{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422846"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422846","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχεδιασμός και σύνθεση ν'εων 7-αρυλάμινο-3- αρυλοϋποκατεστημένων 6-αζαϊνδολίων με ισχυρή κυτταροτοξική δράση","abstract":"Μεταξύ των ισοστερών πουρινικών δακτυλίων που έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως ως βασικοί σκελετοί για την σύνθεση μορίων με φαρμακολογική δράση βρίσκονται και τα παράγωγα του αζαϊνδολίου. Τα αζαϊνδόλια ανάλογα με τη διάταξη των ατόμων αζώτου στη δικυκλική δομή, μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις ισομερείς ενώσεις: τα 4-, 5-, 6- και 7-αζαϊνδόλια αντιστοίχως. Αρκετά παράγωγα του αζαϊνδολίου έχουν δείξει πολύ ενδιαφέρουσα αντικαρκινική δράση, με τα πιο σημαντικά αποτελέσματα να προκύπτουν από τα παράγωγα του 7-αζαϊνδολίου. Η δομή του κεντρικού δακτυλίου των αζαϊνδολίων θεωρείται ότι μιμείται τον δακτύλιο της πουρίνης του μορίου του ATP, έτσι, τα ανάλογα αυτά μπορούν να δράσουν επιτυχώς ως αναστολείς διαφόρων κινασών, επειδή μπορούν να συνδεθούν στην περιοχή σύνδεσης του ATP στο ενεργό κέντρο της κινάσης. Τα τελευταία χρόνια η ερευνητική μας ομάδα έχει ασχοληθεί εκτενώς με την εύρεση νέων ενώσεων με πιθανή κυτταροτοξική δράση, με την προσπάθειά μας να έχει επικεντρωθεί κυρίως στην σύνθεση πουρινικών αναλόγων. Πρόσφατα, συνθέσαμε ένα παράγωγο του 6-αζαϊνδολίου, και πιο συγκεκριμένα το 7-φαινυλαμινο-3-φαινυλο-6-αζαϊνδόλιο, το οποίο εμφάνισε αρκετά ενδιαφέρουσα κυτταροτοξική δράση. Σε μια περαιτέρω προσπάθεια για την βελτίωση της κυτταροτοξικής δράσης αυτού του νέου παραγώγου, συντέθηκε ακολούθως μια νέα σειρά ενώσεων, όπου ο ανιλινικός υποκαταστάτης της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου αντικαταστάθηκε με αρυλοϋποκαταστάτη, λαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο 3,7-διαρυλοϋποκατεστημένα παράγωγα. Η φαρμακολογική αξιολόγηση τους έδειξε ότι τα παράγωγα αυτά παρ’ όλο που εξακολουθούσαν να διαθέτουν σημαντική κυτταροτοξική δράση, δεν βρέθηκαν σημαντικά πιο δραστικά σε σχέση με την αρχική ένωση που έφερε τον ανιλινικό υποκαταστάτη στη θέση -7. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα όμως ήταν η παρατήρηση πως η εισαγωγή κατάλληλων υποκαταστατών στον αρωματικό δακτύλιο της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου μπορούσε να επιφέρει σημαντική αύξηση της δράσης, χωρίς να εμφανίζεται τοξικότητα έναντι των μη καρκινικών κυττάρων. Με βάση λοιπόν τις ανωτέρω παρατηρήσεις από την μελέτη των κύριων δομικών χαρακτηριστικών στα παράγωγα που φέρουν τον σκελετό του 6-αζαϊνδολίου που φαίνεται να ευνοούν την κυτταροτοξική δράση, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με την σύνθεση νέων 7- αρυλαμινο-3-αρυλοπαραγώγων του 6-αζαϊνδολίου, που φέρουν κατάλληλους υποκαταστάτες τόσο στον αρωματικό δακτύλιο της ανιλίνης της θέσης -7 όσο και του φαινυλίου της θέσης -3 του δικυκλικού συστήματος. Σκοπός της συνθετικής αυτής προσπάθειας ήταν η εξαγωγή συμπερασμάτων από τις σχέσεις δομής-δράσης των νέων αυτών παραγώγων, που θα προκύψουν από την σε βάθος μελέτη της επίδρασης του κάθε υποκαταστάτη στο τελικό βιολογικό αποτέλεσμα. Στο πρώτο μέρος λοιπόν της παρούσας διπλωματικής εργασίας συντέθηκαν 15 νέα παράγωγα, όπου στη θέση -3 του 6-αζαϊνδολίου διατηρήθηκε ο φαινυλοϋποκαταστάτης, ενώ στον ανιλινικό δακτύλιο της θέσης -7 εισήχθησαν επιλεγμένοι υποκαταστάτες, διαφορετικού μεγέθους και διαφορετικού ηλεκτρονιακού χαρακτήρα, σε διαφορετικές θέσεις του δακτυλίου αυτού (μ-υποκατάσταση, π- υποκατάσταση, μ,π-δισυποκατάσταση και ο,π-δισυποκατάσταση). Μετά την φαρμακολογική αξιολόγηση των 15 νέων αυτών ενώσεων, βρέθηκε ότι η μ-υποκατάσταση ήταν αυτή που οδηγούσε σε