{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419642"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419642","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόληψη υποτροπής κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή","abstract":"Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συχνή αρρυθμία στην κλινική πράξη, αποτελώντας συχνή αιτία θρομβοεμβολικού επεισοδίου, όπως ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, άλλης συστηματικής εμβολής, καρδιακής ανεπάρκειας, οδηγώντας αυξημένη καρδιαγγειακή θνητότητα και υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η ανεύρεση παραγόντων που προβλέπουν τις υποτροπές της κολπικής μαρμαρυγής, θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών και να μειώσει τις οικονομικές δαπάνες για την νοσηλεία τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο καθορισμός των παραγόντων που ευθύνονται για την υποτροπή των επεισοδίων της κολπικής μαρμαρυγής, σε ασθενείς με ιστορικό παροξυσμικής ή εμμένουσας ΚΜ Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την post-hoc ανάλυση της MISOAC-AF μελετήθηκαν αναδρομικά 414 διαδοχικοί ασθενείς με συνυπάρχουσα κολπική μαρμαρυγή, οι οποίοι είχαν εισαχθεί στην Καρδιολογική Κλινική για οποιοδήποτε λόγο. Αποκλείστηκαν οι ασθενείς με μόνιμη κολπική μαρμαρυγή και μελετήθηκαν μόνο οι ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή Αποτελέσματα: Από 414 ασθενείς οι περισσότεροι ήταν άνδρες, μέσης ηλικίας 72,1 ετών, με μέσο δείκτη μάζας σώματος 28,2 kg/m2 και μέσο χρόνο νοσηλείας τις 7 ημέρες. Από αυτούς, οι 40 εμφάνισαν υποτροπή της αρρυθμίας εντός ενός έτους. Μετά την μονοπαραγοντική ανάλυση, η αυξημένη ηλικία (HR 1.174, 95% CI: 0.996¬-1.086, p-value: 0,044), ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (HR 1.07, 95% CI: 1.007¬-1.138, p-value: 0,029), ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.061, 95% CI: 0.951-1.171, p-value: <0,001), το ελαττωμένο κλἀσμα εξώθησης (HR 0.951, 95% CI: 0.9¬-1.086, p-value: 0,042), το αυξημένο CHADS2VASc score (HR 1.190, 95% CI: 0.7676¬-1.086, p-value: 0,047) και η προσθήκη αντιαρρυθμικών στην αγωγή εξόδου (HR 1.951, 95% CI: 0.995¬-3.860, p-value: 0,052), αποτέλεσαν παράγοντες υποτροπής της κολπικής μαρμαρυγής. Ωστόσο, μετά την πολυπαραγοντική ανάλυση, στατιστική σημαντικότητα διατήρησαν μόνο ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.036, 95% CI: 0.997-1.076, p-value: 0,022) και το υψηλό CHADS2VASc score (HR 1.054, 95% CI: 0.794¬-1.359, p-value: 0,039) . Συμπεράσματα: Μεταξύ των νοσηλευόμενων ασθενών με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή, οι παράγοντες που προβλέπουν την υποτροπή αυτής είναι ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου και το υψηλό CHADS2VASc score.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συχνή αρρυθμία στην κλινική πράξη, αποτελώντας συχνή αιτία θρομβοεμβολικού επεισοδίου, όπως ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, άλλης συστηματικής εμβολής, καρδιακής ανεπάρκειας, οδηγώντας αυξημένη καρδιαγγειακή θνητότητα και υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η ανεύρεση παραγόντων που προβλέπουν τις υποτροπές της κολπικής μαρμαρυγής, θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών και να μειώσει τις οικονομικές δαπάνες για την νοσηλεία τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο καθορισμός των παραγόντων που ευθύνονται για την υποτροπή των επεισοδίων της κολπικής μαρμαρυγής, σε ασθενείς με ιστορικό παροξυσμικής ή εμμένουσας ΚΜ Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την post-hoc ανάλυση της MISOAC-AF μελετήθηκαν αναδρομικά 414 διαδοχικοί ασθενείς με συνυπάρχουσα κολπική μαρμαρυγή, οι οποίοι είχαν εισαχθεί στην Καρδιολογική Κλινική για οποιοδήποτε λόγο. Αποκλείστηκαν οι ασθενείς με μόνιμη κολπική μαρμαρυγή και μελετήθηκαν μόνο οι ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή Αποτελέσματα: Από 414 ασθενείς οι περισσότεροι ήταν άνδρες, μέσης ηλικίας 72,1 ετών, με μέσο δείκτη μάζας σώματος 28,2 kg/m2 