{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3420828"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3420828","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ναός του Αγίου Γεωργίου Τόριζας (1728): Συμβολή στη μελέτη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής της Λακωνίας","abstract":"Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στην Τόριζα της Λακωνίας, ορεινό οικισμό του Ταϋγέτου πλησίον της πόλης της Σπάρτης. Πρόκειται για πετρόκτιστο, μονόχωρο, μονοκάμαρο ναό των αρχών του 18ου αιώνα, με δίρριχτη κεραμοσκεπή στέγη. Εξωτερικά στο μεγαλύτερο μέρος του δεν είναι ορατή η αρχική τοιχοποιία, ενώ έχουν συντελεστεί νεότερες εργασίες για την στατική του στήριξη. Εσωτερικά σημειώνονται αρκετές φθορές του διακόσμου κυρίως επαιτείας της αυξημένης υγρασίας. Χρονολογείται βάσει της σωζόμενης κτητορικής επιγραφής το έτος 1728 και το εικονογραφικό πρόγραμμα του, αποτελεί έργο του ιερομονάχου Ιωσήφ, από τον οικισμό Νομιτσί της Μεσσηνιακής Μάνης. Η Λακωνία και ιδιαίτερα η περιοχή της Λακεδαίμονας γνώρισε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα πληθυσμιακή, οικονομική ανάπτυξη και πνευματική πρόοδο, όπως και ο οικισμός της Τόριζας βάσει των λίγων σωζόμενων ιστορικών μαρτυριών. Στην Πελοπόννησο παρατηρείται τον 17ο και 18ο αιώνα σημαντική καλλιτεχνική άνθιση με την ανέγερση πλήθους ναών και μονών, τον διάκοσμο των οποίων αναλαμβάνουν ζωγραφικά εργαστήρια ή μεμονωμένοι ζωγράφοι. Στην Πελοπόννησο και τη Λακωνία τον 17ο αιώνα δρουν δύο μεγάλα ζωγραφικά συνεργεία των Μόσχων και των Κακαβάδων, τα οποία διαμορφώνουν τις καλλιτεχνικές βάσεις που επιδρούν και επηρεάζουν την εξέλιξη της ζωγραφικής των μετέπειτα έργων, ενώ στην περιοχή της Μάνης, τόπος καταγωγής του ζωγράφου μας, παρατηρείται καλλιτεχνική έντονη καλλιτεχνική παραγωγή από τα μέσα του 18ου αιώνα. Ο ναός παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο μεστό θεολογικών εννοιών εικονογραφικό πρόγραμμα, που υιοθετεί την παλαιότερη εικονογραφική και τεχνοτροπική παράδοση. Στο εικονογραφικό πρόγραμμα αναπτύσσονται γνωστά εικονογραφικά θέματα της μεταβυζαντινής περιόδου, που απαντούν σε πολλά μνημεία της Πελοποννήσου. Απαντούν σκηνές από τον Χριστολογικό και Θεομητορικό κύκλο, όπως και από τον βίο και τα μαρτύρια του αγίου Γεωργίου, η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας και όμιλος ολόσωμων αγίων. Στην καμάρα του ναό μεταφέρεται το πρόγραμμα του τρούλου με τον Παντοκράτορα περιστοιχιζόμενο από αγγελικές δυνάμεις, τους τέσσερεις ευαγγελιστές και ομάδες προφητών. Από την μελέτη του προγράμματος προκύπτει η σαφής έμφαση στο πρόσωπο και τη λατρεία της Θεοτόκου με την παρουσία συναφών εικονογραφικών συνθέσεων. Προκύπτουν επίσης ορισμένα τοπικά στοιχεία που απαντούν σε μνημεία της Μάνης τόπο καταγωγής του ζωγράφου. Ως προς την τεχνοτροπία ακολουθούνται γνωστοί τρόποι που απαντούν σε μεγάλο αριθμό μνημείων της Πελοποννήσου τον 17ο και 18ο αιώνα. Κυριαρχεί η σχηματικότητα και η γραμμικότητα στην πλειονότητα των συνθέσεων, ενώ με περισσότερη φυσιοκρατία και όγκο αποδίδονται ορισμένες μορφές. Κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, η παρουσία πολλών αρχιτεκτονημάτων και διακοσμητικών μοτίβων. Προκύπτει η ύπαρξη δυο τουλάχιστον διαφορετικών ζωγράφων στο μνημείο με κύριο τον Ιωσήφ και πιθανότατα την ύπαρξη βοηθών-μαθητών του. Η μελέτη του μνημείου συμβάλει στην έρευνα της καλλιτεχνικής παραγωγής στη Λακωνία και την