{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422803"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422803","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Delirium στη ΜΕΘ: πρόληψη και αντιμετώπιση","abstract":"Εισαγωγή: Το παραλήρημα είναι μια σοβαρή και δυνητικά αναστρέψιμη ψυχική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή συνείδησης, προσοχής, γνωστικής ικανότητας, ψυχοκινητικότητας και συναισθημάτων. Επηρεάζει έως και το 80% των ασθενών που νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μεθόδων πρόληψης και αντιμετώπισης του παραληρήματος σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις βάσεις δεδομένων Pubmed και Google scholar. Συμπεριλήφθηκαν μόνο ερευνητικά άρθρα που είχαν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία και ήταν γραμμένα στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα. Από τα 5318 άρθρα που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση χρησιμοποιήθηκαν τα 22. Αποτελέσματα: Η πρόληψη του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας μπορεί να γίνει με φαρμακολογικά και μη φαρμακολογικά μέσα. Οι μη φαρμακολογικοί τρόποι εφαρμόζονται κυρίως από το νοσηλευτικό προσωπικό και περιλαμβάνουν τη γνωστική εκπαίδευση προεγχειρητικά, τη χρήση μάσκας ματιών και ωτοασπίδων, την παρουσία ενός μέλους της οικογένειας στο κρεβάτι του ασθενή, τη μουσική, τη δημιουργία ενός ήρεμου και ιδιωτικού περιβάλλοντος και την πρώιμη κινητοποίηση. Οι φαρμακολογικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν τη χορήγηση γκαμπαπεντίνης, ραμελτεόνης, μινοκυκλίνης, δεξμεντετομιδίνης, κουετιαπίνης σε χαμηλή δόση και αριπιπραζόλης. Διάφοροι φαρμακευτικοί παράγοντες που δοκιμάστηκαν για τη θεραπεία του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας, όπως τα αντιψυχωσικά φάρμακα κουετιαπίνη και αλοπεριδόλη, δε βρέθηκαν να έχουν αποτέλεσμα. Από την άλλη μεριά η πρόληψη του μετεγχειρητικού πόνου με τη χορήγηση της ακεταμινοφαίνης βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό μέτρο της πρόληψης παραληρήματος. Συμπεράσματα: Οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις που εστιάζουν στις σωματικές, ψυχολογικές, πνευματικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες και προτιμήσεις των ασθενών μειώνουν την επίπτωση και τη διάρκεια του παραληρήματος, δεν αυξάνουν σημαντικά το φόρτο εργασίας των νοσηλευτών στις μονάδες εντατικής θεραπείας και μπορούν να εφαρμόζονται σε κάθε βάρδια.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το παραλήρημα είναι μια σοβαρή και δυνητικά αναστρέψιμη ψυχική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή συνείδησης, προσοχής, γνωστικής ικανότητας, ψυχοκινητικότητας και συναισθημάτων. Επηρεάζει έως και το 80% των ασθενών που νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μεθόδων πρόληψης και αντιμετώπισης του παραληρήματος σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις βάσεις δεδομένων Pubmed και Google scholar. Συμπεριλήφθηκαν μόνο ερευνητικά άρθρα που είχαν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία και ήταν γραμμένα στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα. Από τα 5318 άρθρα που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση χρησιμοποιήθηκαν τα 22. Αποτελέσματα: Η πρόληψη του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας μπορεί να γίνει με φαρμακολογικά και μη φαρμακολογικά μέσα. Οι μη φαρμακολογικοί τρόποι εφαρμόζονται κυρίως από το νοσηλευτικό προσωπικό και περιλαμβάνουν τη γνωστική εκπαίδευση προεγχειρητικά, τη χρήση μάσκας ματιών και ωτοασπίδων, την παρουσία ενός μέλους της οικογένειας στο κρεβάτι του ασθενή, τη μουσική, τη δημιουργία ενός ήρεμου και ιδιωτικού περιβάλλοντος και την πρώιμη κινητοποίηση. Οι φαρμακολογικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν τη χορήγηση γκαμπαπεντίνης, ραμελτεόνης, μινοκυκλίνης, δεξμεντετομιδίνης, κουετιαπίνης σε χαμηλή δόση και αριπιπραζόλης. Διάφοροι φαρμακευτικοί παράγοντες που δοκιμάστηκαν για τη θεραπεία του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας, όπως τα αντιψυχωσικά φάρμακα κουετιαπίνη και αλοπεριδόλη, δε βρέθηκαν να έχουν αποτέλεσμα. Από την άλλη μεριά η πρόληψη του μετεγχειρητικού πόνου με τη χορήγηση της ακεταμινοφαίνης βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό μέτρο της πρόληψης παραληρήματος. Συμπεράσματα: Οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις που εστιάζουν στις σωματικές, ψυχολογικές, πνευματικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες και προτιμήσεις των ασθενών μειώνουν την επίπτωση και τη διάρκεια του παραληρήματος, δεν αυξάνουν σημαντικά το φόρτο εργασίας των νοσηλευτών στις μονάδες εντατικής θεραπείας και μπορούν να εφαρμόζονται σε κάθε βάρδια.