{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422677"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422677","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Mealtime behaviors in infancy and autism spectrum disorder (ASD): a systematic review","abstract":"Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της διατροφικής συμπεριφοράς των βρεφών ηλικίας 0-2 ετών και του αυτισμού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ανησυχίες των γονέων, των οποίων τα παιδιά αργότερα διαγνώστηκαν ως αυτιστικά, μπορεί να ξεκινούν από την πρώτη εβδομάδα και να αυξάνονται κλιμακωτά και σημαντικά κατά τον πρώτο και δεύτερο έτος ζωής του βρέφους. Οι δυσκολίες αυτές επικεντρώνονται στον θηλασμό, την εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, στη σχέση μεταξύ βρέφους και φροντιστή και στις σιτιστικές πρακτικές που εφαρμόζουν οι γονείς. Πιο συγκεκριμένα, τα ανοργάνωτα πρότυπα συμπεριφοράς κατά τον θηλασμό, η μειωμένη χρονικά περίοδος και η πρόωρη διακοπή αυτού συνδέονται με μεγαλύτερες πιθανότητες διάγνωσης αυτισμού. Αργότερα, η πρώιμη εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, η δυσκολία στην αποδοχή νέων φαγητών, η άρνηση φαγητού, οι εκρήξεις στην διαφορετική παρουσίαση των φαγητών, η αυξημένη αντιδραστικότητα κατά την διάρκεια των γευμάτων είναι πολύ πιο συχνά στα αυτιστικά παιδιά σε σχέση με τα παιδιά που θα έχουν μία νευροτυπική ανάπτυξη. Συμπερασματικά, η παρουσία σοβαρών διατροφικών προβλημάτων ή συμπεριφορών κατά τη βρεφική ηλικία θα πρέπει να είναι προειδοποιητικό σήμα για τους επαγγελματίες, τους παιδιάτρους και τους γονείς ως μία υποβόσκουσα διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Ως εκ τούτου, η γνώση και παρατήρηση αυτών των συμπεριφορών σίτισης, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και μετέπειτα η πρώιμη παρέμβαση και ψυχοεκπαίδευση στους φροντιστές κρίνονται απαραίτητες διεργασίες όχι μόνο για την παρέμβαση σίτισης αλλά και για την ολιστική ανάπτυξη των παιδιών.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της διατροφικής συμπεριφοράς των βρεφών ηλικίας 0-2 ετών και του αυτισμού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ανησυχίες των γονέων, των οποίων τα παιδιά αργότερα διαγνώστηκαν ως αυτιστικά, μπορεί να ξεκινούν από την πρώτη εβδομάδα και να αυξάνονται κλιμακωτά και σημαντικά κατά τον πρώτο και δεύτερο έτος ζωής του βρέφους. Οι δυσκολίες αυτές επικεντρώνονται στον θηλασμό, την εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, στη σχέση μεταξύ βρέφους και φροντιστή και στις σιτιστικές πρακτικές που εφαρμόζουν οι γονείς. Πιο συγκεκριμένα, τα ανοργάνωτα πρότυπα συμπεριφοράς κατά τον θηλασμό, η μειωμένη χρονικά περίοδος και η πρόωρη διακοπή αυτού συνδέονται με μεγαλύτερες πιθανότητες διάγνωσης αυτισμού. Αργότερα, η πρώιμη εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, η δυσκολία στην αποδοχή νέων φαγητών, η άρνηση φαγητού, οι εκρήξεις στην διαφορετική παρουσίαση των φαγητών, η αυξημένη αντιδραστικότητα κατά την διάρκεια των γευμάτων είναι πολύ πιο συχνά στα αυτιστικά παιδιά σε σχέση με τα παιδιά που θα έχουν μία νευροτυπική ανάπτυξη. Συμπερασματικά, η παρουσία σοβαρών διατροφικών προβλημάτων ή συμπεριφορών κατά τη βρεφική ηλικία θα πρέπει να είναι προειδοποιητικό σήμα για τους επαγγελματίες, τους παιδιάτρους και τους γονείς ως μία υποβόσκουσα διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Ως εκ τούτου, η γνώση και παρατήρηση αυτών των συμπεριφορών σίτισης, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και μετέπειτα η πρώιμη παρέμβαση και ψυχοεκπαίδευση στους φροντιστές κρίνονται απαραίτητες διεργασίες όχι μόνο για την παρέμβαση σίτισης αλλά και για την ολιστική ανάπτυξη των παιδιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολυχρόνης Κωνσταντίνος","Polychronis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422677"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422677","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422677","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422677","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422677","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολυχρόνης Κωνσταντίνος","Polychronis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422677"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της διατροφικής συμπεριφοράς των βρεφών ηλικίας 0-2 ετών και του αυτισμού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ανησυχίες των γονέων, των οποίων τα παιδιά αργότερα διαγνώστηκαν ως αυτιστικά, μπορεί να ξεκινούν από την πρώτη εβδομάδα και να αυξάνονται κλιμακωτά και σημαντικά κατά τον πρώτο και δεύτερο έτος ζωής του βρέφους. Οι δυσκολίες αυτές επικεντρώνονται στον θηλασμό, την εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, στη σχέση μεταξύ βρέφους και φροντιστή και στις σιτιστικές πρακτικές που εφαρμόζουν οι γονείς. Πιο συγκεκριμένα, τα ανοργάνωτα πρότυπα συμπεριφοράς κατά τον θηλασμό, η μειωμένη χρονικά περίοδος και η πρόωρη διακοπή αυτού συνδέονται με μεγαλύτερες πιθανότητες διάγνωσης αυτισμού. Αργότερα, η πρώιμη εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, η δυσκολία στην αποδοχή νέων φαγητών, η άρνηση φαγητού, οι εκρήξεις στην διαφορετική παρουσίαση των φαγητών, η αυξημένη αντιδραστικότητα κατά την διάρκεια των γευμάτων είναι πολύ πιο συχνά στα αυτιστικά παιδιά σε σχέση με τα παιδιά που θα έχουν μία νευροτυπική ανάπτυξη. Συμπερασματικά, η παρουσία σοβαρών διατροφικών προβλημάτων ή συμπεριφορών κατά τη βρεφική ηλικία θα πρέπει να είναι προειδοποιητικό σήμα για τους επαγγελματίες, τους παιδιάτρους και τους γονείς ως μία υποβόσκουσα διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Ως εκ τούτου, η γνώση και παρατήρηση αυτών των συμπεριφορών σίτισης, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και μετέπειτα η πρώιμη παρέμβαση και ψυχοεκπαίδευση στους φροντιστές κρίνονται απαραίτητες διεργασίες όχι μόνο για την παρέμβαση σίτισης αλλά και για την ολιστική ανάπτυξη των παιδιών.","The purpose of this systematic review is to explore the relationship between the feeding behavior of infants aged 0-2 years and autism. The findings indicate that parental concerns, whose children were later diagnosed with autism, may start from the first week and progressively increase significantly during the first and second year of the infant's life. These difficulties are centered on breastfeeding, the introduction of complementary foods, the infant-caregiver relationship, and the feeding practices implemented by the parents. More specifically, disorganized feeding behavior patterns during breastfeeding, shorter breastfeeding duration, and early cessation are associated with higher chances of an autism diagnosis. Later on, early introduction to complementary foods, difficulty in accepting new foods, food refusal, tantrums in response to different food presentations, and increased reactivity during meals are much more frequent in autistic children compared to children with typical neurodevelopment. In conclusion, the presence of severe feeding problems or behaviors in infancy should be a warning sign for professionals, pediatricians, and parents as an underlying autism spectrum disorder. Therefore, the awareness and observation of these feeding behaviors, early detection and diagnosis, followed by early intervention and psychoeducation for caregivers, are deemed essential processes not only for feeding intervention but also for the holistic development of the children."