{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3420472"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3420472","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η περινευρική και η μικροαγγειακή διήθηση ως προγνωστικοί δείκτες επιβίωσης στον καρκίνο του παγκρέατος: αναδρομική μελέτη και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή: Η παρουσία περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης σε ασθενείς που χειρουργήθηκαν για διάφορους τύπους καρκίνου σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση, καθώς συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά συνολικής επιβίωσης και επιβίωσης ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Η διερεύνηση της σημασίας ύπαρξης περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης ως προγνωστικών δεικτών επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος που έχουν υποβληθεί σε παγκρεατεκτομή. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, της οποίας το δείγμα αποτελούν 217 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε παγκρεατεκτομή, λόγω αδενοκαρκινώματος παγκρέατος, στην Β’ Χειρουργική Κλινική του Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Nοσοκομείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2012 – 2021. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ιατρικών φακέλων των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το SPSS v.28 και το R v.4.2.3. Ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το α=0,05. Αποτελέσματα: 126 (58,1%) ασθενείς ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία (±ΤΑ) των ασθενών ήταν τα 65,56 έτη. Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν 23,00 μήνες. Συνολικά, 138 (63,8%) ασθενείς απεβίωσαν. Το ποσοστό 1-έτους επιβίωσης ήταν 77,9%, ενώ το ποσοστό 2-ετούς επιβίωσης ήταν 58,1%. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 43,0 (32,58 – 53,42) μήνες για τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση και 26,00 (21,89 – 30,11) μήνες για τους ασθενείς με περινευρική διήθηση. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 39,00 (27,14 – 50,86) μήνες για τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση και 23,00 (17,23 – 28,77) μήνες για τους ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση. Το μονοπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox για την εμφάνιση θανάτου με ανεξάρτητες μεταβλητές τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα των ασθενών ανέδειξε ότι οι ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση έχουν 1,876 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση (p=0,001), καθώς και ότι οι ασθενείς με περινευρική διήθηση έχουν 1,774 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση (p=0,009). Τέλος, το πολυμεταβλητό μοντέλο αναλογικού κινδύνου Cox για την εμφάνιση θανάτου ανέδειξε στατιστικά σημαντικούς τους παράγοντες: LNR>0,0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], τη διήθηση της πυλαίας φλέβας [2,685 (1,484, 4,857)] και η χαμηλή διαφοροποίηση του όγκου [2,033 (1,074, 3,849)]. Συμπεράσματα: Η παρουσία περινευρικής διήθησης, όπως επίσης και η παρουσία μικροαγγειακής διήθησης αποτελεί σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες επιβίωσης των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η παρουσία περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης σε ασθενείς που χειρουργήθηκαν για διάφορους τύπους καρκίνου σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση, καθώς συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά συνολικής επιβίωσης και επιβίωσης ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Η διερεύνηση της σημασίας ύπαρξης περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης ως προγνωστικών δεικτών επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος που έχουν υποβληθεί σε παγκρεατεκτομή. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, της οποίας το δείγμα αποτελούν 217 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε παγκρεατεκτομή, λόγω αδενοκαρκινώματος παγκρέατος, στην Β’ Χειρουργική Κλινική του Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Nοσοκομείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2012 – 2021. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ιατρικών φακέλων των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το SPSS v.28 και το R v.4.2.3. Ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το α=0,05. Αποτελέσματα: 126 (58,1%) ασθενείς ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία (±ΤΑ) των ασθενών ήταν τα 65,56 έτη. Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν 23,00 μήνες. Συνολικά, 138 (63,8%) ασθενείς απεβίωσαν. Το ποσοστό 1-έτους επιβίωσης ήταν 77,9%, ενώ το ποσοστό 2-ετούς επιβίωσης ήταν 58,1%. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 43,0 (32,58 – 53,42) μήνες για τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση και 26,00 (21,89 – 30,11) μήνες για τους ασθενείς με περινευρική διήθηση. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 39,00 (27,14 – 50,86) μήνες για τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση και 23,00 (17,23 – 28,77) μήνες για τους ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση. Το μονοπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox για την εμφάνιση θανάτου με ανεξάρτητες μεταβλητές τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα των ασθενών ανέδειξε ότι οι ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση έχουν 1,876 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση (p=0,001), καθώς και ότι οι ασθενείς με περινευρική διήθηση έχουν 1,774 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση (p=0,009). Τέλος, το πολυμεταβλητό μοντέλο αναλογικού κινδύνου Cox για την εμφάνιση θανάτου ανέδειξε στατιστικά σημαντικούς τους παράγοντες: LNR&gt;0,0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], τη διήθηση της πυλαίας φλέβας [2,685 (1,484, 4,857)] και η χαμηλή διαφοροποίηση του όγκου [2,033 (1,074, 3,849)]. Συμπεράσματα: Η παρουσία περινευρικής διήθησης, όπως επίσης και η παρουσία μικροαγγειακής διήθησης αποτελεί σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες επιβίωσης των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολίτης Δημήτριος","Politis Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:33Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3420472"],"render_values":[{"text":"uoadl:3420472","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420472","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420472","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3420472","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολίτης Δημήτριος","Politis Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3420472","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420472"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η παρουσία περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης σε ασθενείς που χειρουργήθηκαν για διάφορους τύπους καρκίνου σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση, καθώς συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά συνολικής επιβίωσης και επιβίωσης ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Η διερεύνηση της σημασίας ύπαρξης περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης ως προγνωστικών δεικτών επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος που έχουν υποβληθεί σε παγκρεατεκτομή. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, της οποίας το δείγμα αποτελούν 217 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε παγκρεατεκτομή, λόγω αδενοκαρκινώματος παγκρέατος, στην Β’ Χειρουργική Κλινική του Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Nοσοκομείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2012 – 2021. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ιατρικών φακέλων των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το SPSS v.28 και το R v.4.2.3. Ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το α=0,05. Αποτελέσματα: 126 (58,1%) ασθενείς ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία (±ΤΑ) των ασθενών ήταν τα 65,56 έτη. Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν 23,00 μήνες. Συνολικά, 138 (63,8%) ασθενείς απεβίωσαν. Το ποσοστό 1-έτους επιβίωσης ήταν 77,9%, ενώ το ποσοστό 2-ετούς επιβίωσης ήταν 58,1%. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 43,0 (32,58 – 53,42) μήνες για τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση και 26,00 (21,89 – 30,11) μήνες για τους ασθενείς με περινευρική διήθηση. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 39,00 (27,14 – 50,86) μήνες για τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση και 23,00 (17,23 – 28,77) μήνες για τους ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση. Το μονοπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox για την εμφάνιση θανάτου με ανεξάρτητες μεταβλητές τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα των ασθενών ανέδειξε ότι οι ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση έχουν 1,876 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση (p=0,001), καθώς και ότι οι ασθενείς με περινευρική διήθηση έχουν 1,774 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση (p=0,009). Τέλος, το πολυμεταβλητό μοντέλο αναλογικού κινδύνου Cox για την εμφάνιση θανάτου ανέδειξε στατιστικά σημαντικούς τους παράγοντες: LNR>0,0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], τη διήθηση της πυλαίας φλέβας [2,685 (1,484, 4,857)] και η χαμηλή διαφοροποίηση του όγκου [2,033 (1,074, 3,849)]. Συμπεράσματα: Η παρουσία περινευρικής διήθησης, όπως επίσης και η παρουσία μικροαγγειακής διήθησης αποτελεί σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες επιβίωσης των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","Introduction: Presence of Perineural and Microvascular Invasion in patients that underwent surgery for various cancer types is associated with worse prognosis, as they have lower survival and disease-free survival rates. Aim: To investigate the effectiveness of the Perineural and Microvascular Invasion as prognostic indicators of survival in patients with pancreatic cancer who have undergone surgery. Method: Τhis is a retrospective study. The sample consisted of 217 patients who underwent pancreatectomy because of pancreatic adenocarcinoma at the Second Department of Surgery, Aretaieion University Hospital during the decade 2012 - 2021. The data was collected through the patients' medical records. The statistical analysis was performed with SPSS v.28 and R v.4.2.3. The level of significance was set at α=0.05. Results: 126 (58.1%) patients were male. The mean age (±SD) of the patients was 65.56 (±12.58) years. The median duration of patient follow-up was 23.00 months (25th – 75th Percentile: 14.00 – 37.00). Overall, 138 (63.8%) patients died. The 1-year survival rate was 77.9%, while the 2-year survival rate was 58.1%. The median time (95% CI) from beginning of treatment to death was 43,00 (32,58 – 53,42) months for patients without perineural invasion and 26,00 (21,89 - 30,11) months for patients with perineural invasion. The median time (95% CI) from beginning of treatment to death was 39,00 (27,14 – 50,86) months for patients without microvascular invasion and 23,0 (17,23 - 28,77) months for patients with microvascular invasion. The univariate Cox proportional hazard model for the death showed that patients with microvascular invasion had 1,876 times statistically significant greater risk of death compared to patients without microvascular invasion (p=0,001). Also, patients with perineural invasion had 1,774 times statistically significant greater risk of death compared to patients without perineural invasion (p=0,009). Finally, the multivariable Cox proportional hazard model for the death showed as significant factors the LNR>0.0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], portal vein infiltration [2,685 (1,484, 4,857)] and low differentiation [2,033 (1,074, 3,849)]. Conclusion: Presence of perineural and microvascular invasion are important predictors of survival in patients with pancreatic adenocarcinoma."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η περινευρική και η μικροαγγειακή διήθηση ως προγνωστικοί δείκτες επιβίωσης στον καρκίνο του παγκρέατος: αναδρομική μελέτη και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολίτης Δημήτριος","Politis Dimitrios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η παρουσία περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης σε ασθενείς που χειρουργήθηκαν για διάφορους τύπους καρκίνου σχετίζεται με χειρότερη πρόγνωση, καθώς συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά συνολικής επιβίωσης και επιβίωσης ελεύθερης νόσου. Σκοπός: Η διερεύνηση της σημασίας ύπαρξης περινευρικής και μικροαγγειακής διήθησης ως προγνωστικών δεικτών επιβίωσης σε ασθενείς με καρκίνο του παγκρέατος που έχουν υποβληθεί σε παγκρεατεκτομή. Υλικό - Μέθοδος: Πρόκειται για μια αναδρομική μελέτη, της οποίας το δείγμα αποτελούν 217 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε παγκρεατεκτομή, λόγω αδενοκαρκινώματος παγκρέατος, στην Β’ Χειρουργική Κλινική του Αρεταίειου Πανεπιστημιακού Nοσοκομείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας 2012 – 2021. Η συλλογή των δεδομένων έγινε μέσω των ιατρικών φακέλων των ασθενών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το SPSS v.28 και το R v.4.2.3. Ως επίπεδο σημαντικότητας ορίστηκε το α=0,05. Αποτελέσματα: 126 (58,1%) ασθενείς ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία (±ΤΑ) των ασθενών ήταν τα 65,56 έτη. Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης των ασθενών ήταν 23,00 μήνες. Συνολικά, 138 (63,8%) ασθενείς απεβίωσαν. Το ποσοστό 1-έτους επιβίωσης ήταν 77,9%, ενώ το ποσοστό 2-ετούς επιβίωσης ήταν 58,1%. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 43,0 (32,58 – 53,42) μήνες για τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση και 26,00 (21,89 – 30,11) μήνες για τους ασθενείς με περινευρική διήθηση. Ο διάμεσος χρόνος (95% CI) μέχρι την εμφάνιση θανάτου ήταν 39,00 (27,14 – 50,86) μήνες για τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση και 23,00 (17,23 – 28,77) μήνες για τους ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση. Το μονοπαραγοντικό μοντέλο αναλογικών κινδύνων Cox για την εμφάνιση θανάτου με ανεξάρτητες μεταβλητές τα δημογραφικά και κλινικά δεδομένα των ασθενών ανέδειξε ότι οι ασθενείς με μικροαγγειακή διήθηση έχουν 1,876 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς μικροαγγειακή διήθηση (p=0,001), καθώς και ότι οι ασθενείς με περινευρική διήθηση έχουν 1,774 φορές στατιστικά σημαντικά μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με τους ασθενείς χωρίς περινευρική διήθηση (p=0,009). Τέλος, το πολυμεταβλητό μοντέλο αναλογικού κινδύνου Cox για την εμφάνιση θανάτου ανέδειξε στατιστικά σημαντικούς τους παράγοντες: LNR>0,0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], τη διήθηση της πυλαίας φλέβας [2,685 (1,484, 4,857)] και η χαμηλή διαφοροποίηση του όγκου [2,033 (1,074, 3,849)]. Συμπεράσματα: Η παρουσία περινευρικής διήθησης, όπως επίσης και η παρουσία μικροαγγειακής διήθησης αποτελεί σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες επιβίωσης των ασθενών με αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος.","Introduction: Presence of Perineural and Microvascular Invasion in patients that underwent surgery for various cancer types is associated with worse prognosis, as they have lower survival and disease-free survival rates. Aim: To investigate the effectiveness of the Perineural and Microvascular Invasion as prognostic indicators of survival in patients with pancreatic cancer who have undergone surgery. Method: Τhis is a retrospective study. The sample consisted of 217 patients who underwent pancreatectomy because of pancreatic adenocarcinoma at the Second Department of Surgery, Aretaieion University Hospital during the decade 2012 - 2021. The data was collected through the patients' medical records. The statistical analysis was performed with SPSS v.28 and R v.4.2.3. The level of significance was set at α=0.05. Results: 126 (58.1%) patients were male. The mean age (±SD) of the patients was 65.56 (±12.58) years. The median duration of patient follow-up was 23.00 months (25th – 75th Percentile: 14.00 – 37.00). Overall, 138 (63.8%) patients died. The 1-year survival rate was 77.9%, while the 2-year survival rate was 58.1%. The median time (95% CI) from beginning of treatment to death was 43,00 (32,58 – 53,42) months for patients without perineural invasion and 26,00 (21,89 - 30,11) months for patients with perineural invasion. The median time (95% CI) from beginning of treatment to death was 39,00 (27,14 – 50,86) months for patients without microvascular invasion and 23,0 (17,23 - 28,77) months for patients with microvascular invasion. The univariate Cox proportional hazard model for the death showed that patients with microvascular invasion had 1,876 times statistically significant greater risk of death compared to patients without microvascular invasion (p=0,001). Also, patients with perineural invasion had 1,774 times statistically significant greater risk of death compared to patients without perineural invasion (p=0,009). Finally, the multivariable Cox proportional hazard model for the death showed as significant factors the LNR>0.0728 [HR (95% CI): 1,776 (1,153, 2,733)], portal vein infiltration [2,685 (1,484, 4,857)] and low differentiation [2,033 (1,074, 3,849)]. Conclusion: Presence of perineural and microvascular invasion are important predictors of survival in patients with pancreatic adenocarcinoma."],"dc:identifier":["uoadl:3420472","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420472"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η περινευρική και η μικροαγγειακή διήθηση ως προγνωστικοί δείκτες επιβίωσης στον καρκίνο του παγκρέατος: αναδρομική μελέτη και ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:33Z"}