{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419803"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3419803","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Cerebral arteriovenous malformations (AVM) in a greek population sample - a single center study over the last decade (2010-2020)","abstract":"Σκοπός: Εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία είναι ένα σύμπλεγμα από δυσπλαστικά αγγεία, χωρίς ενδιάμεσο τριχοειδικό δίκτυο. Η πλειοψηφία των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών είναι ενδοπαρεγχυματικές. Υπάρχουν 3 τρόποι αντιμετώπισης (στερεοτακτική ακτινοχειρουργική, εμβολισμός και μικρονευροχειρουργική). Στην παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς παρουσιάζουν τα συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ των 2 ομάδων ασθενών (μονοθεραπεία έναντι συνδυασμένης θεραπείας). Μέθοδοι : Η συγκεκριμένη μονοκεντρική αναδρομική μελέτη εξετάζει το σύνολο των 236 ασθενών με εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδη δυπλασία που αντιμετωπίσθηκαν στο Νοσοκομείο Υγεία (Αθήνα, Ελλάδα) από τον νευροχειρουργό Αλέξανδρο Ανδρέου από το 2010 έως το 2020. Εξετάσθηκαν τα δημογραφικά στοιχεία, οι αγγειογραφικές παράμετροι, οι δείκτες σταδιοποίησης της βλάβης, το ποσοστό αποκλεισμού και η έκβαση των ασθενών . Αποτελεσματα: Το σύνολο των αποτελεσμάτων ανέδειξε μέσα από τη συλλογή 236 περιστατικών (49.2%, άνδρες; 50.8%, γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 35 χρόνια ) ότι η ομάδα συνδυασμένης θεραπείας παρουσίασε υψηλότερο ποσοστό αποκλεισμού της αρτηριοφλεφώδους δυσπλασίας (92.16% vs 81.84%, p-value < .00001) και επιπλοκών (18.54 % vs 16.46%, p < .05). Αμεση και σημαντικη στατιστικη συσχετιση παρατηρηθηκε μεταξυ συνδυασμενης θεραπειας και καλυτερης εκβασης της νοσου . Συμπερασματα : Η πολυπαραγοντική θεραπεία έχει καλύτερα αποτελέσματα και αυξημένο ποσοστό επιπλοκών. Επομένως, ο αθροιστικός κίνδυνος σε μία συνδυασμένη θεραπεία θα πρέπει να συνυπολογιστεί ως προς το κλινικό όφελος.","abstract_html":"Σκοπός: Εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία είναι ένα σύμπλεγμα από δυσπλαστικά αγγεία, χωρίς ενδιάμεσο τριχοειδικό δίκτυο. Η πλειοψηφία των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών είναι ενδοπαρεγχυματικές. Υπάρχουν 3 τρόποι αντιμετώπισης (στερεοτακτική ακτινοχειρουργική, εμβολισμός και μικρονευροχειρουργική). Στην παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς παρουσιάζουν τα συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ των 2 ομάδων ασθενών (μονοθεραπεία έναντι συνδυασμένης θεραπείας). Μέθοδοι : Η συγκεκριμένη μονοκεντρική αναδρομική μελέτη εξετάζει το σύνολο των 236 ασθενών με εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδη δυπλασία που αντιμετωπίσθηκαν στο Νοσοκομείο Υγεία (Αθήνα, Ελλάδα) από τον νευροχειρουργό Αλέξανδρο Ανδρέου από το 2010 έως το 2020. Εξετάσθηκαν τα δημογραφικά στοιχεία, οι αγγειογραφικές παράμετροι, οι δείκτες σταδιοποίησης της βλάβης, το ποσοστό αποκλεισμού και η έκβαση των ασθενών . Αποτελεσματα: Το σύνολο των αποτελεσμάτων ανέδειξε μέσα από τη συλλογή 236 περιστατικών (49.2%, άνδρες; 50.8%, γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 35 χρόνια ) ότι η ομάδα συνδυασμένης θεραπείας παρουσίασε υψηλότερο ποσοστό αποκλεισμού της αρτηριοφλεφώδους δυσπλασίας (92.16% vs 81.84%, p-value &lt; .00001) και επιπλοκών (18.54 % vs 16.46%, p &lt; .05). Αμεση και σημαντικη στατιστικη συσχετιση παρατηρηθηκε μεταξυ συνδυασμενης θεραπειας και καλυτερης εκβασης της νοσου . Συμπερασματα : Η πολυπαραγοντική θεραπεία έχει καλύτερα αποτελέσματα και αυξημένο ποσοστό επιπλοκών. Επομένως, ο αθροιστικός κίνδυνος σε μία συνδυασμένη θεραπεία θα πρέπει να συνυπολογιστεί ως προς το κλινικό όφελος.