{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440660"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440660","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ωτοακουστικές εκπομπές προϊόντων παραμόρφωσης στα 6 kHz ως συνάρτηση του χρόνου μετά από έκθεση σε μουσική","abstract":"Εισαγωγή: Η τρέχουσα έρευνα με αντικείμενο την αποτελεσματικότητα ωτοπροστατευτικών παραγόντων στην πρόληψη προσωρινής ή μόνιμης μετατόπισης του ουδού ακοής λόγω υπερέκθεσης σε θόρυβο αναζητά αντικειμενικούς και αξιόπιστους βιοδείκτες που έχουν την ικανότητα να ανιχνεύσουν υποκλινικές βλάβες της κοχλιακής λειτουργίας. Οι καταγραφές του πλάτους των ωτοακουστικών εκπομπών προϊόντων παραμόρφωσης (DPOAEs) ανιχνεύουν τη διαταραχή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων που παρατηρείται λόγω της βλαπτικής επίδρασης του θορύβου και χρησιμοποιούνται συχνά ως μέτρο έκβασης πειραματικών και κλινικών μελετών. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε ένα επικυρωμένο παράδειγμα πρόκλησης TTS μετά από έκθεση εθελοντών σε μουσική, με σκοπό την καταγραφή των μεταβολών του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε συνάρτηση με το χρόνο. Μεθοδολογία: Επιλέχθηκαν ενήλικες εθελοντές με φυσιολογικά ευρήματα κατά την ωτολογική εξέταση, την τονική ακοομετρία και την τυμπανομετρία. Μέσω ακουστικών κεφαλής χορηγήθηκε μουσικό ερέθισμα στο αριστερό αυτί δεκατριών συμμετεχόντων, σε ένταση 100 dBA και διάρκεια δεκαπέντε λεπτών. Ακολούθησε καταγραφή του πλάτους των DPOAEs του αριστερού ωτός στα 6 kHz σε έξι προκαθορισμένα χρονικά σημεία, στα 2, 4, 8, 16, 32 και 64 λεπτά μετά το πέρας της έκθεσης. Οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν για την παρουσία εμβοών ή αισθήματος πληρότητας του αριστερού ωτός με τη λήξη της έκθεσης, για το επίπεδο άνεσης κατά τη διάρκεια της ακρόασης και προσήλθαν για επανεξέταση (τονική ακοομετρία και μέτρηση πλάτους DPOAEs 6 kHz) εντός χρονικού διαστήματος 72 ωρών. Αποτελέσματα: Διαπιστώσαμε πτώση του πλάτους των DPOAEs 6 kHz στους περισσότερους συμμετέχοντες, ιδιαίτερα στις μετρήσεις των 2 και 4 λεπτών μετά την έκθεση. Στις επόμενες μετρήσεις καταγράφηκε σταδιακή ανάκαμψη του πλάτους των εκπομπών, ώστε στη μέτρηση των 64 λεπτών οι τιμές του πλάτους να προσεγγίζουν πλέον το επίπεδο των τιμών αναφοράς. Σε έναν εθελοντή καταγράψαμε αύξηση του πλάτους των DPs στη μέτρηση των 2 λεπτών αλλά ακολούθησε σημαντική πτώση του πλάτους στη μέτρηση των 4 λεπτών. Σε 4 συμμετέχοντες δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες μεταβολές του πλάτους των εκπομπών μετά την έκθεση. Η δοκιμασία ήταν καλά ανεκτή από τους συμμετέχοντες, ενώ 4 άτομα ανέφεραν εμβοές βραχείας διάρκειας. Σε τρεις εθελοντές διαπιστώθηκε ακοομετρικά TTS το επόμενο μετά την έκθεση εικοσιτετράωρο. Συζήτηση: Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που περιγράφει το ρυθμό μεταβολής του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε σχέση με το χρόνο μετά από έκθεση σε μουσικό ερέθισμα ικανής έντασης και διάρκειας ώστε να προκαλέσει παροδική μετατόπιση του ουδού ακοής σε ενήλικες εθελοντές με φυσιολογική ακοή. Η παρατηρούμενη σημαντική πτώση του πλάτους των εκπομπών στα πρώτα 4 λεπτά ακολουθείται από σταδιακή επάνοδο των τιμών των εκπομπών στα επίπεδα των τιμών αναφοράς μέχρι το χρονικό σημείο των 64 λεπτών μετά την έκθεση. Μερικοί εθελοντές δεν παρουσίασαν μεταβολή του πλάτους των εκπομπών, φαινόμενο που μπορεί να αποδοθεί σε ατομικές διαφορές ευαισθησίας στην υπερέκθεση σε θόρυβο. Συμπεράσματα: Η μελέτη καταγράφει τις αλλαγές του πλάτους των DPOAEs 6 kHz σε σχέση με το χρόνο που αντιστοιχούν στη μεταβολή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων λόγω της έκθεσης στο βλαπτικό ηχητικό ερέθισμα, επιβεβαιώνοντας το ρόλο των DPOAEs ως αξιόπιστου και ευαίσθητου βιοδείκτη της σύγχρονης έρευνας στο αντικείμενο της θορυβογενούς βαρηκοΐας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η τρέχουσα έρευνα με αντικείμενο την αποτελεσματικότητα ωτοπροστατευτικών παραγόντων στην πρόληψη προσωρινής ή μόνιμης μετατόπισης του ουδού ακοής λόγω υπερέκθεσης σε θόρυβο αναζητά αντικειμενικούς και αξιόπιστους βιοδείκτες που έχουν την ικανότητα να ανιχνεύσουν υποκλινικές βλάβες της κοχλιακής λειτουργίας. Οι καταγραφές του πλάτους των ωτοακουστικών εκπομπών προϊόντων παραμόρφωσης (DPOAEs) ανιχνεύουν τη διαταραχή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων που παρατηρείται λόγω της βλαπτικής επίδρασης του θορύβου και χρησιμοποιούνται συχνά ως μέτρο έκβασης πειραματικών και κλινικών μελετών. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε ένα επικυρωμένο παράδειγμα πρόκλησης TTS μετά από έκθεση εθελοντών σε μουσική, με σκοπό την καταγραφή των μεταβολών του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε συνάρτηση με το χρόνο. Μεθοδολογία: Επιλέχθηκαν ενήλικες εθελοντές με φυσιολογικά ευρήματα κατά την ωτολογική εξέταση, την τονική ακοομετρία και την τυμπανομετρία. Μέσω ακουστικών κεφαλής χορηγήθηκε μουσικό ερέθισμα στο αριστερό αυτί δεκατριών συμμετεχόντων, σε ένταση 100 dBA και διάρκεια δεκαπέντε λεπτών. Ακολούθησε καταγραφή του πλάτους των DPOAEs του αριστερού ωτός στα 6 kHz σε έξι προκαθορισμένα χρονικά σημεία, στα 2, 4, 8, 16, 32 και 64 λεπτά μετά το πέρας της έκθεσης. Οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν για την παρουσία εμβοών ή αισθήματος πληρότητας του αριστερού ωτός με τη λήξη της έκθεσης, για το επίπεδο άνεσης κατά τη διάρκεια της ακρόασης και προσήλθαν για επανεξέταση (τονική ακοομετρία και μέτρηση πλάτους DPOAEs 6 kHz) εντός χρονικού διαστήματος 72 ωρών. Αποτελέσματα: Διαπιστώσαμε πτώση του πλάτους των DPOAEs 6 kHz στους περισσότερους συμμετέχοντες, ιδιαίτερα στις μετρήσεις των 2 και 4 λεπτών μετά την έκθεση. Στις επόμενες μετρήσεις καταγράφηκε σταδιακή ανάκαμψη του πλάτους των εκπομπών, ώστε στη μέτρηση των 64 λεπτών οι τιμές του πλάτους να προσεγγίζουν πλέον το επίπεδο των τιμών αναφοράς. Σε έναν εθελοντή καταγράψαμε αύξηση του πλάτους των DPs στη μέτρηση των 2 λεπτών αλλά ακολούθησε σημαντική πτώση του πλάτους στη μέτρηση των 4 λεπτών. Σε 4 συμμετέχοντες δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες μεταβολές του πλάτους των εκπομπών μετά την έκθεση. Η δοκιμασία ήταν καλά ανεκτή από τους συμμετέχοντες, ενώ 4 άτομα ανέφεραν εμβοές βραχείας διάρκειας. Σε τρεις εθελοντές διαπιστώθηκε ακοομετρικά TTS το επόμενο μετά την έκθεση εικοσιτετράωρο. Συζήτηση: Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που περιγράφει το ρυθμό μεταβολής του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε σχέση με το χρόνο μετά από έκθεση σε μουσικό ερέθισμα ικανής έντασης και διάρκειας ώστε να προκαλέσει παροδική μετατόπιση του ουδού ακοής σε ενήλικες εθελοντές με φυσιολογική ακοή. Η παρατηρούμενη σημαντική πτώση του πλάτους των εκπομπών στα πρώτα 4 λεπτά ακολουθείται από σταδιακή επάνοδο των τιμών των εκπομπών στα επίπεδα των τιμών αναφοράς μέχρι το χρονικό σημείο των 64 λεπτών μετά την έκθεση. Μερικοί εθελοντές δεν παρουσίασαν μεταβολή του πλάτους των εκπομπών, φαινόμενο που μπορεί να αποδοθεί σε ατομικές διαφορές ευαισθησίας στην υπερέκθεση σε θόρυβο. Συμπεράσματα: Η μελέτη καταγράφει τις αλλαγές του πλάτους των DPOAEs 6 kHz σε σχέση με το χρόνο που αντιστοιχούν στη μεταβολή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων λόγω