{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414743"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414743","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας: συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Υπόβαθρο: O τοπικά προχωρημένος καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αντιμετωπίζεται με σισπλατίνη και ακτινοθεραπεία ενώ η μεταστατική υποτροπιάζουσα νόσος με συνδυασμό χημειοθεραπείας, με βάση την πλατίνα, και μπεβασιζουμάμπη. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν είναι τα βέλτιστα και οι διαθέσιμες επιλογές είναι περιορισμένες για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες αυτές. Στόχος: Να διεξαχθεί μια συστηματική ανασκόπηση και να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Μεθοδολογία: Οι αναζητήσεις στην PubMed και στην Embase πραγματοποιήθηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 για προοπτικές κλινικές μελέτες (φάσης I έως III) που αξιολογούν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με προχωρημένο, μεταστατικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, των θεραπευτικών εμβολίων και των γενετικά τροποποιημένων λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Η ανάλυσή μας περιλαμβάνει 61 κλινικές μελέτες. Οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος έδειξαν ελπιδοφόρα αποτελέσματα με σημαντική βελτίωση στον ρυθμό αντικειμενικής απόκρισης (ORR), τη συνολική επιβίωση (OS) και την επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) σε σχέση με τη βασική θεραπεία. Το ORR των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος κυμαίνεται από 0% έως 55.6%, ενώ τα OS και PFS από 11 έως 14.72 μήνες και από 2 έως 9.4 μήνες, αντίστοιχα. Τα νέα αντισώματα αντί-PD-1 βρέθηκαν να είναι τα πιο αποτελεσματικά όταν δόθηκαν σε συνδυασμό με αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Οι παρατηρούμενες ανισότητες στην αποτελεσματικότητα αποδόθηκαν σε διακυμάνσεις στη φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική των φαρμάκων, στη δυνατότητά τους να εμπλέκονται με περισσότερα από ένα σημεία ελέγχου του ανοσοποιητικού ταυτόχρονα και στις διαφορές ανάμεσα στις ομάδες ασθενών. Τα πεπτιδικά εμβόλια, λόγω της ικανότητάς τους να στοχεύουν συγκεκριμένα καρκινικά αντιγόνα και/ή μεταλλάξεις, βρέθηκαν ότι είναι ανώτερα από άλλες πλατφόρμες εμβολίων, με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η θεραπεία Τ-λεμφοκυττάρων, ιδιαίτερα η θεραπεία με διηθητικά λεμφοκύτταρα του όγκου, έδειξε υψηλό ORR και πιθανή μακροχρόνια ύφεση όταν συνδυάστηκε με άλλους αναστολείς των σημείων ανοσοποιητικού ελέγχου ή χημειοακτινοβολία. Παρά το ότι κάποιοι ασθενείς εμφάνισαν υψηλού βαθμού ανεπιθύμητες ενέργειες, αυτές ήταν ανεκτές με χαμηλά ποσοστά διακοπής της θεραπείας και δεν αναφέρθηκαν θάνατοι σχετιζόμενοι με τη θεραπεία ή αυτοάνοσες αντιδράσεις. Συμπέρασμα: Η ανοσοθεραπεία είναι μια αποτελεσματική και καλά ανεκτή επιλογή για ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση της αποτελεσματικότητας ως και προς τον συνδυασμό διαφορετικών ανοσοθεραπευτικών παραγόντων.","abstract_html":"Υπόβαθρο: O τοπικά προχωρημένος καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αντιμετωπίζεται με σισπλατίνη και ακτινοθεραπεία ενώ η μεταστατική υποτροπιάζουσα νόσος με συνδυασμό χημειοθεραπείας, με βάση την πλατίνα, και μπεβασιζουμάμπη. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν είναι τα βέλτιστα και οι διαθέσιμες επιλογές είναι περιορισμένες για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες αυτές. Στόχος: Να διεξαχθεί μια συστηματική ανασκόπηση και να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Μεθοδολογία: Οι αναζητήσεις στην PubMed και στην Embase πραγματοποιήθηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 για προοπτικές κλινικές μελέτες (φάσης I έως III) που αξιολογούν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με προχωρημένο, μεταστατικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, των θεραπευτικών εμβολίων και των γενετικά τροποποιημένων λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Η ανάλυσή μας περιλαμβάνει 61 κλινικές μελέτες. Οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος έδειξαν ελπιδοφόρα αποτελέσματα με σημαντική βελτίωση στον ρυθμό αντικειμενικής απόκρισης (ORR), τη συνολική επιβίωση (OS) και την επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) σε