{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3423029"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3423029","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης στη διαβητική νευροπάθεια σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2","abstract":"Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που συχνά συνοδεύεται από πολλές επιπλοκές, μια από τις σημαντικότερες είναι η Διαβητική Νευροπάθεια, η οποία επηρεάζει το περιφερικό, κυρίως,νευρικό σύστημα και αφορά έως και το 50% των ατόμων με ΣΔΤ2. Ο σχηματισμός των τελικών προϊόντων γλυκοζυλίωσης (AGEs) έχει συσχετιστεί με την περιφερική νευροπάθεια (ΠΝ), καθώς συμβάλλει στην εκφύλιση των νευρικών κυττάρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήτανη διερεύνηση του ρόλου των AGEs στην πρόβλεψη και την διάγνωση της ΠΝ σε άτομα με ΣΔΤ2. Η μελέτη περιέλαβε 78 άτομα ηλικίας 40-80 ετών, εκ των οποίων 19 ήταν άτομα χωρίς ΣΔΤ2 και ΠΝ (ομάδα ελέγχου), 24 με ΣΔΤ2 και ΠΝ και οι υπόλοιποι 35 με ΣΔΤ2 χωρίς ΠΝ. Η διάγνωση της ΠΝ έγινε μέσω προσδιορισμού του Δείκτη Συμπτωμάτων Νευροπάθειας (NSS) και του Δείκτη Ευρημάτων Νευροπάθειας (NDS). Τα AGEs μετρήθηκαν με βιομικροσκόπιο φθορισμού στον φακό του ματιού και ελήφθησαν δείγματα αίματος και ούρων για ανάλυση βιοδεικτών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο SPSS. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ έχουν αυξημένα επίπεδα AGEs σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p<0.001) και σε σύγκριση με τα άτομα με ΣΔΤ2 (p=0.001) στον οφθαλμό. Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις στον ορό των ασθενών στην ενζυμική ανοσοπροσροφητική δοκιμασία, όπου τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ είχαν 107400 (83850, 126725)pg/ml, τα άτομα με ΣΔΤ2 93800 (79625, 97525) pg/ml και η ομάδα ελέγχου 81438 (72350, 88950)pg/ml με p=0.030 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ΣΔΤ2 και p= 0.005 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ομάδα ελέγχου. Συμπερασματικά τα AGEs είναι αυξημένα στα άτομα με ΣΔΤ2 και ΠΝ.","abstract_html":"Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που συχνά συνοδεύεται από πολλές επιπλοκές, μια από τις σημαντικότερες είναι η Διαβητική Νευροπάθεια, η οποία επηρεάζει το περιφερικό, κυρίως,νευρικό σύστημα και αφορά έως και το 50% των ατόμων με ΣΔΤ2. Ο σχηματισμός των τελικών προϊόντων γλυκοζυλίωσης (AGEs) έχει συσχετιστεί με την περιφερική νευροπάθεια (ΠΝ), καθώς συμβάλλει στην εκφύλιση των νευρικών κυττάρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήτανη διερεύνηση του ρόλου των AGEs στην πρόβλεψη και την διάγνωση της ΠΝ σε άτομα με ΣΔΤ2. Η μελέτη περιέλαβε 78 άτομα ηλικίας 40-80 ετών, εκ των οποίων 19 ήταν άτομα χωρίς ΣΔΤ2 και ΠΝ (ομάδα ελέγχου), 24 με ΣΔΤ2 και ΠΝ και οι υπόλοιποι 35 με ΣΔΤ2 χωρίς ΠΝ. Η διάγνωση της ΠΝ έγινε μέσω προσδιορισμού του Δείκτη Συμπτωμάτων Νευροπάθειας (NSS) και του Δείκτη Ευρημάτων Νευροπάθειας (NDS). Τα AGEs μετρήθηκαν με βιομικροσκόπιο φθορισμού στον φακό του ματιού και ελήφθησαν δείγματα αίματος και ούρων για ανάλυση βιοδεικτών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο SPSS. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ έχουν αυξημένα επίπεδα AGEs σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p&lt;0.001) και σε σύγκριση με τα άτομα με ΣΔΤ2 (p=0.001) στον οφθαλμό. Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις στον ορό των ασθενών στην ενζυμική ανοσοπροσροφητική δοκιμασία, όπου τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ είχαν 107400 (83850, 126725)pg/ml, τα άτομα με ΣΔΤ2 93800 (79625, 97525) pg/ml και η ομάδα ελέγχου 81438 (72350, 88950)pg/ml με p=0.030 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ΣΔΤ2 και p= 0.005 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ομάδα ελέγχου. Συμπερασματικά τα AGEs είναι αυξημένα στα άτομα με ΣΔΤ2 και ΠΝ.