{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415155"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415155","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ερευνώντας τον ρόλο της SFRP2 στην παθολογία της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ίνωσης","abstract":"Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF) είναι μια χρόνια, προοδευτική και συχνά θανατηφόρα διάμεση πνευμονική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από υπερβολική ίνωση και ουλοποίηση του πνευμονικού ιστού. Αυτή η μελέτη διερευνά τον ρόλο της εκκρινόμενης πρωτεΐνης σχετιζόμενης με Frizzled 2 (SFRP2) στην παθογένεση της πνευμονικής ίνωσης, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό υπολογιστικών, in vitro και in vivo προσεγγίσεων. Αρχικά, μέσω μιας προσέγγισης μηχανικής μάθησης, επιδιώξαμε να εντοπίσουμε διαγνωστικούς βιοδείκτες για την IPF. Χρησιμοποιώντας τιμές Shapley, δημιουργήθηκε ένα μοντέλο εκμάθησης ομάδας (ensemble learning) για την ταξινόμηση των δειγμάτων και την πρόταση ενός νέου συνόλου διαγνωστικών δεικτών. Αυτοί οι δείκτες στοχεύουν στη βελτίωση της ειδικότητας και της γενικευσιμότητας της διάγνωσης της IPF σε σύγκριση με προηγουμένως δημοσιευμένα σύνολα δεικτών. Η SFRP2 αναγνωρίστηκε ως ένα από τα κορυφαία χαρακτηριστικά στο προτεινόμενο από τη μελέτη σύνολο βιοδεικτών για τη διάγνωση της IPF. Αναδείχθηκε για τη δυνητική σημασία της στις ινωτικές διεργασίες που σχετίζονται με την IPF, αποτελώντας ένα από τα γονίδια που επιλέχθηκαν μέσω της μηχανικής μάθησης ως διαγνωστικά πολύτιμα και λειτουργικά συναφή με το πλαίσιο της νόσου. Η υπολογιστική ανάλυση πολλαπλών συνόλων δεδομένων IPF αποκάλυψε ότι η SFRP2 είναι σημαντικά υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, καθιστώντας την το γονίδιο με τη μεγαλύτερη υπερέκφραση μεταξύ των συνιστωσών της σηματοδότησης Wnt, ενώ η ανοσοϊστοχημική χρώση των πνευμόνων ανθρώπων με IPF επιβεβαίωσε ότι η πρωτεΐνη SFRP2 είναι υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, εντοπιζόμενη κυρίως σε ινωτικές εστίες. Τα πειράματα in vitro έδειξαν ότι η διέγερση με λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA) και μετασχηματιστικό αυξητικό παράγοντα βήτα 1 (TGF-β1) μειώνει τα επίπεδα mRNA της Sfrp2 σε ινοβλάστες. Η φθορίζουσα χρώση έδειξε ότι η θεραπεία με TGF-β1 οδηγεί στον εντοπισμό της SFRP2 στο ενδοπλασματικό δίκτυο και στην κυτταρική μεμβράνη, υποδηλώνοντας έναν ρόλο στη διαδικασία έκκρισής της. Στη μελέτη μας in vivo, πραγματοποιήσαμε το μοντέλο επαγόμενης από βλεομυκίνη (BLM) πνευμονικής ίνωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και καλά καθιερωμένο ποντικίσιο μοντέλο πνευμονικής ίνωσης (PF), σε ποντίκια άγριου τύπου (WT). Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η έκφραση της Col1a1, όπως αναμενόταν, ήταν υπερεκφρασμένη στο απόγειο της ίνωσης (ημέρα 14) και υποεκφρασμένη κατά τη φάση της επίλυσης (ημέρα 21). Αντιθέτως, τα επίπεδα της Sfrp2 ήταν σημαντικά υποεκφρασμένα την ημέρα 14, με μια ανοδική τάση να παρατηρείται την ημέρα 21. Η ανοσοϊστοχημική και φθορίζουσα χρώση υποδήλωσε άφθονη πρωτεΐνη Sfrp2 στο βρογχικό επιθήλιο και στις ινωτικές περιοχές, υποδηλώνοντας μετα-μεταγραφική ρύθμιση. Για να διευκρινιστεί περαιτέρω ο ρόλος της Sfrp2, η BLM χορηγήθηκε τόσο σε ποντίκια Sfrp2+/- όσο και στους αδελφούς τους άγριου τύπου. Τα ποντίκια Sfrp2+/- παρουσίασαν μειωμένη απώλεια βάρους, φλεγμονή, αγγειακή διαρροή, πνευμονικό οίδημα και λιγότερες ινωτικές περιοχές σε σύγκριση με τα ποντίκια άγριου τύπου, υποδεικνύοντας