{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3435317"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3435317","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την Ενδοσχολική Βία","abstract":"Το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας δεν είναι καινούριο για την κοινωνία μας, καθώς μπορούμε να το βρούμε σε λογοτεχνικά κείμενα, αφηγήσεις, μυθολογίες και πλέον και σε κινηματογραφικές ταινίες, βρίσκεται όμως συχνά στο επίκεντρο συζητήσεων σαν ένας νέος, απειλητικός και συνεχώς αυξανόμενος κίνδυνος. Έχει γίνει αντικείμενο μελετών για πολλά γνωστικά πεδία: από την Κοινωνιολογία, την Κοινωνική Ανθρωπολογία και την Εγκληματολογία μέχρι την Ψυχολογία και την Παιδαγωγική επιστήμη. Το ζήτημα είναι ότι οι περισσότερες προσεγγίσεις παρατηρούν το φαινόμενο «από τα πάνω» με ολιστικές θεωρήσεις, χωρίς να εστιάζουν στα κοινωνικά υποκείμενα που βρίσκονται στη θέση του «θύτη», «του θύματος» ή του «παρατηρητή». Η Παιδαγωγική επιστήμη έχει κρίσιμο και έμπρακτο ρόλο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας και γι’ αυτό εστιάζει στη δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος, ενθαρρύνοντας την αλληλεγγύη και την κατανόηση μεταξύ των μαθητών, περιορίζοντας έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Ταυτόχρονα, με τη μύηση των μαθητών και των μαθητριών σε υγιή πρότυπα και αξίες, στοχεύει στην καλλιέργεια της εν συναίσθησης. Επιπλέον, με το κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό, δηλαδή τους εκπαιδευτικούς, μπορούν να εντοπιστούν τέτοια περιστατικά βίας στο σχολείο και να γίνουν οι ανάλογες παρεμβάσεις και οι αντίστοιχες διαδικασίες και υποστήριξης των θυμάτων. Συνδυαστικά, και η επιστήμη της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ζήτημα αυτό καθώς είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που εντοπίζεται στο ανθρώπινο είδος. Πιο συγκεκριμένα η επιστήμη αυτή ενδιαφέρεται για το πώς τα ίδια τα άτομα εννοιολογούν τα φαινόμενα, και στη συγκεκριμένη περίπτωση πώς ερμηνεύει το φαινόμενο «το θύμα», «ο θύτης», αλλά και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω τους και τους επηρεάζουν, καθώς και το αν επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας εστιάζοντας στον λόγο των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, των υποκειμένων των συνεντεύξεων, αντλώντας θεωρητικές έννοιες και αναλυτικά εργαλεία από την παιδαγωγική, κοινωνική, αλλά και ανθρωπολογική θεωρία. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των ημιδομημένων- ημικατευθυνόμενων συνεντεύξεων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με πρωταγωνιστές τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αποτελεί κοινό τόπο, πως από το παρελθόν έως και στη σύγχρονη εποχή, οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίσουν τέτοια ζητήματα στον σχολικό χώρο. Όπως αποκαλύπτεται και στις συνεντεύξεις, καθένας από αυτούς έχει χρειαστεί να αντιμετωπίσει φαινόμενα ενδοσχολικής βίας, διαφόρων μορφών, είτε στη σχολική τάξη, είτε στον προαύλιο χώρο του σχολείου στο οποίο υπηρετεί. Μάλιστα, ακόμα και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, έχοντας υπάρξει μαθητές και μαθήτριες, έχουν εμπλακεί στο παρελθόν είτε ως «θύτες», είτε ως «θύματα» είτε ως «παρατηρητές» σε τέτοια περιστατικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο και οι ίδιοι υποσυνείδητα ανακαλούν στη μνήμη τους και εφαρμόζουν μεθόδους που οι δικοί τους δάσκαλοι και δασκάλες εφάρμοζαν προκειμένου το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας να περιοριστεί ή ακόμα και να αντιμετωπιστεί. Η έρευνα αυτή λοιπόν, εστιάζει στο πώς τα υποκείμενα αντιλαμβάνονται και νοηματοδοτούν το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και σε ποιες ενέργειες, παιδαγωγικές μεθόδους και πρακτικές προβαίνουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά εκφοβισμού. Παράλληλα, ερευνώνται οι λόγοι και τα αίτια που οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν πως τα εμπλεκόμενα στην ενδοσχολική βία μέρη, αποκτούν τέτοιου είδους συμπεριφορές, εξετάζοντας βέβαια συνδυαστικά και το κοινωνικό προφίλ αυτών των μερών. Σημασία