{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3430208"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3430208","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανακάλυψη Νέων Μορίων Αναστολέων της Βακτηριακής γ-Λυάσης της Κυσταθειονίνης","abstract":"Σχεδόν όλα τα νέα αντιβιοτικά, που πήραν έγκριση τα τελευταία χρόνια, αφορούν σε ήδη γνωστές κατηγορίες με ελαφριές τροποποιήσεις στην πλευρική τους αλυσίδα επιτυγχάνοντας μειωμένη κυτταροτοξικότητα. Αντιθέτως η αύξηση της αποτελεσματικότητας έναντι των πιο συχνών ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων όπως: Mycobacterium tuberculosis (φυματίωση), Pseudomonas aeruginosa, δεν επιτεύχθηκε. Τα βακτήρια κατορθώνουν να επιβιώνουν σε τοξικό γι’ αυτά περιβάλλον αποκτώντας βακτηριακή αντοχή, η οποία αποτελεί μέιζον πρόβλημα για την δημόσια υγεία. Οι ενισχυτές ερευνώνται ως μια αξιόπιστη και ελκυστική εναλλακτική στην περίπλοκη, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία ανάπτυξης νέων αντιβιοτικών. Οι ερευνητές έχουν αναπτύξει κατάλληλους ενισχυτές για ορισμένα αντιβιοτικά ευρείας χρήσης, όπως της κατηγορίας β-λακτάμης. Καθώς τα βακτήρια έχουν δημιουργήσει μηχανισμούς αντοχής έναντι αυτών των αντιβιοτικών, καταστρέφοντας τα πριν καν φτάσουν στο μόριο-στόχο τους. Έτσι αναπτύχθηκαν ενώσεις που αναστέλλουν τους παραπάνω μηχανισμούς απόκρισης των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Οι μελέτες προσανατολίστηκαν ιδιαιτέρως προς τα βακτηριακά ένζυμα παραγωγής υδρόθειου (β-συνθάση κυσταθειονίνης, γ-λυάση κυσταθειονίνης και 3-μερκαπτοπυροσταφυλικη θειοτρανσφεράση) για την εύρεση επιπλέον τύπων ενισχυτών αντιβιοτικών. Ιστοί ανώτερων ευκαρυωτών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, παράγουν μικρές ποσότητες υδρόθειου και έτσι το υδρόθειο (H2S) θεωρήθηκε ως ο τρίτος κατά σειρά αεριοδιαβιβαστής, μαζί με το μονοξείδιο του αζώτου (NO) και το μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Το υδρόθειο (H2S) είναι ένα άχρωμο αέριο, με δυσάρεστη χαρακτηριστική οσμή, όμοια με κλούβιου αυγού. Γίνεται ευκολά διαπερατό στις πλασματικές μεμβράνες αφού η διαλυτότητα του σε λιπόφιλους διαλυτές είναι πενταπλάσια από την ήδη υψήλη διαλυτότητα του στο νερό. Τα βακτήρια μπορούν να παράγουν αέριο H2S και μάλιστα αυτός ο αεριοδιαβιβαστής διαφαίνεται να είναι απαραίτητος για την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό τους, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η αντιοξειδωτική δράση του υδρόθειου ρυθμίζει τη γενική απόκριση στο οξειδωτικό στρες για τα βακτήρια. Το βακτηριακό ένζυμο γ-λυάση κυσταθειονίνης (bCSE) εξαρτάται από την 5'-φωσφορικη πυριδοξάλη (PLP) και αποτελεί ένα από τα κύρια ένζυμα ενδογενούς παραγωγής υδροθείου. Τα CSEs εμπλέκονται στο μονοπάτι της αντίστροφης μεταθείωσης. Το βακτηριακό CSE, όπως και το ομόλογο του ανθρώπινο, μετατρέπει το υπόστρωμα του L-κυστεΐνης σε πυροσταφυλικό οξύ με την ταυτόχρονη απελευθέρωση υδρόθειου. Η αδρανοποίηση των bCSEs οδηγεί σε μείωση των επίμονων στελεχών. Για τους λόγους αυτούς κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη αναστολέων του συγκεκριμένου ενζύμου. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η εύρεση αναστολέων του bCSE, ήδη μελετημένων για το ανθρώπινο ομόλογο ένζυμο CSE. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού συνδυάστηκαν in vitro και in silico μεθοδολογίες. Από την διαθέσιμη χημειοθήκη NCI στο εργαστήριο μας έχουν ήδη ελεγχθεί οι ενώσεις ως προς την αλληλεπίδραση τους με το ανθρώπινο ένζυμο CSE, από την μεταπτυχιακή Κατερίνα Μπασδέκη. Ως πρώτο βήμα της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε in vitro αξιολόγηση του καλύτερου αναστολέα που προέκυψε για το ανθρώπινο ένζυμο και στο βακτηριακό ένζυμο bCSE. Για τα πειράματα αυτά, χρησιμοποιήθηκε η βιοχημική αναλυτική χρωματομετρική μέθοδος κυανού του μεθυλενίου (Methylene Blue Assay, ΜΒ) και με μέθοδο ανίχνευσης DMB-πυρουβικού οξέος στο HPLC με το βακτηριακό ένζυμο bCSE του Rhodococcus Qingshengii (ΜΕΤΒ). Από την αξιολόγηση αυτή, η ένωση έδειξε εξαιρετική ανασταλτική δράση έναντι του βακτηριακού ενζύμου, βελτιωμένη σε σχέση με την αλληλεπίδραση του με το ανθρώπινο. Έτσι χρησιμοποιήθηκε ως μόριο-οδηγός για την εύρεση ενώσεων της χημειοθήκης NCI με παρόμοια δομικά χαρακτηριστικά, και ενδεχομένως ίδια δραστικότητα, μέσω πειραμάτων μεθόδου κυανού του μεθυλενίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων αυτών φανέρωσαν σημαντικά αποτελέσματα ανασταλτικής δράσης για τρεις ενώσεις ακόμη. Ακολούθως των in vitro πειραμάτων, με την χρήση in silico μεθοδολογιών προχωρήσαμε σε θεωρητικά μοντέλα απεικόνισης της τριτοταγούς δομής του bCSE, καθώς το ένζυμο αυτό δεν έχει κρυσταλλογραφηθεί ακόμη. Έπειτα συσχετίσαμε τα in vitro αποτελέσματα των πειραμάτων για τις 9 ενώσεις με τα υπολογιστικά δεδομένα παρουσιάζοντας ένα αξιόπιστο μοντέλο πρόβλεψης της πρόσδεσης των μορίων προσδετών στο ενεργό κέντρο του βακτηριακού ενζύμου.","abstract_html":"Σχεδόν όλα τα νέα αντιβιοτικά, που πήραν έγκριση τα τελευταία χρόνια, αφορούν σε ήδη γνωστές κατηγορίες με ελαφριές τροποποιήσεις στην πλευρική τους αλυσίδα επιτυγχάνοντας μειωμένη κυτταροτοξικότητα. Αντιθέτως η αύξηση της αποτελεσματικότητας έναντι των πιο συχνών ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων όπως: Mycobacterium tuberculosis (φυματίωση), Pseudomonas aeruginosa, δεν επιτεύχθηκε. Τα βακτήρια κατορθώνουν να επιβιώνουν σε τοξικό γι’ αυτά περιβάλλον αποκτώντας βακτηριακή αντοχή, η οποία αποτελεί μέιζον πρόβλημα για την δημόσια υγεία. Οι ενισχυτές ερευνώνται ως μια αξιόπιστη και ελκυστική εναλλακτική στην περίπλοκη, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία ανάπτυξης νέων αντιβιοτικών. Οι ερευνητές έχουν αναπτύξει κατάλληλους ενισχυτές για ορισμένα αντιβιοτικά ευρείας χρήσης, όπως της κατηγορίας β-λακτάμης. Καθώς τα βακτήρια έχουν δημιουργήσει μηχανισμούς αντοχής έναντι αυτών των αντιβιοτικών, καταστρέφοντας τα πριν καν φτάσουν στο μόριο-στόχο τους. Έτσι αναπτύχθηκαν ενώσεις που αναστέλλουν τους παραπάνω μηχανισμούς απόκρισης των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Οι μελέτες προσανατολίστηκαν ιδιαιτέρως προς τα βακτηριακά ένζυμα παραγωγής υδρόθειου (β-συνθάση κυσταθειονίνης, γ-λυάση κυσταθειονίνης και 3-μερκαπτοπυροσταφυλικη θειοτρανσφεράση) για την εύρεση επιπλέον τύπων ενισχυτών αντιβιοτικών. Ιστοί ανώτερων ευκαρυωτών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, παράγουν μικρές ποσότητες υδρόθειου και έτσι το υδρόθειο (H2S) θεωρήθηκε ως ο τρίτος κατά σειρά αεριοδιαβιβαστής, μαζί με το μονοξείδιο του αζώτου (NO) και το μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Το υδρόθειο (H2S) είναι ένα άχρωμο αέριο, με δυσάρεστη χαρακτηριστική οσμή, όμοια με κλούβιου αυγού. Γίνεται ευκολά διαπερατό στις πλασματικές μεμβράνες αφού η διαλυτότητα του σε λιπόφιλους διαλυτές είναι πενταπλάσια από την ήδη υψήλη διαλυτότητα του στο νερό. Τα βακτήρια μπορούν να παράγουν αέριο H2S και μάλιστα αυτός ο αεριοδιαβιβαστής διαφαίνεται να είναι απαραίτητος για την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό τους, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η αντιοξειδωτική δράση του υδρόθειου ρυθμίζει τη γενική απόκριση στο οξειδωτικό στρες για τα βακτήρια. Το βακτηριακό ένζυμο γ-λυάση κυσταθειονίνης (bCSE) εξαρτάται από την 5&#x27;-φωσφορικη πυριδοξάλη (PLP) και αποτελεί ένα από τα κύρια ένζυμα ενδογενούς παραγωγής υδροθείου. Τα CSEs εμπλέκονται στο μονοπάτι της αντίστροφης μεταθείωσης. Το βακτηριακό CSE, όπως και το ομόλογο του ανθρώπινο, μετατρέπει το υπόστρωμα του L-κυστεΐνης σε πυροσταφυλικό οξύ με την ταυτόχρονη απελευθέρωση υδρόθειου. Η αδρανοποίηση των bCSEs οδηγεί σε μείωση των επίμονων στελεχών. Για τους λόγους αυτούς κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη αναστολέων του συγκεκριμένου ενζύμου. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η εύρεση αναστολέων του bCSE, ήδη μελετημένων για το ανθρώπινο ομόλογο ένζυμο CSE. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού συνδυάστηκαν in vitro και in silico μεθοδολογίες. Από την διαθέσιμη χημειοθήκη NCI στο εργαστήριο μας έχουν ήδη ελεγχθεί οι ενώσεις ως προς την αλληλεπίδραση τους με το ανθρώπινο ένζυμο CSE, από την μεταπτυχιακή Κατερίνα Μπασδέκη. Ως πρώτο βήμα της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε in vitro αξιολόγηση του καλύτερου αναστολέα που προέκυψε για το ανθρώπινο ένζυμο και στο βακτηριακό ένζυμο bCSE. Για τα πειράματα αυτά, χρησιμοποιήθηκε η βιοχημική αναλυτική χρωματομετρική μέθοδος κυανού του μεθυλενίου (Methylene Blue Assay, ΜΒ) και με μέθοδο ανίχνευσης DMB-πυρουβικού οξέος στο HPLC με το βακτηριακό ένζυμο bCSE του Rhodococcus Qingshengii (ΜΕΤΒ). Από την αξιολόγηση αυτή, η ένωση έδειξε εξαιρετική ανασταλτική δράση έναντι του βακτηριακού ενζύμου, βελτιωμένη σε σχέση με την αλληλεπίδραση του με το ανθρώπινο. Έτσι χρησιμοποιήθηκε ως μόριο-οδηγός για την εύρεση ενώσεων της χημειοθήκης NCI με παρόμοια δομικά χαρακτηριστικά, και ενδεχομένως ίδια δραστικότητα, μέσω πειραμάτων μεθόδου κυανού του μεθυλενίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων αυτών φανέρωσαν σημαντικά αποτελέσματα ανασταλτικής δράσης για τρεις ενώσεις ακόμη. Ακολούθως των in vitro πειραμάτων, με την χρήση in silico μεθοδολογιών προχωρήσαμε σε θεωρητικά μοντέλα απεικόνισης της τριτοταγούς δομής του bCSE, καθώς το ένζυμο αυτό δεν έχει κρυσταλλογραφηθεί ακόμη. Έπειτα συσχετίσαμε τα in vitro αποτελέσματα των πειραμάτων για τις 9 ενώσεις με τα υπολογιστικά δεδομένα παρουσιάζοντας ένα αξιόπιστο μοντέλο πρόβλεψης της πρόσδεσης των μορίων προσδετών στο ενεργό κέντρο του βακτηριακού ενζύμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Βασιλοπούλου Φωτεινή","Vasilopoulou Foteini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3430208"],"render_values":[{"text":"uoadl:3430208","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430208","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430208","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3430208","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βασιλοπούλου Φωτεινή","Vasilopoulou Foteini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3430208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430208"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σχεδόν όλα τα νέα αντιβιοτικά, που πήραν έγκριση τα τελευταία χρόνια, αφορούν σε ήδη γνωστές κατηγορίες με ελαφριές τροποποιήσεις στην πλευρική τους αλυσίδα επιτυγχάνοντας μειωμένη κυτταροτοξικότητα. Αντιθέτως η αύξηση της αποτελεσματικότητας έναντι των πιο συχνών ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων όπως: Mycobacterium tuberculosis (φυματίωση), Pseudomonas aeruginosa, δεν επιτεύχθηκε. Τα βακτήρια κατορθώνουν να επιβιώνουν σε τοξικό γι’ αυτά περιβάλλον αποκτώντας βακτηριακή αντοχή, η οποία αποτελεί μέιζον πρόβλημα για την δημόσια υγεία. Οι ενισχυτές ερευνώνται ως μια αξιόπιστη και ελκυστική εναλλακτική στην περίπλοκη, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία ανάπτυξης νέων αντιβιοτικών. Οι ερευνητές έχουν αναπτύξει κατάλληλους ενισχυτές για ορισμένα αντιβιοτικά ευρείας χρήσης, όπως της κατηγορίας β-λακτάμης. Καθώς τα βακτήρια έχουν δημιουργήσει μηχανισμούς αντοχής έναντι αυτών των αντιβιοτικών, καταστρέφοντας τα πριν καν φτάσουν στο μόριο-στόχο τους. Έτσι αναπτύχθηκαν ενώσεις που αναστέλλουν τους παραπάνω μηχανισμούς απόκρισης των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Οι μελέτες προσανατολίστηκαν ιδιαιτέρως προς τα βακτηριακά ένζυμα παραγωγής υδρόθειου (β-συνθάση κυσταθειονίνης, γ-λυάση κυσταθειονίνης και 3-μερκαπτοπυροσταφυλικη θειοτρανσφεράση) για την εύρεση επιπλέον τύπων ενισχυτών αντιβιοτικών. Ιστοί ανώτερων ευκαρυωτών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, παράγουν μικρές ποσότητες υδρόθειου και έτσι το υδρόθειο (H2S) θεωρήθηκε ως ο τρίτος κατά σειρά αεριοδιαβιβαστής, μαζί με το μονοξείδιο του αζώτου (NO) και το μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Το υδρόθειο (H2S) είναι ένα άχρωμο αέριο, με δυσάρεστη χαρακτηριστική οσμή, όμοια με κλούβιου αυγού. Γίνεται ευκολά διαπερατό στις πλασματικές μεμβράνες αφού η διαλυτότητα του σε λιπόφιλους διαλυτές είναι πενταπλάσια από την ήδη υψήλη διαλυτότητα του στο νερό. Τα βακτήρια μπορούν να παράγουν αέριο H2S και μάλιστα αυτός ο αεριοδιαβιβαστής διαφαίνεται να είναι απαραίτητος για την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό τους, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η αντιοξειδωτική δράση του υδρόθειου ρυθμίζει τη γενική απόκριση στο οξειδωτικό στρες για τα βακτήρια. Το βακτηριακό ένζυμο γ-λυάση κυσταθειονίνης (bCSE) εξαρτάται από την 5'-φωσφορικη πυριδοξάλη (PLP) και αποτελεί ένα από τα κύρια ένζυμα ενδογενούς παραγωγής υδροθείου. Τα CSEs εμπλέκονται στο μονοπάτι της αντίστροφης μεταθείωσης. Το βακτηριακό CSE, όπως και το ομόλογο του ανθρώπινο, μετατρέπει το υπόστρωμα του L-κυστεΐνης σε πυροσταφυλικό οξύ με την ταυτόχρονη απελευθέρωση υδρόθειου. Η αδρανοποίηση των bCSEs οδηγεί σε μείωση των επίμονων στελεχών. Για τους λόγους αυτούς κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη αναστολέων του συγκεκριμένου ενζύμου. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η εύρεση αναστολέων του bCSE, ήδη μελετημένων για το ανθρώπινο ομόλογο ένζυμο CSE. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού συνδυάστηκαν in vitro και in silico μεθοδολογίες. Από την διαθέσιμη χημειοθήκη NCI στο εργαστήριο μας έχουν ήδη ελεγχθεί οι ενώσεις ως προς την αλληλεπίδραση τους με το ανθρώπινο ένζυμο CSE, από την μεταπτυχιακή Κατερίνα Μπασδέκη. Ως πρώτο βήμα της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε in vitro αξιολόγηση του καλύτερου αναστολέα που προέκυψε για το ανθρώπινο ένζυμο και στο βακτηριακό ένζυμο bCSE. Για τα πειράματα αυτά, χρησιμοποιήθηκε η βιοχημική αναλυτική χρωματομετρική μέθοδος κυανού του μεθυλενίου (Methylene Blue Assay, ΜΒ) και με μέθοδο ανίχνευσης DMB-πυρουβικού οξέος στο HPLC με το βακτηριακό ένζυμο bCSE του Rhodococcus Qingshengii (ΜΕΤΒ). Από την αξιολόγηση αυτή, η ένωση έδειξε εξαιρετική ανασταλτική δράση έναντι του βακτηριακού ενζύμου, βελτιωμένη σε σχέση με την αλληλεπίδραση του με