και μέσο χρόνο νοσηλείας τις 7 ημέρες. Από αυτούς, οι 40 εμφάνισαν υποτροπή της αρρυθμίας εντός ενός έτους. Μετά την μονοπαραγοντική ανάλυση, η αυξημένη ηλικία (HR 1.174, 95% CI: 0.996¬-1.086, p-value: 0,044), ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (HR 1.07, 95% CI: 1.007¬-1.138, p-value: 0,029), ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.061, 95% CI: 0.951-1.171, p-value: &lt;0,001), το ελαττωμένο κλἀσμα εξώθησης (HR 0.951, 95% CI: 0.9¬-1.086, p-value: 0,042), το αυξημένο CHADS2VASc score (HR 1.190, 95% CI: 0.7676¬-1.086, p-value: 0,047) και η προσθήκη αντιαρρυθμικών στην αγωγή εξόδου (HR 1.951, 95% CI: 0.995¬-3.860, p-value: 0,052), αποτέλεσαν παράγοντες υποτροπής της κολπικής μαρμαρυγής. Ωστόσο, μετά την πολυπαραγοντική ανάλυση, στατιστική σημαντικότητα διατήρησαν μόνο ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.036, 95% CI: 0.997-1.076, p-value: 0,022) και το υψηλό CHADS2VASc score (HR 1.054, 95% CI: 0.794¬-1.359, p-value: 0,039) . Συμπεράσματα: Μεταξύ των νοσηλευόμενων ασθενών με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή, οι παράγοντες που προβλέπουν την υποτροπή αυτής είναι ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου και το υψηλό CHADS2VASc score.","abstract_has_math":false,"creators":["Φώτος Γεώργιος","Fotos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419642"],"render_values":[{"text":"uoadl:3419642","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419642","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419642","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3419642","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φώτος Γεώργιος","Fotos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419642","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419642"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συχνή αρρυθμία στην κλινική πράξη, αποτελώντας συχνή αιτία θρομβοεμβολικού επεισοδίου, όπως ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, άλλης συστηματικής εμβολής, καρδιακής ανεπάρκειας, οδηγώντας αυξημένη καρδιαγγειακή θνητότητα και υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η ανεύρεση παραγόντων που προβλέπουν τις υποτροπές της κολπικής μαρμαρυγής, θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών και να μειώσει τις οικονομικές δαπάνες για την νοσηλεία τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο καθορισμός των παραγόντων που ευθύνονται για την υποτροπή των επεισοδίων της κολπικής μαρμαρυγής, σε ασθενείς με ιστορικό παροξυσμικής ή εμμένουσας ΚΜ Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την post-hoc ανάλυση της MISOAC-AF μελετήθηκαν αναδρομικά 414 διαδοχικοί ασθενείς με συνυπάρχουσα κολπική μαρμαρυγή, οι οποίοι είχαν εισαχθεί στην Καρδιολογική Κλινική για οποιοδήποτε λόγο. Αποκλείστηκαν οι ασθενείς με μόνιμη κολπική μαρμαρυγή και μελετήθηκαν μόνο οι ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή Αποτελέσματα: Από 414 ασθενείς οι περισσότεροι ήταν άνδρες, μέσης ηλικίας 72,1 ετών, με μέσο δείκτη μάζας σώματος 28,2 kg/m2 και μέσο χρόνο νοσηλείας τις 7 ημέρες. Από αυτούς, οι 40 εμφάνισαν υποτροπή της αρρυθμίας εντός ενός έτους. Μετά την μονοπαραγοντική ανάλυση, η αυξημένη ηλικία (HR 1.174, 95% CI: 0.996¬-1.086, p-value: 0,044), ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (HR 1.07, 95% CI: 1.007¬-1.138, p-value: 0,029), ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.061, 95% CI: 0.951-1.171, p-value: <0,001), το ελαττωμένο κλἀσμα εξώθησης (HR 0.951, 95% CI: 0.9¬-1.086, p-value: 0,042), το αυξημένο CHADS2VASc score (HR 1.190, 95% CI: 0.7676¬-1.086, p-value: 0,047) και η προσθήκη αντιαρρυθμικών στην αγωγή εξόδου (HR 1.951, 95% CI: 0.995¬-3.860, p-value: 0,052), αποτέλεσαν παράγοντες υποτροπής της κολπικής μαρμαρυγής. Ωστόσο, μετά την πολυπαραγοντική ανάλυση, στατιστική σημαντικότητα διατήρησαν μόνο ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.036, 95% CI: 0.997-1.076, p-value: 0,022) και το υψηλό CHADS2VASc score (HR 1.054, 95% CI: 