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλπούζος Λουκάς","Kalpouzos Loukas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:29Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419803"],"render_values":[{"text":"uoadl:3419803","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419803","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419803","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3419803","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλπούζος Λουκάς","Kalpouzos Loukas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3419803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419803"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία είναι ένα σύμπλεγμα από δυσπλαστικά αγγεία, χωρίς ενδιάμεσο τριχοειδικό δίκτυο. Η πλειοψηφία των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών είναι ενδοπαρεγχυματικές. Υπάρχουν 3 τρόποι αντιμετώπισης (στερεοτακτική ακτινοχειρουργική, εμβολισμός και μικρονευροχειρουργική). Στην παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς παρουσιάζουν τα συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ των 2 ομάδων ασθενών (μονοθεραπεία έναντι συνδυασμένης θεραπείας). Μέθοδοι : Η συγκεκριμένη μονοκεντρική αναδρομική μελέτη εξετάζει το σύνολο των 236 ασθενών με εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδη δυπλασία που αντιμετωπίσθηκαν στο Νοσοκομείο Υγεία (Αθήνα, Ελλάδα) από τον νευροχειρουργό Αλέξανδρο Ανδρέου από το 2010 έως το 2020. Εξετάσθηκαν τα δημογραφικά στοιχεία, οι αγγειογραφικές παράμετροι, οι δείκτες σταδιοποίησης της βλάβης, το ποσοστό αποκλεισμού και η έκβαση των ασθενών . Αποτελεσματα: Το σύνολο των αποτελεσμάτων ανέδειξε μέσα από τη συλλογή 236 περιστατικών (49.2%, άνδρες; 50.8%, γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 35 χρόνια ) ότι η ομάδα συνδυασμένης θεραπείας παρουσίασε υψηλότερο ποσοστό αποκλεισμού της αρτηριοφλεφώδους δυσπλασίας (92.16% vs 81.84%, p-value < .00001) και επιπλοκών (18.54 % vs 16.46%, p < .05). Αμεση και σημαντικη στατιστικη συσχετιση παρατηρηθηκε μεταξυ συνδυασμενης θεραπειας και καλυτερης εκβασης της νοσου . Συμπερασματα : Η πολυπαραγοντική θεραπεία έχει καλύτερα αποτελέσματα και αυξημένο ποσοστό επιπλοκών. Επομένως, ο αθροιστικός κίνδυνος σε μία συνδυασμένη θεραπεία θα πρέπει να συνυπολογιστεί ως προς το κλινικό όφελος.","Objective : A cerebral arteriovenous malformation (cAVM) is a tightly packed “snarl” or “tangle” of serpiginous, thin-walled vessels without an intervening capillary bed. Most brain cAVMs are parenchymal lesions . A cAVM can be treated solely or in combination of three different modalities ( microneurosurgery , stereotactic radiosurgery and embolization ). Here , the authors report on their experience comparing the results between the two major groups of treatment ( the monotherapy group and the multi-modality groups ). Methods: This retrospectivc single center cohort study was conducted in Hygeia Hospital , Athens and reviewed all cAVM patients that were admitted to the above high-volume center from Greece between 2010 and 2020 and were treated by senior author Dr. Andreou Alexandros . Data collected from review of the electronic medical record included demographics , angioarchitecture parameters , grading scores , clinical outcome and obliteration rates after treatment . Patients were stratified into those undergoing monotherapy and those undergoing combined treatment. All variables were recorded and statistically analyzed. Results : In total , we included in our retrospective study 236 patients treated in our hospital (49.2%, males; 50.8%, females; mean age 35 years). The multimodality treatment group was associated with statistically significant higher obliteration rates (92.16% vs 81.84%, p-value < .00001) and complication rates (18.54 % vs 16.46% , p-value is .010627 ) . Statistically significant correlation between multimodality treatment group and better mRS score at late follow-up was found . Conclusions: Multimodality treatment appears to be more effective with regard to the occlusion rate compared to monotherapy . However , the dual modality cumulative risk (more complications) to the patient (embolization + SRS or embolization + microneurosurgery) versus the benefit must therefore be taken into account."