{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3430189"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3430189","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"In vitro και in vivo μελέτη φυτικών εκχυλισμάτων με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον: επίδραση σε πρότυπο ψωρίασης","abstract":"Στο πρώτος μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση για τις επιστημονικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για τα υπό μελέτη φυτά. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για την αναζήτηση νέων, αποτελεσματικών και ασφαλών φυτικών παρασκευασμάτων που προέρχονται από φαρμακευτικά φυτά, καθώς η χρήση αυτών των φυτών για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών εξακολουθεί να είναι χρήσιμη σε μερίδα του πληθυσμού, λόγω υψηλού κόστους και δυσκολίας πρόσβασης σε φάρμακα. Αυτή η βιβλιογραφική έρευνα, που περιλαμβάνει 340 αναφορές, παρουσιάζει μεσογειακά φαρμακευτικά φυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική για δερματικές παθήσεις, έχουν ευεργετικές βιολογικές ιδιότητες και που έχουν μελετηθεί τόσο σε in vivo όσο και in vitro μοντέλα. Τα φυτά αυτά φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα υποψήφια για διεξαγωγή περαιτέρω μελετών για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων. Μεταξύ αυτών των ιδιοτήτων τους, που έχουν ενδιαφέρον για αυτόν τον σκοπό, είναι η αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδης ικανότητα, οι οποίες είναι οι κύριοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην επούλωση μιας δερματικής βλάβης. Ο συνδυασμός της παραδοσιακής και της επιστημονικής γνώσης αποτελεί καλή στρατηγική για την ανακάλυψη και αξιοποίηση νέων φυτικών φαρμάκων. Ωστόσο, η περαιτέρω επιστημονική έρευνα είναι καίρια, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της ασφάλειάς τους προτού μπορούν να συστηθούν για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Τα πιο καλά μελετημένα φυτά φάνηκε να είναι το Juglans regia και το Salvia fruticosa. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αξιολογήθηκαν οι αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες διχλωρομεθανικών, μεθανολικών και υδατοαλκοολικών εκχυλισμάτων από είκοσι βαλκανικά φαρμακευτικά βότανα με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον. Ένας μεγάλος αριθμός βαλκανικών βοτάνων έχει καταγραφεί, μετά από πολλές εθνοβοτανικές μελέτες, για την ευεργετική τους παραδοσιακή χρήση σε δερματικές παθήσεις, και ανάμεσα σε εκατοντάδες, επιλέχθηκαν είκοσι που εμφανίστηκαν υποσχόμενα για περαιτέρω μελέτη και πιθανή επιβεβαίωση της παραδοσιακής τους χρήσης. Η φυτοχημική σύσταση των εκχυλισμάτων αξιολογήθηκε με Χρωματογραφία Λεπτής Στοιβάδας Υψηλής Απόδοσης (HPTLC), καθώς και με χρωματομετρικές μεθόδους Folin–Ciocalteu και χλωριούχου αλουμινίου για τον προσδιορισμό φαινολικών και φλαβονοειδών ενώσεων. Η παρουσία αντιοξειδωτικών ενώσεων εξετάστηκε με βιοαυτογραφία HPTLC-DPPH. Τα εκχυλίσματα δοκιμάστηκαν επίσης in vitro (DPPH, χηλική δέσμευση ιόντων σιδήρου και αναστολή διαφόρων ενζύμων) και in vivo (μείωση του οιδήματος άκρου ποδός μυός επαγόμενου από καραγενάνη) για τις αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και ανασταλτικές τους ιδιότητες σε ένζυμα που σχετίζονται με τη φλεγμονή στο δέρμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεθανολικό εκχύλισμα του Cotinus coggygria εμφάνισε την υψηλότερη αντιοξειδωτική δράση (DPPH: 96,4% αναστολή), ενώ το υδατοοαλκοολικό εκχύλισμα του Hypericum empetrifolium παρουσίασε την μεγαλύτερη ικανότητα χηλικής συμπλοκοποίησης ιόντων σιδήρου. Το μεθανολικό εκχύλισμα του Sedum sediforme είχε την ισχυρότερη αντιφλεγμονώδη δράση in vitro (LOX IC50: 39,4 μg/ml, COX-1 αναστολή: 93,1% and COX-2 αναστολή: 94,0%), ενώ το υδατοαλκοολικό εκχύλισμα του Plumbago europaea μείωσε το επαγόμενο οίδημα κατά 34,4% in vivo. Όσον αφορά την αναστολή της τυροσινάσης και της κολλαγενάσης, τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus και Cotinus coggygria επέδειξαν σημαντική δράση, με αναστολή 94,2% και 83,1% για την τυροσινάση και 86,8% και 96,1% για την κολλαγενάση, αντίστοιχα. Στο τρίτο μέρος της μελέτης, εξετάστηκε η αντι-ψωριασική δράση των τριών βοτάνων, που επέδειξαν την καλύτερη αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδες ικανότητα, σε πρότυπο ψωρίασης σε μύες in vivo. Τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus, Cotinus coggygria και Sedum sediforme ενσωματώθηκαν σε γέλες 0,5% και 2,5% w/w και εφαρμόστηκαν τοπικά. Η αξιολόγηση περιλάμβανε κλινική εξέταση των ποντικιών, ιστοπαθολογική ανάλυση, φωτοτεκμηρίωση και μέτρηση βιοφυσικών παραμέτρων του δέρματος, όπως η διαδερμική απώλεια νερού (TEWL), η ενυδάτωση, το πάχος του δέρματος και το pH. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη της κινητικής δραστηριότητας των μυών για την εκτίμηση της συμπεριφορικής επίδρασης της ψωρίασης στους μύες στις διαφορετικές ομάδες θεραπείας. Στις κλινικές, ιστοπαθολογικές και βιοφυσικές αξιολογήσεις, η γέλη Cotinus coggygria 2,5% μείωσε σημαντικά τα ψωριασικά συμπτώματα, όπως τη φλεγμονή και την υπερκεράτωση, με το δέρμα να πλησιάζει τη φυσιολογική του δομή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρότι η κλινική αξιολόγηση κατέδειξε θεραπευτικά αποτελέσματα, αυτά δεν επιβεβαιώθηκαν πλήρως από τις βιοφυσικές μετρήσεις, καθώς οι αλλαγές στη διαδερμική απώλεια νερού και στο πάχος της επιδερμίδας χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα σε σχέση με το διάστημα των 6 ημερών που διήρκησε το πείραμα. Η συμπεριφορική δοκιμασία των μυών έδειξε ότι η ψωρίαση επηρέασε αρνητικά την συμπεριφορά τους, χωρίς αυτή να μπορεί να αναταχθεί από τις αντίστοιχες θεραπείες. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν το Cotinus coggygria έχει ισχυρή επουλωτική δράση για την ψωρίαση, επιβεβαιώνοντας την προοπτική του για τη θεραπεία και πρόληψη δερματικών παθήσεων, ενώ το Cistus creticus ssp. creticus και το Sedum sediforme έδειξαν επίσης, αν και μικρότερα, οφέλη.","abstract_html":"Στο πρώτος μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση για τις επιστημονικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για τα υπό μελέτη φυτά. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για την αναζήτηση νέων, αποτελεσματικών και ασφαλών φυτικών παρασκευασμάτων που προέρχονται από φαρμακευτικά φυτά, καθώς η χρήση αυτών των φυτών για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών εξακολουθεί να είναι χρήσιμη σε μερίδα του πληθυσμού, λόγω υψηλού κόστους και δυσκολίας πρόσβασης σε φάρμακα. Αυτή η βιβλιογραφική έρευνα, που περιλαμβάνει 340 αναφορές, παρουσιάζει μεσογειακά φαρμακευτικά φυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική για δερματικές παθήσεις, έχουν ευεργετικές βιολογικές ιδιότητες και που έχουν μελετηθεί τόσο σε in vivo όσο και in vitro μοντέλα. Τα φυτά αυτά φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα υποψήφια για διεξαγωγή περαιτέρω μελετών για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων. Μεταξύ αυτών των ιδιοτήτων τους, που έχουν ενδιαφέρον για αυτόν τον σκοπό, είναι η αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδης ικανότητα, οι οποίες είναι οι κύριοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην επούλωση μιας δερματικής βλάβης. Ο συνδυασμός της παραδοσιακής και της επιστημονικής γνώσης αποτελεί καλή στρατηγική για την ανακάλυψη και αξιοποίηση νέων φυτικών φαρμάκων. Ωστόσο, η περαιτέρω επιστημονική έρευνα είναι καίρια, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της ασφάλειάς τους προτού μπορούν να συστηθούν για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Τα πιο καλά μελετημένα φυτά φάνηκε να είναι το Juglans regia και το Salvia fruticosa. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αξιολογήθηκαν οι αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες διχλωρομεθανικών, μεθανολικών και υδατοαλκοολικών εκχυλισμάτων από είκοσι βαλκανικά φαρμακευτικά βότανα με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον. Ένας μεγάλος αριθμός βαλκανικών βοτάνων έχει καταγραφεί, μετά από πολλές εθνοβοτανικές μελέτες, για την ευεργετική τους παραδοσιακή χρήση σε δερματικές παθήσεις, και ανάμεσα σε εκατοντάδες, επιλέχθηκαν είκοσι που εμφανίστηκαν υποσχόμενα για περαιτέρω μελέτη και πιθανή επιβεβαίωση της παραδοσιακής τους χρήσης. Η φυτοχημική σύσταση των εκχυλισμάτων αξιολογήθηκε με Χρωματογραφία Λεπτής Στοιβάδας Υψηλής Απόδοσης (HPTLC), καθώς και με χρωματομετρικές μεθόδους Folin–Ciocalteu και χλωριούχου αλουμινίου για τον προσδιορισμό