0.794¬-1.359, p-value: 0,039) . Συμπεράσματα: Μεταξύ των νοσηλευόμενων ασθενών με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή, οι παράγοντες που προβλέπουν την υποτροπή αυτής είναι ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου και το υψηλό CHADS2VASc score.","Introduction: Atrial Fibrillation (AF) is the most common, sustained, arrhythmia in clinical practice. AF is traditionally associated with thromboembolic events, especially ischemic stroke or transient ischemic attack (TIA), congestive heart failure and tachycardia-induced cardiomyopathy, resulting in increased morbidity and mortality. Discovering a way to predict the recurrence of AF in patients with paroxysmal/persistent AF may improve the quality of those patients’ lives, preventing the above mentioned events, and may decrease hospital re-admissions and, consequently, health care costs. Purpose: The aim of this current study was to assess those clinical factors that could predict AF recurrences, in patients with paroxysmal or persistent AF. Methods: In this post-hoc analysis of the MISOAC-AF trial, consecutive patients with concomitant AF, being admitted to the Cardiology Department of a tertiary hospital for any reasons, were retrospectively analyzed. The only exclusion criteria was permament AF. We tried to associate their baseline demographics, medical history, medication, laboratory and echocardiographic values with the endpoint value of this study, the AF recurrence. Results: Out of 1140 AF patients, 414 fulfilling eligibility criteria were analyzed for a median follow-up of three years. They were mostly men, with a median age of 72.1 years, body mass index of 28.2kg/m2 and median 7 days of hospitalization. Only 40 patients had AF recurrence during the first year of follow-up. From the univariate analysis, increased age (HR 1.174, 95% CI: 0.996¬-1.086, p-value: 0,044), increased left atrial volume (HR 1.061, 95% CI: 0.951-1.171, p-value: <0,001), reduced left ventricle ejection fraction HR 0.951, 95% CI: 0.9¬-1.086, p-value: 0,042), increased CHADS2VASc score (HR 1.190, 95% CI: 0.7676¬-1.086, p-value: 0,047) and anti-arrhythmic drugs at discharge (HR 1.951, 95% CI: 0.995¬-3.860, p-value: 0,052) were associated with AF recurrence. However, after the multivariate analysis only increased left atrial volume (HR 1.036 95% CI: 0.997-1.076, p-value 0.022) and increased CHADS2VASc score (HR 1.054 95% CI: 0.794-1.359, p-value: 0.039) were statistically significant factors for AF recurrence. Conclusions: Among hospitalized patients with paroxysmal or persistent AF, the factors associated with AF recurrence, are increased left atrial volume and increased CHADS2VASc score."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόληψη υποτροπής κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φώτος Γεώργιος","Fotos Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συχνή αρρυθμία στην κλινική πράξη, αποτελώντας συχνή αιτία θρομβοεμβολικού επεισοδίου, όπως ισχαιμικού εγκεφαλικού επεισοδίου, άλλης συστηματικής εμβολής, καρδιακής ανεπάρκειας, οδηγώντας αυξημένη καρδιαγγειακή θνητότητα και υψηλά ποσοστά υποτροπών. Η ανεύρεση παραγόντων που προβλέπουν τις υποτροπές της κολπικής μαρμαρυγής, θα μπορούσε να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών και να μειώσει τις οικονομικές δαπάνες για την νοσηλεία τους. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν ο καθορισμός των παραγόντων που ευθύνονται για την υποτροπή των επεισοδίων της κολπικής μαρμαρυγής, σε ασθενείς με ιστορικό παροξυσμικής ή εμμένουσας ΚΜ Υλικό και Μέθοδος: Σε αυτή την post-hoc ανάλυση της MISOAC-AF μελετήθηκαν αναδρομικά 414 διαδοχικοί ασθενείς με συνυπάρχουσα κολπική μαρμαρυγή, οι οποίοι είχαν εισαχθεί στην Καρδιολογική Κλινική για οποιοδήποτε λόγο. Αποκλείστηκαν οι ασθενείς με μόνιμη κολπική μαρμαρυγή και μελετήθηκαν μόνο οι ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή Αποτελέσματα: Από 414 ασθενείς οι περισσότεροι ήταν άνδρες, μέσης ηλικίας 72,1 