{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417352"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417352","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χαρτογράφηση και Φαρμακολόγηση του Μοριακού Τοπίου Ογκογονικότητας, στον Ανθρώπινο Ουροθηλιακό Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης: Νέοι Στόχοι και Καινοτόμα Χημειοθεραπευτικά Σχήματα","abstract":"Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί τον ένατο συχνότερο τύπο καρκίνου παγκοσμίως και τον πέμπτο συχνότερο στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική η στόχευσή του με χημικούς παράγοντες που θα περιορίζουν τα καρκινικά κύτταρα. Η επαγωγή του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου αποτελεί φαινόμενο, το οποίο θα μπορούσε δυνητικά να συμβάλει στην αποτελεσματική εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων, στην περίπτωση που ενεργοποιηθεί μέσω κατάλληλων επαγωγέων. Η φερρόπτωση διακρίθηκε από τους υπόλοιπους τύπους κυτταρικού θανάτου σχετικά πρόσφατα. Με σκοπό να διαπιστώσουμε εάν κυτταρικές σειρές ουροθηλιακού καρκίνου, διαφορετικής κακοήθειας -RT112, T24, TCCSUP- «επιλέγουν» τον συγκεκριμένο τρόπο «εκκαθάρισής» τους από τον οργανισμό, ελέγχθηκε η επίδραση οκτώ εμπορικά διαθέσιμων χημικών επαγωγέων της φερρόπτωσης, στη βιωσιμότητα των κυττάρων. Με βάση τα αποτελέσματα ξεχώρισαν, εκτός από την Erastin και άλλοι δύο χημικοί παράγοντες, οι FINO2 και RSL3, ο καθένας εκ των οποίων υποθέτουμε ότι επάγει το φαινόμενο μέσω διαφορετικού σηματοδοτικού μονοπατιού. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η επίδραση των συγκεκριμένων φαρμάκων στην ικανότητα μετανάστευσης των κυττάρων, με στόχο την ανακάλυψη της δυνατότητας αναστολής μετάστασης, με το RSL3 να περιορίζει τα κύτταρα ενδιάμεσου βαθμού κακοήθειας εκλεκτικά. Σε επόμενο χρόνο, έγινε προσπάθεια ανίχνευσης της συνύπαρξης της φερρόπτωσης με τον πλέον μελετημένο τύπο προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, την απόπτωση, μέσω ελέγχου της τροποποίησης της έκφρασης πρωτεϊνών που την χαρακτηρίζουν, πριν και μετά την επίδραση του εκάστοτε χημικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα αυτά, ενισχύθηκαν με πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ταυτοποίηση του είδους κυτταρικού θανάτου που «ακολουθούν» τα κύτταρα υψηλού βαθμού κακοήθειας Τ24, ύστερα από επώαση με τα συγκεκριμένα φάρμακα. Στη συγκεκριμένη εργασία προτείνουμε την ταυτόχρονη εξέλιξη της φερρόπτωσης με την απόπτωση σε κύτταρα ουροθηλιακού καρκίνου. Στην προσπάθεια βαθύτερης κατανόησης του μηχανισμού δράσης των ουσιών, μελετήσαμε τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν και τον κύκλο ζωής των συγκεκριμένων κυττάρων. Στοχεύοντας στην επιβεβαίωση των in vitro δεδομένων μας, απαραίτητος ήταν και ο in vivo έλεγχος της δράσης του πιο αποτελεσματικού παράγοντα, RSL3, χρησιμοποιώντας ως οργανισμό μοντέλο το Zebrafish. Από τα αποτελέσματα υποδεικνύεται ότι μόνο ο περιορισμός των Τ24 κυττάρων επιτεύχθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Σαν τελικό βήμα και με προοπτική εξέλιξης της έρευνάς μας, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο τροποποίησαν την επιβίωση των κυττάρων, είκοσι τρία (23) συνθετικά χημικά ανάλογα της Erastin και είμαστε σε θέση να προτείνουμε δύο χημικούς παράγοντες με ισχυρότερη δράση από την Erastin για την εξάλειψη των κυττάρων ενδιάμεσου, αλλά και υψηλού βαθμού κακοήθειας της ουροδόχου κύστης.","abstract_html":"Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί τον ένατο συχνότερο τύπο καρκίνου παγκοσμίως και τον πέμπτο συχνότερο στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική η στόχευσή του με χημικούς παράγοντες που θα περιορίζουν τα καρκινικά κύτταρα. Η επαγωγή του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου αποτελεί φαινόμενο, το οποίο θα μπορούσε δυνητικά να συμβάλει στην αποτελεσματική εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων, στην περίπτωση που ενεργοποιηθεί μέσω κατάλληλων επαγωγέων. Η φερρόπτωση διακρίθηκε από τους υπόλοιπους τύπους κυτταρικού θανάτου σχετικά πρόσφατα. Με σκοπό να διαπιστώσουμε εάν κυτταρικές σειρές ουροθηλιακού καρκίνου, διαφορετικής κακοήθειας -RT112, T24, TCCSUP- «επιλέγουν» τον συγκεκριμένο τρόπο «εκκαθάρισής» τους από τον οργανισμό, ελέγχθηκε η επίδραση οκτώ εμπορικά διαθέσιμων χημικών επαγωγέων της φερρόπτωσης, στη βιωσιμότητα των κυττάρων. Με βάση τα αποτελέσματα ξεχώρισαν, εκτός από την Erastin και άλλοι δύο χημικοί παράγοντες, οι FINO2 και RSL3, ο καθένας εκ των οποίων υποθέτουμε ότι επάγει το φαινόμενο μέσω διαφορετικού σηματοδοτικού μονοπατιού. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η επίδραση των συγκεκριμένων φαρμάκων στην ικανότητα μετανάστευσης των κυττάρων, με στόχο την ανακάλυψη της δυνατότητας αναστολής μετάστασης, με το RSL3 να περιορίζει τα κύτταρα ενδιάμεσου βαθμού κακοήθειας εκλεκτικά. Σε επόμενο χρόνο, έγινε προσπάθεια ανίχνευσης της συνύπαρξης της φερρόπτωσης με τον πλέον μελετημένο τύπο προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, την απόπτωση, μέσω ελέγχου της τροποποίησης της έκφρασης πρωτεϊνών που την χαρακτηρίζουν, πριν και μετά την επίδραση του εκάστοτε χημικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα αυτά, ενισχύθηκαν με πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ταυτοποίηση του είδους κυτταρικού θανάτου που «ακολουθούν» τα κύτταρα υψηλού βαθμού κακοήθειας Τ24, ύστερα από επώαση με τα συγκεκριμένα φάρμακα. Στη συγκεκριμένη εργασία προτείνουμε την ταυτόχρονη εξέλιξη της φερρόπτωσης με την απόπτωση σε κύτταρα ουροθηλιακού καρκίνου. Στην προσπάθεια βαθύτερης κατανόησης του μηχανισμού δράσης των ουσιών, μελετήσαμε τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν και τον κύκλο ζωής των συγκεκριμένων κυττάρων. Στοχεύοντας στην επιβεβαίωση των in vitro δεδομένων μας, απαραίτητος ήταν και ο in vivo έλεγχος της δράσης του πιο αποτελεσματικού παράγοντα, RSL3, χρησιμοποιώντας ως οργανισμό μοντέλο το Zebrafish. Από τα αποτελέσματα υποδεικνύεται ότι μόνο ο περιορισμός των Τ24 κυττάρων επιτεύχθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Σαν τελικό βήμα και με προοπτική εξέλιξης της έρευνάς μας, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο τροποποίησαν την επιβίωση των κυττάρων, είκοσι τρία (23) συνθετικά χημικά ανάλογα της Erastin και είμαστε σε θέση να προτείνουμε δύο χημικούς παράγοντες με ισχυρότερη δράση από την Erastin για την εξάλειψη των κυττάρων ενδιάμεσου, αλλά και υψηλού βαθμού κακοήθειας της ουροδόχου κύστης.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουμουνδούρου Δήμητρα","Koumoundourou Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417352"],"render_values":[{"text":"uoadl:3417352","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417352","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417352","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3417352","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουμουνδούρου Δήμητρα","Koumoundourou Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417352","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417352"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί τον ένατο συχνότερο τύπο καρκίνου παγκοσμίως και τον πέμπτο συχνότερο στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική η στόχευσή του με χημικούς παράγοντες που θα περιορίζουν τα καρκινικά κύτταρα. Η επαγωγή του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου αποτελεί φαινόμενο, το οποίο θα μπορούσε δυνητικά να συμβάλει στην αποτελεσματική εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων, στην