φαινολικών και φλαβονοειδών ενώσεων. Η παρουσία αντιοξειδωτικών ενώσεων εξετάστηκε με βιοαυτογραφία HPTLC-DPPH. Τα εκχυλίσματα δοκιμάστηκαν επίσης in vitro (DPPH, χηλική δέσμευση ιόντων σιδήρου και αναστολή διαφόρων ενζύμων) και in vivo (μείωση του οιδήματος άκρου ποδός μυός επαγόμενου από καραγενάνη) για τις αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και ανασταλτικές τους ιδιότητες σε ένζυμα που σχετίζονται με τη φλεγμονή στο δέρμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεθανολικό εκχύλισμα του Cotinus coggygria εμφάνισε την υψηλότερη αντιοξειδωτική δράση (DPPH: 96,4% αναστολή), ενώ το υδατοοαλκοολικό εκχύλισμα του Hypericum empetrifolium παρουσίασε την μεγαλύτερη ικανότητα χηλικής συμπλοκοποίησης ιόντων σιδήρου. Το μεθανολικό εκχύλισμα του Sedum sediforme είχε την ισχυρότερη αντιφλεγμονώδη δράση in vitro (LOX IC50: 39,4 μg/ml, COX-1 αναστολή: 93,1% and COX-2 αναστολή: 94,0%), ενώ το υδατοαλκοολικό εκχύλισμα του Plumbago europaea μείωσε το επαγόμενο οίδημα κατά 34,4% in vivo. Όσον αφορά την αναστολή της τυροσινάσης και της κολλαγενάσης, τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus και Cotinus coggygria επέδειξαν σημαντική δράση, με αναστολή 94,2% και 83,1% για την τυροσινάση και 86,8% και 96,1% για την κολλαγενάση, αντίστοιχα. Στο τρίτο μέρος της μελέτης, εξετάστηκε η αντι-ψωριασική δράση των τριών βοτάνων, που επέδειξαν την καλύτερη αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδες ικανότητα, σε πρότυπο ψωρίασης σε μύες in vivo. Τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus, Cotinus coggygria και Sedum sediforme ενσωματώθηκαν σε γέλες 0,5% και 2,5% w/w και εφαρμόστηκαν τοπικά. Η αξιολόγηση περιλάμβανε κλινική εξέταση των ποντικιών, ιστοπαθολογική ανάλυση, φωτοτεκμηρίωση και μέτρηση βιοφυσικών παραμέτρων του δέρματος, όπως η διαδερμική απώλεια νερού (TEWL), η ενυδάτωση, το πάχος του δέρματος και το pH. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη της κινητικής δραστηριότητας των μυών για την εκτίμηση της συμπεριφορικής επίδρασης της ψωρίασης στους μύες στις διαφορετικές ομάδες θεραπείας. Στις κλινικές, ιστοπαθολογικές και βιοφυσικές αξιολογήσεις, η γέλη Cotinus coggygria 2,5% μείωσε σημαντικά τα ψωριασικά συμπτώματα, όπως τη φλεγμονή και την υπερκεράτωση, με το δέρμα να πλησιάζει τη φυσιολογική του δομή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρότι η κλινική αξιολόγηση κατέδειξε θεραπευτικά αποτελέσματα, αυτά δεν επιβεβαιώθηκαν πλήρως από τις βιοφυσικές μετρήσεις, καθώς οι αλλαγές στη διαδερμική απώλεια νερού και στο πάχος της επιδερμίδας χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα σε σχέση με το διάστημα των 6 ημερών που διήρκησε το πείραμα. Η συμπεριφορική δοκιμασία των μυών έδειξε ότι η ψωρίαση επηρέασε αρνητικά την συμπεριφορά τους, χωρίς αυτή να μπορεί να αναταχθεί από τις αντίστοιχες θεραπείες. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν το Cotinus coggygria έχει ισχυρή επουλωτική δράση για την ψωρίαση, επιβεβαιώνοντας την προοπτική του για τη θεραπεία και πρόληψη δερματικών παθήσεων, ενώ το Cistus creticus ssp. creticus και το Sedum sediforme έδειξαν επίσης, αν και μικρότερα, οφέλη.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρδάση Ζωή","Kardasi Zoi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3430189"],"render_values":[{"text":"uoadl:3430189","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430189","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430189","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3430189","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρδάση Ζωή","Kardasi Zoi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3430189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430189"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στο πρώτος μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση για τις επιστημονικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για τα υπό μελέτη φυτά. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για την αναζήτηση νέων, αποτελεσματικών και ασφαλών φυτικών παρασκευασμάτων που προέρχονται από φαρμακευτικά φυτά, καθώς η χρήση αυτών των φυτών για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών εξακολουθεί να είναι χρήσιμη σε μερίδα του πληθυσμού, λόγω υψηλού κόστους και δυσκολίας πρόσβασης σε φάρμακα. Αυτή η βιβλιογραφική έρευνα, που περιλαμβάνει 340 αναφορές, παρουσιάζει μεσογειακά φαρμακευτικά φυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική για δερματικές παθήσεις, έχουν ευεργετικές βιολογικές ιδιότητες και που έχουν μελετηθεί τόσο σε in vivo όσο και in vitro μοντέλα. Τα φυτά αυτά φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα υποψήφια για διεξαγωγή περαιτέρω μελετών για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων. Μεταξύ αυτών των ιδιοτήτων τους, που έχουν ενδιαφέρον για αυτόν τον σκοπό, είναι η αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδης ικανότητα, οι οποίες είναι οι κύριοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην επούλωση μιας δερματικής βλάβης. Ο συνδυασμός της παραδοσιακής και της επιστημονικής γνώσης αποτελεί καλή στρατηγική για την ανακάλυψη και αξιοποίηση νέων φυτικών φαρμάκων. Ωστόσο, η περαιτέρω επιστημονική έρευνα είναι καίρια, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της ασφάλειάς τους προτού μπορούν να συστηθούν για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Τα πιο καλά μελετημένα φυτά φάνηκε να είναι το Juglans regia και το Salvia fruticosa. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αξιολογήθηκαν οι αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες διχλωρομεθανικών, μεθανολικών και υδατοαλκοολικών εκχυλισμάτων από είκοσι βαλκανικά φαρμακευτικά βότανα με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον. Ένας μεγάλος αριθμός βαλκανικών βοτάνων έχει καταγραφεί, μετά από πολλές εθνοβοτανικές μελέτες, για την ευεργετική τους παραδοσιακή χρήση σε δερματικές παθήσεις, και ανάμεσα σε εκατοντάδες, επιλέχθηκαν είκοσι που εμφανίστηκαν υποσχόμενα για περαιτέρω μελέτη και πιθανή επιβεβαίωση της παραδοσιακής τους χρήσης. Η φυτοχημική σύσταση των εκχυλισμάτων αξιολογήθηκε με Χρωματογραφία Λεπτής Στοιβάδας Υψηλής Απόδοσης (HPTLC), καθώς και με χρωματομετρικές μεθόδους Folin–Ciocalteu και χλωριούχου αλουμινίου για τον προσδιορισμό φαινολικών και φλαβονοειδών ενώσεων. Η παρουσία αντιοξειδωτικών ενώσεων εξετάστηκε με βιοαυτογραφία HPTLC-DPPH. Τα εκχυλίσματα δοκιμάστηκαν επίσης in vitro (DPPH, χηλική δέσμευση ιόντων σιδήρου και αναστολή διαφόρων ενζύμων) και in vivo (μείωση του οιδήματος άκρου ποδός μυός επαγόμενου από καραγενάνη) για τις αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και ανασταλτικές τους ιδιότητες σε ένζυμα που σχετίζονται με τη φλεγμονή στο δέρμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεθανολικό εκχύλισμα του Cotinus coggygria εμφάνισε την υψηλότερη αντιοξειδωτική δράση (DPPH: 96,4% αναστολή), ενώ το υδατοοαλκοολικό εκχύλισμα του Hypericum empetrifolium παρουσίασε την μεγαλύτερη ικανότητα χηλικής συμπλοκοποίησης ιόντων σιδήρου. Το μεθανολικό εκχύλισμα του Sedum sediforme είχε την ισχυρότερη αντιφλεγμονώδη δράση in vitro (LOX IC50: 39,4 μg/ml, COX-1 αναστολή: 93,1% and COX-2 αναστολή: 94,0%), ενώ το υδατοαλκοολικό εκχύλισμα του Plumbago europaea μείωσε το επαγόμενο οίδημα κατά 34,4% in vivo. Όσον αφορά την αναστολή της τυροσινάσης και της κολλαγενάσης, τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus και Cotinus coggygria επέδειξαν σημαντική δράση, με αναστολή 94,2% και 83,1% για την τυροσινάση και 86,8% και 96,1% για την κολλαγενάση, αντίστοιχα. Στο τρίτο μέρος της μελέτης, εξετάστηκε η αντι-ψωριασική δράση των τριών βοτάνων, που επέδειξαν την καλύτερη αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδες ικανότητα, σε πρότυπο ψωρίασης σε μύες in vivo. Τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus, Cotinus coggygria και Sedum sediforme ενσωματώθηκαν σε γέλες 0,5% και 2,5% w/w και εφαρμόστηκαν τοπικά. Η αξιολόγηση περιλάμβανε κλινική εξέταση των ποντικιών, ιστοπαθολογική ανάλυση, φωτοτεκμηρίωση και μέτρηση βιοφυσικών παραμέτρων του δέρματος, όπως η διαδερμική απώλεια νερού (TEWL), η ενυδάτωση, το πάχος του δέρματος και το pH. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη της κινητικής δραστηριότητας των μυών για την εκτίμηση της συμπεριφορικής επίδρασης της ψωρίασης στους μύες στις διαφορετικές ομάδες θεραπείας. Στις κλινικές, ιστοπαθολογικές και βιοφυσικές αξιολογήσεις, η γέλη Cotinus coggygria 2,5% μείωσε σημαντικά τα ψωριασικά συμπτώματα, όπως τη φλεγμονή και την υπερκεράτωση, με το δέρμα να πλησιάζει τη φυσιολογική του δομή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρότι η κλινική αξιολόγηση κατέδειξε θεραπευτικά αποτελέσματα, αυτά δεν επιβεβαιώθηκαν πλήρως από τις βιοφυσικές μετρήσεις, καθώς οι αλλαγές στη διαδερμική απώλεια νερού και στο πάχος της επιδερμίδας χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα σε σχέση με το διάστημα των 6 ημερών που διήρκησε το πείραμα. Η συμπεριφορική δοκιμασία των μυών έδειξε ότι η ψωρίαση επηρέασε αρνητικά την συμπεριφορά τους, χωρίς αυτή να μπορεί να αναταχθεί από τις αντίστοιχες θεραπείες. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν το Cotinus coggygria έχει ισχυρή επουλωτική δράση για την ψωρίαση, επιβεβαιώνοντας την προοπτική του για τη θεραπεία και πρόληψη δερματικών παθήσεων, ενώ το Cistus creticus ssp. creticus και το Sedum sediforme έδειξαν επίσης, αν και μικρότερα, οφέλη.","A comprehensive literature search was undertaken in the first phase of this study to identify existing scientific research on the plants of interest. Τhere is growing interest in the search for novel, effective and safe herbal formulations derived from medicinal plants; the use of these plants to treat various diseases may be still useful for several communities, that may face difficulties in the access of low cost medicines. This review of 340 references presents Mediterranean medicinal plants that have been used in traditional medicine for skin disorders, have beneficial biological properties, and have been studied both in in vivo and in vitro models. These plants seem promising candidates for conducting further studies on the treatment of skin ailments. Among useful properties is the antioxidant, antimicrobial and anti-inflammatory capacity of the plants which are the main mechanisms contributing to the healing of a skin impairment. The combination of traditional and scientific knowledge is a good strategy for new herbal medicines to be discovered and exploited. However, further scientific research is crucial, including verifying the effectiveness, quality and safety before any can be recommended for treatment of skin diseases. The most well-researched medicinal plants for skin diseases, are Juglans regia and Salvia fruticosa. In the second part of this study, the antioxidant and anti-inflammatory properties of dichloromethane, methanol, and hydroalcoholic extracts from twenty Balkan medicinal herbs, with ethnopharmacological interest, were evaluated. A large number of Balkan plants have been recorded, after numerous ethnobotanical studies for their traditional beneficial use in skin diseases; among hundreds, twenty were selected as promising for further study and potential confirmation of their traditional use. The phytochemical composition of the extracts was analyzed by High Performance Thin-Layer Chromatography (HPTLC), and evaluated by colorimetric methods (Folin-Ciocalteu and aluminum chloride) for the determination of phenolic and flavonoid compounds. The presence of antioxidant compounds was examined by HPTLC-DPPH bioautography. The extracts were also tested in vitro (DPPH, iron ion chelation, and inhibition of various enzymes) and in vivo (reduction of carrageenan-induced mouse paw edema) for their antioxidant, anti-inflammatory, and inhibitory properties on inflammatory skin-related enzymes. The results showed that the methanolic extract of Cotinus coggygria exhibited the highest antioxidant activity (DPPH: 96.4% inhibition), while the hydroalcoholic extract of Hypericum empetrifolium showed the highest iron chelating ability. The methanolic extract of Sedum sediforme had the strongest in vitro anti-inflammatory activity (LOX IC50: 39.4 μg/ml, COX-1 inhibition: 93.1% and COX-2 inhibition: 94.0%), while the hydroalcoholic extract of Plumbago europaea reduced paw edema by 34.4% in vivo. Regarding the inhibition of tyrosinase and collagenase, the methanolic extracts of Cistus creticus and Cotinus coggygria showed significant activity, inhibiting by 94.2% and 83.1% tyrosinase and by 86.8% and 96.1% collagenase, respectively. In the third part of the study, the anti-psoriatic activity of three herbs that exhibited the best antioxidant and