{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3428350"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3428350","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Το σώμα ως χωρικό σημείο διεπαφής με τη χρονικότητα και την υλικότητα: Μία ερμηνευτική \"είσδυση\" σε τρεις δραματικούς μονολόγους της Τέταρτης Διάστασης του Γιάννη Ρίτσου","abstract":"Ως κέντρο της παρούσας διπλωματικής εργασίας επιλέχθηκε η Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου και, συγκεκριμένα, τρεις δραματικοί μονόλογοι, η «Χρυσόθεμις», η «Ισμήνη» και η «Φαίδρα», οι οποίοι εξετάζονται και ερμηνεύονται μέσα από ένα τριπλό ερμηνευτικό σχήμα με πυρήνες τη χρονικότητα και την υλικότητα. Συγκεκριμένα, το ερμηνευτικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην αναπαράσταση της ενσώματης εμπειρίας των δραματικών μορφών και ιδιαίτατα στην επαφή που αναπτύσσει η εκάστοτε ομιλήτρια με τα δύο αυτά μεγέθη, τον χρόνο και την ύλη. Προσλαμβάνοντας, λοιπόν, το ανθρώπινο σώμα ως κόμβο επικοινωνίας ή, ακριβέστερα, ως «εντασιακό πεδίο» στο οποίο εγγράφονται οι αποτυπώσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, επιδιώκεται η χαρτογράφηση της μεταβολής που συντελείται στον σωματικό όγκο και, συγχρόνως, στο ίδιο το υποκείμενο κατά την επαφή ή, ακριβέστερα, διεπαφή, εφόσον το σώμα τίθεται εντός του χώρου, ως χωρικό σημείο, έκθετο ανάμεσα σε δύο μεγέθη, τη χρονικότητα και την υλικότητα. Εξετάζεται, ακόμα, η αναπαράσταση της χωροποίησης του χρόνου καθώς και η ιδιάζουσα εννοιολόγηση της ύλης, ενώ ως δεσπόζουσες έννοιες χρησιμοποιούνται η πτύχωση και η διαφορά. Οι υπό ανάλυση, λοιπόν, μετασχηματιστικές πράξεις, εστιασμένες αφενός στο σώμα των δραματικών μορφών αφετέρου στον ίδιο τον χαρακτήρα τους, ορίζουν τρεις διακριτούς άξονες με κέντρο τον εκάστοτε μονόλογο, οι οποίοι αναλύονται σε τρία αντίστοιχα κεφάλαια. Η διακριτή, λοιπόν, κλιμάκωση της διεπαφής και η εξ αυτής εντασιακά αυξανόμενη μεταστοιχείωση του σώματος συστήνει το ερμηνευτικό τριπλό σχήμα, το οποίο επιτρέπει τη συνεξέταση των τριών δραματικών μονολόγων. Στόχος, άρα, της προκείμενης μελέτης είναι η ανάδειξη και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο το σώμα, όντας ένα πεδίο ανοιχτό και μεταβλητό, μετατρέπεται σε έναν όγκο υβριδικής και πολλαπλής σφυρηλάτησης, καθώς τόσο η χρονικότητα όσο και η υλικότητα, που το περιβάλλουν κυκλωτικά, διεισδύουν κυμαινόμενες εντός του, σωματοποιώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη δια πτυχώσεων δόμησή του.","abstract_html":"Ως κέντρο της παρούσας διπλωματικής εργασίας επιλέχθηκε η Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου και, συγκεκριμένα, τρεις δραματικοί μονόλογοι, η «Χρυσόθεμις», η «Ισμήνη» και η «Φαίδρα», οι οποίοι εξετάζονται και ερμηνεύονται μέσα από ένα τριπλό ερμηνευτικό σχήμα με πυρήνες τη χρονικότητα και την υλικότητα. Συγκεκριμένα, το ερμηνευτικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην αναπαράσταση της ενσώματης εμπειρίας των δραματικών μορφών και ιδιαίτατα στην επαφή που αναπτύσσει η εκάστοτε ομιλήτρια με τα δύο αυτά μεγέθη, τον χρόνο και την ύλη. Προσλαμβάνοντας, λοιπόν, το ανθρώπινο σώμα ως κόμβο επικοινωνίας ή, ακριβέστερα, ως «εντασιακό πεδίο» στο οποίο εγγράφονται οι αποτυπώσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, επιδιώκεται η χαρτογράφηση της μεταβολής που συντελείται στον σωματικό όγκο και, συγχρόνως, στο ίδιο το υποκείμενο κατά την επαφή ή, ακριβέστερα, διεπαφή, εφόσον το σώμα τίθεται εντός του χώρου, ως χωρικό σημείο, έκθετο ανάμεσα σε δύο μεγέθη, τη χρονικότητα και την