της έκθεσης στο βλαπτικό ηχητικό ερέθισμα, επιβεβαιώνοντας το ρόλο των DPOAEs ως αξιόπιστου και ευαίσθητου βιοδείκτη της σύγχρονης έρευνας στο αντικείμενο της θορυβογενούς βαρηκοΐας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραπατσάς Ιωάννης","Karapatsas Ioannis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440660"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440660","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440660","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440660","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440660","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραπατσάς Ιωάννης","Karapatsas Ioannis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440660"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η τρέχουσα έρευνα με αντικείμενο την αποτελεσματικότητα ωτοπροστατευτικών παραγόντων στην πρόληψη προσωρινής ή μόνιμης μετατόπισης του ουδού ακοής λόγω υπερέκθεσης σε θόρυβο αναζητά αντικειμενικούς και αξιόπιστους βιοδείκτες που έχουν την ικανότητα να ανιχνεύσουν υποκλινικές βλάβες της κοχλιακής λειτουργίας. Οι καταγραφές του πλάτους των ωτοακουστικών εκπομπών προϊόντων παραμόρφωσης (DPOAEs) ανιχνεύουν τη διαταραχή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων που παρατηρείται λόγω της βλαπτικής επίδρασης του θορύβου και χρησιμοποιούνται συχνά ως μέτρο έκβασης πειραματικών και κλινικών μελετών. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε ένα επικυρωμένο παράδειγμα πρόκλησης TTS μετά από έκθεση εθελοντών σε μουσική, με σκοπό την καταγραφή των μεταβολών του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε συνάρτηση με το χρόνο. Μεθοδολογία: Επιλέχθηκαν ενήλικες εθελοντές με φυσιολογικά ευρήματα κατά την ωτολογική εξέταση, την τονική ακοομετρία και την τυμπανομετρία. Μέσω ακουστικών κεφαλής χορηγήθηκε μουσικό ερέθισμα στο αριστερό αυτί δεκατριών συμμετεχόντων, σε ένταση 100 dBA και διάρκεια δεκαπέντε λεπτών. Ακολούθησε καταγραφή του πλάτους των DPOAEs του αριστερού ωτός στα 6 kHz σε έξι προκαθορισμένα χρονικά σημεία, στα 2, 4, 8, 16, 32 και 64 λεπτά μετά το πέρας της έκθεσης. Οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν για την παρουσία εμβοών ή αισθήματος πληρότητας του αριστερού ωτός με τη λήξη της έκθεσης, για το επίπεδο άνεσης κατά τη διάρκεια της ακρόασης και προσήλθαν για επανεξέταση (τονική ακοομετρία και μέτρηση πλάτους DPOAEs 6 kHz) εντός χρονικού διαστήματος 72 ωρών. Αποτελέσματα: Διαπιστώσαμε πτώση του πλάτους των DPOAEs 6 kHz στους περισσότερους συμμετέχοντες, ιδιαίτερα στις μετρήσεις των 2 και 4 λεπτών μετά την έκθεση. Στις επόμενες μετρήσεις καταγράφηκε σταδιακή ανάκαμψη του πλάτους των εκπομπών, ώστε στη μέτρηση των 64 λεπτών οι τιμές του πλάτους να προσεγγίζουν πλέον το επίπεδο των τιμών αναφοράς. Σε έναν εθελοντή καταγράψαμε αύξηση του πλάτους των DPs στη μέτρηση των 2 λεπτών αλλά ακολούθησε σημαντική πτώση του πλάτους στη μέτρηση των 4 λεπτών. Σε 4 συμμετέχοντες δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες μεταβολές του πλάτους των εκπομπών μετά την έκθεση. Η δοκιμασία ήταν καλά ανεκτή από τους συμμετέχοντες, ενώ 4 άτομα ανέφεραν εμβοές βραχείας διάρκειας. Σε τρεις εθελοντές διαπιστώθηκε ακοομετρικά TTS το επόμενο μετά την έκθεση εικοσιτετράωρο. Συζήτηση: Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που περιγράφει το ρυθμό μεταβολής του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε σχέση με το χρόνο μετά από έκθεση σε μουσικό ερέθισμα ικανής έντασης και διάρκειας ώστε να προκαλέσει παροδική μετατόπιση του ουδού ακοής σε ενήλικες εθελοντές με φυσιολογική ακοή. Η παρατηρούμενη σημαντική πτώση του πλάτους των