{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422413"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422413","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης γύρω στο 1870. Η περίπτωση της επαρχίας Μαρωνείας μέσα από το κείμενο ενός Μαρωνίτη λόγιου.","abstract":"Το θέμα της εργασίας είναι οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης μέσα από το κείμενο του Μ. Μελίρρυτου “Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική υπό εκκλησιαστικήν έποψιν της θεοσώστου επαρχίας Μαρωνείας” το οποίο συνέγραψε τον Ιούλιο του 1870 και εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1871. Η επαρχία Μαρωνείας βρισκόταν στη νότια Θράκη και η έδρα της Μητρόπολη ήταν η Γκιουμολτζίνα (Κομοτηνή σήμερα), η οποία ήταν και διοικητικό κέντρο της Οθωμανικής Διοίκησης. Ο συγγραφέας είναι λόγιος, ιατρός που μένει στην συγκεκριμένη επαρχία, γνωρίζει και θαυμάζει την ανάπτυξη της Ευρώπης, και θέλει να προβάλει το ελληνικό στοιχείο και την πολιτισμική συνέχεια που συνδέει τους σύγχρονους Έλληνες με τους αρχαίους προγόνους τους. Αναγνωρίζει τη νομιμότητα του Οθωμανικού Κράτους με τους ελληνόφωνους Οθωμανούς υπηκόους να ζουν εντός του καθώς και στο ορθόδοξο θρησκευτικό πλαίσιο και δεν επιδιώκει σύνδεση με το Ελληνικό Κράτος. Τις πληθυσμιακές ομάδες της επαρχίας τις ξεχωρίζει με θρησκευτικά κριτήρια όπως έκανε η Οθωμανική Διοίκηση που χώριζε τους μη μουσουλμάνους υπηκόους της σε θρησκευτικές κοινότητες. Το βιβλίο γράφεται την εποχή των Οθωμανικών Μεταρρυθμίσεων κατά την οποία οι Ελληνορθόδοξοι του Rum milleti αναπτύσσονται οικονομικά και κοινωνικά, συμμετέχουν στη διοίκηση του Rum milleti και δραστηριοποιούνται για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης και της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας. Το 1870 επίσης η Οθωμανική εξουσία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βουλγαρικής Εκκλησίας, γνωστής ως Εξαρχία, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κάτι που αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα για το τελευταίο. Οι Ελληνορθόδοξοι (ελληνόφωνοι και βουλγαρόφωνοι) της Μητρόπολης Μαρωνείας είναι μειοψηφία ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι και τα τοπωνύμια είναι οθωμανικά τουρκικά. Τα αστικά κέντρα είναι περισσότερο αναπτυγμένα από την ύπαιθρο. Οι ελληνόφωνοι, που κατοικούν κυρίως σε αστικά κέντρα, ακολουθούν την γενική ανάπτυξη του Rum milleti αλλά με αργό ρυθμό. Ασχολούνται με αστικά και γεωργικά επαγγέλματα, κάνουν εμπόριο και βρίσκονται σε μικρή οικονομική ανάπτυξη. Η εκπαίδευση, που ήταν πολύ υποβαθμισμένη, αρχίζει να γνωρίζει μικρή ανάπτυξη στα αστικά κέντρα, με την ίδρυση σχολείων ανώτερης βαθμίδας από τα Κοινά και Παρθεναγωγείων. Στην ύπαιθρο η κατάσταση παραμένει στάσιμη. Οι βουλγαρόφωνοι κατοικούν κυρίως σε χωριά και τσιφλίκια, είναι, σχεδόν στο σύνολό τους, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, γνωρίζουν πολύ μικρή οικονομική ανάπτυξη και έχουν κατώτερα (Κοινά) σχολεία. Η διείσδυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας είναι αργή καθώς δεν υπάρχουν αστικά στρώματα στην περιοχή και οι αγροτικοί πληθυσμοί των βουλγαρόφωνων δεν είναι πρόθυμοι να μεταβάλουν την εκκλησιαστική τους υπαγωγή.","abstract_html":"Το θέμα της εργασίας είναι οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης μέσα από το κείμενο του Μ. Μελίρρυτου “Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική υπό εκκλησιαστικήν έποψιν της θεοσώστου επαρχίας Μαρωνείας” το οποίο συνέγραψε τον Ιούλιο του 1870 και εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1871. Η επαρχία Μαρωνείας βρισκόταν στη νότια Θράκη και η έδρα της Μητρόπολη ήταν η Γκιουμολτζίνα (Κομοτηνή σήμερα), η οποία ήταν και διοικητικό κέντρο της Οθωμανικής Διοίκησης. Ο συγγραφέας είναι λόγιος, ιατρός που μένει στην