έχουν και οι μορφές του εκφοβισμού που παρουσιάζουν οι πληροφορητές και κατά πόσο πιστεύουν ότι υπάρχουν λύσεις στο φαινόμενο αυτό, καθώς και η εξέλιξη του φαινομένου από τις παλαιότερες εποχές έως τις πιο σύγχρονες.","abstract_html":"Το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας δεν είναι καινούριο για την κοινωνία μας, καθώς μπορούμε να το βρούμε σε λογοτεχνικά κείμενα, αφηγήσεις, μυθολογίες και πλέον και σε κινηματογραφικές ταινίες, βρίσκεται όμως συχνά στο επίκεντρο συζητήσεων σαν ένας νέος, απειλητικός και συνεχώς αυξανόμενος κίνδυνος. Έχει γίνει αντικείμενο μελετών για πολλά γνωστικά πεδία: από την Κοινωνιολογία, την Κοινωνική Ανθρωπολογία και την Εγκληματολογία μέχρι την Ψυχολογία και την Παιδαγωγική επιστήμη. Το ζήτημα είναι ότι οι περισσότερες προσεγγίσεις παρατηρούν το φαινόμενο «από τα πάνω» με ολιστικές θεωρήσεις, χωρίς να εστιάζουν στα κοινωνικά υποκείμενα που βρίσκονται στη θέση του «θύτη», «του θύματος» ή του «παρατηρητή». Η Παιδαγωγική επιστήμη έχει κρίσιμο και έμπρακτο ρόλο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας και γι’ αυτό εστιάζει στη δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος, ενθαρρύνοντας την αλληλεγγύη και την κατανόηση μεταξύ των μαθητών, περιορίζοντας έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Ταυτόχρονα, με τη μύηση των μαθητών και των μαθητριών σε υγιή πρότυπα και αξίες, στοχεύει στην καλλιέργεια της εν συναίσθησης. Επιπλέον, με το κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό, δηλαδή τους εκπαιδευτικούς, μπορούν να εντοπιστούν τέτοια περιστατικά βίας στο σχολείο και να γίνουν οι ανάλογες παρεμβάσεις και οι αντίστοιχες διαδικασίες και υποστήριξης των θυμάτων. Συνδυαστικά, και η επιστήμη της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ζήτημα αυτό καθώς είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που εντοπίζεται στο ανθρώπινο είδος. Πιο συγκεκριμένα η επιστήμη αυτή ενδιαφέρεται για το πώς τα ίδια τα άτομα εννοιολογούν τα φαινόμενα, και στη συγκεκριμένη περίπτωση πώς ερμηνεύει το φαινόμενο «το θύμα», «ο θύτης», αλλά και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω τους και τους επηρεάζουν, καθώς και το αν επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας εστιάζοντας στον λόγο των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, των υποκειμένων των συνεντεύξεων, αντλώντας θεωρητικές έννοιες και αναλυτικά εργαλεία από την παιδαγωγική, κοινωνική, αλλά και ανθρωπολογική θεωρία. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των ημιδομημένων- ημικατευθυνόμενων συνεντεύξεων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με πρωταγωνιστές τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αποτελεί κοινό τόπο, πως από το παρελθόν έως και στη σύγχρονη εποχή, οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίσουν τέτοια ζητήματα στον σχολικό χώρο. Όπως αποκαλύπτεται και στις συνεντεύξεις, καθένας από αυτούς έχει χρειαστεί να αντιμετωπίσει φαινόμενα ενδοσχολικής βίας, διαφόρων μορφών, είτε στη σχολική τάξη, είτε στον προαύλιο χώρο του σχολείου στο οποίο υπηρετεί. Μάλιστα, ακόμα και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, έχοντας υπάρξει μαθητές και μαθήτριες, έχουν εμπλακεί στο παρελθόν είτε ως «θύτες», είτε ως «θύματα» είτε ως «παρατηρητές» σε τέτοια περιστατικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο και οι ίδιοι υποσυνείδητα ανακαλούν στη μνήμη τους και εφαρμόζουν μεθόδους που οι δικοί τους δάσκαλοι και δασκάλες εφάρμοζαν προκειμένου το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας να περιοριστεί ή ακόμα και να αντιμετωπιστεί. Η έρευνα αυτή λοιπόν, εστιάζει στο πώς τα υποκείμενα αντιλαμβάνονται και νοηματοδοτούν το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και σε ποιες ενέργειες, παιδαγωγικές μεθόδους και πρακτικές προβαίνουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά εκφοβισμού. Παράλληλα, ερευνώνται οι λόγοι και τα αίτια που οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν πως τα εμπλεκόμενα στην ενδοσχολική βία μέρη, αποκτούν τέτοιου είδους συμπεριφορές, εξετάζοντας βέβαια συνδυαστικά και το κοινωνικό προφίλ αυτών