Πελοπόννησο κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο.","abstract_html":"Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στην Τόριζα της Λακωνίας, ορεινό οικισμό του Ταϋγέτου πλησίον της πόλης της Σπάρτης. Πρόκειται για πετρόκτιστο, μονόχωρο, μονοκάμαρο ναό των αρχών του 18ου αιώνα, με δίρριχτη κεραμοσκεπή στέγη. Εξωτερικά στο μεγαλύτερο μέρος του δεν είναι ορατή η αρχική τοιχοποιία, ενώ έχουν συντελεστεί νεότερες εργασίες για την στατική του στήριξη. Εσωτερικά σημειώνονται αρκετές φθορές του διακόσμου κυρίως επαιτείας της αυξημένης υγρασίας. Χρονολογείται βάσει της σωζόμενης κτητορικής επιγραφής το έτος 1728 και το εικονογραφικό πρόγραμμα του, αποτελεί έργο του ιερομονάχου Ιωσήφ, από τον οικισμό Νομιτσί της Μεσσηνιακής Μάνης. Η Λακωνία και ιδιαίτερα η περιοχή της Λακεδαίμονας γνώρισε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα πληθυσμιακή, οικονομική ανάπτυξη και πνευματική πρόοδο, όπως και ο οικισμός της Τόριζας βάσει των λίγων σωζόμενων ιστορικών μαρτυριών. Στην Πελοπόννησο παρατηρείται τον 17ο και 18ο αιώνα σημαντική καλλιτεχνική άνθιση με την ανέγερση πλήθους ναών και μονών, τον διάκοσμο των οποίων αναλαμβάνουν ζωγραφικά εργαστήρια ή μεμονωμένοι ζωγράφοι. Στην Πελοπόννησο και τη Λακωνία τον 17ο αιώνα δρουν δύο μεγάλα ζωγραφικά συνεργεία των Μόσχων και των Κακαβάδων, τα οποία διαμορφώνουν τις καλλιτεχνικές βάσεις που επιδρούν και επηρεάζουν την εξέλιξη της ζωγραφικής των μετέπειτα έργων, ενώ στην περιοχή της Μάνης, τόπος καταγωγής του ζωγράφου μας, παρατηρείται καλλιτεχνική έντονη καλλιτεχνική παραγωγή από τα μέσα του 18ου αιώνα. Ο ναός παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο μεστό θεολογικών εννοιών εικονογραφικό πρόγραμμα, που υιοθετεί την παλαιότερη εικονογραφική και τεχνοτροπική παράδοση. Στο εικονογραφικό πρόγραμμα αναπτύσσονται γνωστά εικονογραφικά θέματα της μεταβυζαντινής περιόδου, που απαντούν σε πολλά μνημεία της Πελοποννήσου. Απαντούν σκηνές από τον Χριστολογικό και Θεομητορικό κύκλο, όπως και από τον βίο και τα μαρτύρια του αγίου Γεωργίου, η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας και όμιλος ολόσωμων αγίων. Στην καμάρα του ναό μεταφέρεται το πρόγραμμα του τρούλου με τον Παντοκράτορα περιστοιχιζόμενο από αγγελικές δυνάμεις, τους τέσσερεις ευαγγελιστές και ομάδες προφητών. Από την μελέτη του προγράμματος προκύπτει η σαφής έμφαση στο πρόσωπο και τη λατρεία της Θεοτόκου με την παρουσία συναφών εικονογραφικών συνθέσεων. Προκύπτουν επίσης ορισμένα τοπικά στοιχεία που απαντούν σε μνημεία της Μάνης τόπο καταγωγής του ζωγράφου. Ως προς την τεχνοτροπία ακολουθούνται γνωστοί τρόποι που απαντούν σε μεγάλο αριθμό μνημείων της Πελοποννήσου τον 17ο και 18ο αιώνα. Κυριαρχεί η σχηματικότητα και η γραμμικότητα στην πλειονότητα των συνθέσεων, ενώ με περισσότερη φυσιοκρατία και όγκο αποδίδονται ορισμένες μορφές. Κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, η παρουσία πολλών αρχιτεκτονημάτων και διακοσμητικών μοτίβων. Προκύπτει η ύπαρξη δυο τουλάχιστον διαφορετικών ζωγράφων στο μνημείο με κύριο τον Ιωσήφ και πιθανότατα την ύπαρξη βοηθών-μαθητών του. Η μελέτη του μνημείου συμβάλει στην έρευνα της καλλιτεχνικής παραγωγής στη Λακωνία και την Πελοπόννησο κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο.","abstract_has_math":false,"creators":["Χριστοφιλάκος