{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414941"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3414941","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ρομποτική, λαπαροσκοπική και ανοικτή χειρουργική για τους νευροενδοκρινείς όγκους του παγκρέατος (pNETs): Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση","abstract":"Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο τη σύγκριση της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής (ΕΕΧ) με την ανοικτή χειρουργική ως προς τα διεγχειρητικά, τα βραχυπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα μετεγχειρητικά αποτελέσματα για τη διαχείριση των νευροενδοκρινών όγκων του παγκρέατος (pNETs). Χρησιμοποιήθηκε μια προσέγγιση μετα-ανάλυσης δικτύου με σκοπό τη σύγκριση της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής ως προς τα εν λόγω αποτελέσματα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας για μελέτες που ανέφεραν αποτελέσματα της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs, με ημερομηνία δημοσίευσης μέχρι και το Νοέμβριο του 2023 στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και CENTRAL. Αποτελέσματα: Σε αυτήν την ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 32 μελέτες με 5379 ασθενείς συνολικά, εκ των οποίων οι 2251 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ΕΕΧ (1334 λαπαροσκοπικές, 560 ρομποτικές, 357 μη καθορισμένες ΕΕΧ επεμβάσεις) και 3128 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs. Η μετα-ανάλυση κατά ζεύγη έδειξε ότι η ομάδα της ΕΕΧ είχε σημαντικά μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων), λιγότερη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της επέμβασης (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων) και χαμηλότερη συχνότητα υποτροπής (υψηλή βεβαιότητα αποδείξεων). Η ανάλυση ευαισθησίας ανέδειξε υψηλότερη συχνότητα διατήρησης του σπλήνα για την ομάδα της ΕΕΧ. Η ανάλυση σε υπο-ομάδες ανέδειξε υψηλότερο ποσοστό R0 εκτομής και μεγαλύτερη χρονική διάρκεια επέμβασης για τη λαπαροσκοπική σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική. Όσον αφορά τη διάρκεια της νοσηλείας, η μετα-ανάλυση δικτύου κατέταξε τη ρομποτική προσέγγιση ως ανώτερη, ακολουθούμενη από τη λαπαροσκοπική και στη συνέχεια την ανοικτή χειρουργική. Επιπλέον, η μετα-ανάλυση δικτύου ανέδειξε ως ανώτερες και τις δύο προσεγγίσεις της ΕΕΧ έναντι της ανοικτής χειρουργικής όσον αφορά τη συχνότητα R0 εκτομής, ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερο ποσοστό διατήρησης του σπλήνα στη ρομποτική σε σύγκριση με τη λαπαροσκοπική προσέγγιση. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές, τη δημιουργία μετεγχειρητικού παγκρεατικού συριγγίου, τη θνησιμότητα, τη συχνότητα επανεισαγωγής, τη συχνότητα επανεπέμβασης και τη συχνότητα μετατροπής σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπεράσματα: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση υποστηρίζει την ασφάλεια της ΕΕΧ για την αντιμετώπιση των pNETs. Ωστόσο, η μεταβλητότητα στη βεβαιότητα των αποδείξεων υπογραμμίζει την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλότερης ποιότητας.","abstract_html":"Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο τη σύγκριση της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής (ΕΕΧ) με την ανοικτή χειρουργική ως προς τα διεγχειρητικά, τα βραχυπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα μετεγχειρητικά αποτελέσματα για τη διαχείριση των νευροενδοκρινών όγκων του παγκρέατος (pNETs). Χρησιμοποιήθηκε μια προσέγγιση μετα-ανάλυσης δικτύου με σκοπό τη σύγκριση της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής ως προς τα εν λόγω αποτελέσματα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας για μελέτες που ανέφεραν αποτελέσματα της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs, με ημερομηνία δημοσίευσης μέχρι και το Νοέμβριο του 2023 στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και CENTRAL. Αποτελέσματα: Σε αυτήν την ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 32 μελέτες με 5379 ασθενείς συνολικά, εκ των οποίων οι 2251 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ΕΕΧ (1334 λαπαροσκοπικές, 560 ρομποτικές, 357 μη καθορισμένες ΕΕΧ επεμβάσεις) και 3128 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs. Η μετα-ανάλυση κατά ζεύγη έδειξε ότι η ομάδα της ΕΕΧ είχε σημαντικά μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων), λιγότερη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της επέμβασης (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων) και χαμηλότερη συχνότητα υποτροπής (υψηλή βεβαιότητα αποδείξεων). Η ανάλυση ευαισθησίας ανέδειξε υψηλότερη συχνότητα διατήρησης του σπλήνα για την ομάδα της ΕΕΧ. Η ανάλυση σε υπο-ομάδες ανέδειξε υψηλότερο ποσοστό R0 εκτομής και μεγαλύτερη χρονική διάρκεια επέμβασης για τη λαπαροσκοπική σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική. Όσον αφορά τη διάρκεια της νοσηλείας, η μετα-ανάλυση δικτύου κατέταξε τη ρομποτική προσέγγιση ως ανώτερη, ακολουθούμενη από τη λαπαροσκοπική και στη συνέχεια την ανοικτή χειρουργική. Επιπλέον, η μετα-ανάλυση δικτύου ανέδειξε ως ανώτερες και τις δύο προσεγγίσεις της ΕΕΧ έναντι της ανοικτής χειρουργικής όσον αφορά τη συχνότητα R0 εκτομής, ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερο ποσοστό διατήρησης του σπλήνα στη ρομποτική σε σύγκριση με τη λαπαροσκοπική προσέγγιση. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές, τη δημιουργία μετεγχειρητικού παγκρεατικού συριγγίου, τη θνησιμότητα, τη συχνότητα επανεισαγωγής, τη συχνότητα επανεπέμβασης και τη συχνότητα μετατροπής σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπεράσματα: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση υποστηρίζει την ασφάλεια της ΕΕΧ για την αντιμετώπιση των pNETs. Ωστόσο, η μεταβλητότητα στη βεβαιότητα των αποδείξεων υπογραμμίζει την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλότερης ποιότητας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούσι Ελιόν","Bousi Elion"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414941"],"render_values":[{"text":"uoadl:3414941","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414941","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414941","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3414941","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούσι Ελιόν","Bousi Elion"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3414941","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414941"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο τη σύγκριση της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής (ΕΕΧ) με την ανοικτή χειρουργική ως προς τα διεγχειρητικά, τα βραχυπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα μετεγχειρητικά αποτελέσματα για τη διαχείριση των νευροενδοκρινών όγκων του παγκρέατος (pNETs). Χρησιμοποιήθηκε μια προσέγγιση μετα-ανάλυσης δικτύου με σκοπό τη σύγκριση της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής ως προς τα εν λόγω αποτελέσματα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας για μελέτες που ανέφεραν αποτελέσματα της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs, με ημερομηνία δημοσίευσης μέχρι και το Νοέμβριο του 2023 στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και CENTRAL. Αποτελέσματα: Σε αυτήν την ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 32 μελέτες με 5379 ασθενείς συνολικά, εκ των οποίων οι 2251 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ΕΕΧ (1334 λαπαροσκοπικές, 560 ρομποτικές, 357 μη καθορισμένες ΕΕΧ επεμβάσεις) και 3128 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs. Η μετα-ανάλυση κατά ζεύγη έδειξε ότι η ομάδα της ΕΕΧ είχε σημαντικά μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων), λιγότερη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της επέμβασης (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων) και χαμηλότερη συχνότητα υποτροπής (υψηλή βεβαιότητα αποδείξεων). Η ανάλυση ευαισθησίας ανέδειξε υψηλότερη συχνότητα διατήρησης του σπλήνα για την ομάδα της ΕΕΧ. Η ανάλυση σε υπο-ομάδες ανέδειξε υψηλότερο ποσοστό R0 εκτομής και μεγαλύτερη χρονική διάρκεια επέμβασης για τη λαπαροσκοπική σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική. Όσον αφορά τη διάρκεια της νοσηλείας, η μετα-ανάλυση δικτύου κατέταξε τη ρομποτική προσέγγιση ως ανώτερη, ακολουθούμενη από τη λαπαροσκοπική και στη συνέχεια την ανοικτή χειρουργική. Επιπλέον, η μετα-ανάλυση δικτύου ανέδειξε ως ανώτερες και τις δύο προσεγγίσεις της ΕΕΧ έναντι της ανοικτής χειρουργικής όσον αφορά τη συχνότητα R0 εκτομής, ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερο ποσοστό διατήρησης του σπλήνα στη ρομποτική σε σύγκριση με τη λαπαροσκοπική προσέγγιση. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές, τη δημιουργία μετεγχειρητικού παγκρεατικού συριγγίου, τη θνησιμότητα, τη συχνότητα επανεισαγωγής, τη συχνότητα επανεπέμβασης και τη συχνότητα μετατροπής σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπεράσματα: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση υποστηρίζει την ασφάλεια της ΕΕΧ για την αντιμετώπιση των pNETs. Ωστόσο, η μεταβλητότητα στη βεβαιότητα των αποδείξεων υπογραμμίζει την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλότερης ποιότητας.","Objective: This systematic review aimed to compare intraoperative, short-term, and long-term outcomes of minimally invasive surgery (MIS) with open surgery in the management of pancreatic neuroendocrine tumors (pNETs). A network-oriented approach was employed to compare these outcomes across robotic, laparoscopic, and open surgery. Methods: Studies reporting on the effects of robotic, laparoscopic, and open surgery for pNETs published before November 2023 on PubMed, Scopus, and CENTRAL databases were reviewed. Results: Thirty-two studies with 5379 patients were included in this review, encompassing 2251 patients undergoing MIS (1334 laparoscopic, 560 robotic, 357 unspecified MIS) and 3128 patients undergoing open surgery for pNETs management. Pairwise meta-analysis revealed that the MIS group had a significantly lower length of hospital stay (low certainty of evidence), lower intraoperative blood loss (low certainty of evidence), and lower recurrence rate (high certainty of evidence). Sensitivity analysis showed a higher spleen preservation rate for the MIS group. Subgroup analysis indicated a higher R0 resection rate and higher operative time for laparoscopic compared to open surgery. In terms of length of hospital stay, network meta-analysis ranked the robotic approach as superior, followed by laparoscopic and then open surgery. Furthermore, network meta-analysis favored both MIS approaches over open surgery regarding R0 resection rates, while a higher spleen preservation rate was observed for the robotic compared to the laparoscopic approach. No significant differences were found for severe postoperative complications, postoperative fistula formation, mortality, readmission, reoperation, and conversion rates. Conclusion: This review supports the safety of MIS for pNETs. However, the varying evidence certainty emphasizes the need for higher–quality studies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ρομποτική, λαπαροσκοπική και ανοικτή χειρουργική για τους νευροενδοκρινείς όγκους του παγκρέατος (pNETs): Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούσι Ελιόν","Bousi Elion"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση είχε ως στόχο τη σύγκριση της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής (ΕΕΧ) με την ανοικτή χειρουργική ως προς τα διεγχειρητικά, τα βραχυπρόθεσμα και τα μακροπρόθεσμα μετεγχειρητικά αποτελέσματα για τη διαχείριση των νευροενδοκρινών όγκων του παγκρέατος (pNETs). Χρησιμοποιήθηκε μια προσέγγιση μετα-ανάλυσης δικτύου με σκοπό τη σύγκριση της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής ως προς τα εν λόγω αποτελέσματα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση της βιβλιογραφίας για μελέτες που ανέφεραν αποτελέσματα της ρομποτικής, της λαπαροσκοπικής και της ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs, με ημερομηνία δημοσίευσης μέχρι και το Νοέμβριο του 2023 στις βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και CENTRAL. Αποτελέσματα: Σε αυτήν την ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν 32 μελέτες με 5379 ασθενείς