{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422430"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422430","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές","abstract":"Οι νευροεκφυλιστικές και ψυχωτικές διαταραχές είναι δύο κατηγορίες ψυχιατρικών διαταραχών με ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Parkinson και η άνοια, χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια νευρικών κυττάρων και επηρεάζουν γνωστικές και κινητικές λειτουργίες. Οι ψυχωτικές διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή, επηρεάζουν τη σκέψη, την αντίληψη και τη συναισθηματική κατάσταση του ατόμου. Παρά τις διαφορές τους, και οι δύο τύποι διαταραχών παρουσιάζουν κοινούς μηχανισμούς, όπως είναι η φλεγμονή και τα προβλήματα νευροδιαβίβασης, ενώ επίσης μοιράζονται κοινή συμπτωματολογία. Αυτή η αλληλεπίδραση υποδηλώνει κοινές νευροβιολογικές διαταραχές, γεγονός που καθιστά ενδιαφέρουσα την παράλληλη μελέτη τους. Ειδικότερα στην παρούσα μελέτη, η επιλογή αυτών των ψυχιατρικών διαταραχών γίνεται λόγω της αλληλοεπικάλυψης των συμπτωμάτων τους, με απώτερο στόχο να διερευνηθούν οι επιδράσεις της άσκησης στους ενδεχόμενους παρόμοιους βιολογικούς τους μηχανισμούς και στην κλινική τους συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των επιδράσεων της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με νευρογνωστικές και ψυχωτικές ψυχιατρικές διαταραχές. Ειδικότεροι στόχοι της μελέτης είναι η ανάδειξη τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με την ευεργετική επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης στην άμβλυνση των συμπτωμάτων και των νευρολογικών διαταραχών που συνοδεύουν αυτές τις κατηγορίες ασθενών, υποδεικνύοντας ότι αυτή η μορφή άσκησης μπορεί να αξιοποιηθεί ως συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση για τη βελτίωση της συνολικής ψυχοσωματικής υγείας. Λόγω της περιορισμένης βιβλιογραφίας που αφορά στη μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση, κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθεί και η μέτριας έντασης συνεχόμενη άσκηση, ώστε να αναδειχθούν συγκρίσιμα δεδομένα και μία πληρέστερη εικόνα των επιδράσεων της μέτριας έντασης άσκησης στις εν λόγω διαταραχές. Τα σχετικά ερευνητικά δεδομένα που ανασκοπήθηκαν, ανέδειξαν ότι η μέτριας έντασης άσκηση, είτε διαλειμματική είτε συνεχόμενη, βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση και τη φυσική κατάσταση των ασκούμενων ασθενών. Ειδικότερα, η συνεχόμενη άσκηση συνδέεται με βελτιώσεις στην μνήμη, την κινητικότητα, και την μείωση των αρνητικών συμπτωμάτων, ενώ η διαλειμματική άσκηση βελτιώνει τη νευροπλαστικότητα και παρέχει νευροπροστασία μέσω της αυξημένης παραγωγής του νευροτροφικού παράγοντα BDNF και άλλων μοριακών μηχανισμών, ιδιαίτερα στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις. Παρά τα περιορισμένα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση σε ψυχωτικές και νευρογνωστικές ψυχιατρικές διαταραχές, αυτά υποδηλώνουν ευεργετικές επιδράσεις αυτής της μορφής άσκησης στη βελτίωση της συνολικής ψυχικής και σωματικής υγείας αυτών των ασθενών.","abstract_html":"Οι νευροεκφυλιστικές και ψυχωτικές διαταραχές είναι δύο κατηγορίες ψυχιατρικών διαταραχών με ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Parkinson και η άνοια, χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια νευρικών κυττάρων και επηρεάζουν γνωστικές και κινητικές λειτουργίες. Οι ψυχωτικές διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή, επηρεάζουν τη σκέψη, την αντίληψη και τη συναισθηματική κατάσταση του ατόμου. Παρά τις διαφορές τους, και οι δύο τύποι διαταραχών παρουσιάζουν κοινούς μηχανισμούς, όπως είναι η φλεγμονή και τα προβλήματα νευροδιαβίβασης, ενώ επίσης μοιράζονται κοινή συμπτωματολογία. Αυτή η αλληλεπίδραση υποδηλώνει κοινές νευροβιολογικές διαταραχές, γεγονός που καθιστά ενδιαφέρουσα την παράλληλη μελέτη τους. Ειδικότερα στην παρούσα μελέτη, η επιλογή αυτών των ψυχιατρικών διαταραχών γίνεται λόγω της αλληλοεπικάλυψης των συμπτωμάτων τους, με απώτερο στόχο να διερευνηθούν οι επιδράσεις της άσκησης στους ενδεχόμενους παρόμοιους βιολογικούς τους μηχανισμούς και στην κλινική τους συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των επιδράσεων της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με νευρογνωστικές και ψυχωτικές ψυχιατρικές διαταραχές. Ειδικότεροι στόχοι της μελέτης είναι η ανάδειξη τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με την ευεργετική επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης στην άμβλυνση των συμπτωμάτων και των νευρολογικών διαταραχών που συνοδεύουν αυτές τις κατηγορίες ασθενών, υποδεικνύοντας ότι αυτή η μορφή άσκησης μπορεί να αξιοποιηθεί ως συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση για τη βελτίωση της συνολικής ψυχοσωματικής υγείας. Λόγω της περιορισμένης βιβλιογραφίας που αφορά στη μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση, κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθεί και η μέτριας έντασης συνεχόμενη άσκηση, ώστε να αναδειχθούν συγκρίσιμα δεδομένα και μία πληρέστερη εικόνα των επιδράσεων της μέτριας έντασης άσκησης στις εν λόγω διαταραχές. Τα σχετικά ερευνητικά δεδομένα που ανασκοπήθηκαν, ανέδειξαν ότι η μέτριας έντασης άσκηση, είτε διαλειμματική είτε συνεχόμενη, βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση και τη φυσική κατάσταση των ασκούμενων ασθενών. Ειδικότερα, η συνεχόμενη άσκηση συνδέεται με βελτιώσεις στην μνήμη, την κινητικότητα, και την μείωση των αρνητικών συμπτωμάτων, ενώ η διαλειμματική άσκηση βελτιώνει τη νευροπλαστικότητα και παρέχει νευροπροστασία μέσω της αυξημένης παραγωγής του νευροτροφικού παράγοντα BDNF και άλλων μοριακών μηχανισμών, ιδιαίτερα στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις. Παρά τα περιορισμένα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση σε ψυχωτικές και νευρογνωστικές ψυχιατρικές διαταραχές, αυτά υποδηλώνουν ευεργετικές επιδράσεις αυτής της μορφής άσκησης στη βελτίωση της συνολικής ψυχικής και σωματικής υγείας αυτών των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιάννου Παναγιώτα","Giannou Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422430"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422430","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422430","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422430","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422430","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιάννου Παναγιώτα","Giannou Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422430"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Οι νευροεκφυλιστικές και ψυχωτικές διαταραχές είναι δύο κατηγορίες ψυχιατρικών διαταραχών με ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Parkinson και η άνοια, χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια νευρικών κυττάρων και επηρεάζουν γνωστικές και κινητικές λειτουργίες. Οι ψυχωτικές διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή, επηρεάζουν τη σκέψη, την αντίληψη και τη συναισθηματική κατάσταση του ατόμου. Παρά τις διαφορές τους, και οι δύο τύποι διαταραχών παρουσιάζουν κοινούς μηχανισμούς, όπως είναι η φλεγμονή και τα προβλήματα νευροδιαβίβασης, ενώ επίσης μοιράζονται κοινή συμπτωματολογία. Αυτή η αλληλεπίδραση υποδηλώνει κοινές νευροβιολογικές διαταραχές, γεγονός που καθιστά ενδιαφέρουσα την παράλληλη μελέτη τους. Ειδικότερα στην παρούσα μελέτη, η επιλογή αυτών των ψυχιατρικών διαταραχών γίνεται λόγω της αλληλοεπικάλυψης των συμπτωμάτων τους, με απώτερο στόχο να διερευνηθούν οι επιδράσεις της άσκησης στους ενδεχόμενους παρόμοιους βιολογικούς τους μηχανισμούς και στην κλινική τους συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των επιδράσεων της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με νευρογνωστικές και ψυχωτικές ψυχιατρικές διαταραχές. Ειδικότεροι στόχοι της μελέτης είναι η ανάδειξη τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με την ευεργετική επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης στην άμβλυνση των συμπτωμάτων και των νευρολογικών διαταραχών που συνοδεύουν αυτές τις κατηγορίες ασθενών, υποδεικνύοντας ότι αυτή η μορφή άσκησης μπορεί να αξιοποιηθεί ως συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση για τη βελτίωση της συνολικής ψυχοσωματικής υγείας. Λόγω της περιορισμένης βιβλιογραφίας που αφορά στη μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση, κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθεί και η μέτριας έντασης συνεχόμενη άσκηση, ώστε να αναδειχθούν συγκρίσιμα δεδομένα και μία πληρέστερη εικόνα των επιδράσεων της μέτριας έντασης άσκησης στις εν λόγω διαταραχές. Τα σχετικά ερευνητικά δεδομένα που ανασκοπήθηκαν, ανέδειξαν ότι η μέτριας έντασης άσκηση, είτε διαλειμματική είτε συνεχόμενη, βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση και τη φυσική κατάσταση των ασκούμενων ασθενών. Ειδικότερα, η συνεχόμενη άσκηση συνδέεται με βελτιώσεις στην μνήμη, την κινητικότητα, και την μείωση των αρνητικών