το ανθρώπινο. Έτσι χρησιμοποιήθηκε ως μόριο-οδηγός για την εύρεση ενώσεων της χημειοθήκης NCI με παρόμοια δομικά χαρακτηριστικά, και ενδεχομένως ίδια δραστικότητα, μέσω πειραμάτων μεθόδου κυανού του μεθυλενίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων αυτών φανέρωσαν σημαντικά αποτελέσματα ανασταλτικής δράσης για τρεις ενώσεις ακόμη. Ακολούθως των in vitro πειραμάτων, με την χρήση in silico μεθοδολογιών προχωρήσαμε σε θεωρητικά μοντέλα απεικόνισης της τριτοταγούς δομής του bCSE, καθώς το ένζυμο αυτό δεν έχει κρυσταλλογραφηθεί ακόμη. Έπειτα συσχετίσαμε τα in vitro αποτελέσματα των πειραμάτων για τις 9 ενώσεις με τα υπολογιστικά δεδομένα παρουσιάζοντας ένα αξιόπιστο μοντέλο πρόβλεψης της πρόσδεσης των μορίων προσδετών στο ενεργό κέντρο του βακτηριακού ενζύμου.","Almost all new antibiotics, which have been approved in recent years, belong to already known classes with slight modifications in their side chain, achieving reduced cytotoxicity. On the contrary, the increase in effectiveness against the most common human pathogenic bacteria such as: Mycobacterium tuberculosis (Tuberculosis), Pseudomonas aeruginosa, was not achieved. Bacteria manage to survive in a toxic environment for them by acquiring bacterial resistance, which is a major problem for public health. Enhancers are being investigated as a reliable and attractive alternative to the complex, time-consuming and expensive process of developing new antibiotics. Researchers have developed suitable enhancers for some widely used antibiotics, such as those of the β-lactam class. As bacteria have developed resistance mechanisms against these antibiotics, destroying them before they even reach their target molecule. Thus, compounds were developed that inhibit the above mechanisms of bacterial response to antibiotics. Studies were specifically directed toward bacterial hydrogen sulfide-producing enzymes (cystathionine β-synthase, cystathionine γ-lyase, and 3 mercaptopyruvate thiotransferase) to find additional types of antibiotic enhancers. Tissues of higher eukaryotes, including humans, produce small amounts of hydrogen sulfide, and thus hydrogen sulfide (H2S) has been considered the third gas transmitter, along with nitric oxide (NO) and carbon monoxide (CO). Hydrogen sulfide (H2S) is a colorless gas, with an unpleasant characteristic odor, similar to a caged egg. It becomes easily permeable to plasma membranes since its solubility in lipophilic solvents is five times higher than its already high solubility in water. Bacteria can produce H2S gas, and indeed this gas transmitter appears to be essential for their survival and proliferation, as the antioxidant activity of hydrogen sulfide has been shown to regulate the general oxidative stress response for bacteria. The bacterial enzyme cystathionine γ-lyase (bCSE) is dependent on pyridoxal 5' phosphate (PLP) and is one of the main enzymes of endogenous hydrogen sulfide production. CSEs are involved in the reverse transsulfuration pathway. Bacterial CSE, like its human counterpart, converts the L-cysteine substrate to pyruvate with concomitant release of hydrogen sulfide. Inactivation of bCSEs leads to reduction of persistent strains. For these reasons, the development of inhibitors of this specific enzyme is deemed necessary. The aim of this work is to find inhibitors of bCSE, already studied for the human CSE homologous enzyme. To achieve this purpose in vitro and in silico methodologies were combined. From the NCI chemistry