υλικότητα. Εξετάζεται, ακόμα, η αναπαράσταση της χωροποίησης του χρόνου καθώς και η ιδιάζουσα εννοιολόγηση της ύλης, ενώ ως δεσπόζουσες έννοιες χρησιμοποιούνται η πτύχωση και η διαφορά. Οι υπό ανάλυση, λοιπόν, μετασχηματιστικές πράξεις, εστιασμένες αφενός στο σώμα των δραματικών μορφών αφετέρου στον ίδιο τον χαρακτήρα τους, ορίζουν τρεις διακριτούς άξονες με κέντρο τον εκάστοτε μονόλογο, οι οποίοι αναλύονται σε τρία αντίστοιχα κεφάλαια. Η διακριτή, λοιπόν, κλιμάκωση της διεπαφής και η εξ αυτής εντασιακά αυξανόμενη μεταστοιχείωση του σώματος συστήνει το ερμηνευτικό τριπλό σχήμα, το οποίο επιτρέπει τη συνεξέταση των τριών δραματικών μονολόγων. Στόχος, άρα, της προκείμενης μελέτης είναι η ανάδειξη και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο το σώμα, όντας ένα πεδίο ανοιχτό και μεταβλητό, μετατρέπεται σε έναν όγκο υβριδικής και πολλαπλής σφυρηλάτησης, καθώς τόσο η χρονικότητα όσο και η υλικότητα, που το περιβάλλουν κυκλωτικά, διεισδύουν κυμαινόμενες εντός του, σωματοποιώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη δια πτυχώσεων δόμησή του.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντα Κόστα-Τσιμπούλη Λυδία-Δέσποινα","Nta Kosta-Tsimpouli Lydia-Despoina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:07Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3428350"],"render_values":[{"text":"uoadl:3428350","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428350","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428350","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3428350","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντα Κόστα-Τσιμπούλη Λυδία-Δέσποινα","Nta Kosta-Tsimpouli Lydia-Despoina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3428350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428350"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ως κέντρο της παρούσας διπλωματικής εργασίας επιλέχθηκε η Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου και, συγκεκριμένα, τρεις δραματικοί μονόλογοι, η «Χρυσόθεμις», η «Ισμήνη» και η «Φαίδρα», οι οποίοι εξετάζονται και ερμηνεύονται μέσα από ένα τριπλό ερμηνευτικό σχήμα με πυρήνες τη χρονικότητα και την υλικότητα. Συγκεκριμένα, το ερμηνευτικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην αναπαράσταση της ενσώματης εμπειρίας των δραματικών μορφών και ιδιαίτατα στην επαφή που αναπτύσσει η εκάστοτε ομιλήτρια με τα δύο αυτά μεγέθη, τον χρόνο και την ύλη. Προσλαμβάνοντας, λοιπόν, το ανθρώπινο σώμα ως κόμβο επικοινωνίας ή, ακριβέστερα, ως «εντασιακό πεδίο» στο οποίο εγγράφονται οι αποτυπώσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, επιδιώκεται η χαρτογράφηση της μεταβολής που συντελείται στον σωματικό όγκο και, συγχρόνως, στο ίδιο το υποκείμενο κατά την επαφή ή, ακριβέστερα, διεπαφή, εφόσον το σώμα τίθεται εντός του χώρου, ως χωρικό σημείο, έκθετο ανάμεσα σε δύο μεγέθη, τη χρονικότητα και την υλικότητα. Εξετάζεται, ακόμα, η αναπαράσταση της χωροποίησης του χρόνου καθώς και η ιδιάζουσα εννοιολόγηση της ύλης, ενώ ως δεσπόζουσες έννοιες χρησιμοποιούνται η πτύχωση και η διαφορά. Οι υπό ανάλυση, λοιπόν, μετασχηματιστικές πράξεις, εστιασμένες αφενός στο σώμα των δραματικών μορφών αφετέρου στον ίδιο τον χαρακτήρα τους, ορίζουν τρεις διακριτούς άξονες με κέντρο τον εκάστοτε μονόλογο, οι οποίοι αναλύονται σε τρία αντίστοιχα κεφάλαια. Η διακριτή, λοιπόν, κλιμάκωση της διεπαφής και η εξ αυτής εντασιακά αυξανόμενη μεταστοιχείωση του σώματος συστήνει το ερμηνευτικό τριπλό σχήμα, το οποίο επιτρέπει τη συνεξέταση των τριών δραματικών μονολόγων. Στόχος, άρα, της