των μερών. Σημασία έχουν και οι μορφές του εκφοβισμού που παρουσιάζουν οι πληροφορητές και κατά πόσο πιστεύουν ότι υπάρχουν λύσεις στο φαινόμενο αυτό, καθώς και η εξέλιξη του φαινομένου από τις παλαιότερες εποχές έως τις πιο σύγχρονες.","abstract_has_math":false,"creators":["Βαλλιάνου Μαρία-Ελένη","Vallianou Maria-Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:10Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3435317"],"render_values":[{"text":"uoadl:3435317","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3435317","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3435317","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3435317","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βαλλιάνου Μαρία-Ελένη","Vallianou Maria-Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3435317","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3435317"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας δεν είναι καινούριο για την κοινωνία μας, καθώς μπορούμε να το βρούμε σε λογοτεχνικά κείμενα, αφηγήσεις, μυθολογίες και πλέον και σε κινηματογραφικές ταινίες, βρίσκεται όμως συχνά στο επίκεντρο συζητήσεων σαν ένας νέος, απειλητικός και συνεχώς αυξανόμενος κίνδυνος. Έχει γίνει αντικείμενο μελετών για πολλά γνωστικά πεδία: από την Κοινωνιολογία, την Κοινωνική Ανθρωπολογία και την Εγκληματολογία μέχρι την Ψυχολογία και την Παιδαγωγική επιστήμη. Το ζήτημα είναι ότι οι περισσότερες προσεγγίσεις παρατηρούν το φαινόμενο «από τα πάνω» με ολιστικές θεωρήσεις, χωρίς να εστιάζουν στα κοινωνικά υποκείμενα που βρίσκονται στη θέση του «θύτη», «του θύματος» ή του «παρατηρητή». Η Παιδαγωγική επιστήμη έχει κρίσιμο και έμπρακτο ρόλο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας και γι’ αυτό εστιάζει στη δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος, ενθαρρύνοντας την αλληλεγγύη και την κατανόηση μεταξύ των μαθητών, περιορίζοντας έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Ταυτόχρονα, με τη μύηση των μαθητών και των μαθητριών σε υγιή πρότυπα και αξίες, στοχεύει στην καλλιέργεια της εν συναίσθησης. Επιπλέον, με το κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό, δηλαδή τους εκπαιδευτικούς, μπορούν να εντοπιστούν τέτοια περιστατικά βίας στο σχολείο και να γίνουν οι ανάλογες παρεμβάσεις και οι αντίστοιχες διαδικασίες και υποστήριξης των θυμάτων. Συνδυαστικά, και η επιστήμη της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ζήτημα αυτό καθώς είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που εντοπίζεται στο ανθρώπινο είδος. Πιο συγκεκριμένα η επιστήμη αυτή ενδιαφέρεται για το πώς τα ίδια τα άτομα εννοιολογούν τα φαινόμενα, και στη συγκεκριμένη περίπτωση πώς ερμηνεύει το φαινόμενο «το θύμα», «ο θύτης», αλλά και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω τους και τους επηρεάζουν, καθώς και το αν επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας εστιάζοντας στον λόγο των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, των υποκειμένων των συνεντεύξεων, αντλώντας θεωρητικές έννοιες και αναλυτικά εργαλεία από την παιδαγωγική, κοινωνική, αλλά και ανθρωπολογική θεωρία. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των ημιδομημένων- ημικατευθυνόμενων συνεντεύξεων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με πρωταγωνιστές τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αποτελεί κοινό τόπο, πως από το παρελθόν έως και στη σύγχρονη εποχή, οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίσουν τέτοια ζητήματα στον σχολικό χώρο. Όπως αποκαλύπτεται και στις συνεντεύξεις, καθένας από αυτούς έχει χρειαστεί να αντιμετωπίσει φαινόμενα ενδοσχολικής βίας, διαφόρων μορφών, είτε στη σχολική τάξη, είτε στον προαύλιο χώρο του σχολείου στο οποίο υπηρετεί. Μάλιστα, ακόμα και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, έχοντας υπάρξει μαθητές και μαθήτριες, έχουν εμπλακεί στο παρελθόν είτε ως «θύτες», είτε ως «θύματα» είτε ως «παρατηρητές» σε τέτοια περιστατικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο και οι ίδιοι υποσυνείδητα ανακαλούν στη μνήμη τους και εφαρμόζουν μεθόδους που οι δικοί τους δάσκαλοι και δασκάλες