ετών, με μέσο δείκτη μάζας σώματος 28,2 kg/m2 και μέσο χρόνο νοσηλείας τις 7 ημέρες. Από αυτούς, οι 40 εμφάνισαν υποτροπή της αρρυθμίας εντός ενός έτους. Μετά την μονοπαραγοντική ανάλυση, η αυξημένη ηλικία (HR 1.174, 95% CI: 0.996¬-1.086, p-value: 0,044), ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος (HR 1.07, 95% CI: 1.007¬-1.138, p-value: 0,029), ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.061, 95% CI: 0.951-1.171, p-value: <0,001), το ελαττωμένο κλἀσμα εξώθησης (HR 0.951, 95% CI: 0.9¬-1.086, p-value: 0,042), το αυξημένο CHADS2VASc score (HR 1.190, 95% CI: 0.7676¬-1.086, p-value: 0,047) και η προσθήκη αντιαρρυθμικών στην αγωγή εξόδου (HR 1.951, 95% CI: 0.995¬-3.860, p-value: 0,052), αποτέλεσαν παράγοντες υποτροπής της κολπικής μαρμαρυγής. Ωστόσο, μετά την πολυπαραγοντική ανάλυση, στατιστική σημαντικότητα διατήρησαν μόνο ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου (HR 1.036, 95% CI: 0.997-1.076, p-value: 0,022) και το υψηλό CHADS2VASc score (HR 1.054, 95% CI: 0.794¬-1.359, p-value: 0,039) . Συμπεράσματα: Μεταξύ των νοσηλευόμενων ασθενών με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή, οι παράγοντες που προβλέπουν την υποτροπή αυτής είναι ο αυξημένος όγκος του αριστερού κόλπου και το υψηλό CHADS2VASc score.","Introduction: Atrial Fibrillation (AF) is the most common, sustained, arrhythmia in clinical practice. AF is traditionally associated with thromboembolic events, especially ischemic stroke or transient ischemic attack (TIA), congestive heart failure and tachycardia-induced cardiomyopathy, resulting in increased morbidity and mortality. Discovering a way to predict the recurrence of AF in patients with paroxysmal/persistent AF may improve the quality of those patients’ lives, preventing the above mentioned events, and may decrease hospital re-admissions and, consequently, health care costs. Purpose: The aim of this current study was to assess those clinical factors that could predict AF recurrences, in patients with paroxysmal or persistent AF. Methods: In this post-hoc analysis of the MISOAC-AF trial, consecutive patients with concomitant AF, being admitted to the Cardiology Department of a tertiary hospital for any reasons, were retrospectively analyzed. The only exclusion criteria was permament AF. We tried to associate their baseline demographics, medical history, medication, laboratory and echocardiographic values with the endpoint value of this study, the AF recurrence. Results: Out of 1140 AF patients, 414 fulfilling eligibility criteria were analyzed for a median follow-up of three years. They were mostly men, with a median age of 72.1 years, body mass index of 28.2kg/m2 and median 7 days of hospitalization. Only 40 patients had AF recurrence during the first year of follow-up. From the univariate analysis, increased age (HR 1.174, 95% CI: 0.996¬-1.086, p-value: 0,044), increased left atrial volume (HR 1.061, 95% CI: 0.951-1.171, p-value: <0,001), reduced left ventricle ejection fraction HR 0.951, 95% CI: 0.9¬-1.086, p-value: 0,042), increased CHADS2VASc score (HR 1.190, 95% CI: 0.7676¬-1.086, p-value: 0,047) and anti-arrhythmic drugs at discharge (HR 1.951, 95% CI: 0.995¬-3.860, p-value: 0,052) were associated with AF recurrence. However, after the multivariate analysis only increased left atrial volume (HR 1.036 95% CI: 0.997-1.076, p-value 0.022) and increased CHADS2VASc score (HR 1.054 95% CI: 0.794-1.359, p-value: 0.039) were statistically significant factors for AF recurrence. Conclusions: Among hospitalized patients with paroxysmal or persistent AF, the factors associated with AF recurrence, are increased left atrial volume and increased CHADS2VASc score."],"dc:identifier":["uoadl:3419642","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419642"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Πρόληψη υποτροπής κολπικής μαρμαρυγής σε ασθενείς με παροξυσμική ή εμμένουσα κολπική μαρμαρυγή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:29Z"}