{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415419"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3415419","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χαρακτηρισμός χημικού δοσιμέτρου για τον ποιοτικό έλεγχο ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών","abstract":"Μια κατηγορία των χημικών δοσιμέτρων είναι τα ραδιοχρωμικά δοσίμετρα μικκυλίων, που αποτελούνται από μία μήτρα γέλης, η οποία δημιουργεί μικκύλια όπου μέσα τους εγκλωβίζονται τα μόρια της ακτινοευαίσθητης λευκοχρωστικής. Το βασικό πλεονέκτημα των ραδιοχρωμικών δοσιμέτρων μικκυλίων είναι ο περιορισμός της διάχυσης και η βελτίωση της χωρικής και χρονικής σταθερότητας. Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας παρασκευάστηκε ένα ραδιοχρωμικό δοσίμετρο μικκυλίων, που είχε ως μήτρα γέλης το συνθετικό συμπολυμερές Pluronic F-127, και ως ακτινοευαίσθητη ουσία, την λευκοχρωστική Crystal violet (LCV). Σκοπό της εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της εξάρτησης της απόκρισης ραδιοχρωμικού χημικού δοσιμέτρου που έχει προταθεί για χρήση στην τρισδιάστατη επιβεβαίωση δοσιμετρίας ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών από τον ρυθμό δόσης, καθώς και ο προσδιορισμός του συντελεστή διάχυσης της χρωστικής που επάγεται από την ακτινοβόληση. Η σύσταση του δοσιμέτρου που χρησιμοποιήθηκε ήταν 2 mM LCV, 4 mM 4-(1,1,3,3-τετραμεθυλβουτυλ) φαινυλ-πολυαιθυλενογλυκόλη (TritonX-100), 17 mM (Τριχλωροξικό οξύ (TCAA) και 25% w/w Pluronic F-127. Το διάλυμα τοποθετήθηκε σε κυψελίδες εσωτερικών διαστάσεων 12,5x12,5x45mm. Όλα τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με τη χρήση της ακτινοθεραπευτικής λυχνίας ακτίνων Χ, X Strahl 200. Για τη διερεύνηση της επίδρασης του ρυθμού δόσης στην απόκριση του δοσιμέτρου, χρησιμοποιήθηκε το φασματοφωτόμετρο UV-Vis (721G) για τη μέτρηση της αρχικής και τελικής απορρόφησης των δειγμάτων σε μήκος κύματος 590 nm. Η αρχική απορρόφηση προσέγγιζε στην πλειοψηφία των δειγμάτων την τιμή 0,0066, ενώ η τυπική απόκλιση κρίνεται επαρκώς χαμηλή καθώς είναι ίση στην πλειοψηφία των μετρήσεων μεταξύ 0,0005 και 0,0006. Τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με δόση 2 Gy και ρυθμούς δόσης στο εύρος 33-399 cGy/min και αναγνώστηκαν 1, 3, 5, 7 και 9 ώρες αργότερα, για να υπολογισθούν οι μεταβολές στην απορρόφηση (Α) λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία. Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι η απόκριση των δειγμάτων είναι ανεξάρτητη του ρυθμού δόσης, εντός των πειραματικών αβεβαιοτήτων. Το συμπέρασμα προκύπτει από το διάγραμμα ΔΑ-Ρυθμού δόσης, στο οποίο έχει προσαρμοστεί ευθεία κλίσης ίδιας τάξης μεγέθους με το 10-6, που υποδεικνύει ότι είναι παράλληλη με τον άξονα όπου έχουν τοποθετηθεί οι ρυθμοί δόσης. Στην περίπτωση αυτή η μέση τιμή της διαφοράς μεταξύ τελικής και αρχικής απορρόφησης των τριάδων δειγμάτων (ΔΑ) παραμένει σχεδόν σταθερή με την αύξηση του ρυθμού δόσης διατηρώντας ταυτόχρονα σταθερές όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους. Επίσης, υπολογίσθηκε με την χρήση του SPSS η τιμή της μεταβλητής συσχέτισης r, ίση με 0,429 και υποδηλώνει μέτρια έως μικρή συσχέτιση των μεταβλητών του ρυθμού δόσης και ΔΑ. Για