{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422469"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422469","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νευροϊνωμάτωση τύπου 1 και υπέρταση","abstract":"Εισαγωγή: Η νευροϊνωμάτωση τύπου 1 (NF1) είναι μια αυτοσωματική επικρατούσα διαταραχή αρκετά συχνή, με τη συχνότητα εμφάνισής της να υπολογίζεται σε περίπου 1:2.600 έως 1:3.000 άτομα. Το υπεύθυνο γονίδιο εντοπίζεται στο μακρύ σκέλος του χρωμοσώματος 17 (17q11.2) και κωδικοποιεί τη νευροϊνωματίνη, μια πρωτεΐνη με ογκοκατασταλτική δράση, η οποία εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα έκφρασης πρωτίστως στο νευρικό σύστημα. Η NF1 είναι μια πολυσυστηματική νόσος με τις κύριες εκδηλώσεις της να αφορούν δερματικές, νευρολογικές και σκελετικές διαταραχές, οδηγώντας σε σημαντική νοσηρότητα ή θνησιμότητα. Άλλες κλινικές εκδηλώσεις της μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιαγγειακές διαταραχές, όπως συγγενείς καρδιοπάθειες, αγγειοπάθεια αλλά και αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η οποία αποτελεί ένα σχετικά συχνό εύρημα μεταξύ των ασθενών με NF1. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ AY και NF1. Θα αναλυθούν τόσο η επίπτωση και τα αίτια της AY σε ασθενείς με NF1, όσο και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον βέλτιστο έλεγχο της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ). Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και UpToDate. Πιο συγκεκριμένα ο αλγόριθμος αναζήτησης περιλάμβανε τις παρακάτω λέξεις κλειδιά: “Hypertension” AND “Neurofibromatosis type 1”. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα. Αποτελέσματα: Υπολογίζεται ότι ~16% των ασθενών με NF1 εμφανίζουν ΑΥ με την αναλογία κινδύνου (HR) που αντιστοιχεί σε 1,64 σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό να εμφανίζεται αυξημένη τόσο για την ιδιοπαθή όσο και για τη δευτεροπαθή ΑΥ. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκ των υπερτασικών ασθενών με NF1 υπολογίζεται πως ~85% εμφανίζει ιδιοπαθή ΑΥ, καθιστώντας την ως την πιο συχνή αιτία ΑΥ μεταξύ των συγκεκριμένων ασθενών, ενώ αυξημένη εμφανίζεται η επίπτωση της δευτεροπαθούς ΑΥ μεταξύ των ασθενών με NF1 (~15%) σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (~5%). Συμπεράσματα: Η ΑΥ εμφανίζεται με σχετικά υψηλή συχνότητα μεταξύ των ασθενών με NF1 και ο επιπολασμός της αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας. Η ιδιοπαθής ΑΥ αποτελεί τη κυριότερη μορφή AY που εμφανίζεται σε ασθενείς με NF1, ιδίως ενήλικες, με τους ασθενείς αυτούς να είναι κατά μέσο όρο νεότεροι κατά τη διάγνωση σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Η αγγειοπάθεια που εμφανίζουν ασθενείς με NF1 συχνά οδηγεί σε στένωση της νεφρικής αρτηρίας και κατ’ επέκταση σε ΑΥ, η οποία συνήθως εμφανίζεται κατά τη παιδική ή τη νεαρή ενήλικη ζωή, συχνά ακόμα και σε έγκυες. Το φαιοχρωμοκύττωμα αποτελεί μια σπάνια αιτία ΑΥ στο γενικό πληθυσμό, αλλά εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικα άτομα με NF1. Η θεραπεία της ΑΥ σε άτομα που πάσχουν από NF1 εξαρτάται τόσο από το αίτιο της AY όσο και από την ηλικία τους.