{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440594"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440594","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαταραχές του οστικού μεταβολισμού σε παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων","abstract":"Ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται σημαντικά από τις διαταραχές της παραθορμόνης, καθώς αυτή αποτελεί την ορμόνη-κλειδί στη διατήρηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και της οστικής ανακατασκευής. Στον υπερπαραθυρεοειδισμό, ο σκελετός εκτίθεται διαρκώς σε υψηλά επίπεδα ενδογενούς παραθορμόνης, με αποτέλεσμα η οστική απορρόφηση να επικρατεί εις βάρος της οστικής κατασκευής. Ανάλογα με την υποκείμενη αιτία, ο υπερπαραθυρεοειδισμός διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια διαταραχή της οστικής μικροαρχιτεκτονικής, εως σημαντική οστική συμμετοχή, όπως στην περίπτωση της κλινικής οντότητας της ινώδους κυστικής οστεΐτιδας και των παθολογικών καταγμάτων. Η παραθυρεοειδεκτομή παραμένει η μόνη οριστική θεραπεία της νόσου και συμβάλλει στη βελτίωση των σκελετικών διαταραχών. Παρ’όλα αυτά, η φαρμακευτική προσέγγιση με ασβεστιομιμητικούς και αντιοστεοκλαστικούς παράγοντες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική μέθοδο αντιμετώπισης. Στον αντίποδα, ο υποπαραθυρεοειδισμός, που εμφανίζεται πιο συχνά ως μετεγχειρητική επιπλοκή, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διαταραχές του οστικού μεταβολισμού. Η χρόνια ανεπάρκεια παραθορμόνης σχετίζεται με μειωμένη οστική ανακατασκευή που οδηγεί σε αυξημένη οστική πυκνότητα, αλλά διαταραγμένη οστική μικροαρχιτεκτονική, αυξάνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο για σκελετικά συμβάματα. Εν αντιθέσει με τη συμβατική θεραπεία με συμπληρώματα ασβεστίου και ενεργού βιταμίνης D, η ανασυνδυασμένη ανθρώπειος παραθορμόνη αποτελεί δεύτερης γραμμής θεραπεία υποκατάστασης σε ανθεκτικές περιπτώσεις και φαίνεται να συντελεί στη βελτίωση των σκελετικών αλλοιώσεων και στην αποκατάσταση του οστικού μεταβολισμού. Η παρούσα εργασία είναι μια βιβλιογραφική ανασκόπηση των διαταραχών του οστικού μεταβολισμού στις συχνότερες παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων, όπως αυτές καταγράφονται με κλινικές και παρακλινικές μεθόδους, καθώς και της επίδρασης των διαθέσιμων θεραπειών στο οστό και τις διαταραχές των μετάλλων.","abstract_html":"Ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται σημαντικά από τις διαταραχές της παραθορμόνης, καθώς αυτή αποτελεί την ορμόνη-κλειδί στη διατήρηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και της οστικής ανακατασκευής. Στον υπερπαραθυρεοειδισμό, ο σκελετός εκτίθεται διαρκώς σε υψηλά επίπεδα ενδογενούς παραθορμόνης, με αποτέλεσμα η οστική απορρόφηση να επικρατεί εις βάρος της οστικής κατασκευής. Ανάλογα με την υποκείμενη αιτία, ο υπερπαραθυρεοειδισμός διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια διαταραχή της οστικής μικροαρχιτεκτονικής, εως σημαντική οστική συμμετοχή, όπως στην περίπτωση της κλινικής οντότητας της ινώδους κυστικής οστεΐτιδας και των παθολογικών καταγμάτων. Η παραθυρεοειδεκτομή παραμένει η μόνη οριστική θεραπεία της νόσου και συμβάλλει στη βελτίωση των σκελετικών διαταραχών. Παρ’όλα αυτά, η φαρμακευτική προσέγγιση με ασβεστιομιμητικούς και αντιοστεοκλαστικούς παράγοντες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική μέθοδο αντιμετώπισης. Στον αντίποδα, ο υποπαραθυρεοειδισμός, που εμφανίζεται πιο συχνά ως μετεγχειρητική επιπλοκή, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διαταραχές του οστικού μεταβολισμού. Η χρόνια ανεπάρκεια παραθορμόνης σχετίζεται με μειωμένη οστική ανακατασκευή που οδηγεί σε αυξημένη οστική πυκνότητα, αλλά διαταραγμένη οστική μικροαρχιτεκτονική, αυξάνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο για σκελετικά συμβάματα. Εν αντιθέσει με τη συμβατική θεραπεία με συμπληρώματα ασβεστίου και ενεργού βιταμίνης D, η ανασυνδυασμένη ανθρώπειος παραθορμόνη αποτελεί δεύτερης γραμμής θεραπεία υποκατάστασης σε ανθεκτικές περιπτώσεις και φαίνεται να συντελεί στη βελτίωση των σκελετικών αλλοιώσεων και στην αποκατάσταση του οστικού μεταβολισμού. Η παρούσα εργασία είναι μια βιβλιογραφική ανασκόπηση των διαταραχών του οστικού μεταβολισμού στις συχνότερες παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων, όπως αυτές καταγράφονται με κλινικές και παρακλινικές μεθόδους, καθώς και της επίδρασης των διαθέσιμων θεραπειών στο οστό και τις διαταραχές των μετάλλων.