{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415052"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415052","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αγενεσία μεσολοβίου: Προγεννητική διάγνωση, περιγεννητικό αποτέλεσμα, πιθανές συνοδές ανωμαλίες","abstract":"Η αγενεσία μεσολοβίου είναι μια νοσολογική οντότητα κατά την οποία το μεσολόβιο, με το οποίο τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια επικοινωνούν μεταξύ τους, ελλείπει εν μέρει η εξ ολοκλήρου. Για την ακρίβεια υπάρχει ευρεία διακύμανση στην ορολογία που χρησιμοποιείται για τη περιγραφή των βλαβών του μεσολόβιου. Αυτή περιλαμβάνει την:1 • Υποπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο λεπτή δομή • Υπερπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο πεπαχυσμένη δομή • Αγενεσία: πλήρης ή μερική • Δυσγενεσία: βλάβη στη μορφολογία Η συχνότητα ποικίλει από 0-2,3% ανάλογα με τον πληθυσμό που διερευνάται. Η πραγματική επίπτωση υπολογίζεται στο 0.3-0.7% στο γενικό πληθυσμό και στο 2-3% στο πληθυσμό με επηρεασμένη νευρολογική ανάπτυξη.2 Οι εν λόγω βλάβες μπορεί να οφείλονται σε αίτια γενετικά ( μπορεί να είναι μέρος κάποιου συνδρόμου), σε αγγειακά ή στην επίδραση κάποιου εξωγενούς λοιμώδους ή τοξικού παράγοντα. Εντούτοις, σε λιγότερο από 50% η αίτια είναι αναγνωρίσιμη. Οι βλάβες του μεσολοβίoυ συχνά συνυπάρχουν με ένα ευρύ φάσμα βλαβών, στο 46%, του ΚΝΣ αλλά και εξωκράνιων βλαβών, συμπεριλαμβανομένων διαταραχών νευρωνικής μετανάστευσης, μεσοημισφαιρικών κύστεων, δυσμορφιών του οπίσθιου βόθρου, υπερτελορισμού, βλάβών του ουροποιητικού, του γαστρεντερικού και μυοσκελετικών βλαβών. 3 Η προγεννητική διάγνωση βασίζεται στην ανεύρεση άμεσων ή έμμεσων σημείων(απουσία διαφανούς διαφράγματος, ανωμαλίες κοιλιών, διεύρυνση μεσοημισφαιρικής σχισμής, ανωμαλίες της περιμεσολόβιας αρτηρίας κ.α) στο υπερηχογράφημα 2ου ή 3ου τριμήνου. Εκτός του υπερηχογραφήματος, η MRI φαίνεται να είναι εξαιρετικά χρήσιμη τόσο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης όσο και την ανεύρεση συνυπαρχουσών βλαβών. 4–6 Η προγεννητική απεικόνιση τόσο με το US όσο και με την MRI είναι σημαντική για την αναγνώριση της ακριβούς βλάβης-βλαβών ώστε να γίνει η σωστή προγεννητική ενημέρωση και συμβουλευτική.7Εφόσον διαγνωστεί προγεννητικά, η έκβαση ποικίλλει, ανάλογα με το αν υπάρχουν συνυπάρχουσες βλάβες ή όχι. Εάν το εύρημα είναι μεμονωμένο η πρόγνωση φαίνεται να είναι παρόμοια ανεξάρτητα αν η αγενεσία είναι πλήρης ή μερική(με φυσιολογική νευρολογική ανάπτυξη περίπου στο 70%)8. Αν συνυπάρχουν κι άλλες ενδοκράνιες ή εξωκράνιες βλάβες η πρόγνωση είναι πολύ πιο φτωχή, περιλαμβάνοντας ενδομήτριο θάνατο, νεογνικό θάνατο, καθυστέρηση της ανάπτυξης, υποβιβασμένη νοημοσύνη, επιληπτικές κρίσεις.","abstract_html":"Η αγενεσία μεσολοβίου είναι μια νοσολογική οντότητα κατά την οποία το μεσολόβιο, με το οποίο τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια επικοινωνούν μεταξύ τους, ελλείπει εν μέρει η εξ ολοκλήρου. Για την ακρίβεια υπάρχει ευρεία διακύμανση στην ορολογία που χρησιμοποιείται για τη περιγραφή των βλαβών του μεσολόβιου. Αυτή περιλαμβάνει την:1 • Υποπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο λεπτή δομή • Υπερπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο πεπαχυσμένη δομή • Αγενεσία: πλήρης ή μερική • Δυσγενεσία: βλάβη στη μορφολογία Η συχνότητα ποικίλει από 0-2,3% ανάλογα με τον πληθυσμό που διερευνάται. Η πραγματική επίπτωση υπολογίζεται στο 0.3-0.7% στο γενικό πληθυσμό και στο 2-3% στο πληθυσμό με επηρεασμένη νευρολογική ανάπτυξη.2 Οι εν λόγω βλάβες μπορεί να οφείλονται σε αίτια γενετικά ( μπορεί να είναι μέρος κάποιου συνδρόμου), σε αγγειακά ή στην επίδραση κάποιου εξωγενούς λοιμώδους ή τοξικού παράγοντα. Εντούτοις, σε λιγότερο από 50% η αίτια είναι αναγνωρίσιμη. Οι βλάβες του μεσολοβίoυ συχνά συνυπάρχουν με ένα ευρύ φάσμα βλαβών, στο 46%, του ΚΝΣ αλλά και εξωκράνιων βλαβών, συμπεριλαμβανομένων διαταραχών νευρωνικής μετανάστευσης, μεσοημισφαιρικών κύστεων, δυσμορφιών του οπίσθιου βόθρου, υπερτελορισμού, βλάβών του ουροποιητικού, του γαστρεντερικού και μυοσκελετικών βλαβών. 