εφάρμοζαν προκειμένου το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας να περιοριστεί ή ακόμα και να αντιμετωπιστεί. Η έρευνα αυτή λοιπόν, εστιάζει στο πώς τα υποκείμενα αντιλαμβάνονται και νοηματοδοτούν το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και σε ποιες ενέργειες, παιδαγωγικές μεθόδους και πρακτικές προβαίνουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά εκφοβισμού. Παράλληλα, ερευνώνται οι λόγοι και τα αίτια που οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν πως τα εμπλεκόμενα στην ενδοσχολική βία μέρη, αποκτούν τέτοιου είδους συμπεριφορές, εξετάζοντας βέβαια συνδυαστικά και το κοινωνικό προφίλ αυτών των μερών. Σημασία έχουν και οι μορφές του εκφοβισμού που παρουσιάζουν οι πληροφορητές και κατά πόσο πιστεύουν ότι υπάρχουν λύσεις στο φαινόμενο αυτό, καθώς και η εξέλιξη του φαινομένου από τις παλαιότερες εποχές έως τις πιο σύγχρονες.","The phenomenon of school violence is not new to our society, as it can be found in literary texts, narratives, mythologies, and now also in films. However, it is often at the center of discussions as a new, threatening, and continuously growing danger. It has become the subject of studies across many academic fields: from Sociology, Social Anthropology, and Criminology to Psychology and Pedagogical science. The issue is that most approaches observe the phenomenon \"from above\" with holistic views, without focusing on the social subjects who are in the position of the \"perpetrator,\" the \"victim,\" or the \"bystander\". Pedagogical science plays a crucial role in the prevention and management of school violence. It focuses on creating a safe and supportive school environment, encouraging solidarity and understanding among students, thus limiting the chances of such incidents occurring. At the same time, by introducing students to healthy models and values, it aims to cultivate empathy. Additionally, with appropriately trained staff, i.e., the teachers, such incidents of violence in schools can be identified, and appropriate interventions and support processes for the victims can be implemented. Combined with this, the science of Social Anthropology also plays a significant role in this issue, as it is a social phenomenon found in the human species. More specifically, this science is interested in how individuals themselves conceptualize phenomena, and in this particular case, how the \"victim,\" the \"perpetrator,\" and all those around them who influence and are influenced by them interpret the phenomenon. This paper attempts to investigate the phenomenon of school violence by focusing on the discourse of primary education teachers, the subjects of the interviews, drawing theoretical concepts and analytical tools from pedagogical, social, and anthropological theory. During the research, the method of semi-structured, semi-directed interviews was used, which were conducted with primary education teachers as the main subjects. It is a common fact that from the past to the present, teachers are called upon daily to deal with such issues in the school environment. As revealed in the interviews, each of them has had to confront incidents of school violence of various forms, either in the classroom or in the schoolyard where they serve. Furthermore, even the teachers themselves, having been students, have been involved in such incidents in the past either as \"perpetrators,\" \"victims,\" or \"bystanders.\" In this way, they subconsciously recall and apply methods that their own teachers used to limit or even address the phenomenon of school violence. This research focuses on how the subjects perceive and interpret the phenomenon of school violence and what actions, pedagogical methods, and practices they undertake to address such bullying incidents. At the same time, it examines the reasons and causes that primary education teachers consider lead the parties involved in school violence to exhibit such behaviors, also considering the social profile of these parties. The forms of bullying that the informants present and to what extent they believe there are solutions to this phenomenon, as well as the evolution of the phenomenon from earlier times to the more modern ones, are also important."