ότι η ετερόζυγη διαγραφή της Sfrp2 μειώνει την πνευμονική ίνωση. Αυτά τα ευρήματα αναδεικνύουν την πολύπλοκη ρύθμιση και τον σημαντικό ρόλο της SFRP2 στην πνευμονική ίνωση, υποδεικνύοντας πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για τη ρύθμιση της ίνωσης.","abstract_html":"Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF) είναι μια χρόνια, προοδευτική και συχνά θανατηφόρα διάμεση πνευμονική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από υπερβολική ίνωση και ουλοποίηση του πνευμονικού ιστού. Αυτή η μελέτη διερευνά τον ρόλο της εκκρινόμενης πρωτεΐνης σχετιζόμενης με Frizzled 2 (SFRP2) στην παθογένεση της πνευμονικής ίνωσης, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό υπολογιστικών, in vitro και in vivo προσεγγίσεων. Αρχικά, μέσω μιας προσέγγισης μηχανικής μάθησης, επιδιώξαμε να εντοπίσουμε διαγνωστικούς βιοδείκτες για την IPF. Χρησιμοποιώντας τιμές Shapley, δημιουργήθηκε ένα μοντέλο εκμάθησης ομάδας (ensemble learning) για την ταξινόμηση των δειγμάτων και την πρόταση ενός νέου συνόλου διαγνωστικών δεικτών. Αυτοί οι δείκτες στοχεύουν στη βελτίωση της ειδικότητας και της γενικευσιμότητας της διάγνωσης της IPF σε σύγκριση με προηγουμένως δημοσιευμένα σύνολα δεικτών. Η SFRP2 αναγνωρίστηκε ως ένα από τα κορυφαία χαρακτηριστικά στο προτεινόμενο από τη μελέτη σύνολο βιοδεικτών για τη διάγνωση της IPF. Αναδείχθηκε για τη δυνητική σημασία της στις ινωτικές διεργασίες που σχετίζονται με την IPF, αποτελώντας ένα από τα γονίδια που επιλέχθηκαν μέσω της μηχανικής μάθησης ως διαγνωστικά πολύτιμα και λειτουργικά συναφή με το πλαίσιο της νόσου. Η υπολογιστική ανάλυση πολλαπλών συνόλων δεδομένων IPF αποκάλυψε ότι η SFRP2 είναι σημαντικά υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, καθιστώντας την το γονίδιο με τη μεγαλύτερη υπερέκφραση μεταξύ των συνιστωσών της σηματοδότησης Wnt, ενώ η ανοσοϊστοχημική χρώση των πνευμόνων ανθρώπων με IPF επιβεβαίωσε ότι η πρωτεΐνη SFRP2 είναι υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, εντοπιζόμενη κυρίως σε ινωτικές εστίες. Τα πειράματα in vitro έδειξαν ότι η διέγερση με λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA) και μετασχηματιστικό αυξητικό παράγοντα βήτα 1 (TGF-β1) μειώνει τα επίπεδα mRNA της Sfrp2 σε ινοβλάστες. Η φθορίζουσα χρώση έδειξε ότι η θεραπεία με TGF-β1 οδηγεί στον εντοπισμό της SFRP2 στο ενδοπλασματικό δίκτυο και στην κυτταρική μεμβράνη, υποδηλώνοντας έναν ρόλο στη διαδικασία έκκρισής της. Στη μελέτη μας in vivo, πραγματοποιήσαμε το μοντέλο επαγόμενης από βλεομυκίνη (BLM) πνευμονικής ίνωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και καλά καθιερωμένο ποντικίσιο μοντέλο πνευμονικής ίνωσης (PF), σε ποντίκια άγριου τύπου (WT). Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η έκφραση της Col1a1, όπως αναμενόταν, ήταν υπερεκφρασμένη στο απόγειο της ίνωσης (ημέρα 14) και υποεκφρασμένη κατά τη φάση της επίλυσης (ημέρα 21). Αντιθέτως, τα επίπεδα της Sfrp2 ήταν σημαντικά υποεκφρασμένα την ημέρα 14, με μια ανοδική τάση να παρατηρείται την ημέρα 21. Η ανοσοϊστοχημική και φθορίζουσα χρώση υποδήλωσε άφθονη πρωτεΐνη Sfrp2 στο βρογχικό επιθήλιο και στις ινωτικές περιοχές, υποδηλώνοντας μετα-μεταγραφική ρύθμιση. Για να διευκρινιστεί περαιτέρω ο ρόλος της Sfrp2, η BLM χορηγήθηκε τόσο σε ποντίκια Sfrp2+/- όσο και στους αδελφούς τους άγριου τύπου. Τα ποντίκια Sfrp2+/- παρουσίασαν μειωμένη απώλεια βάρους, φλεγμονή, αγγειακή διαρροή, πνευμονικό οίδημα και λιγότερες ινωτικές περιοχές σε σύγκριση με τα ποντίκια άγριου τύπου, υποδεικνύοντας ότι