{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3428332"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3428332","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Prevalence, clinical and diagnostic features of Parechovirus infection among infants and young children: A systematic review and Meta-analysis on the burden of severe disease","abstract":"Εισαγωγή: Οι λοιμώξεις από Parechovirus έχουν συσχετιστεί με ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, από ήπια συμπτωματολογία γαστρεντερικού και αναπνευστικού έως εξανθηματική εμπύρετη συνδρομή, με περιπτώσεις σοβαρής νόσου σε μικρά κυρίως βρέφη, που εκδηλώνεται με εικόνα σήψης και προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Μέθοδοι: Αναζητήθηκαν μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 2000 και 2023 στη βάση δεδομένων PubΜed, οι οποίες καταγράφουν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά και την πορεία νόσου των ασθενών ηλικίας 0-19 ετών, με σηπτική εικόνα ή υποψία λοίμωξης ΚΝΣ ή Πυρετό xωρίς εστία, και επιβεβαιωμένη λοίμωξη PeV-A. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο μετα-ανάλυσης “τυχαίων επιδράσεων”, ανάλυση υπο-ομάδων και περιγραφικά στατιστικά στοιχεία, αξιολογήθηκαν τα ποσοστά ανίχνευσης, η ηλικιακή κατανομή και βασικές παράμετροι της νοσηλείας, με συνοδό ανάλυση υποομάδων και περιγραφικών στατιστικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν 72 μελέτες, συγκεντρώνοντας συνολικά 38.573 παιδιά, στις οποίες ανιχνεύθηκαν 3.805 περιπτώσεις PeV-A λοίμωξης σε εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), αίμα, και μη-στείρα δείγματα. Ο επιπολασμός της PeV-A λοίμωξης μεταξύ των βαριά νοσούντων παιδιατρικών ασθενών ανήλθε στο 8,3% [95% CI: 6,6-10,3%, εύρος: 0,5% (ΗΠΑ) - 68,5% (Ολλανδία), IQR: 3-16,5%] αποτελώντας το 1-54,5% (IQR: 7,4-19,8%) των θετικών αποτελεσμάτων. Υψηλότερα ποσοστά απέφεραν η περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού (19,7%), η ένταξη βρεφών αποκλειστικά κάτω των 6 μηνών (15,8%, CI: 7,6-26,3%), καθώς και ο έλεγχος στείρων και μη-στείρων δειγμάτων (20,6%), ενώ ο συνδυαστικός έλεγχος σε αίμα και ΕΝΥ ανέδειξε σχεδόν διπλάσιο ποσοστό ανίχνευσης συγκριτικά με τον έλεγχο αποκλειστικά σε ΕΝΥ (5,1 έναντι 9,1%). Οι περισσότερες περιπτώσεις PeV-A διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ απουσία εποχικής αιχμής σημειώθηκε στο 11% των μελετών που διερευνούν την εποχικότητα της λοίμωξης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 32,3 ημέρες (95% CI: 28,9 - 35,8, εύρος: 1-499). Η αναλογία των περιπτώσεων PeV-A ηλικίας κάτω του ενός και κάτω των τριών μηνών ήταν 59,3% και 93,6% αντίστοιχα. Η νοσηλεία είχε μέση διάρκεια 4,5 ημερών (εύρος: 1-80 ημέρες), ενώ 28,5% των παιδιών εισήχθη σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (95% CI: 20,3-37,6, εύρος: 0-90%). Αντιβιοτική αγωγή χορηγήθηκε στο 91,9% των περιπτώσεων (εύρος: 46-100%), για 4 ημέρες κατά μέσο όρο (εύρος: 0-10 ημέρες). H αγωγή με ακυκλοβίρη αναφέρθηκε σε 3 μελέτες, χορηγήθηκε στο 17-100% των ασθενών (μέση τιμή: 48,66%) για 0,5 έως 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε υψηλός δείκτης ετερογένειας και ποικίλου βαθμού σφάλμα δημοσίευσης. Ο PeV-A3 ήταν ο συχνότερος γονότυπος. Συμπεράσματα: Η PeV-A λοίμωξη αποτελεί συχνό αίτιο ιογενούς συνδρομής, ιδίως σε βρέφη και κατά τη διάρκεια επιδημικών εξάρσεων, με αξιοσημείωτα ποσοστά εισαγωγής σε ΜΕΘ και χορήγησης εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής. O συνδυαστικός έλεγχος αίματος και ΕΝΥ σχεδόν διπλασιάζει τη διαγνωστική ισχύ ενώ χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η δειγματοληψία από μη-στείρες περιοχές, χρειάζεται ωστόσο προσοχή στην αξιολόγηση του αποτελέσματος. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή προσεγγίζει τον 1 μήνα ζωής, ενώ έλεγχος σε βρέφη ηλικίας έως 3 μηνών εκτιμάται ότι θα αναγνώριζε το 93,6% των περιπτώσεων PeV-A λοίμωξης. Η PeV-A λοίμωξη ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλείεται από τη διαφορική διάγνωση της άσηπτης μηνιγγίτιδας σε μεγαλύτερα παιδιά. Η αξιολόγηση της εποχικότητας της λοίμωξης είναι δυσχερής, επομένως ενθαρρύνεται ο έλεγχος για PeV-A καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Παρά τη διαπιστωθείσα ετερογένεια και τους περιορισμούς, η παρούσα μετα-ανάλυση παρέχει μια αδρή εκτίμηση του επιπολασμού και των προεκτάσεων της σοβαρής νόσησης από PeV-A. Μελλοντική διαχρονική έρευνα, επικεντρωμένη στη μελέτη του κόστους-οφέλους της ευρείας χρήσης της συνδρομικής διάγνωσης που περιλαμβάνει την ανίχνευση PeV-A αναμένεται να συμβάλλει στην κατανόηση των επιπτώσεων της σοβαρής λοίμωξης καθώς και τη σωστή διαχείρισή της.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι λοιμώξεις από Parechovirus έχουν συσχετιστεί με ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, από ήπια συμπτωματολογία γαστρεντερικού και αναπνευστικού έως εξανθηματική εμπύρετη συνδρομή, με περιπτώσεις σοβαρής νόσου σε μικρά κυρίως βρέφη, που εκδηλώνεται με εικόνα σήψης και προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Μέθοδοι: Αναζητήθηκαν μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 2000 και 2023 στη βάση δεδομένων PubΜed, οι οποίες καταγράφουν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά και την πορεία νόσου των ασθενών ηλικίας 0-19 ετών, με σηπτική εικόνα ή υποψία λοίμωξης ΚΝΣ ή Πυρετό xωρίς εστία, και επιβεβαιωμένη λοίμωξη PeV-A. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο μετα-ανάλυσης “τυχαίων επιδράσεων”, ανάλυση υπο-ομάδων και περιγραφικά στατιστικά στοιχεία, αξιολογήθηκαν τα ποσοστά ανίχνευσης, η ηλικιακή κατανομή και βασικές παράμετροι της νοσηλείας, με συνοδό ανάλυση υποομάδων και περιγραφικών στατιστικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν 72 μελέτες, συγκεντρώνοντας συνολικά 38.573 παιδιά, στις οποίες ανιχνεύθηκαν 3.805 περιπτώσεις PeV-A λοίμωξης σε εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), αίμα, και μη-στείρα δείγματα. Ο επιπολασμός της PeV-A λοίμωξης μεταξύ των βαριά νοσούντων παιδιατρικών ασθενών ανήλθε στο 8,3% [95% CI: 6,6-10,3%, εύρος: 0,5% (ΗΠΑ) - 68,5% (Ολλανδία), IQR: 3-16,5%] αποτελώντας το 1-54,5% (IQR: 7,4-19,8%) των θετικών αποτελεσμάτων. Υψηλότερα ποσοστά απέφεραν η περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού (19,7%), η ένταξη βρεφών αποκλειστικά κάτω των 6 μηνών (15,8%, CI: 7,6-26,3%), καθώς και ο έλεγχος στείρων και μη-στείρων δειγμάτων (20,6%), ενώ ο συνδυαστικός έλεγχος σε αίμα και ΕΝΥ ανέδειξε σχεδόν διπλάσιο ποσοστό ανίχνευσης συγκριτικά με τον