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιάντος Γεώργιος","Tsiantos Georgios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422803"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422803","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422803","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422803","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422803","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιάντος Γεώργιος","Tsiantos Georgios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422803"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το παραλήρημα είναι μια σοβαρή και δυνητικά αναστρέψιμη ψυχική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή συνείδησης, προσοχής, γνωστικής ικανότητας, ψυχοκινητικότητας και συναισθημάτων. Επηρεάζει έως και το 80% των ασθενών που νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μεθόδων πρόληψης και αντιμετώπισης του παραληρήματος σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις βάσεις δεδομένων Pubmed και Google scholar. Συμπεριλήφθηκαν μόνο ερευνητικά άρθρα που είχαν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία και ήταν γραμμένα στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα. Από τα 5318 άρθρα που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση χρησιμοποιήθηκαν τα 22. Αποτελέσματα: Η πρόληψη του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας μπορεί να γίνει με φαρμακολογικά και μη φαρμακολογικά μέσα. Οι μη φαρμακολογικοί τρόποι εφαρμόζονται κυρίως από το νοσηλευτικό προσωπικό και περιλαμβάνουν τη γνωστική εκπαίδευση προεγχειρητικά, τη χρήση μάσκας ματιών και ωτοασπίδων, την παρουσία ενός μέλους της οικογένειας στο κρεβάτι του ασθενή, τη μουσική, τη δημιουργία ενός ήρεμου και ιδιωτικού περιβάλλοντος και την πρώιμη κινητοποίηση. Οι φαρμακολογικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν τη χορήγηση γκαμπαπεντίνης, ραμελτεόνης, μινοκυκλίνης, δεξμεντετομιδίνης, κουετιαπίνης σε χαμηλή δόση και αριπιπραζόλης. Διάφοροι φαρμακευτικοί παράγοντες που δοκιμάστηκαν για τη θεραπεία του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας, όπως τα αντιψυχωσικά φάρμακα κουετιαπίνη και αλοπεριδόλη, δε βρέθηκαν να έχουν αποτέλεσμα. Από την άλλη μεριά η πρόληψη του μετεγχειρητικού πόνου με τη χορήγηση της ακεταμινοφαίνης βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό μέτρο της πρόληψης παραληρήματος. Συμπεράσματα: Οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις που εστιάζουν στις σωματικές, ψυχολογικές, πνευματικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες και προτιμήσεις των ασθενών μειώνουν την επίπτωση και τη διάρκεια του παραληρήματος, δεν αυξάνουν σημαντικά το φόρτο εργασίας των νοσηλευτών στις μονάδες εντατικής θεραπείας και μπορούν να εφαρμόζονται σε κάθε βάρδια.","Introduction: Delirium is a serious and potentially reversible mental illness, which is characterized by impairment of consciousness, attention, cognition, psychomotor and emotions. Affects up to 80% of patients hospitalized in intensive care units. Purpose: The purpose of this master thesis is to investigate the methods of prevention and treatment of delirium in patients hospitalized in an intensive care unit. Methodology: This thesis is a systematic literature review. The literature search was done in Pubmed and Google scholar databases. Only research articles published in the last five years and written in English and Greek were included. Of the 5318 articles resulting from the initial search, 22 were included in the analysis. Results: Prevention of delirium in the intensive care unit can be achieved by pharmacological and non-pharmacological means. Non-pharmacological modalities are mainly implemented by nursing staff and include cognitive training preoperatively, the use of eye masks and earplugs, the presence of a family member at the patient's bedside, music, the creation of a calm and private environment, and early mobilization. Pharmacological interventions include the administration of gabapentin, ramelteon, minocycline, dexmedetomidine, low-dose quetiapine, aripiprazole, and dexmedetomidine. Various pharmaceutical agents tried to treat delirium in the intensive care unit, such as the antipsychotic drugs quetiapine and haloperidol, were found to be ineffective. On the other hand, the prevention of postoperative pain by the administration of acetaminophen was found to be an effective measure of delirium prevention. Conclusions: Nursing interventions that focus on patients' physical, psychological, spiritual, social, and environmental needs and preferences reduce the incidence and duration of delirium, do not significantly increase the workload of intensive care unit nurses, and can be implemented on any shift."