{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3428596"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3428596","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαινοτυπική ετερογένεια σε ασθενείς με σύνδρομο μικροελλείματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2","abstract":"Το σύνδρομο μικροελλείμματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2 αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα σύνδρομα που οφείλονται σε κάποια χρωμοσωμική μικροδιαγραφή. Συγκεκριμένα, η διαγραφή συμβαίνει εντός της περιοχής 16p11.2, έχει συνήθως μήκος περίπου 600kb και επηρεάζει τον αριθμό των γονιδίων της περιοχής αυτής. Ο επιπολασμός του συνδρόμου έχει εκτιμηθεί περίπου 0,03%, ενώ μπορεί να εντοπιστεί σε περίπου 1 στα 100 άτομα με αυτισμό. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα φαινοτυπικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής καθυστέρησης, του αυτισμού, της παχυσαρκίας, της μακροκεφαλίας και της επιληψίας. Οι συγγενείς αυτές ανωμαλίες είναι συχνότερες απ’ ότι στον γενικό πληθυσμό, ενώ χαρακτηρίζονται από μεγάλη ετερογένεια ακόμη και μεταξύ των ατόμων που πάσχουν από το σύνδρομο, λόγω και της ατελούς διεισδυτικότητας που το χαρακτηρίζει. Η διάγνωση του συνδρόμου γίνεται μοριακά με τον εντοπισμό της διαγραφής στην χρωμοσωμική περιοχή ενδιαφέροντος, μέσω μοριακού καρυότυπου ή MLPA. Έπειτα, σειρά έχει η κλινική αξιολόγηση των ασθενών, η γενετική συμβουλευτική και η σωστή θεραπευτική καθοδήγησή τους. Σημαντικός είναι και ο ρόλος και προγεννητικού και προεμφυτευτικού ελέγχου, παρά την εγγενή δυσκολία στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων, λόγω του υψηλού βαθμού ετερογένειας έκφρασης και σοβαρότητας των φαινοτυπικών χαρακτηριστικών του συνδρόμου.","abstract_html":"Το σύνδρομο μικροελλείμματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2 αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα σύνδρομα που οφείλονται σε κάποια χρωμοσωμική μικροδιαγραφή. Συγκεκριμένα, η διαγραφή συμβαίνει εντός της περιοχής 16p11.2, έχει συνήθως μήκος περίπου 600kb και επηρεάζει τον αριθμό των γονιδίων της περιοχής αυτής. Ο επιπολασμός του συνδρόμου έχει εκτιμηθεί περίπου 0,03%, ενώ μπορεί να εντοπιστεί σε περίπου 1 στα 100 άτομα με αυτισμό. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα φαινοτυπικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής καθυστέρησης, του αυτισμού, της παχυσαρκίας, της μακροκεφαλίας και της επιληψίας. Οι συγγενείς αυτές ανωμαλίες είναι συχνότερες απ’ ότι στον γενικό πληθυσμό, ενώ χαρακτηρίζονται από μεγάλη ετερογένεια ακόμη και μεταξύ των ατόμων που πάσχουν από το σύνδρομο, λόγω και της ατελούς διεισδυτικότητας που το χαρακτηρίζει. Η διάγνωση του συνδρόμου γίνεται μοριακά με τον εντοπισμό της διαγραφής στην χρωμοσωμική περιοχή ενδιαφέροντος, μέσω μοριακού καρυότυπου ή MLPA. Έπειτα, σειρά έχει η κλινική αξιολόγηση των ασθενών, η γενετική συμβουλευτική και η σωστή θεραπευτική καθοδήγησή τους. Σημαντικός είναι και ο ρόλος και προγεννητικού και προεμφυτευτικού ελέγχου, παρά την εγγενή δυσκολία στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων, λόγω του υψηλού βαθμού ετερογένειας έκφρασης και σοβαρότητας των φαινοτυπικών χαρακτηριστικών του συνδρόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαρσάμη Αντιγόνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3428596"],"render_values":[{"text":"uoadl:3428596","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428596","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428596","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3428596","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαρσάμη Αντιγόνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3428596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428596"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το σύνδρομο μικροελλείμματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2 αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα σύνδρομα που οφείλονται σε κάποια χρωμοσωμική μικροδιαγραφή. Συγκεκριμένα, η διαγραφή συμβαίνει εντός της περιοχής 16p11.2, έχει συνήθως μήκος περίπου 600kb και επηρεάζει τον αριθμό των γονιδίων της περιοχής αυτής. Ο επιπολασμός του συνδρόμου έχει εκτιμηθεί περίπου 0,03%, ενώ μπορεί να εντοπιστεί σε περίπου 1 στα 100 άτομα με αυτισμό. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα φαινοτυπικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής καθυστέρησης, του αυτισμού, της παχυσαρκίας, της μακροκεφαλίας και της επιληψίας. Οι συγγενείς αυτές ανωμαλίες είναι συχνότερες απ’ ότι στον γενικό πληθυσμό, ενώ χαρακτηρίζονται από μεγάλη ετερογένεια ακόμη και μεταξύ των ατόμων που πάσχουν από το σύνδρομο, λόγω και της ατελούς διεισδυτικότητας που το χαρακτηρίζει. Η διάγνωση του συνδρόμου γίνεται μοριακά με τον εντοπισμό της διαγραφής στην χρωμοσωμική περιοχή ενδιαφέροντος, μέσω μοριακού καρυότυπου ή MLPA. Έπειτα, σειρά έχει η κλινική αξιολόγηση των ασθενών, η γενετική συμβουλευτική και η σωστή θεραπευτική καθοδήγησή τους. Σημαντικός είναι και ο ρόλος και προγεννητικού και προεμφυτευτικού ελέγχου, παρά την εγγενή δυσκολία στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων, λόγω του υψηλού βαθμού ετερογένειας έκφρασης και σοβαρότητας των φαινοτυπικών χαρακτηριστικών του συνδρόμου.","Microdeletion syndrome of chromosomal region 16p11.2 is one of the most common syndromes caused by microdeletion. Specifically, deletion that occurs within the 16p11.2 region, is typically about 600 kb in length and affects the number of genes in this region. The prevalence of this syndrome has been estimated at approximately 0.03% and can be found in about 1 in 100 individuals with autism. The syndrome is characterized by a wide range of phenotypic features, including developmental delay, autism, obesity, macrocephaly and epilepsy. These congenital abnormalities are more common than in the general population and are characterised by a high degree of heterogeneity, even among individuals with the syndrome, due to reduced penetrance. The syndrome is diagnosed molecularly by identifying the deletion in the chromosomal region of interest by means of molecular karyotyping or MLPA. The clinical evaluation of patients, genetic counseling and proper therapeutic guidance follow. The role of both prenatal and preimplantation screening is also important, despite the inherent difficulty in interpreting the results, due to the high degree of heterogeneity of expression and severity of the phenotypic features of the syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαινοτυπική ετερογένεια σε ασθενείς με σύνδρομο μικροελλείματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαρσάμη Αντιγόνη"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το σύνδρομο μικροελλείμματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2 αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα σύνδρομα που οφείλονται σε κάποια χρωμοσωμική μικροδιαγραφή. Συγκεκριμένα, η διαγραφή συμβαίνει εντός της περιοχής 16p11.2, έχει συνήθως μήκος περίπου 600kb και επηρεάζει τον αριθμό των γονιδίων της περιοχής αυτής. Ο επιπολασμός του συνδρόμου έχει εκτιμηθεί περίπου 0,03%, ενώ μπορεί να εντοπιστεί σε περίπου 1 στα 100 άτομα με αυτισμό. Το σύνδρομο χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα φαινοτυπικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής καθυστέρησης, του αυτισμού, της παχυσαρκίας, της μακροκεφαλίας και της επιληψίας. Οι συγγενείς αυτές ανωμαλίες είναι συχνότερες απ’ ότι στον γενικό πληθυσμό, ενώ χαρακτηρίζονται από μεγάλη ετερογένεια ακόμη και μεταξύ των ατόμων που πάσχουν από το σύνδρομο, λόγω και της ατελούς διεισδυτικότητας που το χαρακτηρίζει. Η διάγνωση του συνδρόμου γίνεται μοριακά με τον εντοπισμό της διαγραφής στην χρωμοσωμική περιοχή ενδιαφέροντος, μέσω μοριακού καρυότυπου ή MLPA. Έπειτα, σειρά έχει η κλινική αξιολόγηση των ασθενών, η γενετική συμβουλευτική και η σωστή θεραπευτική καθοδήγησή τους. Σημαντικός είναι και ο ρόλος και προγεννητικού και προεμφυτευτικού ελέγχου, παρά την εγγενή δυσκολία στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων, λόγω του υψηλού βαθμού ετερογένειας έκφρασης και σοβαρότητας των φαινοτυπικών χαρακτηριστικών του συνδρόμου.","Microdeletion syndrome of chromosomal region 16p11.2 is one of the most common syndromes caused by microdeletion. Specifically, deletion that occurs within the 16p11.2 region, is typically about 600 kb in length and affects the number of genes in this region. The prevalence of this syndrome has been estimated at approximately 0.03% and can be found in about 1 in 100 individuals with autism. The syndrome is characterized by a wide range of phenotypic features, including developmental delay, autism, obesity, macrocephaly and epilepsy. These congenital abnormalities are more common than in the general population and are characterised by a high degree of heterogeneity, even among individuals with the syndrome, due to reduced penetrance. The syndrome is diagnosed molecularly by identifying the deletion in the chromosomal region of interest by means of molecular karyotyping or MLPA. The clinical evaluation of patients, genetic counseling and proper therapeutic guidance follow. The role of both prenatal and preimplantation screening is also important, despite the inherent difficulty in interpreting the results, due to the high degree of heterogeneity of expression and severity of the phenotypic features of the syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:3428596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3428596"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Φαινοτυπική ετερογένεια σε ασθενείς με σύνδρομο μικροελλείματος της χρωμοσωμικής περιοχής 16p11.2"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z"}