{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419353"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419353","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ωοθηκική καταστολή σε οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού: συγκριτική μελέτη χορήγησης μηνιαίων έναντι τριμηνιαίων GnRH-αγωνιστών σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς - Ovarian function suppression in estrogen-dependent breast cancer: a randomized trial comparing monthly versus trimonthly GnRH-agonist use in premenopausal patients","abstract":"Εισαγωγή: Η σύγχρονη αντιμετώπιση και το πρότυπο φροντίδας των προεμμηνοπαυσιακών γυναικών με οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού είναι η χορήγηση ενός GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με ταμοξιφαίνη ή αναστολέα αρωματάσης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για υποτροπή. Μηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών χρησιμοποιούνται από πολλών ετών, όμως πλέον έχουν αρχίσει να εγκρίνονται και μακράς διάρκειας (τριμηνιαία ή εξαμηνιαία) σκευάσματα, τα οποία συνεπάγονται λιγότερο συχνές ενέσεις και, συνεπώς, ευκολότερη συμμόρφωση των ασθενών. Εντούτοις, υπάρχει έλλειψη γνώσεων ως προς τη χρήση των μακράς διάρκειας σκευασμάτων στον καρκίνο του μαστού, καθώς είναι εξαιρετικά λίγες οι μελέτες που τα συγκρίνουν με τα μηνιαία σκευάσματα και εξετάζουν την αποτελεσματικοτητά τους ως προς την ωοθηκική καταστολή που προκαλούν. Σκοπός: Η σύγκριση των τριμηνιαίων έναντι των μηνιαίων GnRH αγωνιστών ως προς την ωοθηκική καταστολή και τις παρενέργειες που επιφέρουν σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς με ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 25 ασθενείς που εντάχθηκαν είτε στην ομάδα που έλαβε μηνιαίο σκεύασμα GnRH αγωνιστή είτε στην ομάδα που έλαβε τριμηνιαίο. Τα επίπεδα οιστραδιόλης (Ε2), θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) μετρήθηκαν την ημέρα 0 (πριν τη χορήγηση της ένεσης) και στο τέλος της 12ης εβδομάδας. Οι ασθενείς συμπλήρωσαν, επίσης, ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την εμφάνιση αμηνόρροιας και λοιπής συμπτωματολογίας/παρενεργειών από τη χρήση των GnRH αναλόγων. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (N=25, 100%) και από τις δύο ομάδες εμφάνισαν αμηνόρροια και καταστολή της ωοθηκικής λειτουργίας, η οποία είχε οριστεί με κριτήριο την επίτευξη επιπέδων Ε2 < 30 pg/ml. Και οι δύο ομάδες εμφάνισαν στατιστικώς σημαντική μείωση (σχεδόν κατά 50%) των επιπέδων Ε2 μέχρι τη 12η εβδομάδα (ομάδα μηνιαίου p-value= 0.00293, ομάδα τριμηνιαίου p-value=0.0002441). Αντιθέτως, τα επίπεδα FSH και LH δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά σε καμία από τις δύο ομάδες. Όταν συγκρίθηκαν τα δύο γκρουπ, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μεταβολή των επιπέδων E2, FSH και LH από την ημέρα 0 στην 12η εβδομάδα. Επίσης, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό των παρενεργειών μεταξύ των δύο ομάδων, παρά το γεγονός ότι η ομάδα του τριμηνιαίου σκευάσματος εμφάνισε λιγότερες σε απόλυτο αριθμό παρενέργειες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι τα τριμηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών προκαλούν εξίσου αποτελεσματική ωοθηκική καταστολή και παρουσιάζουν παρόμοια ποσοστά παρενεργειών με τα μηνιαία σκευάσματα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η σύγχρονη αντιμετώπιση και το πρότυπο φροντίδας των προεμμηνοπαυσιακών γυναικών με οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού είναι η χορήγηση ενός GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με ταμοξιφαίνη ή αναστολέα αρωματάσης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για υποτροπή. Μηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών χρησιμοποιούνται από πολλών ετών, όμως πλέον έχουν αρχίσει να εγκρίνονται και μακράς διάρκειας (τριμηνιαία ή