{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419426"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419426","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Identification of novel compounds against fibrosis","abstract":"Η ίνωση είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική συσσώρευση πρωτεϊνών της εξωκυτταρικής μήτρας (ECM), οδηγώντας στον σχηματισμό ουλώδους ιστού και την προοδευτική διαταραχή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής και λειτουργίας των ιστών. Η ίνωση συμβάλλει σημαντικά στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, αναδεικνύοντας την κρίσιμη ανάγκη για αποτελεσματικές αντιινωτικές θεραπείες. Η παρούσα μελέτη διερευνά την αντιινωτική δράση νέων ενώσεων μέσω της ανάπτυξης ενός συστήματος in vitro δοκιμών. Το σύστημά μας ενσωματώνει τη χρήση μακροφάγων που σχετίζονται με ουλές (SAMacs) ως πλατφόρμα αντιινωτικής ανίχνευσης. Αρχικά, απομονώσαμε μονοκύτταρα που προέρχονται από μυελό των οστών (BMDMs) και τα μετατρέψαμε σε SAMacs, ταυτοποιώντας τους σε γονιδιακό και πρωτεϊνικό επίπεδο και παρατηρώντας μερικά από τα φαινοτυπικά τους χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, οι SAMacs χρησιμοποιήθηκαν για τη δοκιμή νέων ενώσεων ως προς την τοξικότητα και την αντιινωτική τους ικανότητα. Τέλος, χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενείς ινοβλάστες παχέος εντέρου από ποντίκια για την επικύρωση της αντιινωτικής δράσης αυτών των ενώσεων που παρατηρήθηκε στους SAMacs. Επομένως, οι νέες αυτές δομές έδειξαν αντιινωτική δραστηριότητα τόσο στους SAMacs όσο και στους ινοβλάστες του παχέος εντέρου, αποκαλύπτοντας την πολλά υποσχόμενη δυναμική τους εάν δοκιμαστούν in vivo και τελικά τη δυνατότητά τους να αντιμετωπίσουν την ίνωση. Η διπλή στρατηγική προσέγγιση για τη ρύθμιση τόσο της δραστηριότητας των ινοβλαστών όσο και της συμπεριφοράς των μακροφάγων προσφέρει μια νέα και ολοκληρωμένη στρατηγική για την καταπολέμηση της ίνωσης, η οποία αξίζει περαιτέρω διερεύνηση σε προκλινικά και κλινικά πλαίσια.","abstract_html":"Η ίνωση είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική συσσώρευση πρωτεϊνών της εξωκυτταρικής μήτρας (ECM), οδηγώντας στον σχηματισμό ουλώδους ιστού και την προοδευτική διαταραχή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής και λειτουργίας των ιστών. Η ίνωση συμβάλλει σημαντικά στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, αναδεικνύοντας την κρίσιμη ανάγκη για αποτελεσματικές αντιινωτικές θεραπείες. Η παρούσα μελέτη διερευνά την αντιινωτική δράση νέων ενώσεων μέσω της ανάπτυξης ενός συστήματος in vitro δοκιμών. Το σύστημά μας ενσωματώνει τη χρήση μακροφάγων που σχετίζονται με ουλές (SAMacs) ως πλατφόρμα αντιινωτικής ανίχνευσης. Αρχικά, απομονώσαμε μονοκύτταρα που προέρχονται από μυελό των οστών (BMDMs) και τα μετατρέψαμε σε SAMacs, ταυτοποιώντας τους σε γονιδιακό και πρωτεϊνικό επίπεδο και παρατηρώντας μερικά από τα φαινοτυπικά τους χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, οι SAMacs χρησιμοποιήθηκαν για τη δοκιμή νέων ενώσεων ως προς την τοξικότητα και την αντιινωτική τους ικανότητα. Τέλος, χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενείς ινοβλάστες παχέος εντέρου από ποντίκια για την επικύρωση της αντιινωτικής δράσης αυτών των ενώσεων που παρατηρήθηκε στους SAMacs. Επομένως, οι νέες αυτές δομές έδειξαν αντιινωτική δραστηριότητα τόσο στους SAMacs όσο και στους ινοβλάστες του παχέος εντέρου, αποκαλύπτοντας την πολλά υποσχόμενη δυναμική τους εάν δοκιμαστούν in vivo και τελικά τη δυνατότητά τους να αντιμετωπίσουν την ίνωση. Η διπλή στρατηγική προσέγγιση για τη ρύθμιση τόσο της δραστηριότητας των ινοβλαστών όσο και της συμπεριφοράς των μακροφάγων προσφέρει μια νέα και ολοκληρωμένη στρατηγική για την καταπολέμηση της ίνωσης, η οποία αξίζει περαιτέρω διερεύνηση σε προκλινικά και κλινικά πλαίσια.