τον προσδιορισμό του ρυθμού διάχυσης του σήματος σε δείγματα, που έχει ακτινοβοληθεί το 50% και το 25% των όγκων τους, χρησιμοποιήθηκε ο επίπεδος σαρωτής Epson V750 Pro. Οι εικόνες που λήφθηκαν, υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με την χρήση των λογισμικών ImageJ και Matlab. Βάσει του προφίλ της απόκρισης ακμής συναρτήσει του χρόνου ο ρυθμός διάχυσης για δείγματα που δέχθηκαν δόση 8 Gy στο 50% του όγκου τους ήταν 0,070 ± 0,009 mm2·hr-1, ενώ για αυτά που ακτινοβολήθηκαν στο 25% του όγκου τους ήταν 0.041 ± 0.005 mm2·hr-1 και 0.048 ± 0.003 mm2·hr-1 και συμφωνούν εντός αβεβαιοτήτων με την βιβλιογραφία που η τιμή για τον ρυθμό διάχυσης είναι ίση με 0.054 ± 0.023 mm2·hr-1.","abstract_html":"Μια κατηγορία των χημικών δοσιμέτρων είναι τα ραδιοχρωμικά δοσίμετρα μικκυλίων, που αποτελούνται από μία μήτρα γέλης, η οποία δημιουργεί μικκύλια όπου μέσα τους εγκλωβίζονται τα μόρια της ακτινοευαίσθητης λευκοχρωστικής. Το βασικό πλεονέκτημα των ραδιοχρωμικών δοσιμέτρων μικκυλίων είναι ο περιορισμός της διάχυσης και η βελτίωση της χωρικής και χρονικής σταθερότητας. Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας παρασκευάστηκε ένα ραδιοχρωμικό δοσίμετρο μικκυλίων, που είχε ως μήτρα γέλης το συνθετικό συμπολυμερές Pluronic F-127, και ως ακτινοευαίσθητη ουσία, την λευκοχρωστική Crystal violet (LCV). Σκοπό της εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της εξάρτησης της απόκρισης ραδιοχρωμικού χημικού δοσιμέτρου που έχει προταθεί για χρήση στην τρισδιάστατη επιβεβαίωση δοσιμετρίας ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών από τον ρυθμό δόσης, καθώς και ο προσδιορισμός του συντελεστή διάχυσης της χρωστικής που επάγεται από την ακτινοβόληση. Η σύσταση του δοσιμέτρου που χρησιμοποιήθηκε ήταν 2 mM LCV, 4 mM 4-(1,1,3,3-τετραμεθυλβουτυλ) φαινυλ-πολυαιθυλενογλυκόλη (TritonX-100), 17 mM (Τριχλωροξικό οξύ (TCAA) και 25% w/w Pluronic F-127. Το διάλυμα τοποθετήθηκε σε κυψελίδες εσωτερικών διαστάσεων 12,5x12,5x45mm. Όλα τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με τη χρήση της ακτινοθεραπευτικής λυχνίας ακτίνων Χ, X Strahl 200. Για τη διερεύνηση της επίδρασης του ρυθμού δόσης στην απόκριση του δοσιμέτρου, χρησιμοποιήθηκε το φασματοφωτόμετρο UV-Vis (721G) για τη μέτρηση της αρχικής και τελικής απορρόφησης των δειγμάτων σε μήκος κύματος 590 nm. Η αρχική απορρόφηση προσέγγιζε στην πλειοψηφία των δειγμάτων την τιμή 0,0066, ενώ η τυπική απόκλιση κρίνεται επαρκώς χαμηλή καθώς είναι ίση στην πλειοψηφία των μετρήσεων μεταξύ 0,0005 και 0,0006. Τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με δόση 2 Gy και ρυθμούς δόσης στο εύρος 33-399 cGy/min και αναγνώστηκαν 1, 3, 5, 7 και 9 ώρες αργότερα, για να υπολογισθούν οι μεταβολές στην απορρόφηση (Α) λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία. Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι η απόκριση των δειγμάτων είναι ανεξάρτητη του ρυθμού δόσης, εντός των πειραματικών αβεβαιοτήτων. Το συμπέρασμα προκύπτει από το διάγραμμα ΔΑ-Ρυθμού δόσης, στο οποίο έχει προσαρμοστεί ευθεία κλίσης ίδιας τάξης μεγέθους με το 10-6, που υποδεικνύει ότι είναι παράλληλη με τον άξονα όπου έχουν τοποθετηθεί οι ρυθμοί δόσης. Στην περίπτωση αυτή η μέση τιμή της διαφοράς μεταξύ τελικής και αρχικής απορρόφησης των τριάδων δειγμάτων (ΔΑ) παραμένει σχεδόν σταθερή με την αύξηση του ρυθμού δόσης διατηρώντας ταυτόχρονα σταθερές όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους. Επίσης, υπολογίσθηκε με την χρήση του SPSS η τιμή της μεταβλητής συσχέτισης r, ίση με 0,429 και υποδηλώνει μέτρια έως μικρή συσχέτιση των μεταβλητών του ρυθμού δόσης και ΔΑ. Για τον προσδιορισμό του ρυθμού διάχυσης του σήματος σε δείγματα, που έχει ακτινοβοληθεί το 50% και το 25% των όγκων τους, χρησιμοποιήθηκε ο επίπεδος σαρωτής Epson V750 Pro. Οι εικόνες που λήφθηκαν, υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με την χρήση των λογισμικών ImageJ και Matlab. Βάσει του προφίλ της απόκρισης ακμής συναρτήσει του χρόνου ο ρυθμός διάχυσης για δείγματα που δέχθηκαν δόση 8 Gy στο 50% του όγκου τους ήταν 0,070 ± 0,009 mm2·hr-1, ενώ για αυτά που ακτινοβολήθηκαν στο 25% του όγκου τους ήταν 0.041 ± 0.005 mm2·hr-1 και 0.048 ± 0.003 mm2·hr-1 και συμφωνούν εντός αβεβαιοτήτων με την βιβλιογραφία που η τιμή για τον ρυθμό διάχυσης είναι ίση με 0.054 ± 0.023 mm2·hr-1.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογήρου Βασίλειος","Kalogirou Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:22Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415419"],"render_values":[{"text":"uoadl:3415419","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415419","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415419","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3415419","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογήρου Βασίλειος","Kalogirou Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3415419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415419"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μια κατηγορία των χημικών δοσιμέτρων είναι τα ραδιοχρωμικά δοσίμετρα μικκυλίων, που αποτελούνται από μία μήτρα γέλης, η οποία δημιουργεί μικκύλια όπου μέσα τους εγκλωβίζονται τα μόρια της ακτινοευαίσθητης λευκοχρωστικής. Το βασικό πλεονέκτημα των ραδιοχρωμικών δοσιμέτρων μικκυλίων είναι ο περιορισμός της διάχυσης και η βελτίωση της χωρικής και χρονικής σταθερότητας. Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας παρασκευάστηκε ένα ραδιοχρωμικό δοσίμετρο μικκυλίων, που είχε ως μήτρα γέλης το συνθετικό συμπολυμερές Pluronic F-127, και ως ακτινοευαίσθητη ουσία, την λευκοχρωστική Crystal violet (LCV). Σκοπό της εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της εξάρτησης της απόκρισης ραδιοχρωμικού χημικού δοσιμέτρου που έχει προταθεί για χρήση στην τρισδιάστατη επιβεβαίωση δοσιμετρίας ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών από τον ρυθμό δόσης, καθώς και ο προσδιορισμός του συντελεστή διάχυσης της χρωστικής που επάγεται από την ακτινοβόληση. Η σύσταση του δοσιμέτρου που χρησιμοποιήθηκε ήταν 2 mM LCV, 4 mM 4-(1,1,3,3-τετραμεθυλβουτυλ) φαινυλ-πολυαιθυλενογλυκόλη (TritonX-100), 17 mM (Τριχλωροξικό οξύ (TCAA) και 25% w/w Pluronic F-127. Το διάλυμα τοποθετήθηκε σε κυψελίδες εσωτερικών διαστάσεων 12,5x12,5x45mm. Όλα τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με τη χρήση της ακτινοθεραπευτικής λυχνίας ακτίνων Χ, X Strahl 200. Για