{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422696"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422696","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Θεραπεία υπέρτασης λευκής μπλούζας - Ανασκόπηση","abstract":"Η υπέρταση της λευκής μπλούζας (WCH) αποτελεί ενδιάμεσο φαινότυπο υπέρτασης που χαρακτηρίζεται από αυξημένη αρτηριακή πίεση (ΑΠ) στο ιατρείο ( ≥140 mmHg συστολική ή/και ≥90 mmHg διαστολική), με φυσιολογικές τιμές ΑΠ στις μετρήσεις εκτός ιατρείου, δηλαδή σε μετρήσεις στο σπίτι(<135/85 mm Hg) ή σε περιπατητική 24ωρη καταγραφή ΑΠ(<130 mmHg συστολική και <80 mmHg διαστολική) .Ο φαινότυπος αυτός παρατηρείται σε ποσοστό 15-30% των ασθενών που εξετάζονται στα ιατρεία υπέρτασης, ωστόσο η επαναληψιμότητά του είναι μέτρια. Τα τελευταία έτη υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον σχετικά με την καρδιαγγειακή προγνωστική του αξία και την αναγκαιότητα έναρξης φαρμακευτικής θεραπείας. Σε αυτό συμβάλλει το γεγονός ότι τα αποτελέσματα των διαθέσιμων μελετών παρουσιάζουν ετερογένεια. Ωστόσο, αυξανόμενα δεδομένα δείχνουν ότι άτομα με WCH συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική ΑΠ, εμφανίζουν μεγαλύτερη επίπτωση μεταβολικών διαταραχών, κίνδυνο μελλοντικής εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη, μεγαλύτερη συχνότητα ανεύρεσης ασυμπτωματικής βλάβης οργάνων-στόχων, υψηλότερα επίπεδα ΑΠ στις εκτός ιατρείου εκτιμήσεις (ανώτερο φυσιολογικό εύρος), κίνδυνο μετάπτωσης σε εμμένουσα υπέρταση. Όμως, το ισχυρότερο επιχείρημα για τη μη ‘αθωότητα’ της WCH είναι ότι συνδέεται με δυσμενέστερη καρδιαγγειακή πρόγνωση συγκριτικά με τα φυσιολογικά επίπεδα ΑΠ (εντός και εκτός ιατρείου) στις περισσότερες διαθέσιμες προοπτικές μελέτες έκβασης που αφορούν μη θεραπευόμενα άτομα. Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχουν ειδικές μελέτες και συγκεκριμένη τεκμηρίωση για το όφελος της φαρμακευτικής αντιυπερτασικής θεραπείας αποκλειστικά σε άτομα με WCH. Παρόλα αυτά, τα άτομα με WCH έχουν αποτελέσει ένα σημαντικό ποσοστό των ατόμων που έχουν συμπεριληφθεί στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που τεκμηρίωσαν το όφελος της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής σε άτομα με υπέρταση (βασισμένη σε μετρήσεις ΑΠ στο ιατρείο).","abstract_html":"Η υπέρταση της λευκής μπλούζας (WCH) αποτελεί ενδιάμεσο φαινότυπο υπέρτασης που χαρακτηρίζεται από αυξημένη αρτηριακή πίεση (ΑΠ) στο ιατρείο ( ≥140 mmHg συστολική ή/και ≥90 mmHg διαστολική), με φυσιολογικές τιμές ΑΠ στις μετρήσεις εκτός ιατρείου, δηλαδή σε μετρήσεις στο σπίτι(&lt;135/85 mm Hg) ή σε περιπατητική 24ωρη καταγραφή ΑΠ(&lt;130 mmHg συστολική και &lt;80 mmHg διαστολική) .Ο φαινότυπος αυτός παρατηρείται σε ποσοστό 15-30% των ασθενών που εξετάζονται στα ιατρεία υπέρτασης, ωστόσο η επαναληψιμότητά του είναι μέτρια. Τα τελευταία έτη υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον σχετικά με την καρδιαγγειακή προγνωστική του αξία και την αναγκαιότητα έναρξης φαρμακευτικής θεραπείας. Σε αυτό συμβάλλει το γεγονός ότι τα αποτελέσματα των διαθέσιμων μελετών παρουσιάζουν ετερογένεια. Ωστόσο, αυξανόμενα δεδομένα δείχνουν ότι άτομα με WCH συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική ΑΠ, εμφανίζουν μεγαλύτερη επίπτωση μεταβολικών διαταραχών, κίνδυνο μελλοντικής εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη, μεγαλύτερη συχνότητα ανεύρεσης ασυμπτωματικής βλάβης οργάνων-στόχων, υψηλότερα επίπεδα ΑΠ στις εκτός ιατρείου εκτιμήσεις (ανώτερο φυσιολογικό εύρος), κίνδυνο μετάπτωσης σε εμμένουσα υπέρταση. Όμως, το ισχυρότερο επιχείρημα για τη μη ‘αθωότητα’ της WCH είναι ότι συνδέεται με δυσμενέστερη καρδιαγγειακή πρόγνωση συγκριτικά με τα φυσιολογικά επίπεδα ΑΠ (εντός και εκτός ιατρείου) στις περισσότερες διαθέσιμες προοπτικές μελέτες έκβασης που αφορούν μη θεραπευόμενα άτομα. Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχουν ειδικές μελέτες και συγκεκριμένη τεκμηρίωση για το όφελος της φαρμακευτικής αντιυπερτασικής θεραπείας αποκλειστικά σε άτομα με WCH. Παρόλα αυτά, τα άτομα με WCH έχουν αποτελέσει ένα σημαντικό ποσοστό των ατόμων που έχουν συμπεριληφθεί στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που τεκμηρίωσαν το όφελος της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής σε άτομα με υπέρταση (βασισμένη σε μετρήσεις ΑΠ στο ιατρείο).","abstract_has_math":false,"creators":["Παππάς Αλέξανδρος","Pappas Alexandros"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422696"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422696","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422696","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422696","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422696","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππάς Αλέξανδρος","Pappas Alexandros"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422696","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422696"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπέρταση της λευκής μπλούζας (WCH) αποτελεί ενδιάμεσο φαινότυπο υπέρτασης που χαρακτηρίζεται από αυξημένη αρτηριακή πίεση (ΑΠ) στο ιατρείο ( ≥140 mmHg συστολική ή/και ≥90 mmHg διαστολική), με φυσιολογικές τιμές ΑΠ στις μετρήσεις εκτός ιατρείου, δηλαδή σε μετρήσεις στο σπίτι(<135/85 mm Hg) ή σε περιπατητική 24ωρη καταγραφή ΑΠ(<130 mmHg συστολική και <80 mmHg διαστολική) .Ο φαινότυπος αυτός παρατηρείται σε ποσοστό 15-30% των ασθενών που εξετάζονται στα ιατρεία υπέρτασης, ωστόσο η επαναληψιμότητά του είναι μέτρια. Τα τελευταία έτη υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον σχετικά με την καρδιαγγειακή προγνωστική του αξία και την αναγκαιότητα έναρξης φαρμακευτικής θεραπείας. Σε αυτό συμβάλλει το γεγονός ότι τα αποτελέσματα των διαθέσιμων μελετών παρουσιάζουν ετερογένεια. Ωστόσο, αυξανόμενα δεδομένα δείχνουν ότι άτομα με WCH συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική ΑΠ, εμφανίζουν μεγαλύτερη επίπτωση μεταβολικών διαταραχών, κίνδυνο μελλοντικής εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη, μεγαλύτερη συχνότητα ανεύρεσης ασυμπτωματικής βλάβης οργάνων-στόχων, υψηλότερα επίπεδα ΑΠ στις εκτός ιατρείου εκτιμήσεις (ανώτερο φυσιολογικό εύρος), κίνδυνο μετάπτωσης σε εμμένουσα υπέρταση. Όμως, το ισχυρότερο επιχείρημα για τη μη ‘αθωότητα’ της WCH είναι ότι συνδέεται με δυσμενέστερη καρδιαγγειακή πρόγνωση συγκριτικά με τα φυσιολογικά επίπεδα ΑΠ (εντός και εκτός ιατρείου) στις περισσότερες διαθέσιμες προοπτικές μελέτες έκβασης που αφορούν μη θεραπευόμενα άτομα. Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχουν ειδικές μελέτες και συγκεκριμένη τεκμηρίωση για το όφελος της φαρμακευτικής αντιυπερτασικής θεραπείας αποκλειστικά σε άτομα με WCH. Παρόλα αυτά, τα άτομα με WCH έχουν αποτελέσει ένα σημαντικό ποσοστό των ατόμων που έχουν συμπεριληφθεί στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που τεκμηρίωσαν το όφελος της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής σε άτομα με υπέρταση (βασισμένη σε μετρήσεις ΑΠ στο ιατρείο).","White-coat hypertension (WCH) is an intermediate hypertension phenotype characterized by elevated blood pressure (BP) in the office (≥140 mmHg systolic and/or ≥90 mmHg diastolic), with normal BP values in out-of-office measurements, i.e. home measurements (<135/85 mmHg) or ambulatory BP recording (<130mmHg systolic and <80 mmHg diastolic). This phenotype is observed in 15-30% of patients seen in hypertension clinics, but its repeatability is moderate. In recent years there has been increasing interest in its cardiovascular prognostic value and the need to initiate drug therapy. The fact that the results of the available studies are heterogeneous contributes to this. However, increasing evidence suggests that individuals with WCH compared to individuals with normal BP have a higher incidence of metabolic disorders, risk of future diabetes mellitus, higher incidence of asymptomatic target organ damage, higher BP levels in out-of-office assessments (upper normal range), risk of progression to sustained hypertension. However, the strongest argument against the 'innocence' of WCH is that it is associated with a worse cardiovascular prognosis compared to normal BP levels (in and out of hospital) in most available prospective outcome studies of untreated subjects. On the other hand, there are no specific studies and no specific evidence for the benefit of antihypertensive medication exclusively in people with WCH. Nevertheless, patients with WCH have constituted a significant proportion of people included in randomized clinical