{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3421170"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3421170","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Aσκησιογενής ενεργοποίηση στην κολύμβηση: εξατομικευμένη προσέγγιση για τη βελτίωση της απόδοσης στα 50 μέτρα ελεύθερο","abstract":"Η εφαρμογή ασκήσεων που αποσκοπούν σε ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση πριν την έναρξη του αγώνα είναι πιθανό να βελτιώνουν την απόδοση των αθλητών. Oι ασκήσεις εκτελούνται συνήθως με εξωτερική επιβάρυνση, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εφαρμογή τους σε συνθήκες αγώνα και συνήθως στοχεύουν μόνο τα άνω ή κάτω άκρα. Στην κολύμβηση είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση άνω και κάτω άκρων, ενώ σημαντικός είναι ο προσδιορισμός του ιδανικού χρόνου που μεσολαβεί μεταξύ ενεργοποίησης και δοκιμασίας αξιολόγησης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει την επίδραση της ασκησιογενούς προ-ενεργοποίησης χωρίς εξοπλισμό, στην απόδοση στα 50 μ. ελεύθερο. Στην έρευνα συμμετείχαν δώδεκα άρρενες κολυμβητές εθνικού επιπέδου (n=12, 20,92 ± 1,91 ετών). Αρχικά, αξιολογήθηκε ο ιδανικός ατομικός χρόνος αποκατάστασης μετά από ασκήσεις προ-ενεργοποίησης για τα άνω άκρα (πλειομετρικές εκτάσεις αγκώνων με στήριξη στα γόνατα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις) και τα κάτω άκρα (κάθετο άλμα από κάθισμα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις). Τέσσερα, οχτώ και δώδεκα λεπτά στην αποκατάσταση μετρήθηκε το ύψος του κάθετου άλματος και η ισχύς των άνω άκρων σε έλξη τροχαλίας. Στο σύνολο των συμμετεχόντων δεν εμφανίστηκε μεταβολή της απόδοσης σε άνω και κάτω άκρα μετά από 4, 8, 12 λεπτά συγκριτικά με τις τιμές βάσης. Για να οριστεί η χρονική στιγμή της ατομικής βέλτιστης επίδρασης για κάθε άσκηση υπολογίστηκε η ελάχιστη αξιοσημείωτη μεταβολής. Σε επόμενες ημέρες, οι κολυμβητές εκτέλεσαν προσπάθεια 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, i) χωρίς προ-ενεργοποίηση (Χ) και ii) με ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση (ΕΝ). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης εφαρμόστηκαν πριν από τα 50 μέτρα στον ατομικό χρόνο που κατεγράφη ως ιδανικός για κάθε άσκηση σε άνω και κάτω άκρα. Πριν και μετά την δοκιμασία κολύμβησης καταγράφηκε η συγκέντρωση γαλακτικού και η υποκειμενική αντίληψη κόπωσης (RPE). Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας καταγράφηκε η επίδοση και η συχνότητα χεριάς. Παρατηρήθηκε βελτίωση στην επίδοση στη συνθήκη ΕΝ συγκριτικά με την Χ (Χ: 24,34 ± 1,1, ΕΝ: 24,04 ± 1,07 s, p< 0,05, d= 0,79). Σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μεταξύ των δύο συνθηκών στη συγκέντρωση γαλακτικού (p= 0,02, η2= 0,38) και στο RPE (p< 0,01, η2= 0,61) με τις τιμές να παρουσιάζουν αύξηση στη συνθήκη προ-ενεργοποίηση. Η συχνότητα χεριάς, το μήκος χεριάς και η αποτελεσματικότητα χεριάς δεν διέφεραν μεταξύ συνθηκών (συχνότητα χεριάς, Χ: 62,16 ± 7,3, ΕΝ: 64,06 ± 3,12 cycles/min, p= 0,29, μήκος χεριάς, Χ: 2,01 ± 0,22, ΕΝ: 1,95 ± 0,07 m/cycle, p= 0,29, αποτελεσματικότητα χεριάς, Χ: 4,13 ± 0,47, ΕΝ: 4,07 ± 0,27 m2/cycle·s, p=0,56). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης άνω και κάτω άκρων χωρίς εξοπλισμό, λαμβάνοντας υπόψη τον ιδανικό ατομικό χρόνο αποκατάστασης, πριν από δοκιμασία 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, μπορεί να έχουν θετική επίδραση στην απόδοση.","abstract_html":"Η εφαρμογή ασκήσεων που αποσκοπούν σε ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση πριν την έναρξη του αγώνα είναι πιθανό να βελτιώνουν την απόδοση των αθλητών. Oι ασκήσεις εκτελούνται συνήθως με εξωτερική επιβάρυνση, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εφαρμογή τους σε συνθήκες αγώνα και συνήθως στοχεύουν μόνο τα άνω ή κάτω άκρα. Στην κολύμβηση είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση άνω και κάτω άκρων, ενώ σημαντικός είναι ο προσδιορισμός του ιδανικού χρόνου που μεσολαβεί μεταξύ ενεργοποίησης και δοκιμασίας αξιολόγησης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει την επίδραση της ασκησιογενούς προ-ενεργοποίησης χωρίς εξοπλισμό, στην απόδοση στα 50 μ. ελεύθερο. Στην έρευνα συμμετείχαν δώδεκα άρρενες κολυμβητές εθνικού επιπέδου (n=12, 20,92 ± 1,91 ετών). Αρχικά, αξιολογήθηκε ο ιδανικός ατομικός χρόνος αποκατάστασης μετά από ασκήσεις προ-ενεργοποίησης για τα άνω άκρα (πλειομετρικές εκτάσεις αγκώνων με στήριξη στα γόνατα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις) και τα κάτω άκρα (κάθετο άλμα από κάθισμα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις). Τέσσερα, οχτώ και δώδεκα λεπτά στην αποκατάσταση μετρήθηκε το ύψος του κάθετου άλματος και η ισχύς των άνω άκρων σε έλξη τροχαλίας. Στο σύνολο των συμμετεχόντων δεν εμφανίστηκε μεταβολή της απόδοσης σε άνω και κάτω άκρα μετά από 4, 8, 12 λεπτά συγκριτικά με τις τιμές βάσης. Για να οριστεί η χρονική στιγμή της ατομικής βέλτιστης επίδρασης για κάθε άσκηση υπολογίστηκε η ελάχιστη αξιοσημείωτη μεταβολής. Σε επόμενες ημέρες, οι κολυμβητές εκτέλεσαν προσπάθεια 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, i) χωρίς προ-ενεργοποίηση (Χ) και ii) με ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση (ΕΝ). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης εφαρμόστηκαν πριν από τα 50 μέτρα στον ατομικό χρόνο που κατεγράφη ως ιδανικός για κάθε άσκηση σε άνω και κάτω άκρα. Πριν και μετά την δοκιμασία κολύμβησης καταγράφηκε η συγκέντρωση γαλακτικού και η υποκειμενική αντίληψη κόπωσης (RPE). Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας καταγράφηκε η επίδοση και η συχνότητα χεριάς. Παρατηρήθηκε βελτίωση στην επίδοση στη συνθήκη ΕΝ συγκριτικά με την Χ (Χ: 24,34 ± 1,1, ΕΝ: 24,04 ± 1,07 s, p&lt; 0,05, d= 0,79). Σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μεταξύ των δύο συνθηκών στη συγκέντρωση γαλακτικού (p= 0,02, η2= 0,38) και στο RPE (p&lt; 0,01, η2= 0,61) με τις τιμές να παρουσιάζουν αύξηση στη συνθήκη προ-ενεργοποίηση. Η συχνότητα χεριάς, το μήκος χεριάς και η αποτελεσματικότητα χεριάς δεν διέφεραν μεταξύ συνθηκών (συχνότητα χεριάς, Χ: 62,16 ± 7,3, ΕΝ: 64,06 ± 3,12 cycles/min, p= 0,29, μήκος χεριάς, Χ: 2,01 ± 0,22, ΕΝ: 1,95 ± 0,07 m/cycle, p= 0,29, αποτελεσματικότητα χεριάς, Χ: 4,13 ± 0,47, ΕΝ: 4,07 ± 0,27 m2/cycle·s, p=0,56). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης άνω και κάτω άκρων χωρίς εξοπλισμό, λαμβάνοντας υπόψη τον ιδανικό ατομικό χρόνο αποκατάστασης, πριν από δοκιμασία 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, μπορεί να έχουν θετική επίδραση στην απόδοση.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραγεώργη Λουκία","Karageorgi Loukia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:51Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","English","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3421170"],"render_values":[{"text":"uoadl:3421170","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3421170","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3421170","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3421170","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραγεώργη Λουκία","Karageorgi Loukia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","English","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3421170","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3421170"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εφαρμογή ασκήσεων που αποσκοπούν σε ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση πριν την έναρξη του αγώνα είναι πιθανό να βελτιώνουν την απόδοση των αθλητών. Oι ασκήσεις εκτελούνται συνήθως με εξωτερική