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Delirium στη ΜΕΘ: πρόληψη και αντιμετώπιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιάντος Γεώργιος","Tsiantos Georgios"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το παραλήρημα είναι μια σοβαρή και δυνητικά αναστρέψιμη ψυχική νόσος, η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή συνείδησης, προσοχής, γνωστικής ικανότητας, ψυχοκινητικότητας και συναισθημάτων. Επηρεάζει έως και το 80% των ασθενών που νοσηλεύονται στις μονάδες εντατικής θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση των μεθόδων πρόληψης και αντιμετώπισης του παραληρήματος σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδα εντατικής θεραπείας. Μεθοδολογία: Η παρούσα εργασία είναι συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας. Η αναζήτηση της βιβλιογραφίας έγινε στις βάσεις δεδομένων Pubmed και Google scholar. Συμπεριλήφθηκαν μόνο ερευνητικά άρθρα που είχαν δημοσιευτεί την τελευταία πενταετία και ήταν γραμμένα στην Αγγλική και Ελληνική γλώσσα. Από τα 5318 άρθρα που προέκυψαν από την αρχική αναζήτηση χρησιμοποιήθηκαν τα 22. Αποτελέσματα: Η πρόληψη του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας μπορεί να γίνει με φαρμακολογικά και μη φαρμακολογικά μέσα. Οι μη φαρμακολογικοί τρόποι εφαρμόζονται κυρίως από το νοσηλευτικό προσωπικό και περιλαμβάνουν τη γνωστική εκπαίδευση προεγχειρητικά, τη χρήση μάσκας ματιών και ωτοασπίδων, την παρουσία ενός μέλους της οικογένειας στο κρεβάτι του ασθενή, τη μουσική, τη δημιουργία ενός ήρεμου και ιδιωτικού περιβάλλοντος και την πρώιμη κινητοποίηση. Οι φαρμακολογικές παρεμβάσεις περιλαμβάνουν τη χορήγηση γκαμπαπεντίνης, ραμελτεόνης, μινοκυκλίνης, δεξμεντετομιδίνης, κουετιαπίνης σε χαμηλή δόση και αριπιπραζόλης. Διάφοροι φαρμακευτικοί παράγοντες που δοκιμάστηκαν για τη θεραπεία του παραληρήματος στη μονάδα εντατικής θεραπείας, όπως τα αντιψυχωσικά φάρμακα κουετιαπίνη και αλοπεριδόλη, δε βρέθηκαν να έχουν αποτέλεσμα. Από την άλλη μεριά η πρόληψη του μετεγχειρητικού πόνου με τη χορήγηση της ακεταμινοφαίνης βρέθηκε να είναι αποτελεσματικό μέτρο της πρόληψης παραληρήματος. Συμπεράσματα: Οι νοσηλευτικές παρεμβάσεις που εστιάζουν στις σωματικές, ψυχολογικές, πνευματικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές ανάγκες και προτιμήσεις των ασθενών μειώνουν την επίπτωση και τη διάρκεια του παραληρήματος, δεν αυξάνουν σημαντικά το φόρτο εργασίας των νοσηλευτών στις μονάδες εντατικής θεραπείας και μπορούν να εφαρμόζονται σε κάθε βάρδια.","Introduction: Delirium is a serious and potentially reversible mental illness, which is characterized by impairment of consciousness, attention, cognition, psychomotor and emotions. Affects up to 80% of patients hospitalized in intensive care units. Purpose: The purpose of this master thesis is to investigate the methods of prevention and treatment of delirium in patients hospitalized in an intensive care unit. Methodology: This thesis is a systematic literature review. The literature search was done in Pubmed and Google scholar databases. Only research articles published in the last five years and written in English and Greek were included. Of the 5318 articles resulting from the initial search, 22 were included in the analysis. Results: Prevention of delirium in the intensive care unit can be achieved by pharmacological and non-pharmacological means. Non-pharmacological modalities are mainly implemented by nursing staff and include cognitive training preoperatively, the use of eye masks and earplugs, the presence of a family member at the patient's bedside, music, the creation of a calm and private environment, and early mobilization. Pharmacological interventions include the administration of gabapentin, ramelteon, minocycline, dexmedetomidine, low-dose quetiapine, aripiprazole, and dexmedetomidine. Various pharmaceutical agents tried to treat delirium in the intensive care unit, such as the antipsychotic drugs quetiapine and haloperidol, were found to be ineffective. On the other hand, the prevention of postoperative pain by the administration of acetaminophen was found to be an effective measure of delirium prevention. Conclusions: Nursing interventions that focus on patients' physical, psychological, spiritual, social, and environmental needs and preferences reduce the incidence and duration of delirium, do not significantly increase the workload of intensive care unit nurses, and can be implemented on any shift."],"dc:identifier":["uoadl:3422803","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422803"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Delirium στη ΜΕΘ: πρόληψη και αντιμετώπιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:03Z"}