library available in our laboratory, the compounds have already been tested for their interaction with the human CSE enzyme, by post graduate Katerina Basdeki. As a first step of the present work, an in vitro evaluation of the best inhibitor obtained for the human enzyme and the bacterial bCSE enzyme was performed. For these experiments, the biochemical analytical colorimetric method of methylene blue (MB) and DMB-pyruvate acid detection method in HPLC with the bCSE enzyme of Rhodococcus Qingshengii (METB) was used. From this evaluation, the compound showed excellent inhibitory activity against the bacterial enzyme, improved over its interaction with the human one. It was thus used as a guide molecule to find NCI chemical library compounds with similar structural features, and possibly the same activity, through methylene blue method experiments. The results of these experiments revealed significant inhibitory effects for three more compounds. Following the in vitro experiments, with the use of in silico methodologies, we proceeded to theoretical models to visualize the tertiary structure of bCSE, as this enzyme has not yet been crystallized. We then correlated the in vitro experimental results for the 9 compounds with the computational data presenting a reliable model for predicting the binding of ligand molecules to the active site of the bacterial enzyme."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανακάλυψη Νέων Μορίων Αναστολέων της Βακτηριακής γ-Λυάσης της Κυσταθειονίνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βασιλοπούλου Φωτεινή","Vasilopoulou Foteini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σχεδόν όλα τα νέα αντιβιοτικά, που πήραν έγκριση τα τελευταία χρόνια, αφορούν σε ήδη γνωστές κατηγορίες με ελαφριές τροποποιήσεις στην πλευρική τους αλυσίδα επιτυγχάνοντας μειωμένη κυτταροτοξικότητα. Αντιθέτως η αύξηση της αποτελεσματικότητας έναντι των πιο συχνών ανθρώπινων παθογόνων βακτηρίων όπως: Mycobacterium tuberculosis (φυματίωση), Pseudomonas aeruginosa, δεν επιτεύχθηκε. Τα βακτήρια κατορθώνουν να επιβιώνουν σε τοξικό γι’ αυτά περιβάλλον αποκτώντας βακτηριακή αντοχή, η οποία αποτελεί μέιζον πρόβλημα για την δημόσια υγεία. Οι ενισχυτές ερευνώνται ως μια αξιόπιστη και ελκυστική εναλλακτική στην περίπλοκη, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία ανάπτυξης νέων αντιβιοτικών. Οι ερευνητές έχουν αναπτύξει κατάλληλους ενισχυτές για ορισμένα αντιβιοτικά ευρείας χρήσης, όπως της κατηγορίας β-λακτάμης. Καθώς τα βακτήρια έχουν δημιουργήσει μηχανισμούς αντοχής έναντι αυτών των αντιβιοτικών, καταστρέφοντας τα πριν καν φτάσουν στο μόριο-στόχο τους. Έτσι αναπτύχθηκαν ενώσεις που αναστέλλουν τους παραπάνω μηχανισμούς απόκρισης των βακτηρίων στα αντιβιοτικά. Οι μελέτες προσανατολίστηκαν ιδιαιτέρως προς τα βακτηριακά ένζυμα παραγωγής υδρόθειου (β-συνθάση κυσταθειονίνης, γ-λυάση κυσταθειονίνης και 3-μερκαπτοπυροσταφυλικη θειοτρανσφεράση) για την εύρεση επιπλέον τύπων ενισχυτών αντιβιοτικών. Ιστοί ανώτερων ευκαρυωτών, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, παράγουν μικρές ποσότητες υδρόθειου και έτσι το υδρόθειο (H2S) θεωρήθηκε ως ο τρίτος κατά σειρά αεριοδιαβιβαστής, μαζί με το μονοξείδιο του αζώτου (NO) και το μονοξείδιο του άνθρακα (CO). Το υδρόθειο (H2S) είναι ένα άχρωμο αέριο, με δυσάρεστη χαρακτηριστική οσμή, όμοια με κλούβιου αυγού. Γίνεται ευκολά διαπερατό στις πλασματικές μεμβράνες αφού η διαλυτότητα του σε λιπόφιλους διαλυτές είναι πενταπλάσια από την ήδη υψήλη διαλυτότητα του στο