επιβάρυνση, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εφαρμογή τους σε συνθήκες αγώνα και συνήθως στοχεύουν μόνο τα άνω ή κάτω άκρα. Στην κολύμβηση είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση άνω και κάτω άκρων, ενώ σημαντικός είναι ο προσδιορισμός του ιδανικού χρόνου που μεσολαβεί μεταξύ ενεργοποίησης και δοκιμασίας αξιολόγησης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει την επίδραση της ασκησιογενούς προ-ενεργοποίησης χωρίς εξοπλισμό, στην απόδοση στα 50 μ. ελεύθερο. Στην έρευνα συμμετείχαν δώδεκα άρρενες κολυμβητές εθνικού επιπέδου (n=12, 20,92 ± 1,91 ετών). Αρχικά, αξιολογήθηκε ο ιδανικός ατομικός χρόνος αποκατάστασης μετά από ασκήσεις προ-ενεργοποίησης για τα άνω άκρα (πλειομετρικές εκτάσεις αγκώνων με στήριξη στα γόνατα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις) και τα κάτω άκρα (κάθετο άλμα από κάθισμα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις). Τέσσερα, οχτώ και δώδεκα λεπτά στην αποκατάσταση μετρήθηκε το ύψος του κάθετου άλματος και η ισχύς των άνω άκρων σε έλξη τροχαλίας. Στο σύνολο των συμμετεχόντων δεν εμφανίστηκε μεταβολή της απόδοσης σε άνω και κάτω άκρα μετά από 4, 8, 12 λεπτά συγκριτικά με τις τιμές βάσης. Για να οριστεί η χρονική στιγμή της ατομικής βέλτιστης επίδρασης για κάθε άσκηση υπολογίστηκε η ελάχιστη αξιοσημείωτη μεταβολής. Σε επόμενες ημέρες, οι κολυμβητές εκτέλεσαν προσπάθεια 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, i) χωρίς προ-ενεργοποίηση (Χ) και ii) με ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση (ΕΝ). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης εφαρμόστηκαν πριν από τα 50 μέτρα στον ατομικό χρόνο που κατεγράφη ως ιδανικός για κάθε άσκηση σε άνω και κάτω άκρα. Πριν και μετά την δοκιμασία κολύμβησης καταγράφηκε η συγκέντρωση γαλακτικού και η υποκειμενική αντίληψη κόπωσης (RPE). Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας καταγράφηκε η επίδοση και η συχνότητα χεριάς. Παρατηρήθηκε βελτίωση στην επίδοση στη συνθήκη ΕΝ συγκριτικά με την Χ (Χ: 24,34 ± 1,1, ΕΝ: 24,04 ± 1,07 s, p< 0,05, d= 0,79). Σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μεταξύ των δύο συνθηκών στη συγκέντρωση γαλακτικού (p= 0,02, η2= 0,38) και στο RPE (p< 0,01, η2= 0,61) με τις τιμές να παρουσιάζουν αύξηση στη συνθήκη προ-ενεργοποίηση. Η συχνότητα χεριάς, το μήκος χεριάς και η αποτελεσματικότητα χεριάς δεν διέφεραν μεταξύ συνθηκών (συχνότητα χεριάς, Χ: 62,16 ± 7,3, ΕΝ: 64,06 ± 3,12 cycles/min, p= 0,29, μήκος χεριάς, Χ: 2,01 ± 0,22, ΕΝ: 1,95 ± 0,07 m/cycle, p= 0,29, αποτελεσματικότητα χεριάς, Χ: 4,13 ± 0,47, ΕΝ: 4,07 ± 0,27 m2/cycle·s, p=0,56). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης άνω και κάτω άκρων χωρίς εξοπλισμό, λαμβάνοντας υπόψη τον ιδανικό ατομικό χρόνο αποκατάστασης, πριν από δοκιμασία 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, μπορεί να έχουν θετική επίδραση στην απόδοση.","Post activation potentiation before a race is likely to improve swimmer’s performance. Exercises are usually performed with an external load, which makes it difficult to apply in competition and they usually target only the upper or lower limbs. In swimming, activation of the upper and lower limbs is essential, and it is important to determine the ideal time between activation and the race. The aim of the present study is to examine the effect of activation without equipment on performance in the 50 m freestyle. Twelve national level male swimmers (n=12, 20,92 ± 1,91 years old) participated in the study. Initially, the optimal individual recovery time after activation exercises was assessed for the upper limbs (plyometric elbow extensions on the knees, 2 sets x 5 repetitions) and lower limbs (vertical jump from a seated position, 2 sets x 5 repetitions). Four, eight and twelve minutes into the recovery, vertical jump height and upper limb strength