τη διερεύνηση της επίδρασης του ρυθμού δόσης στην απόκριση του δοσιμέτρου, χρησιμοποιήθηκε το φασματοφωτόμετρο UV-Vis (721G) για τη μέτρηση της αρχικής και τελικής απορρόφησης των δειγμάτων σε μήκος κύματος 590 nm. Η αρχική απορρόφηση προσέγγιζε στην πλειοψηφία των δειγμάτων την τιμή 0,0066, ενώ η τυπική απόκλιση κρίνεται επαρκώς χαμηλή καθώς είναι ίση στην πλειοψηφία των μετρήσεων μεταξύ 0,0005 και 0,0006. Τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με δόση 2 Gy και ρυθμούς δόσης στο εύρος 33-399 cGy/min και αναγνώστηκαν 1, 3, 5, 7 και 9 ώρες αργότερα, για να υπολογισθούν οι μεταβολές στην απορρόφηση (Α) λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία. Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι η απόκριση των δειγμάτων είναι ανεξάρτητη του ρυθμού δόσης, εντός των πειραματικών αβεβαιοτήτων. Το συμπέρασμα προκύπτει από το διάγραμμα ΔΑ-Ρυθμού δόσης, στο οποίο έχει προσαρμοστεί ευθεία κλίσης ίδιας τάξης μεγέθους με το 10-6, που υποδεικνύει ότι είναι παράλληλη με τον άξονα όπου έχουν τοποθετηθεί οι ρυθμοί δόσης. Στην περίπτωση αυτή η μέση τιμή της διαφοράς μεταξύ τελικής και αρχικής απορρόφησης των τριάδων δειγμάτων (ΔΑ) παραμένει σχεδόν σταθερή με την αύξηση του ρυθμού δόσης διατηρώντας ταυτόχρονα σταθερές όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους. Επίσης, υπολογίσθηκε με την χρήση του SPSS η τιμή της μεταβλητής συσχέτισης r, ίση με 0,429 και υποδηλώνει μέτρια έως μικρή συσχέτιση των μεταβλητών του ρυθμού δόσης και ΔΑ. Για τον προσδιορισμό του ρυθμού διάχυσης του σήματος σε δείγματα, που έχει ακτινοβοληθεί το 50% και το 25% των όγκων τους, χρησιμοποιήθηκε ο επίπεδος σαρωτής Epson V750 Pro. Οι εικόνες που λήφθηκαν, υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με την χρήση των λογισμικών ImageJ και Matlab. Βάσει του προφίλ της απόκρισης ακμής συναρτήσει του χρόνου ο ρυθμός διάχυσης για δείγματα που δέχθηκαν δόση 8 Gy στο 50% του όγκου τους ήταν 0,070 ± 0,009 mm2·hr-1, ενώ για αυτά που ακτινοβολήθηκαν στο 25% του όγκου τους ήταν 0.041 ± 0.005 mm2·hr-1 και 0.048 ± 0.003 mm2·hr-1 και συμφωνούν εντός αβεβαιοτήτων με την βιβλιογραφία που η τιμή για τον ρυθμό διάχυσης είναι ίση με 0.054 ± 0.023 mm2·hr-1.","A kind of chemical dosimeters are the micelle radiochromic dosimeters, which consist of a gel matrix. The gel creates micelles, where the molecules of the radiosensitive leucochromic are trapped inside. The main advantage of radiochromic micelle dosimeters is the limitation of diffusion and the improvement of spatial and temporal stability. In the context of this thesis, a micelle radiochromic dosimeter was prepared, in which the synthetic copolymer Pluronic F-127 was used as a gel matrix. Moreover, the radiosensitive substance of the micelle radiochromic dosimeter was the leucochromic Crystal violet (LCV). The purpose of the present research was to study the dependence of the response of a radiochromic chemical dosimeter that has been proposed for use in the 3D dosimetry confirmation of radiotherapy applications on the dose rate, as well as to determine the diffusion coefficient of the dye induced by irradiation. The composition of the dosimeter used was 2 mM LCV, 4 