εξαμηνιαία) σκευάσματα, τα οποία συνεπάγονται λιγότερο συχνές ενέσεις και, συνεπώς, ευκολότερη συμμόρφωση των ασθενών. Εντούτοις, υπάρχει έλλειψη γνώσεων ως προς τη χρήση των μακράς διάρκειας σκευασμάτων στον καρκίνο του μαστού, καθώς είναι εξαιρετικά λίγες οι μελέτες που τα συγκρίνουν με τα μηνιαία σκευάσματα και εξετάζουν την αποτελεσματικοτητά τους ως προς την ωοθηκική καταστολή που προκαλούν. Σκοπός: Η σύγκριση των τριμηνιαίων έναντι των μηνιαίων GnRH αγωνιστών ως προς την ωοθηκική καταστολή και τις παρενέργειες που επιφέρουν σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς με ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 25 ασθενείς που εντάχθηκαν είτε στην ομάδα που έλαβε μηνιαίο σκεύασμα GnRH αγωνιστή είτε στην ομάδα που έλαβε τριμηνιαίο. Τα επίπεδα οιστραδιόλης (Ε2), θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) μετρήθηκαν την ημέρα 0 (πριν τη χορήγηση της ένεσης) και στο τέλος της 12ης εβδομάδας. Οι ασθενείς συμπλήρωσαν, επίσης, ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την εμφάνιση αμηνόρροιας και λοιπής συμπτωματολογίας/παρενεργειών από τη χρήση των GnRH αναλόγων. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (N=25, 100%) και από τις δύο ομάδες εμφάνισαν αμηνόρροια και καταστολή της ωοθηκικής λειτουργίας, η οποία είχε οριστεί με κριτήριο την επίτευξη επιπέδων Ε2 &lt; 30 pg/ml. Και οι δύο ομάδες εμφάνισαν στατιστικώς σημαντική μείωση (σχεδόν κατά 50%) των επιπέδων Ε2 μέχρι τη 12η εβδομάδα (ομάδα μηνιαίου p-value= 0.00293, ομάδα τριμηνιαίου p-value=0.0002441). Αντιθέτως, τα επίπεδα FSH και LH δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά σε καμία από τις δύο ομάδες. Όταν συγκρίθηκαν τα δύο γκρουπ, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μεταβολή των επιπέδων E2, FSH και LH από την ημέρα 0 στην 12η εβδομάδα. Επίσης, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό των παρενεργειών μεταξύ των δύο ομάδων, παρά το γεγονός ότι η ομάδα του τριμηνιαίου σκευάσματος εμφάνισε λιγότερες σε απόλυτο αριθμό παρενέργειες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι τα τριμηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών προκαλούν εξίσου αποτελεσματική ωοθηκική καταστολή και παρουσιάζουν παρόμοια ποσοστά παρενεργειών με τα μηνιαία σκευάσματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαράντη Νικόλ Δήμητρα","Sarantis Nicole Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419353"],"render_values":[{"text":"uoadl:3419353","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419353","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419353","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3419353","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαράντη Νικόλ Δήμητρα","Sarantis Nicole Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419353","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419353"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η σύγχρονη αντιμετώπιση και το πρότυπο φροντίδας των προεμμηνοπαυσιακών γυναικών με οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού είναι η χορήγηση ενός GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με ταμοξιφαίνη ή αναστολέα αρωματάσης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για υποτροπή. Μηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών χρησιμοποιούνται από πολλών ετών, όμως πλέον έχουν αρχίσει να εγκρίνονται και μακράς διάρκειας (τριμηνιαία ή εξαμηνιαία) σκευάσματα, τα οποία συνεπάγονται λιγότερο συχνές ενέσεις και, συνεπώς, ευκολότερη συμμόρφωση των ασθενών. Εντούτοις, υπάρχει έλλειψη γνώσεων ως προς τη χρήση των μακράς διάρκειας σκευασμάτων στον καρκίνο του μαστού, καθώς είναι εξαιρετικά λίγες οι μελέτες που τα συγκρίνουν με τα μηνιαία σκευάσματα και εξετάζουν την αποτελεσματικοτητά τους ως προς την ωοθηκική καταστολή που προκαλούν. Σκοπός: Η σύγκριση των τριμηνιαίων έναντι των μηνιαίων GnRH