η ετερόζυγη διαγραφή της Sfrp2 μειώνει την πνευμονική ίνωση. Αυτά τα ευρήματα αναδεικνύουν την πολύπλοκη ρύθμιση και τον σημαντικό ρόλο της SFRP2 στην πνευμονική ίνωση, υποδεικνύοντας πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για τη ρύθμιση της ίνωσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Σίρα Μαρία","Shira Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:20Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415155"],"render_values":[{"text":"uoadl:3415155","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415155","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415155","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3415155","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σίρα Μαρία","Shira Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415155"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF) είναι μια χρόνια, προοδευτική και συχνά θανατηφόρα διάμεση πνευμονική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από υπερβολική ίνωση και ουλοποίηση του πνευμονικού ιστού. Αυτή η μελέτη διερευνά τον ρόλο της εκκρινόμενης πρωτεΐνης σχετιζόμενης με Frizzled 2 (SFRP2) στην παθογένεση της πνευμονικής ίνωσης, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό υπολογιστικών, in vitro και in vivo προσεγγίσεων. Αρχικά, μέσω μιας προσέγγισης μηχανικής μάθησης, επιδιώξαμε να εντοπίσουμε διαγνωστικούς βιοδείκτες για την IPF. Χρησιμοποιώντας τιμές Shapley, δημιουργήθηκε ένα μοντέλο εκμάθησης ομάδας (ensemble learning) για την ταξινόμηση των δειγμάτων και την πρόταση ενός νέου συνόλου διαγνωστικών δεικτών. Αυτοί οι δείκτες στοχεύουν στη βελτίωση της ειδικότητας και της γενικευσιμότητας της διάγνωσης της IPF σε σύγκριση με προηγουμένως δημοσιευμένα σύνολα δεικτών. Η SFRP2 αναγνωρίστηκε ως ένα από τα κορυφαία χαρακτηριστικά στο προτεινόμενο από τη μελέτη σύνολο βιοδεικτών για τη διάγνωση της IPF. Αναδείχθηκε για τη δυνητική σημασία της στις ινωτικές διεργασίες που σχετίζονται με την IPF, αποτελώντας ένα από τα γονίδια που επιλέχθηκαν μέσω της μηχανικής μάθησης ως διαγνωστικά πολύτιμα και λειτουργικά συναφή με το πλαίσιο της νόσου. Η υπολογιστική ανάλυση πολλαπλών συνόλων δεδομένων IPF αποκάλυψε ότι η SFRP2 είναι σημαντικά υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, καθιστώντας την το γονίδιο με τη μεγαλύτερη υπερέκφραση μεταξύ των συνιστωσών της σηματοδότησης Wnt, ενώ η ανοσοϊστοχημική χρώση των πνευμόνων ανθρώπων με IPF επιβεβαίωσε ότι η πρωτεΐνη SFRP2 είναι υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, εντοπιζόμενη κυρίως σε ινωτικές εστίες. Τα πειράματα in vitro έδειξαν ότι η διέγερση με λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA) και μετασχηματιστικό αυξητικό παράγοντα βήτα 1 (TGF-β1) μειώνει τα επίπεδα mRNA της Sfrp2 σε ινοβλάστες. Η φθορίζουσα χρώση έδειξε ότι η θεραπεία με TGF-β1 οδηγεί στον εντοπισμό της SFRP2 στο ενδοπλασματικό δίκτυο και στην κυτταρική μεμβράνη, υποδηλώνοντας έναν ρόλο στη διαδικασία έκκρισής της. Στη μελέτη μας in vivo, πραγματοποιήσαμε το μοντέλο επαγόμενης από βλεομυκίνη (BLM) πνευμονικής ίνωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και καλά καθιερωμένο ποντικίσιο μοντέλο πνευμονικής ίνωσης (PF), σε ποντίκια άγριου τύπου (WT). Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η έκφραση της Col1a1, όπως αναμενόταν, ήταν υπερεκφρασμένη στο απόγειο της ίνωσης (ημέρα 14) και υποεκφρασμένη κατά τη φάση της επίλυσης (ημέρα 21). Αντιθέτως, τα επίπεδα της Sfrp2 ήταν σημαντικά υποεκφρασμένα την ημέρα 14, με μια ανοδική τάση να παρατηρείται την ημέρα 21. Η ανοσοϊστοχημική και φθορίζουσα χρώση υποδήλωσε άφθονη πρωτεΐνη Sfrp2 στο βρογχικό επιθήλιο και στις ινωτικές περιοχές, υποδηλώνοντας μετα-μεταγραφική ρύθμιση. Για να διευκρινιστεί περαιτέρω ο ρόλος της Sfrp2, η BLM χορηγήθηκε τόσο σε ποντίκια Sfrp2+/- όσο και στους αδελφούς τους άγριου τύπου. Τα ποντίκια Sfrp2+/- παρουσίασαν μειωμένη απώλεια βάρους, φλεγμονή, αγγειακή διαρροή, πνευμονικό οίδημα και λιγότερες ινωτικές περιοχές σε σύγκριση με τα ποντίκια άγριου τύπου, υποδεικνύοντας ότι η ετερόζυγη διαγραφή της Sfrp2 μειώνει την πνευμονική ίνωση. Αυτά τα ευρήματα αναδεικνύουν την πολύπλοκη ρύθμιση και τον σημαντικό ρόλο της SFRP2 στην πνευμονική ίνωση, υποδεικνύοντας πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για τη ρύθμιση της ίνωσης.","Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is a chronic progressive and often fatal interstitial lung disease characterized by excessive fibrosis and scarring of lung tissue. This study investigates the role of Secreted Frizzled-Related Protein 2 (SFRP2) in the pathogenesis of pulmonary fibrosis using a combination of computational, in vitro, and in vivo approaches. Firstly, through a machine learning approach, we aimed to identify diagnostic biomarkers in IPF. By utilizing Shapley values, an ensemble learning model was created in order to classify samples and propose a new set of diagnostic markers. These markers aim to improve the specificity and generalizability of IPF diagnosis compared to previously published marker sets. SFRP2 is identified as one of the top features in the study's proposed biomarker set for diagnosing IPF. It is highlighted for its potential importance in the fibrotic processes associated with IPF, being one of the genes selected through the machine learning pipeline as diagnostically valuable and functionally relevant to the disease context. Computational analysis of multiple IPF datasets revealed that SFRP2 is significantly upregulated in IPF lungs, making it the most upregulated gene among Wnt signaling components while immunohistochemical staining of IPF human lungs confirmed that SFRP2 protein is overexpressed in IPF lungs, located mainly in fibrotic foci. In vitro experiments demonstrated that stimulation with lysophosphatidic acid (LPA) and transforming growth factor-beta 1 (TGF-β1) downregulates Sfrp2 mRNA levels in fibroblasts. Fluorescent staining showed that TGF-β1 treatment leads to the localization of SFRP2 at the endoplasmic reticulum and cell membrane, suggesting a role in its secretion. In our in vivo study we performed the bleomycin (BLM) induced pulmonary fibrosis model, the most commonly used and well-established mouse model for pulmonary fibrosis (PF), on wild-type (WT) mice. Analysis revealed that Col1a1 expression, as expected, was upregulated at the peak of fibrosis (day 14) and downregulated during the resolution phase (day 21). Conversely, Sfrp2 levels were significantly downregulated at day 14 with an upward trend observed by day 21. Immunohistochemical and fluorescent staining indicated abundant Sfrp2 protein in bronchial epithelium and fibrotic regions, suggesting post-transcriptional regulation. To further elucidate the role of Sfrp2, BLM was then administered to both Sfrp2+/- mice and their WT littermates. The Sfrp2+/- mice exhibited reduced weight loss, inflammation, vascular leak, pulmonary edema, and fewer fibrotic regions compared to WT mice, indicating that heterozygous deletion of Sfrp2 attenuates pulmonary fibrosis. These findings highlight the complex regulation and significant role of SFRP2 in pulmonary fibrosis, suggesting potential therapeutic targets for modulating fibrosis."