mM 4-(1,1,3,3-tetramethylbutyl)phenyl-polyethylene glycol (TritonX-100), 17 mM (Trichloroacetic acid (TCAA), and 25% w/w Pluronic F-127. The solution was subsequently placed in cyvettes with internal dimensions of 12.5x12.5x45mm. All samples were irradiated using the X-ray therapy lamp, X Strahl 200. To investigate the effect of the dose rate on the response of the dosimeters, the spectrophotometer UV-Vis (721G) was utilized to measure the initial and the final absorbance of the samples at a wavelength of 590 nm. The initial absorbance approached the value of 0.066 in the majority of the samples, while the standard deviation is considered to be sufficiently low as it is equal in the majority of measurements between 0.0005 and 0.0006. The samples were irradiated at dose rates in the range of 33-399 cGy/min and they were read 1, 3, 5, 7 and 9 hours later to calculate any change in the absorbance (A) due to irradiation. Based on the examination of the results, the response of the samples is independent of dose rate, within the experimental uncertainties. This is inferred from the ΔA-Dose Rate plots, to which a line of slope of the same order of magnitude as 10-6 has been fitted, indicating that it is parallel to the axis where the dose rates are placed. In this case the average value of the difference between the final and initial absorbance of the triplicate samples (ΔA) remains almost constant with the increase of the dose rate while keeping all the other parameters constant. Also, the value of the correlation variable r was calculated using SPSS, equal to 0.429 and indicates a moderate to small correlation between the dose rate and DA variables. The Epson V750 Pro flatbed scanner was used to determine the signal diffusion rate in samples irradiated to 50% and 25% of their volumes. The obtained images were processed using ImageJ and Matlab software. Based on the time profile of the edge response the diffusion rate for samples dosed with 8 Gy to 50% of their volume was 0.070 ± 0.009 mm2·hr-1, while for those irradiated to 25% of their volume it was 0.041 ± 0.005 mm2·hr-1 and 0.048 ± 0.003 mm2·hr-1 and agree within uncertainties with the literature that the value for the diffusion rate is equal to 0.054 ± 0.023 mm2·hr-1."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χαρακτηρισμός χημικού δοσιμέτρου για τον ποιοτικό έλεγχο ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογήρου Βασίλειος","Kalogirou Vasileios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Μια κατηγορία των χημικών δοσιμέτρων είναι τα ραδιοχρωμικά δοσίμετρα μικκυλίων, που αποτελούνται από μία μήτρα γέλης, η οποία δημιουργεί μικκύλια όπου μέσα τους εγκλωβίζονται τα μόρια της ακτινοευαίσθητης λευκοχρωστικής. Το βασικό πλεονέκτημα των ραδιοχρωμικών δοσιμέτρων μικκυλίων είναι ο περιορισμός της διάχυσης και η βελτίωση της χωρικής και χρονικής σταθερότητας. Στο πλαίσιο της παρούσας διπλωματικής εργασίας παρασκευάστηκε ένα ραδιοχρωμικό δοσίμετρο μικκυλίων, που είχε ως μήτρα γέλης το συνθετικό συμπολυμερές Pluronic F-127, και ως ακτινοευαίσθητη ουσία, την λευκοχρωστική Crystal violet (LCV). Σκοπό της εργασίας αποτέλεσε η μελέτη της εξάρτησης της