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρούμπου Αφροδίτη","Roumpou Afroditi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440594"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440594","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440594","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440594","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440594","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρούμπου Αφροδίτη","Roumpou Afroditi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440594","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440594"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται σημαντικά από τις διαταραχές της παραθορμόνης, καθώς αυτή αποτελεί την ορμόνη-κλειδί στη διατήρηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και της οστικής ανακατασκευής. Στον υπερπαραθυρεοειδισμό, ο σκελετός εκτίθεται διαρκώς σε υψηλά επίπεδα ενδογενούς παραθορμόνης, με αποτέλεσμα η οστική απορρόφηση να επικρατεί εις βάρος της οστικής κατασκευής. Ανάλογα με την υποκείμενη αιτία, ο υπερπαραθυρεοειδισμός διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια διαταραχή της οστικής μικροαρχιτεκτονικής, εως σημαντική οστική συμμετοχή, όπως στην περίπτωση της κλινικής οντότητας της ινώδους κυστικής οστεΐτιδας και των παθολογικών καταγμάτων. Η παραθυρεοειδεκτομή παραμένει η μόνη οριστική θεραπεία της νόσου και συμβάλλει στη βελτίωση των σκελετικών διαταραχών. Παρ’όλα αυτά, η φαρμακευτική προσέγγιση με ασβεστιομιμητικούς και αντιοστεοκλαστικούς παράγοντες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική μέθοδο αντιμετώπισης. Στον αντίποδα, ο υποπαραθυρεοειδισμός, που εμφανίζεται πιο συχνά ως μετεγχειρητική επιπλοκή, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διαταραχές του οστικού μεταβολισμού. Η χρόνια ανεπάρκεια παραθορμόνης σχετίζεται με μειωμένη οστική ανακατασκευή που οδηγεί σε αυξημένη οστική πυκνότητα, αλλά διαταραγμένη οστική μικροαρχιτεκτονική, αυξάνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο για σκελετικά συμβάματα. Εν αντιθέσει με τη συμβατική θεραπεία με συμπληρώματα ασβεστίου και ενεργού βιταμίνης D, η ανασυνδυασμένη ανθρώπειος παραθορμόνη αποτελεί δεύτερης γραμμής θεραπεία υποκατάστασης σε ανθεκτικές περιπτώσεις και φαίνεται να συντελεί στη βελτίωση των σκελετικών αλλοιώσεων και στην αποκατάσταση του οστικού μεταβολισμού. Η παρούσα εργασία είναι μια βιβλιογραφική ανασκόπηση των διαταραχών του οστικού μεταβολισμού στις συχνότερες παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων, όπως αυτές καταγράφονται με κλινικές και παρακλινικές μεθόδους, καθώς και της επίδρασης των διαθέσιμων θεραπειών στο οστό και τις διαταραχές των μετάλλων.","Parathyroid hormone-related disorders have a severe impact on bone metabolism and skeletal properties, due to the pivotal role of parathyroid hormone (PTH) in calcium homeostasis and bone remodeling. Hyperparathyroidism is characterized by continuous exposure of the skeleton to excessive endogenous PTH levels, causing increased bone turnover in favor of bone resorption. Depending on the background of PTH overproduction, hyperparathyroidism is divided into primary, secondary and tertiary hyperparathyroidism. The clinical presentation varies from minor deterioration of bone microarchitecture to profound bone involvement, such as fractures and osteitis fibrosa cystica. Although successful parathyroidectomy represents the definite treatment and may ensure regression of most of the skeletal defects, the medical approach of calcimimetics and antiresorptive agents is a promising alternative. Hypoparathyroidism, most seen as a postsurgical complication, is the pathophysiological counterpart and may lead as well to disorders of bone metabolism. Chronic PTH deprivation is associated with diminished bone remodeling and increased BMD. The defective microarchitecture may affect bone strength and raise the risk for skeletal events. Recombinant human PTH acts as a replacement therapy and is safe and efficient in restoring calcium/phosphate homeostasis, awakening the skeletal turnover. However, it is approved only for refractory/clinically relevant cases, as conventional intervention with calcium and active vitamin D supplementation remains the first-line treatment. This master thesis reviews the skeletal disease in the most frequent parathyroid disorders, as assessed by clinical and paraclinical aspects, and the effect of the available treatment strategies on the bone and mineral deterioration."