{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415399"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415399","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική μελέτη των σεισμικών γεγονότων του 1986 στην Καλαμάτα και του 1999 στην Αθήνα: Ο ρόλος της ηγεσίας στη διαχείριση κρίσεων και φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα.","abstract":"Ο ρόλος της ηγεσίας είναι υψίστης σημασίας, πολυσύνθετος και καθοριστικός στη διαχείριση κρίσεων. Εξελίσσεται δυναμικά με την πάροδο του χρόνου πριν το γεγονός, αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του και κορυφώνεται με το πέρας του. Η επιτυχής μετάβαση από τη βίαιη ανατροπή της καθημερινότητας στην ομαλοποίηση και αποκατάσταση της φυσιολογικής ζωής των πληγέντων, οφείλεται σε ένα σύμπλεγμα στρατηγικών και δράσεων που καλείται να λάβει ηγεσία, με στόχο τη βέλτιστη δυνατή αντιμετώπιση του κινδύνου. Οι φυσικές καταστροφές υπήρξαν ανέκαθεν πεδίο δοκιμασίας γι’ αυτήν, στην αποτροπή, την ετοιμότητα, την απόκριση και την ανάκαμψη. Το σεισμικό γεγονός εξαιτίας του απροσδόκητου του χαρακτήρα του και των καταστροφικών συνέπειών του, απαιτεί υψηλού βαθμού στρατηγικό σχεδιασμό κι ευελιξία στη διαχείρισή του. Στην παρούσα εργασία, εξετάζονται εκ παραλλήλου δυο μεγάλοι και καταστροφικοί σεισμοί, που έλαβαν χώρα στην πόλη της Καλαμάτας το 1986 και στην πόλη των Αθηνών το 1999. Τα προαναφερθέντα σεισμικά γεγονότα, προκάλεσαν μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε υποδομές. Κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, υπήρξε άμεση απόκριση του κρατικού μηχανισμού με αρκετές όμως διαφοροποιήσεις. Στο σεισμό της Καλαμάτας έπαιξε ενεργό ρόλο η τοπική κοινωνία ενώ στο δεύτερο σεισμό η μητροπολιτική δομή της Αθήνας, οδήγησε σε διαφορετικές τακτικές. Η ηγεσία και στις δυο περιπτώσεις κλήθηκε να αντιμετωπίσει πρωτόγνωρες καταστάσεις με μεγάλες ιδιαιτερότητες, ανταποκρινόμενη με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία. Τα συμπεράσματα από τις καταστροφές και την διαχείρισή τους, οδήγησαν στην αναθεώρηση των μέχρι τότε παγιωμένων πρακτικών και τεχνικών δόμησης, σε νέους κανόνες που εξασφαλίζουν μεγαλύτερη αντισεισμική προστασία των κατασκευών και νέα πρωτόκολλα συμπεριφοράς με επίκεντρο τον άνθρωπο, στις δράσεις των ιθυνόντων φορέων.","abstract_html":"Ο ρόλος της ηγεσίας είναι υψίστης σημασίας, πολυσύνθετος και καθοριστικός στη διαχείριση κρίσεων. Εξελίσσεται δυναμικά με την πάροδο του χρόνου πριν το γεγονός, αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του και κορυφώνεται με το πέρας του. Η επιτυχής μετάβαση από τη βίαιη ανατροπή της καθημερινότητας στην ομαλοποίηση και αποκατάσταση της φυσιολογικής ζωής των πληγέντων, οφείλεται σε ένα σύμπλεγμα στρατηγικών και δράσεων που καλείται να λάβει ηγεσία, με στόχο τη βέλτιστη δυνατή αντιμετώπιση του κινδύνου. Οι φυσικές καταστροφές υπήρξαν ανέκαθεν πεδίο δοκιμασίας γι’ αυτήν, στην αποτροπή, την ετοιμότητα, την απόκριση και την ανάκαμψη. Το σεισμικό γεγονός εξαιτίας του απροσδόκητου του χαρακτήρα του και των καταστροφικών συνέπειών του, απαιτεί υψηλού βαθμού στρατηγικό σχεδιασμό κι ευελιξία στη διαχείρισή του. Στην παρούσα εργασία, εξετάζονται εκ παραλλήλου δυο μεγάλοι και καταστροφικοί σεισμοί, που έλαβαν χώρα στην πόλη της Καλαμάτας το 1986 και στην πόλη των Αθηνών το 1999. Τα προαναφερθέντα σεισμικά γεγονότα, προκάλεσαν μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε υποδομές. Κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, υπήρξε άμεση απόκριση του κρατικού μηχανισμού με αρκετές όμως διαφοροποιήσεις. Στο σεισμό της Καλαμάτας έπαιξε ενεργό ρόλο η τοπική κοινωνία ενώ στο δεύτερο σεισμό η μητροπολιτική δομή της Αθήνας, οδήγησε σε διαφορετικές τακτικές. Η ηγεσία και στις δυο περιπτώσεις κλήθηκε να αντιμετωπίσει πρωτόγνωρες καταστάσεις με μεγάλες ιδιαιτερότητες, ανταποκρινόμενη με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία. Τα συμπεράσματα από τις καταστροφές και την διαχείρισή τους, οδήγησαν στην αναθεώρηση των μέχρι τότε παγιωμένων πρακτικών και τεχνικών δόμησης, σε νέους κανόνες που εξασφαλίζουν μεγαλύτερη αντισεισμική προστασία των κατασκευών και νέα πρωτόκολλα συμπεριφοράς με επίκεντρο τον άνθρωπο, στις δράσεις των ιθυνόντων φορέων.","abstract_has_math":false,"creators":["Νούλης Βασίλειος-Γεώργιος","Noulis