Παναγιώτης","Christofilakos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:50Z","subjects":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3420828"],"render_values":[{"text":"uoadl:3420828","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420828","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420828","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3420828","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χριστοφιλάκος Παναγιώτης","Christofilakos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Αρχαιολογία","Archaeology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3420828","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420828"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στην Τόριζα της Λακωνίας, ορεινό οικισμό του Ταϋγέτου πλησίον της πόλης της Σπάρτης. Πρόκειται για πετρόκτιστο, μονόχωρο, μονοκάμαρο ναό των αρχών του 18ου αιώνα, με δίρριχτη κεραμοσκεπή στέγη. Εξωτερικά στο μεγαλύτερο μέρος του δεν είναι ορατή η αρχική τοιχοποιία, ενώ έχουν συντελεστεί νεότερες εργασίες για την στατική του στήριξη. Εσωτερικά σημειώνονται αρκετές φθορές του διακόσμου κυρίως επαιτείας της αυξημένης υγρασίας. Χρονολογείται βάσει της σωζόμενης κτητορικής επιγραφής το έτος 1728 και το εικονογραφικό πρόγραμμα του, αποτελεί έργο του ιερομονάχου Ιωσήφ, από τον οικισμό Νομιτσί της Μεσσηνιακής Μάνης. Η Λακωνία και ιδιαίτερα η περιοχή της Λακεδαίμονας γνώρισε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα πληθυσμιακή, οικονομική ανάπτυξη και πνευματική πρόοδο, όπως και ο οικισμός της Τόριζας βάσει των λίγων σωζόμενων ιστορικών μαρτυριών. Στην Πελοπόννησο παρατηρείται τον 17ο και 18ο αιώνα σημαντική καλλιτεχνική άνθιση με την ανέγερση πλήθους ναών και μονών, τον διάκοσμο των οποίων αναλαμβάνουν ζωγραφικά εργαστήρια ή μεμονωμένοι ζωγράφοι. Στην Πελοπόννησο και τη Λακωνία τον 17ο αιώνα δρουν δύο μεγάλα ζωγραφικά συνεργεία των Μόσχων και των Κακαβάδων, τα οποία διαμορφώνουν τις καλλιτεχνικές βάσεις που επιδρούν και επηρεάζουν την εξέλιξη της ζωγραφικής των μετέπειτα έργων, ενώ στην περιοχή της Μάνης, τόπος καταγωγής του ζωγράφου μας, παρατηρείται καλλιτεχνική έντονη καλλιτεχνική παραγωγή από τα μέσα του 18ου αιώνα. Ο ναός παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο μεστό θεολογικών εννοιών εικονογραφικό πρόγραμμα, που υιοθετεί την παλαιότερη εικονογραφική και τεχνοτροπική παράδοση. Στο εικονογραφικό πρόγραμμα αναπτύσσονται γνωστά εικονογραφικά θέματα της μεταβυζαντινής περιόδου, που απαντούν σε πολλά μνημεία της Πελοποννήσου. Απαντούν σκηνές από τον Χριστολογικό και Θεομητορικό κύκλο, όπως και από τον βίο και τα μαρτύρια του αγίου Γεωργίου, η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας και όμιλος ολόσωμων αγίων. Στην καμάρα του ναό μεταφέρεται το πρόγραμμα του τρούλου με τον Παντοκράτορα περιστοιχιζόμενο από αγγελικές δυνάμεις, τους τέσσερεις ευαγγελιστές και ομάδες προφητών. Από την μελέτη του προγράμματος προκύπτει η σαφής έμφαση στο πρόσωπο και τη λατρεία της Θεοτόκου με την παρουσία συναφών εικονογραφικών συνθέσεων. Προκύπτουν επίσης ορισμένα τοπικά στοιχεία που απαντούν σε μνημεία της Μάνης τόπο καταγωγής του ζωγράφου. Ως προς την τεχνοτροπία ακολουθούνται γνωστοί τρόποι που απαντούν σε μεγάλο αριθμό μνημείων της Πελοποννήσου τον 17ο και 18ο αιώνα. Κυριαρχεί η σχηματικότητα και η γραμμικότητα στην πλειονότητα των συνθέσεων, ενώ με περισσότερη φυσιοκρατία και όγκο αποδίδονται ορισμένες μορφές. Κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, η παρουσία πολλών αρχιτεκτονημάτων