συνολικά, εκ των οποίων οι 2251 ασθενείς υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ΕΕΧ (1334 λαπαροσκοπικές, 560 ρομποτικές, 357 μη καθορισμένες ΕΕΧ επεμβάσεις) και 3128 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε επεμβάσεις ανοικτής χειρουργικής για την αντιμετώπιση των pNETs. Η μετα-ανάλυση κατά ζεύγη έδειξε ότι η ομάδα της ΕΕΧ είχε σημαντικά μικρότερη διάρκεια νοσηλείας (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων), λιγότερη απώλεια αίματος κατά τη διάρκεια της επέμβασης (χαμηλή βεβαιότητα αποδείξεων) και χαμηλότερη συχνότητα υποτροπής (υψηλή βεβαιότητα αποδείξεων). Η ανάλυση ευαισθησίας ανέδειξε υψηλότερη συχνότητα διατήρησης του σπλήνα για την ομάδα της ΕΕΧ. Η ανάλυση σε υπο-ομάδες ανέδειξε υψηλότερο ποσοστό R0 εκτομής και μεγαλύτερη χρονική διάρκεια επέμβασης για τη λαπαροσκοπική σε σύγκριση με την ανοικτή χειρουργική. Όσον αφορά τη διάρκεια της νοσηλείας, η μετα-ανάλυση δικτύου κατέταξε τη ρομποτική προσέγγιση ως ανώτερη, ακολουθούμενη από τη λαπαροσκοπική και στη συνέχεια την ανοικτή χειρουργική. Επιπλέον, η μετα-ανάλυση δικτύου ανέδειξε ως ανώτερες και τις δύο προσεγγίσεις της ΕΕΧ έναντι της ανοικτής χειρουργικής όσον αφορά τη συχνότητα R0 εκτομής, ενώ παρατηρήθηκε υψηλότερο ποσοστό διατήρησης του σπλήνα στη ρομποτική σε σύγκριση με τη λαπαροσκοπική προσέγγιση. Δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές όσον αφορά τις σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές, τη δημιουργία μετεγχειρητικού παγκρεατικού συριγγίου, τη θνησιμότητα, τη συχνότητα επανεισαγωγής, τη συχνότητα επανεπέμβασης και τη συχνότητα μετατροπής σε ανοικτή χειρουργική επέμβαση. Συμπεράσματα: Η παρούσα συστηματική ανασκόπηση υποστηρίζει την ασφάλεια της ΕΕΧ για την αντιμετώπιση των pNETs. Ωστόσο, η μεταβλητότητα στη βεβαιότητα των αποδείξεων υπογραμμίζει την ανάγκη για τη διενέργεια μελετών υψηλότερης ποιότητας.","Objective: This systematic review aimed to compare intraoperative, short-term, and long-term outcomes of minimally invasive surgery (MIS) with open surgery in the management of pancreatic neuroendocrine tumors (pNETs). A network-oriented approach was employed to compare these outcomes across robotic, laparoscopic, and open surgery. Methods: Studies reporting on the effects of robotic, laparoscopic, and open surgery for pNETs published before November 2023 on PubMed, Scopus, and CENTRAL databases were reviewed. Results: Thirty-two studies with 5379 patients were included in this review, encompassing 2251 patients undergoing MIS (1334 laparoscopic, 560 robotic, 357 unspecified MIS) and 3128 patients undergoing open surgery for pNETs management. Pairwise meta-analysis revealed that the MIS group had a significantly lower length of hospital stay (low certainty of evidence), lower intraoperative blood loss (low certainty of evidence), and lower recurrence rate (high certainty of evidence). Sensitivity analysis showed a higher spleen preservation rate for the MIS group. Subgroup analysis indicated a higher R0 resection rate and higher operative time for laparoscopic compared to open surgery. In terms of length of hospital stay, network meta-analysis ranked the robotic approach as superior, followed by laparoscopic and then open surgery. Furthermore, network meta-analysis favored both MIS approaches over open surgery regarding R0 resection rates, while a higher spleen preservation rate was observed for the robotic compared to the laparoscopic approach. No significant differences were found for severe postoperative complications, postoperative fistula formation, mortality, readmission, reoperation, and conversion rates. Conclusion: This review supports the safety of MIS for pNETs. However, the varying evidence certainty emphasizes the need for higher–quality studies."],"dc:identifier":["uoadl:3414941","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3414941"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ρομποτική, λαπαροσκοπική και ανοικτή χειρουργική για τους νευροενδοκρινείς όγκους του παγκρέατος (pNETs): Συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:20Z"}