έλεγχο αποκλειστικά σε ΕΝΥ (5,1 έναντι 9,1%). Οι περισσότερες περιπτώσεις PeV-A διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ απουσία εποχικής αιχμής σημειώθηκε στο 11% των μελετών που διερευνούν την εποχικότητα της λοίμωξης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 32,3 ημέρες (95% CI: 28,9 - 35,8, εύρος: 1-499). Η αναλογία των περιπτώσεων PeV-A ηλικίας κάτω του ενός και κάτω των τριών μηνών ήταν 59,3% και 93,6% αντίστοιχα. Η νοσηλεία είχε μέση διάρκεια 4,5 ημερών (εύρος: 1-80 ημέρες), ενώ 28,5% των παιδιών εισήχθη σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (95% CI: 20,3-37,6, εύρος: 0-90%). Αντιβιοτική αγωγή χορηγήθηκε στο 91,9% των περιπτώσεων (εύρος: 46-100%), για 4 ημέρες κατά μέσο όρο (εύρος: 0-10 ημέρες). H αγωγή με ακυκλοβίρη αναφέρθηκε σε 3 μελέτες, χορηγήθηκε στο 17-100% των ασθενών (μέση τιμή: 48,66%) για 0,5 έως 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε υψηλός δείκτης ετερογένειας και ποικίλου βαθμού σφάλμα δημοσίευσης. Ο PeV-A3 ήταν ο συχνότερος γονότυπος. Συμπεράσματα: Η PeV-A λοίμωξη αποτελεί συχνό αίτιο ιογενούς συνδρομής, ιδίως σε βρέφη και κατά τη διάρκεια επιδημικών εξάρσεων, με αξιοσημείωτα ποσοστά εισαγωγής σε ΜΕΘ και χορήγησης εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής. O συνδυαστικός έλεγχος αίματος και ΕΝΥ σχεδόν διπλασιάζει τη διαγνωστική ισχύ ενώ χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η δειγματοληψία από μη-στείρες περιοχές, χρειάζεται ωστόσο προσοχή στην αξιολόγηση του αποτελέσματος. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή προσεγγίζει τον 1 μήνα ζωής, ενώ έλεγχος σε βρέφη ηλικίας έως 3 μηνών εκτιμάται ότι θα αναγνώριζε το 93,6% των περιπτώσεων PeV-A λοίμωξης. Η PeV-A λοίμωξη ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλείεται από τη διαφορική διάγνωση της άσηπτης μηνιγγίτιδας σε μεγαλύτερα παιδιά. Η αξιολόγηση της εποχικότητας της λοίμωξης είναι δυσχερής, επομένως ενθαρρύνεται ο έλεγχος για PeV-A καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Παρά τη διαπιστωθείσα ετερογένεια και τους περιορισμούς, η παρούσα μετα-ανάλυση παρέχει μια αδρή εκτίμηση του επιπολασμού και των προεκτάσεων της σοβαρής νόσησης από PeV-A. Μελλοντική διαχρονική έρευνα, επικεντρωμένη στη μελέτη του κόστους-οφέλους της ευρείας χρήσης της συνδρομικής διάγνωσης που περιλαμβάνει την ανίχνευση PeV-A αναμένεται να συμβάλλει στην κατανόηση των επιπτώσεων της σοβαρής λοίμωξης καθώς και τη σωστή διαχείρισή της.","abstract_has_math":false,"creators":["Στρέμπελα Μαρία","Strempela Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:07Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3428332"],"render_values":[{"text":"uoadl:3428332","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428332","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428332","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3428332","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Στρέμπελα Μαρία","Strempela Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3428332","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428332"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι λοιμώξεις από Parechovirus έχουν συσχετιστεί με ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, από ήπια συμπτωματολογία