{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422876"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3422876","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της τοξικότητας αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων σε ενδοθηλιακά κύτταρα και μελέτη του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου ως καρδιοπροστατευτικού στόχου in vitro και in vivo","abstract":"Εισαγωγή: Η αμυλοείδωση ελαφριών αλυσίδων (AL) συγκαταλέγεται στις πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες και είναι ο τύπος αμυλοείδωσης με τον μεγαλύτερο επιπολασμό. Οι πρόδρομες πρωτεΐνες που σχηματίζουν τα αμυλοειδή είναι οι ελαφριές αλυσίδες (LCs) των ανοσοσφαιρινών που παράγονται από κλωνικά πλασματοκύτταρα. Η μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιορίστου σημασίας (MGUS) είναι επίσης μια πλασματοκυτταρική νόσος, η οποία δεν συνοδεύεται από αμυλοειδογένεση και εναπόθεση αμυλοειδών στους ιστούς. Η καρδιακή AL αμυλοείδωση (AL-KA) και η καρδιοτοξικότητα των LCs οδηγούν σε δυσμενή πρόγνωση των ασθενών, με πληθώρα υποκείμενων μηχανισμών που δεν έχουν ακόμη διαλευκανθεί πλήρως και αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για την διαχείριση της νόσου. Συνεπώς, είναι επιτακτική ανάγκη η μελέτη των παθοφυσιολογικών μηχανισμών για την αποκάλυψη προγνωστικών δεικτών και θεραπευτικών στόχων. Σε προηγούμενη μελέτη, αναγνωρίστηκε ότι συγκεκριμένες LCs από ασθενείς με AL-KA εμφανίζουν τοξικότητα σε πρωτογενή καρδιομυοκύτταρα μυών και κατόπιν ενδομυοκαρδιακής χορήγησης σε μύες, οδηγούν σε καρδιοτοξικότητα με λειτουργικές και μοριακές αλλαγές που σχετίζονται με την επαγωγή του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ER στρες). Ως εκ τούτου, η περαιτέρω μελέτη της τοξικότητας των LCs και σε άλλους κυτταρικούς πληθυσμούς του μυοκαρδίου καθώς και η κατανόηση της συμβολής του ER στρες στην καρδιοτοξικότητα, είναι απαραίτητη για την αποκάλυψη πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων ενάντια στην καρδιοτοξικότητα των LCs. Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της τοξικότητας των LCs που προέρχονται από ασθενείς με AL-ΚΑ σε ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926 in vitro, σε σύγκριση με τις ισοτυπικές ελαφριές αλυσίδες αλλά και τις αλυσίδες ασθενών με MGUS και η αναζήτηση πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων που πιθανώς συμβάλλουν στην μείωση της παρατηρούμενης τοξικότητας. Ακόμη, στόχος της εργασίας είναι να μελετηθούν οι φαρμακολογικές επιδράσεις του αναστολέα του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου STF-083010 σε ζωικό μοντέλο καρδιοτοξικότητας από LCs, ώστε να καταστούν πιο κατανοητοί οι μηχανισμοί της επαγόμενης μυοκαρδιακής βλάβης. Πιο συγκεκριμένα, οι στόχοι της εργασίας είναι α) η βιοτεχνολογική παραγωγή ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL-ΚΑ, ισοτυπικών μη κλωνικών LCs από υγιείς εθελοντές και ασθενείς με μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιόριστης σημασίας (MGUS), β) η διερεύνηση της πιθανής τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα, γ) η μελέτη των μοριακών μηχανισμών της τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα και δ) η μελέτη της επίδρασης του αναστολέα της IRE1α STF-083010 στην καρδιοτοξικότητα in vivo. Μέθοδοι: Οι LCs που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη προέρχονται από δύο υγιείς εθελοντές (WT_6411KV1, WT_0410LV2), από δύο ασθενείς με MGUS (MGUS_2748KV1, MGUS_2931LV1) και από δύο ασθενείς με AL-KA (AL_735KV1, AL_2718LV2). Οι αλυσίδες ασθενών με MGUS χρησιμοποιηθήκαν για την σύγκριση της τοξικότητας μεταξύ κλωνικών αμυλοειδογόνων και κλωνικών μη αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων. Αυτές οι αλυσίδες παρήχθησαν βιοτεχνολογικά σε βακτηριακά στελέχη SHuffle E. coli και η τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προσδιορίστηκε σε κύτταρα EA.hy926, τα οποία εκτέθηκαν σε συγκεντρώσεις των LCs 5 μM, 10 μM και 20 μM, για την αξιολόγηση του κυτταρικού θανάτου και τη διερεύνηση των μηχανισμών τοξικότητας. C57BL/6J αρσενικοί μύες (n=24) τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν PBS, PBS_STF, AL_2718LV2 και AL_2718LV2_STF, για την διερεύνηση και αποσαφήνιση του μηχανισμού της μυοκαρδιακής βλάβης. Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση της μυοκαρδιακής λειτουργίας στη γραμμή βάσης, στην πρώτη και στην τέταρτη εβδομάδα μετά την ενδομυοκαρδιακή χορήγηση των παρεμβάσεων και ο μοριακός μηχανισμός της επίδρασης του αναστολέα STF-083010 στο μυοκάρδιο προσδιορίστηκε με τη μέθοδο ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκε επιτυχημένη παραγωγή, απομόνωση και καθαρισμός των κ και λ ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL, από ασθενείς με MGUS και των ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από υγιείς εθελοντές. In vitro, παρατηρήθηκε τοξικότητα τόσο της αμυλοειδογόνου λάμδα ελαφριάς αλυσίδας AL_2718LV2 όσο και της κάππα ελαφριάς αλυσίδας MGUS_2748KV1 προς τα υπό μελέτη ενδοθηλιακά κύτταρα, ενώ και η ισοτυπική λάμδα ελαφριά αλυσίδα WT_0410LV2 βρέθηκε να έχει τοξικές επιδράσεις στα κύτταρα αυτά. In vitro, η αμυλοειδογόνος AL_2718LV2 βρέθηκε να ασκεί τοξική δράση επάγοντας την απόπτωση και ο αναστολέας της κινάσης/ενδοριβονουκλεάσης IRE1α STF-083010, βρέθηκε να έχει προστατευτική δράση για τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αντιθέτως, in vivo, διαπιστώθηκε τοξικότητα του αναστολέα, με σημαντικές επιπτώσεις στις υπερηχογραφικές παραμέτρους και την καρδιακή λειτουργία. Συμπεράσματα: Όλες οι υπό μελέτη ελαφριές αλυσίδες, με εξέχουσα την αμυλοειδογόνο LC AL_2718LV2, βρέθηκαν να είναι τοξικές για τα ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926. Ο μηχανισμός του ER στρες μελετήθηκε ως πιθανό σηματοδοτικό μονοπάτι που οφείλεται για την τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προς τα ενδοθηλιακά κύτταρα και μαζί με την απόπτωση, βρέθηκε να είναι η αιτία της τοξικότητας της AL_2718LV2, κυρίως λόγω της αυξορρύθμισης της καθοδικής της IRE1α κινάσης, JNK/SAPK. Η χορήγηση του αναστολέα STF-083010 in vivo δεν φάνηκε να βελτιώνει την βλάβη που προκαλείται από τις αμυλοειδογόνες ελαφριές αλυσίδες, ενώ in vitro, βρέθηκε να ασκεί προστατευτική δράση έναντι των ελαφριών αλυσίδων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αμυλοείδωση ελαφριών αλυσίδων (AL) συγκαταλέγεται στις πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες και είναι ο τύπος αμυλοείδωσης με τον μεγαλύτερο επιπολασμό. Οι πρόδρομες πρωτεΐνες που σχηματίζουν τα αμυλοειδή είναι οι ελαφριές αλυσίδες (LCs) των ανοσοσφαιρινών που παράγονται από κλωνικά πλασματοκύτταρα. Η μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιορίστου σημασίας (MGUS) είναι επίσης μια πλασματοκυτταρική νόσος, η οποία δεν συνοδεύεται από αμυλοειδογένεση και εναπόθεση αμυλοειδών στους ιστούς. Η καρδιακή AL αμυλοείδωση (AL-KA) και η καρδιοτοξικότητα των LCs οδηγούν σε δυσμενή πρόγνωση των ασθενών, με πληθώρα υποκείμενων μηχανισμών που δεν έχουν ακόμη διαλευκανθεί πλήρως και αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για την διαχείριση της νόσου. Συνεπώς, είναι επιτακτική ανάγκη η μελέτη των παθοφυσιολογικών μηχανισμών για την αποκάλυψη προγνωστικών δεικτών και θεραπευτικών στόχων. Σε προηγούμενη μελέτη, αναγνωρίστηκε ότι συγκεκριμένες LCs από ασθενείς με AL-KA εμφανίζουν τοξικότητα σε πρωτογενή καρδιομυοκύτταρα μυών και κατόπιν ενδομυοκαρδιακής χορήγησης σε μύες, οδηγούν σε καρδιοτοξικότητα με λειτουργικές και μοριακές αλλαγές που σχετίζονται με την επαγωγή του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ER στρες). Ως εκ τούτου, η περαιτέρω μελέτη της τοξικότητας των LCs και σε άλλους κυτταρικούς πληθυσμούς του μυοκαρδίου καθώς και η κατανόηση της συμβολής του ER στρες στην καρδιοτοξικότητα, είναι απαραίτητη για την αποκάλυψη πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων ενάντια στην καρδιοτοξικότητα των LCs. Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της τοξικότητας των LCs που προέρχονται από ασθενείς με AL-ΚΑ σε ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926 in vitro, σε σύγκριση με τις ισοτυπικές ελαφριές αλυσίδες αλλά και τις αλυσίδες ασθενών με MGUS και η αναζήτηση πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων που πιθανώς συμβάλλουν στην μείωση της παρατηρούμενης τοξικότητας. Ακόμη, στόχος της εργασίας είναι να μελετηθούν οι φαρμακολογικές επιδράσεις του αναστολέα του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου STF-083010 σε ζωικό μοντέλο καρδιοτοξικότητας από LCs, ώστε να καταστούν πιο κατανοητοί οι μηχανισμοί της επαγόμενης μυοκαρδιακής βλάβης. Πιο συγκεκριμένα, οι στόχοι της εργασίας είναι α) η βιοτεχνολογική παραγωγή ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL-ΚΑ, ισοτυπικών μη κλωνικών LCs από υγιείς εθελοντές και ασθενείς με μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιόριστης σημασίας (MGUS), β) η διερεύνηση της πιθανής τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα, γ) η μελέτη των μοριακών μηχανισμών της τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα και δ) η μελέτη