σημαντική αύξηση της κυτταροτοξικής δράσης. Μάλιστα, 4 μ-υποκαταστάτες του ανιλινικού δακτυλίου που χρησιμοποιήσαμε εμφάνισαν την πιο υποσχόμενη δράση, και πιο συγκεκριμένα το μεθύλιο, η μεθοξυομάδα, το υδροξύλιο και η αμινομάδα. Οι ενώσεις που έφεραν τους συγκεκριμένους υποκαταστάτες εμφάνισαν τιμές IC50 μεταξύ 0.5 – 14 nM για την σειρά Α431 και μεταξύ 6-796 nM για την σειρά MCF-7, και για τον λόγο αυτό επιλέχθηκαν ως οι πιο κατάλληλοι που θα διατηρούνταν στη δομή των μορίων του δεύτερου μέρους της εργασίας μας. Μετά την εύρεση λοιπόν των βέλτιστων υποκαταστατών της θέσης -7, στο δεύτερο μέρος της παρούσας διπλωματικής αποφασίσαμε να μελετήσουμε την επίδραση της υποκατάστασης του φαινυλίου της θέσης -3 του 6-αζαϊνδολίου ως προς την εκδήλωση της κυτταροτοξικής δράσης. Έτσι προχωρήσαμε στην σύνθεση 24 ακόμα νέων παραγώγων, όπου στο φαινύλιο της θέσης -3 του 6- αζαϊνδολίου εισήχθησαν ως υποκαταστάτες το χλώριο σε π-θέση, το μεθοξύλιο στην π-θέση, δύο μεθοξυομάδες σε ο,π-θέση, το φθόριο σε μ-θέση, η ομάδα του καρβοξυλικού αιθυλεστέρα σε μ-θέση και η καρβοξυλική ομάδα σε μ-θέση. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των παραγώγων αυτών βρίσκεται σε εξέλιξη. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν 52 νέες ενώσεις, εκ των οποίων οι 39 ήταν τελικά προϊόντα, και για όλες τις νέες ενώσεις πραγματοποιήθηκε πλήρης ταυτοποίηση της δομής τους. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των τελικών προϊόντων και η διερεύνηση του πιθανού μηχανισμού δράσης τους βρίσκεται σε εξέλιξη.","abstract_html":"Μεταξύ των ισοστερών πουρινικών δακτυλίων που έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως ως βασικοί σκελετοί για την σύνθεση μορίων με φαρμακολογική δράση βρίσκονται και τα παράγωγα του αζαϊνδολίου. Τα αζαϊνδόλια ανάλογα με τη διάταξη των ατόμων αζώτου στη δικυκλική δομή, μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις ισομερείς ενώσεις: τα 4-, 5-, 6- και 7-αζαϊνδόλια αντιστοίχως. Αρκετά παράγωγα του αζαϊνδολίου έχουν δείξει πολύ ενδιαφέρουσα αντικαρκινική δράση, με τα πιο σημαντικά αποτελέσματα να προκύπτουν από τα παράγωγα του 7-αζαϊνδολίου. Η δομή του κεντρικού δακτυλίου των αζαϊνδολίων θεωρείται ότι μιμείται τον δακτύλιο της πουρίνης του μορίου του ATP, έτσι, τα ανάλογα αυτά μπορούν να δράσουν επιτυχώς ως αναστολείς διαφόρων κινασών, επειδή μπορούν να συνδεθούν στην περιοχή σύνδεσης του ATP στο ενεργό κέντρο της κινάσης. Τα τελευταία χρόνια η ερευνητική μας ομάδα έχει ασχοληθεί εκτενώς με την εύρεση νέων ενώσεων με πιθανή κυτταροτοξική δράση, με την προσπάθειά μας να έχει επικεντρωθεί κυρίως στην σύνθεση πουρινικών αναλόγων. Πρόσφατα, συνθέσαμε ένα παράγωγο του 6-αζαϊνδολίου, και πιο συγκεκριμένα το 7-φαινυλαμινο-3-φαινυλο-6-αζαϊνδόλιο, το οποίο εμφάνισε αρκετά ενδιαφέρουσα κυτταροτοξική δράση. Σε μια περαιτέρω προσπάθεια για την βελτίωση της κυτταροτοξικής δράσης αυτού του νέου παραγώγου, συντέθηκε ακολούθως μια νέα σειρά ενώσεων, όπου ο ανιλινικός υποκαταστάτης της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου αντικαταστάθηκε με αρυλοϋποκαταστάτη, λαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο 3,7-διαρυλοϋποκατεστημένα παράγωγα. Η φαρμακολογική αξιολόγηση τους έδειξε ότι τα παράγωγα αυτά παρ’ όλο που εξακολουθούσαν να διαθέτουν σημαντική κυτταροτοξική δράση, δεν βρέθηκαν σημαντικά πιο δραστικά σε σχέση με την αρχική ένωση που έφερε τον ανιλινικό υποκαταστάτη στη θέση -7. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα όμως ήταν η παρατήρηση πως η εισαγωγή κατάλληλων υποκαταστατών στον αρωματικό δακτύλιο της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου μπορούσε να επιφέρει σημαντική αύξηση της δράσης, χωρίς να εμφανίζεται τοξικότητα έναντι των μη καρκινικών κυττάρων. Με βάση λοιπόν τις ανωτέρω παρατηρήσεις από την μελέτη των κύριων δομικών χαρακτηριστικών στα παράγωγα που φέρουν τον σκελετό του 6-αζαϊνδολίου που φαίνεται να ευνοούν την κυτταροτοξική δράση, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με την σύνθεση νέων 7- αρυλαμινο-3-αρυλοπαραγώγων του 6-αζαϊνδολίου, που φέρουν κατάλληλους υποκαταστάτες τόσο στον αρωματικό δακτύλιο της ανιλίνης της θέσης -7 όσο και του φαινυλίου της θέσης -3 του δικυκλικού συστήματος. Σκοπός της συνθετικής αυτής προσπάθειας ήταν η εξαγωγή συμπερασμάτων από τις σχέσεις δομής-δράσης των νέων αυτών παραγώγων, που θα προκύψουν από την σε βάθος μελέτη της επίδρασης του κάθε υποκαταστάτη στο τελικό βιολογικό αποτέλεσμα. Στο πρώτο μέρος λοιπόν της παρούσας διπλωματικής εργασίας συντέθηκαν 15 νέα παράγωγα, όπου στη θέση -3 του 6-αζαϊνδολίου διατηρήθηκε ο φαινυλοϋποκαταστάτης, ενώ στον ανιλινικό δακτύλιο της θέσης -7 εισήχθησαν επιλεγμένοι υποκαταστάτες, διαφορετικού μεγέθους και διαφορετικού ηλεκτρονιακού χαρακτήρα, σε διαφορετικές θέσεις του δακτυλίου αυτού (μ-υποκατάσταση, π- υποκατάσταση, μ,π-δισυποκατάσταση και ο,π-δισυποκατάσταση). Μετά την φαρμακολογική αξιολόγηση των 15 νέων αυτών ενώσεων, βρέθηκε ότι η μ-υποκατάσταση ήταν αυτή που οδηγούσε σε σημαντική αύξηση της κυτταροτοξικής δράσης. Μάλιστα, 4 μ-υποκαταστάτες του ανιλινικού δακτυλίου που χρησιμοποιήσαμε εμφάνισαν την πιο υποσχόμενη δράση, και πιο συγκεκριμένα το μεθύλιο, η μεθοξυομάδα, το υδροξύλιο και η αμινομάδα. Οι ενώσεις που έφεραν τους συγκεκριμένους υποκαταστάτες εμφάνισαν τιμές IC50 μεταξύ 0.5 – 14 nM για την σειρά Α431 και μεταξύ 6-796 nM για την σειρά MCF-7, και για τον λόγο αυτό επιλέχθηκαν ως οι πιο κατάλληλοι που θα διατηρούνταν στη δομή των μορίων του δεύτερου μέρους της εργασίας μας. Μετά την εύρεση λοιπόν των βέλτιστων υποκαταστατών της θέσης -7, στο δεύτερο μέρος της παρούσας διπλωματικής αποφασίσαμε να μελετήσουμε την επίδραση της υποκατάστασης του φαινυλίου της θέσης -3 του 6-αζαϊνδολίου ως προς την εκδήλωση της κυτταροτοξικής δράσης. Έτσι προχωρήσαμε στην σύνθεση 24 ακόμα νέων παραγώγων, όπου στο φαινύλιο της θέσης -3 του 6- αζαϊνδολίου εισήχθησαν ως υποκαταστάτες το χλώριο σε π-θέση, το μεθοξύλιο στην π-θέση, δύο μεθοξυομάδες σε ο,π-θέση, το φθόριο σε μ-θέση, η ομάδα του καρβοξυλικού αιθυλεστέρα σε μ-θέση και η καρβοξυλική ομάδα σε μ-θέση. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των παραγώγων αυτών βρίσκεται σε εξέλιξη. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν 52 νέες ενώσεις, εκ των οποίων οι 39 ήταν τελικά προϊόντα, και για όλες τις νέες ενώσεις πραγματοποιήθηκε πλήρης ταυτοποίηση της δομής τους. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των τελικών προϊόντων και η διερεύνηση του πιθανού μηχανισμού δράσης τους βρίσκεται σε εξέλιξη.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαμπίρη Παναγιώτα","Labiri Panagiota"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422846"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422846","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422846","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422846","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422846","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαμπίρη Παναγιώτα","Labiri Panagiota"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422846","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422846"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Μεταξύ των ισοστερών πουρινικών δακτυλίων που έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως ως βασικοί σκελετοί για την σύνθεση μορίων με φαρμακολογική δράση βρίσκονται και τα παράγωγα του αζαϊνδολίου. Τα αζαϊνδόλια ανάλογα με τη διάταξη των ατόμων αζώτου