{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3430198"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3430198","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H θετική λειτουργία της νύχτας στον Ερωτόκριτο","abstract":"Αντικείμενο έρευνας της παρούσας εργασίας αποτελεί ο θετικός ρόλος της νύχτας στη μυθιστορία Ερωτόκριτος του Βιτσένζου Κορνάρου. Στο πρώτο Κεφάλαιο συμπεραίνεται ότι το ζευγάρι Ρωτόκριτος και Αρετούσα προβαίνει σε νυχτερινές καλλιτεχνικές και γνωστικές δραστηριότητες (τραγούδι, ζωγραφική, ποίηση, διάβασμα). Τούτες οι δραστηριότητες διαθέτουν θεραπευτικές ψυχολογικές ιδιότητες διότι εξωτερικεύουν τα εσωτερικά τους ανείπωτα συναισθήματα. Αυτή η ανάλυση παραλληλίστηκε με την πληροφορία του Ménager ότι η νύχτα κατά τη διάρκεια της αναγέννησης αποτελεί τον κατεξοχήν χρόνο των ποιητών, των φιλοσόφων και των επιστημόνων. Έπειτα επιχειρήθηκε μία σύνδεση ανάμεσα στην Αρετούσα και την γυναικεία μορφή της γκραβούρας Melencolia I (1514) του Dürer. Το κοινό τους στοιχείο είναι η ‘’δημιουργική μελαγχολία’’. Το νυχτερινό διάβασμα της Αρετούσας παραλληλίστηκε με τον πίνακα The Holy Family (1527-28) του Dosso Dossi όπου απεικονίζει τον μικρό Ιησού να μαθαίνει γράμματα. Επίσης το νεαρό ζευγάρι ενδεχομένως να συνδέεται με το αναγεννησιακό έμβλημα του κύκνου το οποίο αφορούσε τους ποιητές και υπάρχει στο έργο Emblemata του Alciati. Στο δεύτερο Κεφάλαιο αναδεικνύεται η άρθρωση λόγου ως η σημαντικότερη κοινή θετική νυχτερινή λειτουργία του ζευγαριού. Αυτή λαμβάνει χώρα στις διαλογικές σκηνές του Γ Μέρους και κάνει τις νύχτες τους ‘’λαμπερές’’ και μικρές σε διάρκεια διότι οι ήρωες τις απολαμβάνουν πολύ και ως εκ τούτου δεν θέλουν να τελειώσουν. Στο τρίτο Κεφάλαιο μελετήθηκαν τα νυχτερινά μοτίβα του άστρου, του δαχτυλιδιού και της φωτιάς. Σημαντικό κοινό τους στοιχείο αποτελεί η αισιοδοξία. Ιδιαίτερα έμφαση δίνεται στο μοτίβο του αστεριού του ήλιου, παρότι αυτός εμφανίζεται την ημέρα. Τούτο επιλέχθηκε διότι διατυπώθηκε η υπόθεση ότι η ηλιοκεντρική θεώρηση του Κοπέρνικου (επίσημη δημοσίευση το 1543) επηρέασε τον Κορνάρο έως ένα βαθμό. Σχετικά με το δακτυλίδι υποστηρίζεται ο καίριος δραματικός του ρόλος διότι αποτελεί το αναγνωριστικό σημάδι του ζευγαριού και την σωματοποίηση του ψυχικού του δεσίματος. Η παράδοση αναπαράστασης του γαλαξία ως οβάλ σχήμα (π.χ λαϊκά ημερολόγια Regiomontanus, 1512-1540) ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο. Η εργασία κλείνει με το μοτίβο της φωτιάς. Υποστηρίζεται ότι ο άνθρωπος με τη φωτιά έχει αισιόδοξο ρόλο στο όνειρο της Αρετούσας (Δ Μέρος). Το έμβλημα του ευσεβούς Αινεία, που υπάρχει στο βιβλίο Emblemata του Alciati, ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο σε αυτή την ποιητική εικόνα.","abstract_html":"Αντικείμενο έρευνας της παρούσας εργασίας αποτελεί ο θετικός ρόλος της νύχτας στη μυθιστορία Ερωτόκριτος του Βιτσένζου Κορνάρου. Στο πρώτο Κεφάλαιο συμπεραίνεται ότι το ζευγάρι Ρωτόκριτος και Αρετούσα προβαίνει σε νυχτερινές καλλιτεχνικές και γνωστικές δραστηριότητες (τραγούδι, ζωγραφική, ποίηση, διάβασμα). Τούτες οι δραστηριότητες διαθέτουν θεραπευτικές ψυχολογικές ιδιότητες διότι εξωτερικεύουν τα εσωτερικά τους ανείπωτα συναισθήματα. Αυτή η ανάλυση παραλληλίστηκε