{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422672"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422672","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση διαφορετικών ηλικιακών ομάδων προχωρημένης μητρικής ηλικίας στα κλινικά αποτελέσματα κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης με ωάρια δότριας","abstract":"Εισαγωγή: Η δωρεά ωαρίων στην εξωσωματική γονιμοποίηση (donor-In Vitro Fertilisation, d-IVF) εφαρμόζεται ως μια συνήθης πρακτική για την αντιμετώπιση περιστατικών προχωρημένης αναπαραγωγικής ηλικίας. Σύμφωνα με πληθώρα δεδομένων από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, η προχωρημένη μητρική ηλικία αποτελεί σημαντικό αρνητικό παράγοντα για την έκβαση της εγκυμοσύνης, καθώς συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά τη διάρκεια τόσο της κύησης όσο και του τοκετού. Πολυάριθμες μελέτες έχουν καταδείξει συσχετίσεις μεταξύ της προχωρημένης ηλικίας της μητέρας και δυσμενών εκβάσεων της εγκυμοσύνης, όπως η υπέρταση της κύησης, ο διαβήτης κύησης, οι συγγενείς ανωμαλίες και οι αυξημένες πιθανότητες αποβολής. Στο πλαίσιο των διεθνών εξελίξεων, η ελληνική νομοθεσία προχώρησε στην αύξηση του ορίου ηλικίας για την εφαρμογή μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής από τα 50 στα 54 έτη, με την πρόσφατη νομοθετική τροποποίηση. Σκοπός: Η αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων και των αποτελεσμάτων εγκυμοσύνης d-IVF κύκλων σε γυναίκες άνω των 50 και έως των 54 ετών. Μέθοδος: Στην παρούσα μονοκεντρική αναδρομική μελέτη αξιολογήθηκαν 1.285 d-IVF κύκλοι σε περιστατικά υπογονιμότητας με μοναδική αιτιολογία την πολύ προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία. Ο πληθυσμός της μελέτης χωρίστηκε βάση ηλικίας σε δύο ομάδες: 45-49 ετών (ομάδα Α, n=880) και 50-54 ετών (ομάδα Β, n=405). Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν το στάδιο των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, ο αριθμός των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, η ποιότητα των εμβρύων πριν την εμβρυομεταφορά, η θετική-χοριακή γοναδοτροπίνη (Human chorionic gonadotropin, hCG), η κλινική εγκυμοσύνη, η βιώσιμη εγκυμοσύνη στις 12 εβδομάδες, η απώλεια εγκυμοσύνης και η γέννηση ζώντων νεογνών. Αποτελέσματα: Αξιολογήθηκαν συνολικά 1285 κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης με χρήση ωαρίων δότριας. Οκτακόσιες ογδόντα κύκλοι κατανεμήθηκαν στην πρώτη ηλικιακή ομάδα δηλαδή σε αυτή που συμμετείχαν γυναίκες ηλικίας 45-49 ετών (ομάδα Α: 46,86 ± 1,31), ενώ τετρακόσοι πέντε κύκλοι κατανεμήθηκαν στην ηλικιακή ομάδα των 50-54 ετών (ομάδα Β: 51,65 ± 1,6). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ηλικία των δοτριών (25,45 ± 4,13 έναντι 25,47 ± 3,82 p-value =0,78 ), την ημέρα της εμβρυομεταφοράς (Ομάδα Α: 404 στάδιο αυλάκωσης και 476 στάδιο βλαστοκύστης, Ομάδα Β: 197 στάδιο αυλάκωσης και 208 στάδιο βλαστοκύστης, p=0,36), τον αριθμό των εμβρύων που μεταφέρθηκαν (1,9±0,33 έναντι 1,93±0,29, p=0,22) και την ποιότητα των εμβρύων (Ομάδα Α: Καλή: 414, Μέτρια: 402, κακή: 64- Ομάδα Β: καλή: 183, μέτρια: 179, κακή: 43, p=0,13). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας Α και της ομάδας Β όσον αφορά το ποσοστό θετικής hCG 47,84% έναντι 46,67% (421/880 έναντι 189/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,97, 95%CI:0,76-1,24- p=0,85), το ποσοστό κλινικής εγκυμοσύνης 40,45% έναντι 40,25% (356/880 έναντι 163/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,98, 95% CI: 0,77-1,26- p-value=0. 