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ερευνώντας τον ρόλο της SFRP2 στην παθολογία της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ίνωσης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σίρα Μαρία","Shira Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF) είναι μια χρόνια, προοδευτική και συχνά θανατηφόρα διάμεση πνευμονική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από υπερβολική ίνωση και ουλοποίηση του πνευμονικού ιστού. Αυτή η μελέτη διερευνά τον ρόλο της εκκρινόμενης πρωτεΐνης σχετιζόμενης με Frizzled 2 (SFRP2) στην παθογένεση της πνευμονικής ίνωσης, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό υπολογιστικών, in vitro και in vivo προσεγγίσεων. Αρχικά, μέσω μιας προσέγγισης μηχανικής μάθησης, επιδιώξαμε να εντοπίσουμε διαγνωστικούς βιοδείκτες για την IPF. Χρησιμοποιώντας τιμές Shapley, δημιουργήθηκε ένα μοντέλο εκμάθησης ομάδας (ensemble learning) για την ταξινόμηση των δειγμάτων και την πρόταση ενός νέου συνόλου διαγνωστικών δεικτών. Αυτοί οι δείκτες στοχεύουν στη βελτίωση της ειδικότητας και της γενικευσιμότητας της διάγνωσης της IPF σε σύγκριση με προηγουμένως δημοσιευμένα σύνολα δεικτών. Η SFRP2 αναγνωρίστηκε ως ένα από τα κορυφαία χαρακτηριστικά στο προτεινόμενο από τη μελέτη σύνολο βιοδεικτών για τη διάγνωση της IPF. Αναδείχθηκε για τη δυνητική σημασία της στις ινωτικές διεργασίες που σχετίζονται με την IPF, αποτελώντας ένα από τα γονίδια που επιλέχθηκαν μέσω της μηχανικής μάθησης ως διαγνωστικά πολύτιμα και λειτουργικά συναφή με το πλαίσιο της νόσου. Η υπολογιστική ανάλυση πολλαπλών συνόλων δεδομένων IPF αποκάλυψε ότι η SFRP2 είναι σημαντικά υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, καθιστώντας την το γονίδιο με τη μεγαλύτερη υπερέκφραση μεταξύ των συνιστωσών της σηματοδότησης Wnt, ενώ η ανοσοϊστοχημική χρώση των πνευμόνων ανθρώπων με IPF επιβεβαίωσε ότι η πρωτεΐνη SFRP2 είναι υπερεκφρασμένη στους πνεύμονες με IPF, εντοπιζόμενη κυρίως σε ινωτικές εστίες. Τα πειράματα in vitro έδειξαν ότι η διέγερση με λυσοφωσφατιδικό οξύ (LPA) και μετασχηματιστικό αυξητικό παράγοντα βήτα 1 (TGF-β1) μειώνει τα επίπεδα mRNA της Sfrp2 σε ινοβλάστες. Η φθορίζουσα χρώση έδειξε ότι η θεραπεία με TGF-β1 οδηγεί στον εντοπισμό της SFRP2 στο ενδοπλασματικό δίκτυο και στην κυτταρική μεμβράνη, υποδηλώνοντας έναν ρόλο στη διαδικασία έκκρισής της. Στη μελέτη μας in vivo, πραγματοποιήσαμε το μοντέλο επαγόμενης από βλεομυκίνη (BLM) πνευμονικής ίνωσης, το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και καλά καθιερωμένο ποντικίσιο μοντέλο πνευμονικής ίνωσης (PF), σε ποντίκια άγριου τύπου (WT). Η ανάλυση αποκάλυψε ότι η έκφραση της Col1a1, όπως αναμενόταν, ήταν υπερεκφρασμένη στο απόγειο της ίνωσης (ημέρα 14) και υποεκφρασμένη κατά τη φάση της επίλυσης (ημέρα 21). Αντιθέτως, τα επίπεδα της Sfrp2 ήταν σημαντικά υποεκφρασμένα την ημέρα 14, με μια ανοδική τάση να παρατηρείται την ημέρα 21. Η ανοσοϊστοχημική και φθορίζουσα χρώση υποδήλωσε άφθονη πρωτεΐνη Sfrp2 στο βρογχικό επιθήλιο και στις ινωτικές περιοχές, υποδηλώνοντας μετα-μεταγραφική ρύθμιση. Για να διευκρινιστεί περαιτέρω ο ρόλος της Sfrp2, η BLM χορηγήθηκε τόσο σε ποντίκια Sfrp2+/- όσο και στους αδελφούς τους άγριου τύπου. Τα ποντίκια Sfrp2+/- παρουσίασαν μειωμένη απώλεια βάρους, φλεγμονή, αγγειακή διαρροή, πνευμονικό οίδημα και λιγότερες ινωτικές περιοχές σε