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την Ενδοσχολική Βία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βαλλιάνου Μαρία-Ελένη","Vallianou Maria-Eleni"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας δεν είναι καινούριο για την κοινωνία μας, καθώς μπορούμε να το βρούμε σε λογοτεχνικά κείμενα, αφηγήσεις, μυθολογίες και πλέον και σε κινηματογραφικές ταινίες, βρίσκεται όμως συχνά στο επίκεντρο συζητήσεων σαν ένας νέος, απειλητικός και συνεχώς αυξανόμενος κίνδυνος. Έχει γίνει αντικείμενο μελετών για πολλά γνωστικά πεδία: από την Κοινωνιολογία, την Κοινωνική Ανθρωπολογία και την Εγκληματολογία μέχρι την Ψυχολογία και την Παιδαγωγική επιστήμη. Το ζήτημα είναι ότι οι περισσότερες προσεγγίσεις παρατηρούν το φαινόμενο «από τα πάνω» με ολιστικές θεωρήσεις, χωρίς να εστιάζουν στα κοινωνικά υποκείμενα που βρίσκονται στη θέση του «θύτη», «του θύματος» ή του «παρατηρητή». Η Παιδαγωγική επιστήμη έχει κρίσιμο και έμπρακτο ρόλο στην πρόληψη και την αντιμετώπιση της ενδοσχολικής βίας και γι’ αυτό εστιάζει στη δημιουργία ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού σχολικού περιβάλλοντος, ενθαρρύνοντας την αλληλεγγύη και την κατανόηση μεταξύ των μαθητών, περιορίζοντας έτσι τις πιθανότητες εμφάνισης τέτοιων περιστατικών. Ταυτόχρονα, με τη μύηση των μαθητών και των μαθητριών σε υγιή πρότυπα και αξίες, στοχεύει στην καλλιέργεια της εν συναίσθησης. Επιπλέον, με το κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό, δηλαδή τους εκπαιδευτικούς, μπορούν να εντοπιστούν τέτοια περιστατικά βίας στο σχολείο και να γίνουν οι ανάλογες παρεμβάσεις και οι αντίστοιχες διαδικασίες και υποστήριξης των θυμάτων. Συνδυαστικά, και η επιστήμη της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο ζήτημα αυτό καθώς είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο που εντοπίζεται στο ανθρώπινο είδος. Πιο συγκεκριμένα η επιστήμη αυτή ενδιαφέρεται για το πώς τα ίδια τα άτομα εννοιολογούν τα φαινόμενα, και στη συγκεκριμένη περίπτωση πώς ερμηνεύει το φαινόμενο «το θύμα», «ο θύτης», αλλά και όλοι όσοι βρίσκονται γύρω τους και τους επηρεάζουν, καθώς και το αν επηρεάζονται άμεσα ή έμμεσα. Η παρούσα εργασία επιχειρεί να διερευνήσει το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας εστιάζοντας στον λόγο των εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, των υποκειμένων των συνεντεύξεων, αντλώντας θεωρητικές έννοιες και αναλυτικά εργαλεία από την παιδαγωγική, κοινωνική, αλλά και ανθρωπολογική θεωρία. Κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος των ημιδομημένων- ημικατευθυνόμενων συνεντεύξεων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με πρωταγωνιστές τους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αποτελεί κοινό τόπο, πως από το παρελθόν έως και στη σύγχρονη εποχή, οι εκπαιδευτικοί καλούνται καθημερινά να αντιμετωπίσουν τέτοια ζητήματα στον σχολικό χώρο. Όπως αποκαλύπτεται και στις συνεντεύξεις, καθένας από αυτούς έχει χρειαστεί να αντιμετωπίσει φαινόμενα ενδοσχολικής βίας, διαφόρων μορφών, είτε στη σχολική τάξη, είτε στον προαύλιο χώρο του σχολείου στο οποίο υπηρετεί. Μάλιστα, ακόμα και οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, έχοντας υπάρξει μαθητές και μαθήτριες, έχουν εμπλακεί στο παρελθόν είτε ως «θύτες», είτε ως «θύματα» είτε ως «παρατηρητές» σε τέτοια περιστατικά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο και οι ίδιοι υποσυνείδητα ανακαλούν στη μνήμη τους και εφαρμόζουν μεθόδους που οι δικοί τους δάσκαλοι και δασκάλες εφάρμοζαν προκειμένου το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας να περιοριστεί ή ακόμα και να αντιμετωπιστεί. Η έρευνα αυτή λοιπόν, εστιάζει στο πώς τα υποκείμενα αντιλαμβάνονται και νοηματοδοτούν το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας και σε ποιες ενέργειες, παιδαγωγικές μεθόδους και πρακτικές προβαίνουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά εκφοβισμού. Παράλληλα, ερευνώνται οι λόγοι και τα αίτια που οι εκπαιδευτικοί