90), ποσοστό βιώσιμης εγκυμοσύνης μετά από 12 εβδομάδες κύησης 31,93% έναντι 29,38% (281/880 έναντι 119/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,88- 95%CI: 0,68-1,15- p-value=0. 36), ποσοστό απώλειας εγκυμοσύνης 34,27% έναντι 39,88% (122/356 έναντι 65/163, αντίστοιχα- ΟR: 1,27- 95%CI: 0,87-1,86- p-value=0,27) ή ποσοστό γεννήσεων ζώντων νεογνών 26,59% έναντι 24,20% (234/880 έναντι 98/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,90- 95%CI: 0,68-1,19- p-value=0,49). Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που παρουσιάζονται στην παρούσα μελέτη καταδεικνύουν ότι μεταξύ των δύο διαφορετικών ηλικιακών ομάδων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε κανένα από τα μέτρα έκβασης. Η εφαρμογή d-IVF σε γυναίκες ηλικίας έως 54 ετών δεν σχετίζεται με υποβάθμιση των κλινικών αποτελεσμάτων. Απαιτείται ενδελεχής διερεύνηση για την θέσπιση του ανώτατου ορίου ηλικίας για την προσφορά υπηρεσιών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με σκοπό την προάσπιση του δικαιώματος της αναπαραγωγικής αυτονομίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η δωρεά ωαρίων στην εξωσωματική γονιμοποίηση (donor-In Vitro Fertilisation, d-IVF) εφαρμόζεται ως μια συνήθης πρακτική για την αντιμετώπιση περιστατικών προχωρημένης αναπαραγωγικής ηλικίας. Σύμφωνα με πληθώρα δεδομένων από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, η προχωρημένη μητρική ηλικία αποτελεί σημαντικό αρνητικό παράγοντα για την έκβαση της εγκυμοσύνης, καθώς συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά τη διάρκεια τόσο της κύησης όσο και του τοκετού. Πολυάριθμες μελέτες έχουν καταδείξει συσχετίσεις μεταξύ της προχωρημένης ηλικίας της μητέρας και δυσμενών εκβάσεων της εγκυμοσύνης, όπως η υπέρταση της κύησης, ο διαβήτης κύησης, οι συγγενείς ανωμαλίες και οι αυξημένες πιθανότητες αποβολής. Στο πλαίσιο των διεθνών εξελίξεων, η ελληνική νομοθεσία προχώρησε στην αύξηση του ορίου ηλικίας για την εφαρμογή μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής από τα 50 στα 54 έτη, με την πρόσφατη νομοθετική τροποποίηση. Σκοπός: Η αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων και των αποτελεσμάτων εγκυμοσύνης d-IVF κύκλων σε γυναίκες άνω των 50 και έως των 54 ετών. Μέθοδος: Στην παρούσα μονοκεντρική αναδρομική μελέτη αξιολογήθηκαν 1.285 d-IVF κύκλοι σε περιστατικά υπογονιμότητας με μοναδική αιτιολογία την πολύ προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία. Ο πληθυσμός της μελέτης χωρίστηκε βάση ηλικίας σε δύο ομάδες: 45-49 ετών (ομάδα Α, n=880) και 50-54 ετών (ομάδα Β, n=405). Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν το στάδιο των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, ο αριθμός των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, η ποιότητα των εμβρύων πριν την εμβρυομεταφορά, η θετική-χοριακή γοναδοτροπίνη (Human chorionic gonadotropin, hCG), η κλινική εγκυμοσύνη, η βιώσιμη εγκυμοσύνη στις 12 εβδομάδες, η απώλεια εγκυμοσύνης και η γέννηση ζώντων νεογνών. Αποτελέσματα: Αξιολογήθηκαν συνολικά 1285 κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης με χρήση ωαρίων δότριας. Οκτακόσιες ογδόντα κύκλοι κατανεμήθηκαν στην πρώτη ηλικιακή ομάδα δηλαδή σε αυτή που συμμετείχαν γυναίκες ηλικίας 45-49 ετών (ομάδα Α: 46,86 ± 1,31), ενώ τετρακόσοι πέντε κύκλοι κατανεμήθηκαν στην ηλικιακή ομάδα των 50-54 ετών (ομάδα Β: 51,65 ± 1,6). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ηλικία των δοτριών (25,45 ± 4,13 έναντι 25,47 ± 3,82 p-value =0,78 ), την ημέρα της εμβρυομεταφοράς (Ομάδα Α: 404 στάδιο αυλάκωσης και 476 στάδιο βλαστοκύστης, Ομάδα Β: 197 στάδιο αυλάκωσης και 208 στάδιο βλαστοκύστης, p=0,36), τον αριθμό των εμβρύων που μεταφέρθηκαν (1,9±0,33 έναντι 1,93±0,29, p=0,22) και την ποιότητα των εμβρύων (Ομάδα Α: Καλή: 414, Μέτρια: 402, κακή: 64- Ομάδα Β: καλή: 183, μέτρια: 179, κακή: 43, p=0,13). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας Α και της ομάδας Β όσον αφορά το ποσοστό θετικής hCG 47,84% έναντι 46,67% (421/880 έναντι 189/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,97, 95%CI:0,76-1,24- p=0,85), το ποσοστό κλινικής εγκυμοσύνης 40,45% έναντι 40,25% (356/880 έναντι 163/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,98, 95% CI: 0,77-1,26- p-value=0. 90), ποσοστό βιώσιμης εγκυμοσύνης μετά από 12 εβδομάδες κύησης 31,93% έναντι 29,38% (281/880 έναντι 119/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,88- 95%CI: 0,68-1,15- p-value=0. 36), ποσοστό απώλειας εγκυμοσύνης 34,27% έναντι 39,88% (122/356 έναντι 65/163, αντίστοιχα- ΟR: 1,27- 95%CI: 0,87-1,86- p-value=0,27) ή ποσοστό γεννήσεων ζώντων νεογνών 26,59% έναντι 24,20% (234/880 έναντι 98/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,90- 95%CI: 0,68-1,19- p-value=0,49). Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που παρουσιάζονται στην παρούσα μελέτη καταδεικνύουν ότι μεταξύ των δύο διαφορετικών ηλικιακών ομάδων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε κανένα από τα μέτρα έκβασης. Η εφαρμογή d-IVF σε γυναίκες ηλικίας έως 54 ετών δεν σχετίζεται με υποβάθμιση των κλινικών αποτελεσμάτων. Απαιτείται ενδελεχής διερεύνηση για την θέσπιση του ανώτατου ορίου ηλικίας για την προσφορά υπηρεσιών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με σκοπό την προάσπιση του δικαιώματος της αναπαραγωγικής αυτονομίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Χαριτάκη Δέσποινα","Charitaki Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422672"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422672","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422672","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422672","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422672","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χαριτάκη Δέσποινα","Charitaki Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422672","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422672"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η δωρεά ωαρίων στην εξωσωματική γονιμοποίηση (donor-In Vitro Fertilisation, d-IVF) εφαρμόζεται ως μια συνήθης πρακτική για την αντιμετώπιση περιστατικών προχωρημένης αναπαραγωγικής ηλικίας. Σύμφωνα με πληθώρα δεδομένων από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, η προχωρημένη μητρική ηλικία αποτελεί σημαντικό αρνητικό παράγοντα για την έκβαση της εγκυμοσύνης, καθώς συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά τη διάρκεια τόσο της κύησης όσο και του τοκετού. Πολυάριθμες μελέτες έχουν καταδείξει συσχετίσεις μεταξύ της προχωρημένης ηλικίας της μητέρας και δυσμενών εκβάσεων της εγκυμοσύνης, όπως η υπέρταση της κύησης, ο διαβήτης κύησης, οι συγγενείς ανωμαλίες και οι αυξημένες πιθανότητες αποβολής. Στο πλαίσιο των διεθνών εξελίξεων, η ελληνική νομοθεσία προχώρησε στην αύξηση του ορίου ηλικίας για την εφαρμογή μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής από τα 50 στα 54 έτη, με την πρόσφατη νομοθετική τροποποίηση. Σκοπός: Η αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων και των αποτελεσμάτων εγκυμοσύνης d-IVF κύκλων σε γυναίκες άνω των 50 και έως των 54 ετών. Μέθοδος: Στην παρούσα μονοκεντρική αναδρομική μελέτη αξιολογήθηκαν 1.285 d-IVF κύκλοι σε περιστατικά υπογονιμότητας με μοναδική αιτιολογία την πολύ προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία. Ο πληθυσμός της μελέτης χωρίστηκε βάση ηλικίας σε δύο ομάδες: 45-49 ετών (ομάδα Α, n=880) και 50-54 ετών (ομάδα Β, n=405). Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν το στάδιο των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, ο αριθμός των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, η ποιότητα των εμβρύων πριν την εμβρυομεταφορά, η θετική-χοριακή γοναδοτροπίνη (Human chorionic gonadotropin, hCG), η κλινική εγκυμοσύνη, η βιώσιμη εγκυμοσύνη στις 12 εβδομάδες, η απώλεια εγκυμοσύνης και η γέννηση ζώντων νεογνών. Αποτελέσματα: Αξιολογήθηκαν συνολικά 1285 κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης με χρήση ωαρίων δότριας. Οκτακόσιες ογδόντα κύκλοι κατανεμήθηκαν στην πρώτη ηλικιακή ομάδα δηλαδή σε αυτή που συμμετείχαν γυναίκες ηλικίας 45-49 ετών (ομάδα Α: 46,86 ± 1,31), ενώ τετρακόσοι πέντε κύκλοι κατανεμήθηκαν στην ηλικιακή ομάδα των 50-54 ετών (ομάδα Β: 51,65 ± 1,6). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ηλικία των δοτριών (25,45 ± 4,13 έναντι 25,47 ± 3,82 p-value =0,78 ), την ημέρα της εμβρυομεταφοράς (Ομάδα Α: 404 στάδιο αυλάκωσης και 476 στάδιο βλαστοκύστης, Ομάδα Β: 197 στάδιο αυλάκωσης και 208 στάδιο βλαστοκύστης, p=0,36), τον αριθμό των εμβρύων που μεταφέρθηκαν (1,9±0,33 έναντι 1,93±0,29, p=0,22) και την ποιότητα των εμβρύων (Ομάδα Α: Καλή: 414, Μέτρια: 402, κακή: 64- Ομάδα Β: καλή: 183, μέτρια: 179, κακή: 43, p=0,13). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας Α και της ομάδας Β όσον αφορά το ποσοστό θετικής hCG 47,84% έναντι 46,67% (421/880 έναντι 189/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,97, 95%CI:0,76-1,24- p=0,85), το ποσοστό κλινικής εγκυμοσύνης 40,45% έναντι 40,25% (356/880 έναντι 163/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,98, 95% CI: 0,77-1,26- p-value=0. 90), ποσοστό βιώσιμης εγκυμοσύνης μετά από 12 εβδομάδες κύησης 31,93% έναντι 29,38% (281/880 έναντι 119/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,88- 95%CI: 0,68-1,15- p-value=0. 36), ποσοστό απώλειας εγκυμοσύνης 34,27% έναντι 39,88% (122/356 έναντι 65/163, αντίστοιχα- ΟR: 1,27- 95%CI: 0,87-1,86- p-value=0,27) ή ποσοστό γεννήσεων ζώντων νεογνών 26,59% έναντι 24,20% (234/880 έναντι 98/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,90- 95%CI: 0,68-1,19- p-value=0,49). Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που παρουσιάζονται στην παρούσα μελέτη καταδεικνύουν ότι μεταξύ των δύο διαφορετικών ηλικιακών ομάδων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε κανένα από τα μέτρα έκβασης. Η εφαρμογή d-IVF σε γυναίκες ηλικίας έως 54 ετών δεν σχετίζεται με υποβάθμιση των κλινικών αποτελεσμάτων. Απαιτείται ενδελεχής διερεύνηση για την θέσπιση του ανώτατου ορίου ηλικίας για την προσφορά υπηρεσιών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με σκοπό την προάσπιση του δικαιώματος της αναπαραγωγικής αυτονομίας.","Introduction : Oocyte donation for IVF (donor-In Vitro Fertilisation, d-IVF) is widely employed as a standard therapeutic approach for managing cases of advanced maternal age. A wealth of data from the international scientific community shows that advanced maternal age is a negative factor in pregnancy, as it is correlated with complications during pregnancy and childbirth. Many studies have associated adverse pregnancy outcomes such as hypertension, diabetes, congenital anomalies and miscarriage with advanced maternal age. Greek