{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422058"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422058","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη διαμοριακών αλληλεπιδράσεων, σε κρυσταλλικές δομές συμπλόκων ενώσεων και σε δομές συγκρυσταλλομένων με μόρια διαλυτών και υποκαταστατών με τη μέθοδο Hirshfeld","abstract":"Οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση χημικών ενώσεων από βιολογικά συστήματα, στην αυτοοργάνωση υπερμοριακών συστημάτων καθώς και στην κρυσταλλική μηχανική. Αρχικά έχει αξιολογηθεί ο σημαντικός ρόλος του δεσμού υδρογόνου από τη μελέτη των παραπάνω συστημάτων, αλλά από τη συστηματική μελέτη τους προέκυψε η σημασία και άλλου τύπου αλληλεπιδράσεων όπως π-π, C-H-π κ.λ.π. Ένα εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα να διερευνηθούν όλοι οι τύποι διαμοριακών αλληλεπιδράσεων σε μια κρυσταλλική δομή είναι και οι μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια της μελέτης των επιφανειών Hirshfeld. Η αξιοποίηση των διαφόρων ιδιοτήτων που απεικονίζονται σε μια επιφάνεια Hirshfeld καθώς επίσης και τα διαγράμματα fingerprints αποκαλύπτουν όλα τα είδη αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μόρια σε μια κρυσταλλική δομή. H χρήση των εργαλείων μελέτης που έχουν αναπτυχθεί με βάση την επιφάνεια Hirshfeld έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη του ρόλου των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων στην διάταξη των μορίων σε μια δομή, στη διερεύνηση και εξέταση τους σε πολύμορφες δομές καθώς και σε συγκρυσταλλομένες οργανικές ενώσεις. Η συγκρυστάλλωση οργανικών ενώσεων έχει αξιοποιηθεί στη προσπάθεια βελτίωσης της βιοδραστικότητας φαρμακευτικών δραστικών ουσιών. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μεγάλη ανάπτυξη στη σύνθεση συμπλόκων ενώσεων με ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες και βιολογικές εφαρμογές. Στην παρούσα εργασία θα γίνει μια προσπάθεια συστηματικής μελέτης των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων με τη μέθοδο των επιφανειών Hirshfeld στη κρυσταλλική δομή συμπλόκων ενώσεων καθώς και περιπτώσεων που έχουν συγκρυσταλλωθεί και μόρια διαλυτών. Θα αποδειχθεί ότι οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δυο ατόμων έχουν τις περισσότερες φορές, απόσταση μικρότερη από το άθροισμα των αντίστοιχων ακτίνων Van der Waals και ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ατόμων υδρογόνου Η-Η και οι C-Hπ συνεισφέρουν με βάση τα διαγράμματα FP σε ποσοστό πάνω από 70% σε όλες τις δομές. Το αποτέλεσμα αυτό επιβεβαιώνει την αξία αυτών των αλληλεπιδράσεων στη συνεισφορά τους στη σταθεροποίηση των κρυσταλλικών δομών καθώς παρ’ όλο που συνεισφέρουν με μικρή ενέργεια λόγω του πλήθους τους και της συνεργατική τους δράσης έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα όπως οι δ.υ. (φαινόμενο Γκιούλιβερ). Η μελέτη αυτή θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόησης της βιολογικής δράσης των συμπλόκων ενώσεων ή της δυνατότητας τροποποίησης των ιδιοτήτων τους μέσω των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων.","abstract_html":"Οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση χημικών ενώσεων από βιολογικά συστήματα, στην αυτοοργάνωση υπερμοριακών συστημάτων καθώς και στην κρυσταλλική μηχανική. Αρχικά έχει αξιολογηθεί ο σημαντικός ρόλος του δεσμού υδρογόνου από τη μελέτη των παραπάνω συστημάτων, αλλά από τη συστηματική μελέτη τους προέκυψε η σημασία και άλλου τύπου αλληλεπιδράσεων όπως π-π, C-H-π κ.λ.π. Ένα εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα να διερευνηθούν όλοι οι τύποι διαμοριακών αλληλεπιδράσεων σε μια κρυσταλλική δομή είναι και οι μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια της μελέτης των επιφανειών Hirshfeld. Η αξιοποίηση των διαφόρων ιδιοτήτων που απεικονίζονται σε μια επιφάνεια Hirshfeld καθώς επίσης και τα διαγράμματα fingerprints αποκαλύπτουν όλα τα είδη αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μόρια σε μια κρυσταλλική δομή. H χρήση των εργαλείων μελέτης που έχουν αναπτυχθεί με βάση την επιφάνεια Hirshfeld έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη του ρόλου των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων στην διάταξη των μορίων σε μια δομή, στη διερεύνηση και εξέταση τους σε πολύμορφες δομές καθώς και σε συγκρυσταλλομένες οργανικές ενώσεις. Η συγκρυστάλλωση οργανικών ενώσεων έχει αξιοποιηθεί στη προσπάθεια βελτίωσης της βιοδραστικότητας φαρμακευτικών δραστικών ουσιών. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μεγάλη ανάπτυξη στη σύνθεση συμπλόκων ενώσεων με ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες και βιολογικές εφαρμογές. Στην παρούσα εργασία θα γίνει μια προσπάθεια συστηματικής μελέτης των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων με τη μέθοδο των επιφανειών Hirshfeld στη κρυσταλλική δομή συμπλόκων ενώσεων καθώς και περιπτώσεων που έχουν συγκρυσταλλωθεί και μόρια διαλυτών. Θα αποδειχθεί ότι οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δυο ατόμων έχουν τις περισσότερες φορές, απόσταση μικρότερη από το άθροισμα των αντίστοιχων ακτίνων Van der Waals και ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ατόμων υδρογόνου Η-Η και οι C-Hπ συνεισφέρουν με βάση τα διαγράμματα FP σε ποσοστό πάνω από 70% σε όλες τις δομές. Το αποτέλεσμα αυτό επιβεβαιώνει την αξία αυτών των αλληλεπιδράσεων στη συνεισφορά τους στη σταθεροποίηση των κρυσταλλικών δομών καθώς παρ’ όλο που συνεισφέρουν με μικρή ενέργεια λόγω του πλήθους τους και της συνεργατική τους δράσης έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα όπως οι δ.υ. (φαινόμενο Γκιούλιβερ). Η μελέτη αυτή θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόησης της βιολογικής δράσης των συμπλόκων ενώσεων ή της δυνατότητας τροποποίησης των ιδιοτήτων τους μέσω των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακλαβάς Γεώργιος","Baklavas Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:30:55Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422058"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422058","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422058","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422058","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422058","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακλαβάς Γεώργιος","Baklavas Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422058"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση χημικών ενώσεων από βιολογικά συστήματα, στην αυτοοργάνωση υπερμοριακών συστημάτων καθώς και στην κρυσταλλική μηχανική. Αρχικά έχει αξιολογηθεί ο σημαντικός ρόλος του δεσμού υδρογόνου από τη μελέτη των παραπάνω συστημάτων, αλλά από τη συστηματική μελέτη τους προέκυψε η σημασία και άλλου τύπου αλληλεπιδράσεων όπως π-π, C-H-π κ.λ.π. Ένα εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα να διερευνηθούν όλοι οι τύποι διαμοριακών αλληλεπιδράσεων σε μια κρυσταλλική δομή είναι και οι μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια της μελέτης των επιφανειών Hirshfeld. Η αξιοποίηση των διαφόρων ιδιοτήτων που απεικονίζονται σε μια επιφάνεια Hirshfeld καθώς επίσης και τα διαγράμματα fingerprints αποκαλύπτουν όλα τα είδη αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μόρια σε μια κρυσταλλική δομή. H χρήση των εργαλείων μελέτης που έχουν αναπτυχθεί με βάση την επιφάνεια Hirshfeld έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη του ρόλου των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων στην διάταξη των μορίων σε μια δομή, στη διερεύνηση και εξέταση τους σε πολύμορφες δομές καθώς και σε συγκρυσταλλομένες οργανικές ενώσεις. Η συγκρυστάλλωση οργανικών ενώσεων έχει αξιοποιηθεί στη προσπάθεια βελτίωσης της βιοδραστικότητας φαρμακευτικών δραστικών ουσιών. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μεγάλη ανάπτυξη στη σύνθεση συμπλόκων ενώσεων με ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες και βιολογικές εφαρμογές. Στην παρούσα εργασία θα γίνει μια προσπάθεια συστηματικής μελέτης των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων με τη μέθοδο των επιφανειών Hirshfeld στη κρυσταλλική δομή συμπλόκων ενώσεων καθώς και περιπτώσεων που έχουν συγκρυσταλλωθεί και μόρια διαλυτών. Θα αποδειχθεί ότι οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δυο ατόμων έχουν τις περισσότερες φορές, απόσταση μικρότερη από το άθροισμα των αντίστοιχων ακτίνων Van der Waals και ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ατόμων υδρογόνου Η-Η και οι C-Hπ συνεισφέρουν με βάση τα διαγράμματα FP σε ποσοστό πάνω από 70% σε όλες τις δομές. Το αποτέλεσμα αυτό επιβεβαιώνει την αξία αυτών των αλληλεπιδράσεων στη συνεισφορά τους στη σταθεροποίηση των κρυσταλλικών δομών καθώς παρ’ όλο που συνεισφέρουν με μικρή ενέργεια λόγω του πλήθους τους και της συνεργατική τους δράσης έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα όπως οι δ.