περίπτωση που ενεργοποιηθεί μέσω κατάλληλων επαγωγέων. Η φερρόπτωση διακρίθηκε από τους υπόλοιπους τύπους κυτταρικού θανάτου σχετικά πρόσφατα. Με σκοπό να διαπιστώσουμε εάν κυτταρικές σειρές ουροθηλιακού καρκίνου, διαφορετικής κακοήθειας -RT112, T24, TCCSUP- «επιλέγουν» τον συγκεκριμένο τρόπο «εκκαθάρισής» τους από τον οργανισμό, ελέγχθηκε η επίδραση οκτώ εμπορικά διαθέσιμων χημικών επαγωγέων της φερρόπτωσης, στη βιωσιμότητα των κυττάρων. Με βάση τα αποτελέσματα ξεχώρισαν, εκτός από την Erastin και άλλοι δύο χημικοί παράγοντες, οι FINO2 και RSL3, ο καθένας εκ των οποίων υποθέτουμε ότι επάγει το φαινόμενο μέσω διαφορετικού σηματοδοτικού μονοπατιού. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η επίδραση των συγκεκριμένων φαρμάκων στην ικανότητα μετανάστευσης των κυττάρων, με στόχο την ανακάλυψη της δυνατότητας αναστολής μετάστασης, με το RSL3 να περιορίζει τα κύτταρα ενδιάμεσου βαθμού κακοήθειας εκλεκτικά. Σε επόμενο χρόνο, έγινε προσπάθεια ανίχνευσης της συνύπαρξης της φερρόπτωσης με τον πλέον μελετημένο τύπο προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, την απόπτωση, μέσω ελέγχου της τροποποίησης της έκφρασης πρωτεϊνών που την χαρακτηρίζουν, πριν και μετά την επίδραση του εκάστοτε χημικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα αυτά, ενισχύθηκαν με πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ταυτοποίηση του είδους κυτταρικού θανάτου που «ακολουθούν» τα κύτταρα υψηλού βαθμού κακοήθειας Τ24, ύστερα από επώαση με τα συγκεκριμένα φάρμακα. Στη συγκεκριμένη εργασία προτείνουμε την ταυτόχρονη εξέλιξη της φερρόπτωσης με την απόπτωση σε κύτταρα ουροθηλιακού καρκίνου. Στην προσπάθεια βαθύτερης κατανόησης του μηχανισμού δράσης των ουσιών, μελετήσαμε τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν και τον κύκλο ζωής των συγκεκριμένων κυττάρων. Στοχεύοντας στην επιβεβαίωση των in vitro δεδομένων μας, απαραίτητος ήταν και ο in vivo έλεγχος της δράσης του πιο αποτελεσματικού παράγοντα, RSL3, χρησιμοποιώντας ως οργανισμό μοντέλο το Zebrafish. Από τα αποτελέσματα υποδεικνύεται ότι μόνο ο περιορισμός των Τ24 κυττάρων επιτεύχθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Σαν τελικό βήμα και με προοπτική εξέλιξης της έρευνάς μας, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο τροποποίησαν την επιβίωση των κυττάρων, είκοσι τρία (23) συνθετικά χημικά ανάλογα της Erastin και είμαστε σε θέση να προτείνουμε δύο χημικούς παράγοντες με ισχυρότερη δράση από την Erastin για την εξάλειψη των κυττάρων ενδιάμεσου, αλλά και υψηλού βαθμού κακοήθειας της ουροδόχου κύστης.","Bladder cancer is the ninth most common type of cancer worldwide and the fifth most common in Greece. Consequently, it is imperative to selectively target it via chemical agents capable of eliminating cancer cells. Activation of programmed cell death has the potential to effectively kill cancer cells, provided that suitable inducers are employed. Recently ferroptosis was distinguished from other types of cell death. To determine whether urothelial cancer cell of different malignancies -RT112, T24, TCCSUP- \"choose\" this specific way of \"being cleared\" from the body, the effect of eight commercially available ferroptosis inducers on cell viability was tested. Based on the results, besides Erastin, two other chemical factors, the FINO2 and RSL3, were examined, each potentially inducing ferroptosis through a different signaling pathway. Next, we studied whether these specific drugs affect the ability of cell movement, to unveil any potential inhibition of metastasis. Interestingly, RSL3 selectively restricted the motility of intermediate-grade malignant bladder cells. Subsequently, an attempt was made to detect the co-existence of ferroptosis with the