legislation, in line with international developments, has increased the age limit for assisted reproduction from 50 to 54 years in the latest legislative amendment. Aim : To evaluate the clinical and pregnancy outcomes of donor-IVF cycles in women over 50 to 54 years of age. Methods : In this single-centre retrospective study, 1285 d-IVF cycles were evaluated in single etiology infertility cases of very advanced reproductive age. The study population was divided into two age groups: 45-49 years (group A, n=880) and 50-54 years (group B, n=405). The outcomes evaluated were the number of embryos transferred, the embryo stage at embryo transfer, the quality of embryos transferred, positive hCG, clinical pregnancy, viable pregnancy at 12 weeks, pregnancy loss and live birth. Results : A total of 1285 women undergoing donor IVF cycles were evaluated. Eight-hundred-eighty women were between 45-49 years old (Group A: 46,86 ± 1,31) while four-hundred and five were between 50-54 years old (Group B: 51,65 ±1,6). No statistically significant difference was observed regarding donor’s age (25.45 ± 4.13 vs 25.47 ± 3.82 p-value =0.78 ), day of ET (Group A: 404 cleavage and 476 blastocyst transfers; Group B: 197 cleavage and 208 blastocyst transfers; p=0.36), number of embryos transferred (1.9±0.33 vs 1.93±0.29; p=0.22) and embryo quality (Group A: Good: 414, Fair: 402, Poor: 64; Group B: Good: 183, Fair: 179; Poor: 43; p=0.13). No statistically significant difference was observed between Group A and Group B regarding positive hCG rate (421/880 vs 189/405, respectively; OR: 0.97; 95%CI:0.76-1.24; p=0.85), clinical pregnancy rate 40,45% vs 40,25% (356/880 vs 163/405, respectively; ΟR: 0.98; 95%CI: 0.77-1.26; p-value=0.90), viable pregnancy rate following 12 weeks of gestation 31,93% vs 29,38% (281/880 vs 119/405, respectively; ΟR: 0.88; 95%CI: 0.68-1.15; p-value=0.36), pregnancy loss rate 34,27% vs 39,88% (122/356 vs 65/163, respectively; ΟR: 1.27; 95%CI: 0.87-1.86; p-value=0.27) or live-birth rate 26,59% vs 24,20% (234/880 vs 98/405, respectively; ΟR: 0.90; 95%CI: 0.68-1.19; p-value=0.49). Conclusions : The data presented in this study demonstrate that no statistically significant differences were observed between the two different age groups on any of the outcome measures. The application of d-IVF in women aged up to 54 years was not associated with a deterioration in clinical outcomes. Thorough investigation is required to establish the maximum age limit for the provision of medically assisted reproductive services in order to protect the right to reproductive autonomy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση διαφορετικών ηλικιακών ομάδων προχωρημένης μητρικής ηλικίας στα κλινικά αποτελέσματα κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης με ωάρια δότριας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χαριτάκη Δέσποινα","Charitaki Despoina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η δωρεά ωαρίων στην εξωσωματική γονιμοποίηση (donor-In Vitro Fertilisation, d-IVF) εφαρμόζεται ως μια συνήθης πρακτική για την αντιμετώπιση περιστατικών προχωρημένης αναπαραγωγικής ηλικίας. Σύμφωνα με πληθώρα δεδομένων από τη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, η προχωρημένη μητρική ηλικία αποτελεί σημαντικό αρνητικό παράγοντα για την έκβαση της εγκυμοσύνης, καθώς συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών κατά τη διάρκεια τόσο της κύησης όσο και του τοκετού. Πολυάριθμες μελέτες έχουν καταδείξει συσχετίσεις μεταξύ της προχωρημένης