{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417636"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3417636","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξετάζοντας τη στάση και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των αναγκών στα άτομα με ψυχωσική συμπτωματολογία","abstract":"Οι ψυχωσικές διαταραχές, που χαρακτηρίζονται από διαταραχές στις διαδικασίες σκέψης, αντιλήψης και συναισθηματικής ανταπόκρισης, αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση της ψυχωτικής συμπτωματολογίας απαιτεί όχι μόνο φαρμακολογική θεραπεία αλλά και ολοκληρωμένες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής-συστημικής θεραπείας. Στην Ελλάδα, υπάρχει περιορισμένη έρευνα σχετικά με τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωσικά συμπτώματα. Η κατανόηση αυτών των στάσεων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επηρεάζουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις και την ενσωμάτωση των ψυχοκοινωνικών θεραπειών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών στην Ελλάδα να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωτική συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάζει στην κατανόηση των στάσεων των θεραπευτών σχετικά με την κοινωνική διακρίση, τον κοινωνικό περιορισμό, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη και την αιτιολογία της ψύχωσης ως ψυχικής νόσου. Διερευνά επίσης την επίδραση διαφόρων δημογραφικών και επαγγελματικών παραγόντων στις στάσεις αυτές. Εστιάζει τέλος στη διερεύνηση της υποκειμενικά προσλαμβανόμενης ετοιμότητας των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών κατά τη συνεργασία τους με άτομα που παρουσιάζουν ψυχωσική συμπτωματολογία με στόχο να αναδείξει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν κατά τη συνεργασία με άτομα με ψύχωση αλλά και τις προτεινόμενες λύσεις για τα αναφερθέντα εμπόδια. Χρησιμοποιήθηκε μια ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας την κλίμακα Opinions about Mental Illness (OMI) για τη συλλογή δεδομένων. Η κλίμακα OMI, η οποία αποτελείται από πέντε υποκλίμακες - κοινωνική διάκριση, κοινωνικός περιορισμός, κοινωνική φροντίδα, κοινωνική ένταξη και αιτιολογία - διανεμήθηκε μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων σε 80 επαγγελματίες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Το δείγμα περιλάμβανε εκπαιδευόμενους, τελειόφοιτους και εν ενεργεία οικογενειακούς-συστημικούς ψυχοθεραπευτές που επιλέχθηκαν μέσω σκόπιμης δειγματοληψίας. Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις, όπως t-tests, ANOVA και συσχετίσεις Pearson, για να διερευνηθούν οι σχέσεις μεταξύ δημογραφικών/επαγγελματικών παραγόντων και στάσεων των θεραπευτών. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες ψυχοθεραπεύτριες παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικών διακρίσεων και κοινωνικού περιορισμού σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Ωστόσο, όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις στάσεις απέναντι στον κοινωνικό περιορισμό. Παρ' όλα αυτά, παρατηρήθηκε μια οριακή τάση, με τους θεραπευτές που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου να τείνουν να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού περιορισμού. Τα περισσότερα έτη εκπαίδευσης ή τα έτη επαγγελματικής εξάσκησης στην οικογενειακή-συστημική ψυχοθεραπεία και η εξιδεικευμένη κατάρτιση στην ψύχωση δεν παρουσίασαν σημαντική συσχέτιση με τις κοινωνικές διακρίσεις, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη ή τις αιτιολογικές πεποιθήσεις. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές επέδειξαν μέτριες στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις, τη φροντίδα και την ενσωμάτωση και έτειναν να αποδίδουν τα αίτια της ψυχικής νόσου σε εξωτερικούς παράγοντες. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για προσαρμοσμένα προγράμματα κατάρτισης που να αντιμετωπίζουν τις ειδικές για το φύλο στάσεις και να ενισχύουν την ετοιμότητα των οικογενειακών ψυχοθεραπευτών να υποστηρίξουν άτομα με ψυχωσικά συμπτώματα. Επιπλέον, σημαντικά εμπόδια όπως το στίγμα και ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι λύσεις όπως η εκπαίδευση, η χρηματοδότηση και η ευαισθητοποίηση, αναγνωρίστηκαν ως κρίσιμα στοιχεία για τη βελτίωση της φροντίδας των ψυχικά ασθενών. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές που αισθάνονται πιο έτοιμοι να συνεργαστούν με άτομα με ψύχωση έχουν καλύτερη κατανόηση των προκλήσεων και είναι πιο ικανοί να προτείνουν πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους. Παρά το γεγονός ότι το φύλο φαίνεται να επηρεάζει τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό, το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου δεν παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επίδραση. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί ο αντίκτυπος της επαγγελματικής ανάπτυξης και της εξειδικευμένης κατάρτισης στην ψύχωση στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, δεδομένου ότι δεν βρέθηκαν ισχυρές συσχετίσεις σε αυτές τις περιοχές.. Η κατανόηση και η αντιμετώπιση αυτών των στάσεων μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη και χωρίς αποκλεισμούς φροντίδα ψυχικής υγείας για τα άτομα με ψυχωσικές διαταραχές στην Ελλάδα.","abstract_html":"Οι ψυχωσικές διαταραχές, που χαρακτηρίζονται από διαταραχές στις διαδικασίες σκέψης, αντιλήψης και συναισθηματικής ανταπόκρισης, αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση της ψυχωτικής συμπτωματολογίας απαιτεί όχι μόνο φαρμακολογική θεραπεία αλλά και ολοκληρωμένες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής-συστημικής θεραπείας. Στην Ελλάδα, υπάρχει περιορισμένη έρευνα σχετικά με τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωσικά συμπτώματα. Η κατανόηση αυτών των στάσεων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επηρεάζουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις και την ενσωμάτωση των ψυχοκοινωνικών θεραπειών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών στην Ελλάδα να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωτική συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάζει στην κατανόηση των στάσεων των θεραπευτών σχετικά με την κοινωνική διακρίση, τον κοινωνικό περιορισμό, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη και την αιτιολογία της ψύχωσης ως ψυχικής νόσου. Διερευνά επίσης την επίδραση διαφόρων δημογραφικών και επαγγελματικών παραγόντων στις στάσεις αυτές. Εστιάζει τέλος στη διερεύνηση της υποκειμενικά προσλαμβανόμενης ετοιμότητας των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών κατά τη συνεργασία τους με άτομα που παρουσιάζουν ψυχωσική συμπτωματολογία με στόχο να αναδείξει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν κατά τη συνεργασία με άτομα με ψύχωση αλλά και τις προτεινόμενες λύσεις για τα αναφερθέντα εμπόδια. Χρησιμοποιήθηκε μια ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας την κλίμακα Opinions about Mental Illness (OMI) για τη συλλογή δεδομένων. Η κλίμακα OMI, η οποία αποτελείται από πέντε υποκλίμακες - κοινωνική διάκριση, κοινωνικός περιορισμός, κοινωνική φροντίδα, κοινωνική ένταξη και αιτιολογία - διανεμήθηκε μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων σε 80 επαγγελματίες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Το δείγμα περιλάμβανε εκπαιδευόμενους, τελειόφοιτους και εν ενεργεία οικογενειακούς-συστημικούς ψυχοθεραπευτές που επιλέχθηκαν μέσω σκόπιμης δειγματοληψίας. Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις, όπως t-tests, ANOVA και συσχετίσεις Pearson, για να διερευνηθούν οι σχέσεις μεταξύ δημογραφικών/επαγγελματικών παραγόντων και στάσεων των θεραπευτών. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες ψυχοθεραπεύτριες παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικών διακρίσεων και κοινωνικού περιορισμού σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Ωστόσο, όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις στάσεις απέναντι στον κοινωνικό περιορισμό. Παρ&#x27; όλα αυτά, παρατηρήθηκε μια οριακή τάση, με τους θεραπευτές που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου να τείνουν να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού περιορισμού. Τα περισσότερα έτη εκπαίδευσης ή τα έτη επαγγελματικής εξάσκησης στην οικογενειακή-συστημική ψυχοθεραπεία και η εξιδεικευμένη κατάρτιση στην ψύχωση δεν παρουσίασαν σημαντική συσχέτιση με τις κοινωνικές διακρίσεις, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη ή τις αιτιολογικές πεποιθήσεις. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές επέδειξαν μέτριες στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις, τη φροντίδα και την ενσωμάτωση και έτειναν να αποδίδουν τα αίτια της ψυχικής νόσου σε εξωτερικούς παράγοντες. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για προσαρμοσμένα προγράμματα κατάρτισης που να αντιμετωπίζουν τις ειδικές για το φύλο στάσεις και να ενισχύουν την ετοιμότητα των οικογενειακών ψυχοθεραπευτών να υποστηρίξουν άτομα με ψυχωσικά συμπτώματα. Επιπλέον, σημαντικά εμπόδια όπως το στίγμα και ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι λύσεις όπως η εκπαίδευση, η χρηματοδότηση και η ευαισθητοποίηση, αναγνωρίστηκαν ως κρίσιμα στοιχεία για τη βελτίωση της φροντίδας των ψυχικά ασθενών. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές που αισθάνονται πιο έτοιμοι να συνεργαστούν με άτομα με ψύχωση έχουν καλύτερη κατανόηση των προκλήσεων και είναι πιο ικανοί να προτείνουν πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους. Παρά το γεγονός ότι το φύλο φαίνεται να επηρεάζει τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό, το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου δεν παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επίδραση. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί ο αντίκτυπος της επαγγελματικής ανάπτυξης και της εξειδικευμένης κατάρτισης στην ψύχωση στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, δεδομένου ότι δεν βρέθηκαν ισχυρές συσχετίσεις σε αυτές τις περιοχές.. Η κατανόηση και η αντιμετώπιση αυτών των στάσεων μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη και χωρίς αποκλεισμούς φροντίδα ψυχικής υγείας για τα άτομα με ψυχωσικές διαταραχές στην Ελλάδα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκαντή Ιωάννα-Ευαγγελία","Gkanti Ioanna-Evangelia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417636"],"render_values":[{"text":"uoadl:3417636","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417636","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417636","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3417636","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκαντή Ιωάννα-Ευαγγελία","Gkanti Ioanna-Evangelia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3417636","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417636"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι ψυχωσικές διαταραχές, που χαρακτηρίζονται από διαταραχές στις διαδικασίες σκέψης, αντιλήψης και συναισθηματικής ανταπόκρισης, αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση της ψυχωτικής συμπτωματολογίας απαιτεί όχι μόνο φαρμακολογική θεραπεία αλλά και ολοκληρωμένες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής-συστημικής θεραπείας. Στην Ελλάδα, υπάρχει περιορισμένη έρευνα σχετικά με τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωσικά συμπτώματα. Η κατανόηση αυτών των στάσεων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επηρεάζουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις και την ενσωμάτωση των ψυχοκοινωνικών θεραπειών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών στην Ελλάδα να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωτική συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάζει στην κατανόηση των στάσεων των θεραπευτών σχετικά με την κοινωνική διακρίση, τον κοινωνικό περιορισμό, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη και την αιτιολογία της ψύχωσης ως ψυχικής νόσου. Διερευνά επίσης την επίδραση διαφόρων δημογραφικών και επαγγελματικών παραγόντων στις στάσεις αυτές. Εστιάζει τέλος στη διερεύνηση της υποκειμενικά προσλαμβανόμενης ετοιμότητας των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών κατά τη συνεργασία τους με άτομα που παρουσιάζουν ψυχωσική συμπτωματολογία με στόχο να αναδείξει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν κατά τη συνεργασία με άτομα με ψύχωση αλλά και τις προτεινόμενες λύσεις για τα αναφερθέντα εμπόδια. Χρησιμοποιήθηκε μια ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας την κλίμακα Opinions about Mental Illness (OMI) για τη συλλογή δεδομένων. Η κλίμακα OMI, η οποία αποτελείται από πέντε υποκλίμακες - κοινωνική διάκριση, κοινωνικός περιορισμός, κοινωνική φροντίδα, κοινωνική ένταξη και αιτιολογία - διανεμήθηκε μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων σε 80 επαγγελματίες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Το δείγμα περιλάμβανε εκπαιδευόμενους, τελειόφοιτους και εν ενεργεία οικογενειακούς-συστημικούς ψυχοθεραπευτές που επιλέχθηκαν μέσω σκόπιμης δειγματοληψίας. Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις, όπως t-tests, ANOVA και συσχετίσεις Pearson, για να διερευνηθούν οι σχέσεις μεταξύ δημογραφικών/επαγγελματικών παραγόντων και στάσεων των θεραπευτών. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες ψυχοθεραπεύτριες παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικών διακρίσεων και κοινωνικού περιορισμού σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Ωστόσο, όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις στάσεις απέναντι στον κοινωνικό περιορισμό. Παρ' όλα αυτά, παρατηρήθηκε μια οριακή τάση, με τους θεραπευτές που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου να τείνουν να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού περιορισμού. Τα περισσότερα έτη εκπαίδευσης ή τα έτη επαγγελματικής εξάσκησης στην οικογενειακή-συστημική ψυχοθεραπεία και η εξιδεικευμένη κατάρτιση στην ψύχωση δεν παρουσίασαν σημαντική συσχέτιση με τις κοινωνικές διακρίσεις, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη ή τις αιτιολογικές πεποιθήσεις. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές επέδειξαν μέτριες στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις, τη φροντίδα και την ενσωμάτωση και έτειναν να αποδίδουν τα αίτια της ψυχικής νόσου σε εξωτερικούς παράγοντες. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για προσαρμοσμένα προγράμματα κατάρτισης που να αντιμετωπίζουν τις ειδικές για το φύλο στάσεις και να ενισχύουν την ετοιμότητα των οικογενειακών ψυχοθεραπευτών να υποστηρίξουν άτομα με ψυχωσικά συμπτώματα. Επιπλέον, σημαντικά εμπόδια όπως το στίγμα και ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι λύσεις όπως η εκπαίδευση, η χρηματοδότηση και η ευαισθητοποίηση, αναγνωρίστηκαν ως κρίσιμα στοιχεία για τη βελτίωση της φροντίδας των ψυχικά ασθενών. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές που αισθάνονται πιο έτοιμοι να συνεργαστούν με άτομα με ψύχωση έχουν καλύτερη κατανόηση των προκλήσεων και είναι πιο ικανοί να προτείνουν πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους. Παρά το γεγονός ότι το φύλο φαίνεται να επηρεάζει τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό, το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου δεν παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επίδραση. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί ο αντίκτυπος της επαγγελματικής ανάπτυξης και της εξειδικευμένης κατάρτισης στην ψύχωση στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, δεδομένου ότι δεν βρέθηκαν ισχυρές συσχετίσεις σε αυτές τις περιοχές.. Η κατανόηση και η αντιμετώπιση αυτών των στάσεων μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη και χωρίς αποκλεισμούς φροντίδα ψυχικής υγείας για τα άτομα με ψυχωσικές διαταραχές στην Ελλάδα.","Psychotic disorders, which are marked by significant disturbances in thought processes, perception, and emotional responses, present considerable challenges for mental health professionals. Effective management of psychotic symptoms necessitates not only pharmacological interventions but also comprehensive psychosocial approaches, including family-systemic therapy. In Greece, research on the attitudes and preparedness of family therapists to effectively support individuals with psychotic symptoms remains limited. Understanding these attitudes is critical, as they directly influence therapeutic approaches and the successful integration of psychosocial treatments. The aim of this study is to explore the attitudes and readiness of family-systemic psychotherapists in Greece towards addressing the needs of individuals with psychotic symptoms. The research specifically examines therapists' perspectives on social discrimination, social restriction, social care, social inclusion, and the etiology of psychosis as a mental health condition. Additionally, the study investigates the impact of various demographic and professional factors on these attitudes, with a particular focus on the self-perceived