most studied type of cell death, apoptosis, by checking the modification of the expression of proteins associated with apoptosis, before and after exposure to the chemical factors. These results were also supported by flow cytometry analysis to identify the type of cell death in high-grade malignant Τ24 cells, induced after treatment with the specific drugs. In this study, we propose the simultaneous contribution of ferroptosis and apoptosis in urothelial cancer cell death. To gain deeper understanding of drugs’ mechanism of action, we investigated how these chemical compounds affect the life expectancy of T24 cells. With the aim of confirming our in vitro data, it was also necessary to test the action of the most effective agent, RSL3, in vivo, using Zebrafish as a model organism of tumor xenografts. The results suggest that only T24 cell restriction was achieved to a statistically significant extent. As a final step, with the perspective to further develop our research and advance ferroptosis-mediated chemotherapy schemes, we studied the effect of twenty-three (23) Erastin analogues potentially reducing the survival of urothelial cancer cells, and we are able to identify two chemical agents with stronger activity than Erastin for the elimination of intermediate and high-grade malignant bladder cells."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χαρτογράφηση και Φαρμακολόγηση του Μοριακού Τοπίου Ογκογονικότητας, στον Ανθρώπινο Ουροθηλιακό Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης: Νέοι Στόχοι και Καινοτόμα Χημειοθεραπευτικά Σχήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουμουνδούρου Δήμητρα","Koumoundourou Dimitra"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο καρκίνος της ουροδόχου κύστης αποτελεί τον ένατο συχνότερο τύπο καρκίνου παγκοσμίως και τον πέμπτο συχνότερο στην Ελλάδα. Για το λόγο αυτό είναι επιτακτική η στόχευσή του με χημικούς παράγοντες που θα περιορίζουν τα καρκινικά κύτταρα. Η επαγωγή του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου αποτελεί φαινόμενο, το οποίο θα μπορούσε δυνητικά να συμβάλει στην αποτελεσματική εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων, στην περίπτωση που ενεργοποιηθεί μέσω κατάλληλων επαγωγέων. Η φερρόπτωση διακρίθηκε από τους υπόλοιπους τύπους κυτταρικού θανάτου σχετικά πρόσφατα. Με σκοπό να διαπιστώσουμε εάν κυτταρικές σειρές ουροθηλιακού καρκίνου, διαφορετικής κακοήθειας -RT112, T24, TCCSUP- «επιλέγουν» τον συγκεκριμένο τρόπο «εκκαθάρισής» τους από τον οργανισμό, ελέγχθηκε η επίδραση οκτώ εμπορικά διαθέσιμων χημικών επαγωγέων της φερρόπτωσης, στη βιωσιμότητα των κυττάρων. Με βάση τα αποτελέσματα ξεχώρισαν, εκτός από την Erastin και άλλοι δύο χημικοί παράγοντες, οι FINO2 και RSL3, ο καθένας εκ των οποίων υποθέτουμε ότι επάγει το φαινόμενο μέσω διαφορετικού σηματοδοτικού μονοπατιού. Στη συνέχεια, μελετήθηκε η επίδραση των συγκεκριμένων φαρμάκων στην ικανότητα μετανάστευσης των κυττάρων, με στόχο την ανακάλυψη της δυνατότητας αναστολής μετάστασης, με το RSL3 να περιορίζει τα κύτταρα ενδιάμεσου βαθμού κακοήθειας εκλεκτικά. Σε επόμενο χρόνο, έγινε προσπάθεια ανίχνευσης της συνύπαρξης της φερρόπτωσης με τον πλέον μελετημένο τύπο προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου, την απόπτωση, μέσω ελέγχου της τροποποίησης της έκφρασης πρωτεϊνών που την χαρακτηρίζουν, πριν και μετά την επίδραση του εκάστοτε χημικού παράγοντα. Τα αποτελέσματα αυτά, ενισχύθηκαν με πειράματα κυτταρομετρίας ροής για την ταυτοποίηση του είδους κυτταρικού θανάτου που «ακολουθούν» τα κύτταρα υψηλού βαθμού κακοήθειας Τ24, ύστερα από επώαση με τα συγκεκριμένα φάρμακα. Στη συγκεκριμένη εργασία προτείνουμε την ταυτόχρονη εξέλιξη της φερρόπτωσης με την απόπτωση σε κύτταρα ουροθηλιακού καρκίνου. Στην