και διακοσμητικών μοτίβων. Προκύπτει η ύπαρξη δυο τουλάχιστον διαφορετικών ζωγράφων στο μνημείο με κύριο τον Ιωσήφ και πιθανότατα την ύπαρξη βοηθών-μαθητών του. Η μελέτη του μνημείου συμβάλει στην έρευνα της καλλιτεχνικής παραγωγής στη Λακωνία και την Πελοπόννησο κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο.","The church of Saint George is located in Toriza Laconia, a mountainous settlement of Taygetos, near the modern city of Sparta. It is a stone-built, single-room, single-chamber church dating at the beginning of the 18th century, with a gabled tiled roof. Externally, the original masonry is not visible in most of its parts, while newer works have been carried out for its static support. Inside, increased damage is caused on the decoration, mainly due to the increased humidity. The church, is dated on the basis of the surviving founding inscription to the year 1728 and its pictorial program is the work of the monk Joseph, originated from the settlement of Nomitsi in Messinian Mani. During the 17th and 18th centuries, Laconia and especially the region of Lacedaemon experienced population, economic growth and intellectual progress, as did the settlement of Toriza based on the few surviving historical testimonies. In the Peloponnese, in the Post-Byzanyine period, a significant artistic flourishing was observed with the construction of many churches and monasteries, the decoration of which was undertaken by painting workshops or individual painters. In the Peloponnese and Laconia in the 17th century, there were two leading painting crews of Moschos and Kakavas, which formed the artistic bases that influenced the development of the painting of later works, while in the area of Mani, the place of origin of our painter, it is observed intense artistic production from the middle of the 18th century. The temple presents an integrated pictorial program full of theological concepts, which adopts the oldest pictorial and techno-tropical tradition. The pictorial program develops well-known pictorial themes of the Post-Byzantine period, which are found in many monuments of the Peloponnese. There are scenes from the Christological and Theotokos cycle, as well as from the life and martyrdom of Saint George, the topic of the Second Coming and a group of full-bodied poular saints. In the arch of the temple is transferred the program of the dome with the Pantokrator surrounded by angelic forces, the four evangelists and groups of prophets. The study of the program shows the clear emphasis on the face and worship of the Virgin with the presence of certain compositions. There are also some local elements found in the monuments of Mani, the painter's place of origin. In terms of technique, well-known methods are followed which are found in a large number of monuments in the Peloponnese in the 17th and 18th centuries. Schematicity and linearity dominate in the majority of the compositions, while certain forms are rendered with more naturalness and volume. At the compositions dominate bright colors, the presence of many architectural and decorative patterns. It appears that there were at least two different painters on the monument, led by Joseph, and probably the existence of his assistants-students. The study of the monument contributes to the research of artistic production in Laconia and Peloponnese at the Post-Byzantine period."