σχέση με τη βασική θεραπεία. Το ORR των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος κυμαίνεται από 0% έως 55.6%, ενώ τα OS και PFS από 11 έως 14.72 μήνες και από 2 έως 9.4 μήνες, αντίστοιχα. Τα νέα αντισώματα αντί-PD-1 βρέθηκαν να είναι τα πιο αποτελεσματικά όταν δόθηκαν σε συνδυασμό με αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Οι παρατηρούμενες ανισότητες στην αποτελεσματικότητα αποδόθηκαν σε διακυμάνσεις στη φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική των φαρμάκων, στη δυνατότητά τους να εμπλέκονται με περισσότερα από ένα σημεία ελέγχου του ανοσοποιητικού ταυτόχρονα και στις διαφορές ανάμεσα στις ομάδες ασθενών. Τα πεπτιδικά εμβόλια, λόγω της ικανότητάς τους να στοχεύουν συγκεκριμένα καρκινικά αντιγόνα και/ή μεταλλάξεις, βρέθηκαν ότι είναι ανώτερα από άλλες πλατφόρμες εμβολίων, με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η θεραπεία Τ-λεμφοκυττάρων, ιδιαίτερα η θεραπεία με διηθητικά λεμφοκύτταρα του όγκου, έδειξε υψηλό ORR και πιθανή μακροχρόνια ύφεση όταν συνδυάστηκε με άλλους αναστολείς των σημείων ανοσοποιητικού ελέγχου ή χημειοακτινοβολία. Παρά το ότι κάποιοι ασθενείς εμφάνισαν υψηλού βαθμού ανεπιθύμητες ενέργειες, αυτές ήταν ανεκτές με χαμηλά ποσοστά διακοπής της θεραπείας και δεν αναφέρθηκαν θάνατοι σχετιζόμενοι με τη θεραπεία ή αυτοάνοσες αντιδράσεις. Συμπέρασμα: Η ανοσοθεραπεία είναι μια αποτελεσματική και καλά ανεκτή επιλογή για ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση της αποτελεσματικότητας ως και προς τον συνδυασμό διαφορετικών ανοσοθεραπευτικών παραγόντων.","abstract_has_math":false,"creators":["Πάγκαλη Αντωνία","Pagkali Antonia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414743"],"render_values":[{"text":"uoadl:3414743","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414743","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414743","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3414743","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πάγκαλη Αντωνία","Pagkali Antonia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414743","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414743"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Υπόβαθρο: O τοπικά προχωρημένος καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αντιμετωπίζεται με σισπλατίνη και ακτινοθεραπεία ενώ η μεταστατική υποτροπιάζουσα νόσος με συνδυασμό χημειοθεραπείας, με βάση την πλατίνα, και μπεβασιζουμάμπη. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν είναι τα βέλτιστα και οι διαθέσιμες επιλογές είναι περιορισμένες για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες αυτές. Στόχος: Να διεξαχθεί μια συστηματική ανασκόπηση και να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Μεθοδολογία: Οι αναζητήσεις στην PubMed και στην Embase πραγματοποιήθηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 για προοπτικές κλινικές μελέτες (φάσης I έως III) που αξιολογούν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με προχωρημένο, μεταστατικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, των θεραπευτικών εμβολίων και των γενετικά τροποποιημένων λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Η ανάλυσή μας περιλαμβάνει 61 κλινικές μελέτες. Οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος έδειξαν ελπιδοφόρα αποτελέσματα με σημαντική βελτίωση στον ρυθμό αντικειμενικής απόκρισης (ORR), τη συνολική επιβίωση (OS) και την επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) σε σχέση με τη βασική θεραπεία. Το ORR των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος κυμαίνεται από 0% έως 55.6%, ενώ τα OS και PFS από 11 έως 14.72 μήνες και από 2 έως 9.4 μήνες, αντίστοιχα. Τα νέα αντισώματα αντί-PD-1 βρέθηκαν να είναι τα πιο αποτελεσματικά όταν δόθηκαν σε συνδυασμό με αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Οι παρατηρούμενες ανισότητες στην αποτελεσματικότητα αποδόθηκαν σε διακυμάνσεις στη φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική των φαρμάκων, στη δυνατότητά τους να εμπλέκονται με περισσότερα από ένα σημεία ελέγχου του ανοσοποιητικού ταυτόχρονα και στις διαφορές ανάμεσα στις ομάδες ασθενών. Τα πεπτιδικά εμβόλια, λόγω της ικανότητάς τους να στοχεύουν συγκεκριμένα καρκινικά αντιγόνα και/ή μεταλλάξεις, βρέθηκαν ότι είναι ανώτερα από άλλες πλατφόρμες εμβολίων, με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η