της επίδρασης του αναστολέα της IRE1α STF-083010 στην καρδιοτοξικότητα in vivo. Μέθοδοι: Οι LCs που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη προέρχονται από δύο υγιείς εθελοντές (WT_6411KV1, WT_0410LV2), από δύο ασθενείς με MGUS (MGUS_2748KV1, MGUS_2931LV1) και από δύο ασθενείς με AL-KA (AL_735KV1, AL_2718LV2). Οι αλυσίδες ασθενών με MGUS χρησιμοποιηθήκαν για την σύγκριση της τοξικότητας μεταξύ κλωνικών αμυλοειδογόνων και κλωνικών μη αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων. Αυτές οι αλυσίδες παρήχθησαν βιοτεχνολογικά σε βακτηριακά στελέχη SHuffle E. coli και η τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προσδιορίστηκε σε κύτταρα EA.hy926, τα οποία εκτέθηκαν σε συγκεντρώσεις των LCs 5 μM, 10 μM και 20 μM, για την αξιολόγηση του κυτταρικού θανάτου και τη διερεύνηση των μηχανισμών τοξικότητας. C57BL/6J αρσενικοί μύες (n=24) τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν PBS, PBS_STF, AL_2718LV2 και AL_2718LV2_STF, για την διερεύνηση και αποσαφήνιση του μηχανισμού της μυοκαρδιακής βλάβης. Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση της μυοκαρδιακής λειτουργίας στη γραμμή βάσης, στην πρώτη και στην τέταρτη εβδομάδα μετά την ενδομυοκαρδιακή χορήγηση των παρεμβάσεων και ο μοριακός μηχανισμός της επίδρασης του αναστολέα STF-083010 στο μυοκάρδιο προσδιορίστηκε με τη μέθοδο ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκε επιτυχημένη παραγωγή, απομόνωση και καθαρισμός των κ και λ ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL, από ασθενείς με MGUS και των ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από υγιείς εθελοντές. In vitro, παρατηρήθηκε τοξικότητα τόσο της αμυλοειδογόνου λάμδα ελαφριάς αλυσίδας AL_2718LV2 όσο και της κάππα ελαφριάς αλυσίδας MGUS_2748KV1 προς τα υπό μελέτη ενδοθηλιακά κύτταρα, ενώ και η ισοτυπική λάμδα ελαφριά αλυσίδα WT_0410LV2 βρέθηκε να έχει τοξικές επιδράσεις στα κύτταρα αυτά. In vitro, η αμυλοειδογόνος AL_2718LV2 βρέθηκε να ασκεί τοξική δράση επάγοντας την απόπτωση και ο αναστολέας της κινάσης/ενδοριβονουκλεάσης IRE1α STF-083010, βρέθηκε να έχει προστατευτική δράση για τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αντιθέτως, in vivo, διαπιστώθηκε τοξικότητα του αναστολέα, με σημαντικές επιπτώσεις στις υπερηχογραφικές παραμέτρους και την καρδιακή λειτουργία. Συμπεράσματα: Όλες οι υπό μελέτη ελαφριές αλυσίδες, με εξέχουσα την αμυλοειδογόνο LC AL_2718LV2, βρέθηκαν να είναι τοξικές για τα ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926. Ο μηχανισμός του ER στρες μελετήθηκε ως πιθανό σηματοδοτικό μονοπάτι που οφείλεται για την τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προς τα ενδοθηλιακά κύτταρα και μαζί με την απόπτωση, βρέθηκε να είναι η αιτία της τοξικότητας της AL_2718LV2, κυρίως λόγω της αυξορρύθμισης της καθοδικής της IRE1α κινάσης, JNK/SAPK. Η χορήγηση του αναστολέα STF-083010 in vivo δεν φάνηκε να βελτιώνει την βλάβη που προκαλείται από τις αμυλοειδογόνες ελαφριές αλυσίδες, ενώ in vitro, βρέθηκε να ασκεί προστατευτική δράση έναντι των ελαφριών αλυσίδων.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαργιολά Μαρία-Σουμέλα","Margiola Maria-Soumela"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422876"],"render_values":[{"text":"uoadl:3422876","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422876","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422876","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3422876","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαργιολά Μαρία-Σουμέλα","Margiola Maria-Soumela"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3422876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422876"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αμυλοείδωση ελαφριών αλυσίδων (AL) συγκαταλέγεται στις πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες και είναι ο τύπος αμυλοείδωσης με τον μεγαλύτερο επιπολασμό. Οι πρόδρομες πρωτεΐνες που σχηματίζουν τα αμυλοειδή είναι οι ελαφριές αλυσίδες (LCs) των ανοσοσφαιρινών που παράγονται από κλωνικά πλασματοκύτταρα. Η μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιορίστου σημασίας (MGUS) είναι επίσης μια πλασματοκυτταρική νόσος, η οποία δεν συνοδεύεται από αμυλοειδογένεση και εναπόθεση αμυλοειδών στους ιστούς. Η καρδιακή AL αμυλοείδωση (AL-KA) και η καρδιοτοξικότητα των LCs οδηγούν σε δυσμενή πρόγνωση των ασθενών, με πληθώρα υποκείμενων μηχανισμών που δεν έχουν ακόμη διαλευκανθεί πλήρως και αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για την διαχείριση της νόσου. Συνεπώς, είναι επιτακτική