3 Η προγεννητική διάγνωση βασίζεται στην ανεύρεση άμεσων ή έμμεσων σημείων(απουσία διαφανούς διαφράγματος, ανωμαλίες κοιλιών, διεύρυνση μεσοημισφαιρικής σχισμής, ανωμαλίες της περιμεσολόβιας αρτηρίας κ.α) στο υπερηχογράφημα 2ου ή 3ου τριμήνου. Εκτός του υπερηχογραφήματος, η MRI φαίνεται να είναι εξαιρετικά χρήσιμη τόσο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης όσο και την ανεύρεση συνυπαρχουσών βλαβών. 4–6 Η προγεννητική απεικόνιση τόσο με το US όσο και με την MRI είναι σημαντική για την αναγνώριση της ακριβούς βλάβης-βλαβών ώστε να γίνει η σωστή προγεννητική ενημέρωση και συμβουλευτική.7Εφόσον διαγνωστεί προγεννητικά, η έκβαση ποικίλλει, ανάλογα με το αν υπάρχουν συνυπάρχουσες βλάβες ή όχι. Εάν το εύρημα είναι μεμονωμένο η πρόγνωση φαίνεται να είναι παρόμοια ανεξάρτητα αν η αγενεσία είναι πλήρης ή μερική(με φυσιολογική νευρολογική ανάπτυξη περίπου στο 70%)8. Αν συνυπάρχουν κι άλλες ενδοκράνιες ή εξωκράνιες βλάβες η πρόγνωση είναι πολύ πιο φτωχή, περιλαμβάνοντας ενδομήτριο θάνατο, νεογνικό θάνατο, καθυστέρηση της ανάπτυξης, υποβιβασμένη νοημοσύνη, επιληπτικές κρίσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Περάκη Άνδρια","Peraki Andria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415052"],"render_values":[{"text":"uoadl:3415052","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415052","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415052","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3415052","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Περάκη Άνδρια","Peraki Andria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415052"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αγενεσία μεσολοβίου είναι μια νοσολογική οντότητα κατά την οποία το μεσολόβιο, με το οποίο τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια επικοινωνούν μεταξύ τους, ελλείπει εν μέρει η εξ ολοκλήρου. Για την ακρίβεια υπάρχει ευρεία διακύμανση στην ορολογία που χρησιμοποιείται για τη περιγραφή των βλαβών του μεσολόβιου. Αυτή περιλαμβάνει την:1 • Υποπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο λεπτή δομή • Υπερπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο πεπαχυσμένη δομή • Αγενεσία: πλήρης ή μερική • Δυσγενεσία: βλάβη στη μορφολογία Η συχνότητα ποικίλει από 0-2,3% ανάλογα με τον πληθυσμό που διερευνάται. Η πραγματική επίπτωση υπολογίζεται στο 0.3-0.7% στο γενικό πληθυσμό και στο 2-3% στο πληθυσμό με επηρεασμένη νευρολογική ανάπτυξη.2 Οι εν λόγω βλάβες μπορεί να οφείλονται σε αίτια γενετικά ( μπορεί να είναι μέρος κάποιου συνδρόμου), σε αγγειακά ή στην επίδραση κάποιου εξωγενούς λοιμώδους ή τοξικού παράγοντα. Εντούτοις, σε λιγότερο από 50% η αίτια είναι αναγνωρίσιμη. Οι βλάβες του μεσολοβίoυ συχνά συνυπάρχουν με ένα ευρύ φάσμα βλαβών, στο 46%, του ΚΝΣ αλλά και εξωκράνιων βλαβών, συμπεριλαμβανομένων διαταραχών νευρωνικής μετανάστευσης, μεσοημισφαιρικών κύστεων, δυσμορφιών του οπίσθιου βόθρου, υπερτελορισμού, βλάβών του ουροποιητικού, του γαστρεντερικού και μυοσκελετικών βλαβών. 3 Η προγεννητική διάγνωση βασίζεται στην ανεύρεση άμεσων ή έμμεσων σημείων(απουσία διαφανούς διαφράγματος, ανωμαλίες κοιλιών, διεύρυνση μεσοημισφαιρικής σχισμής, ανωμαλίες της περιμεσολόβιας αρτηρίας κ.