σύγκριση με τα ποντίκια άγριου τύπου, υποδεικνύοντας ότι η ετερόζυγη διαγραφή της Sfrp2 μειώνει την πνευμονική ίνωση. Αυτά τα ευρήματα αναδεικνύουν την πολύπλοκη ρύθμιση και τον σημαντικό ρόλο της SFRP2 στην πνευμονική ίνωση, υποδεικνύοντας πιθανούς θεραπευτικούς στόχους για τη ρύθμιση της ίνωσης.","Idiopathic pulmonary fibrosis (IPF) is a chronic progressive and often fatal interstitial lung disease characterized by excessive fibrosis and scarring of lung tissue. This study investigates the role of Secreted Frizzled-Related Protein 2 (SFRP2) in the pathogenesis of pulmonary fibrosis using a combination of computational, in vitro, and in vivo approaches. Firstly, through a machine learning approach, we aimed to identify diagnostic biomarkers in IPF. By utilizing Shapley values, an ensemble learning model was created in order to classify samples and propose a new set of diagnostic markers. These markers aim to improve the specificity and generalizability of IPF diagnosis compared to previously published marker sets. SFRP2 is identified as one of the top features in the study's proposed biomarker set for diagnosing IPF. It is highlighted for its potential importance in the fibrotic processes associated with IPF, being one of the genes selected through the machine learning pipeline as diagnostically valuable and functionally relevant to the disease context. Computational analysis of multiple IPF datasets revealed that SFRP2 is significantly upregulated in IPF lungs, making it the most upregulated gene among Wnt signaling components while immunohistochemical staining of IPF human lungs confirmed that SFRP2 protein is overexpressed in IPF lungs, located mainly in fibrotic foci. In vitro experiments demonstrated that stimulation with lysophosphatidic acid (LPA) and transforming growth factor-beta 1 (TGF-β1) downregulates Sfrp2 mRNA levels in fibroblasts. Fluorescent staining showed that TGF-β1 treatment leads to the localization of SFRP2 at the endoplasmic reticulum and cell membrane, suggesting a role in its secretion. In our in vivo study we performed the bleomycin (BLM) induced pulmonary fibrosis model, the most commonly used and well-established mouse model for pulmonary fibrosis (PF), on wild-type (WT) mice. Analysis revealed that Col1a1 expression, as expected, was upregulated at the peak of fibrosis (day 14) and downregulated during the resolution phase (day 21). Conversely, Sfrp2 levels were significantly downregulated at day 14 with an upward trend observed by day 21. Immunohistochemical and fluorescent staining indicated abundant Sfrp2 protein in bronchial epithelium and fibrotic regions, suggesting post-transcriptional regulation. To further elucidate the role of Sfrp2, BLM was then administered to both Sfrp2+/- mice and their WT littermates. The Sfrp2+/- mice exhibited reduced weight loss, inflammation, vascular leak, pulmonary edema, and fewer fibrotic regions compared to WT mice, indicating that heterozygous deletion of Sfrp2 attenuates pulmonary fibrosis. These findings highlight the complex regulation and significant role of SFRP2 in pulmonary fibrosis, suggesting potential therapeutic targets for modulating fibrosis."],"dc:identifier":["uoadl:3415155","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415155"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ερευνώντας τον ρόλο της SFRP2 στην παθολογία της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής Ίνωσης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:20Z"}