readiness of psychotherapists in working with individuals presenting psychotic symptoms. The study also identifies the key barriers faced by therapists in this context and gathers proposed solutions to overcome these obstacles. A quantitative research methodology was employed, utilizing the Opinions about Mental Illness (OMI) scale for data collection. The OMI scale, composed of five subscales—social discrimination, social restriction, social care, social inclusion, and etiology—was administered through online questionnaires to a sample of 80 mental health professionals in Greece. This sample included trainees, graduates, and practicing family-systemic psychotherapists, who were selected via purposive sampling. To analyze the data, statistical methods such as t-tests, ANOVA, and Pearson correlations were applied to examine the relationships between demographic/professional variables and therapists' attitudes. The findings reveal that gender plays a significant role in shaping attitudes towards social discrimination and social restriction. Female therapists exhibited higher levels of social discrimination and social restriction compared to their male counterparts. Although there was no statistically significant difference related to the family history of mental illness in terms of social restriction, a borderline trend suggested that therapists without a family history might display higher levels of restriction. Contrary to expectations, neither the length of professional experience in family-systemic psychotherapy nor specialized training in psychosis showed significant associations with attitudes towards social discrimination, social care, social inclusion, or beliefs about the causes of mental illness. Overall, psychotherapists exhibited moderate attitudes towards social discrimination, care, and inclusion, and tended to attribute the causes of mental illness to external factors rather than personal weaknesses. This study underscores the importance of developing tailored training programs that address gender-specific attitudes and enhance the readiness of family-systemic psychotherapists to support individuals with psychotic symptoms. Additionally, critical barriers such as stigma and social exclusion were highlighted, alongside solutions like improved education, increased funding, and heightened awareness, which were identified as essential for enhancing the quality of care for individuals with mental illness. While gender appears to influence certain attitudes, the lack of significant findings related to family history and professional development suggests that further research is needed to better understand the impact of these factors. Addressing these attitudes is vital for fostering more effective and inclusive mental health care for individuals with psychotic disorders in Greece."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξετάζοντας τη στάση και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των αναγκών στα άτομα με ψυχωσική συμπτωματολογία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκαντή Ιωάννα-Ευαγγελία","Gkanti Ioanna-Evangelia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Οι ψυχωσικές διαταραχές, που χαρακτηρίζονται από διαταραχές στις διαδικασίες σκέψης, αντιλήψης και συναισθηματικής ανταπόκρισης, αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση της ψυχωτικής συμπτωματολογίας απαιτεί όχι μόνο φαρμακολογική θεραπεία αλλά και ολοκληρωμένες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένης της οικογενειακής-συστημικής θεραπείας. Στην Ελλάδα, υπάρχει περιορισμένη έρευνα σχετικά με τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωσικά συμπτώματα. Η κατανόηση αυτών των στάσεων είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επηρεάζουν τις θεραπευτικές προσεγγίσεις και την ενσωμάτωση των ψυχοκοινωνικών θεραπειών. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξετάσει τις στάσεις και την ετοιμότητα των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών στην Ελλάδα να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ατόμων με ψυχωτική συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, η έρευνα εστιάζει στην κατανόηση των στάσεων των θεραπευτών σχετικά με την κοινωνική διακρίση, τον κοινωνικό περιορισμό, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη και την αιτιολογία της ψύχωσης ως ψυχικής νόσου. Διερευνά επίσης την επίδραση διαφόρων δημογραφικών και επαγγελματικών παραγόντων στις στάσεις αυτές. Εστιάζει τέλος στη διερεύνηση της υποκειμενικά προσλαμβανόμενης ετοιμότητας των οικογενειακών-συστημικών ψυχοθεραπευτών κατά τη συνεργασία τους με άτομα που παρουσιάζουν ψυχωσική συμπτωματολογία με στόχο να αναδείξει τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν κατά τη συνεργασία με άτομα με ψύχωση αλλά και τις προτεινόμενες λύσεις για τα αναφερθέντα εμπόδια. Χρησιμοποιήθηκε μια ποσοτική μεθοδολογική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας την κλίμακα Opinions about Mental Illness (OMI) για τη συλλογή δεδομένων. Η κλίμακα OMI, η οποία αποτελείται από πέντε υποκλίμακες - κοινωνική διάκριση, κοινωνικός περιορισμός, κοινωνική φροντίδα, κοινωνική ένταξη και αιτιολογία - διανεμήθηκε μέσω διαδικτυακών ερωτηματολογίων σε 80 επαγγελματίες ψυχικής υγείας στην Ελλάδα. Το δείγμα περιλάμβανε εκπαιδευόμενους, τελειόφοιτους και εν ενεργεία οικογενειακούς-συστημικούς ψυχοθεραπευτές που επιλέχθηκαν μέσω σκόπιμης δειγματοληψίας. Πραγματοποιήθηκαν στατιστικές αναλύσεις, όπως t-tests, ANOVA και συσχετίσεις Pearson, για να διερευνηθούν οι σχέσεις μεταξύ δημογραφικών/επαγγελματικών παραγόντων και στάσεων των θεραπευτών. Τα ευρήματα της έρευνας δείχνουν ότι το φύλο επηρεάζει σημαντικά τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό. Συγκεκριμένα, οι γυναίκες ψυχοθεραπεύτριες παρουσίασαν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικών διακρίσεων και κοινωνικού περιορισμού σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους. Ωστόσο, όσον αφορά το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου, δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στις στάσεις απέναντι στον κοινωνικό περιορισμό. Παρ' όλα αυτά, παρατηρήθηκε μια οριακή τάση, με τους θεραπευτές που δεν έχουν οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου να τείνουν να παρουσιάζουν υψηλότερα επίπεδα κοινωνικού περιορισμού. Τα περισσότερα έτη εκπαίδευσης ή τα έτη επαγγελματικής εξάσκησης στην οικογενειακή-συστημική ψυχοθεραπεία και η εξιδεικευμένη κατάρτιση στην ψύχωση δεν παρουσίασαν σημαντική συσχέτιση με τις κοινωνικές διακρίσεις, την κοινωνική φροντίδα, την κοινωνική ένταξη ή τις αιτιολογικές πεποιθήσεις. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές επέδειξαν μέτριες στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις, τη φροντίδα και την ενσωμάτωση και έτειναν να αποδίδουν τα αίτια της ψυχικής νόσου σε εξωτερικούς παράγοντες. Η παρούσα μελέτη αναδεικνύει την ανάγκη για προσαρμοσμένα προγράμματα κατάρτισης που να αντιμετωπίζουν τις ειδικές για το φύλο στάσεις και να ενισχύουν την ετοιμότητα των οικογενειακών ψυχοθεραπευτών να υποστηρίξουν άτομα με ψυχωσικά συμπτώματα. Επιπλέον, σημαντικά εμπόδια όπως το στίγμα και ο κοινωνικός αποκλεισμός και οι λύσεις όπως η εκπαίδευση, η χρηματοδότηση και η ευαισθητοποίηση, αναγνωρίστηκαν ως κρίσιμα στοιχεία για τη βελτίωση της φροντίδας των ψυχικά ασθενών. Συνολικά, οι ψυχοθεραπευτές που αισθάνονται πιο έτοιμοι να συνεργαστούν με άτομα με ψύχωση έχουν καλύτερη κατανόηση των προκλήσεων και είναι πιο ικανοί να προτείνουν πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπισή τους. Παρά το γεγονός ότι το φύλο φαίνεται να επηρεάζει τις στάσεις απέναντι στις κοινωνικές διακρίσεις και τον κοινωνικό περιορισμό, το οικογενειακό ιστορικό ψυχικής νόσου δεν παρουσιάζει στατιστικά σημαντική επίδραση. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω έρευνα για να διερευνηθεί ο αντίκτυπος της επαγγελματικής ανάπτυξης και της εξειδικευμένης κατάρτισης στην ψύχωση στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, δεδομένου ότι δεν βρέθηκαν ισχυρές συσχετίσεις σε αυτές τις περιοχές.. Η κατανόηση και η αντιμετώπιση αυτών των στάσεων μπορεί να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη και χωρίς αποκλεισμούς φροντίδα ψυχικής υγείας για τα άτομα με ψυχωσικές διαταραχές στην Ελλάδα.","Psychotic disorders, which are marked by significant disturbances in thought processes, perception, and emotional responses, present considerable challenges for mental health professionals. Effective