προκείμενης μελέτης είναι η ανάδειξη και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο το σώμα, όντας ένα πεδίο ανοιχτό και μεταβλητό, μετατρέπεται σε έναν όγκο υβριδικής και πολλαπλής σφυρηλάτησης, καθώς τόσο η χρονικότητα όσο και η υλικότητα, που το περιβάλλουν κυκλωτικά, διεισδύουν κυμαινόμενες εντός του, σωματοποιώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη δια πτυχώσεων δόμησή του.","The subject matter of this thesis is Gianni’s Ritsos Fourth Dimension and in particular three dramatic monologues, “Xrisothemis”, “Ismini” and “Phaidra”, which are examined and interpreted within a triple interpretative schema, whose core is temporality and materiality. Specifically the interpretative interest lies in the representation of the embodied experience of the dramatic figures and especially in the contact achieved by each speaker with time and material. Considering the human body as a hub of communication or more accurately as a «vibrant field» wherein external environmental imprints are inscribed, we aim at mapping the change that takes place in the physical body and simultaneously the subject itself throughout this aforementioned contact, or more precisely the dual-contact, since the body is perceived inside the space, as a spatial point, exposed to these two sizes- temporality and materiality. Moreover the representation of time’s spatiality and the distinct meaning of material are taken under consideration, while the dominant terms used are those of fold and difference. Therefore the transformative actions that are under analysis focus both on the body of the dramatic figures as well as their character and define three distinctive axes, centered on each monologue, which are analyzed in the three respective chapters of the thesis. Consequently the unmistakable escalation of this dual-contact and the deriving continuous transformation of the body constitute the triple hermeneutic schema, which allows the co-examination of the three dramatic monologues in question. Finally, the aim of this particular thesis is to give prominence to and analyze the way in which the body, being an open and changeable field, can be transformed through hybrid and multiple forging, as long as temporality and materiality, that surround it, pervade it somatizing its folded construction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Το σώμα ως χωρικό σημείο διεπαφής με τη χρονικότητα και την υλικότητα: Μία ερμηνευτική \"είσδυση\" σε τρεις δραματικούς μονολόγους της Τέταρτης Διάστασης του Γιάννη Ρίτσου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντα Κόστα-Τσιμπούλη Λυδία-Δέσποινα","Nta Kosta-Tsimpouli Lydia-Despoina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ως κέντρο της παρούσας διπλωματικής εργασίας επιλέχθηκε η Τέταρτη Διάσταση του Γιάννη Ρίτσου και, συγκεκριμένα, τρεις δραματικοί μονόλογοι, η «Χρυσόθεμις», η «Ισμήνη» και η «Φαίδρα», οι οποίοι εξετάζονται και ερμηνεύονται μέσα από ένα τριπλό ερμηνευτικό σχήμα με πυρήνες τη χρονικότητα και την υλικότητα. Συγκεκριμένα, το ερμηνευτικό ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην αναπαράσταση της ενσώματης εμπειρίας των δραματικών μορφών και ιδιαίτατα στην επαφή που αναπτύσσει η εκάστοτε ομιλήτρια με τα δύο αυτά μεγέθη, τον χρόνο και την ύλη. Προσλαμβάνοντας, λοιπόν, το ανθρώπινο σώμα ως κόμβο επικοινωνίας ή, ακριβέστερα, ως «εντασιακό πεδίο» στο οποίο εγγράφονται οι αποτυπώσεις του εξωτερικού περιβάλλοντος, επιδιώκεται η χαρτογράφηση της μεταβολής που συντελείται στον σωματικό όγκο