γαστρεντερικού και αναπνευστικού έως εξανθηματική εμπύρετη συνδρομή, με περιπτώσεις σοβαρής νόσου σε μικρά κυρίως βρέφη, που εκδηλώνεται με εικόνα σήψης και προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Μέθοδοι: Αναζητήθηκαν μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 2000 και 2023 στη βάση δεδομένων PubΜed, οι οποίες καταγράφουν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά και την πορεία νόσου των ασθενών ηλικίας 0-19 ετών, με σηπτική εικόνα ή υποψία λοίμωξης ΚΝΣ ή Πυρετό xωρίς εστία, και επιβεβαιωμένη λοίμωξη PeV-A. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο μετα-ανάλυσης “τυχαίων επιδράσεων”, ανάλυση υπο-ομάδων και περιγραφικά στατιστικά στοιχεία, αξιολογήθηκαν τα ποσοστά ανίχνευσης, η ηλικιακή κατανομή και βασικές παράμετροι της νοσηλείας, με συνοδό ανάλυση υποομάδων και περιγραφικών στατιστικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν 72 μελέτες, συγκεντρώνοντας συνολικά 38.573 παιδιά, στις οποίες ανιχνεύθηκαν 3.805 περιπτώσεις PeV-A λοίμωξης σε εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), αίμα, και μη-στείρα δείγματα. Ο επιπολασμός της PeV-A λοίμωξης μεταξύ των βαριά νοσούντων παιδιατρικών ασθενών ανήλθε στο 8,3% [95% CI: 6,6-10,3%, εύρος: 0,5% (ΗΠΑ) - 68,5% (Ολλανδία), IQR: 3-16,5%] αποτελώντας το 1-54,5% (IQR: 7,4-19,8%) των θετικών αποτελεσμάτων. Υψηλότερα ποσοστά απέφεραν η περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού (19,7%), η ένταξη βρεφών αποκλειστικά κάτω των 6 μηνών (15,8%, CI: 7,6-26,3%), καθώς και ο έλεγχος στείρων και μη-στείρων δειγμάτων (20,6%), ενώ ο συνδυαστικός έλεγχος σε αίμα και ΕΝΥ ανέδειξε σχεδόν διπλάσιο ποσοστό ανίχνευσης συγκριτικά με τον έλεγχο αποκλειστικά σε ΕΝΥ (5,1 έναντι 9,1%). Οι περισσότερες περιπτώσεις PeV-A διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ απουσία εποχικής αιχμής σημειώθηκε στο 11% των μελετών που διερευνούν την εποχικότητα της λοίμωξης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 32,3 ημέρες (95% CI: 28,9 - 35,8, εύρος: 1-499). Η αναλογία των περιπτώσεων PeV-A ηλικίας κάτω του ενός και κάτω των τριών μηνών ήταν 59,3% και 93,6% αντίστοιχα. Η νοσηλεία είχε μέση διάρκεια 4,5 ημερών (εύρος: 1-80 ημέρες), ενώ 28,5% των παιδιών εισήχθη σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (95% CI: 20,3-37,6, εύρος: 0-90%). Αντιβιοτική αγωγή χορηγήθηκε στο 91,9% των περιπτώσεων (εύρος: 46-100%), για 4 ημέρες κατά μέσο όρο (εύρος: 0-10 ημέρες). H αγωγή με ακυκλοβίρη αναφέρθηκε σε 3 μελέτες, χορηγήθηκε στο 17-100% των ασθενών (μέση τιμή: 48,66%) για 0,5 έως 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε υψηλός δείκτης ετερογένειας και ποικίλου βαθμού σφάλμα δημοσίευσης. Ο PeV-A3 ήταν ο συχνότερος γονότυπος. Συμπεράσματα: Η PeV-A λοίμωξη αποτελεί συχνό αίτιο ιογενούς συνδρομής, ιδίως σε βρέφη και κατά τη διάρκεια επιδημικών εξάρσεων, με αξιοσημείωτα ποσοστά εισαγωγής σε ΜΕΘ και χορήγησης εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής. O συνδυαστικός έλεγχος αίματος και ΕΝΥ σχεδόν διπλασιάζει τη διαγνωστική ισχύ ενώ χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η δειγματοληψία από μη-στείρες περιοχές, χρειάζεται ωστόσο προσοχή στην αξιολόγηση του αποτελέσματος. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή προσεγγίζει τον 1 μήνα ζωής, ενώ έλεγχος σε βρέφη ηλικίας έως 3 μηνών εκτιμάται ότι θα αναγνώριζε το 93,6% των περιπτώσεων PeV-A λοίμωξης. Η PeV-A λοίμωξη ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλείεται από τη διαφορική διάγνωση της άσηπτης μηνιγγίτιδας σε μεγαλύτερα παιδιά. Η αξιολόγηση της εποχικότητας της λοίμωξης είναι δυσχερής, επομένως ενθαρρύνεται ο έλεγχος για PeV-A καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Παρά τη διαπιστωθείσα ετερογένεια και τους περιορισμούς, η παρούσα μετα-ανάλυση παρέχει μια αδρή εκτίμηση του επιπολασμού και των προεκτάσεων της σοβαρής νόσησης από PeV-A. Μελλοντική διαχρονική έρευνα, επικεντρωμένη στη μελέτη του κόστους-οφέλους της ευρείας χρήσης της συνδρομικής διάγνωσης που περιλαμβάνει την ανίχνευση PeV-A αναμένεται να συμβάλλει στην κατανόηση των επιπτώσεων της σοβαρής λοίμωξης καθώς και τη σωστή διαχείρισή της.","Background: Parechovirus (PeV-A) infections have been associated with a wide spectrum of clinical manifestations, ranging from mild gastrointestinal and respiratory symptoms to febrile illness with rash, sepsis-like syndrome and CNS involvement, particularly among young infants. Objective: The present systematic review and meta-analysis aims to investigate the burden of severe PeV-A infection among pediatric patients, in efforts to raise clinical awareness and optimize inpatient care of severely ill children. Methods: PubMed database was screened for studies published between 2000 and 2023, documenting the epidemiology and inpatient course of PeV-A infection among pediatric patients, presenting with sepsis-like illness or suspected CNS infection or fever without source. A random effects meta-analysis model, descriptive statistics and subgroup analysis were implemented to evaluate detection rates, age distribution and key aspects of hospitalization. Results: 72 studies were analyzed, comprising a total of 38,573 children and 3,805 PeV-A detections on cerebrospinal fluid (CSF), blood and non-sterile samples. The pooled prevalence of PeV-A infection among severely ill children was 8.3% [95% CI: 6.6-10.3%, range: 0.5% (USA) - 68.5% (Netherlands), IQR: 3-16.5%], accounting for 1-54.5% (IQR: 7.4-19.8%) of viral detections. Higher rates of detection were reported in studies from the Western Pacific region (19.7%), among recruited infants ≤ 6 months (15.8%, CI: 7.6-26.3), and testing of both sterile and non-sterile samples (20.6%). Combined blood and CSF testing nearly doubled the detection rates provided by CSF testing alone (5.1 vs. 9.1%). Most PeV-A cases occurred during summer, while absence of seasonal peak was reported in 11% of the studies. The mean age of patients was 32.3 days (95% CI: 28.9-35.8, range: 1-499). The weighted proportion of PeV-A cases ≤1 month and ≤3 months was 59.3% and 93.6% respectively. The mean length of hospital stay (LOS) was 4.5 days (range: 1-80 days), and pooled rate of intensive care unit admission (ICU) was 28.5% (95% CI: 20.3-37.6, range: 0-90%). Antibiotics were administered in 91.9% of cases (range: 46-100%), for a mean duration of 4 days (range: 0-10 days). Acyclovir administration was reported in 3 studies, among 17-100% of patients, for 0.5-6 days. High heterogeneity and variable