trials documenting the benefit of antihypertensive medication in people with hypertension (based on office BP measurements)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Θεραπεία υπέρτασης λευκής μπλούζας - Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππάς Αλέξανδρος","Pappas Alexandros"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η υπέρταση της λευκής μπλούζας (WCH) αποτελεί ενδιάμεσο φαινότυπο υπέρτασης που χαρακτηρίζεται από αυξημένη αρτηριακή πίεση (ΑΠ) στο ιατρείο ( ≥140 mmHg συστολική ή/και ≥90 mmHg διαστολική), με φυσιολογικές τιμές ΑΠ στις μετρήσεις εκτός ιατρείου, δηλαδή σε μετρήσεις στο σπίτι(<135/85 mm Hg) ή σε περιπατητική 24ωρη καταγραφή ΑΠ(<130 mmHg συστολική και <80 mmHg διαστολική) .Ο φαινότυπος αυτός παρατηρείται σε ποσοστό 15-30% των ασθενών που εξετάζονται στα ιατρεία υπέρτασης, ωστόσο η επαναληψιμότητά του είναι μέτρια. Τα τελευταία έτη υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον σχετικά με την καρδιαγγειακή προγνωστική του αξία και την αναγκαιότητα έναρξης φαρμακευτικής θεραπείας. Σε αυτό συμβάλλει το γεγονός ότι τα αποτελέσματα των διαθέσιμων μελετών παρουσιάζουν ετερογένεια. Ωστόσο, αυξανόμενα δεδομένα δείχνουν ότι άτομα με WCH συγκριτικά με άτομα με φυσιολογική ΑΠ, εμφανίζουν μεγαλύτερη επίπτωση μεταβολικών διαταραχών, κίνδυνο μελλοντικής εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη, μεγαλύτερη συχνότητα ανεύρεσης ασυμπτωματικής βλάβης οργάνων-στόχων, υψηλότερα επίπεδα ΑΠ στις εκτός ιατρείου εκτιμήσεις (ανώτερο φυσιολογικό εύρος), κίνδυνο μετάπτωσης σε εμμένουσα υπέρταση. Όμως, το ισχυρότερο επιχείρημα για τη μη ‘αθωότητα’ της WCH είναι ότι συνδέεται με δυσμενέστερη καρδιαγγειακή πρόγνωση συγκριτικά με τα φυσιολογικά επίπεδα ΑΠ (εντός και εκτός ιατρείου) στις περισσότερες διαθέσιμες προοπτικές μελέτες έκβασης που αφορούν μη θεραπευόμενα άτομα. Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχουν ειδικές μελέτες και συγκεκριμένη τεκμηρίωση για το όφελος της φαρμακευτικής αντιυπερτασικής θεραπείας αποκλειστικά σε άτομα με WCH. Παρόλα αυτά, τα άτομα με WCH έχουν αποτελέσει ένα σημαντικό ποσοστό των ατόμων που έχουν συμπεριληφθεί στις τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που τεκμηρίωσαν το όφελος της αντιυπερτασικής φαρμακευτικής αγωγής σε άτομα με υπέρταση (βασισμένη σε μετρήσεις ΑΠ στο ιατρείο).","White-coat hypertension (WCH) is an intermediate hypertension phenotype characterized by elevated blood pressure (BP) in the office (≥140 mmHg systolic and/or ≥90 mmHg diastolic), with normal BP values in out-of-office measurements, i.e. home measurements (<135/85 mmHg) or ambulatory BP recording (<130mmHg systolic and <80 mmHg diastolic). This phenotype is observed in 15-30% of patients seen in hypertension clinics, but its repeatability is moderate. In recent years there has been increasing interest in its cardiovascular prognostic value and the need to initiate drug therapy. The fact that the results of the available studies are heterogeneous contributes to this. However, increasing evidence suggests that individuals with WCH compared to individuals with normal BP have a higher incidence of metabolic disorders, risk of future diabetes mellitus, higher incidence of asymptomatic target organ damage, higher BP levels in out-of-office assessments (upper normal range), risk of progression to sustained hypertension. However, the strongest argument against the 'innocence' of WCH is that it is associated with a worse cardiovascular prognosis compared to normal BP levels (in and out of hospital) in most available prospective outcome studies of untreated subjects. On the other hand, there are no specific studies and no specific evidence for the benefit of antihypertensive medication exclusively in people with WCH. Nevertheless, patients with WCH have constituted a significant proportion of people included in randomized clinical trials documenting the benefit of antihypertensive medication in people with hypertension (based on office BP measurements)."],"dc:identifier":["uoadl:3422696","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422696"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Θεραπεία υπέρτασης λευκής μπλούζας - Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:00Z"}