α) στο υπερηχογράφημα 2ου ή 3ου τριμήνου. Εκτός του υπερηχογραφήματος, η MRI φαίνεται να είναι εξαιρετικά χρήσιμη τόσο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης όσο και την ανεύρεση συνυπαρχουσών βλαβών. 4–6 Η προγεννητική απεικόνιση τόσο με το US όσο και με την MRI είναι σημαντική για την αναγνώριση της ακριβούς βλάβης-βλαβών ώστε να γίνει η σωστή προγεννητική ενημέρωση και συμβουλευτική.7Εφόσον διαγνωστεί προγεννητικά, η έκβαση ποικίλλει, ανάλογα με το αν υπάρχουν συνυπάρχουσες βλάβες ή όχι. Εάν το εύρημα είναι μεμονωμένο η πρόγνωση φαίνεται να είναι παρόμοια ανεξάρτητα αν η αγενεσία είναι πλήρης ή μερική(με φυσιολογική νευρολογική ανάπτυξη περίπου στο 70%)8. Αν συνυπάρχουν κι άλλες ενδοκράνιες ή εξωκράνιες βλάβες η πρόγνωση είναι πολύ πιο φτωχή, περιλαμβάνοντας ενδομήτριο θάνατο, νεογνικό θάνατο, καθυστέρηση της ανάπτυξης, υποβιβασμένη νοημοσύνη, επιληπτικές κρίσεις.","Corpus callosum agenesis is a nosological entity in which the corpus callosum, by which the two cerebral hemispheres communicate with each other, is partially or completely missing. In fact, there is wide variation in the terminology used to describe corpus callosum lesions. The frequency varies from 0-2.3% depending on the population being investigated. The actual incidence is estimated at 0.3-0.7% in the general population and at 2-3% in the population with affected neurological development. These lesions may be due to genetic causes (may be part of a syndrome), vascular or the effect of some exogenous infectious or toxic agent. However, in less than 50% the cause is identifiable. Τhese lesions often co-exist with a wide range of CNS and extracranial lesions, in 46%, including neuronal migration disorders, interhemispheric cysts, hypertelorism, urinary, gastrointestinal and musculoskeletal lesions. Prenatal diagnosis is based on direct or indirect signs in the 2nd or 3rd trimester ultrasound. In addition to ultrasound, MRI appears to be useful in both confirming the diagnosis and finding coexisting lesions. Prenatal imaging with both US and MRI is important to identify the exact lesion(s) in order to provide proper prenatal information and counseling. If diagnosed prenatally, outcome varies, depending on whether coexisting lesions are present or not. If the finding is isolated the prognosis seems to be similar regardless of whether the agenesis is complete or partial. If there are other intracranial or extracranial lesions the prognosis is much poorer, including intrauterine death, neonatal death, growth retardation, reduced intelligence, seizures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αγενεσία μεσολοβίου: Προγεννητική διάγνωση, περιγεννητικό αποτέλεσμα, πιθανές συνοδές ανωμαλίες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Περάκη Άνδρια","Peraki Andria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η αγενεσία μεσολοβίου είναι μια νοσολογική οντότητα κατά την οποία το μεσολόβιο, με το οποίο τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια επικοινωνούν μεταξύ τους, ελλείπει εν μέρει η εξ ολοκλήρου. Για την ακρίβεια υπάρχει ευρεία διακύμανση στην ορολογία που χρησιμοποιείται για τη περιγραφή των βλαβών του μεσολόβιου. Αυτή περιλαμβάνει την:1 • Υποπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο λεπτή δομή • Υπερπλασία: πλήρως διαμορφωμένη αλλά πιο πεπαχυσμένη δομή • Αγενεσία: πλήρης ή μερική • Δυσγενεσία: βλάβη στη μορφολογία Η συχνότητα ποικίλει από 0-2,3% ανάλογα με τον πληθυσμό που διερευνάται. Η πραγματική επίπτωση υπολογίζεται στο 0.3-0.7% στο γενικό πληθυσμό και στο 2-3% στο πληθυσμό με επηρεασμένη νευρολογική ανάπτυξη.2 Οι εν λόγω βλάβες μπορεί να οφείλονται σε αίτια γενετικά ( μπορεί να είναι μέρος κάποιου συνδρόμου), σε αγγειακά ή στην επίδραση κάποιου εξωγενούς λοιμώδους ή τοξικού παράγοντα. Εντούτοις, σε λιγότερο από 50% η αίτια είναι αναγνωρίσιμη. Οι βλάβες του μεσολοβίoυ συχνά συνυπάρχουν με ένα ευρύ φάσμα βλαβών, στο 46%, του ΚΝΣ αλλά και εξωκράνιων βλαβών, συμπεριλαμβανομένων διαταραχών νευρωνικής μετανάστευσης, μεσοημισφαιρικών κύστεων, δυσμορφιών του οπίσθιου βόθρου, υπερτελορισμού, βλάβών του ουροποιητικού, του γαστρεντερικού και μυοσκελετικών βλαβών. 