αγωνιστών ως προς την ωοθηκική καταστολή και τις παρενέργειες που επιφέρουν σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς με ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 25 ασθενείς που εντάχθηκαν είτε στην ομάδα που έλαβε μηνιαίο σκεύασμα GnRH αγωνιστή είτε στην ομάδα που έλαβε τριμηνιαίο. Τα επίπεδα οιστραδιόλης (Ε2), θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) μετρήθηκαν την ημέρα 0 (πριν τη χορήγηση της ένεσης) και στο τέλος της 12ης εβδομάδας. Οι ασθενείς συμπλήρωσαν, επίσης, ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την εμφάνιση αμηνόρροιας και λοιπής συμπτωματολογίας/παρενεργειών από τη χρήση των GnRH αναλόγων. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (N=25, 100%) και από τις δύο ομάδες εμφάνισαν αμηνόρροια και καταστολή της ωοθηκικής λειτουργίας, η οποία είχε οριστεί με κριτήριο την επίτευξη επιπέδων Ε2 < 30 pg/ml. Και οι δύο ομάδες εμφάνισαν στατιστικώς σημαντική μείωση (σχεδόν κατά 50%) των επιπέδων Ε2 μέχρι τη 12η εβδομάδα (ομάδα μηνιαίου p-value= 0.00293, ομάδα τριμηνιαίου p-value=0.0002441). Αντιθέτως, τα επίπεδα FSH και LH δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά σε καμία από τις δύο ομάδες. Όταν συγκρίθηκαν τα δύο γκρουπ, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μεταβολή των επιπέδων E2, FSH και LH από την ημέρα 0 στην 12η εβδομάδα. Επίσης, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό των παρενεργειών μεταξύ των δύο ομάδων, παρά το γεγονός ότι η ομάδα του τριμηνιαίου σκευάσματος εμφάνισε λιγότερες σε απόλυτο αριθμό παρενέργειες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι τα τριμηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών προκαλούν εξίσου αποτελεσματική ωοθηκική καταστολή και παρουσιάζουν παρόμοια ποσοστά παρενεργειών με τα μηνιαία σκευάσματα.","Background: Currently the standard of care for premenopausal women with estrogen receptor-positive breast cancer is the combined use of a Gonadotropin-Releasing Hormone analog (GnRH agonist) with either tamoxifen or an aromatase inhibitor in patients at high risk for relapse or when it is deemed necessary to optimize ovarian function suppression. Monthly Gonadotropin-Releasing Hormone analogs have been used for years but recently longer-acting formulations have been gaining approval. Yet, there is still a gap of evidence regarding the use of longer-acting formulations; only a few studies exist that examine their efficacy in breast cancer and compare them to the monthly formulations. It is the investigators’ hypothesis that trimonthly injections, which are more convenient for the patient and ensure better compliance, are better suited for use in breast cancer patients and may induce equally effective estrogen suppression as the monthly injections. Aim: A comparison of trimonthly versus monthly Gonadotropin-Releasing Hormone analogs in eliciting ovarian function suppression in premenopausal patients with estrogen receptor-positive breast cancer. Methodology: This is a prospective randomized open-label trial involving 25 premenopausal patients that were randomized to either receive a monthly or a trimonthly Gonadotropin-Releasing Hormone analog. Estrogen levels, Follicule-Stimulating Hormone and Lutenizing Hormone levels were measured on day 0 and week 12. Patients, also, completed a questionnaire regarding exhibiting amenorrhea and other side-effects of the analogs. Results: All patients (N=25, 100%) from both groups achieved ovarian function suppression according to the criteria set by the researchers, that is estrogen levels < 30 pg/ml and amenorrhea. Both groups exhibited a statistically significant decrease (almost by 50%) in estrogen levels by week 12 (monthly group: estrogen decrease equal to -18.5 pg/ml, with p-value=0.00293, trimonthly group: estrogen decrease equal to -13.9 pg/ml, with p-value=0.0002441). On the