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπρισίμης Δημήτριος","Brisimis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419426"],"render_values":[{"text":"uoadl:3419426","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419426","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419426","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3419426","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπρισίμης Δημήτριος","Brisimis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419426","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419426"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ίνωση είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική συσσώρευση πρωτεϊνών της εξωκυτταρικής μήτρας (ECM), οδηγώντας στον σχηματισμό ουλώδους ιστού και την προοδευτική διαταραχή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής και λειτουργίας των ιστών. Η ίνωση συμβάλλει σημαντικά στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, αναδεικνύοντας την κρίσιμη ανάγκη για αποτελεσματικές αντιινωτικές θεραπείες. Η παρούσα μελέτη διερευνά την αντιινωτική δράση νέων ενώσεων μέσω της ανάπτυξης ενός συστήματος in vitro δοκιμών. Το σύστημά μας ενσωματώνει τη χρήση μακροφάγων που σχετίζονται με ουλές (SAMacs) ως πλατφόρμα αντιινωτικής ανίχνευσης. Αρχικά, απομονώσαμε μονοκύτταρα που προέρχονται από μυελό των οστών (BMDMs) και τα μετατρέψαμε σε SAMacs, ταυτοποιώντας τους σε γονιδιακό και πρωτεϊνικό επίπεδο και παρατηρώντας μερικά από τα φαινοτυπικά τους χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, οι SAMacs χρησιμοποιήθηκαν για τη δοκιμή νέων ενώσεων ως προς την τοξικότητα και την αντιινωτική τους ικανότητα. Τέλος, χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενείς ινοβλάστες παχέος εντέρου από ποντίκια για την επικύρωση της αντιινωτικής δράσης αυτών των ενώσεων που παρατηρήθηκε στους SAMacs. Επομένως, οι νέες αυτές δομές έδειξαν αντιινωτική δραστηριότητα τόσο στους SAMacs όσο και στους ινοβλάστες του παχέος εντέρου, αποκαλύπτοντας την πολλά υποσχόμενη δυναμική τους εάν δοκιμαστούν in vivo και τελικά τη δυνατότητά τους να αντιμετωπίσουν την ίνωση. Η διπλή στρατηγική προσέγγιση για τη ρύθμιση τόσο της δραστηριότητας των ινοβλαστών όσο και της συμπεριφοράς των μακροφάγων προσφέρει μια νέα και ολοκληρωμένη στρατηγική για την καταπολέμηση της ίνωσης, η οποία αξίζει περαιτέρω διερεύνηση σε προκλινικά και κλινικά πλαίσια.","Fibrosis is a pathological condition marked by the excessive accumulation of extracellular matrix (ECM) proteins, leading to the formation of scar tissue and progressive disruption of normal tissue architecture and function. Fibrosis contributes to significant morbidity and mortality, underscoring the critical need for effective antifibrotic therapies. This study investigates the antifibrotic potential of novel compounds by establishing an in vitro screening system. Our system incorporates the use of scar-associated macrophages (SAMacs) as an antifibrotic screening platform. By isolating bone-marrow-deived monocytes (BMDMs) initially we have managed to transform and identify them as SAMacs both at a gene and protein level and by observing some of their phenotypic characteristics. After that, SAMacs were used to screen novel compounds for their toxicity and anti-fibrotic potential. Finally, colon murine primary fibroblasts were used to validate the anti-fibrotic potential of those compounds observed against SAMacs. Therefore, these novel structures have shown antifibrotic activity both against SAMacs and colon myofibroblasts, revealing their promising potential if tested in an in vivo set up and ultimately their potential to treat fibrosis. The dual-target approach of modulating both fibroblast activity and macrophage behavior offers a novel and comprehensive strategy to combat