υ. (φαινόμενο Γκιούλιβερ). Η μελέτη αυτή θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόησης της βιολογικής δράσης των συμπλόκων ενώσεων ή της δυνατότητας τροποποίησης των ιδιοτήτων τους μέσω των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων.","Intermolecular interactions play an important role in the recognition of chemical compounds from biological systems, in the self-organization of supramolecular systems as well as in crystal mechanics. Initially, the important role of the hydrogen bond was evaluated from the study of the above systems, but from their systematic study, the importance of other types of interactions such as π-π, C-H-π, etc. emerged. A tool that makes it possible to investigate all types of intermolecular interactions in a crystal structure are the methods developed in the context of the study of Hirshfeld surfaces. Exploiting the various properties depicted on a Hirshfeld surface as well as fingerprint diagrams reveal all kinds of interactions that develop between molecules in a crystal structure. The use of study tools developed based on the Hirshfeld surface have been used to study the role of intermolecular interactions in the arrangement of molecules in a structure, to investigate and examine them in polymorphic structures as well as in co-crystallized organic compounds. The co-crystallization of organic compounds has been exploited in the attempt to improve the bioactivity of pharmaceutical active substances. In recent years, a great development has been observed in the synthesis of complexes with interesting physical and biological applications. In the present work, an attempt will be made to systematically study the intermolecular interactions by the method of Hirshfeld surfaces in the crystal structure of complex compounds and some cases that have been co-crystallized with molecules of solvents as well. It will be shown that the intermolecular interactions between two atoms most often have a distance smaller than the sum of the corresponding Van der Waals radii and that the interactions between hydrogen atoms H-H and C-H ‘’’’ π contribute based on the FP diagrams to over 70% in all structures. This result confirms the value of these interactions in their contribution to the stabilization of crystal structures as although they contribute with little energy due to their number and of their cooperative action have corresponding results as the d.y. (phenomenon Gulliver). This study will help to better understand the biological action of complex compounds or the possibility of modifying their properties through intermolecular interactions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη διαμοριακών αλληλεπιδράσεων, σε κρυσταλλικές δομές συμπλόκων ενώσεων και σε δομές συγκρυσταλλομένων με μόρια διαλυτών και υποκαταστατών με τη μέθοδο Hirshfeld"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακλαβάς Γεώργιος","Baklavas Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην αναγνώριση χημικών ενώσεων από βιολογικά συστήματα, στην αυτοοργάνωση υπερμοριακών συστημάτων καθώς και στην κρυσταλλική μηχανική. Αρχικά έχει αξιολογηθεί ο σημαντικός ρόλος του δεσμού υδρογόνου από τη μελέτη των παραπάνω συστημάτων, αλλά από τη συστηματική μελέτη τους προέκυψε η σημασία και άλλου τύπου αλληλεπιδράσεων όπως π-π, C-H-π κ.λ.π. Ένα εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα να διερευνηθούν όλοι οι τύποι διαμοριακών αλληλεπιδράσεων σε μια κρυσταλλική δομή είναι και οι μέθοδοι που έχουν αναπτυχθεί στα πλαίσια της μελέτης των επιφανειών Hirshfeld. Η αξιοποίηση των διαφόρων ιδιοτήτων που απεικονίζονται σε μια επιφάνεια Hirshfeld καθώς επίσης και τα διαγράμματα fingerprints αποκαλύπτουν όλα τα είδη αλληλεπιδράσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στα μόρια σε μια κρυσταλλική δομή. H χρήση των εργαλείων μελέτης που έχουν αναπτυχθεί με βάση την επιφάνεια Hirshfeld έχουν χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη του ρόλου των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων στην διάταξη των μορίων σε μια δομή, στη διερεύνηση και εξέταση τους σε πολύμορφες δομές καθώς και σε συγκρυσταλλομένες οργανικές ενώσεις. Η συγκρυστάλλωση οργανικών ενώσεων έχει αξιοποιηθεί στη προσπάθεια βελτίωσης της βιοδραστικότητας φαρμακευτικών δραστικών ουσιών. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μεγάλη ανάπτυξη στη σύνθεση συμπλόκων ενώσεων με ενδιαφέρουσες φυσικές ιδιότητες και βιολογικές εφαρμογές. Στην παρούσα εργασία θα γίνει μια προσπάθεια συστηματικής μελέτης των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων με τη μέθοδο των επιφανειών Hirshfeld στη κρυσταλλική δομή συμπλόκων ενώσεων καθώς και περιπτώσεων που έχουν συγκρυσταλλωθεί και μόρια διαλυτών. Θα αποδειχθεί ότι οι διαμοριακές αλληλεπιδράσεις μεταξύ δυο ατόμων έχουν τις περισσότερες φορές, απόσταση μικρότερη από το άθροισμα των αντίστοιχων ακτίνων Van der Waals και ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ατόμων υδρογόνου Η-Η και οι C-Hπ συνεισφέρουν με βάση τα διαγράμματα FP σε ποσοστό πάνω από 70% σε όλες τις δομές. Το αποτέλεσμα αυτό επιβεβαιώνει την αξία αυτών των αλληλεπιδράσεων στη συνεισφορά τους στη σταθεροποίηση των κρυσταλλικών δομών καθώς παρ’ όλο που συνεισφέρουν με μικρή ενέργεια λόγω του πλήθους τους και της συνεργατική τους δράσης έχουν αντίστοιχα αποτελέσματα όπως οι δ.υ. (φαινόμενο Γκιούλιβερ). Η μελέτη αυτή θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόησης της βιολογικής δράσης των συμπλόκων ενώσεων ή της δυνατότητας τροποποίησης των ιδιοτήτων τους μέσω των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων.","Intermolecular interactions play an important role in the recognition of chemical compounds from biological systems, in the self-organization of supramolecular systems as well as in crystal mechanics. Initially, the important role of the hydrogen bond was evaluated from the study of the above systems, but from their systematic study, the importance of other types of interactions such as π-π, C-H-π, etc. emerged. A tool that makes it possible to investigate all types of intermolecular interactions in a crystal structure are the methods developed in the context of the study of Hirshfeld surfaces. Exploiting the various properties depicted on a Hirshfeld surface as well as fingerprint diagrams reveal all kinds of interactions that develop between molecules in a crystal structure. The use of study tools developed based on the Hirshfeld surface have been used to study the role of intermolecular interactions in the arrangement of molecules in a structure, to investigate and examine them in polymorphic structures as well as in co-crystallized organic compounds. The co-crystallization of organic compounds has been exploited in the attempt to improve the bioactivity of pharmaceutical active substances. In recent years, a great development has been observed in the synthesis of complexes with interesting physical and biological applications. In the present work, an attempt will be made to systematically study the intermolecular interactions by the method of Hirshfeld surfaces in the crystal structure of complex compounds and some cases that have been co-crystallized with molecules of solvents as well. It will be shown that the intermolecular interactions between two atoms most often have a distance smaller than the sum of the corresponding Van der Waals radii and that the interactions between hydrogen atoms H-H and C-H ‘’’’ π contribute based on the FP diagrams to over 70% in all structures. This result confirms the value of these interactions in their contribution to the stabilization of crystal structures as although they contribute with little energy due to their number and of their cooperative action have corresponding results as the d.y. (phenomenon Gulliver). This study will help to better understand the biological action of complex compounds or the possibility of modifying their properties through intermolecular interactions."],"dc:identifier":["uoadl:3422058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422058"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Μελέτη διαμοριακών αλληλεπιδράσεων, σε κρυσταλλικές δομές συμπλόκων ενώσεων και σε δομές συγκρυσταλλομένων με μόρια διαλυτών και υποκαταστατών με τη μέθοδο Hirshfeld"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:30:55Z"}