προσπάθεια βαθύτερης κατανόησης του μηχανισμού δράσης των ουσιών, μελετήσαμε τον τρόπο με τον οποίο επηρεάζουν και τον κύκλο ζωής των συγκεκριμένων κυττάρων. Στοχεύοντας στην επιβεβαίωση των in vitro δεδομένων μας, απαραίτητος ήταν και ο in vivo έλεγχος της δράσης του πιο αποτελεσματικού παράγοντα, RSL3, χρησιμοποιώντας ως οργανισμό μοντέλο το Zebrafish. Από τα αποτελέσματα υποδεικνύεται ότι μόνο ο περιορισμός των Τ24 κυττάρων επιτεύχθηκε σε στατιστικά σημαντικό βαθμό. Σαν τελικό βήμα και με προοπτική εξέλιξης της έρευνάς μας, μελετήθηκε ο τρόπος με τον οποίο τροποποίησαν την επιβίωση των κυττάρων, είκοσι τρία (23) συνθετικά χημικά ανάλογα της Erastin και είμαστε σε θέση να προτείνουμε δύο χημικούς παράγοντες με ισχυρότερη δράση από την Erastin για την εξάλειψη των κυττάρων ενδιάμεσου, αλλά και υψηλού βαθμού κακοήθειας της ουροδόχου κύστης.","Bladder cancer is the ninth most common type of cancer worldwide and the fifth most common in Greece. Consequently, it is imperative to selectively target it via chemical agents capable of eliminating cancer cells. Activation of programmed cell death has the potential to effectively kill cancer cells, provided that suitable inducers are employed. Recently ferroptosis was distinguished from other types of cell death. To determine whether urothelial cancer cell of different malignancies -RT112, T24, TCCSUP- \"choose\" this specific way of \"being cleared\" from the body, the effect of eight commercially available ferroptosis inducers on cell viability was tested. Based on the results, besides Erastin, two other chemical factors, the FINO2 and RSL3, were examined, each potentially inducing ferroptosis through a different signaling pathway. Next, we studied whether these specific drugs affect the ability of cell movement, to unveil any potential inhibition of metastasis. Interestingly, RSL3 selectively restricted the motility of intermediate-grade malignant bladder cells. Subsequently, an attempt was made to detect the co-existence of ferroptosis with the most studied type of cell death, apoptosis, by checking the modification of the expression of proteins associated with apoptosis, before and after exposure to the chemical factors. These results were also supported by flow cytometry analysis to identify the type of cell death in high-grade malignant Τ24 cells, induced after treatment with the specific drugs. In this study, we propose the simultaneous contribution of ferroptosis and apoptosis in urothelial cancer cell death. To gain deeper understanding of drugs’ mechanism of action, we investigated how these chemical compounds affect the life expectancy of T24 cells. With the aim of confirming our in vitro data, it was also necessary to test the action of the most effective agent, RSL3, in vivo, using Zebrafish as a model organism of tumor xenografts. The results suggest that only T24 cell restriction was achieved to a statistically significant extent. As a final step, with the perspective to further develop our research and advance ferroptosis-mediated chemotherapy schemes, we studied the effect of twenty-three (23) Erastin analogues potentially reducing the survival of urothelial cancer cells, and we are able to identify two chemical agents with stronger activity than Erastin for the elimination of intermediate and high-grade malignant bladder cells."],"dc:identifier":["uoadl:3417352","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417352"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Χαρτογράφηση και Φαρμακολόγηση του Μοριακού Τοπίου Ογκογονικότητας, στον Ανθρώπινο Ουροθηλιακό Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης: Νέοι Στόχοι και Καινοτόμα Χημειοθεραπευτικά Σχήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z"}