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Mealtime behaviors in infancy and autism spectrum disorder (ASD): a systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολυχρόνης Κωνσταντίνος","Polychronis Konstantinos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση της σχέσης μεταξύ της διατροφικής συμπεριφοράς των βρεφών ηλικίας 0-2 ετών και του αυτισμού. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ανησυχίες των γονέων, των οποίων τα παιδιά αργότερα διαγνώστηκαν ως αυτιστικά, μπορεί να ξεκινούν από την πρώτη εβδομάδα και να αυξάνονται κλιμακωτά και σημαντικά κατά τον πρώτο και δεύτερο έτος ζωής του βρέφους. Οι δυσκολίες αυτές επικεντρώνονται στον θηλασμό, την εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, στη σχέση μεταξύ βρέφους και φροντιστή και στις σιτιστικές πρακτικές που εφαρμόζουν οι γονείς. Πιο συγκεκριμένα, τα ανοργάνωτα πρότυπα συμπεριφοράς κατά τον θηλασμό, η μειωμένη χρονικά περίοδος και η πρόωρη διακοπή αυτού συνδέονται με μεγαλύτερες πιθανότητες διάγνωσης αυτισμού. Αργότερα, η πρώιμη εισαγωγή στις συμπληρωματικές τροφές, η δυσκολία στην αποδοχή νέων φαγητών, η άρνηση φαγητού, οι εκρήξεις στην διαφορετική παρουσίαση των φαγητών, η αυξημένη αντιδραστικότητα κατά την διάρκεια των γευμάτων είναι πολύ πιο συχνά στα αυτιστικά παιδιά σε σχέση με τα παιδιά που θα έχουν μία νευροτυπική ανάπτυξη. Συμπερασματικά, η παρουσία σοβαρών διατροφικών προβλημάτων ή συμπεριφορών κατά τη βρεφική ηλικία θα πρέπει να είναι προειδοποιητικό σήμα για τους επαγγελματίες, τους παιδιάτρους και τους γονείς ως μία υποβόσκουσα διαταραχή αυτιστικού φάσματος. Ως εκ τούτου, η γνώση και παρατήρηση αυτών των συμπεριφορών σίτισης, η πρώιμη ανίχνευση και διάγνωση και μετέπειτα η πρώιμη παρέμβαση και ψυχοεκπαίδευση στους φροντιστές κρίνονται απαραίτητες διεργασίες όχι μόνο για την παρέμβαση σίτισης αλλά και για την ολιστική ανάπτυξη των παιδιών.","The purpose of this systematic review is to explore the relationship between the feeding behavior of infants aged 0-2 years and autism. The findings indicate that parental concerns, whose children were later diagnosed with autism, may start from the first week and progressively increase significantly during the first and second year of the infant's life. These difficulties are centered on breastfeeding, the introduction of complementary foods, the infant-caregiver relationship, and the feeding practices implemented by the parents. More specifically, disorganized feeding behavior patterns during breastfeeding, shorter breastfeeding duration, and early cessation are associated with higher chances of an autism diagnosis. Later on, early introduction to complementary foods, difficulty in accepting new foods, food refusal, tantrums in response to different food presentations, and increased reactivity during meals are much more frequent in autistic children compared to children with typical neurodevelopment. In conclusion, the presence of severe feeding problems or behaviors in infancy should be a warning sign for professionals, pediatricians, and parents as an underlying autism spectrum disorder. Therefore, the awareness and observation of these feeding behaviors, early detection and diagnosis, followed by early intervention and psychoeducation for caregivers, are deemed essential processes not only for feeding intervention but also for the holistic development of the children."],"dc:identifier":["uoadl:3422677","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422677"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Mealtime behaviors in infancy and autism spectrum disorder (ASD): a systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z"}