με την πληροφορία του Ménager ότι η νύχτα κατά τη διάρκεια της αναγέννησης αποτελεί τον κατεξοχήν χρόνο των ποιητών, των φιλοσόφων και των επιστημόνων. Έπειτα επιχειρήθηκε μία σύνδεση ανάμεσα στην Αρετούσα και την γυναικεία μορφή της γκραβούρας Melencolia I (1514) του Dürer. Το κοινό τους στοιχείο είναι η ‘’δημιουργική μελαγχολία’’. Το νυχτερινό διάβασμα της Αρετούσας παραλληλίστηκε με τον πίνακα The Holy Family (1527-28) του Dosso Dossi όπου απεικονίζει τον μικρό Ιησού να μαθαίνει γράμματα. Επίσης το νεαρό ζευγάρι ενδεχομένως να συνδέεται με το αναγεννησιακό έμβλημα του κύκνου το οποίο αφορούσε τους ποιητές και υπάρχει στο έργο Emblemata του Alciati. Στο δεύτερο Κεφάλαιο αναδεικνύεται η άρθρωση λόγου ως η σημαντικότερη κοινή θετική νυχτερινή λειτουργία του ζευγαριού. Αυτή λαμβάνει χώρα στις διαλογικές σκηνές του Γ Μέρους και κάνει τις νύχτες τους ‘’λαμπερές’’ και μικρές σε διάρκεια διότι οι ήρωες τις απολαμβάνουν πολύ και ως εκ τούτου δεν θέλουν να τελειώσουν. Στο τρίτο Κεφάλαιο μελετήθηκαν τα νυχτερινά μοτίβα του άστρου, του δαχτυλιδιού και της φωτιάς. Σημαντικό κοινό τους στοιχείο αποτελεί η αισιοδοξία. Ιδιαίτερα έμφαση δίνεται στο μοτίβο του αστεριού του ήλιου, παρότι αυτός εμφανίζεται την ημέρα. Τούτο επιλέχθηκε διότι διατυπώθηκε η υπόθεση ότι η ηλιοκεντρική θεώρηση του Κοπέρνικου (επίσημη δημοσίευση το 1543) επηρέασε τον Κορνάρο έως ένα βαθμό. Σχετικά με το δακτυλίδι υποστηρίζεται ο καίριος δραματικός του ρόλος διότι αποτελεί το αναγνωριστικό σημάδι του ζευγαριού και την σωματοποίηση του ψυχικού του δεσίματος. Η παράδοση αναπαράστασης του γαλαξία ως οβάλ σχήμα (π.χ λαϊκά ημερολόγια Regiomontanus, 1512-1540) ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο. Η εργασία κλείνει με το μοτίβο της φωτιάς. Υποστηρίζεται ότι ο άνθρωπος με τη φωτιά έχει αισιόδοξο ρόλο στο όνειρο της Αρετούσας (Δ Μέρος). Το έμβλημα του ευσεβούς Αινεία, που υπάρχει στο βιβλίο Emblemata του Alciati, ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο σε αυτή την ποιητική εικόνα.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπάσδελης Κωνσταντίνος","Basdelis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3430198"],"render_values":[{"text":"uoadl:3430198","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430198","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430198","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3430198","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπάσδελης Κωνσταντίνος","Basdelis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3430198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430198"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αντικείμενο έρευνας της παρούσας εργασίας αποτελεί ο θετικός ρόλος της νύχτας στη μυθιστορία Ερωτόκριτος του Βιτσένζου Κορνάρου. Στο πρώτο Κεφάλαιο συμπεραίνεται ότι το ζευγάρι Ρωτόκριτος και Αρετούσα προβαίνει σε νυχτερινές καλλιτεχνικές και γνωστικές δραστηριότητες (τραγούδι, ζωγραφική, ποίηση, διάβασμα). Τούτες οι δραστηριότητες διαθέτουν θεραπευτικές ψυχολογικές ιδιότητες διότι εξωτερικεύουν τα εσωτερικά τους ανείπωτα συναισθήματα. Αυτή η ανάλυση παραλληλίστηκε με την πληροφορία του Ménager ότι η νύχτα κατά τη διάρκεια της αναγέννησης αποτελεί τον