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαταραχές του οστικού μεταβολισμού σε παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρούμπου Αφροδίτη","Roumpou Afroditi"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο οστικός μεταβολισμός επηρεάζεται σημαντικά από τις διαταραχές της παραθορμόνης, καθώς αυτή αποτελεί την ορμόνη-κλειδί στη διατήρηση της ομοιόστασης του ασβεστίου και της οστικής ανακατασκευής. Στον υπερπαραθυρεοειδισμό, ο σκελετός εκτίθεται διαρκώς σε υψηλά επίπεδα ενδογενούς παραθορμόνης, με αποτέλεσμα η οστική απορρόφηση να επικρατεί εις βάρος της οστικής κατασκευής. Ανάλογα με την υποκείμενη αιτία, ο υπερπαραθυρεοειδισμός διακρίνεται σε πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και τριτοπαθή. Η κλινική εικόνα κυμαίνεται από ήπια διαταραχή της οστικής μικροαρχιτεκτονικής, εως σημαντική οστική συμμετοχή, όπως στην περίπτωση της κλινικής οντότητας της ινώδους κυστικής οστεΐτιδας και των παθολογικών καταγμάτων. Η παραθυρεοειδεκτομή παραμένει η μόνη οριστική θεραπεία της νόσου και συμβάλλει στη βελτίωση των σκελετικών διαταραχών. Παρ’όλα αυτά, η φαρμακευτική προσέγγιση με ασβεστιομιμητικούς και αντιοστεοκλαστικούς παράγοντες μπορεί να αποτελέσει εναλλακτική μέθοδο αντιμετώπισης. Στον αντίποδα, ο υποπαραθυρεοειδισμός, που εμφανίζεται πιο συχνά ως μετεγχειρητική επιπλοκή, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διαταραχές του οστικού μεταβολισμού. Η χρόνια ανεπάρκεια παραθορμόνης σχετίζεται με μειωμένη οστική ανακατασκευή που οδηγεί σε αυξημένη οστική πυκνότητα, αλλά διαταραγμένη οστική μικροαρχιτεκτονική, αυξάνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο για σκελετικά συμβάματα. Εν αντιθέσει με τη συμβατική θεραπεία με συμπληρώματα ασβεστίου και ενεργού βιταμίνης D, η ανασυνδυασμένη ανθρώπειος παραθορμόνη αποτελεί δεύτερης γραμμής θεραπεία υποκατάστασης σε ανθεκτικές περιπτώσεις και φαίνεται να συντελεί στη βελτίωση των σκελετικών αλλοιώσεων και στην αποκατάσταση του οστικού μεταβολισμού. Η παρούσα εργασία είναι μια βιβλιογραφική ανασκόπηση των διαταραχών του οστικού μεταβολισμού στις συχνότερες παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων, όπως αυτές καταγράφονται με κλινικές και παρακλινικές μεθόδους, καθώς και της επίδρασης των διαθέσιμων θεραπειών στο οστό και τις διαταραχές των μετάλλων.","Parathyroid hormone-related disorders have a severe impact on bone metabolism and skeletal properties, due to the pivotal role of parathyroid hormone (PTH) in calcium homeostasis and bone remodeling. Hyperparathyroidism is characterized by continuous exposure of the skeleton to excessive endogenous PTH levels, causing increased bone turnover in favor of bone resorption. Depending on the background of PTH overproduction, hyperparathyroidism is divided into primary, secondary and tertiary hyperparathyroidism. The clinical presentation varies from minor deterioration of bone microarchitecture to profound bone involvement, such as fractures and osteitis fibrosa cystica. Although successful parathyroidectomy represents the definite treatment and may ensure regression of most of the skeletal defects, the medical approach of calcimimetics and antiresorptive agents is a promising alternative. Hypoparathyroidism, most seen as a postsurgical complication, is the pathophysiological counterpart and may lead as well to disorders of bone metabolism. Chronic PTH deprivation is associated with diminished bone remodeling and increased BMD. The defective microarchitecture may affect bone strength and raise the risk for skeletal events. Recombinant human PTH acts as a replacement therapy and is safe and efficient in restoring calcium/phosphate homeostasis, awakening the skeletal turnover. However, it is approved only for refractory/clinically relevant cases, as conventional intervention with calcium and active vitamin D supplementation remains the first-line treatment. This master thesis reviews the skeletal disease in the most frequent parathyroid disorders, as assessed by clinical and paraclinical aspects, and the effect of the available treatment strategies on the bone and mineral deterioration."],"dc:identifier":["uoadl:3440594","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440594"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαταραχές του οστικού μεταβολισμού σε παθήσεις των παραθυρεοειδών αδένων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:13Z"}