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ναός του Αγίου Γεωργίου Τόριζας (1728): Συμβολή στη μελέτη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής της Λακωνίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χριστοφιλάκος Παναγιώτης","Christofilakos Panagiotis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο ναός του Αγίου Γεωργίου βρίσκεται στην Τόριζα της Λακωνίας, ορεινό οικισμό του Ταϋγέτου πλησίον της πόλης της Σπάρτης. Πρόκειται για πετρόκτιστο, μονόχωρο, μονοκάμαρο ναό των αρχών του 18ου αιώνα, με δίρριχτη κεραμοσκεπή στέγη. Εξωτερικά στο μεγαλύτερο μέρος του δεν είναι ορατή η αρχική τοιχοποιία, ενώ έχουν συντελεστεί νεότερες εργασίες για την στατική του στήριξη. Εσωτερικά σημειώνονται αρκετές φθορές του διακόσμου κυρίως επαιτείας της αυξημένης υγρασίας. Χρονολογείται βάσει της σωζόμενης κτητορικής επιγραφής το έτος 1728 και το εικονογραφικό πρόγραμμα του, αποτελεί έργο του ιερομονάχου Ιωσήφ, από τον οικισμό Νομιτσί της Μεσσηνιακής Μάνης. Η Λακωνία και ιδιαίτερα η περιοχή της Λακεδαίμονας γνώρισε κατά τον 17ο και 18ο αιώνα πληθυσμιακή, οικονομική ανάπτυξη και πνευματική πρόοδο, όπως και ο οικισμός της Τόριζας βάσει των λίγων σωζόμενων ιστορικών μαρτυριών. Στην Πελοπόννησο παρατηρείται τον 17ο και 18ο αιώνα σημαντική καλλιτεχνική άνθιση με την ανέγερση πλήθους ναών και μονών, τον διάκοσμο των οποίων αναλαμβάνουν ζωγραφικά εργαστήρια ή μεμονωμένοι ζωγράφοι. Στην Πελοπόννησο και τη Λακωνία τον 17ο αιώνα δρουν δύο μεγάλα ζωγραφικά συνεργεία των Μόσχων και των Κακαβάδων, τα οποία διαμορφώνουν τις καλλιτεχνικές βάσεις που επιδρούν και επηρεάζουν την εξέλιξη της ζωγραφικής των μετέπειτα έργων, ενώ στην περιοχή της Μάνης, τόπος καταγωγής του ζωγράφου μας, παρατηρείται καλλιτεχνική έντονη καλλιτεχνική παραγωγή από τα μέσα του 18ου αιώνα. Ο ναός παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο μεστό θεολογικών εννοιών εικονογραφικό πρόγραμμα, που υιοθετεί την παλαιότερη εικονογραφική και τεχνοτροπική παράδοση. Στο εικονογραφικό πρόγραμμα αναπτύσσονται γνωστά εικονογραφικά θέματα της μεταβυζαντινής περιόδου, που απαντούν σε πολλά μνημεία της Πελοποννήσου. Απαντούν σκηνές από τον Χριστολογικό και Θεομητορικό κύκλο, όπως και από τον βίο και τα μαρτύρια του αγίου Γεωργίου, η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας και όμιλος ολόσωμων αγίων. Στην καμάρα του ναό μεταφέρεται το πρόγραμμα του τρούλου με τον Παντοκράτορα περιστοιχιζόμενο από αγγελικές δυνάμεις, τους τέσσερεις ευαγγελιστές και ομάδες προφητών. Από την μελέτη του προγράμματος προκύπτει η σαφής έμφαση στο πρόσωπο και τη λατρεία της Θεοτόκου με την παρουσία συναφών εικονογραφικών συνθέσεων. Προκύπτουν επίσης ορισμένα τοπικά στοιχεία που απαντούν σε μνημεία της Μάνης τόπο καταγωγής του ζωγράφου. Ως προς την τεχνοτροπία ακολουθούνται γνωστοί τρόποι που απαντούν σε μεγάλο αριθμό μνημείων της Πελοποννήσου τον 17ο και 18ο αιώνα. Κυριαρχεί η σχηματικότητα και η γραμμικότητα στην πλειονότητα των συνθέσεων, ενώ με περισσότερη φυσιοκρατία και όγκο αποδίδονται ορισμένες μορφές. Κυριαρχούν τα έντονα χρώματα, η παρουσία πολλών αρχιτεκτονημάτων και διακοσμητικών μοτίβων. Προκύπτει η ύπαρξη δυο τουλάχιστον διαφορετικών ζωγράφων στο μνημείο με κύριο τον Ιωσήφ και πιθανότατα την ύπαρξη βοηθών-μαθητών του. Η μελέτη του μνημείου συμβάλει στην έρευνα της καλλιτεχνικής παραγωγής στη Λακωνία και την Πελοπόννησο κατά τη μεταβυζαντινή περίοδο.","The church of Saint