θεραπεία Τ-λεμφοκυττάρων, ιδιαίτερα η θεραπεία με διηθητικά λεμφοκύτταρα του όγκου, έδειξε υψηλό ORR και πιθανή μακροχρόνια ύφεση όταν συνδυάστηκε με άλλους αναστολείς των σημείων ανοσοποιητικού ελέγχου ή χημειοακτινοβολία. Παρά το ότι κάποιοι ασθενείς εμφάνισαν υψηλού βαθμού ανεπιθύμητες ενέργειες, αυτές ήταν ανεκτές με χαμηλά ποσοστά διακοπής της θεραπείας και δεν αναφέρθηκαν θάνατοι σχετιζόμενοι με τη θεραπεία ή αυτοάνοσες αντιδράσεις. Συμπέρασμα: Η ανοσοθεραπεία είναι μια αποτελεσματική και καλά ανεκτή επιλογή για ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση της αποτελεσματικότητας ως και προς τον συνδυασμό διαφορετικών ανοσοθεραπευτικών παραγόντων.","Background: Locally advanced cervical cancer is treated with cisplatin and radiotherapy, while metastatic/recurrent disease is treated with a combination of platinum-based chemotherapy and bevacizumab. However, the results are not optimal and the options available are limited for patients who do not respond to these therapies. Objective: To conduct a systematic review and assess the efficacy and safety of immunotherapy in advanced cervical malignancies. Methods: PubMed and Embase searches were carried out up to February 2023 for prospective clinical trials (phases I to III) evaluating the role of immunotherapy in patients with advanced, metastatic, or recurrent cervical cancer, including immune checkpoint inhibitors, therapeutic vaccines, and adoptive t-cell therapy (ACT). Results: Our analysis included 61 clinical trials. Immune checkpoint inhibitors showed promising results with a significant improvement in objective response rate (ORR), overall survival (OS), and progression-free survival (PFS) compared to standard therapy. The ORR of immune checkpoint inhibitors ranged from 0% to 55.6%, while the OS and PFS ranged from 11 to 14.72 months and 2 to 9.4 months, respectively. Novel anti-PD-1 antibodies were found to be the most effective when combined with tyrosine kinase inhibitors. The observed disparities in effectiveness were attributed to variations in the pharmacokinetics/pharmacodynamics of the drugs, their ability to engage more than one immune checkpoint simultaneously, and the differences between the patient groups. Peptide vaccines, due to their ability to target specific cancer antigens and/or mutations, were found to be superior to other vaccine platforms, with fewer adverse reactions. ACT, particularly with tumor-infiltrating lymphocytes, showed high ORR and potential long-term remission when combined with other immune checkpoint inhibitors or chemoradiation. Despite some patients experiencing high-grade adverse events, these were still tolerable with low discontinuation rates, and no treatment-related deaths or autoimmune reactions were reported. Conclusion: Immunotherapy is an effective and well-tolerated option for cervical cancer patients. Further research is required to better understand the varying efficacy of combining different immunotherapeutic agents."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας: συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πάγκαλη Αντωνία","Pagkali Antonia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Υπόβαθρο: O τοπικά προχωρημένος καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αντιμετωπίζεται με σισπλατίνη και ακτινοθεραπεία ενώ η μεταστατική υποτροπιάζουσα νόσος με συνδυασμό χημειοθεραπείας, με βάση την πλατίνα, και μπεβασιζουμάμπη. Ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν είναι τα βέλτιστα και οι διαθέσιμες επιλογές είναι περιορισμένες για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες αυτές. Στόχος: Να διεξαχθεί μια συστηματική ανασκόπηση και να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Μεθοδολογία: Οι αναζητήσεις στην PubMed και στην Embase πραγματοποιήθηκαν μέχρι τον Φεβρουάριο του 2023 για προοπτικές κλινικές μελέτες (φάσης I έως III) που αξιολογούν τον ρόλο της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με προχωρημένο, μεταστατικό ή υποτροπιάζοντα καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος, των θεραπευτικών εμβολίων και των γενετικά τροποποιημένων λεμφοκυττάρων. Αποτελέσματα: Η ανάλυσή μας περιλαμβάνει 61 κλινικές μελέτες. Οι αναστολείς των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος έδειξαν ελπιδοφόρα αποτελέσματα με