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολοπούλου Ευαγγελία-Δήμητρα","Apostolopoulou Evangelia-Dimitra"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:05Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3423029"],"render_values":[{"text":"uoadl:3423029","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3423029","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3423029","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3423029","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολοπούλου Ευαγγελία-Δήμητρα","Apostolopoulou Evangelia-Dimitra"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3423029","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3423029"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που συχνά συνοδεύεται από πολλές επιπλοκές, μια από τις σημαντικότερες είναι η Διαβητική Νευροπάθεια, η οποία επηρεάζει το περιφερικό, κυρίως,νευρικό σύστημα και αφορά έως και το 50% των ατόμων με ΣΔΤ2. Ο σχηματισμός των τελικών προϊόντων γλυκοζυλίωσης (AGEs) έχει συσχετιστεί με την περιφερική νευροπάθεια (ΠΝ), καθώς συμβάλλει στην εκφύλιση των νευρικών κυττάρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήτανη διερεύνηση του ρόλου των AGEs στην πρόβλεψη και την διάγνωση της ΠΝ σε άτομα με ΣΔΤ2. Η μελέτη περιέλαβε 78 άτομα ηλικίας 40-80 ετών, εκ των οποίων 19 ήταν άτομα χωρίς ΣΔΤ2 και ΠΝ (ομάδα ελέγχου), 24 με ΣΔΤ2 και ΠΝ και οι υπόλοιποι 35 με ΣΔΤ2 χωρίς ΠΝ. Η διάγνωση της ΠΝ έγινε μέσω προσδιορισμού του Δείκτη Συμπτωμάτων Νευροπάθειας (NSS) και του Δείκτη Ευρημάτων Νευροπάθειας (NDS). Τα AGEs μετρήθηκαν με βιομικροσκόπιο φθορισμού στον φακό του ματιού και ελήφθησαν δείγματα αίματος και ούρων για ανάλυση βιοδεικτών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο SPSS. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ έχουν αυξημένα επίπεδα AGEs σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p<0.001) και σε σύγκριση με τα άτομα με ΣΔΤ2 (p=0.001) στον οφθαλμό. Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις στον ορό των ασθενών στην ενζυμική ανοσοπροσροφητική δοκιμασία, όπου τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ είχαν 107400 (83850, 126725)pg/ml, τα άτομα με ΣΔΤ2 93800 (79625, 97525) pg/ml και η ομάδα ελέγχου 81438 (72350, 88950)pg/ml με p=0.030 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ΣΔΤ2 και p= 0.005 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ομάδα ελέγχου. Συμπερασματικά τα AGEs είναι αυξημένα στα άτομα με ΣΔΤ2 και ΠΝ.","Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is a chronic metabolic disorder often accompanied by multiple complications, one of the most significant being Diabetic Neuropathy (DN), which primarily affects the peripheral nervous system and affects up to 50% of individuals with T2DM. The formation of Advanced Glycation End Products (AGEs) has been associated with Peripheral Neuropathy (PN), as it contributes to the degeneration of nerve cells. The purpose of this study was to investigate the role of AGEs in predicting and diagnosing PN in individuals with T2DM. The study included 78 individuals aged 40-80, of whom 19 were without T2DM and PN (control group), 24 had T2DM with PN, and the remaining 35 had T2DM without PN. The diagnosis of PN was performed by determining the Neuropathy Symptom Score (NSS) and the Neuropathy Disability Score (NDS). AGEs were measured with fluorescence biomicroscopy in the lens of the eye, and blood and urine samples were collected for biomarker analysis. Statistical analysis was performed using the SPSS statistical package. According to the study results, individuals with T2DM-PN had higher levels of AGEs compared to the control group (p<0.001) and to individuals with T2DM (p=0.001) in the eye. The findings were confirmed by serum measurements in the enzyme-linked immunosorbent assay, where individuals with T2DM PN had 107400 (83850, 126725) pg/ml, individuals with T2DM had 93800 (79625, 97525) pg/ml, and the control group had 81438 (72350, 88950) pg/ml, with p=0.030 for T2DM-PN versus T2DM and p=0.005 for T2DM-PN versus the control group. In conclusion, AGEs are elevated in individuals with T2DM and PN."