anti-inflammatory capacity was examined in a mouse psoriasis model in vivo. The methanolic extracts of Cistus creticus ssp. creticus, Cotinus coggygria, and Sedum sediforme were incorporated into 0.5% and 2.5% w/w gels and applied topically. The evaluation included clinical examination of the mice, histopathological analysis, photodocumentation, and measurement of skin biophysical parameters such as transepidermal water loss (TEWL), hydration, skin thickness, and pH. Finally, a locomotor activity test was performed to assess the impact of psoriasis on mice behavior in the different treatment groups. The clinical, histopathological, and biophysical evaluations showed that the Cotinus coggygria 2.5% gel significantly reduced psoriatic symptoms, such as inflammation and hyperkeratosis, with the skin appearing close to its normal structure. In most cases, although clinical evaluation demonstrated therapeutic effects, these were not fully confirmed by the biophysical measurements, perhaps because changes in transepidermal water loss and epidermal thickness require more time to return to normal levels than the 6-day duration of this experiment. The behavioral test of the mice showed that psoriasis negatively affected their behavior with no significant effect by the various treatments. These findings indicate the strong wound-healing action of Cotinus coggyggia for psoriasis, confirming its potential for the treatment and prevention of skin diseases, while Cistus creticus ssp. creticus and Sedum sediforme also showed benefits, albeit at a milder level."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["In vitro και in vivo μελέτη φυτικών εκχυλισμάτων με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον: επίδραση σε πρότυπο ψωρίασης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρδάση Ζωή","Kardasi Zoi"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Στο πρώτος μέρος της παρούσας διπλωματικής εργασίας, πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική αναζήτηση για τις επιστημονικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί για τα υπό μελέτη φυτά. Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για την αναζήτηση νέων, αποτελεσματικών και ασφαλών φυτικών παρασκευασμάτων που προέρχονται από φαρμακευτικά φυτά, καθώς η χρήση αυτών των φυτών για τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών εξακολουθεί να είναι χρήσιμη σε μερίδα του πληθυσμού, λόγω υψηλού κόστους και δυσκολίας πρόσβασης σε φάρμακα. Αυτή η βιβλιογραφική έρευνα, που περιλαμβάνει 340 αναφορές, παρουσιάζει μεσογειακά φαρμακευτικά φυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική για δερματικές παθήσεις, έχουν ευεργετικές βιολογικές ιδιότητες και που έχουν μελετηθεί τόσο σε in vivo όσο και in vitro μοντέλα. Τα φυτά αυτά φαίνεται να είναι πολλά υποσχόμενα υποψήφια για διεξαγωγή περαιτέρω μελετών για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων. Μεταξύ αυτών των ιδιοτήτων τους, που έχουν ενδιαφέρον για αυτόν τον σκοπό, είναι η αντιοξειδωτική, αντιμικροβιακή και αντιφλεγμονώδης ικανότητα, οι οποίες είναι οι κύριοι μηχανισμοί που συμβάλλουν στην επούλωση μιας δερματικής βλάβης. Ο συνδυασμός της παραδοσιακής και της επιστημονικής γνώσης αποτελεί καλή στρατηγική για την ανακάλυψη και αξιοποίηση νέων φυτικών φαρμάκων. Ωστόσο, η περαιτέρω επιστημονική έρευνα είναι καίρια, συμπεριλαμβανομένου του ελέγχου της αποτελεσματικότητας, της ποιότητας και της ασφάλειάς τους προτού μπορούν να συστηθούν για τη θεραπεία δερματικών παθήσεων. Τα πιο καλά μελετημένα φυτά φάνηκε να είναι το Juglans regia και το Salvia fruticosa. Στο δεύτερο μέρος της παρούσας μελέτης αξιολογήθηκαν οι αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες διχλωρομεθανικών, μεθανολικών και υδατοαλκοολικών εκχυλισμάτων από είκοσι βαλκανικά φαρμακευτικά βότανα με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον. Ένας μεγάλος αριθμός βαλκανικών βοτάνων έχει καταγραφεί, μετά από πολλές εθνοβοτανικές μελέτες, για την ευεργετική τους παραδοσιακή χρήση σε δερματικές παθήσεις, και ανάμεσα σε εκατοντάδες, επιλέχθηκαν είκοσι που εμφανίστηκαν υποσχόμενα για περαιτέρω μελέτη και πιθανή επιβεβαίωση της παραδοσιακής τους χρήσης. Η φυτοχημική σύσταση των εκχυλισμάτων αξιολογήθηκε με Χρωματογραφία Λεπτής Στοιβάδας Υψηλής Απόδοσης (HPTLC), καθώς και με χρωματομετρικές μεθόδους Folin–Ciocalteu και χλωριούχου αλουμινίου για τον προσδιορισμό φαινολικών και φλαβονοειδών ενώσεων. Η παρουσία αντιοξειδωτικών ενώσεων εξετάστηκε με βιοαυτογραφία HPTLC-DPPH. Τα εκχυλίσματα δοκιμάστηκαν επίσης in vitro (DPPH, χηλική δέσμευση ιόντων σιδήρου και αναστολή διαφόρων ενζύμων) και in vivo (μείωση του οιδήματος άκρου ποδός μυός επαγόμενου από καραγενάνη) για τις αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και ανασταλτικές τους ιδιότητες σε ένζυμα που σχετίζονται με τη φλεγμονή στο δέρμα. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το μεθανολικό εκχύλισμα του Cotinus coggygria εμφάνισε την υψηλότερη αντιοξειδωτική δράση (DPPH: 96,4% αναστολή), ενώ το υδατοοαλκοολικό εκχύλισμα του Hypericum empetrifolium παρουσίασε την μεγαλύτερη ικανότητα χηλικής συμπλοκοποίησης ιόντων σιδήρου. Το μεθανολικό εκχύλισμα του Sedum sediforme είχε την ισχυρότερη αντιφλεγμονώδη δράση in vitro (LOX IC50: 39,4 μg/ml, COX-1 αναστολή: 93,1% and COX-2 αναστολή: 94,0%), ενώ το υδατοαλκοολικό εκχύλισμα του Plumbago europaea μείωσε το επαγόμενο οίδημα κατά 34,4% in vivo. Όσον αφορά την αναστολή της τυροσινάσης και της κολλαγενάσης, τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus και Cotinus coggygria επέδειξαν σημαντική δράση, με αναστολή 94,2% και 83,1% για την τυροσινάση και 86,8% και 96,1% για την κολλαγενάση, αντίστοιχα. Στο τρίτο μέρος της μελέτης, εξετάστηκε η αντι-ψωριασική δράση των τριών βοτάνων, που επέδειξαν την καλύτερη αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδες ικανότητα, σε πρότυπο ψωρίασης σε μύες in vivo. Τα μεθανολικά εκχυλίσματα των Cistus creticus ssp. creticus, Cotinus coggygria και Sedum sediforme ενσωματώθηκαν σε γέλες 0,5% και 2,5% w/w και εφαρμόστηκαν τοπικά. Η αξιολόγηση περιλάμβανε κλινική εξέταση των ποντικιών, ιστοπαθολογική ανάλυση, φωτοτεκμηρίωση και μέτρηση βιοφυσικών παραμέτρων του δέρματος, όπως η διαδερμική απώλεια νερού (TEWL), η ενυδάτωση, το πάχος του δέρματος και το pH. Τέλος, πραγματοποιήθηκε μελέτη της κινητικής δραστηριότητας των μυών για την εκτίμηση της συμπεριφορικής επίδρασης της ψωρίασης στους μύες στις διαφορετικές ομάδες θεραπείας. Στις κλινικές, ιστοπαθολογικές και βιοφυσικές αξιολογήσεις, η γέλη Cotinus coggygria 2,5% μείωσε σημαντικά τα ψωριασικά συμπτώματα, όπως τη φλεγμονή και την υπερκεράτωση, με το δέρμα να πλησιάζει τη φυσιολογική του δομή. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρότι η κλινική αξιολόγηση κατέδειξε θεραπευτικά αποτελέσματα, αυτά δεν επιβεβαιώθηκαν πλήρως από τις βιοφυσικές μετρήσεις, καθώς οι αλλαγές στη διαδερμική απώλεια νερού και στο πάχος της επιδερμίδας χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να επανέλθουν σε φυσιολογικά επίπεδα σε σχέση με το διάστημα των 6 ημερών που διήρκησε το πείραμα. Η συμπεριφορική δοκιμασία των μυών έδειξε ότι η ψωρίαση επηρέασε αρνητικά την συμπεριφορά τους, χωρίς αυτή να μπορεί να αναταχθεί από τις αντίστοιχες θεραπείες. Αυτά τα ευρήματα υποδεικνύουν το Cotinus coggygria έχει ισχυρή επουλωτική δράση για την ψωρίαση, επιβεβαιώνοντας την προοπτική του για τη θεραπεία και πρόληψη δερματικών παθήσεων, ενώ το Cistus creticus ssp. creticus και το Sedum sediforme έδειξαν επίσης, αν και μικρότερα, οφέλη.","A comprehensive literature search was undertaken in the first phase of this study to identify existing scientific research on the plants of interest. Τhere is growing interest in the search for novel, effective and safe herbal formulations derived from medicinal plants; the use of these plants to treat various diseases may be still useful for several communities, that may face difficulties in the access of low cost medicines. This review of 340 references presents Mediterranean medicinal plants that have been used in traditional medicine for skin disorders, have beneficial biological properties, and have been studied both in in vivo and in vitro models. These plants seem promising candidates for conducting further studies on the treatment of skin ailments. Among useful properties is the antioxidant, antimicrobial and anti-inflammatory capacity of the plants which are the main mechanisms contributing to the healing of a skin impairment. The