συγκεκριμένη επαρχία, γνωρίζει και θαυμάζει την ανάπτυξη της Ευρώπης, και θέλει να προβάλει το ελληνικό στοιχείο και την πολιτισμική συνέχεια που συνδέει τους σύγχρονους Έλληνες με τους αρχαίους προγόνους τους. Αναγνωρίζει τη νομιμότητα του Οθωμανικού Κράτους με τους ελληνόφωνους Οθωμανούς υπηκόους να ζουν εντός του καθώς και στο ορθόδοξο θρησκευτικό πλαίσιο και δεν επιδιώκει σύνδεση με το Ελληνικό Κράτος. Τις πληθυσμιακές ομάδες της επαρχίας τις ξεχωρίζει με θρησκευτικά κριτήρια όπως έκανε η Οθωμανική Διοίκηση που χώριζε τους μη μουσουλμάνους υπηκόους της σε θρησκευτικές κοινότητες. Το βιβλίο γράφεται την εποχή των Οθωμανικών Μεταρρυθμίσεων κατά την οποία οι Ελληνορθόδοξοι του Rum milleti αναπτύσσονται οικονομικά και κοινωνικά, συμμετέχουν στη διοίκηση του Rum milleti και δραστηριοποιούνται για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης και της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας. Το 1870 επίσης η Οθωμανική εξουσία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βουλγαρικής Εκκλησίας, γνωστής ως Εξαρχία, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κάτι που αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα για το τελευταίο. Οι Ελληνορθόδοξοι (ελληνόφωνοι και βουλγαρόφωνοι) της Μητρόπολης Μαρωνείας είναι μειοψηφία ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι και τα τοπωνύμια είναι οθωμανικά τουρκικά. Τα αστικά κέντρα είναι περισσότερο αναπτυγμένα από την ύπαιθρο. Οι ελληνόφωνοι, που κατοικούν κυρίως σε αστικά κέντρα, ακολουθούν την γενική ανάπτυξη του Rum milleti αλλά με αργό ρυθμό. Ασχολούνται με αστικά και γεωργικά επαγγέλματα, κάνουν εμπόριο και βρίσκονται σε μικρή οικονομική ανάπτυξη. Η εκπαίδευση, που ήταν πολύ υποβαθμισμένη, αρχίζει να γνωρίζει μικρή ανάπτυξη στα αστικά κέντρα, με την ίδρυση σχολείων ανώτερης βαθμίδας από τα Κοινά και Παρθεναγωγείων. Στην ύπαιθρο η κατάσταση παραμένει στάσιμη. Οι βουλγαρόφωνοι κατοικούν κυρίως σε χωριά και τσιφλίκια, είναι, σχεδόν στο σύνολό τους, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, γνωρίζουν πολύ μικρή οικονομική ανάπτυξη και έχουν κατώτερα (Κοινά) σχολεία. Η διείσδυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας είναι αργή καθώς δεν υπάρχουν αστικά στρώματα στην περιοχή και οι αγροτικοί πληθυσμοί των βουλγαρόφωνων δεν είναι πρόθυμοι να μεταβάλουν την εκκλησιαστική τους υπαγωγή.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλμπανούδη Φωτεινή","Albanoudi Fotini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422413"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422413","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422413","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422413","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422413","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλμπανούδη Φωτεινή","Albanoudi Fotini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422413"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το θέμα της εργασίας είναι οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης μέσα από το κείμενο του Μ. Μελίρρυτου “Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική υπό εκκλησιαστικήν έποψιν της θεοσώστου επαρχίας Μαρωνείας” το οποίο συνέγραψε τον Ιούλιο του 1870 και εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1871. Η επαρχία Μαρωνείας βρισκόταν στη νότια Θράκη και η έδρα της Μητρόπολη ήταν η Γκιουμολτζίνα (Κομοτηνή σήμερα), η οποία ήταν και διοικητικό κέντρο της Οθωμανικής Διοίκησης. Ο συγγραφέας είναι λόγιος, ιατρός που μένει στην συγκεκριμένη επαρχία, γνωρίζει και θαυμάζει την ανάπτυξη της Ευρώπης, και θέλει να προβάλει το ελληνικό στοιχείο και την πολιτισμική συνέχεια που συνδέει τους σύγχρονους Έλληνες με τους αρχαίους προγόνους τους. Αναγνωρίζει τη νομιμότητα του Οθωμανικού Κράτους με τους