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης στη διαβητική νευροπάθεια σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολοπούλου Ευαγγελία-Δήμητρα","Apostolopoulou Evangelia-Dimitra"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο Σακχαρώδης Διαβήτης τύπου 2 (ΣΔΤ2) αποτελεί μια χρόνια μεταβολική διαταραχή που συχνά συνοδεύεται από πολλές επιπλοκές, μια από τις σημαντικότερες είναι η Διαβητική Νευροπάθεια, η οποία επηρεάζει το περιφερικό, κυρίως,νευρικό σύστημα και αφορά έως και το 50% των ατόμων με ΣΔΤ2. Ο σχηματισμός των τελικών προϊόντων γλυκοζυλίωσης (AGEs) έχει συσχετιστεί με την περιφερική νευροπάθεια (ΠΝ), καθώς συμβάλλει στην εκφύλιση των νευρικών κυττάρων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήτανη διερεύνηση του ρόλου των AGEs στην πρόβλεψη και την διάγνωση της ΠΝ σε άτομα με ΣΔΤ2. Η μελέτη περιέλαβε 78 άτομα ηλικίας 40-80 ετών, εκ των οποίων 19 ήταν άτομα χωρίς ΣΔΤ2 και ΠΝ (ομάδα ελέγχου), 24 με ΣΔΤ2 και ΠΝ και οι υπόλοιποι 35 με ΣΔΤ2 χωρίς ΠΝ. Η διάγνωση της ΠΝ έγινε μέσω προσδιορισμού του Δείκτη Συμπτωμάτων Νευροπάθειας (NSS) και του Δείκτη Ευρημάτων Νευροπάθειας (NDS). Τα AGEs μετρήθηκαν με βιομικροσκόπιο φθορισμού στον φακό του ματιού και ελήφθησαν δείγματα αίματος και ούρων για ανάλυση βιοδεικτών. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πακέτο SPSS. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ έχουν αυξημένα επίπεδα AGEs σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου (p<0.001) και σε σύγκριση με τα άτομα με ΣΔΤ2 (p=0.001) στον οφθαλμό. Τα ευρήματα επιβεβαιώθηκαν με μετρήσεις στον ορό των ασθενών στην ενζυμική ανοσοπροσροφητική δοκιμασία, όπου τα άτομα με ΣΔΤ2-ΠΝ είχαν 107400 (83850, 126725)pg/ml, τα άτομα με ΣΔΤ2 93800 (79625, 97525) pg/ml και η ομάδα ελέγχου 81438 (72350, 88950)pg/ml με p=0.030 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ΣΔΤ2 και p= 0.005 ΣΔΤ2-ΠΝ έναντι ομάδα ελέγχου. Συμπερασματικά τα AGEs είναι αυξημένα στα άτομα με ΣΔΤ2 και ΠΝ.","Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) is a chronic metabolic disorder often accompanied by multiple complications, one of the most significant being Diabetic Neuropathy (DN), which primarily affects the peripheral nervous system and affects up to 50% of individuals with T2DM. The formation of Advanced Glycation End Products (AGEs) has been associated with Peripheral Neuropathy (PN), as it contributes to the degeneration of nerve cells. The purpose of this study was to investigate the role of AGEs in predicting and diagnosing PN in individuals with T2DM. The study included 78 individuals aged 40-80, of whom 19 were without T2DM and PN (control group), 24 had T2DM with PN, and the remaining 35 had T2DM without PN. The diagnosis of PN was performed by determining the Neuropathy Symptom Score (NSS) and the Neuropathy Disability Score (NDS). AGEs were measured with fluorescence biomicroscopy in the lens of the eye, and blood and urine samples were collected for biomarker analysis. Statistical analysis was performed using the SPSS statistical package. According to the study results, individuals with T2DM-PN had higher levels of AGEs compared to the control group (p<0.001) and to individuals with T2DM (p=0.001) in the eye. The findings were confirmed by serum measurements in the enzyme-linked immunosorbent assay, where individuals with T2DM PN had 107400 (83850, 126725) pg/ml, individuals with T2DM had 93800 (79625, 97525) pg/ml, and the control group had 81438 (72350, 88950) pg/ml, with p=0.030 for T2DM-PN versus T2DM and p=0.005 for T2DM-PN versus the control group. In conclusion, AGEs are elevated in individuals with T2DM and PN."],"dc:identifier":["uoadl:3423029","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3423029"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη των προϊόντων τελικής γλυκοζυλίωσης στη διαβητική νευροπάθεια σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:05Z"}