ανάγκη η μελέτη των παθοφυσιολογικών μηχανισμών για την αποκάλυψη προγνωστικών δεικτών και θεραπευτικών στόχων. Σε προηγούμενη μελέτη, αναγνωρίστηκε ότι συγκεκριμένες LCs από ασθενείς με AL-KA εμφανίζουν τοξικότητα σε πρωτογενή καρδιομυοκύτταρα μυών και κατόπιν ενδομυοκαρδιακής χορήγησης σε μύες, οδηγούν σε καρδιοτοξικότητα με λειτουργικές και μοριακές αλλαγές που σχετίζονται με την επαγωγή του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ER στρες). Ως εκ τούτου, η περαιτέρω μελέτη της τοξικότητας των LCs και σε άλλους κυτταρικούς πληθυσμούς του μυοκαρδίου καθώς και η κατανόηση της συμβολής του ER στρες στην καρδιοτοξικότητα, είναι απαραίτητη για την αποκάλυψη πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων ενάντια στην καρδιοτοξικότητα των LCs. Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της τοξικότητας των LCs που προέρχονται από ασθενείς με AL-ΚΑ σε ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926 in vitro, σε σύγκριση με τις ισοτυπικές ελαφριές αλυσίδες αλλά και τις αλυσίδες ασθενών με MGUS και η αναζήτηση πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων που πιθανώς συμβάλλουν στην μείωση της παρατηρούμενης τοξικότητας. Ακόμη, στόχος της εργασίας είναι να μελετηθούν οι φαρμακολογικές επιδράσεις του αναστολέα του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου STF-083010 σε ζωικό μοντέλο καρδιοτοξικότητας από LCs, ώστε να καταστούν πιο κατανοητοί οι μηχανισμοί της επαγόμενης μυοκαρδιακής βλάβης. Πιο συγκεκριμένα, οι στόχοι της εργασίας είναι α) η βιοτεχνολογική παραγωγή ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL-ΚΑ, ισοτυπικών μη κλωνικών LCs από υγιείς εθελοντές και ασθενείς με μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιόριστης σημασίας (MGUS), β) η διερεύνηση της πιθανής τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα, γ) η μελέτη των μοριακών μηχανισμών της τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα και δ) η μελέτη της επίδρασης του αναστολέα της IRE1α STF-083010 στην καρδιοτοξικότητα in vivo. Μέθοδοι: Οι LCs που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη προέρχονται από δύο υγιείς εθελοντές (WT_6411KV1, WT_0410LV2), από δύο ασθενείς με MGUS (MGUS_2748KV1, MGUS_2931LV1) και από δύο ασθενείς με AL-KA (AL_735KV1, AL_2718LV2). Οι αλυσίδες ασθενών με MGUS χρησιμοποιηθήκαν για την σύγκριση της τοξικότητας μεταξύ κλωνικών αμυλοειδογόνων και κλωνικών μη αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων. Αυτές οι αλυσίδες παρήχθησαν βιοτεχνολογικά σε βακτηριακά στελέχη SHuffle E. coli και η τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προσδιορίστηκε σε κύτταρα EA.hy926, τα οποία εκτέθηκαν σε συγκεντρώσεις των LCs 5 μM, 10 μM και 20 μM, για την αξιολόγηση του κυτταρικού θανάτου και τη διερεύνηση των μηχανισμών τοξικότητας. C57BL/6J αρσενικοί μύες (n=24) τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν PBS, PBS_STF, AL_2718LV2 και AL_2718LV2_STF, για την διερεύνηση και αποσαφήνιση του μηχανισμού της μυοκαρδιακής βλάβης. Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση της μυοκαρδιακής λειτουργίας στη γραμμή βάσης, στην πρώτη και στην τέταρτη εβδομάδα μετά την ενδομυοκαρδιακή χορήγηση των παρεμβάσεων και ο μοριακός μηχανισμός της επίδρασης του αναστολέα STF-083010 στο μυοκάρδιο προσδιορίστηκε με τη μέθοδο ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκε επιτυχημένη παραγωγή, απομόνωση και καθαρισμός των κ και λ ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL, από ασθενείς με MGUS και των ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από υγιείς εθελοντές. In vitro, παρατηρήθηκε τοξικότητα τόσο της αμυλοειδογόνου λάμδα ελαφριάς αλυσίδας AL_2718LV2 όσο και της κάππα ελαφριάς αλυσίδας MGUS_2748KV1 προς τα υπό μελέτη ενδοθηλιακά κύτταρα, ενώ και η ισοτυπική λάμδα ελαφριά αλυσίδα WT_0410LV2 βρέθηκε να έχει τοξικές επιδράσεις στα κύτταρα αυτά. In vitro, η αμυλοειδογόνος AL_2718LV2 βρέθηκε να ασκεί τοξική δράση επάγοντας την απόπτωση και ο αναστολέας της κινάσης/ενδοριβονουκλεάσης IRE1α STF-083010, βρέθηκε να έχει προστατευτική δράση για τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αντιθέτως, in vivo, διαπιστώθηκε τοξικότητα του αναστολέα, με σημαντικές επιπτώσεις στις υπερηχογραφικές παραμέτρους και την καρδιακή λειτουργία. Συμπεράσματα: Όλες οι υπό μελέτη ελαφριές αλυσίδες, με εξέχουσα την αμυλοειδογόνο LC AL_2718LV2, βρέθηκαν να είναι τοξικές για τα ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926. Ο μηχανισμός του ER στρες μελετήθηκε ως πιθανό σηματοδοτικό μονοπάτι που οφείλεται