στη δικυκλική δομή, μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις ισομερείς ενώσεις: τα 4-, 5-, 6- και 7-αζαϊνδόλια αντιστοίχως. Αρκετά παράγωγα του αζαϊνδολίου έχουν δείξει πολύ ενδιαφέρουσα αντικαρκινική δράση, με τα πιο σημαντικά αποτελέσματα να προκύπτουν από τα παράγωγα του 7-αζαϊνδολίου. Η δομή του κεντρικού δακτυλίου των αζαϊνδολίων θεωρείται ότι μιμείται τον δακτύλιο της πουρίνης του μορίου του ATP, έτσι, τα ανάλογα αυτά μπορούν να δράσουν επιτυχώς ως αναστολείς διαφόρων κινασών, επειδή μπορούν να συνδεθούν στην περιοχή σύνδεσης του ATP στο ενεργό κέντρο της κινάσης. Τα τελευταία χρόνια η ερευνητική μας ομάδα έχει ασχοληθεί εκτενώς με την εύρεση νέων ενώσεων με πιθανή κυτταροτοξική δράση, με την προσπάθειά μας να έχει επικεντρωθεί κυρίως στην σύνθεση πουρινικών αναλόγων. Πρόσφατα, συνθέσαμε ένα παράγωγο του 6-αζαϊνδολίου, και πιο συγκεκριμένα το 7-φαινυλαμινο-3-φαινυλο-6-αζαϊνδόλιο, το οποίο εμφάνισε αρκετά ενδιαφέρουσα κυτταροτοξική δράση. Σε μια περαιτέρω προσπάθεια για την βελτίωση της κυτταροτοξικής δράσης αυτού του νέου παραγώγου, συντέθηκε ακολούθως μια νέα σειρά ενώσεων, όπου ο ανιλινικός υποκαταστάτης της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου αντικαταστάθηκε με αρυλοϋποκαταστάτη, λαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο 3,7-διαρυλοϋποκατεστημένα παράγωγα. Η φαρμακολογική αξιολόγηση τους έδειξε ότι τα παράγωγα αυτά παρ’ όλο που εξακολουθούσαν να διαθέτουν σημαντική κυτταροτοξική δράση, δεν βρέθηκαν σημαντικά πιο δραστικά σε σχέση με την αρχική ένωση που έφερε τον ανιλινικό υποκαταστάτη στη θέση -7. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα όμως ήταν η παρατήρηση πως η εισαγωγή κατάλληλων υποκαταστατών στον αρωματικό δακτύλιο της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου μπορούσε να επιφέρει σημαντική αύξηση της δράσης, χωρίς να εμφανίζεται τοξικότητα έναντι των μη καρκινικών κυττάρων. Με βάση λοιπόν τις ανωτέρω παρατηρήσεις από την μελέτη των κύριων δομικών χαρακτηριστικών στα παράγωγα που φέρουν τον σκελετό του 6-αζαϊνδολίου που φαίνεται να ευνοούν την κυτταροτοξική δράση, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με την σύνθεση νέων 7- αρυλαμινο-3-αρυλοπαραγώγων του 6-αζαϊνδολίου, που φέρουν κατάλληλους υποκαταστάτες τόσο στον αρωματικό δακτύλιο της ανιλίνης της θέσης -7 όσο και του φαινυλίου της θέσης -3 του δικυκλικού συστήματος. Σκοπός της συνθετικής αυτής προσπάθειας ήταν η εξαγωγή συμπερασμάτων από τις σχέσεις δομής-δράσης των νέων αυτών παραγώγων, που θα προκύψουν από την σε βάθος μελέτη της επίδρασης του κάθε υποκαταστάτη στο τελικό βιολογικό αποτέλεσμα. Στο πρώτο μέρος λοιπόν της παρούσας διπλωματικής εργασίας συντέθηκαν 15 νέα παράγωγα, όπου στη θέση -3 του 6-αζαϊνδολίου διατηρήθηκε ο φαινυλοϋποκαταστάτης, ενώ στον ανιλινικό δακτύλιο της θέσης -7 εισήχθησαν επιλεγμένοι υποκαταστάτες, διαφορετικού μεγέθους και διαφορετικού ηλεκτρονιακού χαρακτήρα, σε διαφορετικές θέσεις του δακτυλίου αυτού (μ-υποκατάσταση, π- υποκατάσταση, μ,π-δισυποκατάσταση και ο,π-δισυποκατάσταση). Μετά την φαρμακολογική αξιολόγηση των 15 νέων αυτών ενώσεων, βρέθηκε ότι η μ-υποκατάσταση ήταν αυτή που οδηγούσε σε σημαντική αύξηση της κυτταροτοξικής δράσης. Μάλιστα, 4 μ-υποκαταστάτες του ανιλινικού δακτυλίου που χρησιμοποιήσαμε εμφάνισαν την πιο υποσχόμενη δράση, και πιο συγκεκριμένα το μεθύλιο, η μεθοξυομάδα, το υδροξύλιο και η αμινομάδα. Οι ενώσεις που έφεραν τους συγκεκριμένους υποκαταστάτες εμφάνισαν τιμές IC50 μεταξύ 0.5 – 14 nM για την σειρά Α431 και μεταξύ 6-796 nM για την σειρά MCF-7, και για τον λόγο αυτό επιλέχθηκαν ως οι πιο κατάλληλοι που θα διατηρούνταν στη δομή των μορίων του δεύτερου μέρους της εργασίας μας. Μετά την εύρεση λοιπόν των βέλτιστων υποκαταστατών της θέσης -7, στο δεύτερο μέρος της παρούσας διπλωματικής αποφασίσαμε να μελετήσουμε την επίδραση της υποκατάστασης του φαινυλίου της θέσης -3 του 6-αζαϊνδολίου ως προς την εκδήλωση της κυτταροτοξικής δράσης. Έτσι προχωρήσαμε στην σύνθεση 24 ακόμα νέων παραγώγων, όπου στο φαινύλιο της θέσης -3 του 6- αζαϊνδολίου εισήχθησαν ως υποκαταστάτες το χλώριο σε π-θέση, το μεθοξύλιο στην π-θέση, δύο μεθοξυομάδες σε ο,π-θέση, το φθόριο σε μ-θέση, η ομάδα του καρβοξυλικού αιθυλεστέρα σε μ-θέση και η καρβοξυλική ομάδα σε μ-θέση. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των παραγώγων αυτών βρίσκεται σε εξέλιξη. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν 52 νέες ενώσεις, εκ των οποίων οι 39 ήταν τελικά προϊόντα, και για όλες τις νέες ενώσεις πραγματοποιήθηκε πλήρης ταυτοποίηση της δομής τους. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των τελικών προϊόντων και η διερεύνηση του πιθανού μηχανισμού δράσης τους βρίσκεται σε εξέλιξη.","Azaindole derivatives are among the most widely used purine isosteres for the synthesis of biologically active compounds. Azaindoles can be categorized into four isomers, depending on the position of their nitrogen atoms: 4-, 5-, 6- or 7-azaindoles. A great number of azaindole derivatives have been found to possess significant anticancer activity, the majority of which bear the 7-azaindole scaffold. The central core of azaindoles is considered to mimic the purine scaffold of ATP, thus, these derivatives can act as kinase inhibitors by competing ATP in its binding pocket within the active site of enzymes that are usually upregulated in several types of cancer. During the last years, our research group has been involved in the synthesis of a great number of purine isosteres, aiming at the discovery of novel derivatives with potential cytotoxic activity. Recently, we identified a 6-azaindole derivative, namely 7-phenylamino-3-phenyl-6-azaindole, that possessed significant cytotoxic activity. Based on this hit compound, in order to obtain more potent derivatives, we next synthesized a series of novel derivatives, where the aromatic ring of position -7 was directly attached to the 6-azaindole core, thus obtaining 3,7-diarylsubstituted 6-azainoles. Upon their evaluation, we observed that, although these derivatives still possessed interesting cytotoxic activity, they were not more active compared to their 7-anilinosubstituted counterparts. Nevertheless, we observed that the introduction of suitable substituents on the aromatic ring at position -7 could lead to a remarkable increase of cytotoxicity, without affecting the proliferation of normal, non-cancer cells. Based on the aforementioned findings concerning the structural characteristics of the substituents of the 6-azaindole derivatives that can favor the cytotoxic activity, in this work we dealt with the design and synthesis of new 6-azaindole analogues that would be substituted on the aniline ring of position - 7 or the phenyl ring of position -3, or both rings. The goal of this synthetic effort was to evaluate the effect of the substitution pattern on the biological activity, based on the structure-activity relationships studies that would be performed for this group of compounds. Thus, in the first part of this study, 15 novel derivatives were synthesized, by maintaining the -3 phenyl ring on the 6-azaindole scaffold, whereas a variety of selected substituents were incorporated at different sites (m-substitution, p-substitution, m,p-disubstitution and o,p-disubstitution) of the aniline ring of position -7. Upon biological evaluation of this group of target derivatives, we identified that m substitution of the aniline ring was in favor