συμπτωμάτων, ενώ η διαλειμματική άσκηση βελτιώνει τη νευροπλαστικότητα και παρέχει νευροπροστασία μέσω της αυξημένης παραγωγής του νευροτροφικού παράγοντα BDNF και άλλων μοριακών μηχανισμών, ιδιαίτερα στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις. Παρά τα περιορισμένα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση σε ψυχωτικές και νευρογνωστικές ψυχιατρικές διαταραχές, αυτά υποδηλώνουν ευεργετικές επιδράσεις αυτής της μορφής άσκησης στη βελτίωση της συνολικής ψυχικής και σωματικής υγείας αυτών των ασθενών.","Neurodegenerative and psychotic disorders are two categories of psychiatric disorders with certain common features. Neurodegenerative disorders, such as Parkinson's disease and dementia, are characterized by progressive loss of nerve cells and affect cognitive and motor functions. Psychotic disorders, such as schizophrenia and bipolar disorder, affect thinking, cognition and emotional state. Despite their differences, both types of disorders share common mechanisms, such as inflammation and neurotransmission problems, and also share common symptomatology. This interaction suggests common neurobiological disorders, which makes it interesting to study them in parallel. These psychiatric disorders are selected because of the overlap in their symptoms, with an eventual of exploring the effects of exercise on their possible similar biological mechanisms and on their clinical symptomatology. Specifically, the aim of the present study is to investigate the effects of moderate-intensity intermittent exercise in patients with neurocognitive and psychotic psychiatric disorders. In particular, the objectives of the study are to provide evidence-based scientific data on the beneficial effect of moderate-intensity intermittent exercise on the alleviation of symptoms and neurological disorders associated with these patients, suggesting that this form of exercise can be used as a complementary therapeutic approach to improve overall psychosomatic health. Due to the limited literature regarding moderate-intensity interval exercise, it was deemed appropriate to include moderate-intensity continuous exercise in order to reveal comparable data and a more complete picture of the effects of moderate-intensity exercise on these disorders. The relevant research data reviewed showed that moderate intensity exercise, either intermittent or continuous, improves cognitive function, mood and fitness of the exercising patients. Specifically, continuous exercise is associated with improvements in memory, mobility, and reduction of negative symptoms, while intermittent exercise improves neuroplasticity and provides neuroprotection through the enhancement of neurotrophic factor BDNF production and other molecular mechanisms, particularly in neurodegenerative diseases. Despite the limited research data regarding the moderate-intensity interval exercise in psychotic and neurocognitive psychiatric disorders, these data suggest beneficial role of this type of exercise in improving overall mental and physical health of these patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιάννου Παναγιώτα","Giannou Panagiota"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Οι νευροεκφυλιστικές και ψυχωτικές διαταραχές είναι δύο κατηγορίες ψυχιατρικών διαταραχών με ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Οι νευροεκφυλιστικές διαταραχές, όπως η νόσος του Parkinson και η άνοια, χαρακτηρίζονται από προοδευτική απώλεια νευρικών κυττάρων και επηρεάζουν γνωστικές και κινητικές λειτουργίες. Οι ψυχωτικές διαταραχές, όπως η σχιζοφρένεια και η διπολική διαταραχή, επηρεάζουν τη σκέψη, την αντίληψη και τη συναισθηματική κατάσταση του ατόμου. Παρά τις διαφορές τους, και οι δύο τύποι διαταραχών παρουσιάζουν κοινούς μηχανισμούς, όπως είναι η φλεγμονή και τα προβλήματα νευροδιαβίβασης, ενώ επίσης μοιράζονται κοινή συμπτωματολογία. Αυτή η αλληλεπίδραση υποδηλώνει κοινές νευροβιολογικές διαταραχές, γεγονός που καθιστά ενδιαφέρουσα την παράλληλη μελέτη τους. Ειδικότερα στην παρούσα μελέτη, η επιλογή αυτών των ψυχιατρικών διαταραχών γίνεται λόγω της αλληλοεπικάλυψης των συμπτωμάτων τους, με απώτερο στόχο να διερευνηθούν οι επιδράσεις της άσκησης στους ενδεχόμενους παρόμοιους βιολογικούς τους μηχανισμούς και στην κλινική τους συμπτωματολογία. Συγκεκριμένα, σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση των επιδράσεων της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με νευρογνωστικές και ψυχωτικές