ελληνόφωνους Οθωμανούς υπηκόους να ζουν εντός του καθώς και στο ορθόδοξο θρησκευτικό πλαίσιο και δεν επιδιώκει σύνδεση με το Ελληνικό Κράτος. Τις πληθυσμιακές ομάδες της επαρχίας τις ξεχωρίζει με θρησκευτικά κριτήρια όπως έκανε η Οθωμανική Διοίκηση που χώριζε τους μη μουσουλμάνους υπηκόους της σε θρησκευτικές κοινότητες. Το βιβλίο γράφεται την εποχή των Οθωμανικών Μεταρρυθμίσεων κατά την οποία οι Ελληνορθόδοξοι του Rum milleti αναπτύσσονται οικονομικά και κοινωνικά, συμμετέχουν στη διοίκηση του Rum milleti και δραστηριοποιούνται για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης και της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας. Το 1870 επίσης η Οθωμανική εξουσία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βουλγαρικής Εκκλησίας, γνωστής ως Εξαρχία, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κάτι που αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα για το τελευταίο. Οι Ελληνορθόδοξοι (ελληνόφωνοι και βουλγαρόφωνοι) της Μητρόπολης Μαρωνείας είναι μειοψηφία ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι και τα τοπωνύμια είναι οθωμανικά τουρκικά. Τα αστικά κέντρα είναι περισσότερο αναπτυγμένα από την ύπαιθρο. Οι ελληνόφωνοι, που κατοικούν κυρίως σε αστικά κέντρα, ακολουθούν την γενική ανάπτυξη του Rum milleti αλλά με αργό ρυθμό. Ασχολούνται με αστικά και γεωργικά επαγγέλματα, κάνουν εμπόριο και βρίσκονται σε μικρή οικονομική ανάπτυξη. Η εκπαίδευση, που ήταν πολύ υποβαθμισμένη, αρχίζει να γνωρίζει μικρή ανάπτυξη στα αστικά κέντρα, με την ίδρυση σχολείων ανώτερης βαθμίδας από τα Κοινά και Παρθεναγωγείων. Στην ύπαιθρο η κατάσταση παραμένει στάσιμη. Οι βουλγαρόφωνοι κατοικούν κυρίως σε χωριά και τσιφλίκια, είναι, σχεδόν στο σύνολό τους, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, γνωρίζουν πολύ μικρή οικονομική ανάπτυξη και έχουν κατώτερα (Κοινά) σχολεία. Η διείσδυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας είναι αργή καθώς δεν υπάρχουν αστικά στρώματα στην περιοχή και οι αγροτικοί πληθυσμοί των βουλγαρόφωνων δεν είναι πρόθυμοι να μεταβάλουν την εκκλησιαστική τους υπαγωγή.","The topic of the paper is the Greek Orthodox population of the Diocese of Maroneia in Ottoman Thrace through the essay of M. Melirytos “Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική υπό εκκλησιαστικήν έποψιν της θεοσώστου επαρχίας Μαρωνείας” was published in Instanbul in 1871. The Diocese of Maroneia was located in west-southern Thrace and the seat of the Metropolis was Gumulcina (Komotini today) which was also the capital of the homonymous kaza according to the Ottoman Administration. The author is a scholar who lives in this region, knows and admires the development of Europe, and wants to highlight the Greek element and the cultural continuity which connects modern Greeks with their ancient ancestors. He accepts the legitimacy of the Ottoman State with the Greek-speaking Ottoman subjects living in it and does not seek connection with the Greek State. He categorises the multiple provincial population groups according to religious criteria as was done by the millet system of the Ottoman Empire, which devided the non-Muslim subjects into religious communities (millet). The book was written during the time of the Ottoman Reforms (Tanzimat). At that time, the secular Greek Orthodox people of Rum milleti were developing financially and socially, were participating in the administration of Rum milleti and were being involved in the education and in the creation of the new Greek cultural collective identity. Also, in 1870, a new orthodox Church, the Bulgarian Exarchate, was founded officially by the Sultan' decree (ferman), which was independent from the jurisdiction of the Greek Orthodox Patriarchate of Constantinople. The Greek Orthodox (the Greek and