of enhanced cytotoxic activity. Among the different substituents present in the m-position, 4 of them, the methyl group, the methoxy group, the hydroxyl group and the amino group, led to the most active derivatives, with IC50 values ranging between 0.5 – 14 nM concerning the Α431 cancer cell line and between 6-796 nM concerning the MCF-7 cancer cell line. For this reason, these specific substituents were selected as the most promising ones and were maintained in the structure of the derivatives of the second part of this thesis. Upon identifying the best substituents for the aniline ring of position -7, in the second part of this work we decided to study the effect on the cytotoxic activity of the 3-phenyl’s ring substitution pattern of the 6-azaindole scaffold. Thus, we additionally synthesized 24 novel derivatives, where the phenyl ring of position -3 was p-chloro, p-methoxy, o,p-dimethoxy, m-fluoro, m-ethoxycarbonyl or m-carboxyl substituted, respectively. The cytotoxic evaluation of this group of derivatives is currently in process. Totally, in this work, 39 novel target compounds and 13 novel intermediates were rationally designed and synthesized, and their structure was fully elucidated. The cytotoxic activity for the first group of target compounds, consisting of 15 derivatives, has already been evaluated, whereas the evaluation of the second group, along with the investigation of their mode of action, is in progress."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχεδιασμός και σύνθεση ν'εων 7-αρυλάμινο-3- αρυλοϋποκατεστημένων 6-αζαϊνδολίων με ισχυρή κυτταροτοξική δράση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαμπίρη Παναγιώτα","Labiri Panagiota"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Μεταξύ των ισοστερών πουρινικών δακτυλίων που έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως ως βασικοί σκελετοί για την σύνθεση μορίων με φαρμακολογική δράση βρίσκονται και τα παράγωγα του αζαϊνδολίου. Τα αζαϊνδόλια ανάλογα με τη διάταξη των ατόμων αζώτου στη δικυκλική δομή, μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις ισομερείς ενώσεις: τα 4-, 5-, 6- και 7-αζαϊνδόλια αντιστοίχως. Αρκετά παράγωγα του αζαϊνδολίου έχουν δείξει πολύ ενδιαφέρουσα αντικαρκινική δράση, με τα πιο σημαντικά αποτελέσματα να προκύπτουν από τα παράγωγα του 7-αζαϊνδολίου. Η δομή του κεντρικού δακτυλίου των αζαϊνδολίων θεωρείται ότι μιμείται τον δακτύλιο της πουρίνης του μορίου του ATP, έτσι, τα ανάλογα αυτά μπορούν να δράσουν επιτυχώς ως αναστολείς διαφόρων κινασών, επειδή μπορούν να συνδεθούν στην περιοχή σύνδεσης του ATP στο ενεργό κέντρο της κινάσης. Τα τελευταία χρόνια η ερευνητική μας ομάδα έχει ασχοληθεί εκτενώς με την εύρεση νέων ενώσεων με πιθανή κυτταροτοξική δράση, με την προσπάθειά μας να έχει επικεντρωθεί κυρίως στην σύνθεση πουρινικών αναλόγων. Πρόσφατα, συνθέσαμε ένα παράγωγο του 6-αζαϊνδολίου, και πιο συγκεκριμένα το 7-φαινυλαμινο-3-φαινυλο-6-αζαϊνδόλιο, το οποίο εμφάνισε αρκετά ενδιαφέρουσα κυτταροτοξική δράση. Σε μια περαιτέρω προσπάθεια για την βελτίωση της κυτταροτοξικής δράσης αυτού του νέου παραγώγου, συντέθηκε ακολούθως μια νέα σειρά ενώσεων, όπου ο ανιλινικός υποκαταστάτης της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου αντικαταστάθηκε με αρυλοϋποκαταστάτη, λαμβάνοντας με αυτόν τον τρόπο 3,7-διαρυλοϋποκατεστημένα παράγωγα. Η φαρμακολογική αξιολόγηση τους έδειξε ότι τα παράγωγα αυτά παρ’ όλο που εξακολουθούσαν να διαθέτουν σημαντική κυτταροτοξική δράση, δεν βρέθηκαν σημαντικά πιο δραστικά σε σχέση με την αρχική ένωση που έφερε τον ανιλινικό υποκαταστάτη στη θέση -7. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα όμως ήταν η παρατήρηση πως η εισαγωγή κατάλληλων υποκαταστατών στον αρωματικό δακτύλιο της θέσης -7 του 6-αζαϊνδολίου μπορούσε να επιφέρει σημαντική αύξηση της δράσης, χωρίς να εμφανίζεται τοξικότητα έναντι των μη καρκινικών κυττάρων. Με βάση λοιπόν τις ανωτέρω παρατηρήσεις από την μελέτη των κύριων δομικών χαρακτηριστικών στα παράγωγα που φέρουν τον σκελετό του 6-αζαϊνδολίου που φαίνεται να ευνοούν την κυτταροτοξική δράση, στην παρούσα διπλωματική εργασία ασχοληθήκαμε με την σύνθεση νέων 7- αρυλαμινο-3-αρυλοπαραγώγων του 6-αζαϊνδολίου, που φέρουν κατάλληλους υποκαταστάτες τόσο στον αρωματικό δακτύλιο της ανιλίνης της θέσης -7 όσο και του φαινυλίου της θέσης -3 του δικυκλικού συστήματος. Σκοπός της συνθετικής αυτής προσπάθειας ήταν η εξαγωγή συμπερασμάτων από τις σχέσεις δομής-δράσης των νέων αυτών παραγώγων, που θα προκύψουν από την σε βάθος μελέτη της επίδρασης του κάθε υποκαταστάτη στο τελικό βιολογικό αποτέλεσμα. Στο πρώτο μέρος λοιπόν της παρούσας διπλωματικής εργασίας συντέθηκαν 15 νέα παράγωγα, όπου στη θέση -3 του 6-αζαϊνδολίου διατηρήθηκε ο φαινυλοϋποκαταστάτης, ενώ στον ανιλινικό δακτύλιο της θέσης -7 εισήχθησαν επιλεγμένοι υποκαταστάτες, διαφορετικού μεγέθους και διαφορετικού ηλεκτρονιακού χαρακτήρα, σε διαφορετικές θέσεις του δακτυλίου αυτού (μ-υποκατάσταση, π- υποκατάσταση, μ,π-δισυποκατάσταση και ο,π-δισυποκατάσταση). Μετά την φαρμακολογική αξιολόγηση των 15 νέων αυτών ενώσεων, βρέθηκε ότι η μ-υποκατάσταση ήταν αυτή που οδηγούσε σε σημαντική αύξηση της κυτταροτοξικής δράσης. Μάλιστα, 4 μ-υποκαταστάτες του ανιλινικού δακτυλίου που χρησιμοποιήσαμε εμφάνισαν την πιο υποσχόμενη δράση, και πιο συγκεκριμένα το μεθύλιο, η μεθοξυομάδα, το υδροξύλιο και η αμινομάδα. Οι ενώσεις που έφεραν τους συγκεκριμένους υποκαταστάτες εμφάνισαν τιμές IC50 μεταξύ 0.5 – 14 nM για την σειρά Α431 και μεταξύ 6-796 nM για την σειρά MCF-7, και για τον λόγο αυτό επιλέχθηκαν ως οι πιο κατάλληλοι που θα διατηρούνταν στη δομή των μορίων του δεύτερου μέρους της εργασίας μας. Μετά την εύρεση λοιπόν των βέλτιστων υποκαταστατών της θέσης -7, στο δεύτερο μέρος της παρούσας διπλωματικής αποφασίσαμε να μελετήσουμε την επίδραση της υποκατάστασης του φαινυλίου της θέσης -3 του 6-αζαϊνδολίου ως προς την εκδήλωση της κυτταροτοξικής δράσης. Έτσι προχωρήσαμε στην σύνθεση 24 ακόμα νέων παραγώγων, όπου στο φαινύλιο της θέσης -3 του 6- αζαϊνδολίου εισήχθησαν ως υποκαταστάτες το χλώριο σε π-θέση, το μεθοξύλιο στην π-θέση, δύο μεθοξυομάδες σε ο,π-θέση, το φθόριο σε μ-θέση, η ομάδα του καρβοξυλικού αιθυλεστέρα σε μ-θέση και η καρβοξυλική ομάδα σε μ-θέση. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των παραγώγων αυτών βρίσκεται σε εξέλιξη. Συνολικά, στην παρούσα διπλωματική εργασία συντέθηκαν 52 νέες ενώσεις, εκ των οποίων οι 39 ήταν τελικά προϊόντα, και για όλες τις νέες ενώσεις πραγματοποιήθηκε πλήρης ταυτοποίηση της δομής τους. Η αξιολόγηση της κυτταροτοξικής δράσης των τελικών προϊόντων και η διερεύνηση του πιθανού μηχανισμού δράσης τους βρίσκεται σε εξέλιξη.","Azaindole derivatives are among the most widely used purine isosteres for the synthesis of biologically active compounds. Azaindoles can be categorized into four isomers, depending on the position of their nitrogen atoms: 4-, 5-, 6- or 7-azaindoles. A great number of azaindole derivatives have been found to possess significant anticancer activity, the majority of which bear the 7-azaindole scaffold. The central core of azaindoles is considered to mimic the purine scaffold of ATP, thus, these derivatives can act as kinase inhibitors by competing ATP in its binding pocket within the active site of enzymes that are usually upregulated in several types of cancer. During the last years, our research group has been involved in the synthesis of a great number of purine isosteres, aiming at