fibrosis, warranting further investigation in preclinical and clinical contexts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Identification of novel compounds against fibrosis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπρισίμης Δημήτριος","Brisimis Dimitrios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η ίνωση είναι μια παθολογική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από την υπερβολική συσσώρευση πρωτεϊνών της εξωκυτταρικής μήτρας (ECM), οδηγώντας στον σχηματισμό ουλώδους ιστού και την προοδευτική διαταραχή της φυσιολογικής αρχιτεκτονικής και λειτουργίας των ιστών. Η ίνωση συμβάλλει σημαντικά στη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, αναδεικνύοντας την κρίσιμη ανάγκη για αποτελεσματικές αντιινωτικές θεραπείες. Η παρούσα μελέτη διερευνά την αντιινωτική δράση νέων ενώσεων μέσω της ανάπτυξης ενός συστήματος in vitro δοκιμών. Το σύστημά μας ενσωματώνει τη χρήση μακροφάγων που σχετίζονται με ουλές (SAMacs) ως πλατφόρμα αντιινωτικής ανίχνευσης. Αρχικά, απομονώσαμε μονοκύτταρα που προέρχονται από μυελό των οστών (BMDMs) και τα μετατρέψαμε σε SAMacs, ταυτοποιώντας τους σε γονιδιακό και πρωτεϊνικό επίπεδο και παρατηρώντας μερικά από τα φαινοτυπικά τους χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, οι SAMacs χρησιμοποιήθηκαν για τη δοκιμή νέων ενώσεων ως προς την τοξικότητα και την αντιινωτική τους ικανότητα. Τέλος, χρησιμοποιήθηκαν πρωτογενείς ινοβλάστες παχέος εντέρου από ποντίκια για την επικύρωση της αντιινωτικής δράσης αυτών των ενώσεων που παρατηρήθηκε στους SAMacs. Επομένως, οι νέες αυτές δομές έδειξαν αντιινωτική δραστηριότητα τόσο στους SAMacs όσο και στους ινοβλάστες του παχέος εντέρου, αποκαλύπτοντας την πολλά υποσχόμενη δυναμική τους εάν δοκιμαστούν in vivo και τελικά τη δυνατότητά τους να αντιμετωπίσουν την ίνωση. Η διπλή στρατηγική προσέγγιση για τη ρύθμιση τόσο της δραστηριότητας των ινοβλαστών όσο και της συμπεριφοράς των μακροφάγων προσφέρει μια νέα και ολοκληρωμένη στρατηγική για την καταπολέμηση της ίνωσης, η οποία αξίζει περαιτέρω διερεύνηση σε προκλινικά και κλινικά πλαίσια.","Fibrosis is a pathological condition marked by the excessive accumulation of extracellular matrix (ECM) proteins, leading to the formation of scar tissue and progressive disruption of normal tissue architecture and function. Fibrosis contributes to significant morbidity and mortality, underscoring the critical need for effective antifibrotic therapies. This study investigates the antifibrotic potential of novel compounds by establishing an in vitro screening system. Our system incorporates the use of scar-associated macrophages (SAMacs) as an antifibrotic screening platform. By isolating bone-marrow-deived monocytes (BMDMs) initially we have managed to transform and identify them as SAMacs both at a gene and protein level and by observing some of their phenotypic characteristics. After that, SAMacs were used to screen novel compounds for their toxicity and anti-fibrotic potential. Finally, colon murine primary fibroblasts were used to validate the anti-fibrotic potential of those compounds observed against SAMacs. Therefore, these novel structures have shown antifibrotic activity both against SAMacs and colon myofibroblasts, revealing their promising potential if tested in an in vivo set up and ultimately their potential to treat fibrosis. The dual-target approach of modulating both fibroblast activity and macrophage behavior offers a novel and comprehensive strategy to combat fibrosis, warranting further investigation in preclinical and clinical contexts."],"dc:identifier":["uoadl:3419426","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419426"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Identification of novel compounds against fibrosis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:29Z"}