combination of traditional and scientific knowledge is a good strategy for new herbal medicines to be discovered and exploited. However, further scientific research is crucial, including verifying the effectiveness, quality and safety before any can be recommended for treatment of skin diseases. The most well-researched medicinal plants for skin diseases, are Juglans regia and Salvia fruticosa. In the second part of this study, the antioxidant and anti-inflammatory properties of dichloromethane, methanol, and hydroalcoholic extracts from twenty Balkan medicinal herbs, with ethnopharmacological interest, were evaluated. A large number of Balkan plants have been recorded, after numerous ethnobotanical studies for their traditional beneficial use in skin diseases; among hundreds, twenty were selected as promising for further study and potential confirmation of their traditional use. The phytochemical composition of the extracts was analyzed by High Performance Thin-Layer Chromatography (HPTLC), and evaluated by colorimetric methods (Folin-Ciocalteu and aluminum chloride) for the determination of phenolic and flavonoid compounds. The presence of antioxidant compounds was examined by HPTLC-DPPH bioautography. The extracts were also tested in vitro (DPPH, iron ion chelation, and inhibition of various enzymes) and in vivo (reduction of carrageenan-induced mouse paw edema) for their antioxidant, anti-inflammatory, and inhibitory properties on inflammatory skin-related enzymes. The results showed that the methanolic extract of Cotinus coggygria exhibited the highest antioxidant activity (DPPH: 96.4% inhibition), while the hydroalcoholic extract of Hypericum empetrifolium showed the highest iron chelating ability. The methanolic extract of Sedum sediforme had the strongest in vitro anti-inflammatory activity (LOX IC50: 39.4 μg/ml, COX-1 inhibition: 93.1% and COX-2 inhibition: 94.0%), while the hydroalcoholic extract of Plumbago europaea reduced paw edema by 34.4% in vivo. Regarding the inhibition of tyrosinase and collagenase, the methanolic extracts of Cistus creticus and Cotinus coggygria showed significant activity, inhibiting by 94.2% and 83.1% tyrosinase and by 86.8% and 96.1% collagenase, respectively. In the third part of the study, the anti-psoriatic activity of three herbs that exhibited the best antioxidant and anti-inflammatory capacity was examined in a mouse psoriasis model in vivo. The methanolic extracts of Cistus creticus ssp. creticus, Cotinus coggygria, and Sedum sediforme were incorporated into 0.5% and 2.5% w/w gels and applied topically. The evaluation included clinical examination of the mice, histopathological analysis, photodocumentation, and measurement of skin biophysical parameters such as transepidermal water loss (TEWL), hydration, skin thickness, and pH. Finally, a locomotor activity test was performed to assess the impact of psoriasis on mice behavior in the different treatment groups. The clinical, histopathological, and biophysical evaluations showed that the Cotinus coggygria 2.5% gel significantly reduced psoriatic symptoms, such as inflammation and hyperkeratosis, with the skin appearing close to its normal structure. In most cases, although clinical evaluation demonstrated therapeutic effects, these were not fully confirmed by the biophysical measurements, perhaps because changes in transepidermal water loss and epidermal thickness require more time to return to normal levels than the 6-day duration of this experiment. The behavioral test of the mice showed that psoriasis negatively affected their behavior with no significant effect by the various treatments. These findings indicate the strong wound-healing action of Cotinus coggyggia for psoriasis, confirming its potential for the treatment and prevention of skin diseases, while Cistus creticus ssp. creticus and Sedum sediforme also showed benefits, albeit at a milder level."],"dc:identifier":["uoadl:3430189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430189"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["In vitro και in vivo μελέτη φυτικών εκχυλισμάτων με εθνοφαρμακολογικό ενδιαφέρον: επίδραση σε πρότυπο ψωρίασης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z"}