the discovery of novel derivatives with potential cytotoxic activity. Recently, we identified a 6-azaindole derivative, namely 7-phenylamino-3-phenyl-6-azaindole, that possessed significant cytotoxic activity. Based on this hit compound, in order to obtain more potent derivatives, we next synthesized a series of novel derivatives, where the aromatic ring of position -7 was directly attached to the 6-azaindole core, thus obtaining 3,7-diarylsubstituted 6-azainoles. Upon their evaluation, we observed that, although these derivatives still possessed interesting cytotoxic activity, they were not more active compared to their 7-anilinosubstituted counterparts. Nevertheless, we observed that the introduction of suitable substituents on the aromatic ring at position -7 could lead to a remarkable increase of cytotoxicity, without affecting the proliferation of normal, non-cancer cells. Based on the aforementioned findings concerning the structural characteristics of the substituents of the 6-azaindole derivatives that can favor the cytotoxic activity, in this work we dealt with the design and synthesis of new 6-azaindole analogues that would be substituted on the aniline ring of position - 7 or the phenyl ring of position -3, or both rings. The goal of this synthetic effort was to evaluate the effect of the substitution pattern on the biological activity, based on the structure-activity relationships studies that would be performed for this group of compounds. Thus, in the first part of this study, 15 novel derivatives were synthesized, by maintaining the -3 phenyl ring on the 6-azaindole scaffold, whereas a variety of selected substituents were incorporated at different sites (m-substitution, p-substitution, m,p-disubstitution and o,p-disubstitution) of the aniline ring of position -7. Upon biological evaluation of this group of target derivatives, we identified that m substitution of the aniline ring was in favor of enhanced cytotoxic activity. Among the different substituents present in the m-position, 4 of them, the methyl group, the methoxy group, the hydroxyl group and the amino group, led to the most active derivatives, with IC50 values ranging between 0.5 – 14 nM concerning the Α431 cancer cell line and between 6-796 nM concerning the MCF-7 cancer cell line. For this reason, these specific substituents were selected as the most promising ones and were maintained in the structure of the derivatives of the second part of this thesis. Upon identifying the best substituents for the aniline ring of position -7, in the second part of this work we decided to study the effect on the cytotoxic activity of the 3-phenyl’s ring substitution pattern of the 6-azaindole scaffold. Thus, we additionally synthesized 24 novel derivatives, where the phenyl ring of position -3 was p-chloro, p-methoxy, o,p-dimethoxy, m-fluoro, m-ethoxycarbonyl or m-carboxyl substituted, respectively. The cytotoxic evaluation of this group of derivatives is currently in process. Totally, in this work, 39 novel target compounds and 13 novel intermediates were rationally designed and synthesized, and their structure was fully elucidated. The cytotoxic activity for the first group of target compounds, consisting of 15 derivatives, has already been evaluated, whereas the evaluation of the second group, along with the investigation of their mode of action, is in progress."],"dc:identifier":["uoadl:3422846","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422846"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχεδιασμός και σύνθεση ν'εων 7-αρυλάμινο-3- αρυλοϋποκατεστημένων 6-αζαϊνδολίων με ισχυρή κυτταροτοξική δράση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:03Z"}