{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3429320"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3429320","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ἡ εἰρωνεία ὡς τρόπος στὶς Συνέχει[ες] τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη","abstract":"Ἡ προκείμενη διπλωματικὴ ἐργασία –ἐρειδόμενη σὲ μιὰ εὐρύτερη ὑπόθεση ἐργασίας γιὰ τὸ σύνολο ποιητικὸ ἔργο τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη– θέτει ὡς στόχο νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν ἀμιγῶς πολιτικὴ ἀνάγνωση τῆς ποίησής του καὶ νὰ στραφεῖ στήν –διόλου διερευνημένη– εἰρωνική της ὄψη. Συγκεκριμένα, σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξεταστεῖ καὶ νὰ ἀναδειχθεῖ ἡ εἰρωνεία ὡς δεσπόζον τρόπος στὶς τρεὶς ὁμώνυμες συλλογές, Ἡ Συνέχεια (1954), Ἡ Συνέχεια 2 (1956) καὶ Ἡ Συνέχεια 3 (1962). Στὴν ἐργασία, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μεθοδολογίας, ἀκολουθεῖται κατὰ βάση τὸ θεωρητικὸ σχῆμα τοῦ D.C. Muecke γιὰ τὴν εἰρωνεία, ὅπως δίνεται παραδειγματικὰ στὴ μελέτη Irony and the ironic καὶ The Compass of Irony, ὁ ὁρισμὸς τῆς ἀπὸ λημματογραφικὰ ἔργα, ἐνῷ παράλληλα ἀντλοῦνται στοιχεῖα ἀπὸ τὴν φιλοσοφία τῆς εἰρωνείας καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ ἔργο Εἰρωνεία τοῦ Vladimir Jankélévitch. Ἡ διάκριση τῆς εἰρωνείας σὲ λεκτικὴ καὶ καταστασιακὴ στηρίζει τὴ διάρθρωση τῆς ἐργασίας σὲ δύο κεφάλαια. Ἐξειδικεύοντας, διερευνᾶται, στὸ πρῶτο κεφάλαιο, ἡ λεκτικὰ μορφοποιημένη εἰρωνεία στὰ ποιήματα τῶν παραπάνω συλλογῶν μὲ ἑστίαση στὶς παρενθέσεις καὶ στὸν παρένθετο λόγο, στὴ λειτουργία τοῦ ἐπιθέτου ὡς εἰρωνικὴ λεξικὴ ἐπιλογὴ καὶ στὸ τυπογραφικὸ παρακείμενο, ἐνῷ στὸ δεύτερο κεφάλαιο, ἐξετάζεται ἡ καταστασιακὴ εἰρωνεία καὶ ἡ συνθήκη τῆς ἀποστασιοποίησης τοῦ ποιητικοῦ ὑποκειμένου ἀπὸ τὰ ἀφηγηματοποιημένα γεγονότα τοῦ ποιήματος –συναρτήσει τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν ὁριζουσῶν. Ἡ ἀνάγκη γιὰ τὴν ἐξέταση τοῦ προκείμενου desideratum κρίνεται ἐπιτακτική, μιᾶς καὶ ἡ εἰρωνικὴ τροπικότητα στὴν ποίηση τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει ἐπισημανθεῖ ἀλλὰ δὲν ἔχει διερευνηθεῖ στὸ πλαίσιο τῆς ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἀνάγνωσης, ὅπως ἐπιχειρεῖται ἐδῶ. Ἔτσι, στοχεύουμε –μακροσκοπικά– νὰ καταδείξουμε πὼς ὁ πολιτικὸς προσδιορισμὸς τῆς ποίησης τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει καταλήξει ἕνα ἑρμηνευτικὸ στεγανὸ ποὺ σκιάζει ἄλλες –ἴσως σημαντικότερες– ἐκφάνσεις τῆς ποίησής του μὲ δεσπόζουσα τὴν εἰρωνική.","abstract_html":"Ἡ προκείμενη διπλωματικὴ ἐργασία –ἐρειδόμενη σὲ μιὰ εὐρύτερη ὑπόθεση ἐργασίας γιὰ τὸ σύνολο ποιητικὸ ἔργο τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη– θέτει ὡς στόχο νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν ἀμιγῶς πολιτικὴ ἀνάγνωση τῆς ποίησής του καὶ νὰ στραφεῖ στήν –διόλου διερευνημένη– εἰρωνική της ὄψη. Συγκεκριμένα, σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξεταστεῖ καὶ νὰ ἀναδειχθεῖ ἡ εἰρωνεία ὡς δεσπόζον τρόπος στὶς τρεὶς ὁμώνυμες συλλογές, Ἡ Συνέχεια (1954), Ἡ Συνέχεια 2 (1956) καὶ Ἡ Συνέχεια 3 (1962). Στὴν ἐργασία, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μεθοδολογίας, ἀκολουθεῖται κατὰ βάση τὸ θεωρητικὸ σχῆμα τοῦ D.C. Muecke γιὰ τὴν εἰρωνεία, ὅπως δίνεται παραδειγματικὰ στὴ μελέτη Irony and the ironic καὶ The Compass of Irony, ὁ ὁρισμὸς τῆς ἀπὸ λημματογραφικὰ ἔργα, ἐνῷ παράλληλα ἀντλοῦνται στοιχεῖα ἀπὸ τὴν φιλοσοφία τῆς εἰρωνείας καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ ἔργο Εἰρωνεία τοῦ Vladimir Jankélévitch. Ἡ διάκριση τῆς εἰρωνείας σὲ λεκτικὴ καὶ καταστασιακὴ στηρίζει τὴ διάρθρωση τῆς ἐργασίας σὲ δύο κεφάλαια. Ἐξειδικεύοντας, διερευνᾶται, στὸ πρῶτο κεφάλαιο, ἡ λεκτικὰ μορφοποιημένη εἰρωνεία στὰ ποιήματα τῶν παραπάνω συλλογῶν μὲ ἑστίαση στὶς παρενθέσεις καὶ στὸν παρένθετο λόγο, στὴ λειτουργία τοῦ ἐπιθέτου ὡς εἰρωνικὴ λεξικὴ ἐπιλογὴ καὶ στὸ τυπογραφικὸ παρακείμενο, ἐνῷ στὸ δεύτερο κεφάλαιο, ἐξετάζεται ἡ καταστασιακὴ εἰρωνεία καὶ ἡ συνθήκη τῆς ἀποστασιοποίησης τοῦ ποιητικοῦ ὑποκειμένου ἀπὸ τὰ ἀφηγηματοποιημένα γεγονότα τοῦ ποιήματος –συναρτήσει τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν ὁριζουσῶν. Ἡ ἀνάγκη γιὰ τὴν ἐξέταση τοῦ προκείμενου desideratum κρίνεται ἐπιτακτική, μιᾶς καὶ ἡ εἰρωνικὴ τροπικότητα στὴν ποίηση τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει ἐπισημανθεῖ ἀλλὰ δὲν ἔχει διερευνηθεῖ στὸ πλαίσιο τῆς ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἀνάγνωσης, ὅπως ἐπιχειρεῖται ἐδῶ. Ἔτσι, στοχεύουμε –μακροσκοπικά– νὰ καταδείξουμε πὼς ὁ πολιτικὸς προσδιορισμὸς τῆς ποίησης τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει καταλήξει ἕνα ἑρμηνευτικὸ στεγανὸ ποὺ σκιάζει ἄλλες –ἴσως σημαντικότερες– ἐκφάνσεις τῆς ποίησής του μὲ δεσπόζουσα τὴν εἰρωνική.","abstract_has_math":false,"creators":["Χειράκη Βάσια","Cheiraki Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3429320"],"render_values":[{"text":"uoadl:3429320","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3429320","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3429320","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3429320","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χειράκη Βάσια","Cheiraki Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3429320","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3429320"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ἡ προκείμενη διπλωματικὴ ἐργασία –ἐρειδόμενη σὲ μιὰ εὐρύτερη ὑπόθεση ἐργασίας γιὰ τὸ σύνολο ποιητικὸ ἔργο τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη– θέτει ὡς στόχο νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν ἀμιγῶς πολιτικὴ ἀνάγνωση τῆς ποίησής του καὶ νὰ στραφεῖ στήν –διόλου διερευνημένη– εἰρωνική της ὄψη. Συγκεκριμένα, σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξεταστεῖ καὶ νὰ ἀναδειχθεῖ ἡ εἰρωνεία ὡς δεσπόζον τρόπος στὶς τρεὶς ὁμώνυμες συλλογές, Ἡ Συνέχεια (1954), Ἡ Συνέχεια 2 (1956) καὶ Ἡ Συνέχεια 3 (1962). Στὴν ἐργασία, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μεθοδολογίας, ἀκολουθεῖται κατὰ βάση τὸ θεωρητικὸ σχῆμα τοῦ D.C. Muecke γιὰ τὴν εἰρωνεία, ὅπως δίνεται παραδειγματικὰ στὴ μελέτη Irony and the ironic καὶ The Compass of Irony, ὁ ὁρισμὸς τῆς ἀπὸ λημματογραφικὰ ἔργα, ἐνῷ παράλληλα ἀντλοῦνται στοιχεῖα ἀπὸ τὴν φιλοσοφία τῆς εἰρωνείας καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ ἔργο Εἰρωνεία τοῦ Vladimir Jankélévitch. Ἡ διάκριση τῆς εἰρωνείας σὲ λεκτικὴ καὶ καταστασιακὴ στηρίζει τὴ διάρθρωση τῆς ἐργασίας σὲ δύο κεφάλαια. Ἐξειδικεύοντας, διερευνᾶται, στὸ πρῶτο κεφάλαιο, ἡ λεκτικὰ μορφοποιημένη εἰρωνεία στὰ ποιήματα τῶν παραπάνω συλλογῶν μὲ ἑστίαση στὶς παρενθέσεις καὶ στὸν παρένθετο λόγο, στὴ λειτουργία τοῦ ἐπιθέτου ὡς εἰρωνικὴ λεξικὴ ἐπιλογὴ καὶ στὸ τυπογραφικὸ παρακείμενο, ἐνῷ στὸ δεύτερο κεφάλαιο, ἐξετάζεται ἡ καταστασιακὴ εἰρωνεία καὶ ἡ συνθήκη τῆς ἀποστασιοποίησης τοῦ ποιητικοῦ ὑποκειμένου ἀπὸ τὰ ἀφηγηματοποιημένα γεγονότα τοῦ ποιήματος –συναρτήσει τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν ὁριζουσῶν. Ἡ ἀνάγκη γιὰ τὴν ἐξέταση τοῦ προκείμενου desideratum κρίνεται ἐπιτακτική, μιᾶς καὶ ἡ εἰρωνικὴ τροπικότητα στὴν ποίηση τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει ἐπισημανθεῖ ἀλλὰ δὲν ἔχει διερευνηθεῖ στὸ πλαίσιο τῆς ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἀνάγνωσης, ὅπως ἐπιχειρεῖται ἐδῶ. Ἔτσι, στοχεύουμε –μακροσκοπικά– νὰ καταδείξουμε πὼς ὁ πολιτικὸς προσδιορισμὸς τῆς ποίησης τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει καταλήξει ἕνα ἑρμηνευτικὸ στεγανὸ ποὺ σκιάζει ἄλλες –ἴσως σημαντικότερες– ἐκφάνσεις τῆς ποίησής του μὲ δεσπόζουσα τὴν εἰρωνική.","The present thesis –based on a broader working hypothesis for the entire poetic work of Manolis Anagnostakis– aims to move away from the purely political reading of his poetry and to turn to its –not fully explored– ironic aspect. Specifically, the purpose is to examine and highlight irony as a dominant mode in the three titular collections, Synecheia (1954), Synecheia 2 (1956) and Synecheia 3 (1962). In this dissertation, regarding the question of methodology, the theoretical scheme of D.C. Muecke is basically followed, as exemplified in his study Irony and the Ironic and The Compass of Irony· also, we follow the definition of irony from lemmatographic works, while at the same time elements are drawn from the philosophy of irony and, notably, from the work Irony by Vladimir Jankélévitch. The distinction between verbal and situational irony supports the structure of this essay in two chapters. Specializing, the first chapter analyzes the verbally shaped irony in the poems of the above collections with a focus on asides and parenthetic speech, the function of the adjective as an ironic lexical choice and the paratext, while in the second chapter, is expatiated the situational irony and the distance of the poetic subject from the narrated events of the poem, depended on the political and social determinants. The need to examine the present desideratum is deemed imperative since the ironic modality in Anagnostakis’ poetry has been highlited but has not been explored in the contex of close reading, as attempted here. Thus, we aim –macroscopically– to point out that the political identification of Anagnostakis’ poetry has ended up an interpretive barrier that overshadows other –perhaps more important– aspects of his poetry, with the irony dominating."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ἡ εἰρωνεία ὡς τρόπος στὶς Συνέχει[ες] τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χειράκη Βάσια","Cheiraki Vasiliki"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ἡ προκείμενη διπλωματικὴ ἐργασία –ἐρειδόμενη σὲ μιὰ εὐρύτερη ὑπόθεση ἐργασίας γιὰ τὸ σύνολο ποιητικὸ ἔργο τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη– θέτει ὡς στόχο νὰ ἀπομακρυνθεῖ ἀπὸ τὴν ἀμιγῶς πολιτικὴ ἀνάγνωση τῆς ποίησής του καὶ νὰ στραφεῖ στήν –διόλου διερευνημένη– εἰρωνική της ὄψη. Συγκεκριμένα, σκοπὸς εἶναι νὰ ἐξεταστεῖ καὶ νὰ ἀναδειχθεῖ ἡ εἰρωνεία ὡς δεσπόζον τρόπος στὶς τρεὶς ὁμώνυμες συλλογές, Ἡ Συνέχεια (1954), Ἡ Συνέχεια 2 (1956) καὶ Ἡ Συνέχεια 3 (1962). Στὴν ἐργασία, ὡς πρὸς τὸ ζήτημα τῆς μεθοδολογίας, ἀκολουθεῖται κατὰ βάση τὸ θεωρητικὸ σχῆμα τοῦ D.C. Muecke γιὰ τὴν εἰρωνεία, ὅπως δίνεται παραδειγματικὰ στὴ μελέτη Irony and the ironic καὶ The