{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417262"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417262","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος της «εγκοίμησης» κατά τη θεραπεία των ασθενών στα Ασκληπιεία","abstract":"Τα όνειρα απασχολούσαν τον αρχαίο ελληνικό κόσμο και είχαν εξέχοντα ρόλο στην κοινωνική, θρησκευτική, φιλοσοφική, ιστορική και πολιτική ζωή της εποχής εκείνης. Η ιατρική, ως επιστήμη και ανθρωποκεντρική τέχνη, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει τη σημασία των ονείρων, έχοντας κατά νου τη δημοτικότητά τους στην αρχαιότητα. Η θεραπευτική εγκοίμηση ήταν μια τελετουργική πρακτική, η οποία ασκούνταν στα θρησκευτικά-θεραπευτικά κέντρα της εποχής, όπως αυτά του Ασκληπιού (Ασκληπιεία) και αποτελούσε την κορύφωση μιας διαδικασίας του να κοιμηθεί κάποιος σε ένα ιερό χώρο με σκοπό να δεχτεί ένα αποκαλυπτικό όνειρο, είτε για μαντικούς είτε για θεραπευτικούς σκοπούς. Με βάση την αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι για τα όνειρα, ότι η ψυχή του ανθρώπου κατά τη διάρκεια του ύπνου απελευθερώνεται από το σώμα, ανέρχεται σε πνευματικές περιοχές και επικοινωνεί με θεϊκές υπάρξεις, ο θεός ερχόταν στο όνειρο και έκανε το θαύμα του, με αποτέλεσμα το πρωί ο άρρωστος να ξυπνά θεραπευμένος. Αν και ο πρώιμος χαρακτήρας της εγκοίμησης ήταν καθαρά τελετουργικός και μυστικιστικός, εντούτοις, η έννοια της εγκοίμησης, φαίνεται να συμβαδίζει με αυτήν της σύγχρονης ολιστικής και ταυτόχρονα εξατομικευμένης ιατρικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία κάθε λειτουργία του ανθρώπινου σώματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με τον ψυχισμό του. Επίσης, σημαντικός είναι ο ρόλος της εγκοίμησης και στη μετάβαση της ιατρικής από τις εμπειρικές πρακτικές του παρελθόντος στις πιο σύγχρονες επιστημονικές και ορθολογιστικές αντιλήψεις του Ιπποκράτη, αφού ήταν αυτή που έσπειρε τους καρπούς της σύγχρονης ιατρικής και την καθιέρωσε από τέχνη σε επιστήμη. Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο που θα μπορούσε να έχει η θεραπευτική εγκοίμηση, τόσο ως ολιστική προσέγγιση του ασθενούς, όσο και ως φαινόμενο placebo, καθώς και τη σχέση της με τις σύγχρονες μορφές θεραπείας.","abstract_html":"Τα όνειρα απασχολούσαν τον αρχαίο ελληνικό κόσμο και είχαν εξέχοντα ρόλο στην κοινωνική, θρησκευτική, φιλοσοφική, ιστορική και πολιτική ζωή της εποχής εκείνης. Η ιατρική, ως επιστήμη και ανθρωποκεντρική τέχνη, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει τη σημασία των ονείρων, έχοντας κατά νου τη δημοτικότητά τους στην αρχαιότητα. Η θεραπευτική εγκοίμηση ήταν μια τελετουργική πρακτική, η οποία ασκούνταν στα θρησκευτικά-θεραπευτικά κέντρα της εποχής, όπως αυτά του Ασκληπιού (Ασκληπιεία) και αποτελούσε την κορύφωση μιας διαδικασίας του να κοιμηθεί κάποιος σε ένα ιερό χώρο με σκοπό να δεχτεί ένα αποκαλυπτικό όνειρο, είτε για μαντικούς είτε για θεραπευτικούς σκοπούς. Με βάση την αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι για τα όνειρα, ότι η ψυχή του ανθρώπου κατά τη διάρκεια του ύπνου απελευθερώνεται από το σώμα, ανέρχεται σε πνευματικές περιοχές και επικοινωνεί με θεϊκές υπάρξεις, ο θεός ερχόταν στο όνειρο και έκανε το θαύμα του, με αποτέλεσμα το πρωί ο άρρωστος να ξυπνά θεραπευμένος. Αν και ο πρώιμος χαρακτήρας της εγκοίμησης ήταν καθαρά τελετουργικός και μυστικιστικός, εντούτοις, η έννοια της εγκοίμησης, φαίνεται να συμβαδίζει με αυτήν της σύγχρονης ολιστικής και ταυτόχρονα εξατομικευμένης ιατρικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία κάθε λειτουργία του ανθρώπινου σώματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με τον ψυχισμό του. Επίσης, σημαντικός είναι ο ρόλος της εγκοίμησης και στη μετάβαση της ιατρικής από τις εμπειρικές πρακτικές του παρελθόντος στις πιο σύγχρονες επιστημονικές και ορθολογιστικές αντιλήψεις του Ιπποκράτη, αφού ήταν αυτή που έσπειρε τους καρπούς της σύγχρονης ιατρικής και την καθιέρωσε από τέχνη σε επιστήμη. Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο που θα μπορούσε να έχει η θεραπευτική εγκοίμηση, τόσο ως ολιστική προσέγγιση του ασθενούς, όσο και ως φαινόμενο placebo, καθώς και τη σχέση της με τις σύγχρονες μορφές θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καπότσης Γεώργιος","Kapotsis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417262"],"render_values":[{"text":"uoadl:3417262","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417262","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417262","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3417262","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καπότσης Γεώργιος","Kapotsis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417262","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417262"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα όνειρα απασχολούσαν τον αρχαίο ελληνικό κόσμο και είχαν εξέχοντα ρόλο στην κοινωνική, θρησκευτική, φιλοσοφική, ιστορική και πολιτική ζωή της εποχής εκείνης. Η ιατρική, ως επιστήμη και ανθρωποκεντρική τέχνη, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει τη σημασία των ονείρων, έχοντας κατά νου τη δημοτικότητά τους στην αρχαιότητα. Η θεραπευτική εγκοίμηση ήταν μια τελετουργική πρακτική, η οποία ασκούνταν στα θρησκευτικά-θεραπευτικά κέντρα της εποχής, όπως αυτά του Ασκληπιού (Ασκληπιεία) και αποτελούσε την κορύφωση μιας διαδικασίας του να κοιμηθεί κάποιος σε ένα ιερό χώρο με σκοπό να δεχτεί ένα αποκαλυπτικό όνειρο, είτε για μαντικούς είτε για θεραπευτικούς σκοπούς. Με βάση την αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι για τα όνειρα, ότι η ψυχή του ανθρώπου κατά τη διάρκεια του ύπνου απελευθερώνεται από το σώμα, ανέρχεται σε πνευματικές περιοχές και επικοινωνεί με θεϊκές υπάρξεις, ο θεός ερχόταν στο όνειρο και έκανε το θαύμα του, με αποτέλεσμα το πρωί ο άρρωστος να ξυπνά θεραπευμένος. Αν και ο πρώιμος χαρακτήρας της εγκοίμησης ήταν καθαρά τελετουργικός και μυστικιστικός, εντούτοις, η έννοια της εγκοίμησης, φαίνεται να συμβαδίζει με αυτήν της σύγχρονης ολιστικής και ταυτόχρονα εξατομικευμένης ιατρικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία κάθε λειτουργία του ανθρώπινου σώματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με τον ψυχισμό του. Επίσης, σημαντικός είναι ο ρόλος της εγκοίμησης και στη μετάβαση της ιατρικής από τις εμπειρικές πρακτικές του παρελθόντος στις πιο σύγχρονες επιστημονικές και ορθολογιστικές αντιλήψεις του Ιπποκράτη, αφού ήταν αυτή που έσπειρε τους καρπούς της σύγχρονης ιατρικής και την καθιέρωσε από τέχνη σε επιστήμη. Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο που θα μπορούσε να έχει η θεραπευτική εγκοίμηση, τόσο ως ολιστική προσέγγιση του ασθενούς, όσο και ως φαινόμενο placebo, καθώς και τη σχέση της με τις σύγχρονες μορφές θεραπείας.","Dreams preoccupied the Greek world in antiquity; therefore, they had a prominent role in social, religious, philosophical, historical and political life of those times. Medicine, as a science and an anthropocentric art, could not ignore the importance of dreams. Therapeutic incubation (enkoimesis) was a ritual practice, resorted in the great religious and healing sanctuaries of antiquity in Greece, such as those of Asclepius (Asclepieia) and was the culmination of a process of sleeping in a sacred space in order to receive an apocalyptic dream, either for divination or therapeutic purposes. Based on the perception that the ancients Greeks had about dreams, that the soul of a human during sleep is released from the body, rises to spiritual areas and communicates with divine beings, the healing god came to the dream and performed his miracle, as a result of which in the morning the patient woke up healed. Although the early character of therapeutic incubation was purely ritual and mystical, however, the concept of this process seems to be matched with that of the holistic and personalized modern medical approach, according to which every function of the human body is inextricably linked to its soul. Moreover, the importance of its role is in the transition of medicine from its pioneer empirical practices to the most modern scientific and rational concepts of Hippocrates, since it was incubation that sowed the seeds of modern medicine and established it from art to science. The aim of this study is to investigate the role of therapeutic incubation, either as a holistic approach to the patient and as a placebo effect, as