κατεξοχήν χρόνο των ποιητών, των φιλοσόφων και των επιστημόνων. Έπειτα επιχειρήθηκε μία σύνδεση ανάμεσα στην Αρετούσα και την γυναικεία μορφή της γκραβούρας Melencolia I (1514) του Dürer. Το κοινό τους στοιχείο είναι η ‘’δημιουργική μελαγχολία’’. Το νυχτερινό διάβασμα της Αρετούσας παραλληλίστηκε με τον πίνακα The Holy Family (1527-28) του Dosso Dossi όπου απεικονίζει τον μικρό Ιησού να μαθαίνει γράμματα. Επίσης το νεαρό ζευγάρι ενδεχομένως να συνδέεται με το αναγεννησιακό έμβλημα του κύκνου το οποίο αφορούσε τους ποιητές και υπάρχει στο έργο Emblemata του Alciati. Στο δεύτερο Κεφάλαιο αναδεικνύεται η άρθρωση λόγου ως η σημαντικότερη κοινή θετική νυχτερινή λειτουργία του ζευγαριού. Αυτή λαμβάνει χώρα στις διαλογικές σκηνές του Γ Μέρους και κάνει τις νύχτες τους ‘’λαμπερές’’ και μικρές σε διάρκεια διότι οι ήρωες τις απολαμβάνουν πολύ και ως εκ τούτου δεν θέλουν να τελειώσουν. Στο τρίτο Κεφάλαιο μελετήθηκαν τα νυχτερινά μοτίβα του άστρου, του δαχτυλιδιού και της φωτιάς. Σημαντικό κοινό τους στοιχείο αποτελεί η αισιοδοξία. Ιδιαίτερα έμφαση δίνεται στο μοτίβο του αστεριού του ήλιου, παρότι αυτός εμφανίζεται την ημέρα. Τούτο επιλέχθηκε διότι διατυπώθηκε η υπόθεση ότι η ηλιοκεντρική θεώρηση του Κοπέρνικου (επίσημη δημοσίευση το 1543) επηρέασε τον Κορνάρο έως ένα βαθμό. Σχετικά με το δακτυλίδι υποστηρίζεται ο καίριος δραματικός του ρόλος διότι αποτελεί το αναγνωριστικό σημάδι του ζευγαριού και την σωματοποίηση του ψυχικού του δεσίματος. Η παράδοση αναπαράστασης του γαλαξία ως οβάλ σχήμα (π.χ λαϊκά ημερολόγια Regiomontanus, 1512-1540) ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο. Η εργασία κλείνει με το μοτίβο της φωτιάς. Υποστηρίζεται ότι ο άνθρωπος με τη φωτιά έχει αισιόδοξο ρόλο στο όνειρο της Αρετούσας (Δ Μέρος). Το έμβλημα του ευσεβούς Αινεία, που υπάρχει στο βιβλίο Emblemata του Alciati, ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο σε αυτή την ποιητική εικόνα.","The positive function of night into Erotokritos is examined. In the First Chapter is inferred that the heroes Rotokritos and Aretousa are systematically involved within artistic and cognitive activities (songs, painting, poetry, reading). These activities take place during the nights and have therapeutical effects because they help them externalize their internal feelings and thoughts. This analysis is connected to the information by Ménager that during the Renaissance night was the predominant time of poets, philosophers and scientists. In addition, a connection was tried between Aretousa and the feminine figure of the xylograph Melencolia I (1514) by Dürer. They both have the characteristic of a ‘’creative melancholy’’. Aretousa’s act of reading during the night was parallelized with the painting The Holy Family (1527-28) by Dosso Dossi. There seems that Mary and Joseph teach Jesus how to read. Also, the nocturnal artistic and cognitive activities of Rotokritos and Aretousa are connected with the famous renaissance emblem of swan. This emblem was in the work Emblemata by Alciati. Bibliography says that Kornaros have taken the emblem ‘’shipwreck with an outside viewer’’ from the same work by Alciati. Into the Second Chapter, the nocutrnal dialogical scenes