Bulgarian-speaking population) of the Diocese of Maroneia were a minority, while the majority of the populatin were Muslims. Urban centers were more developed than the ones in countryside. The Greek-speaking population, who lived mainly in urban centers followed the general development of Rum milleti but at a slow pace. They were engaged in urban and agricultural activities, trading and were experiencing a financial development. Education, which was widely overlooked, started to develop at a low space in the urban centers, with the establishment of schools of a higher rank than the Common Schools (Κοινά Σχολεία), as well as Girls' Schools (Παρθεναγωγεία). In the countryside the situation of education remained stagant. The Bulgarian-speaking population lived mainly in villages and big farms (çiftliks) and were almost entirly farmers and herders, showed minimal economic development and attended inferior schools. First, the infiltrations of the Bulgarian Exarchate was slow and some villages startede to secede to Exarchate some years later because there was not a Bulgarian bourgeois class in the region and the agricultural Bulgarian-speaking population were unwilling to change their ecclesiastical affiliation."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης γύρω στο 1870. Η περίπτωση της επαρχίας Μαρωνείας μέσα από το κείμενο ενός Μαρωνίτη λόγιου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλμπανούδη Φωτεινή","Albanoudi Fotini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το θέμα της εργασίας είναι οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης μέσα από το κείμενο του Μ. Μελίρρυτου “Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική υπό εκκλησιαστικήν έποψιν της θεοσώστου επαρχίας Μαρωνείας” το οποίο συνέγραψε τον Ιούλιο του 1870 και εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1871. Η επαρχία Μαρωνείας βρισκόταν στη νότια Θράκη και η έδρα της Μητρόπολη ήταν η Γκιουμολτζίνα (Κομοτηνή σήμερα), η οποία ήταν και διοικητικό κέντρο της Οθωμανικής Διοίκησης. Ο συγγραφέας είναι λόγιος, ιατρός που μένει στην συγκεκριμένη επαρχία, γνωρίζει και θαυμάζει την ανάπτυξη της Ευρώπης, και θέλει να προβάλει το ελληνικό στοιχείο και την πολιτισμική συνέχεια που συνδέει τους σύγχρονους Έλληνες με τους αρχαίους προγόνους τους. Αναγνωρίζει τη νομιμότητα του Οθωμανικού Κράτους με τους ελληνόφωνους Οθωμανούς υπηκόους να ζουν εντός του καθώς και στο ορθόδοξο θρησκευτικό πλαίσιο και δεν επιδιώκει σύνδεση με το Ελληνικό Κράτος. Τις πληθυσμιακές ομάδες της επαρχίας τις ξεχωρίζει με θρησκευτικά κριτήρια όπως έκανε η Οθωμανική Διοίκηση που χώριζε τους μη μουσουλμάνους υπηκόους της σε θρησκευτικές κοινότητες. Το βιβλίο γράφεται την εποχή των Οθωμανικών Μεταρρυθμίσεων κατά την οποία οι Ελληνορθόδοξοι του Rum milleti αναπτύσσονται οικονομικά και κοινωνικά, συμμετέχουν στη διοίκηση του Rum milleti και δραστηριοποιούνται για την ανάπτυξη της εκπαίδευσης και της ελληνικής πολιτισμικής ταυτότητας. Το 1870 επίσης η Οθωμανική εξουσία αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Βουλγαρικής Εκκλησίας, γνωστής ως Εξαρχία, από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, κάτι που αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα για το τελευταίο. Οι Ελληνορθόδοξοι (ελληνόφωνοι και βουλγαρόφωνοι) της Μητρόπολης Μαρωνείας είναι μειοψηφία ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι και τα τοπωνύμια είναι οθωμανικά τουρκικά. Τα αστικά κέντρα είναι περισσότερο αναπτυγμένα από την ύπαιθρο. Οι ελληνόφωνοι, που κατοικούν κυρίως σε αστικά κέντρα, ακολουθούν την γενική ανάπτυξη του Rum milleti αλλά με αργό ρυθμό. Ασχολούνται με αστικά και γεωργικά επαγγέλματα, κάνουν εμπόριο και βρίσκονται σε μικρή οικονομική ανάπτυξη. Η εκπαίδευση, που ήταν πολύ υποβαθμισμένη, αρχίζει να γνωρίζει μικρή