Compass of Irony, ὁ ὁρισμὸς τῆς ἀπὸ λημματογραφικὰ ἔργα, ἐνῷ παράλληλα ἀντλοῦνται στοιχεῖα ἀπὸ τὴν φιλοσοφία τῆς εἰρωνείας καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸ ἔργο Εἰρωνεία τοῦ Vladimir Jankélévitch. Ἡ διάκριση τῆς εἰρωνείας σὲ λεκτικὴ καὶ καταστασιακὴ στηρίζει τὴ διάρθρωση τῆς ἐργασίας σὲ δύο κεφάλαια. Ἐξειδικεύοντας, διερευνᾶται, στὸ πρῶτο κεφάλαιο, ἡ λεκτικὰ μορφοποιημένη εἰρωνεία στὰ ποιήματα τῶν παραπάνω συλλογῶν μὲ ἑστίαση στὶς παρενθέσεις καὶ στὸν παρένθετο λόγο, στὴ λειτουργία τοῦ ἐπιθέτου ὡς εἰρωνικὴ λεξικὴ ἐπιλογὴ καὶ στὸ τυπογραφικὸ παρακείμενο, ἐνῷ στὸ δεύτερο κεφάλαιο, ἐξετάζεται ἡ καταστασιακὴ εἰρωνεία καὶ ἡ συνθήκη τῆς ἀποστασιοποίησης τοῦ ποιητικοῦ ὑποκειμένου ἀπὸ τὰ ἀφηγηματοποιημένα γεγονότα τοῦ ποιήματος –συναρτήσει τῶν πολιτικῶν καὶ κοινωνικῶν ὁριζουσῶν. Ἡ ἀνάγκη γιὰ τὴν ἐξέταση τοῦ προκείμενου desideratum κρίνεται ἐπιτακτική, μιᾶς καὶ ἡ εἰρωνικὴ τροπικότητα στὴν ποίηση τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει ἐπισημανθεῖ ἀλλὰ δὲν ἔχει διερευνηθεῖ στὸ πλαίσιο τῆς ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἀνάγνωσης, ὅπως ἐπιχειρεῖται ἐδῶ. Ἔτσι, στοχεύουμε –μακροσκοπικά– νὰ καταδείξουμε πὼς ὁ πολιτικὸς προσδιορισμὸς τῆς ποίησης τοῦ Ἀναγνωστάκη ἔχει καταλήξει ἕνα ἑρμηνευτικὸ στεγανὸ ποὺ σκιάζει ἄλλες –ἴσως σημαντικότερες– ἐκφάνσεις τῆς ποίησής του μὲ δεσπόζουσα τὴν εἰρωνική.","The present thesis –based on a broader working hypothesis for the entire poetic work of Manolis Anagnostakis– aims to move away from the purely political reading of his poetry and to turn to its –not fully explored– ironic aspect. Specifically, the purpose is to examine and highlight irony as a dominant mode in the three titular collections, Synecheia (1954), Synecheia 2 (1956) and Synecheia 3 (1962). In this dissertation, regarding the question of methodology, the theoretical scheme of D.C. Muecke is basically followed, as exemplified in his study Irony and the Ironic and The Compass of Irony· also, we follow the definition of irony from lemmatographic works, while at the same time elements are drawn from the philosophy of irony and, notably, from the work Irony by Vladimir Jankélévitch. The distinction between verbal and situational irony supports the structure of this essay in two chapters. Specializing, the first chapter analyzes the verbally shaped irony in the poems of the above collections with a focus on asides and parenthetic speech, the function of the adjective as an ironic lexical choice and the paratext, while in the second chapter, is expatiated the situational irony and the distance of the poetic subject from the narrated events of the poem, depended on the political and social determinants. The need to examine the present desideratum is deemed imperative since the ironic modality in Anagnostakis’ poetry has been highlited but has not been explored in the contex of close reading, as attempted here. Thus, we aim –macroscopically– to point out that the political identification of Anagnostakis’ poetry has ended up an interpretive barrier that overshadows other –perhaps more important– aspects of his poetry, with the irony dominating."],"dc:identifier":["uoadl:3429320","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3429320"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Ἡ εἰρωνεία ὡς τρόπος στὶς Συνέχει[ες] τοῦ Μανόλη Ἀναγνωστάκη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z"}