management of psychotic symptoms necessitates not only pharmacological interventions but also comprehensive psychosocial approaches, including family-systemic therapy. In Greece, research on the attitudes and preparedness of family therapists to effectively support individuals with psychotic symptoms remains limited. Understanding these attitudes is critical, as they directly influence therapeutic approaches and the successful integration of psychosocial treatments. The aim of this study is to explore the attitudes and readiness of family-systemic psychotherapists in Greece towards addressing the needs of individuals with psychotic symptoms. The research specifically examines therapists' perspectives on social discrimination, social restriction, social care, social inclusion, and the etiology of psychosis as a mental health condition. Additionally, the study investigates the impact of various demographic and professional factors on these attitudes, with a particular focus on the self-perceived readiness of psychotherapists in working with individuals presenting psychotic symptoms. The study also identifies the key barriers faced by therapists in this context and gathers proposed solutions to overcome these obstacles. A quantitative research methodology was employed, utilizing the Opinions about Mental Illness (OMI) scale for data collection. The OMI scale, composed of five subscales—social discrimination, social restriction, social care, social inclusion, and etiology—was administered through online questionnaires to a sample of 80 mental health professionals in Greece. This sample included trainees, graduates, and practicing family-systemic psychotherapists, who were selected via purposive sampling. To analyze the data, statistical methods such as t-tests, ANOVA, and Pearson correlations were applied to examine the relationships between demographic/professional variables and therapists' attitudes. The findings reveal that gender plays a significant role in shaping attitudes towards social discrimination and social restriction. Female therapists exhibited higher levels of social discrimination and social restriction compared to their male counterparts. Although there was no statistically significant difference related to the family history of mental illness in terms of social restriction, a borderline trend suggested that therapists without a family history might display higher levels of restriction. Contrary to expectations, neither the length of professional experience in family-systemic psychotherapy nor specialized training in psychosis showed significant associations with attitudes towards social discrimination, social care, social inclusion, or beliefs about the causes of mental illness. Overall, psychotherapists exhibited moderate attitudes towards social discrimination, care, and inclusion, and tended to attribute the causes of mental illness to external factors rather than personal weaknesses. This study underscores the importance of developing tailored training programs that address gender-specific attitudes and enhance the readiness of family-systemic psychotherapists to support individuals with psychotic symptoms. Additionally, critical barriers such as stigma and social exclusion were highlighted, alongside solutions like improved education, increased funding, and heightened awareness, which were identified as essential for enhancing the quality of care for individuals with mental illness. While gender appears to influence certain attitudes, the lack of significant findings related to family history and professional development suggests that further research is needed to better understand the impact of these factors. Addressing these attitudes is vital for fostering more effective and inclusive mental health care for individuals with psychotic disorders in Greece."],"dc:identifier":["uoadl:3417636","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3417636"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εξετάζοντας τη στάση και την ετοιμότητα των οικογενειακών θεραπευτών στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση των αναγκών στα άτομα με ψυχωσική συμπτωματολογία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:24Z"}