νερό. Τα βακτήρια μπορούν να παράγουν αέριο H2S και μάλιστα αυτός ο αεριοδιαβιβαστής διαφαίνεται να είναι απαραίτητος για την επιβίωση και τον πολλαπλασιασμό τους, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η αντιοξειδωτική δράση του υδρόθειου ρυθμίζει τη γενική απόκριση στο οξειδωτικό στρες για τα βακτήρια. Το βακτηριακό ένζυμο γ-λυάση κυσταθειονίνης (bCSE) εξαρτάται από την 5'-φωσφορικη πυριδοξάλη (PLP) και αποτελεί ένα από τα κύρια ένζυμα ενδογενούς παραγωγής υδροθείου. Τα CSEs εμπλέκονται στο μονοπάτι της αντίστροφης μεταθείωσης. Το βακτηριακό CSE, όπως και το ομόλογο του ανθρώπινο, μετατρέπει το υπόστρωμα του L-κυστεΐνης σε πυροσταφυλικό οξύ με την ταυτόχρονη απελευθέρωση υδρόθειου. Η αδρανοποίηση των bCSEs οδηγεί σε μείωση των επίμονων στελεχών. Για τους λόγους αυτούς κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη αναστολέων του συγκεκριμένου ενζύμου. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτελεί η εύρεση αναστολέων του bCSE, ήδη μελετημένων για το ανθρώπινο ομόλογο ένζυμο CSE. Για την επίτευξη αυτού του σκοπού συνδυάστηκαν in vitro και in silico μεθοδολογίες. Από την διαθέσιμη χημειοθήκη NCI στο εργαστήριο μας έχουν ήδη ελεγχθεί οι ενώσεις ως προς την αλληλεπίδραση τους με το ανθρώπινο ένζυμο CSE, από την μεταπτυχιακή Κατερίνα Μπασδέκη. Ως πρώτο βήμα της παρούσας εργασίας, πραγματοποιήθηκε in vitro αξιολόγηση του καλύτερου αναστολέα που προέκυψε για το ανθρώπινο ένζυμο και στο βακτηριακό ένζυμο bCSE. Για τα πειράματα αυτά, χρησιμοποιήθηκε η βιοχημική αναλυτική χρωματομετρική μέθοδος κυανού του μεθυλενίου (Methylene Blue Assay, ΜΒ) και με μέθοδο ανίχνευσης DMB-πυρουβικού οξέος στο HPLC με το βακτηριακό ένζυμο bCSE του Rhodococcus Qingshengii (ΜΕΤΒ). Από την αξιολόγηση αυτή, η ένωση έδειξε εξαιρετική ανασταλτική δράση έναντι του βακτηριακού ενζύμου, βελτιωμένη σε σχέση με την αλληλεπίδραση του με το ανθρώπινο. Έτσι χρησιμοποιήθηκε ως μόριο-οδηγός για την εύρεση ενώσεων της χημειοθήκης NCI με παρόμοια δομικά χαρακτηριστικά, και ενδεχομένως ίδια δραστικότητα, μέσω πειραμάτων μεθόδου κυανού του μεθυλενίου. Τα αποτελέσματα των πειραμάτων αυτών φανέρωσαν σημαντικά αποτελέσματα ανασταλτικής δράσης για τρεις ενώσεις ακόμη. Ακολούθως των in vitro πειραμάτων, με την χρήση in silico μεθοδολογιών προχωρήσαμε σε θεωρητικά μοντέλα απεικόνισης της τριτοταγούς δομής του bCSE, καθώς το ένζυμο αυτό δεν έχει κρυσταλλογραφηθεί ακόμη. Έπειτα συσχετίσαμε τα in vitro αποτελέσματα των πειραμάτων για τις 9 ενώσεις με τα υπολογιστικά δεδομένα παρουσιάζοντας ένα αξιόπιστο μοντέλο πρόβλεψης της πρόσδεσης των μορίων προσδετών στο ενεργό κέντρο του βακτηριακού ενζύμου.","Almost all new antibiotics, which have been approved in recent years, belong to already known classes with slight modifications in their side chain, achieving reduced cytotoxicity. On the contrary, the increase in effectiveness against the most common human pathogenic bacteria such as: Mycobacterium tuberculosis (Tuberculosis), Pseudomonas aeruginosa, was not achieved. Bacteria manage to survive in a toxic environment for them by acquiring bacterial resistance, which is a major problem for public health. Enhancers are being investigated as a reliable and attractive alternative to the complex, time-consuming and expensive process of developing new antibiotics. Researchers have developed suitable enhancers for some widely used antibiotics, such as those of the β-lactam class. As bacteria have developed resistance mechanisms against these antibiotics, destroying them