για την τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προς τα ενδοθηλιακά κύτταρα και μαζί με την απόπτωση, βρέθηκε να είναι η αιτία της τοξικότητας της AL_2718LV2, κυρίως λόγω της αυξορρύθμισης της καθοδικής της IRE1α κινάσης, JNK/SAPK. Η χορήγηση του αναστολέα STF-083010 in vivo δεν φάνηκε να βελτιώνει την βλάβη που προκαλείται από τις αμυλοειδογόνες ελαφριές αλυσίδες, ενώ in vitro, βρέθηκε να ασκεί προστατευτική δράση έναντι των ελαφριών αλυσίδων.","Introduction: AL amyloidosis belongs to plasma cell dyscrasias and is the amyloidogenic disease with the greatest incidence. The precursor proteins which tend to form amyloid fibrils in the context of AL amyloidosis are the immunoglobulin light chains (LCs) produced by a clone of plasma cells. Monoclonal gammopathy of undetermined significance (MGUS) is a form of plasma cell dyscrasias which is not associated with amyloidogenesis and amyloid deposits in tissues and usually precedes the malignant condition termed as multiple myeloma (MM). Cardiac AL amyloidosis (AL-CA) and cardiotoxicity of LCs deteriorate the progression of the affected patients, with a wide range of underlying mechanisms being involved but inadequately elucidated. These mechanisms remain a challenge that has to be surpassed in order to better manage the disease and its symptoms. Therefore, the study of the pathophysiological mechanisms aiming to revelation of prognostic biomarkers and therapeutic targets, is of imperative need. In context of a previous study, it was demonstrated that light chains derived from AL-CA patients exerted toxicity towards primary mice cardiomyocytes. Subsequent administration of the LCs to mice resulted in cardiotoxicity, through functional and molecular alterations associated with induction of endoplasmic reticulum stress (ER stress). Taking all these into consideration, further investigation of light chains’ toxicity towards a variety of myocardium’s cell populations as well as the comprehension of how and at what extent ER stress contributes to the cardiotoxicity, is important in order to discover pharmacological agents with a possible protective role towards light chains’ cardiotoxicity. Purpose: The purpose of this study was to investigate the possible toxic effect of light chains derived from AL-CA patients towards EA.hy926 endothelial cells in vitro, compared with isotype light chains derived from healthy volunteers and clonal lights chains from patients with MGUS and examine pharmacological agents who probably contribute to the reduction of the toxicity observed. Furthermore, in context of this study, the pharmacological actions of the STF-083010 ER stress inhibitor were investigated in an animal light chain-induced cardiotoxicity model, in order that further knowledge about cardiotoxicity underlying mechanisms is obtained. More specifically, in this study we performed: a) biotechnological production of full-length light chains derived from patients with AL-CA, patients with MGUS and healthy volunteers, b) investigation of possible light chains’ toxicity towards the endothelial cells, c) investigation of the molecular mechanisms which are responsible for the endothelial toxicity of the light chains and d) investigation of the effect of the IRE1α inhibitor STF-083010 towards cardiotoxicity in vivo. Methods: The light chains used in this study are derived from three groups, namely a) isotype light chains from healthy volunteers (WT_6411KV1, WT_0410LV2), b) light chains from patients with MGUS (MGUS_2748KV1, MGUS_2931LV1) and c) amyloidogenic light chains from patients with AL-CA (AL_735KV1, AL_2718LV2). Light chains derived from patients with MGUS were used in order to compare the toxicity between clonal amyloidogenic and clonal non-amyloidogenic light chains. These light chains were produced biotechnologically, using SHuffle E. coli cells as the host cells and their toxicity was evaluated after their incubation at concentrations of 5 μM, 10 μM και 20 μM with the EA.hy926 endothelial cells, based on cell viability and investigation of the molecular basis of the toxic effects. C57BL/6J male mice (n=24) were randomised (n=6 per intervention group) and were administered with a) PBS, b) PBS_STF, c) AL_2718LV2 and d) AL_2718LV2_STF, in order to investigate and elucidate the mechanism of the observed myocardial impairment. Echocardiographic assessment of the myocardial function was performed at baseline, first and fourth week after the intramyocardial administration of the four