εκπομπών στα πρώτα 4 λεπτά ακολουθείται από σταδιακή επάνοδο των τιμών των εκπομπών στα επίπεδα των τιμών αναφοράς μέχρι το χρονικό σημείο των 64 λεπτών μετά την έκθεση. Μερικοί εθελοντές δεν παρουσίασαν μεταβολή του πλάτους των εκπομπών, φαινόμενο που μπορεί να αποδοθεί σε ατομικές διαφορές ευαισθησίας στην υπερέκθεση σε θόρυβο. Συμπεράσματα: Η μελέτη καταγράφει τις αλλαγές του πλάτους των DPOAEs 6 kHz σε σχέση με το χρόνο που αντιστοιχούν στη μεταβολή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων λόγω της έκθεσης στο βλαπτικό ηχητικό ερέθισμα, επιβεβαιώνοντας το ρόλο των DPOAEs ως αξιόπιστου και ευαίσθητου βιοδείκτη της σύγχρονης έρευνας στο αντικείμενο της θορυβογενούς βαρηκοΐας.","Introduction: Current research regarding the exectiveness of otoprotective agents in the prevention of temporary or permanent threshold shift due to noise exposure is seeking objective and reliable biomarkers, able to detect subclinical impairments of cochlear function. Measurements of the distortion products otoacoustic emissions amplitude levels detect the outer hair cell impairment caused by the damaging exect of noise and they are often used as an outcome measure in experimental and clinical studies. In the present study we used a validated TTS inducing paradigm exposing volunteers to music, with the aim of measuring the amplitude changes of DPOAEs at 6 kHz in relation to time. Method: Adult volunteers with normal findings at the otologic examination and normal pure tone audiometry and tympanometry measurements were recruited. The left ear of thirteen volunteers was exposed to music stimulus by means of headphones, at 100 dBA sound pressure level for a fifteen-minute duration time. DPOAEs amplitude level measurement was performed at six predetermined time points, at 2', 4', 8', 16', 32' and 64' post-exposure. The participants were questioned about tinnitus or aural fullness symptoms at the end of the exposure procedure and about the comfort level they experienced during the exposure to music. Follow-up examination (pure tone audiometry and DPOAEs 6 kHz level measurement) was performed in the next 72 hours. Results: A decrease in DPOAEs 6 kHz amplitude level was observed for most participants, mainly at the 2' and 4' post-exposure measurement. Gradual recovery of DPOAE amplitude level was detected at sequential measurements, so that at 64' the amplitude level approached the reference values. One volunteer presented an increase of DPOAE amplitude level at 2', followed by a significant decrease at the 4' measurement. In four volunteers we did not record any significant amplitude shift post-exposure. The procedure was well tolerated by the participants, whereas four persons experienced short-term tinnitus. In three volunteers we observed a TTS at the time of follow-up pure tone audiometry. Discussion: The present study is the first one to record the rate of DPOAEs 6 kHz amplitude level shift in relation to time, following exposure to music stimulus with level and duration features potent enough to cause temporary threshold shift in healthy adults with normal hearing. The observed significant decrease of amplitude level recorded at the first four- minute measurements was succeeded by a gradual recovery of amplitude to the levels of reference values at the 64’ time point. Some volunteers did not present any significant DP amplitude shift, probably due to dixerences regarding personal susceptibility to noise overexposure. Conclusion: This study records the time-related DPOAEs 6 kHz amplitude level shift that represents the functional impairment of outer hair cells due to noise exposure, confirming the role of DPOAEs as a reliable and sensitive biomarker of current research in the field of noise- induced hearing loss."