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η νευροϊνωμάτωση τύπου 1 (NF1) είναι μια αυτοσωματική επικρατούσα διαταραχή αρκετά συχνή, με τη συχνότητα εμφάνισής της να υπολογίζεται σε περίπου 1:2.600 έως 1:3.000 άτομα. Το υπεύθυνο γονίδιο εντοπίζεται στο μακρύ σκέλος του χρωμοσώματος 17 (17q11.2) και κωδικοποιεί τη νευροϊνωματίνη, μια πρωτεΐνη με ογκοκατασταλτική δράση, η οποία εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα έκφρασης πρωτίστως στο νευρικό σύστημα. Η NF1 είναι μια πολυσυστηματική νόσος με τις κύριες εκδηλώσεις της να αφορούν δερματικές, νευρολογικές και σκελετικές διαταραχές, οδηγώντας σε σημαντική νοσηρότητα ή θνησιμότητα. Άλλες κλινικές εκδηλώσεις της μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιαγγειακές διαταραχές, όπως συγγενείς καρδιοπάθειες, αγγειοπάθεια αλλά και αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η οποία αποτελεί ένα σχετικά συχνό εύρημα μεταξύ των ασθενών με NF1. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ AY και NF1. Θα αναλυθούν τόσο η επίπτωση και τα αίτια της AY σε ασθενείς με NF1, όσο και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον βέλτιστο έλεγχο της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ). Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και UpToDate. Πιο συγκεκριμένα ο αλγόριθμος αναζήτησης περιλάμβανε τις παρακάτω λέξεις κλειδιά: “Hypertension” AND “Neurofibromatosis type 1”. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα. Αποτελέσματα: Υπολογίζεται ότι ~16% των ασθενών με NF1 εμφανίζουν ΑΥ με την αναλογία κινδύνου (HR) που αντιστοιχεί σε 1,64 σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό να εμφανίζεται αυξημένη τόσο για την ιδιοπαθή όσο και για τη δευτεροπαθή ΑΥ. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκ των υπερτασικών ασθενών με NF1 υπολογίζεται πως ~85% εμφανίζει ιδιοπαθή ΑΥ, καθιστώντας την ως την πιο συχνή αιτία ΑΥ μεταξύ των συγκεκριμένων ασθενών, ενώ αυξημένη εμφανίζεται η επίπτωση της δευτεροπαθούς ΑΥ μεταξύ των ασθενών με NF1 (~15%) σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (~5%). Συμπεράσματα: Η ΑΥ εμφανίζεται με σχετικά υψηλή συχνότητα μεταξύ των ασθενών με NF1 και ο επιπολασμός της αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας. Η ιδιοπαθής ΑΥ αποτελεί τη κυριότερη μορφή AY που εμφανίζεται σε ασθενείς με NF1, ιδίως ενήλικες, με τους ασθενείς αυτούς να είναι κατά μέσο όρο νεότεροι κατά τη διάγνωση σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Η αγγειοπάθεια που εμφανίζουν ασθενείς με NF1 συχνά οδηγεί σε στένωση της νεφρικής αρτηρίας και κατ’ επέκταση σε ΑΥ, η οποία συνήθως εμφανίζεται κατά τη παιδική ή τη νεαρή ενήλικη ζωή, συχνά ακόμα και σε έγκυες. Το φαιοχρωμοκύττωμα αποτελεί μια σπάνια αιτία ΑΥ στο γενικό πληθυσμό, αλλά εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικα άτομα με NF1. Η θεραπεία της ΑΥ σε άτομα που πάσχουν από NF1 εξαρτάται τόσο από το αίτιο της AY όσο και από την ηλικία τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Λίζος Δημήτριος","Lizos Dimitrios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422469"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422469","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422469","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422469","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422469","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λίζος Δημήτριος","Lizos Dimitrios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422469","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422469"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η νευροϊνωμάτωση τύπου 1 (NF1) είναι μια αυτοσωματική επικρατούσα διαταραχή αρκετά συχνή, με τη συχνότητα εμφάνισής της να υπολογίζεται σε περίπου 1:2.600 έως 1:3.000 άτομα. Το υπεύθυνο γονίδιο εντοπίζεται στο μακρύ σκέλος του χρωμοσώματος 17 (17q11.2) και κωδικοποιεί τη νευροϊνωματίνη, μια πρωτεΐνη με ογκοκατασταλτική δράση, η οποία εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα έκφρασης πρωτίστως στο νευρικό σύστημα. Η NF1 είναι μια πολυσυστηματική νόσος με τις κύριες εκδηλώσεις της να αφορούν δερματικές, νευρολογικές και σκελετικές διαταραχές, οδηγώντας σε σημαντική νοσηρότητα ή θνησιμότητα. Άλλες κλινικές εκδηλώσεις της μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιαγγειακές διαταραχές, όπως συγγενείς καρδιοπάθειες, αγγειοπάθεια αλλά και αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η οποία αποτελεί ένα σχετικά συχνό εύρημα μεταξύ των ασθενών με NF1. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ AY και NF1. Θα αναλυθούν τόσο η επίπτωση και τα αίτια της AY σε ασθενείς με NF1, όσο και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον βέλτιστο έλεγχο της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ). Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και UpToDate. Πιο συγκεκριμένα ο αλγόριθμος αναζήτησης περιλάμβανε τις παρακάτω λέξεις κλειδιά: “Hypertension” AND “Neurofibromatosis type 1”. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα. Αποτελέσματα: Υπολογίζεται ότι ~16% των ασθενών με NF1 εμφανίζουν ΑΥ με την αναλογία κινδύνου (HR) που αντιστοιχεί σε 1,64 σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό να εμφανίζεται αυξημένη τόσο για την ιδιοπαθή όσο και για τη δευτεροπαθή ΑΥ. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκ των υπερτασικών ασθενών με NF1 υπολογίζεται πως ~85% εμφανίζει ιδιοπαθή ΑΥ, καθιστώντας την ως την πιο συχνή αιτία ΑΥ μεταξύ των συγκεκριμένων ασθενών, ενώ αυξημένη εμφανίζεται η επίπτωση της δευτεροπαθούς ΑΥ μεταξύ των ασθενών με NF1 (~15%) σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (~5%). Συμπεράσματα: Η ΑΥ εμφανίζεται με σχετικά υψηλή συχνότητα μεταξύ των ασθενών με NF1 και ο επιπολασμός της αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας. Η ιδιοπαθής ΑΥ αποτελεί τη κυριότερη μορφή AY που εμφανίζεται σε ασθενείς με NF1, ιδίως ενήλικες, με τους ασθενείς αυτούς να είναι κατά μέσο όρο νεότεροι κατά τη διάγνωση σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Η αγγειοπάθεια που εμφανίζουν ασθενείς με NF1 συχνά οδηγεί σε στένωση της νεφρικής αρτηρίας και κατ’ επέκταση σε ΑΥ, η οποία συνήθως εμφανίζεται κατά τη παιδική ή τη νεαρή ενήλικη ζωή, συχνά ακόμα και σε έγκυες. Το φαιοχρωμοκύττωμα αποτελεί μια σπάνια αιτία ΑΥ στο γενικό πληθυσμό, αλλά εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικα άτομα με NF1. Η θεραπεία της ΑΥ σε άτομα που πάσχουν από NF1 εξαρτάται τόσο από το αίτιο της AY όσο και από την ηλικία τους.","Introduction: Neurofibromatosis type 1 (NF1) is an autosomal dominant disorder that is quite common, with an estimated incidence of approximately 1:2.600 to 1:3.000 individuals. The responsible gene is located on the long arm of chromosome 17 (17q11.2) and encodes neurofibromatin, a protein with tumor suppressor activity, which shows higher levels of expression primarily in the nervous system. NF1 is a multisystemic disease with its main manifestations involving skin, neurological and skeletal disorders, leading to significant morbidity or mortality. Other clinical manifestations may include cardiovascular disorders, such as congenital heart disease, vasculopathy and arterial hypertension (HT), which is a relatively common finding among patients with NF1. Purpose: The present work aims to investigate the association between ΗΤ and NF1. Both the incidence and causes of ΗΤ in patients with NF1, as well as therapeutic approaches for optimal blood pressure (BP) control, will be analyzed. Methodology: To achieve the above purpose, a literature review was conducted in the “PubMed” and “UpToDate” databases. More specifically, the