ανάπτυξη στα αστικά κέντρα, με την ίδρυση σχολείων ανώτερης βαθμίδας από τα Κοινά και Παρθεναγωγείων. Στην ύπαιθρο η κατάσταση παραμένει στάσιμη. Οι βουλγαρόφωνοι κατοικούν κυρίως σε χωριά και τσιφλίκια, είναι, σχεδόν στο σύνολό τους, γεωργοί και κτηνοτρόφοι, γνωρίζουν πολύ μικρή οικονομική ανάπτυξη και έχουν κατώτερα (Κοινά) σχολεία. Η διείσδυση της Βουλγαρικής Εξαρχίας είναι αργή καθώς δεν υπάρχουν αστικά στρώματα στην περιοχή και οι αγροτικοί πληθυσμοί των βουλγαρόφωνων δεν είναι πρόθυμοι να μεταβάλουν την εκκλησιαστική τους υπαγωγή.","The topic of the paper is the Greek Orthodox population of the Diocese of Maroneia in Ottoman Thrace through the essay of M. Melirytos “Περιγραφή Ιστορική και Γεωγραφική υπό εκκλησιαστικήν έποψιν της θεοσώστου επαρχίας Μαρωνείας” was published in Instanbul in 1871. The Diocese of Maroneia was located in west-southern Thrace and the seat of the Metropolis was Gumulcina (Komotini today) which was also the capital of the homonymous kaza according to the Ottoman Administration. The author is a scholar who lives in this region, knows and admires the development of Europe, and wants to highlight the Greek element and the cultural continuity which connects modern Greeks with their ancient ancestors. He accepts the legitimacy of the Ottoman State with the Greek-speaking Ottoman subjects living in it and does not seek connection with the Greek State. He categorises the multiple provincial population groups according to religious criteria as was done by the millet system of the Ottoman Empire, which devided the non-Muslim subjects into religious communities (millet). The book was written during the time of the Ottoman Reforms (Tanzimat). At that time, the secular Greek Orthodox people of Rum milleti were developing financially and socially, were participating in the administration of Rum milleti and were being involved in the education and in the creation of the new Greek cultural collective identity. Also, in 1870, a new orthodox Church, the Bulgarian Exarchate, was founded officially by the Sultan' decree (ferman), which was independent from the jurisdiction of the Greek Orthodox Patriarchate of Constantinople. The Greek Orthodox (the Greek and Bulgarian-speaking population) of the Diocese of Maroneia were a minority, while the majority of the populatin were Muslims. Urban centers were more developed than the ones in countryside. The Greek-speaking population, who lived mainly in urban centers followed the general development of Rum milleti but at a slow pace. They were engaged in urban and agricultural activities, trading and were experiencing a financial development. Education, which was widely overlooked, started to develop at a low space in the urban centers, with the establishment of schools of a higher rank than the Common Schools (Κοινά Σχολεία), as well as Girls' Schools (Παρθεναγωγεία). In the countryside the situation of education remained stagant. The Bulgarian-speaking population lived mainly in villages and big farms (çiftliks) and were almost entirly farmers and herders, showed minimal economic development and attended inferior schools. First, the infiltrations of the Bulgarian Exarchate was slow and some villages startede to secede to Exarchate some years later because there was not a Bulgarian bourgeois class in the region and the agricultural Bulgarian-speaking population were unwilling to change their ecclesiastical affiliation."],"dc:identifier":["uoadl:3422413","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422413"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Οι Ελληνορθόδοξοι της οθωμανικής Θράκης γύρω στο 1870. Η περίπτωση της επαρχίας Μαρωνείας μέσα από το κείμενο ενός Μαρωνίτη λόγιου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z"}