{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417392"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417392","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσιακή απόκριση μετά λοίμωξη covid-19","abstract":"Το κύριο παθογόνο χαρακτηριστικό της COVID-19 είναι η σοβαρή πνευμονία που εξελίσσεται σε ARDS η οποία χαρακτηρίζεται από διάχυτη ενδαγγειακή βλάβη με θολερότητα τύπου θαμβής ή θολής υάλου (ground-glass opacities, GGO) με διήθηση μονοκυττάρων/μακροφάγων στο πνευμονικό εναέριο χώρο και διάχυτη πάχυνση των κυψελιδικών τοιχωμάτων. Η πρώιμη πρόγνωση της πολυοργανικής δυσλειτουργίας μετά την εμφάνιση της νόσου θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία και τη διαχείριση των ασθενών σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Η σοβαρότητα της νόσου και η σχετική εξέλιξή της συνδέονται περαιτέρω από την απορρύθμιση πολλαπλών συστατικών τόσο της έμφυτης όσο και της προσαρμοστικής ανοσολογικής αποκρίσεως που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών και σοβαρή παθολογία. Ένας αριθμός μελετών έχει δείξει τον ευεργετικό ρόλο των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών στην εμφάνιση και την πορεία της νόσου του COVID-19. Έχει υποτεθεί ότι η αποτελεσματικότητα των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών έγκειται στην αναστολή της καταιγίδας κυτταροκινών που παρατηρείται συνήθως σε ασθενείς με COVID-19. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του ποσοστού των ασθενών που πεθαίνουν από Covid-19 ή από δευτερογενείς λοιμώξεις. Διερευνήθηκαν πιθανά προβλήματα και δυσλειτουργίες που υπάρχουν, ενώ επίσης μελετήθηκαν παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση ή στον περιορισμό της θνητότητας από δευτερογενείς λοιμώξεις. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις ιντερλευκίνες: IL-17 και IL-22, δεν προκύπτει κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις πρωτείνες:FGF-23, PDGF-A και sgp130, αλλά προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ιντερλευκίνη IL-6.","abstract_html":"Το κύριο παθογόνο χαρακτηριστικό της COVID-19 είναι η σοβαρή πνευμονία που εξελίσσεται σε ARDS η οποία χαρακτηρίζεται από διάχυτη ενδαγγειακή βλάβη με θολερότητα τύπου θαμβής ή θολής υάλου (ground-glass opacities, GGO) με διήθηση μονοκυττάρων/μακροφάγων στο πνευμονικό εναέριο χώρο και διάχυτη πάχυνση των κυψελιδικών τοιχωμάτων. Η πρώιμη πρόγνωση της πολυοργανικής δυσλειτουργίας μετά την εμφάνιση της νόσου θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία και τη διαχείριση των ασθενών σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Η σοβαρότητα της νόσου και η σχετική εξέλιξή της συνδέονται περαιτέρω από την απορρύθμιση πολλαπλών συστατικών τόσο της έμφυτης όσο και της προσαρμοστικής ανοσολογικής αποκρίσεως που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών και σοβαρή παθολογία. Ένας αριθμός μελετών έχει δείξει τον ευεργετικό ρόλο των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών στην εμφάνιση και την πορεία της νόσου του COVID-19. Έχει υποτεθεί ότι η αποτελεσματικότητα των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών έγκειται στην αναστολή της καταιγίδας κυτταροκινών που παρατηρείται συνήθως σε ασθενείς με COVID-19. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του ποσοστού των ασθενών που πεθαίνουν από Covid-19 ή από δευτερογενείς λοιμώξεις. Διερευνήθηκαν πιθανά προβλήματα και δυσλειτουργίες που υπάρχουν, ενώ επίσης μελετήθηκαν παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση ή στον περιορισμό της θνητότητας από δευτερογενείς λοιμώξεις. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις ιντερλευκίνες: IL-17 και IL-22, δεν προκύπτει κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις πρωτείνες:FGF-23, PDGF-A και sgp130, αλλά προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ιντερλευκίνη IL-6.","abstract_has_math":false,"creators":["Φιλιππακοπούλου Σοφία","Filippakopoulou Sofia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417392"],"render_values":[{"text":"uoadl:3417392","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417392","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417392","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3417392","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φιλιππακοπούλου Σοφία","Filippakopoulou Sofia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417392","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417392"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το κύριο παθογόνο χαρακτηριστικό της COVID-19 είναι η σοβαρή πνευμονία που εξελίσσεται σε ARDS η οποία χαρακτηρίζεται από διάχυτη ενδαγγειακή βλάβη με θολερότητα τύπου θαμβής ή θολής υάλου (ground-glass opacities, GGO) με διήθηση μονοκυττάρων/μακροφάγων στο πνευμονικό εναέριο χώρο και διάχυτη πάχυνση των κυψελιδικών τοιχωμάτων. Η πρώιμη πρόγνωση της πολυοργανικής δυσλειτουργίας μετά την εμφάνιση της νόσου θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία και τη διαχείριση των ασθενών σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Η σοβαρότητα της νόσου και η σχετική εξέλιξή της συνδέονται περαιτέρω από την απορρύθμιση πολλαπλών συστατικών τόσο της έμφυτης όσο και της προσαρμοστικής ανοσολογικής αποκρίσεως που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών και σοβαρή παθολογία. Ένας αριθμός μελετών έχει δείξει τον ευεργετικό ρόλο των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών στην εμφάνιση και την πορεία της νόσου του COVID-19. Έχει υποτεθεί ότι η αποτελεσματικότητα των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών έγκειται στην αναστολή της καταιγίδας κυτταροκινών που παρατηρείται συνήθως σε ασθενείς με COVID-19. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του ποσοστού των ασθενών που πεθαίνουν από Covid-19 ή από δευτερογενείς λοιμώξεις. Διερευνήθηκαν πιθανά προβλήματα και δυσλειτουργίες που υπάρχουν, ενώ επίσης μελετήθηκαν παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση ή στον περιορισμό της θνητότητας από δευτερογενείς λοιμώξεις. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις ιντερλευκίνες: IL-17 και IL-22, δεν προκύπτει κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις πρωτείνες:FGF-23, PDGF-A και sgp130, αλλά προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ιντερλευκίνη IL-6.","The main pathogenic feature of COVID-19 is severe pneumonia progressing to ARDS characterized by diffuse endovascular damage with ground-glass opacities (GGO), with monocyte/macrophage infiltration into the pulmonary airspace and diffuse thickening of the alveolar walls. Early diagnosis of multiple organ dysfunction after the onset of the disease could help in the treatment and management of patients in a hospital setting. Disease severity and its associated progression are further associated with multicomponent deregulation of both the innate and adaptive immune response leading to a cytokine storm and severe pathology. A number of studies have shown the beneficial role of immunosuppressive therapies in the onset and course of the disease of COVID-19. It has been hypothesized that the effectiveness of immunosuppressive therapies lies in inhibiting the cytokine storm commonly seen in patients with COVID-19. The purpose of this research is to investigate the percentage of patients who die from covid-19 or from secondary infections. Potential problems and dysfunctions that exist were investigated, while factors that contribute to increasing or limiting mortality from secondary infections were also studied. The results of the research showed that there is no statistical difference in terms of interleukins: IL-17 and IL-22, no statistically significant difference in proteins: FGF-23, PDGF-A and sgp130, but there is a statistically significant difference as to interleukin IL-6."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσιακή απόκριση μετά λοίμωξη covid-19"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φιλιππακοπούλου Σοφία","Filippakopoulou Sofia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το κύριο παθογόνο χαρακτηριστικό της COVID-19 είναι η σοβαρή πνευμονία που εξελίσσεται σε ARDS η οποία χαρακτηρίζεται από διάχυτη ενδαγγειακή βλάβη με θολερότητα τύπου θαμβής ή θολής υάλου (ground-glass opacities, GGO) με διήθηση μονοκυττάρων/μακροφάγων στο πνευμονικό εναέριο χώρο και διάχυτη πάχυνση των κυψελιδικών τοιχωμάτων. Η πρώιμη πρόγνωση της πολυοργανικής δυσλειτουργίας μετά την εμφάνιση της νόσου θα μπορούσε να βοηθήσει στη θεραπεία και τη διαχείριση των ασθενών σε νοσοκομειακό περιβάλλον. Η σοβαρότητα της νόσου και η σχετική εξέλιξή της συνδέονται περαιτέρω από την απορρύθμιση πολλαπλών συστατικών τόσο της έμφυτης όσο και της προσαρμοστικής ανοσολογικής αποκρίσεως που οδηγεί σε καταιγίδα κυτταροκινών και σοβαρή παθολογία. Ένας αριθμός μελετών έχει δείξει τον ευεργετικό ρόλο των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών στην εμφάνιση και την πορεία της νόσου του COVID-19. Έχει υποτεθεί ότι η αποτελεσματικότητα των ανοσοκατασταλτικών θεραπειών έγκειται στην αναστολή της καταιγίδας κυτταροκινών που παρατηρείται συνήθως σε ασθενείς με COVID-19. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση του ποσοστού των ασθενών που πεθαίνουν από Covid-19 ή από δευτερογενείς λοιμώξεις. Διερευνήθηκαν πιθανά προβλήματα και δυσλειτουργίες που υπάρχουν, ενώ επίσης μελετήθηκαν παράγοντες που συμβάλλουν στην αύξηση ή στον περιορισμό της θνητότητας από δευτερογενείς λοιμώξεις. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις ιντερλευκίνες: IL-17 και IL-22, δεν προκύπτει κάποια στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς τις πρωτείνες:FGF-23, PDGF-A και sgp130, αλλά προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την ιντερλευκίνη IL-6.","The main pathogenic feature of COVID-19 is severe pneumonia progressing to ARDS characterized by diffuse endovascular damage with ground-glass opacities (GGO), with monocyte/macrophage infiltration into the pulmonary airspace and diffuse thickening of the alveolar walls. Early diagnosis of multiple organ dysfunction after the onset of the disease could help in the treatment and management of patients in a hospital setting. Disease severity and its associated progression are further associated with multicomponent deregulation of both the innate and adaptive immune response leading to a cytokine storm and severe pathology. A number of studies have shown the beneficial role of immunosuppressive therapies in the onset and course of the disease of COVID-19. It has been hypothesized that the effectiveness of immunosuppressive therapies lies in inhibiting the cytokine storm commonly seen in patients with COVID-19. The purpose of this research is to investigate the percentage of patients who die from covid-19 or from secondary infections. Potential problems and dysfunctions that exist were investigated, while factors that contribute to increasing or limiting mortality from secondary infections were also studied. The results of the research showed that there is no statistical difference in terms of interleukins: IL-17 and IL-22, no statistically significant difference in proteins: FGF-23, PDGF-A and sgp130, but there is a statistically significant difference as to interleukin IL-6."],"dc:identifier":["uoadl:3417392","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417392"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ανοσιακή απόκριση μετά λοίμωξη covid-19"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z"}