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ωτοακουστικές εκπομπές προϊόντων παραμόρφωσης στα 6 kHz ως συνάρτηση του χρόνου μετά από έκθεση σε μουσική"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραπατσάς Ιωάννης","Karapatsas Ioannis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η τρέχουσα έρευνα με αντικείμενο την αποτελεσματικότητα ωτοπροστατευτικών παραγόντων στην πρόληψη προσωρινής ή μόνιμης μετατόπισης του ουδού ακοής λόγω υπερέκθεσης σε θόρυβο αναζητά αντικειμενικούς και αξιόπιστους βιοδείκτες που έχουν την ικανότητα να ανιχνεύσουν υποκλινικές βλάβες της κοχλιακής λειτουργίας. Οι καταγραφές του πλάτους των ωτοακουστικών εκπομπών προϊόντων παραμόρφωσης (DPOAEs) ανιχνεύουν τη διαταραχή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων που παρατηρείται λόγω της βλαπτικής επίδρασης του θορύβου και χρησιμοποιούνται συχνά ως μέτρο έκβασης πειραματικών και κλινικών μελετών. Στην παρούσα μελέτη χρησιμοποιήσαμε ένα επικυρωμένο παράδειγμα πρόκλησης TTS μετά από έκθεση εθελοντών σε μουσική, με σκοπό την καταγραφή των μεταβολών του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε συνάρτηση με το χρόνο. Μεθοδολογία: Επιλέχθηκαν ενήλικες εθελοντές με φυσιολογικά ευρήματα κατά την ωτολογική εξέταση, την τονική ακοομετρία και την τυμπανομετρία. Μέσω ακουστικών κεφαλής χορηγήθηκε μουσικό ερέθισμα στο αριστερό αυτί δεκατριών συμμετεχόντων, σε ένταση 100 dBA και διάρκεια δεκαπέντε λεπτών. Ακολούθησε καταγραφή του πλάτους των DPOAEs του αριστερού ωτός στα 6 kHz σε έξι προκαθορισμένα χρονικά σημεία, στα 2, 4, 8, 16, 32 και 64 λεπτά μετά το πέρας της έκθεσης. Οι συμμετέχοντες ερωτήθηκαν για την παρουσία εμβοών ή αισθήματος πληρότητας του αριστερού ωτός με τη λήξη της έκθεσης, για το επίπεδο άνεσης κατά τη διάρκεια της ακρόασης και προσήλθαν για επανεξέταση (τονική ακοομετρία και μέτρηση πλάτους DPOAEs 6 kHz) εντός χρονικού διαστήματος 72 ωρών. Αποτελέσματα: Διαπιστώσαμε πτώση του πλάτους των DPOAEs 6 kHz στους περισσότερους συμμετέχοντες, ιδιαίτερα στις μετρήσεις των 2 και 4 λεπτών μετά την έκθεση. Στις επόμενες μετρήσεις καταγράφηκε σταδιακή ανάκαμψη του πλάτους των εκπομπών, ώστε στη μέτρηση των 64 λεπτών οι τιμές του πλάτους να προσεγγίζουν πλέον το επίπεδο των τιμών αναφοράς. Σε έναν εθελοντή καταγράψαμε αύξηση του πλάτους των DPs στη μέτρηση των 2 λεπτών αλλά ακολούθησε σημαντική πτώση του πλάτους στη μέτρηση των 4 λεπτών. Σε 4 συμμετέχοντες δεν παρατηρήθηκαν αξιόλογες μεταβολές του πλάτους των εκπομπών μετά την έκθεση. Η δοκιμασία ήταν καλά ανεκτή από τους συμμετέχοντες, ενώ 4 άτομα ανέφεραν εμβοές βραχείας διάρκειας. Σε τρεις εθελοντές διαπιστώθηκε ακοομετρικά TTS το επόμενο μετά την έκθεση εικοσιτετράωρο. Συζήτηση: Η παρούσα μελέτη είναι η πρώτη που περιγράφει το ρυθμό μεταβολής του πλάτους των DPOAEs στα 6 kHz σε σχέση με το χρόνο μετά από έκθεση σε μουσικό ερέθισμα ικανής έντασης και διάρκειας ώστε να προκαλέσει παροδική μετατόπιση του ουδού ακοής σε ενήλικες εθελοντές με φυσιολογική ακοή. Η παρατηρούμενη σημαντική πτώση του πλάτους των εκπομπών στα πρώτα 4 λεπτά ακολουθείται από σταδιακή επάνοδο των τιμών των εκπομπών στα επίπεδα των τιμών αναφοράς μέχρι το χρονικό σημείο των 64 λεπτών μετά την έκθεση. Μερικοί εθελοντές δεν παρουσίασαν μεταβολή του πλάτους των εκπομπών, φαινόμενο που μπορεί να αποδοθεί σε ατομικές διαφορές ευαισθησίας στην υπερέκθεση σε θόρυβο. Συμπεράσματα: Η μελέτη καταγράφει τις αλλαγές του πλάτους των DPOAEs 6 kHz σε σχέση με το χρόνο που αντιστοιχούν στη μεταβολή