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Cerebral arteriovenous malformations (AVM) in a greek population sample - a single center study over the last decade (2010-2020)"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλπούζος Λουκάς","Kalpouzos Loukas"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδης δυσπλασία είναι ένα σύμπλεγμα από δυσπλαστικά αγγεία, χωρίς ενδιάμεσο τριχοειδικό δίκτυο. Η πλειοψηφία των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών είναι ενδοπαρεγχυματικές. Υπάρχουν 3 τρόποι αντιμετώπισης (στερεοτακτική ακτινοχειρουργική, εμβολισμός και μικρονευροχειρουργική). Στην παρούσα μελέτη, οι συγγραφείς παρουσιάζουν τα συγκριτικά αποτελέσματα μεταξύ των 2 ομάδων ασθενών (μονοθεραπεία έναντι συνδυασμένης θεραπείας). Μέθοδοι : Η συγκεκριμένη μονοκεντρική αναδρομική μελέτη εξετάζει το σύνολο των 236 ασθενών με εγκεφαλική αρτηριοφλεβώδη δυπλασία που αντιμετωπίσθηκαν στο Νοσοκομείο Υγεία (Αθήνα, Ελλάδα) από τον νευροχειρουργό Αλέξανδρο Ανδρέου από το 2010 έως το 2020. Εξετάσθηκαν τα δημογραφικά στοιχεία, οι αγγειογραφικές παράμετροι, οι δείκτες σταδιοποίησης της βλάβης, το ποσοστό αποκλεισμού και η έκβαση των ασθενών . Αποτελεσματα: Το σύνολο των αποτελεσμάτων ανέδειξε μέσα από τη συλλογή 236 περιστατικών (49.2%, άνδρες; 50.8%, γυναίκες με μέσο όρο ηλικίας τα 35 χρόνια ) ότι η ομάδα συνδυασμένης θεραπείας παρουσίασε υψηλότερο ποσοστό αποκλεισμού της αρτηριοφλεφώδους δυσπλασίας (92.16% vs 81.84%, p-value < .00001) και επιπλοκών (18.54 % vs 16.46%, p < .05). Αμεση και σημαντικη στατιστικη συσχετιση παρατηρηθηκε μεταξυ συνδυασμενης θεραπειας και καλυτερης εκβασης της νοσου . Συμπερασματα : Η πολυπαραγοντική θεραπεία έχει καλύτερα αποτελέσματα και αυξημένο ποσοστό επιπλοκών. Επομένως, ο αθροιστικός κίνδυνος σε μία συνδυασμένη θεραπεία θα πρέπει να συνυπολογιστεί ως προς το κλινικό όφελος.","Objective : A cerebral arteriovenous malformation (cAVM) is a tightly packed “snarl” or “tangle” of serpiginous, thin-walled vessels without an intervening capillary bed. Most brain cAVMs are parenchymal lesions . A cAVM can be treated solely or in combination of three different modalities ( microneurosurgery , stereotactic radiosurgery and embolization ). Here , the authors report on their experience comparing the results between the two major groups of treatment ( the monotherapy group and the multi-modality groups ). Methods: This retrospectivc single center cohort study was conducted in Hygeia Hospital , Athens and reviewed all cAVM patients that were admitted to the above high-volume center from Greece between 2010 and 2020 and were treated by senior author Dr. Andreou Alexandros . Data collected from review of the electronic medical record included demographics , angioarchitecture parameters , grading scores , clinical outcome and obliteration rates after treatment . Patients were stratified into those undergoing monotherapy and those undergoing combined treatment. All variables were recorded and statistically analyzed. Results : In total , we included in our retrospective study 236 patients treated in our hospital (49.2%, males; 50.8%, females; mean age 35 years). The multimodality treatment group was associated with statistically significant higher obliteration rates (92.16% vs 81.84%, p-value < .00001) and complication rates (18.54 % vs 16.46% , p-value is .010627 ) . Statistically significant correlation between multimodality treatment group and better mRS score at late follow-up was found . Conclusions: Multimodality treatment appears to be more effective with regard to the occlusion rate compared to monotherapy . However , the dual modality cumulative risk (more complications) to the patient (embolization + SRS or embolization + microneurosurgery) versus the benefit must therefore be taken into account."],"dc:identifier":["uoadl:3419803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3419803"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Cerebral arteriovenous malformations (AVM) in a greek population sample - a single center study over the last decade (2010-2020)"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:29Z"}