interventions. The molecular mechanism that regulates the myocardial effects of the STF-083010 inhibitor was determined by Western blotting. Results: Kappa and lambda full-length light chains derived from healthy volunteers, AL-CA patients and MGUS patients, were successfully produced, isolated and purified. In vitro, endothelial toxicity of the amyloidogenic lambda light chain AL_2718LV2 and the kappa light chain MGUS_2748KV1 was observed, and concurrently, the isotype lambda light chain WT_0410LV2 also exerted toxic effects towards the endothelial cells. In vitro, AL_2718LV2 was proven toxic by inducing apoptosis and the IRE1α kinase/endoribonuclease inhibitor STF-083010 showed a protective effect to the endothelial cells. On the contrary, in vivo, the STF-083010 inhibitor was toxic, along with changes in ultrasound parameters and cardiac function. Conclusions: All the studied light chains and in particular lambda light chain AL_2718LV2 were proven toxic towards the EA.hy926 endothelial cells. ER stress pathway was studied as a possible mechanism responsible for the endothelial toxicity exerted by light chains and along with apoptosis, were noted as the cause of AL_2718LV2 LC’s toxicity, which could mainly be attributable to the upregulation of downstream IRE1α target, JNK/SAPK. Administration of the inhibitor STF-083010 in vivo, did not lead to alleviation of the myocardial impairment caused by the amyloidogenic light chain, whereas it was proven to have a protective role against light chain toxicity in vitro."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της τοξικότητας αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων σε ενδοθηλιακά κύτταρα και μελέτη του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου ως καρδιοπροστατευτικού στόχου in vitro και in vivo"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαργιολά Μαρία-Σουμέλα","Margiola Maria-Soumela"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αμυλοείδωση ελαφριών αλυσίδων (AL) συγκαταλέγεται στις πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες και είναι ο τύπος αμυλοείδωσης με τον μεγαλύτερο επιπολασμό. Οι πρόδρομες πρωτεΐνες που σχηματίζουν τα αμυλοειδή είναι οι ελαφριές αλυσίδες (LCs) των ανοσοσφαιρινών που παράγονται από κλωνικά πλασματοκύτταρα. Η μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιορίστου σημασίας (MGUS) είναι επίσης μια πλασματοκυτταρική νόσος, η οποία δεν συνοδεύεται από αμυλοειδογένεση και εναπόθεση αμυλοειδών στους ιστούς. Η καρδιακή AL αμυλοείδωση (AL-KA) και η καρδιοτοξικότητα των LCs οδηγούν σε δυσμενή πρόγνωση των ασθενών, με πληθώρα υποκείμενων μηχανισμών που δεν έχουν ακόμη διαλευκανθεί πλήρως και αποτελούν σημαντικές προκλήσεις για την διαχείριση της νόσου. Συνεπώς, είναι επιτακτική ανάγκη η μελέτη των παθοφυσιολογικών μηχανισμών για την αποκάλυψη προγνωστικών δεικτών και θεραπευτικών στόχων. Σε προηγούμενη μελέτη, αναγνωρίστηκε ότι συγκεκριμένες LCs από ασθενείς με AL-KA εμφανίζουν τοξικότητα σε πρωτογενή καρδιομυοκύτταρα μυών και κατόπιν ενδομυοκαρδιακής χορήγησης σε μύες, οδηγούν σε καρδιοτοξικότητα με λειτουργικές και μοριακές αλλαγές που σχετίζονται με την επαγωγή του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου (ER στρες). Ως εκ τούτου, η περαιτέρω μελέτη της τοξικότητας των LCs και σε άλλους κυτταρικούς πληθυσμούς του μυοκαρδίου καθώς και η κατανόηση της συμβολής του ER στρες στην καρδιοτοξικότητα, είναι απαραίτητη για την αποκάλυψη πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων ενάντια στην καρδιοτοξικότητα των LCs. Σκοπός: Στόχος της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη της τοξικότητας των LCs που προέρχονται από ασθενείς με AL-ΚΑ σε ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926 in vitro, σε σύγκριση με τις ισοτυπικές ελαφριές αλυσίδες αλλά και τις αλυσίδες ασθενών με MGUS και η αναζήτηση πιθανών φαρμακολογικών παραγόντων που πιθανώς συμβάλλουν στην μείωση της παρατηρούμενης τοξικότητας. Ακόμη, στόχος της εργασίας είναι να μελετηθούν οι φαρμακολογικές επιδράσεις του αναστολέα του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου STF-083010 σε ζωικό μοντέλο καρδιοτοξικότητας από LCs, ώστε να καταστούν πιο κατανοητοί οι μηχανισμοί της επαγόμενης μυοκαρδιακής βλάβης. Πιο συγκεκριμένα, οι στόχοι της εργασίας είναι α) η βιοτεχνολογική παραγωγή ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL-ΚΑ, ισοτυπικών μη κλωνικών LCs από υγιείς εθελοντές και ασθενείς με μονοκλωνική γαμμαπάθεια απροσδιόριστης σημασίας (MGUS), β) η διερεύνηση της πιθανής τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα, γ) η μελέτη των μοριακών μηχανισμών της τοξικότητας των LCs στα ενδοθηλιακά κύτταρα και δ) η μελέτη της επίδρασης του αναστολέα της IRE1α STF-083010 στην καρδιοτοξικότητα in vivo. Μέθοδοι: Οι LCs που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη προέρχονται από δύο υγιείς εθελοντές (WT_6411KV1, WT_0410LV2), από δύο ασθενείς με MGUS (MGUS_2748KV1, MGUS_2931LV1) και από δύο ασθενείς με AL-KA (AL_735KV1, AL_2718LV2). Οι αλυσίδες ασθενών με MGUS χρησιμοποιηθήκαν για την σύγκριση της τοξικότητας μεταξύ κλωνικών αμυλοειδογόνων και κλωνικών μη αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων. Αυτές οι αλυσίδες παρήχθησαν βιοτεχνολογικά σε βακτηριακά στελέχη SHuffle E. coli και η τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προσδιορίστηκε σε κύτταρα EA.hy926, τα οποία εκτέθηκαν σε συγκεντρώσεις των LCs 5 μM, 10 μM και 20 μM, για την αξιολόγηση του κυτταρικού θανάτου και τη διερεύνηση των μηχανισμών τοξικότητας. C57BL/6J αρσενικοί μύες (n=24) τυχαιοποιήθηκαν και έλαβαν PBS, PBS_STF, AL_2718LV2 και AL_2718LV2_STF, για την διερεύνηση και αποσαφήνιση του μηχανισμού της μυοκαρδιακής βλάβης. Πραγματοποιήθηκε υπερηχογραφική αξιολόγηση της μυοκαρδιακής λειτουργίας στη γραμμή βάσης, στην πρώτη και στην τέταρτη εβδομάδα μετά την ενδομυοκαρδιακή χορήγηση των παρεμβάσεων και ο μοριακός μηχανισμός της επίδρασης του αναστολέα STF-083010 στο μυοκάρδιο προσδιορίστηκε με τη μέθοδο ανοσοαποτύπωσης κατά Western. Αποτελέσματα: Πραγματοποιήθηκε επιτυχημένη παραγωγή, απομόνωση και καθαρισμός των κ και λ ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από ασθενείς με AL, από ασθενείς με MGUS και των ελαφριών αλυσίδων πλήρους μήκους από υγιείς εθελοντές. In vitro, παρατηρήθηκε τοξικότητα τόσο της αμυλοειδογόνου λάμδα ελαφριάς αλυσίδας AL_2718LV2 όσο και της κάππα ελαφριάς αλυσίδας MGUS_2748KV1 προς τα υπό μελέτη ενδοθηλιακά κύτταρα, ενώ και η ισοτυπική λάμδα ελαφριά αλυσίδα WT_0410LV2 βρέθηκε να έχει τοξικές επιδράσεις στα κύτταρα αυτά. In vitro, η αμυλοειδογόνος AL_2718LV2 βρέθηκε να ασκεί τοξική δράση επάγοντας την απόπτωση και ο αναστολέας της κινάσης/ενδοριβονουκλεάσης IRE1α STF-083010, βρέθηκε να έχει προστατευτική δράση για τα ενδοθηλιακά κύτταρα. Αντιθέτως, in vivo, διαπιστώθηκε τοξικότητα του αναστολέα, με σημαντικές επιπτώσεις στις υπερηχογραφικές παραμέτρους και την καρδιακή λειτουργία. Συμπεράσματα: Όλες οι υπό μελέτη ελαφριές αλυσίδες, με εξέχουσα την αμυλοειδογόνο LC AL_2718LV2, βρέθηκαν να είναι τοξικές για τα ενδοθηλιακά κύτταρα EA.hy926. Ο μηχανισμός του ER στρες μελετήθηκε ως πιθανό σηματοδοτικό μονοπάτι που οφείλεται για την τοξικότητα των ελαφριών αλυσίδων προς τα ενδοθηλιακά κύτταρα και μαζί με την απόπτωση, βρέθηκε να είναι η αιτία της τοξικότητας της AL_2718LV2, κυρίως λόγω της αυξορρύθμισης της καθοδικής της IRE1α κινάσης, JNK/SAPK. Η χορήγηση του αναστολέα STF-083010 in vivo δεν φάνηκε να βελτιώνει την βλάβη που προκαλείται από τις αμυλοειδογόνες ελαφριές αλυσίδες, ενώ in vitro, βρέθηκε να ασκεί προστατευτική δράση έναντι των ελαφριών αλυσίδων.","Introduction: AL amyloidosis belongs to plasma cell dyscrasias and is the amyloidogenic disease with the greatest incidence. The precursor proteins which tend to form amyloid fibrils in the context of AL amyloidosis are the immunoglobulin light chains (LCs) produced by a clone of plasma cells. Monoclonal gammopathy of undetermined significance (MGUS) is a form of plasma cell dyscrasias which is not associated with amyloidogenesis and amyloid deposits in tissues and usually precedes the malignant condition termed as multiple myeloma (MM). Cardiac AL amyloidosis (AL-CA) and cardiotoxicity of LCs deteriorate the progression of the affected patients, with a wide range of underlying mechanisms being involved but inadequately elucidated. These mechanisms remain a challenge that has to be surpassed in order to better manage the disease and its symptoms. Therefore, the study of the pathophysiological mechanisms aiming to revelation of prognostic biomarkers and therapeutic targets, is of imperative need. In context of a previous study, it was demonstrated that light chains derived from AL-CA patients exerted toxicity towards primary mice cardiomyocytes. Subsequent administration of the LCs to mice resulted in cardiotoxicity, through functional and molecular alterations associated with induction of endoplasmic reticulum stress (ER stress). Taking all these into consideration, further investigation of light chains’ toxicity towards a