ηλικίας της μητέρας και δυσμενών εκβάσεων της εγκυμοσύνης, όπως η υπέρταση της κύησης, ο διαβήτης κύησης, οι συγγενείς ανωμαλίες και οι αυξημένες πιθανότητες αποβολής. Στο πλαίσιο των διεθνών εξελίξεων, η ελληνική νομοθεσία προχώρησε στην αύξηση του ορίου ηλικίας για την εφαρμογή μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής από τα 50 στα 54 έτη, με την πρόσφατη νομοθετική τροποποίηση. Σκοπός: Η αξιολόγηση των κλινικών αποτελεσμάτων και των αποτελεσμάτων εγκυμοσύνης d-IVF κύκλων σε γυναίκες άνω των 50 και έως των 54 ετών. Μέθοδος: Στην παρούσα μονοκεντρική αναδρομική μελέτη αξιολογήθηκαν 1.285 d-IVF κύκλοι σε περιστατικά υπογονιμότητας με μοναδική αιτιολογία την πολύ προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία. Ο πληθυσμός της μελέτης χωρίστηκε βάση ηλικίας σε δύο ομάδες: 45-49 ετών (ομάδα Α, n=880) και 50-54 ετών (ομάδα Β, n=405). Τα αποτελέσματα που αξιολογήθηκαν ήταν το στάδιο των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, ο αριθμός των εμβρύων κατά την εμβρυομεταφορά, η ποιότητα των εμβρύων πριν την εμβρυομεταφορά, η θετική-χοριακή γοναδοτροπίνη (Human chorionic gonadotropin, hCG), η κλινική εγκυμοσύνη, η βιώσιμη εγκυμοσύνη στις 12 εβδομάδες, η απώλεια εγκυμοσύνης και η γέννηση ζώντων νεογνών. Αποτελέσματα: Αξιολογήθηκαν συνολικά 1285 κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης με χρήση ωαρίων δότριας. Οκτακόσιες ογδόντα κύκλοι κατανεμήθηκαν στην πρώτη ηλικιακή ομάδα δηλαδή σε αυτή που συμμετείχαν γυναίκες ηλικίας 45-49 ετών (ομάδα Α: 46,86 ± 1,31), ενώ τετρακόσοι πέντε κύκλοι κατανεμήθηκαν στην ηλικιακή ομάδα των 50-54 ετών (ομάδα Β: 51,65 ± 1,6). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά όσον αφορά την ηλικία των δοτριών (25,45 ± 4,13 έναντι 25,47 ± 3,82 p-value =0,78 ), την ημέρα της εμβρυομεταφοράς (Ομάδα Α: 404 στάδιο αυλάκωσης και 476 στάδιο βλαστοκύστης, Ομάδα Β: 197 στάδιο αυλάκωσης και 208 στάδιο βλαστοκύστης, p=0,36), τον αριθμό των εμβρύων που μεταφέρθηκαν (1,9±0,33 έναντι 1,93±0,29, p=0,22) και την ποιότητα των εμβρύων (Ομάδα Α: Καλή: 414, Μέτρια: 402, κακή: 64- Ομάδα Β: καλή: 183, μέτρια: 179, κακή: 43, p=0,13). Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ της ομάδας Α και της ομάδας Β όσον αφορά το ποσοστό θετικής hCG 47,84% έναντι 46,67% (421/880 έναντι 189/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,97, 95%CI:0,76-1,24- p=0,85), το ποσοστό κλινικής εγκυμοσύνης 40,45% έναντι 40,25% (356/880 έναντι 163/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,98, 95% CI: 0,77-1,26- p-value=0. 90), ποσοστό βιώσιμης εγκυμοσύνης μετά από 12 εβδομάδες κύησης 31,93% έναντι 29,38% (281/880 έναντι 119/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,88- 95%CI: 0,68-1,15- p-value=0. 36), ποσοστό απώλειας εγκυμοσύνης 34,27% έναντι 39,88% (122/356 έναντι 65/163, αντίστοιχα- ΟR: 1,27- 95%CI: 0,87-1,86- p-value=0,27) ή ποσοστό γεννήσεων ζώντων νεογνών 26,59% έναντι 24,20% (234/880 έναντι 98/405, αντίστοιχα- ΟR: 0,90- 95%CI: 0,68-1,19- p-value=0,49). Συμπεράσματα: Τα δεδομένα που παρουσιάζονται στην παρούσα μελέτη καταδεικνύουν ότι μεταξύ των δύο διαφορετικών ηλικιακών ομάδων δεν παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές σε κανένα από τα μέτρα έκβασης. Η εφαρμογή d-IVF σε γυναίκες ηλικίας έως 54 ετών δεν σχετίζεται με υποβάθμιση των κλινικών αποτελεσμάτων. Απαιτείται ενδελεχής διερεύνηση για την θέσπιση του ανώτατου ορίου ηλικίας για την προσφορά υπηρεσιών ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής με σκοπό την προάσπιση του δικαιώματος της αναπαραγωγικής