{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3420894"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3420894","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Rational Certainty and Divine Illumination: Epistemological Contrasts between Descartes and Malebranche","abstract":"Αυτή η διατριβή διερευνά και συγκρίνει τα επιστημολογικά πλαίσια του René Descartes και του Nicolas Malebranche, δύο βασικών προσωπικοτήτων της ορθολογιστικής παράδοσης. Η επιστημολογία του Ντεκάρτ, που βασίζεται στη ριζοσπαστική αμφιβολία και το cogito, υπογραμμίζει το ρόλο των σαφών και διακριτών ιδεών που λαμβάνονται μέσω της ενδοσκόπησης και του μεθοδολογικού σκεπτικισμού. Ο θεμελιωτισμός του αναζητά αδιαμφισβήτητη γνώση, ξεκινώντας από την αυτονόητη αλήθεια της ίδιας της ύπαρξης. Αντίθετα, ο Malebranche ενσωματώνει τον ορθολογισμό του Descartes με την αυγουστιανή σκέψη, υποστηρίζοντας ότι οι άνθρωποι αποκτούν γνώση αντιλαμβανόμενοι ιδέες στη θεία διάνοια, μια διαδικασία που ονομάζει «όραμα εν Θεώ». Αυτή η μελέτη εξετάζει πώς ο περιστασιακός χαρακτήρας του Malebranche και η έννοια της σύμπτωσης του Θεού στην ανθρώπινη γνώση αντιμετωπίζουν τους αντιληπτούς περιορισμούς στη θεωρία του Descartes για την αλληλεπίδραση νου-σώματος και την επιστημική βεβαιότητα. Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση των πρωτογενών κειμένων και της δευτερογενούς βιβλιογραφίας, αυτή η διατριβή αναδεικνύει τόσο τη σύγκλιση όσο και την απόκλιση στις προσεγγίσεις τους στις πηγές και τη βεβαιότητα της γνώσης. Έτσι, ενημερώνοντας τις συνεχιζόμενες συζητήσεις σχετικά με τον θεμελιωτισμό, τον συνεκτικότητα, τον άπειρο και άλλες θεωρίες αιτιολόγησης της γνώσης. Ενώ ο Descartes αναζητά την επιστημική βεβαιότητα μέσω της αυτόνομης ανθρώπινης λογικής, ο Malebranche υπογραμμίζει την εξάρτηση από τον θεϊκό φωτισμό. Αυτή η συγκριτική μελέτη όχι μόνο διευκρινίζει τις αποχρώσεις του πρώιμου μοντέρνου ορθολογισμού, αλλά συμβάλλει επίσης σε ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις για την αλληλεπίδραση μεταξύ της ανθρώπινης γνώσης και της θείας εμπλοκής στην απόκτηση της γνώσης, προσφέροντας νέες ιδέες για την εξέλιξη της ορθολογιστικής σκέψης. Το πιο σημαντικό, ο περιστασιαλισμός του Malebranche και η απάντησή του στον δυϊσμό του Descartes παρέχουν μια ιστορική προοπτική που μπορεί να εμπλουτίσει τις τρέχουσες συζητήσεις για το πρόβλημα νου-σώματος, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του φυσιαλισμού, των θεωριών διπλής όψης και του ρόλου της συνείδησης.","abstract_html":"Αυτή η διατριβή διερευνά και συγκρίνει τα επιστημολογικά πλαίσια του René Descartes και του Nicolas Malebranche, δύο βασικών προσωπικοτήτων της ορθολογιστικής παράδοσης. Η επιστημολογία του Ντεκάρτ, που βασίζεται στη ριζοσπαστική αμφιβολία και το cogito, υπογραμμίζει το ρόλο των σαφών και διακριτών ιδεών που λαμβάνονται μέσω της ενδοσκόπησης και του μεθοδολογικού σκεπτικισμού. Ο θεμελιωτισμός του αναζητά αδιαμφισβήτητη γνώση, ξεκινώντας από την αυτονόητη αλήθεια της ίδιας της ύπαρξης. Αντίθετα, ο Malebranche ενσωματώνει τον ορθολογισμό του Descartes με την αυγουστιανή σκέψη, υποστηρίζοντας ότι οι άνθρωποι αποκτούν γνώση αντιλαμβανόμενοι ιδέες στη θεία διάνοια, μια διαδικασία που ονομάζει «όραμα εν Θεώ». Αυτή η μελέτη εξετάζει πώς ο περιστασιακός χαρακτήρας του Malebranche και η έννοια της σύμπτωσης του Θεού στην ανθρώπινη γνώση αντιμετωπίζουν τους αντιληπτούς περιορισμούς στη θεωρία του Descartes για την αλληλεπίδραση νου-σώματος και την επιστημική βεβαιότητα. Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση των πρωτογενών κειμένων και της δευτερογενούς βιβλιογραφίας, αυτή η διατριβή αναδεικνύει τόσο τη σύγκλιση όσο και την απόκλιση στις προσεγγίσεις τους στις πηγές και τη βεβαιότητα της γνώσης. Έτσι, ενημερώνοντας τις συνεχιζόμενες συζητήσεις σχετικά με τον θεμελιωτισμό, τον συνεκτικότητα, τον άπειρο και άλλες θεωρίες αιτιολόγησης της γνώσης. Ενώ ο Descartes αναζητά την επιστημική βεβαιότητα μέσω της αυτόνομης ανθρώπινης λογικής, ο Malebranche υπογραμμίζει την εξάρτηση από τον θεϊκό φωτισμό. Αυτή η συγκριτική μελέτη όχι μόνο διευκρινίζει τις αποχρώσεις του πρώιμου μοντέρνου ορθολογισμού, αλλά συμβάλλει επίσης σε ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις για την αλληλεπίδραση μεταξύ της ανθρώπινης γνώσης και της θείας εμπλοκής στην απόκτηση της γνώσης, προσφέροντας νέες ιδέες για την εξέλιξη της ορθολογιστικής σκέψης. Το πιο σημαντικό, ο περιστασιαλισμός του Malebranche και η απάντησή του στον δυϊσμό του Descartes παρέχουν μια ιστορική προοπτική που μπορεί να εμπλουτίσει τις τρέχουσες συζητήσεις για το πρόβλημα νου-σώματος, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του φυσιαλισμού, των θεωριών διπλής όψης και του ρόλου της συνείδησης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μουζάκης Γεώργιος","Mouzakis Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:50Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3420894"],"render_values":[{"text":"uoadl:3420894","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420894","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420894","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3420894","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μουζάκης Γεώργιος","Mouzakis Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3420894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420894"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αυτή η διατριβή διερευνά και συγκρίνει τα επιστημολογικά πλαίσια του René Descartes και του Nicolas Malebranche, δύο βασικών προσωπικοτήτων της ορθολογιστικής παράδοσης. Η επιστημολογία του Ντεκάρτ, που βασίζεται στη ριζοσπαστική αμφιβολία και το cogito, υπογραμμίζει το ρόλο των σαφών και διακριτών ιδεών που λαμβάνονται μέσω της ενδοσκόπησης και του μεθοδολογικού σκεπτικισμού. Ο θεμελιωτισμός του αναζητά αδιαμφισβήτητη γνώση, ξεκινώντας από την αυτονόητη αλήθεια της ίδιας της ύπαρξης. Αντίθετα, ο Malebranche ενσωματώνει τον ορθολογισμό του Descartes με την αυγουστιανή σκέψη, υποστηρίζοντας ότι οι άνθρωποι αποκτούν γνώση αντιλαμβανόμενοι ιδέες στη θεία διάνοια, μια διαδικασία που ονομάζει «όραμα εν Θεώ». Αυτή η μελέτη εξετάζει πώς ο περιστασιακός χαρακτήρας του Malebranche και η έννοια της σύμπτωσης του Θεού στην ανθρώπινη γνώση αντιμετωπίζουν τους αντιληπτούς περιορισμούς στη θεωρία του Descartes για την αλληλεπίδραση νου-σώματος και την επιστημική βεβαιότητα. Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση των πρωτογενών κειμένων και της δευτερογενούς βιβλιογραφίας, αυτή η διατριβή αναδεικνύει τόσο τη σύγκλιση όσο και την απόκλιση στις προσεγγίσεις τους στις πηγές και τη βεβαιότητα της γνώσης. Έτσι, ενημερώνοντας τις συνεχιζόμενες συζητήσεις σχετικά με τον θεμελιωτισμό, τον συνεκτικότητα, τον άπειρο και άλλες θεωρίες αιτιολόγησης της γνώσης. Ενώ ο Descartes αναζητά την επιστημική βεβαιότητα μέσω της αυτόνομης ανθρώπινης λογικής, ο Malebranche υπογραμμίζει την εξάρτηση από τον θεϊκό φωτισμό. Αυτή η συγκριτική μελέτη όχι μόνο διευκρινίζει τις αποχρώσεις του πρώιμου μοντέρνου ορθολογισμού, αλλά συμβάλλει επίσης σε ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις για την αλληλεπίδραση μεταξύ της ανθρώπινης γνώσης και της θείας εμπλοκής στην απόκτηση της γνώσης, προσφέροντας νέες ιδέες για την εξέλιξη της ορθολογιστικής σκέψης. Το πιο σημαντικό, ο περιστασιαλισμός του Malebranche και η απάντησή του στον δυϊσμό του Descartes παρέχουν μια ιστορική προοπτική που μπορεί να εμπλουτίσει τις τρέχουσες συζητήσεις για το πρόβλημα νου-σώματος, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του φυσιαλισμού, των θεωριών διπλής όψης και του ρόλου της συνείδησης.","This dissertation explores and compares the epistemological frameworks of René Descartes and Nicolas Malebranche, two key figures in the rationalist tradition. Descartes' epistemology, founded on radical doubt and the cogito, emphasizes the role of clear and distinct ideas obtained through introspection and methodological skepticism. His foundationalism seeks indubitable knowledge, starting from the self-evident truth of one's own existence. In contrast, Malebranche integrates Descartes' rationalism with Augustinian thought, positing that humans attain knowledge by perceiving ideas in the divine intellect, a process he terms \"vision in God.\" This study examines how Malebranche's occasionalism and the notion of God's concurrence in human cognition address perceived limitations in Descartes' theory of mind-body interaction and epistemic certainty. Through a detailed analysis of primary texts and secondary literature, this dissertation highlights both the convergence and divergence in their approaches to the sources and certainty of knowledge; thus, informing ongoing debates about foundationalism, coherentism, infinitism and other theories of knowledge justification. While Descartes seeks epistemic certainty through autonomous human reason, Malebranche underscores the dependency on divine illumination. This comparative study not only elucidates the nuances of early modern rationalism but also contributes to broader contemporary discussions on the interplay between human cognition and divine involvement in the acquisition of knowledge, offering new insights into the evolution of rationalist thought. More importantly, Malebranche's occasionalism and his response to Descartes' dualism provide a historical perspective that can enrich current discussions on the mind-body problem, particularly in the context of physicalism, dual-aspect theories, and the role of consciousness."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Rational Certainty and Divine Illumination: Epistemological Contrasts between Descartes and Malebranche"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μουζάκης Γεώργιος","Mouzakis Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Αυτή η διατριβή διερευνά και συγκρίνει τα επιστημολογικά πλαίσια του René Descartes και του Nicolas Malebranche, δύο βασικών προσωπικοτήτων της ορθολογιστικής παράδοσης. Η επιστημολογία του Ντεκάρτ, που βασίζεται στη ριζοσπαστική αμφιβολία και το cogito, υπογραμμίζει το ρόλο των σαφών και διακριτών ιδεών που λαμβάνονται μέσω της ενδοσκόπησης και του μεθοδολογικού σκεπτικισμού. Ο θεμελιωτισμός του αναζητά αδιαμφισβήτητη γνώση, ξεκινώντας από την αυτονόητη αλήθεια της ίδιας της ύπαρξης. Αντίθετα, ο Malebranche ενσωματώνει τον ορθολογισμό του Descartes με την αυγουστιανή σκέψη, υποστηρίζοντας ότι οι άνθρωποι αποκτούν γνώση αντιλαμβανόμενοι ιδέες στη θεία διάνοια, μια διαδικασία που ονομάζει «όραμα εν Θεώ». Αυτή η μελέτη εξετάζει πώς ο περιστασιακός χαρακτήρας του Malebranche και η έννοια της σύμπτωσης του Θεού στην ανθρώπινη γνώση