{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3433216"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3433216","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση των επιπέδων BMD με την επίτευξη σπονδυλοδεσίας","abstract":"Σκοπός αυτής της βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη σχέση μεταξύ οστικής πυκνότητας (BMD) και της επίτευξης σπονδυλοδεσίας (LIF), τονίζοντας τη σημασία της επαρκούς ποιότητας των οστών για την επιτυχή έκβαση της συγκεκριμένης χειρουργικής επέμβασης. Η σπονδυλοδεσία είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση δύο ή περισσότερων σπονδύλων, με τη βοήθεια μεταλλικών εμφυτευμάτων (κοχλίες, κλωβοί) ή οστικών μοσχευμάτων και στοχεύει στη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης. Αποτελεί μια τυπική θεραπεία για διάφορες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, όπως η εκφυλιστική νόσος του μεσοσπονδύλιου δίσκου, η σπονδυλική στένωση και η σπονδυλολίσθηση. Ωστόσο, η επιτυχής έκβαση του χειρουργείου γίνεται πιο σύνθετη σε οστεοπορωτικούς ασθενείς λόγω της μειωμένης BMD και του αυξημένου κινδύνου υποχώρησης των εμφυτευμάτων. Στη μελέτη αυτή, εξετάστηκαν οι μέθοδοι προεγχειρητικής αξιολόγησης της BMD καθώς και η επιρροή της χαμηλής BMD στα ποσοστά επιτυχούς σπονδυλοδεσίας και στο πως επηρεάζεται η κλινική έκβαση των ασθενών. Επιπλέον, μελετήθηκαν τεχνικές για τη βελτίωση της σπονδυλοδεσίας σε ασθενείς με μειωμένη οστική πυκνότητα, όπως βιολογική, φαρμακευτική και χειρουργική ενίσχυση. Παρόλο που αναγνωρίζεται η προφανής συσχέτιση μεταξύ BMD και του ποσοστού επιτυχούς σταθεροποίησης στη σπονδυλοδεσία, δεν υπάρχουν καταληκτικά στοιχεία για την ακριβή οριακή τιμή της BMD, που υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι χειρουργοί οφείλουν να είναι προσεκτικοί στον προεγχειρητικό σχεδιασμό και στην παρακολούθηση των οστεοπορωτικών ασθενών, ενώ είναι σημαντικό οι μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες να επικεντρωθούν στην BMD ως έναν ουσιαστικό παράγοντα κινδύνου, με σκοπό να αντιμετωπίσουν τα κενά που υπάρχουν στη σχετική βιβλιογραφία.","abstract_html":"Σκοπός αυτής της βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη σχέση μεταξύ οστικής πυκνότητας (BMD) και της επίτευξης σπονδυλοδεσίας (LIF), τονίζοντας τη σημασία της επαρκούς ποιότητας των οστών για την επιτυχή έκβαση της συγκεκριμένης χειρουργικής επέμβασης. Η σπονδυλοδεσία είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση δύο ή περισσότερων σπονδύλων, με τη βοήθεια μεταλλικών εμφυτευμάτων (κοχλίες, κλωβοί) ή οστικών μοσχευμάτων και στοχεύει στη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης. Αποτελεί μια τυπική θεραπεία για διάφορες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, όπως η εκφυλιστική νόσος του μεσοσπονδύλιου δίσκου, η σπονδυλική στένωση και η σπονδυλολίσθηση. Ωστόσο, η επιτυχής έκβαση του χειρουργείου γίνεται πιο σύνθετη σε οστεοπορωτικούς ασθενείς λόγω της μειωμένης BMD και του αυξημένου κινδύνου υποχώρησης των εμφυτευμάτων. Στη μελέτη αυτή, εξετάστηκαν οι μέθοδοι προεγχειρητικής αξιολόγησης της BMD καθώς και η επιρροή της χαμηλής BMD στα ποσοστά επιτυχούς σπονδυλοδεσίας και στο πως επηρεάζεται η κλινική έκβαση των ασθενών. Επιπλέον, μελετήθηκαν τεχνικές για τη βελτίωση της σπονδυλοδεσίας σε ασθενείς με μειωμένη οστική πυκνότητα, όπως βιολογική, φαρμακευτική και χειρουργική ενίσχυση. Παρόλο που αναγνωρίζεται η προφανής συσχέτιση μεταξύ BMD και του ποσοστού επιτυχούς σταθεροποίησης στη σπονδυλοδεσία, δεν υπάρχουν καταληκτικά στοιχεία για την ακριβή οριακή τιμή της BMD, που υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι χειρουργοί οφείλουν να είναι προσεκτικοί στον προεγχειρητικό σχεδιασμό και στην παρακολούθηση των οστεοπορωτικών ασθενών, ενώ είναι σημαντικό οι μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες να επικεντρωθούν στην BMD ως έναν ουσιαστικό παράγοντα κινδύνου, με σκοπό να αντιμετωπίσουν τα κενά που υπάρχουν στη σχετική βιβλιογραφία.