αυτονομίας.","Introduction : Oocyte donation for IVF (donor-In Vitro Fertilisation, d-IVF) is widely employed as a standard therapeutic approach for managing cases of advanced maternal age. A wealth of data from the international scientific community shows that advanced maternal age is a negative factor in pregnancy, as it is correlated with complications during pregnancy and childbirth. Many studies have associated adverse pregnancy outcomes such as hypertension, diabetes, congenital anomalies and miscarriage with advanced maternal age. Greek legislation, in line with international developments, has increased the age limit for assisted reproduction from 50 to 54 years in the latest legislative amendment. Aim : To evaluate the clinical and pregnancy outcomes of donor-IVF cycles in women over 50 to 54 years of age. Methods : In this single-centre retrospective study, 1285 d-IVF cycles were evaluated in single etiology infertility cases of very advanced reproductive age. The study population was divided into two age groups: 45-49 years (group A, n=880) and 50-54 years (group B, n=405). The outcomes evaluated were the number of embryos transferred, the embryo stage at embryo transfer, the quality of embryos transferred, positive hCG, clinical pregnancy, viable pregnancy at 12 weeks, pregnancy loss and live birth. Results : A total of 1285 women undergoing donor IVF cycles were evaluated. Eight-hundred-eighty women were between 45-49 years old (Group A: 46,86 ± 1,31) while four-hundred and five were between 50-54 years old (Group B: 51,65 ±1,6). No statistically significant difference was observed regarding donor’s age (25.45 ± 4.13 vs 25.47 ± 3.82 p-value =0.78 ), day of ET (Group A: 404 cleavage and 476 blastocyst transfers; Group B: 197 cleavage and 208 blastocyst transfers; p=0.36), number of embryos transferred (1.9±0.33 vs 1.93±0.29; p=0.22) and embryo quality (Group A: Good: 414, Fair: 402, Poor: 64; Group B: Good: 183, Fair: 179; Poor: 43; p=0.13). No statistically significant difference was observed between Group A and Group B regarding positive hCG rate (421/880 vs 189/405, respectively; OR: 0.97; 95%CI:0.76-1.24; p=0.85), clinical pregnancy rate 40,45% vs 40,25% (356/880 vs 163/405, respectively; ΟR: 0.98; 95%CI: 0.77-1.26; p-value=0.90), viable pregnancy rate following 12 weeks of gestation 31,93% vs 29,38% (281/880 vs 119/405, respectively; ΟR: 0.88; 95%CI: 0.68-1.15; p-value=0.36), pregnancy loss rate 34,27% vs 39,88% (122/356 vs 65/163, respectively; ΟR: 1.27; 95%CI: 0.87-1.86; p-value=0.27) or live-birth rate 26,59% vs 24,20% (234/880 vs 98/405, respectively; ΟR: 0.90; 95%CI: 0.68-1.19; p-value=0.49). Conclusions : The data presented in this study demonstrate that no statistically significant differences were observed between the two different age groups on any of the outcome measures. The application of d-IVF in women aged up to 54 years was not associated with a deterioration in clinical outcomes. Thorough investigation is required to establish the maximum age limit for the provision of medically assisted reproductive services in order to protect the right to reproductive autonomy."],"dc:identifier":["uoadl:3422672","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422672"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η επίδραση διαφορετικών ηλικιακών ομάδων προχωρημένης μητρικής ηλικίας στα κλινικά αποτελέσματα κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης με ωάρια δότριας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z"}