well as its relationship with modern forms of therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος της «εγκοίμησης» κατά τη θεραπεία των ασθενών στα Ασκληπιεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καπότσης Γεώργιος","Kapotsis Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Τα όνειρα απασχολούσαν τον αρχαίο ελληνικό κόσμο και είχαν εξέχοντα ρόλο στην κοινωνική, θρησκευτική, φιλοσοφική, ιστορική και πολιτική ζωή της εποχής εκείνης. Η ιατρική, ως επιστήμη και ανθρωποκεντρική τέχνη, δεν θα μπορούσε να αγνοήσει τη σημασία των ονείρων, έχοντας κατά νου τη δημοτικότητά τους στην αρχαιότητα. Η θεραπευτική εγκοίμηση ήταν μια τελετουργική πρακτική, η οποία ασκούνταν στα θρησκευτικά-θεραπευτικά κέντρα της εποχής, όπως αυτά του Ασκληπιού (Ασκληπιεία) και αποτελούσε την κορύφωση μιας διαδικασίας του να κοιμηθεί κάποιος σε ένα ιερό χώρο με σκοπό να δεχτεί ένα αποκαλυπτικό όνειρο, είτε για μαντικούς είτε για θεραπευτικούς σκοπούς. Με βάση την αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι για τα όνειρα, ότι η ψυχή του ανθρώπου κατά τη διάρκεια του ύπνου απελευθερώνεται από το σώμα, ανέρχεται σε πνευματικές περιοχές και επικοινωνεί με θεϊκές υπάρξεις, ο θεός ερχόταν στο όνειρο και έκανε το θαύμα του, με αποτέλεσμα το πρωί ο άρρωστος να ξυπνά θεραπευμένος. Αν και ο πρώιμος χαρακτήρας της εγκοίμησης ήταν καθαρά τελετουργικός και μυστικιστικός, εντούτοις, η έννοια της εγκοίμησης, φαίνεται να συμβαδίζει με αυτήν της σύγχρονης ολιστικής και ταυτόχρονα εξατομικευμένης ιατρικής προσέγγισης, σύμφωνα με την οποία κάθε λειτουργία του ανθρώπινου σώματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με τον ψυχισμό του. Επίσης, σημαντικός είναι ο ρόλος της εγκοίμησης και στη μετάβαση της ιατρικής από τις εμπειρικές πρακτικές του παρελθόντος στις πιο σύγχρονες επιστημονικές και ορθολογιστικές αντιλήψεις του Ιπποκράτη, αφού ήταν αυτή που έσπειρε τους καρπούς της σύγχρονης ιατρικής και την καθιέρωσε από τέχνη σε επιστήμη. Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνήσει το ρόλο που θα μπορούσε να έχει η θεραπευτική εγκοίμηση, τόσο ως ολιστική προσέγγιση του ασθενούς, όσο και ως φαινόμενο placebo, καθώς και τη σχέση της με τις σύγχρονες μορφές θεραπείας.","Dreams preoccupied the Greek world in antiquity; therefore, they had a prominent role in social, religious, philosophical, historical and political life of those times. Medicine, as a science and an anthropocentric art, could not ignore the importance of dreams. Therapeutic incubation (enkoimesis) was a ritual practice, resorted in the great religious and healing sanctuaries of antiquity in Greece, such as those of Asclepius (Asclepieia) and was the culmination of a process of sleeping in a sacred space in order to receive an apocalyptic dream, either for divination or therapeutic purposes. Based on the perception that the ancients Greeks had about dreams, that the soul of a human during sleep is released from the body, rises to spiritual areas and communicates with divine beings, the healing god came to the dream and performed his miracle, as a result of which in the morning the patient woke up healed. Although the early character of therapeutic incubation was purely ritual and mystical, however, the concept of this process seems to be matched with that of the holistic and personalized modern medical approach, according to which every function of the human body is inextricably linked to its soul. Moreover, the importance of its role is in the transition of medicine from its pioneer empirical practices to the most modern scientific and rational concepts of Hippocrates, since it was incubation that sowed the seeds of modern medicine and established it from art to science. The aim of this study is to investigate the role of therapeutic incubation, either as a holistic approach to the patient and as a placebo effect, as well as its relationship with modern forms of therapy."],"dc:identifier":["uoadl:3417262","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417262"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος της «εγκοίμησης» κατά τη θεραπεία των ασθενών στα Ασκληπιεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z"}