Vasileios-Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:22Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415399"],"render_values":[{"text":"uoadl:3415399","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415399","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415399","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3415399","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Νούλης Βασίλειος-Γεώργιος","Noulis Vasileios-Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415399"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ρόλος της ηγεσίας είναι υψίστης σημασίας, πολυσύνθετος και καθοριστικός στη διαχείριση κρίσεων. Εξελίσσεται δυναμικά με την πάροδο του χρόνου πριν το γεγονός, αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του και κορυφώνεται με το πέρας του. Η επιτυχής μετάβαση από τη βίαιη ανατροπή της καθημερινότητας στην ομαλοποίηση και αποκατάσταση της φυσιολογικής ζωής των πληγέντων, οφείλεται σε ένα σύμπλεγμα στρατηγικών και δράσεων που καλείται να λάβει ηγεσία, με στόχο τη βέλτιστη δυνατή αντιμετώπιση του κινδύνου. Οι φυσικές καταστροφές υπήρξαν ανέκαθεν πεδίο δοκιμασίας γι’ αυτήν, στην αποτροπή, την ετοιμότητα, την απόκριση και την ανάκαμψη. Το σεισμικό γεγονός εξαιτίας του απροσδόκητου του χαρακτήρα του και των καταστροφικών συνέπειών του, απαιτεί υψηλού βαθμού στρατηγικό σχεδιασμό κι ευελιξία στη διαχείρισή του. Στην παρούσα εργασία, εξετάζονται εκ παραλλήλου δυο μεγάλοι και καταστροφικοί σεισμοί, που έλαβαν χώρα στην πόλη της Καλαμάτας το 1986 και στην πόλη των Αθηνών το 1999. Τα προαναφερθέντα σεισμικά γεγονότα, προκάλεσαν μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε υποδομές. Κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, υπήρξε άμεση απόκριση του κρατικού μηχανισμού με αρκετές όμως διαφοροποιήσεις. Στο σεισμό της Καλαμάτας έπαιξε ενεργό ρόλο η τοπική κοινωνία ενώ στο δεύτερο σεισμό η μητροπολιτική δομή της Αθήνας, οδήγησε σε διαφορετικές τακτικές. Η ηγεσία και στις δυο περιπτώσεις κλήθηκε να αντιμετωπίσει πρωτόγνωρες καταστάσεις με μεγάλες ιδιαιτερότητες, ανταποκρινόμενη με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία. Τα συμπεράσματα από τις καταστροφές και την διαχείρισή τους, οδήγησαν στην αναθεώρηση των μέχρι τότε παγιωμένων πρακτικών και τεχνικών δόμησης, σε νέους κανόνες που εξασφαλίζουν μεγαλύτερη αντισεισμική προστασία των κατασκευών και νέα πρωτόκολλα συμπεριφοράς με επίκεντρο τον άνθρωπο, στις δράσεις των ιθυνόντων φορέων.","The role of leadership is paramount, complex and decisive when it comes to crisis management. It evolves dynamically over time: before the event, during it, and reaches its peak with its end. The successful transition from the violent turmoil of everyday life to the normalization and restoration of the daily routine of those affected, is due to a nexus of strategies and actions that must be taken by the leadership, aiming at the best risk response possible. Natural disasters have always been a testing ground for leadership as far as prevention, preparedness, response and recovery are concerned. The seismic event, due to its unexpected nature and its catastrophic consequences, requires a high level of strategic planning and flexibility in its management. In this thesis, two large and destructive earthquakes are examined in parallel, the one which took place in the city of Kalamata in 1986 and the one in the city of Athens in 1999. The aforementioned seismic events caused great losses of both human resources and infrastructure. Taking these difficult conditions into consideration, there was an immediate response from the state apparatus with several differentiations. In the earthquake of Kalamata, the local community played an active role, while in the second earthquake the metropolitan structure of Athens led to different tactics. The leadership in both cases was called upon to face unprecedented circumstances with great particularities, responding with more or less success. The lessons learned from the disasters and their management prompted changes in the practices and building techniques established until then, forming new rules aimed at improving the structures' resistance to seismic activity, and new guidelines promoting human-centered behavior among the decision-making bodies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική μελέτη των σεισμικών γεγονότων