as ovulation and fertilization. Reproductive organs undergo major alterations in their structural and functional properties throughout adult life and MMPs contribute to these modifications. Accumulating evidence has shown that MMPs impact male fertility due to their involvement in the development of reproductive organs, in spermatogenesis and in fertilization. MMP-9 belongs to gelatinases, a subtype of metalloproteinases, which are involved in the degradation of collagen type IV and gelatine. It presents in the tail of the sperm and plays a role in sperm generation and differentiation. Single nucleotide polymorphisms in code or non-code regions of MMP-9's gene influence its expression and alter enzyme’s activity, affecting fertility. The rs17576 polymorphism is located at exon 6 of MMP-9 gene and results in adenine’s replacement with guanine. Studies have related rs17576 with prostate cancer and inflammation. Although, it remains unclear if rs17576 affects sperm parameters and subsequently male infertility. In order to investigate this question, they were used 114 sperm samples in total. The control group contained 61 sperm samples from fertile men, while the case group consisted of 53 samples from infertile men according to WHO guidelines. DNA was extracted, amplified with polymerase-chain-reaction and incubated with BSO BI restriction enzyme, so as to detect the rs17576 polymorphism. From statistical analysis of the results, it is shown that the percentage of the normal genotype was almost the same between the fertile (52,5%) and the infertile men (49,1%). The percentage of the heterozygous genotype was higher in fertile samples (39,3%) than in infertile (32,1%) samples, while the percentage of homozygous genotype was higher in infertile group (18,9%) in comparison with the fertile one (8,2%). However, the differences in the percentage of each genotype between the fertile and the infertile men are not statistically significant, concluding that in this specific population the rs17576 polymorphism does not affect male fertility."],"dc:identifier":["uoadl:3414666","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414666"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο Ρόλος του πολυμορφισμού rs17576 στην ανδρική υπογονιμότητα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:17Z"}