ψυχιατρικές διαταραχές. Ειδικότεροι στόχοι της μελέτης είναι η ανάδειξη τεκμηριωμένων επιστημονικών δεδομένων σχετικά με την ευεργετική επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης στην άμβλυνση των συμπτωμάτων και των νευρολογικών διαταραχών που συνοδεύουν αυτές τις κατηγορίες ασθενών, υποδεικνύοντας ότι αυτή η μορφή άσκησης μπορεί να αξιοποιηθεί ως συμπληρωματική θεραπευτική προσέγγιση για τη βελτίωση της συνολικής ψυχοσωματικής υγείας. Λόγω της περιορισμένης βιβλιογραφίας που αφορά στη μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση, κρίθηκε σκόπιμο να συμπεριληφθεί και η μέτριας έντασης συνεχόμενη άσκηση, ώστε να αναδειχθούν συγκρίσιμα δεδομένα και μία πληρέστερη εικόνα των επιδράσεων της μέτριας έντασης άσκησης στις εν λόγω διαταραχές. Τα σχετικά ερευνητικά δεδομένα που ανασκοπήθηκαν, ανέδειξαν ότι η μέτριας έντασης άσκηση, είτε διαλειμματική είτε συνεχόμενη, βελτιώνει τη γνωστική λειτουργία, τη διάθεση και τη φυσική κατάσταση των ασκούμενων ασθενών. Ειδικότερα, η συνεχόμενη άσκηση συνδέεται με βελτιώσεις στην μνήμη, την κινητικότητα, και την μείωση των αρνητικών συμπτωμάτων, ενώ η διαλειμματική άσκηση βελτιώνει τη νευροπλαστικότητα και παρέχει νευροπροστασία μέσω της αυξημένης παραγωγής του νευροτροφικού παράγοντα BDNF και άλλων μοριακών μηχανισμών, ιδιαίτερα στις νευροεκφυλιστικές παθήσεις. Παρά τα περιορισμένα ερευνητικά δεδομένα σχετικά με την μέτριας έντασης διαλειμματική άσκηση σε ψυχωτικές και νευρογνωστικές ψυχιατρικές διαταραχές, αυτά υποδηλώνουν ευεργετικές επιδράσεις αυτής της μορφής άσκησης στη βελτίωση της συνολικής ψυχικής και σωματικής υγείας αυτών των ασθενών.","Neurodegenerative and psychotic disorders are two categories of psychiatric disorders with certain common features. Neurodegenerative disorders, such as Parkinson's disease and dementia, are characterized by progressive loss of nerve cells and affect cognitive and motor functions. Psychotic disorders, such as schizophrenia and bipolar disorder, affect thinking, cognition and emotional state. Despite their differences, both types of disorders share common mechanisms, such as inflammation and neurotransmission problems, and also share common symptomatology. This interaction suggests common neurobiological disorders, which makes it interesting to study them in parallel. These psychiatric disorders are selected because of the overlap in their symptoms, with an eventual of exploring the effects of exercise on their possible similar biological mechanisms and on their clinical symptomatology. Specifically, the aim of the present study is to investigate the effects of moderate-intensity intermittent exercise in patients with neurocognitive and psychotic psychiatric disorders. In particular, the objectives of the study are to provide evidence-based scientific data on the beneficial effect of moderate-intensity intermittent exercise on the alleviation of symptoms and neurological disorders associated with these patients, suggesting that this form of exercise can be used as a complementary therapeutic approach to improve overall psychosomatic health. Due to the limited literature regarding moderate-intensity interval exercise, it was deemed appropriate to include moderate-intensity continuous exercise in order to reveal comparable data and a more complete picture of the effects of moderate-intensity exercise on these disorders. The relevant research data reviewed showed that moderate intensity exercise, either intermittent or continuous, improves cognitive function, mood and fitness of the exercising patients. Specifically, continuous exercise is associated with improvements in memory, mobility, and reduction of negative symptoms, while intermittent exercise improves neuroplasticity and provides neuroprotection through the enhancement of neurotrophic factor BDNF production and other molecular mechanisms, particularly in neurodegenerative diseases. Despite the limited research data regarding the moderate-intensity interval exercise in psychotic and neurocognitive psychiatric disorders, these data suggest beneficial role of this type of exercise in improving overall mental and physical health of these patients."],"dc:identifier":["uoadl:3422430","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422430"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση της μέτριας έντασης διαλειμματικής άσκησης σε ασθενείς με ψυχικές διαταραχές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z"}