variety of myocardium’s cell populations as well as the comprehension of how and at what extent ER stress contributes to the cardiotoxicity, is important in order to discover pharmacological agents with a possible protective role towards light chains’ cardiotoxicity. Purpose: The purpose of this study was to investigate the possible toxic effect of light chains derived from AL-CA patients towards EA.hy926 endothelial cells in vitro, compared with isotype light chains derived from healthy volunteers and clonal lights chains from patients with MGUS and examine pharmacological agents who probably contribute to the reduction of the toxicity observed. Furthermore, in context of this study, the pharmacological actions of the STF-083010 ER stress inhibitor were investigated in an animal light chain-induced cardiotoxicity model, in order that further knowledge about cardiotoxicity underlying mechanisms is obtained. More specifically, in this study we performed: a) biotechnological production of full-length light chains derived from patients with AL-CA, patients with MGUS and healthy volunteers, b) investigation of possible light chains’ toxicity towards the endothelial cells, c) investigation of the molecular mechanisms which are responsible for the endothelial toxicity of the light chains and d) investigation of the effect of the IRE1α inhibitor STF-083010 towards cardiotoxicity in vivo. Methods: The light chains used in this study are derived from three groups, namely a) isotype light chains from healthy volunteers (WT_6411KV1, WT_0410LV2), b) light chains from patients with MGUS (MGUS_2748KV1, MGUS_2931LV1) and c) amyloidogenic light chains from patients with AL-CA (AL_735KV1, AL_2718LV2). Light chains derived from patients with MGUS were used in order to compare the toxicity between clonal amyloidogenic and clonal non-amyloidogenic light chains. These light chains were produced biotechnologically, using SHuffle E. coli cells as the host cells and their toxicity was evaluated after their incubation at concentrations of 5 μM, 10 μM και 20 μM with the EA.hy926 endothelial cells, based on cell viability and investigation of the molecular basis of the toxic effects. C57BL/6J male mice (n=24) were randomised (n=6 per intervention group) and were administered with a) PBS, b) PBS_STF, c) AL_2718LV2 and d) AL_2718LV2_STF, in order to investigate and elucidate the mechanism of the observed myocardial impairment. Echocardiographic assessment of the myocardial function was performed at baseline, first and fourth week after the intramyocardial administration of the four interventions. The molecular mechanism that regulates the myocardial effects of the STF-083010 inhibitor was determined by Western blotting. Results: Kappa and lambda full-length light chains derived from healthy volunteers, AL-CA patients and MGUS patients, were successfully produced, isolated and purified. In vitro, endothelial toxicity of the amyloidogenic lambda light chain AL_2718LV2 and the kappa light chain MGUS_2748KV1 was observed, and concurrently, the isotype lambda light chain WT_0410LV2 also exerted toxic effects towards the endothelial cells. In vitro, AL_2718LV2 was proven toxic by inducing apoptosis and the IRE1α kinase/endoribonuclease inhibitor STF-083010 showed a protective effect to the endothelial cells. On the contrary, in vivo, the STF-083010 inhibitor was toxic, along with changes in ultrasound parameters and cardiac function. Conclusions: All the studied light chains and in particular lambda light chain AL_2718LV2 were proven toxic towards the EA.hy926 endothelial cells. ER stress pathway was studied as a possible mechanism responsible for the endothelial toxicity exerted by light chains and along with apoptosis, were noted as the cause of AL_2718LV2 LC’s toxicity, which could mainly be attributable to the upregulation of downstream IRE1α target, JNK/SAPK. Administration of the inhibitor STF-083010 in vivo, did not lead to alleviation of the myocardial impairment caused by the amyloidogenic light chain, whereas it was proven to have a protective role against light chain toxicity in vitro."],"dc:identifier":["uoadl:3422876","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3422876"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση της τοξικότητας αμυλοειδογόνων ελαφριών αλυσίδων σε ενδοθηλιακά κύτταρα και μελέτη του στρες του ενδοπλασματικού δικτύου ως καρδιοπροστατευτικού στόχου in vitro και in vivo"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:03Z"}