της λειτουργίας των έξω τριχωτών κυττάρων λόγω της έκθεσης στο βλαπτικό ηχητικό ερέθισμα, επιβεβαιώνοντας το ρόλο των DPOAEs ως αξιόπιστου και ευαίσθητου βιοδείκτη της σύγχρονης έρευνας στο αντικείμενο της θορυβογενούς βαρηκοΐας.","Introduction: Current research regarding the exectiveness of otoprotective agents in the prevention of temporary or permanent threshold shift due to noise exposure is seeking objective and reliable biomarkers, able to detect subclinical impairments of cochlear function. Measurements of the distortion products otoacoustic emissions amplitude levels detect the outer hair cell impairment caused by the damaging exect of noise and they are often used as an outcome measure in experimental and clinical studies. In the present study we used a validated TTS inducing paradigm exposing volunteers to music, with the aim of measuring the amplitude changes of DPOAEs at 6 kHz in relation to time. Method: Adult volunteers with normal findings at the otologic examination and normal pure tone audiometry and tympanometry measurements were recruited. The left ear of thirteen volunteers was exposed to music stimulus by means of headphones, at 100 dBA sound pressure level for a fifteen-minute duration time. DPOAEs amplitude level measurement was performed at six predetermined time points, at 2', 4', 8', 16', 32' and 64' post-exposure. The participants were questioned about tinnitus or aural fullness symptoms at the end of the exposure procedure and about the comfort level they experienced during the exposure to music. Follow-up examination (pure tone audiometry and DPOAEs 6 kHz level measurement) was performed in the next 72 hours. Results: A decrease in DPOAEs 6 kHz amplitude level was observed for most participants, mainly at the 2' and 4' post-exposure measurement. Gradual recovery of DPOAE amplitude level was detected at sequential measurements, so that at 64' the amplitude level approached the reference values. One volunteer presented an increase of DPOAE amplitude level at 2', followed by a significant decrease at the 4' measurement. In four volunteers we did not record any significant amplitude shift post-exposure. The procedure was well tolerated by the participants, whereas four persons experienced short-term tinnitus. In three volunteers we observed a TTS at the time of follow-up pure tone audiometry. Discussion: The present study is the first one to record the rate of DPOAEs 6 kHz amplitude level shift in relation to time, following exposure to music stimulus with level and duration features potent enough to cause temporary threshold shift in healthy adults with normal hearing. The observed significant decrease of amplitude level recorded at the first four- minute measurements was succeeded by a gradual recovery of amplitude to the levels of reference values at the 64’ time point. Some volunteers did not present any significant DP amplitude shift, probably due to dixerences regarding personal susceptibility to noise overexposure. Conclusion: This study records the time-related DPOAEs 6 kHz amplitude level shift that represents the functional impairment of outer hair cells due to noise exposure, confirming the role of DPOAEs as a reliable and sensitive biomarker of current research in the field of noise- induced hearing loss."],"dc:identifier":["uoadl:3440660","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440660"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ωτοακουστικές εκπομπές προϊόντων παραμόρφωσης στα 6 kHz ως συνάρτηση του χρόνου μετά από έκθεση σε μουσική"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:13Z"}