between Rotokritos and Aretousa are examined. These scenes include many forms of verbal verbs (λέγει, λέσι, μιλοῦν, μιλοῦσι, νὰ μιλήση, νὰ πῆ). They have same therapeutical effects as the artistic and cognitive activities. As a result, nights become a period of happiness and light into the conscience of heroes (λαμπερές). In contradiction, days acquire the negative effect of darkness. Into the Third Chapter, the nocturnal motifs of star, ring and fire are examined. All of them give a positive side into the poem. The star symbolizes the guidance of the lovely person during nocturnal storms. Moreover, the recurrent motif of sun as a positive star of day is analyzed. The ring symbolizes the deep feelings of Aretousa for Erotokritos and constitutes the identifying sign of the couple when they are away. They are both analyzed withing the context of astronomical disputes of 16th century. Finally, the man with the fire gives a positive aspect in Aretousa’s nightmare. Maybe he is linked with the emblem of Aeneas which was in the prementioned work Emblemata by Alciati."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H θετική λειτουργία της νύχτας στον Ερωτόκριτο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπάσδελης Κωνσταντίνος","Basdelis Konstantinos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Αντικείμενο έρευνας της παρούσας εργασίας αποτελεί ο θετικός ρόλος της νύχτας στη μυθιστορία Ερωτόκριτος του Βιτσένζου Κορνάρου. Στο πρώτο Κεφάλαιο συμπεραίνεται ότι το ζευγάρι Ρωτόκριτος και Αρετούσα προβαίνει σε νυχτερινές καλλιτεχνικές και γνωστικές δραστηριότητες (τραγούδι, ζωγραφική, ποίηση, διάβασμα). Τούτες οι δραστηριότητες διαθέτουν θεραπευτικές ψυχολογικές ιδιότητες διότι εξωτερικεύουν τα εσωτερικά τους ανείπωτα συναισθήματα. Αυτή η ανάλυση παραλληλίστηκε με την πληροφορία του Ménager ότι η νύχτα κατά τη διάρκεια της αναγέννησης αποτελεί τον κατεξοχήν χρόνο των ποιητών, των φιλοσόφων και των επιστημόνων. Έπειτα επιχειρήθηκε μία σύνδεση ανάμεσα στην Αρετούσα και την γυναικεία μορφή της γκραβούρας Melencolia I (1514) του Dürer. Το κοινό τους στοιχείο είναι η ‘’δημιουργική μελαγχολία’’. Το νυχτερινό διάβασμα της Αρετούσας παραλληλίστηκε με τον πίνακα The Holy Family (1527-28) του Dosso Dossi όπου απεικονίζει τον μικρό Ιησού να μαθαίνει γράμματα. Επίσης το νεαρό ζευγάρι ενδεχομένως να συνδέεται με το αναγεννησιακό έμβλημα του κύκνου το οποίο αφορούσε τους ποιητές και υπάρχει στο έργο Emblemata του Alciati. Στο δεύτερο Κεφάλαιο αναδεικνύεται η άρθρωση λόγου ως η σημαντικότερη κοινή θετική νυχτερινή λειτουργία του ζευγαριού. Αυτή λαμβάνει χώρα στις διαλογικές σκηνές του Γ Μέρους και κάνει τις νύχτες τους ‘’λαμπερές’’ και μικρές σε διάρκεια διότι οι ήρωες τις απολαμβάνουν πολύ και ως εκ τούτου δεν θέλουν να τελειώσουν. Στο τρίτο Κεφάλαιο μελετήθηκαν τα νυχτερινά μοτίβα του άστρου, του δαχτυλιδιού και της φωτιάς. Σημαντικό κοινό τους στοιχείο αποτελεί η αισιοδοξία. Ιδιαίτερα έμφαση δίνεται στο μοτίβο του αστεριού του ήλιου, παρότι αυτός εμφανίζεται την ημέρα. Τούτο επιλέχθηκε διότι διατυπώθηκε η υπόθεση ότι η ηλιοκεντρική θεώρηση του Κοπέρνικου (επίσημη δημοσίευση το 1543) επηρέασε τον Κορνάρο έως ένα βαθμό. Σχετικά με το δακτυλίδι υποστηρίζεται ο καίριος δραματικός του ρόλος διότι αποτελεί το αναγνωριστικό σημάδι του ζευγαριού και την σωματοποίηση του ψυχικού του δεσίματος. Η παράδοση αναπαράστασης του γαλαξία ως οβάλ σχήμα (π.