George is located in Toriza Laconia, a mountainous settlement of Taygetos, near the modern city of Sparta. It is a stone-built, single-room, single-chamber church dating at the beginning of the 18th century, with a gabled tiled roof. Externally, the original masonry is not visible in most of its parts, while newer works have been carried out for its static support. Inside, increased damage is caused on the decoration, mainly due to the increased humidity. The church, is dated on the basis of the surviving founding inscription to the year 1728 and its pictorial program is the work of the monk Joseph, originated from the settlement of Nomitsi in Messinian Mani. During the 17th and 18th centuries, Laconia and especially the region of Lacedaemon experienced population, economic growth and intellectual progress, as did the settlement of Toriza based on the few surviving historical testimonies. In the Peloponnese, in the Post-Byzanyine period, a significant artistic flourishing was observed with the construction of many churches and monasteries, the decoration of which was undertaken by painting workshops or individual painters. In the Peloponnese and Laconia in the 17th century, there were two leading painting crews of Moschos and Kakavas, which formed the artistic bases that influenced the development of the painting of later works, while in the area of Mani, the place of origin of our painter, it is observed intense artistic production from the middle of the 18th century. The temple presents an integrated pictorial program full of theological concepts, which adopts the oldest pictorial and techno-tropical tradition. The pictorial program develops well-known pictorial themes of the Post-Byzantine period, which are found in many monuments of the Peloponnese. There are scenes from the Christological and Theotokos cycle, as well as from the life and martyrdom of Saint George, the topic of the Second Coming and a group of full-bodied poular saints. In the arch of the temple is transferred the program of the dome with the Pantokrator surrounded by angelic forces, the four evangelists and groups of prophets. The study of the program shows the clear emphasis on the face and worship of the Virgin with the presence of certain compositions. There are also some local elements found in the monuments of Mani, the painter's place of origin. In terms of technique, well-known methods are followed which are found in a large number of monuments in the Peloponnese in the 17th and 18th centuries. Schematicity and linearity dominate in the majority of the compositions, while certain forms are rendered with more naturalness and volume. At the compositions dominate bright colors, the presence of many architectural and decorative patterns. It appears that there were at least two different painters on the monument, led by Joseph, and probably the existence of his assistants-students. The study of the monument contributes to the research of artistic production in Laconia and Peloponnese at the Post-Byzantine period."],"dc:identifier":["uoadl:3420828","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420828"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Αρχαιολογία","Archaeology"],"dc:title":["Ο ναός του Αγίου Γεωργίου Τόριζας (1728): Συμβολή στη μελέτη της μεταβυζαντινής ζωγραφικής της Λακωνίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:50Z"}