της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης θεωρούν πως τα εμπλεκόμενα στην ενδοσχολική βία μέρη, αποκτούν τέτοιου είδους συμπεριφορές, εξετάζοντας βέβαια συνδυαστικά και το κοινωνικό προφίλ αυτών των μερών. Σημασία έχουν και οι μορφές του εκφοβισμού που παρουσιάζουν οι πληροφορητές και κατά πόσο πιστεύουν ότι υπάρχουν λύσεις στο φαινόμενο αυτό, καθώς και η εξέλιξη του φαινομένου από τις παλαιότερες εποχές έως τις πιο σύγχρονες.","The phenomenon of school violence is not new to our society, as it can be found in literary texts, narratives, mythologies, and now also in films. However, it is often at the center of discussions as a new, threatening, and continuously growing danger. It has become the subject of studies across many academic fields: from Sociology, Social Anthropology, and Criminology to Psychology and Pedagogical science. The issue is that most approaches observe the phenomenon \"from above\" with holistic views, without focusing on the social subjects who are in the position of the \"perpetrator,\" the \"victim,\" or the \"bystander\". Pedagogical science plays a crucial role in the prevention and management of school violence. It focuses on creating a safe and supportive school environment, encouraging solidarity and understanding among students, thus limiting the chances of such incidents occurring. At the same time, by introducing students to healthy models and values, it aims to cultivate empathy. Additionally, with appropriately trained staff, i.e., the teachers, such incidents of violence in schools can be identified, and appropriate interventions and support processes for the victims can be implemented. Combined with this, the science of Social Anthropology also plays a significant role in this issue, as it is a social phenomenon found in the human species. More specifically, this science is interested in how individuals themselves conceptualize phenomena, and in this particular case, how the \"victim,\" the \"perpetrator,\" and all those around them who influence and are influenced by them interpret the phenomenon. This paper attempts to investigate the phenomenon of school violence by focusing on the discourse of primary education teachers, the subjects of the interviews, drawing theoretical concepts and analytical tools from pedagogical, social, and anthropological theory. During the research, the method of semi-structured, semi-directed interviews was used, which were conducted with primary education teachers as the main subjects. It is a common fact that from the past to the present, teachers are called upon daily to deal with such issues in the school environment. As revealed in the interviews, each of them has had to confront incidents of school violence of various forms, either in the classroom or in the schoolyard where they serve. Furthermore, even the teachers themselves, having been students, have been involved in such incidents in the past either as \"perpetrators,\" \"victims,\" or \"bystanders.\" In this way, they subconsciously recall and apply methods that their own teachers used to limit or even address the phenomenon of school violence. This research focuses on how the subjects perceive and interpret the phenomenon of school violence and what actions, pedagogical methods, and practices they undertake to address such bullying incidents. At the same time, it examines the reasons and causes that primary education teachers consider lead the parties involved in school violence to exhibit such behaviors, also considering the social profile of these parties. The forms of bullying that the informants present and to what extent they believe there are solutions to this phenomenon, as well as the evolution of the phenomenon from earlier times to the more modern ones, are also important."],"dc:identifier":["uoadl:3435317","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3435317"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Απόψεις Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την Ενδοσχολική Βία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:10Z"}