απόκρισης ραδιοχρωμικού χημικού δοσιμέτρου που έχει προταθεί για χρήση στην τρισδιάστατη επιβεβαίωση δοσιμετρίας ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών από τον ρυθμό δόσης, καθώς και ο προσδιορισμός του συντελεστή διάχυσης της χρωστικής που επάγεται από την ακτινοβόληση. Η σύσταση του δοσιμέτρου που χρησιμοποιήθηκε ήταν 2 mM LCV, 4 mM 4-(1,1,3,3-τετραμεθυλβουτυλ) φαινυλ-πολυαιθυλενογλυκόλη (TritonX-100), 17 mM (Τριχλωροξικό οξύ (TCAA) και 25% w/w Pluronic F-127. Το διάλυμα τοποθετήθηκε σε κυψελίδες εσωτερικών διαστάσεων 12,5x12,5x45mm. Όλα τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με τη χρήση της ακτινοθεραπευτικής λυχνίας ακτίνων Χ, X Strahl 200. Για τη διερεύνηση της επίδρασης του ρυθμού δόσης στην απόκριση του δοσιμέτρου, χρησιμοποιήθηκε το φασματοφωτόμετρο UV-Vis (721G) για τη μέτρηση της αρχικής και τελικής απορρόφησης των δειγμάτων σε μήκος κύματος 590 nm. Η αρχική απορρόφηση προσέγγιζε στην πλειοψηφία των δειγμάτων την τιμή 0,0066, ενώ η τυπική απόκλιση κρίνεται επαρκώς χαμηλή καθώς είναι ίση στην πλειοψηφία των μετρήσεων μεταξύ 0,0005 και 0,0006. Τα δείγματα ακτινοβολήθηκαν με δόση 2 Gy και ρυθμούς δόσης στο εύρος 33-399 cGy/min και αναγνώστηκαν 1, 3, 5, 7 και 9 ώρες αργότερα, για να υπολογισθούν οι μεταβολές στην απορρόφηση (Α) λόγω της έκθεσης στην ακτινοβολία. Από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων προκύπτει ότι η απόκριση των δειγμάτων είναι ανεξάρτητη του ρυθμού δόσης, εντός των πειραματικών αβεβαιοτήτων. Το συμπέρασμα προκύπτει από το διάγραμμα ΔΑ-Ρυθμού δόσης, στο οποίο έχει προσαρμοστεί ευθεία κλίσης ίδιας τάξης μεγέθους με το 10-6, που υποδεικνύει ότι είναι παράλληλη με τον άξονα όπου έχουν τοποθετηθεί οι ρυθμοί δόσης. Στην περίπτωση αυτή η μέση τιμή της διαφοράς μεταξύ τελικής και αρχικής απορρόφησης των τριάδων δειγμάτων (ΔΑ) παραμένει σχεδόν σταθερή με την αύξηση του ρυθμού δόσης διατηρώντας ταυτόχρονα σταθερές όλες τις υπόλοιπες παραμέτρους. Επίσης, υπολογίσθηκε με την χρήση του SPSS η τιμή της μεταβλητής συσχέτισης r, ίση με 0,429 και υποδηλώνει μέτρια έως μικρή συσχέτιση των μεταβλητών του ρυθμού δόσης και ΔΑ. Για τον προσδιορισμό του ρυθμού διάχυσης του σήματος σε δείγματα, που έχει ακτινοβοληθεί το 50% και το 25% των όγκων τους, χρησιμοποιήθηκε ο επίπεδος σαρωτής Epson V750 Pro. Οι εικόνες που λήφθηκαν, υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με την χρήση των λογισμικών ImageJ και Matlab. Βάσει του προφίλ της απόκρισης ακμής συναρτήσει του χρόνου ο ρυθμός διάχυσης για δείγματα που δέχθηκαν δόση 8 Gy στο 50% του όγκου τους ήταν 0,070 ± 0,009 mm2·hr-1, ενώ για αυτά που ακτινοβολήθηκαν στο 25% του όγκου τους ήταν 0.041 ± 0.005 mm2·hr-1 και 0.048 ± 0.003 mm2·hr-1 και συμφωνούν εντός αβεβαιοτήτων με την βιβλιογραφία που η τιμή για τον ρυθμό διάχυσης είναι ίση με 0.054 ± 0.023 mm2·hr-1.","A kind of chemical dosimeters are the micelle radiochromic dosimeters, which consist of a gel matrix. The gel creates micelles, where the molecules of the radiosensitive leucochromic are trapped inside. The main advantage of radiochromic micelle dosimeters is the limitation of diffusion and the improvement of spatial and temporal stability. In the context