degrees of publication bias were observed. PeV-A3 was the most prevalent genotype. Discussion: PeV-A infection is a prominent cause of severe viral illness, particularly among infants and during epidemics, is associated with high rates of ICU admission and empirical administration of antimicrobials. Concomitant blood and CSF testing nearly doubles diagnostic yield, while sampling of non-sterile sites can be a valuable adjunct to diagnosis, though results must be interpreted with caution. Mean age upon admission is estimated around the age of 1 month, while testing in infants up to 3 months old is expected to identify 93.6% of PeV-A cases. Nevertheless, PeV-A infection should not be excluded from the differential diagnosis of aseptic meningitis among older children. Assessing seasonal patterns has been challenging, thus year-round testing is encouraged. Despite the heterogeneity and limitations, the present analysis provides a rough estimate of the prevalence and implications of severe PeV-A infection among infants. Future longitudinal research focused on the implementation of broad syndromic testing that incorporates PeV-A detection, is expected to expand our understanding on the epidemiology and proper management of PeV-A infection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Prevalence, clinical and diagnostic features of Parechovirus infection among infants and young children: A systematic review and Meta-analysis on the burden of severe disease"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Στρέμπελα Μαρία","Strempela Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι λοιμώξεις από Parechovirus έχουν συσχετιστεί με ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεων, από ήπια συμπτωματολογία γαστρεντερικού και αναπνευστικού έως εξανθηματική εμπύρετη συνδρομή, με περιπτώσεις σοβαρής νόσου σε μικρά κυρίως βρέφη, που εκδηλώνεται με εικόνα σήψης και προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ). Μέθοδοι: Αναζητήθηκαν μελέτες, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 2000 και 2023 στη βάση δεδομένων PubΜed, οι οποίες καταγράφουν τα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά και την πορεία νόσου των ασθενών ηλικίας 0-19 ετών, με σηπτική εικόνα ή υποψία λοίμωξης ΚΝΣ ή Πυρετό xωρίς εστία, και επιβεβαιωμένη λοίμωξη PeV-A. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο μετα-ανάλυσης “τυχαίων επιδράσεων”, ανάλυση υπο-ομάδων και περιγραφικά στατιστικά στοιχεία, αξιολογήθηκαν τα ποσοστά ανίχνευσης, η ηλικιακή κατανομή και βασικές παράμετροι της νοσηλείας, με συνοδό ανάλυση υποομάδων και περιγραφικών στατιστικών στοιχείων. Αποτελέσματα: Αναλύθηκαν 72 μελέτες, συγκεντρώνοντας συνολικά 38.573 παιδιά, στις οποίες ανιχνεύθηκαν 3.805 περιπτώσεις PeV-A λοίμωξης σε εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ), αίμα, και μη-στείρα δείγματα. Ο επιπολασμός της PeV-A λοίμωξης μεταξύ των βαριά νοσούντων παιδιατρικών ασθενών ανήλθε στο 8,3% [95% CI: 6,6-10,3%, εύρος: 0,5% (ΗΠΑ) - 68,5% (Ολλανδία), IQR: 3-16,5%] αποτελώντας το 1-54,5% (IQR: 7,4-19,8%) των θετικών αποτελεσμάτων. Υψηλότερα ποσοστά απέφεραν η περιοχή του Δυτικού Ειρηνικού (19,7%), η ένταξη βρεφών αποκλειστικά κάτω των 6 μηνών (15,8%, CI: 7,6-26,3%), καθώς και ο έλεγχος στείρων και μη-στείρων δειγμάτων (20,6%), ενώ ο συνδυαστικός έλεγχος σε αίμα και ΕΝΥ ανέδειξε σχεδόν διπλάσιο ποσοστό ανίχνευσης συγκριτικά με τον έλεγχο αποκλειστικά σε ΕΝΥ (5,1 έναντι 9,1%). Οι περισσότερες περιπτώσεις PeV-A διαπιστώθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ενώ απουσία εποχικής αιχμής σημειώθηκε στο 11% των μελετών που διερευνούν την εποχικότητα της λοίμωξης. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 32,3 ημέρες (95% CI: 28,9 - 35,8, εύρος: 1-499). Η αναλογία των περιπτώσεων PeV-A ηλικίας κάτω του ενός και κάτω των τριών μηνών ήταν 59,3% και 93,6% αντίστοιχα. Η νοσηλεία είχε μέση διάρκεια 4,5 ημερών (εύρος: 1-80 ημέρες), ενώ 28,5% των παιδιών εισήχθη σε μονάδα εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) (95% CI: 20,3-37,6, εύρος: 0-90%). Αντιβιοτική αγωγή χορηγήθηκε στο 91,9% των περιπτώσεων (εύρος: 46-100%), για 4 ημέρες κατά μέσο όρο (εύρος: 0-10 ημέρες). H αγωγή με ακυκλοβίρη αναφέρθηκε σε 3 μελέτες, χορηγήθηκε στο 17-100% των ασθενών (μέση τιμή: 48,66%) για 0,5 έως 6 ημέρες. Παρατηρήθηκε υψηλός δείκτης ετερογένειας και ποικίλου βαθμού σφάλμα δημοσίευσης. Ο PeV-A3 ήταν ο συχνότερος γονότυπος. Συμπεράσματα: Η PeV-A λοίμωξη αποτελεί συχνό αίτιο ιογενούς συνδρομής, ιδίως σε βρέφη και κατά τη διάρκεια επιδημικών εξάρσεων, με αξιοσημείωτα ποσοστά εισαγωγής σε ΜΕΘ και χορήγησης εμπειρικής αντιμικροβιακής αγωγής. O συνδυαστικός έλεγχος αίματος και ΕΝΥ σχεδόν διπλασιάζει τη διαγνωστική ισχύ ενώ χρήσιμη μπορεί να αποδειχθεί και η δειγματοληψία από μη-στείρες περιοχές, χρειάζεται ωστόσο προσοχή στην αξιολόγηση του αποτελέσματος. Η μέση ηλικία κατά την εισαγωγή προσεγγίζει τον 1 μήνα ζωής, ενώ έλεγχος σε βρέφη ηλικίας έως 3 μηνών εκτιμάται ότι θα αναγνώριζε το 93,6% των περιπτώσεων PeV-A λοίμωξης. Η PeV-A λοίμωξη ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλείεται από τη διαφορική διάγνωση της άσηπτης μηνιγγίτιδας σε μεγαλύτερα παιδιά. Η αξιολόγηση της εποχικότητας της λοίμωξης είναι δυσχερής, επομένως ενθαρρύνεται ο έλεγχος για PeV-A καθ΄ όλη τη διάρκεια του χρόνου. Παρά τη διαπιστωθείσα ετερογένεια και τους περιορισμούς, η παρούσα μετα-ανάλυση παρέχει μια αδρή εκτίμηση του επιπολασμού και των προεκτάσεων της σοβαρής νόσησης από PeV-A. Μελλοντική διαχρονική έρευνα, επικεντρωμένη στη μελέτη του κόστους-οφέλους της ευρείας χρήσης της συνδρομικής διάγνωσης που περιλαμβάνει την ανίχνευση PeV-A αναμένεται να συμβάλλει στην κατανόηση των επιπτώσεων της σοβαρής λοίμωξης καθώς και τη σωστή διαχείρισή της.","Background: Parechovirus (PeV-A) infections have been associated with a wide spectrum of clinical manifestations, ranging from mild gastrointestinal and respiratory symptoms to febrile illness with rash, sepsis-like syndrome and CNS involvement, particularly among young infants. Objective: The present systematic review and meta-analysis aims to investigate the burden of severe PeV-A infection among pediatric patients, in efforts to raise clinical awareness and optimize inpatient care of severely ill children. Methods: PubMed database was screened for studies published between 2000 and 2023, documenting the epidemiology and inpatient course of PeV-A infection among pediatric patients, presenting with sepsis-like illness or suspected CNS