in pulley pull were measured. Performance in upper and lower limbs at 4, 8, 12 minutes following activation was no different to baseline values. The smallest worthwhile change was used to define the optimal individual recovery time for each exercise. On subsequent days, the swimmers performed a 50 m front crawl effort of maximum intensity, i) without activation (W) and ii) with post activation (WA). Activation exercises were applied before the 50 m at the individual time recorded as optimal for each exercise in the upper and lower limbs. Before and after the swim test, lactate concentration and the rating of perceived exertion (RPE) were recorded. During the 50 m test, performance time and stroke rate were recorded. Performance was improved in WA compared to W (W: 24,34 ± 1,1, WA: 24,04 ± 1,07 s, p< 0,05, d= 0,79). A difference was observed between the two conditions, in lactate concentration (p= 0,02, η2= 0,38) and RPE (p≤ 0,001, η2= 0,61) with the values showing an increase in WA. No differences between conditions were found in stroke rate, stroke length and stroke index (stroke rate, W: 62,16 ± 7,3, WA: 64,06 ± 3,12 cycles/min, p= 0,29, stroke length, W: 2,01 ± 0,22, WA: 1,95 ± 0,07 m/cycle, p= 0,29, stroke index, W: 4,13 ± 0,47, WA: 4,07 ± 0,27 m2/cycle·s, p= 0,56). It appears that upper and lower limb activation exercises without equipment, considering the ideal individual recovery time, before a 50 m free maximum intensity test, may have a positive effect on performance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Aσκησιογενής ενεργοποίηση στην κολύμβηση: εξατομικευμένη προσέγγιση για τη βελτίωση της απόδοσης στα 50 μέτρα ελεύθερο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραγεώργη Λουκία","Karageorgi Loukia"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η εφαρμογή ασκήσεων που αποσκοπούν σε ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση πριν την έναρξη του αγώνα είναι πιθανό να βελτιώνουν την απόδοση των αθλητών. Oι ασκήσεις εκτελούνται συνήθως με εξωτερική επιβάρυνση, γεγονός που καθιστά δύσκολη την εφαρμογή τους σε συνθήκες αγώνα και συνήθως στοχεύουν μόνο τα άνω ή κάτω άκρα. Στην κολύμβηση είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση άνω και κάτω άκρων, ενώ σημαντικός είναι ο προσδιορισμός του ιδανικού χρόνου που μεσολαβεί μεταξύ ενεργοποίησης και δοκιμασίας αξιολόγησης. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει την επίδραση της ασκησιογενούς προ-ενεργοποίησης χωρίς εξοπλισμό, στην απόδοση στα 50 μ. ελεύθερο. Στην έρευνα συμμετείχαν δώδεκα άρρενες κολυμβητές εθνικού επιπέδου (n=12, 20,92 ± 1,91 ετών). Αρχικά, αξιολογήθηκε ο ιδανικός ατομικός χρόνος αποκατάστασης μετά από ασκήσεις προ-ενεργοποίησης για τα άνω άκρα (πλειομετρικές εκτάσεις αγκώνων με στήριξη στα γόνατα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις) και τα κάτω άκρα (κάθετο άλμα από κάθισμα, 2 σειρές x 5 επαναλήψεις). Τέσσερα, οχτώ και δώδεκα λεπτά στην αποκατάσταση μετρήθηκε το ύψος του κάθετου άλματος και η ισχύς των άνω άκρων σε έλξη τροχαλίας. Στο σύνολο των συμμετεχόντων δεν εμφανίστηκε μεταβολή της απόδοσης σε άνω και κάτω άκρα μετά από 4, 8, 12 λεπτά συγκριτικά με τις τιμές βάσης. Για να οριστεί η χρονική στιγμή της ατομικής βέλτιστης επίδρασης για κάθε άσκηση υπολογίστηκε η ελάχιστη αξιοσημείωτη μεταβολής. Σε επόμενες ημέρες, οι κολυμβητές εκτέλεσαν προσπάθεια 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, i) χωρίς προ-ενεργοποίηση (Χ) και ii) με ασκησιογενή προ-ενεργοποίηση (ΕΝ). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης εφαρμόστηκαν πριν από τα 50 μέτρα στον ατομικό χρόνο που κατεγράφη ως ιδανικός για κάθε άσκηση σε άνω και κάτω άκρα. Πριν και μετά την δοκιμασία κολύμβησης καταγράφηκε η συγκέντρωση γαλακτικού και η υποκειμενική αντίληψη κόπωσης (RPE). Κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας καταγράφηκε η επίδοση και η συχνότητα χεριάς. Παρατηρήθηκε βελτίωση στην επίδοση στη συνθήκη ΕΝ συγκριτικά με την Χ (Χ: 24,34 ± 1,1, ΕΝ: 24,04 ± 1,07 s, p< 0,05, d= 0,79). Σημαντική διαφορά παρατηρήθηκε μεταξύ των δύο συνθηκών στη συγκέντρωση γαλακτικού (p= 0,02, η2= 0,38) και στο RPE (p< 0,01, η2= 0,61) με τις τιμές να παρουσιάζουν αύξηση στη συνθήκη προ-ενεργοποίηση. Η συχνότητα χεριάς, το μήκος χεριάς και η αποτελεσματικότητα χεριάς δεν διέφεραν μεταξύ συνθηκών (συχνότητα χεριάς, Χ: 62,16 ± 7,3, ΕΝ: 64,06 ± 3,12 cycles/min, p= 0,29, μήκος χεριάς, Χ: 2,01 ± 0,22, ΕΝ: 1,95 ± 0,07 m/cycle, p= 0,29, αποτελεσματικότητα χεριάς, Χ: 4,13 ± 0,47, ΕΝ: 4,07 ± 0,27 m2/cycle·s, p=0,56). Οι ασκήσεις προ-ενεργοποίησης άνω και κάτω άκρων χωρίς εξοπλισμό, λαμβάνοντας υπόψη τον ιδανικό ατομικό χρόνο αποκατάστασης, πριν από δοκιμασία 50 μ. ελεύθερο μέγιστης έντασης, μπορεί να έχουν θετική επίδραση στην απόδοση.","Post activation potentiation before a race is likely to improve swimmer’s performance. Exercises are usually performed with an external load, which makes it difficult to apply in competition and they usually target only the upper or lower limbs. In swimming, activation of the upper and lower limbs is essential, and it is important to determine the ideal time between activation and the race. The aim of the present study is to examine the effect of activation without equipment on performance in the 50 m freestyle. Twelve national level male swimmers (n=12, 20,92 ± 1,91 years old) participated in the study. Initially, the optimal individual recovery time after activation exercises was assessed for the upper limbs (plyometric elbow extensions on the knees, 2 sets x 5 repetitions) and lower limbs (vertical jump from a seated position, 2 sets x 5 repetitions). Four, eight and twelve minutes into the recovery, vertical jump height and upper limb strength in pulley pull were measured. Performance in upper and lower limbs at 4, 8, 12 minutes following activation was no different to baseline values. The smallest worthwhile change was used to define the optimal individual recovery time for each exercise. On subsequent days, the swimmers performed a 50 m front crawl effort of maximum intensity, i) without activation (W) and ii) with post activation (WA). Activation exercises were applied before the 50 m at the individual time recorded as optimal for each exercise in the upper and lower limbs. Before and after the swim test, lactate concentration and the rating of perceived exertion (RPE) were recorded. During the 50 m test, performance time and stroke rate were recorded. Performance was improved in WA compared to W (W: 24,34 ± 1,1, WA: 24,04 ± 1,07 s, p< 0,05, d= 0,79). A difference was observed between the two conditions, in lactate concentration (p= 0,02, η2= 0,38) and RPE (p≤ 0,001, η2= 0,61) with the values showing an increase in WA. No differences between conditions were found in stroke rate, stroke length and stroke index (stroke rate, W: 62,16 ± 7,3, WA: 64,06 ± 3,12 cycles/min, p= 0,29, stroke length, W: 2,01 ± 0,22, WA: 1,95 ± 0,07 m/cycle, p= 0,29, stroke index, W: 4,13 ± 0,47, WA: 4,07 ± 0,27 m2/cycle·s, p= 0,56). It appears that upper and lower limb activation exercises without equipment, considering the ideal individual recovery time, before a 50 m free maximum intensity test, may have a positive effect on performance."],"dc:identifier":["uoadl:3421170","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3421170"],"dc:language":["Ελληνικά","English","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Aσκησιογενής ενεργοποίηση στην κολύμβηση: εξατομικευμένη προσέγγιση για τη βελτίωση της απόδοσης στα 50 μέτρα ελεύθερο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:51Z"}