χ λαϊκά ημερολόγια Regiomontanus, 1512-1540) ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο. Η εργασία κλείνει με το μοτίβο της φωτιάς. Υποστηρίζεται ότι ο άνθρωπος με τη φωτιά έχει αισιόδοξο ρόλο στο όνειρο της Αρετούσας (Δ Μέρος). Το έμβλημα του ευσεβούς Αινεία, που υπάρχει στο βιβλίο Emblemata του Alciati, ενδέχεται να επηρέασε τον Κορνάρο σε αυτή την ποιητική εικόνα.","The positive function of night into Erotokritos is examined. In the First Chapter is inferred that the heroes Rotokritos and Aretousa are systematically involved within artistic and cognitive activities (songs, painting, poetry, reading). These activities take place during the nights and have therapeutical effects because they help them externalize their internal feelings and thoughts. This analysis is connected to the information by Ménager that during the Renaissance night was the predominant time of poets, philosophers and scientists. In addition, a connection was tried between Aretousa and the feminine figure of the xylograph Melencolia I (1514) by Dürer. They both have the characteristic of a ‘’creative melancholy’’. Aretousa’s act of reading during the night was parallelized with the painting The Holy Family (1527-28) by Dosso Dossi. There seems that Mary and Joseph teach Jesus how to read. Also, the nocturnal artistic and cognitive activities of Rotokritos and Aretousa are connected with the famous renaissance emblem of swan. This emblem was in the work Emblemata by Alciati. Bibliography says that Kornaros have taken the emblem ‘’shipwreck with an outside viewer’’ from the same work by Alciati. Into the Second Chapter, the nocutrnal dialogical scenes between Rotokritos and Aretousa are examined. These scenes include many forms of verbal verbs (λέγει, λέσι, μιλοῦν, μιλοῦσι, νὰ μιλήση, νὰ πῆ). They have same therapeutical effects as the artistic and cognitive activities. As a result, nights become a period of happiness and light into the conscience of heroes (λαμπερές). In contradiction, days acquire the negative effect of darkness. Into the Third Chapter, the nocturnal motifs of star, ring and fire are examined. All of them give a positive side into the poem. The star symbolizes the guidance of the lovely person during nocturnal storms. Moreover, the recurrent motif of sun as a positive star of day is analyzed. The ring symbolizes the deep feelings of Aretousa for Erotokritos and constitutes the identifying sign of the couple when they are away. They are both analyzed withing the context of astronomical disputes of 16th century. Finally, the man with the fire gives a positive aspect in Aretousa’s nightmare. Maybe he is linked with the emblem of Aeneas which was in the prementioned work Emblemata by Alciati."],"dc:identifier":["uoadl:3430198","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430198"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["H θετική λειτουργία της νύχτας στον Ερωτόκριτο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z"}