3 Η προγεννητική διάγνωση βασίζεται στην ανεύρεση άμεσων ή έμμεσων σημείων(απουσία διαφανούς διαφράγματος, ανωμαλίες κοιλιών, διεύρυνση μεσοημισφαιρικής σχισμής, ανωμαλίες της περιμεσολόβιας αρτηρίας κ.α) στο υπερηχογράφημα 2ου ή 3ου τριμήνου. Εκτός του υπερηχογραφήματος, η MRI φαίνεται να είναι εξαιρετικά χρήσιμη τόσο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης όσο και την ανεύρεση συνυπαρχουσών βλαβών. 4–6 Η προγεννητική απεικόνιση τόσο με το US όσο και με την MRI είναι σημαντική για την αναγνώριση της ακριβούς βλάβης-βλαβών ώστε να γίνει η σωστή προγεννητική ενημέρωση και συμβουλευτική.7Εφόσον διαγνωστεί προγεννητικά, η έκβαση ποικίλλει, ανάλογα με το αν υπάρχουν συνυπάρχουσες βλάβες ή όχι. Εάν το εύρημα είναι μεμονωμένο η πρόγνωση φαίνεται να είναι παρόμοια ανεξάρτητα αν η αγενεσία είναι πλήρης ή μερική(με φυσιολογική νευρολογική ανάπτυξη περίπου στο 70%)8. Αν συνυπάρχουν κι άλλες ενδοκράνιες ή εξωκράνιες βλάβες η πρόγνωση είναι πολύ πιο φτωχή, περιλαμβάνοντας ενδομήτριο θάνατο, νεογνικό θάνατο, καθυστέρηση της ανάπτυξης, υποβιβασμένη νοημοσύνη, επιληπτικές κρίσεις.","Corpus callosum agenesis is a nosological entity in which the corpus callosum, by which the two cerebral hemispheres communicate with each other, is partially or completely missing. In fact, there is wide variation in the terminology used to describe corpus callosum lesions. The frequency varies from 0-2.3% depending on the population being investigated. The actual incidence is estimated at 0.3-0.7% in the general population and at 2-3% in the population with affected neurological development. These lesions may be due to genetic causes (may be part of a syndrome), vascular or the effect of some exogenous infectious or toxic agent. However, in less than 50% the cause is identifiable. Τhese lesions often co-exist with a wide range of CNS and extracranial lesions, in 46%, including neuronal migration disorders, interhemispheric cysts, hypertelorism, urinary, gastrointestinal and musculoskeletal lesions. Prenatal diagnosis is based on direct or indirect signs in the 2nd or 3rd trimester ultrasound. In addition to ultrasound, MRI appears to be useful in both confirming the diagnosis and finding coexisting lesions. Prenatal imaging with both US and MRI is important to identify the exact lesion(s) in order to provide proper prenatal information and counseling. If diagnosed prenatally, outcome varies, depending on whether coexisting lesions are present or not. If the finding is isolated the prognosis seems to be similar regardless of whether the agenesis is complete or partial. If there are other intracranial or extracranial lesions the prognosis is much poorer, including intrauterine death, neonatal death, growth retardation, reduced intelligence, seizures."],"dc:identifier":["uoadl:3415052","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415052"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αγενεσία μεσολοβίου: Προγεννητική διάγνωση, περιγεννητικό αποτέλεσμα, πιθανές συνοδές ανωμαλίες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:20Z"}