of this thesis, a micelle radiochromic dosimeter was prepared, in which the synthetic copolymer Pluronic F-127 was used as a gel matrix. Moreover, the radiosensitive substance of the micelle radiochromic dosimeter was the leucochromic Crystal violet (LCV). The purpose of the present research was to study the dependence of the response of a radiochromic chemical dosimeter that has been proposed for use in the 3D dosimetry confirmation of radiotherapy applications on the dose rate, as well as to determine the diffusion coefficient of the dye induced by irradiation. The composition of the dosimeter used was 2 mM LCV, 4 mM 4-(1,1,3,3-tetramethylbutyl)phenyl-polyethylene glycol (TritonX-100), 17 mM (Trichloroacetic acid (TCAA), and 25% w/w Pluronic F-127. The solution was subsequently placed in cyvettes with internal dimensions of 12.5x12.5x45mm. All samples were irradiated using the X-ray therapy lamp, X Strahl 200. To investigate the effect of the dose rate on the response of the dosimeters, the spectrophotometer UV-Vis (721G) was utilized to measure the initial and the final absorbance of the samples at a wavelength of 590 nm. The initial absorbance approached the value of 0.066 in the majority of the samples, while the standard deviation is considered to be sufficiently low as it is equal in the majority of measurements between 0.0005 and 0.0006. The samples were irradiated at dose rates in the range of 33-399 cGy/min and they were read 1, 3, 5, 7 and 9 hours later to calculate any change in the absorbance (A) due to irradiation. Based on the examination of the results, the response of the samples is independent of dose rate, within the experimental uncertainties. This is inferred from the ΔA-Dose Rate plots, to which a line of slope of the same order of magnitude as 10-6 has been fitted, indicating that it is parallel to the axis where the dose rates are placed. In this case the average value of the difference between the final and initial absorbance of the triplicate samples (ΔA) remains almost constant with the increase of the dose rate while keeping all the other parameters constant. Also, the value of the correlation variable r was calculated using SPSS, equal to 0.429 and indicates a moderate to small correlation between the dose rate and DA variables. The Epson V750 Pro flatbed scanner was used to determine the signal diffusion rate in samples irradiated to 50% and 25% of their volumes. The obtained images were processed using ImageJ and Matlab software. Based on the time profile of the edge response the diffusion rate for samples dosed with 8 Gy to 50% of their volume was 0.070 ± 0.009 mm2·hr-1, while for those irradiated to 25% of their volume it was 0.041 ± 0.005 mm2·hr-1 and 0.048 ± 0.003 mm2·hr-1 and agree within uncertainties with the literature that the value for the diffusion rate is equal to 0.054 ± 0.023 mm2·hr-1."],"dc:identifier":["uoadl:3415419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3415419"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χαρακτηρισμός χημικού δοσιμέτρου για τον ποιοτικό έλεγχο ακτινοθεραπευτικών εφαρμογών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:22Z"}