contrary, Follicule-Stimulating Hormone and Lutenizing Hormone levels did not show a statistically important difference in either group. Moreover, when the two groups were compared, there was no statistically important difference in the variation of all hormone levels between day 0 and week 12. All patients developed amenorrhea. There was no statistically significant difference in the number of side-effects between the two groups, even though the trimonthly group had fewer in absolute number side-effects than the monthly. Conclusion: This study demonstrates that the trimonthly formulations of GnRH analogs are equally effective in eliciting ovarian function suppression and present a similar percentage of side-effects as the monthly formulations, with the added benefit that patients need not undergo monthly injections."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ωοθηκική καταστολή σε οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού: συγκριτική μελέτη χορήγησης μηνιαίων έναντι τριμηνιαίων GnRH-αγωνιστών σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς - Ovarian function suppression in estrogen-dependent breast cancer: a randomized trial comparing monthly versus trimonthly GnRH-agonist use in premenopausal patients"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαράντη Νικόλ Δήμητρα","Sarantis Nicole Dimitra"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η σύγχρονη αντιμετώπιση και το πρότυπο φροντίδας των προεμμηνοπαυσιακών γυναικών με οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού είναι η χορήγηση ενός GnRH αγωνιστή σε συνδυασμό με ταμοξιφαίνη ή αναστολέα αρωματάσης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου για υποτροπή. Μηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών χρησιμοποιούνται από πολλών ετών, όμως πλέον έχουν αρχίσει να εγκρίνονται και μακράς διάρκειας (τριμηνιαία ή εξαμηνιαία) σκευάσματα, τα οποία συνεπάγονται λιγότερο συχνές ενέσεις και, συνεπώς, ευκολότερη συμμόρφωση των ασθενών. Εντούτοις, υπάρχει έλλειψη γνώσεων ως προς τη χρήση των μακράς διάρκειας σκευασμάτων στον καρκίνο του μαστού, καθώς είναι εξαιρετικά λίγες οι μελέτες που τα συγκρίνουν με τα μηνιαία σκευάσματα και εξετάζουν την αποτελεσματικοτητά τους ως προς την ωοθηκική καταστολή που προκαλούν. Σκοπός: Η σύγκριση των τριμηνιαίων έναντι των μηνιαίων GnRH αγωνιστών ως προς την ωοθηκική καταστολή και τις παρενέργειες που επιφέρουν σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς με ορμονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού. Μεθοδολογία: Πρόκειται για τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη στην οποία συμμετείχαν 25 ασθενείς που εντάχθηκαν είτε στην ομάδα που έλαβε μηνιαίο σκεύασμα GnRH αγωνιστή είτε στην ομάδα που έλαβε τριμηνιαίο. Τα επίπεδα οιστραδιόλης (Ε2), θυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH) και ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) μετρήθηκαν την ημέρα 0 (πριν τη χορήγηση της ένεσης) και στο τέλος της 12ης εβδομάδας. Οι ασθενείς συμπλήρωσαν, επίσης, ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με την εμφάνιση αμηνόρροιας και λοιπής συμπτωματολογίας/παρενεργειών από τη χρήση των GnRH αναλόγων. Αποτελέσματα: Όλες οι ασθενείς (N=25, 100%) και από τις δύο ομάδες εμφάνισαν αμηνόρροια και καταστολή της ωοθηκικής λειτουργίας, η οποία είχε οριστεί με κριτήριο την επίτευξη επιπέδων Ε2 < 30 pg/ml. Και οι δύο ομάδες εμφάνισαν στατιστικώς σημαντική μείωση (σχεδόν κατά 50%) των επιπέδων Ε2 μέχρι τη 12η εβδομάδα (ομάδα μηνιαίου p-value= 0.00293, ομάδα τριμηνιαίου p-value=0.0002441). Αντιθέτως, τα επίπεδα FSH και LH δεν παρουσίασαν στατιστικά σημαντική διαφορά σε καμία από τις δύο ομάδες. Όταν συγκρίθηκαν τα δύο γκρουπ, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στην μεταβολή των επιπέδων E2, FSH και LH από την ημέρα 0 στην 12η εβδομάδα. Επίσης, δεν υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στο ποσοστό των παρενεργειών μεταξύ των δύο ομάδων, παρά το γεγονός ότι η ομάδα του τριμηνιαίου σκευάσματος εμφάνισε λιγότερες σε απόλυτο αριθμό παρενέργειες. Συμπεράσματα: Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει ότι τα τριμηνιαία σκευάσματα GnRH αγωνιστών προκαλούν εξίσου αποτελεσματική ωοθηκική καταστολή και παρουσιάζουν παρόμοια ποσοστά παρενεργειών με τα μηνιαία σκευάσματα.","Background: Currently the standard of care for premenopausal women with estrogen receptor-positive breast cancer is the combined use of a Gonadotropin-Releasing Hormone analog (GnRH agonist) with either tamoxifen or an aromatase inhibitor in patients at high risk for relapse or when it is deemed necessary to optimize ovarian function suppression. Monthly Gonadotropin-Releasing Hormone analogs have been used for years but recently longer-acting formulations have been gaining approval. Yet, there is still a gap of evidence regarding the use of longer-acting formulations; only a few studies exist that examine their efficacy in breast cancer and compare them to the monthly formulations. It is the investigators’ hypothesis that trimonthly injections, which are more convenient for the patient and ensure better compliance, are better suited for use in breast cancer patients and may induce equally effective estrogen suppression as the monthly injections. Aim: A comparison of trimonthly versus monthly Gonadotropin-Releasing Hormone analogs in eliciting ovarian function suppression in premenopausal patients with estrogen receptor-positive breast cancer. Methodology: This is a prospective randomized open-label trial involving 25 premenopausal patients that were randomized to either receive a monthly or a trimonthly Gonadotropin-Releasing Hormone analog. Estrogen levels, Follicule-Stimulating Hormone and Lutenizing Hormone levels were measured on day 0 and week 12. Patients, also, completed a questionnaire regarding exhibiting amenorrhea and other side-effects of the analogs. Results: All patients (N=25, 100%) from both groups achieved ovarian function suppression according to the criteria set by the researchers, that is estrogen levels < 30 pg/ml and amenorrhea. Both groups exhibited a statistically significant decrease (almost by 50%) in estrogen levels by week 12 (monthly group: estrogen decrease equal to -18.5 pg/ml, with p-value=0.00293, trimonthly group: estrogen decrease equal to -13.9 pg/ml, with p-value=0.0002441). On the contrary, Follicule-Stimulating Hormone and Lutenizing Hormone levels did not show a statistically important difference in either group. Moreover, when the two groups were compared, there was no statistically important difference in the variation of all hormone levels between day 0 and week 12. All patients developed amenorrhea. There was no statistically significant difference in the number of side-effects between the two groups, even though the trimonthly group had fewer in absolute number side-effects than the monthly. Conclusion: This study demonstrates that the trimonthly formulations of GnRH analogs are equally effective in eliciting ovarian function suppression and present a similar percentage of side-effects as the monthly formulations, with the added benefit that patients need not undergo monthly injections."],"dc:identifier":["uoadl:3419353","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419353"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ωοθηκική καταστολή σε οιστρογονοεξαρτώμενο καρκίνο μαστού: συγκριτική μελέτη χορήγησης μηνιαίων έναντι τριμηνιαίων GnRH-αγωνιστών σε προεμμηνοπαυσιακές ασθενείς - Ovarian function suppression in estrogen-dependent breast cancer: a randomized trial comparing monthly versus trimonthly GnRH-agonist use in premenopausal patients"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:27Z"}