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπέκας Κυριάκος","Bekas Kyriakos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:10Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3433216"],"render_values":[{"text":"uoadl:3433216","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3433216","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3433216","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3433216","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπέκας Κυριάκος","Bekas Kyriakos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3433216","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3433216"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός αυτής της βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη σχέση μεταξύ οστικής πυκνότητας (BMD) και της επίτευξης σπονδυλοδεσίας (LIF), τονίζοντας τη σημασία της επαρκούς ποιότητας των οστών για την επιτυχή έκβαση της συγκεκριμένης χειρουργικής επέμβασης. Η σπονδυλοδεσία είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση δύο ή περισσότερων σπονδύλων, με τη βοήθεια μεταλλικών εμφυτευμάτων (κοχλίες, κλωβοί) ή οστικών μοσχευμάτων και στοχεύει στη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης. Αποτελεί μια τυπική θεραπεία για διάφορες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, όπως η εκφυλιστική νόσος του μεσοσπονδύλιου δίσκου, η σπονδυλική στένωση και η σπονδυλολίσθηση. Ωστόσο, η επιτυχής έκβαση του χειρουργείου γίνεται πιο σύνθετη σε οστεοπορωτικούς ασθενείς λόγω της μειωμένης BMD και του αυξημένου κινδύνου υποχώρησης των εμφυτευμάτων. Στη μελέτη αυτή, εξετάστηκαν οι μέθοδοι προεγχειρητικής αξιολόγησης της BMD καθώς και η επιρροή της χαμηλής BMD στα ποσοστά επιτυχούς σπονδυλοδεσίας και στο πως επηρεάζεται η κλινική έκβαση των ασθενών. Επιπλέον, μελετήθηκαν τεχνικές για τη βελτίωση της σπονδυλοδεσίας σε ασθενείς με μειωμένη οστική πυκνότητα, όπως βιολογική, φαρμακευτική και χειρουργική ενίσχυση. Παρόλο που αναγνωρίζεται η προφανής συσχέτιση μεταξύ BMD και του ποσοστού επιτυχούς σταθεροποίησης στη σπονδυλοδεσία, δεν υπάρχουν καταληκτικά στοιχεία για την ακριβή οριακή τιμή της BMD, που υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι χειρουργοί οφείλουν να είναι προσεκτικοί στον προεγχειρητικό σχεδιασμό και στην παρακολούθηση των οστεοπορωτικών ασθενών, ενώ είναι σημαντικό οι μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες να επικεντρωθούν στην BMD ως έναν ουσιαστικό παράγοντα κινδύνου, με σκοπό να αντιμετωπίσουν τα κενά που υπάρχουν στη σχετική βιβλιογραφία.","The aim of this literature review was to examine the relationship between bone mineral density (BMD) and the success of lumbar interbody fusion (LIF), highlighting the importance of adequate bone quality for the successful outcome of this specific surgical procedure. LIF is a surgical intervention in which stabilization of two or more vertebrae is achieved with the aid of metal implants (screws, cages) or bone grafts, and it aims to stabilize the spine. It is a common treatment for multiple spinal conditions, including degenerative disc disease, spinal stenosis, and spondylolisthesis. However, successful stabilization is challenging in osteoporotic patients due to reduced BMD and the increased risk of implant subsidence, which can lead to implant failure and poor clinical outcomes. Researchers investigated methods for preoperative assessment of BMD and the effects of low BMD on fusion success rates and patient outcomes. They also explored various techniques to enhance fusion in patients with reduced bone density, including biological, pharmacological, and surgical interventions. However, the exact BMD threshold necessary for successful fusion in osteoporotic patients is still undetermined. While an apparent correlation between BMD and successful stabilization in LIF is acknowledged, there is no conclusive evidence regarding the exact BMD threshold indicating an increased risk of adverse outcomes. Surgeons are advised to exercise caution in preoperative planning and monitoring of patients with lower BMD. Lastly, future research efforts are urged to focus on investigating BMD as a key risk factor, aiming to fill existing gaps in the literature."