του 1986 στην Καλαμάτα και του 1999 στην Αθήνα: Ο ρόλος της ηγεσίας στη διαχείριση κρίσεων και φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Νούλης Βασίλειος-Γεώργιος","Noulis Vasileios-Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο ρόλος της ηγεσίας είναι υψίστης σημασίας, πολυσύνθετος και καθοριστικός στη διαχείριση κρίσεων. Εξελίσσεται δυναμικά με την πάροδο του χρόνου πριν το γεγονός, αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια του και κορυφώνεται με το πέρας του. Η επιτυχής μετάβαση από τη βίαιη ανατροπή της καθημερινότητας στην ομαλοποίηση και αποκατάσταση της φυσιολογικής ζωής των πληγέντων, οφείλεται σε ένα σύμπλεγμα στρατηγικών και δράσεων που καλείται να λάβει ηγεσία, με στόχο τη βέλτιστη δυνατή αντιμετώπιση του κινδύνου. Οι φυσικές καταστροφές υπήρξαν ανέκαθεν πεδίο δοκιμασίας γι’ αυτήν, στην αποτροπή, την ετοιμότητα, την απόκριση και την ανάκαμψη. Το σεισμικό γεγονός εξαιτίας του απροσδόκητου του χαρακτήρα του και των καταστροφικών συνέπειών του, απαιτεί υψηλού βαθμού στρατηγικό σχεδιασμό κι ευελιξία στη διαχείρισή του. Στην παρούσα εργασία, εξετάζονται εκ παραλλήλου δυο μεγάλοι και καταστροφικοί σεισμοί, που έλαβαν χώρα στην πόλη της Καλαμάτας το 1986 και στην πόλη των Αθηνών το 1999. Τα προαναφερθέντα σεισμικά γεγονότα, προκάλεσαν μεγάλες απώλειες τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε υποδομές. Κάτω από αυτές τις δύσκολες συνθήκες, υπήρξε άμεση απόκριση του κρατικού μηχανισμού με αρκετές όμως διαφοροποιήσεις. Στο σεισμό της Καλαμάτας έπαιξε ενεργό ρόλο η τοπική κοινωνία ενώ στο δεύτερο σεισμό η μητροπολιτική δομή της Αθήνας, οδήγησε σε διαφορετικές τακτικές. Η ηγεσία και στις δυο περιπτώσεις κλήθηκε να αντιμετωπίσει πρωτόγνωρες καταστάσεις με μεγάλες ιδιαιτερότητες, ανταποκρινόμενη με περισσότερη ή λιγότερη επιτυχία. Τα συμπεράσματα από τις καταστροφές και την διαχείρισή τους, οδήγησαν στην αναθεώρηση των μέχρι τότε παγιωμένων πρακτικών και τεχνικών δόμησης, σε νέους κανόνες που εξασφαλίζουν μεγαλύτερη αντισεισμική προστασία των κατασκευών και νέα πρωτόκολλα συμπεριφοράς με επίκεντρο τον άνθρωπο, στις δράσεις των ιθυνόντων φορέων.","The role of leadership is paramount, complex and decisive when it comes to crisis management. It evolves dynamically over time: before the event, during it, and reaches its peak with its end. The successful transition from the violent turmoil of everyday life to the normalization and restoration of the daily routine of those affected, is due to a nexus of strategies and actions that must be taken by the leadership, aiming at the best risk response possible. Natural disasters have always been a testing ground for leadership as far as prevention, preparedness, response and recovery are concerned. The seismic event, due to its unexpected nature and its catastrophic consequences, requires a high level of strategic planning and flexibility in its management. In this thesis, two large and destructive earthquakes are examined in parallel, the one which took place in the city of Kalamata in 1986 and the one in the city of Athens in 1999. The aforementioned seismic events caused great losses of both human resources and infrastructure. Taking these difficult conditions into consideration, there was an immediate response from the state apparatus with several differentiations. In the earthquake of Kalamata, the local community played an active role, while in the second earthquake the metropolitan structure of Athens led to different tactics. The leadership in both cases was called upon to face unprecedented circumstances with great particularities, responding with more or less success. The lessons learned from the disasters and their management prompted changes in the practices and building techniques established until then, forming new rules aimed at improving the structures' resistance to seismic activity, and new guidelines promoting human-centered behavior among the decision-making bodies."],"dc:identifier":["uoadl:3415399","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415399"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Συγκριτική μελέτη των σεισμικών γεγονότων του 1986 στην Καλαμάτα και του 1999 στην Αθήνα: Ο ρόλος της ηγεσίας στη διαχείριση κρίσεων και φυσικών καταστροφών στην Ελλάδα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:22Z"}