σημαντική βελτίωση στον ρυθμό αντικειμενικής απόκρισης (ORR), τη συνολική επιβίωση (OS) και την επιβίωση χωρίς πρόοδο νόσου (PFS) σε σχέση με τη βασική θεραπεία. Το ORR των αναστολέων των σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος κυμαίνεται από 0% έως 55.6%, ενώ τα OS και PFS από 11 έως 14.72 μήνες και από 2 έως 9.4 μήνες, αντίστοιχα. Τα νέα αντισώματα αντί-PD-1 βρέθηκαν να είναι τα πιο αποτελεσματικά όταν δόθηκαν σε συνδυασμό με αναστολείς τυροσινικής κινάσης. Οι παρατηρούμενες ανισότητες στην αποτελεσματικότητα αποδόθηκαν σε διακυμάνσεις στη φαρμακοκινητική/φαρμακοδυναμική των φαρμάκων, στη δυνατότητά τους να εμπλέκονται με περισσότερα από ένα σημεία ελέγχου του ανοσοποιητικού ταυτόχρονα και στις διαφορές ανάμεσα στις ομάδες ασθενών. Τα πεπτιδικά εμβόλια, λόγω της ικανότητάς τους να στοχεύουν συγκεκριμένα καρκινικά αντιγόνα και/ή μεταλλάξεις, βρέθηκαν ότι είναι ανώτερα από άλλες πλατφόρμες εμβολίων, με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες. Η θεραπεία Τ-λεμφοκυττάρων, ιδιαίτερα η θεραπεία με διηθητικά λεμφοκύτταρα του όγκου, έδειξε υψηλό ORR και πιθανή μακροχρόνια ύφεση όταν συνδυάστηκε με άλλους αναστολείς των σημείων ανοσοποιητικού ελέγχου ή χημειοακτινοβολία. Παρά το ότι κάποιοι ασθενείς εμφάνισαν υψηλού βαθμού ανεπιθύμητες ενέργειες, αυτές ήταν ανεκτές με χαμηλά ποσοστά διακοπής της θεραπείας και δεν αναφέρθηκαν θάνατοι σχετιζόμενοι με τη θεραπεία ή αυτοάνοσες αντιδράσεις. Συμπέρασμα: Η ανοσοθεραπεία είναι μια αποτελεσματική και καλά ανεκτή επιλογή για ασθενείς με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Απαιτείται περαιτέρω έρευνα για την καλύτερη κατανόηση της αποτελεσματικότητας ως και προς τον συνδυασμό διαφορετικών ανοσοθεραπευτικών παραγόντων.","Background: Locally advanced cervical cancer is treated with cisplatin and radiotherapy, while metastatic/recurrent disease is treated with a combination of platinum-based chemotherapy and bevacizumab. However, the results are not optimal and the options available are limited for patients who do not respond to these therapies. Objective: To conduct a systematic review and assess the efficacy and safety of immunotherapy in advanced cervical malignancies. Methods: PubMed and Embase searches were carried out up to February 2023 for prospective clinical trials (phases I to III) evaluating the role of immunotherapy in patients with advanced, metastatic, or recurrent cervical cancer, including immune checkpoint inhibitors, therapeutic vaccines, and adoptive t-cell therapy (ACT). Results: Our analysis included 61 clinical trials. Immune checkpoint inhibitors showed promising results with a significant improvement in objective response rate (ORR), overall survival (OS), and progression-free survival (PFS) compared to standard therapy. The ORR of immune checkpoint inhibitors ranged from 0% to 55.6%, while the OS and PFS ranged from 11 to 14.72 months and 2 to 9.4 months, respectively. Novel anti-PD-1 antibodies were found to be the most effective when combined with tyrosine kinase inhibitors. The observed disparities in effectiveness were attributed to variations in the pharmacokinetics/pharmacodynamics of the drugs, their ability to engage more than one immune checkpoint simultaneously, and the differences between the patient groups. Peptide vaccines, due to their ability to target specific cancer antigens and/or mutations, were found to be superior to other vaccine platforms, with fewer adverse reactions. ACT, particularly with tumor-infiltrating lymphocytes, showed high ORR and potential long-term remission when combined with other immune checkpoint inhibitors or chemoradiation. Despite some patients experiencing high-grade adverse events, these were still tolerable with low discontinuation rates, and no treatment-related deaths or autoimmune reactions were reported. Conclusion: Immunotherapy is an effective and well-tolerated option for cervical cancer patients. Further research is required to better understand the varying efficacy of combining different immunotherapeutic agents."],"dc:identifier":["uoadl:3414743","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414743"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος της ανοσοθεραπείας στον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας: συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:17Z"}