{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440443"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440443","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Η ζωή ήταν δουλειά και τραγούδι...» Η βιογραφία του λαϊκού μουσικού Γιώργη Δαλιάνη","abstract":"Ο Γιώργης Δαλιάνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τριπόταμα Καλαβρύτων, το 1954. Τα γλέντια στο χωριό γίνονταν στα σπίτια και τα πανηγύρια ήταν πολύ σπάνια μέσα στο έτος. Τραγουδούσαν οι «μερακλήδες», συνήθως καθιστικά τραγούδια ή χόρευαν τραγουδώντας αντιφωνικά. Από τη δεκαετία του ’60 και μετά, πρώτα με το ραδιόφωνο και έπειτα με τους δίσκους και τις κασέτες, ο απλός κόσμος σταματά να τραγουδά ο ίδιος και προτιμά το προηχογραφημένο υλικό. Τότε ήταν που εμφανίστηκαν και οι πρώτοι «αστέρες», τα τραγούδια των οποίων διεύρυναν αλλά και αλλοίωσαν το τοπικό ρεπερτόριο, το οποίο, όσο περνούν τα χρόνια ομογενοποιείται όλο και περισσότερο. Επιπλέον, τα παλιά όργανα (η φλογέρα, το ταβούλι, οι ζουρνάδες) αντικαθίστανται από νεότερα και η αισθητική —ακόμα και στα ντόπια τραγούδια— αλλάζει και προσαρμόζεται σε αυτήν που επιβάλει η δισκογραφία. Ο Γιώργης αντιτίθεται έμπρακτα σε αυτό. Η βιογραφία του σκιαγραφεί το προφίλ ενός ανθρώπου ο οποίος, παρότι έφυγε νέος από τον τόπο του, στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ. Γι’ αυτό και δεν γύρισε μέχρι τώρα να ζήσει μόνιμα σε αυτόν. Επειδή δεν είναι όπως τότε… Στον μουσικό του βίο, έκανε τα πάντα ώστε να υπηρετήσει, να διασώσει και να διαδώσει το παλιό• εκείνο που ο ίδιος έχει στο μυαλό του σαν «παραδοσιακό».","abstract_html":"Ο Γιώργης Δαλιάνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τριπόταμα Καλαβρύτων, το 1954. Τα γλέντια στο χωριό γίνονταν στα σπίτια και τα πανηγύρια ήταν πολύ σπάνια μέσα στο έτος. Τραγουδούσαν οι «μερακλήδες», συνήθως καθιστικά τραγούδια ή χόρευαν τραγουδώντας αντιφωνικά. Από τη δεκαετία του ’60 και μετά, πρώτα με το ραδιόφωνο και έπειτα με τους δίσκους και τις κασέτες, ο απλός κόσμος σταματά να τραγουδά ο ίδιος και προτιμά το προηχογραφημένο υλικό. Τότε ήταν που εμφανίστηκαν και οι πρώτοι «αστέρες», τα τραγούδια των οποίων διεύρυναν αλλά και αλλοίωσαν το τοπικό ρεπερτόριο, το οποίο, όσο περνούν τα χρόνια ομογενοποιείται όλο και περισσότερο. Επιπλέον, τα παλιά όργανα (η φλογέρα, το ταβούλι, οι ζουρνάδες) αντικαθίστανται από νεότερα και η αισθητική —ακόμα και στα ντόπια τραγούδια— αλλάζει και προσαρμόζεται σε αυτήν που επιβάλει η δισκογραφία. Ο Γιώργης αντιτίθεται έμπρακτα σε αυτό. Η βιογραφία του σκιαγραφεί το προφίλ ενός ανθρώπου ο οποίος, παρότι έφυγε νέος από τον τόπο του, στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ. Γι’ αυτό και δεν γύρισε μέχρι τώρα να ζήσει μόνιμα σε αυτόν. Επειδή δεν είναι όπως τότε… Στον μουσικό του βίο, έκανε τα πάντα ώστε να υπηρετήσει, να διασώσει και να διαδώσει το παλιό• εκείνο που ο ίδιος έχει στο μυαλό του σαν «παραδοσιακό».","abstract_has_math":false,"creators":["Δαλιάνης Νικόλαος","Dalianis Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:10Z","subjects":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440443"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440443","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440443","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440443","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440443","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δαλιάνης Νικόλαος","Dalianis Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440443"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο Γιώργης Δαλιάνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τριπόταμα Καλαβρύτων, το 1954. Τα γλέντια στο χωριό γίνονταν στα σπίτια και τα πανηγύρια ήταν πολύ σπάνια μέσα στο έτος. Τραγουδούσαν οι «μερακλήδες», συνήθως καθιστικά τραγούδια ή χόρευαν τραγουδώντας αντιφωνικά. Από τη δεκαετία του ’60 και μετά, πρώτα με το ραδιόφωνο και έπειτα με τους δίσκους και τις κασέτες, ο απλός κόσμος σταματά να τραγουδά ο ίδιος και προτιμά το προηχογραφημένο υλικό. Τότε ήταν που εμφανίστηκαν και οι πρώτοι «αστέρες», τα τραγούδια των οποίων διεύρυναν αλλά και αλλοίωσαν το τοπικό ρεπερτόριο, το οποίο, όσο περνούν τα χρόνια ομογενοποιείται όλο και περισσότερο. Επιπλέον, τα παλιά όργανα (η φλογέρα, το ταβούλι, οι ζουρνάδες) αντικαθίστανται από νεότερα και η αισθητική —ακόμα και στα ντόπια τραγούδια— αλλάζει και προσαρμόζεται σε αυτήν που επιβάλει η δισκογραφία. Ο Γιώργης αντιτίθεται έμπρακτα σε αυτό. Η βιογραφία του σκιαγραφεί το προφίλ ενός ανθρώπου ο οποίος, παρότι έφυγε νέος από τον τόπο του, στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ. Γι’ αυτό και δεν γύρισε μέχρι τώρα να ζήσει μόνιμα σε αυτόν. Επειδή δεν είναι όπως τότε… Στον μουσικό του βίο, έκανε τα πάντα ώστε να υπηρετήσει, να διασώσει και να διαδώσει το παλιό• εκείνο που ο ίδιος έχει στο μυαλό του σαν «παραδοσιακό».","Ghiórgis Dalianis was born and raised in Tripόtama, Kalavryta, in 1954. The feasts in the village took place in the houses and the festivals (panighíria) were very rare during the year. They were sung by the \"meraklídes\", usually sitting songs or dancing singing antiphonally. From the 1960s onwards, first with radio and then with records and tapes, ordinary people stopped singing themselves and preferred pre-recorded material. It was then that the first \"stars\" appeared, whose songs both broadened and altered the local repertoire, which, as the years went by, became more and more homogenized. In addition, the old instruments (the recorder, the tambourine, the zurnas) were replaced by newer ones and the aesthetics - even in local songs - changed and adapted to that imposed by the recording industry. Ghiórgis actively opposes this. His biography sketches the profile of a man who, although he left his homeland young, never really left. That is why he has not returned until now to live in it permanently. Because it is not like it was then... In his musical life, he did everything to serve, preserve and spread the old - the one he himself has in his mind as \"traditional\"."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Η ζωή ήταν δουλειά και τραγούδι...» Η βιογραφία του λαϊκού μουσικού Γιώργη Δαλιάνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δαλιάνης Νικόλαος","Dalianis Nikolaos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο Γιώργης Δαλιάνης γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Τριπόταμα Καλαβρύτων, το 1954. Τα γλέντια στο χωριό γίνονταν στα σπίτια και τα πανηγύρια ήταν πολύ σπάνια μέσα στο έτος. Τραγουδούσαν οι «μερακλήδες», συνήθως καθιστικά τραγούδια ή χόρευαν τραγουδώντας αντιφωνικά. Από τη δεκαετία του ’60 και μετά, πρώτα με το ραδιόφωνο και έπειτα με τους δίσκους και τις κασέτες, ο απλός κόσμος σταματά να τραγουδά ο ίδιος και προτιμά το προηχογραφημένο υλικό. Τότε ήταν που εμφανίστηκαν και οι πρώτοι «αστέρες», τα τραγούδια των οποίων διεύρυναν αλλά και αλλοίωσαν το τοπικό ρεπερτόριο, το οποίο, όσο περνούν τα χρόνια ομογενοποιείται όλο και περισσότερο. Επιπλέον, τα παλιά όργανα (η φλογέρα, το ταβούλι, οι ζουρνάδες) αντικαθίστανται από νεότερα και η αισθητική —ακόμα και στα ντόπια τραγούδια— αλλάζει και προσαρμόζεται σε αυτήν που επιβάλει η δισκογραφία. Ο Γιώργης αντιτίθεται έμπρακτα σε αυτό. Η βιογραφία του σκιαγραφεί το προφίλ ενός ανθρώπου ο οποίος, παρότι έφυγε νέος από τον τόπο του, στην πραγματικότητα δεν έφυγε ποτέ. Γι’ αυτό και δεν γύρισε μέχρι τώρα να ζήσει μόνιμα σε αυτόν. Επειδή δεν είναι όπως τότε… Στον μουσικό του βίο, έκανε τα πάντα ώστε να υπηρετήσει, να διασώσει και να διαδώσει το παλιό• εκείνο που ο ίδιος έχει στο μυαλό του σαν «παραδοσιακό».","Ghiórgis Dalianis was born and raised in Tripόtama, Kalavryta, in 1954. The feasts in the village took place in the houses and the festivals (panighíria) were very rare during the year. They were sung by the \"meraklídes\", usually sitting songs or dancing singing antiphonally. From the 1960s onwards, first with radio and then with records and tapes, ordinary people stopped singing themselves and preferred pre-recorded material. It was then that the first \"stars\" appeared, whose songs both broadened and altered the local repertoire, which, as the years went by, became more and more homogenized. In addition, the old instruments (the recorder, the tambourine, the zurnas) were replaced by newer ones and the aesthetics - even in local songs - changed and adapted to that imposed by the recording industry. Ghiórgis actively opposes this. His biography sketches the profile of a man who, although he left his homeland young, never really left. That is why he has not returned until now to live in it permanently. Because it is not like it was then... In his musical life, he did everything to serve, preserve and spread the old - the one he himself has in his mind as \"traditional\"."],"dc:identifier":["uoadl:3440443","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440443"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γεωγραφία - Ανθρωπολογία – Λαογραφία","Geography - Anthropology - Folklore"],"dc:title":["«Η ζωή ήταν δουλειά και τραγούδι...» Η βιογραφία του λαϊκού μουσικού Γιώργη Δαλιάνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:10Z"}