infection or fever without source. A random effects meta-analysis model, descriptive statistics and subgroup analysis were implemented to evaluate detection rates, age distribution and key aspects of hospitalization. Results: 72 studies were analyzed, comprising a total of 38,573 children and 3,805 PeV-A detections on cerebrospinal fluid (CSF), blood and non-sterile samples. The pooled prevalence of PeV-A infection among severely ill children was 8.3% [95% CI: 6.6-10.3%, range: 0.5% (USA) - 68.5% (Netherlands), IQR: 3-16.5%], accounting for 1-54.5% (IQR: 7.4-19.8%) of viral detections. Higher rates of detection were reported in studies from the Western Pacific region (19.7%), among recruited infants ≤ 6 months (15.8%, CI: 7.6-26.3), and testing of both sterile and non-sterile samples (20.6%). Combined blood and CSF testing nearly doubled the detection rates provided by CSF testing alone (5.1 vs. 9.1%). Most PeV-A cases occurred during summer, while absence of seasonal peak was reported in 11% of the studies. The mean age of patients was 32.3 days (95% CI: 28.9-35.8, range: 1-499). The weighted proportion of PeV-A cases ≤1 month and ≤3 months was 59.3% and 93.6% respectively. The mean length of hospital stay (LOS) was 4.5 days (range: 1-80 days), and pooled rate of intensive care unit admission (ICU) was 28.5% (95% CI: 20.3-37.6, range: 0-90%). Antibiotics were administered in 91.9% of cases (range: 46-100%), for a mean duration of 4 days (range: 0-10 days). Acyclovir administration was reported in 3 studies, among 17-100% of patients, for 0.5-6 days. High heterogeneity and variable degrees of publication bias were observed. PeV-A3 was the most prevalent genotype. Discussion: PeV-A infection is a prominent cause of severe viral illness, particularly among infants and during epidemics, is associated with high rates of ICU admission and empirical administration of antimicrobials. Concomitant blood and CSF testing nearly doubles diagnostic yield, while sampling of non-sterile sites can be a valuable adjunct to diagnosis, though results must be interpreted with caution. Mean age upon admission is estimated around the age of 1 month, while testing in infants up to 3 months old is expected to identify 93.6% of PeV-A cases. Nevertheless, PeV-A infection should not be excluded from the differential diagnosis of aseptic meningitis among older children. Assessing seasonal patterns has been challenging, thus year-round testing is encouraged. Despite the heterogeneity and limitations, the present analysis provides a rough estimate of the prevalence and implications of severe PeV-A infection among infants. Future longitudinal research focused on the implementation of broad syndromic testing that incorporates PeV-A detection, is expected to expand our understanding on the epidemiology and proper management of PeV-A infection."],"dc:identifier":["uoadl:3428332","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428332"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Prevalence, clinical and diagnostic features of Parechovirus infection among infants and young children: A systematic review and Meta-analysis on the burden of severe disease"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:07Z"}