αντιμετωπίζουν τους αντιληπτούς περιορισμούς στη θεωρία του Descartes για την αλληλεπίδραση νου-σώματος και την επιστημική βεβαιότητα. Μέσα από μια λεπτομερή ανάλυση των πρωτογενών κειμένων και της δευτερογενούς βιβλιογραφίας, αυτή η διατριβή αναδεικνύει τόσο τη σύγκλιση όσο και την απόκλιση στις προσεγγίσεις τους στις πηγές και τη βεβαιότητα της γνώσης. Έτσι, ενημερώνοντας τις συνεχιζόμενες συζητήσεις σχετικά με τον θεμελιωτισμό, τον συνεκτικότητα, τον άπειρο και άλλες θεωρίες αιτιολόγησης της γνώσης. Ενώ ο Descartes αναζητά την επιστημική βεβαιότητα μέσω της αυτόνομης ανθρώπινης λογικής, ο Malebranche υπογραμμίζει την εξάρτηση από τον θεϊκό φωτισμό. Αυτή η συγκριτική μελέτη όχι μόνο διευκρινίζει τις αποχρώσεις του πρώιμου μοντέρνου ορθολογισμού, αλλά συμβάλλει επίσης σε ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις για την αλληλεπίδραση μεταξύ της ανθρώπινης γνώσης και της θείας εμπλοκής στην απόκτηση της γνώσης, προσφέροντας νέες ιδέες για την εξέλιξη της ορθολογιστικής σκέψης. Το πιο σημαντικό, ο περιστασιαλισμός του Malebranche και η απάντησή του στον δυϊσμό του Descartes παρέχουν μια ιστορική προοπτική που μπορεί να εμπλουτίσει τις τρέχουσες συζητήσεις για το πρόβλημα νου-σώματος, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του φυσιαλισμού, των θεωριών διπλής όψης και του ρόλου της συνείδησης.","This dissertation explores and compares the epistemological frameworks of René Descartes and Nicolas Malebranche, two key figures in the rationalist tradition. Descartes' epistemology, founded on radical doubt and the cogito, emphasizes the role of clear and distinct ideas obtained through introspection and methodological skepticism. His foundationalism seeks indubitable knowledge, starting from the self-evident truth of one's own existence. In contrast, Malebranche integrates Descartes' rationalism with Augustinian thought, positing that humans attain knowledge by perceiving ideas in the divine intellect, a process he terms \"vision in God.\" This study examines how Malebranche's occasionalism and the notion of God's concurrence in human cognition address perceived limitations in Descartes' theory of mind-body interaction and epistemic certainty. Through a detailed analysis of primary texts and secondary literature, this dissertation highlights both the convergence and divergence in their approaches to the sources and certainty of knowledge; thus, informing ongoing debates about foundationalism, coherentism, infinitism and other theories of knowledge justification. While Descartes seeks epistemic certainty through autonomous human reason, Malebranche underscores the dependency on divine illumination. This comparative study not only elucidates the nuances of early modern rationalism but also contributes to broader contemporary discussions on the interplay between human cognition and divine involvement in the acquisition of knowledge, offering new insights into the evolution of rationalist thought. More importantly, Malebranche's occasionalism and his response to Descartes' dualism provide a historical perspective that can enrich current discussions on the mind-body problem, particularly in the context of physicalism, dual-aspect theories, and the role of consciousness."],"dc:identifier":["uoadl:3420894","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3420894"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Rational Certainty and Divine Illumination: Epistemological Contrasts between Descartes and Malebranche"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:50Z"}