before they even reach their target molecule. Thus, compounds were developed that inhibit the above mechanisms of bacterial response to antibiotics. Studies were specifically directed toward bacterial hydrogen sulfide-producing enzymes (cystathionine β-synthase, cystathionine γ-lyase, and 3 mercaptopyruvate thiotransferase) to find additional types of antibiotic enhancers. Tissues of higher eukaryotes, including humans, produce small amounts of hydrogen sulfide, and thus hydrogen sulfide (H2S) has been considered the third gas transmitter, along with nitric oxide (NO) and carbon monoxide (CO). Hydrogen sulfide (H2S) is a colorless gas, with an unpleasant characteristic odor, similar to a caged egg. It becomes easily permeable to plasma membranes since its solubility in lipophilic solvents is five times higher than its already high solubility in water. Bacteria can produce H2S gas, and indeed this gas transmitter appears to be essential for their survival and proliferation, as the antioxidant activity of hydrogen sulfide has been shown to regulate the general oxidative stress response for bacteria. The bacterial enzyme cystathionine γ-lyase (bCSE) is dependent on pyridoxal 5' phosphate (PLP) and is one of the main enzymes of endogenous hydrogen sulfide production. CSEs are involved in the reverse transsulfuration pathway. Bacterial CSE, like its human counterpart, converts the L-cysteine substrate to pyruvate with concomitant release of hydrogen sulfide. Inactivation of bCSEs leads to reduction of persistent strains. For these reasons, the development of inhibitors of this specific enzyme is deemed necessary. The aim of this work is to find inhibitors of bCSE, already studied for the human CSE homologous enzyme. To achieve this purpose in vitro and in silico methodologies were combined. From the NCI chemistry library available in our laboratory, the compounds have already been tested for their interaction with the human CSE enzyme, by post graduate Katerina Basdeki. As a first step of the present work, an in vitro evaluation of the best inhibitor obtained for the human enzyme and the bacterial bCSE enzyme was performed. For these experiments, the biochemical analytical colorimetric method of methylene blue (MB) and DMB-pyruvate acid detection method in HPLC with the bCSE enzyme of Rhodococcus Qingshengii (METB) was used. From this evaluation, the compound showed excellent inhibitory activity against the bacterial enzyme, improved over its interaction with the human one. It was thus used as a guide molecule to find NCI chemical library compounds with similar structural features, and possibly the same activity, through methylene blue method experiments. The results of these experiments revealed significant inhibitory effects for three more compounds. Following the in vitro experiments, with the use of in silico methodologies, we proceeded to theoretical models to visualize the tertiary structure of bCSE, as this enzyme has not yet been crystallized. We then correlated the in vitro experimental results for the 9 compounds with the computational data presenting a reliable model for predicting the binding of ligand molecules to the active site of the bacterial enzyme."],"dc:identifier":["uoadl:3430208","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3430208"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Ανακάλυψη Νέων Μορίων Αναστολέων της Βακτηριακής γ-Λυάσης της Κυσταθειονίνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:08Z"}