και, συγχρόνως, στο ίδιο το υποκείμενο κατά την επαφή ή, ακριβέστερα, διεπαφή, εφόσον το σώμα τίθεται εντός του χώρου, ως χωρικό σημείο, έκθετο ανάμεσα σε δύο μεγέθη, τη χρονικότητα και την υλικότητα. Εξετάζεται, ακόμα, η αναπαράσταση της χωροποίησης του χρόνου καθώς και η ιδιάζουσα εννοιολόγηση της ύλης, ενώ ως δεσπόζουσες έννοιες χρησιμοποιούνται η πτύχωση και η διαφορά. Οι υπό ανάλυση, λοιπόν, μετασχηματιστικές πράξεις, εστιασμένες αφενός στο σώμα των δραματικών μορφών αφετέρου στον ίδιο τον χαρακτήρα τους, ορίζουν τρεις διακριτούς άξονες με κέντρο τον εκάστοτε μονόλογο, οι οποίοι αναλύονται σε τρία αντίστοιχα κεφάλαια. Η διακριτή, λοιπόν, κλιμάκωση της διεπαφής και η εξ αυτής εντασιακά αυξανόμενη μεταστοιχείωση του σώματος συστήνει το ερμηνευτικό τριπλό σχήμα, το οποίο επιτρέπει τη συνεξέταση των τριών δραματικών μονολόγων. Στόχος, άρα, της προκείμενης μελέτης είναι η ανάδειξη και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο το σώμα, όντας ένα πεδίο ανοιχτό και μεταβλητό, μετατρέπεται σε έναν όγκο υβριδικής και πολλαπλής σφυρηλάτησης, καθώς τόσο η χρονικότητα όσο και η υλικότητα, που το περιβάλλουν κυκλωτικά, διεισδύουν κυμαινόμενες εντός του, σωματοποιώντας, κατ’ αυτόν τον τρόπο, τη δια πτυχώσεων δόμησή του.","The subject matter of this thesis is Gianni’s Ritsos Fourth Dimension and in particular three dramatic monologues, “Xrisothemis”, “Ismini” and “Phaidra”, which are examined and interpreted within a triple interpretative schema, whose core is temporality and materiality. Specifically the interpretative interest lies in the representation of the embodied experience of the dramatic figures and especially in the contact achieved by each speaker with time and material. Considering the human body as a hub of communication or more accurately as a «vibrant field» wherein external environmental imprints are inscribed, we aim at mapping the change that takes place in the physical body and simultaneously the subject itself throughout this aforementioned contact, or more precisely the dual-contact, since the body is perceived inside the space, as a spatial point, exposed to these two sizes- temporality and materiality. Moreover the representation of time’s spatiality and the distinct meaning of material are taken under consideration, while the dominant terms used are those of fold and difference. Therefore the transformative actions that are under analysis focus both on the body of the dramatic figures as well as their character and define three distinctive axes, centered on each monologue, which are analyzed in the three respective chapters of the thesis. Consequently the unmistakable escalation of this dual-contact and the deriving continuous transformation of the body constitute the triple hermeneutic schema, which allows the co-examination of the three dramatic monologues in question. Finally, the aim of this particular thesis is to give prominence to and analyze the way in which the body, being an open and changeable field, can be transformed through hybrid and multiple forging, as long as temporality and materiality, that surround it, pervade it somatizing its folded construction."],"dc:identifier":["uoadl:3428350","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428350"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Το σώμα ως χωρικό σημείο διεπαφής με τη χρονικότητα και την υλικότητα: Μία ερμηνευτική \"είσδυση\" σε τρεις δραματικούς μονολόγους της Τέταρτης Διάστασης του Γιάννη Ρίτσου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:07Z"}