search algorithm included the following keywords: “Hypertension” AND “Neurofibromatosis type 1”. Articles written in the English language were selected. Results: It is estimated that ~16% of patients with NF1 develop HT with a hazard ratio (HR) corresponding to 1.64 compared to the general population appearing elevated for both idiopathic and secondary HT. It is worth noting that among hypertensive patients with NF1, it is estimated that ~85% have idiopathic HT, making it the most frequent cause of HT among these patients, while the incidence of secondary HT among patients with NF1 is increased (~15%) compared to the general population (~5%). Conclusions: HT occurs with a relatively high frequency among patients with NF1 and its prevalence increases with increasing age. Idiopathic HT is the major form of HT seen in NF1 patients, especially adults, with these patients being on average younger at diagnosis compared to the general population. The vasculopathy experienced by patients with NF1 often leads to renal artery stenosis and, by extension, HT, which usually occurs during childhood or young adulthood, often even in pregnant women. Phaeochromocytoma is a rare cause of HT in the general population, but occurs more frequently in adults with NF1. Treatment of HT in people with NF1 depends on both the cause of ΗΤ and their age."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νευροϊνωμάτωση τύπου 1 και υπέρταση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λίζος Δημήτριος","Lizos Dimitrios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η νευροϊνωμάτωση τύπου 1 (NF1) είναι μια αυτοσωματική επικρατούσα διαταραχή αρκετά συχνή, με τη συχνότητα εμφάνισής της να υπολογίζεται σε περίπου 1:2.600 έως 1:3.000 άτομα. Το υπεύθυνο γονίδιο εντοπίζεται στο μακρύ σκέλος του χρωμοσώματος 17 (17q11.2) και κωδικοποιεί τη νευροϊνωματίνη, μια πρωτεΐνη με ογκοκατασταλτική δράση, η οποία εμφανίζει υψηλότερα επίπεδα έκφρασης πρωτίστως στο νευρικό σύστημα. Η NF1 είναι μια πολυσυστηματική νόσος με τις κύριες εκδηλώσεις της να αφορούν δερματικές, νευρολογικές και σκελετικές διαταραχές, οδηγώντας σε σημαντική νοσηρότητα ή θνησιμότητα. Άλλες κλινικές εκδηλώσεις της μπορεί να περιλαμβάνουν καρδιαγγειακές διαταραχές, όπως συγγενείς καρδιοπάθειες, αγγειοπάθεια αλλά και αρτηριακή υπέρταση (ΑΥ), η οποία αποτελεί ένα σχετικά συχνό εύρημα μεταξύ των ασθενών με NF1. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στη διερεύνηση της συσχέτισης μεταξύ AY και NF1. Θα αναλυθούν τόσο η επίπτωση και τα αίτια της AY σε ασθενείς με NF1, όσο και οι θεραπευτικές προσεγγίσεις για τον βέλτιστο έλεγχο της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ). Μεθοδολογία: Για την επίτευξη του παραπάνω σκοπού διενεργήθηκε ανασκόπηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και UpToDate. Πιο συγκεκριμένα ο αλγόριθμος αναζήτησης περιλάμβανε τις παρακάτω λέξεις κλειδιά: “Hypertension” AND “Neurofibromatosis type 1”. Επιλέχθηκαν άρθρα γραμμένα στην Αγγλική γλώσσα. Αποτελέσματα: Υπολογίζεται ότι ~16% των ασθενών με NF1 εμφανίζουν ΑΥ με την αναλογία κινδύνου (HR) που αντιστοιχεί σε 1,64 σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό να εμφανίζεται αυξημένη τόσο για την ιδιοπαθή όσο και για τη δευτεροπαθή ΑΥ. Αξίζει να σημειωθεί ότι εκ των υπερτασικών ασθενών με NF1 υπολογίζεται πως ~85% εμφανίζει ιδιοπαθή ΑΥ, καθιστώντας την ως την πιο συχνή αιτία ΑΥ μεταξύ των συγκεκριμένων ασθενών, ενώ αυξημένη εμφανίζεται η επίπτωση της δευτεροπαθούς ΑΥ μεταξύ των ασθενών με NF1 (~15%) σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό (~5%). Συμπεράσματα: Η ΑΥ εμφανίζεται με σχετικά υψηλή συχνότητα μεταξύ των ασθενών με NF1 και ο επιπολασμός της αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση της ηλικίας. Η ιδιοπαθής ΑΥ αποτελεί τη κυριότερη μορφή AY που εμφανίζεται σε ασθενείς με NF1, ιδίως ενήλικες, με τους ασθενείς αυτούς να είναι κατά μέσο όρο νεότεροι κατά τη διάγνωση σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό. Η αγγειοπάθεια που εμφανίζουν ασθενείς με NF1 συχνά οδηγεί σε στένωση της νεφρικής αρτηρίας και κατ’ επέκταση σε ΑΥ, η οποία συνήθως εμφανίζεται κατά τη παιδική ή τη νεαρή ενήλικη ζωή, συχνά ακόμα και σε έγκυες. Το φαιοχρωμοκύττωμα αποτελεί μια σπάνια αιτία ΑΥ στο γενικό πληθυσμό, αλλά εμφανίζεται συχνότερα σε ενήλικα άτομα με NF1. Η θεραπεία της ΑΥ σε άτομα που πάσχουν από NF1 εξαρτάται τόσο από το αίτιο της AY όσο και από την ηλικία τους.","Introduction: Neurofibromatosis type 1 (NF1) is an autosomal dominant disorder that is quite common, with an estimated incidence of approximately 1:2.600 to 1:3.000 individuals. The responsible gene is located on the long arm of chromosome 17 (17q11.2) and encodes neurofibromatin, a protein with tumor suppressor activity, which shows higher levels of expression primarily in the nervous system. NF1 is a multisystemic disease with its main manifestations involving skin, neurological and skeletal disorders, leading to significant morbidity or mortality. Other clinical manifestations may include cardiovascular disorders, such as congenital heart disease, vasculopathy and arterial hypertension (HT), which is a relatively common finding among patients with NF1. Purpose: The present work aims to investigate the association between ΗΤ and NF1. Both the incidence and causes of ΗΤ in patients with NF1, as well as therapeutic approaches for optimal blood pressure (BP) control, will be analyzed. Methodology: To achieve the above purpose, a literature review was conducted in the “PubMed” and “UpToDate” databases. More specifically, the search algorithm included the following keywords: “Hypertension” AND “Neurofibromatosis type 1”. Articles written in the English language were selected. Results: It is estimated that ~16% of patients with NF1 develop HT with a hazard ratio (HR) corresponding to 1.64 compared to the general population appearing elevated for both idiopathic and secondary HT. It is worth noting that among hypertensive patients with NF1, it is estimated that ~85% have idiopathic HT, making it the most frequent cause of HT among these patients, while the incidence of secondary HT among patients with NF1 is increased (~15%) compared to the general population (~5%). Conclusions: HT occurs with a relatively high frequency among patients with NF1 and its prevalence increases with increasing age. Idiopathic HT is the major form of HT seen in NF1 patients, especially adults, with these patients being on average younger at diagnosis compared to the general population. The vasculopathy experienced by patients with NF1 often leads to renal artery stenosis and, by extension, HT, which usually occurs during childhood or young adulthood, often even in pregnant women. Phaeochromocytoma is a rare cause of HT in the general population, but occurs more frequently in adults with NF1. Treatment of HT in people with NF1 depends on both the cause of ΗΤ and their age."],"dc:identifier":["uoadl:3422469","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422469"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νευροϊνωμάτωση τύπου 1 και υπέρταση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z"}