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση των επιπέδων BMD με την επίτευξη σπονδυλοδεσίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπέκας Κυριάκος","Bekas Kyriakos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός αυτής της βιβλιογραφικής ανασκόπησης ήταν να εξετάσει τη σχέση μεταξύ οστικής πυκνότητας (BMD) και της επίτευξης σπονδυλοδεσίας (LIF), τονίζοντας τη σημασία της επαρκούς ποιότητας των οστών για την επιτυχή έκβαση της συγκεκριμένης χειρουργικής επέμβασης. Η σπονδυλοδεσία είναι μια χειρουργική επέμβαση κατά την οποία επιτυγχάνεται η σταθεροποίηση δύο ή περισσότερων σπονδύλων, με τη βοήθεια μεταλλικών εμφυτευμάτων (κοχλίες, κλωβοί) ή οστικών μοσχευμάτων και στοχεύει στη σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης. Αποτελεί μια τυπική θεραπεία για διάφορες παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, όπως η εκφυλιστική νόσος του μεσοσπονδύλιου δίσκου, η σπονδυλική στένωση και η σπονδυλολίσθηση. Ωστόσο, η επιτυχής έκβαση του χειρουργείου γίνεται πιο σύνθετη σε οστεοπορωτικούς ασθενείς λόγω της μειωμένης BMD και του αυξημένου κινδύνου υποχώρησης των εμφυτευμάτων. Στη μελέτη αυτή, εξετάστηκαν οι μέθοδοι προεγχειρητικής αξιολόγησης της BMD καθώς και η επιρροή της χαμηλής BMD στα ποσοστά επιτυχούς σπονδυλοδεσίας και στο πως επηρεάζεται η κλινική έκβαση των ασθενών. Επιπλέον, μελετήθηκαν τεχνικές για τη βελτίωση της σπονδυλοδεσίας σε ασθενείς με μειωμένη οστική πυκνότητα, όπως βιολογική, φαρμακευτική και χειρουργική ενίσχυση. Παρόλο που αναγνωρίζεται η προφανής συσχέτιση μεταξύ BMD και του ποσοστού επιτυχούς σταθεροποίησης στη σπονδυλοδεσία, δεν υπάρχουν καταληκτικά στοιχεία για την ακριβή οριακή τιμή της BMD, που υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών. Οι χειρουργοί οφείλουν να είναι προσεκτικοί στον προεγχειρητικό σχεδιασμό και στην παρακολούθηση των οστεοπορωτικών ασθενών, ενώ είναι σημαντικό οι μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες να επικεντρωθούν στην BMD ως έναν ουσιαστικό παράγοντα κινδύνου, με σκοπό να αντιμετωπίσουν τα κενά που υπάρχουν στη σχετική βιβλιογραφία.","The aim of this literature review was to examine the relationship between bone mineral density (BMD) and the success of lumbar interbody fusion (LIF), highlighting the importance of adequate bone quality for the successful outcome of this specific surgical procedure. LIF is a surgical intervention in which stabilization of two or more vertebrae is achieved with the aid of metal implants (screws, cages) or bone grafts, and it aims to stabilize the spine. It is a common treatment for multiple spinal conditions, including degenerative disc disease, spinal stenosis, and spondylolisthesis. However, successful stabilization is challenging in osteoporotic patients due to reduced BMD and the increased risk of implant subsidence, which can lead to implant failure and poor clinical outcomes. Researchers investigated methods for preoperative assessment of BMD and the effects of low BMD on fusion success rates and patient outcomes. They also explored various techniques to enhance fusion in patients with reduced bone density, including biological, pharmacological, and surgical interventions. However, the exact BMD threshold necessary for successful fusion in osteoporotic patients is still undetermined. While an apparent correlation between BMD and successful stabilization in LIF is acknowledged, there is no conclusive evidence regarding the exact BMD threshold indicating an increased risk of adverse outcomes. Surgeons are advised to exercise caution in preoperative planning and monitoring of patients with lower BMD. Lastly, future research efforts are urged to focus on investigating BMD as a key risk factor, aiming to fill existing gaps in the literature."],"dc:identifier":["uoadl:3433216","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3433216"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συσχέτιση των επιπέδων BMD με την επίτευξη σπονδυλοδεσίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:10Z"}