{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440714"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440714","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό","abstract":"Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι μια σύνθετη μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία, η οποία οφείλεται είτε σε ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 1) είτε σε μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη μαζί με ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 2) και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Εκτός από τις δυσμενείς επιδράσεις του ΣΔ στα κλασικά όργανα και τους ιστούς-στόχους, η σκελετική υγεία μπορεί επίσης να επηρεαστεί αρνητικά. Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που συνδέουν τον ΣΔ με την οστεοπόρωση. Ο κίνδυνος κατάγματος σε ασθενείς με ΣΔ διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη και φαίνεται να σχετίζεται επίσης με τον τύπο της αντιδιαβητικής αγωγής. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα μπορεί να έχουν διάφορες επιδράσεις στην υγεία των οστών με την πλειονότητά αυτών να έχει ουδέτερες ή και ευνοϊκές επιδράσεις στον οστικό μεταβολισμό. Εξαίρεση αποτελούν οι θειαζολιδινεδιόνες (TZDs) και οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου και γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2). Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι οι TZDs μπορεί να έχουν αρνητικές επιδράσεις στην υγεία των οστών μειώνοντας τον οστικό σχηματισμό και αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάγματος. Υπάρχουν ακόμη περιορισμένες μελέτες που συνδέουν τη χρήση της καναγλιφλοζίνης με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Από την άλλη πλευρά, οι θεραπείες που έχουν ως βάση τους τις ινκρετίνες, όπως οι αναστολείς του ενζύμου διπεπτιδυλική πεπτιδάση-4 (DPP4) και οι αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1(GLP-1), μπορεί να έχουν θετικές επιδράσεις στην υγεία των οστών, προάγοντας τον οστικό σχηματισμό. Απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες τυχαιοποιημένες-ελεγχόμενες μελέτες για να διερευνηθούν οι συνέπειες των αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό και στον καταγματικό κίνδυνο σε διαβητικούς ασθενείς.","abstract_html":"Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι μια σύνθετη μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία, η οποία οφείλεται είτε σε ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 1) είτε σε μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη μαζί με ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 2) και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Εκτός από τις δυσμενείς επιδράσεις του ΣΔ στα κλασικά όργανα και τους ιστούς-στόχους, η σκελετική υγεία μπορεί επίσης να επηρεαστεί αρνητικά. Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που συνδέουν τον ΣΔ με την οστεοπόρωση. Ο κίνδυνος κατάγματος σε ασθενείς με ΣΔ διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη και φαίνεται να σχετίζεται επίσης με τον τύπο της αντιδιαβητικής αγωγής. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα μπορεί να έχουν διάφορες επιδράσεις στην υγεία των οστών με την πλειονότητά αυτών να έχει ουδέτερες ή και ευνοϊκές επιδράσεις στον οστικό μεταβολισμό. Εξαίρεση αποτελούν οι θειαζολιδινεδιόνες (TZDs) και οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου και γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2). Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι οι TZDs μπορεί να έχουν αρνητικές επιδράσεις στην υγεία των οστών μειώνοντας τον οστικό σχηματισμό και αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάγματος. Υπάρχουν ακόμη περιορισμένες μελέτες που συνδέουν τη χρήση της καναγλιφλοζίνης με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Από την άλλη πλευρά, οι θεραπείες που έχουν ως βάση τους τις ινκρετίνες, όπως οι αναστολείς του ενζύμου διπεπτιδυλική πεπτιδάση-4 (DPP4) και οι αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1(GLP-1), μπορεί να έχουν θετικές επιδράσεις στην υγεία των οστών, προάγοντας τον οστικό σχηματισμό. Απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες τυχαιοποιημένες-ελεγχόμενες μελέτες για να διερευνηθούν οι συνέπειες των αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό και στον καταγματικό κίνδυνο σε διαβητικούς ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψαχνά Σταυρούλα","Psachna Stavroula"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:13Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440714"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440714","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440714","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440714","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440714","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψαχνά Σταυρούλα","Psachna Stavroula"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440714","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440714"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι μια σύνθετη μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία, η οποία οφείλεται είτε σε ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 1) είτε σε μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη μαζί με ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 2) και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Εκτός από τις δυσμενείς επιδράσεις του ΣΔ στα κλασικά όργανα και τους ιστούς-στόχους, η σκελετική υγεία μπορεί επίσης να επηρεαστεί αρνητικά. Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που συνδέουν τον ΣΔ με την οστεοπόρωση. Ο κίνδυνος κατάγματος σε ασθενείς με ΣΔ διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη και φαίνεται να σχετίζεται επίσης με τον τύπο της αντιδιαβητικής αγωγής. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα μπορεί να έχουν διάφορες επιδράσεις στην υγεία των οστών με την πλειονότητά αυτών να έχει ουδέτερες ή και ευνοϊκές επιδράσεις στον οστικό μεταβολισμό. Εξαίρεση αποτελούν οι θειαζολιδινεδιόνες (TZDs) και οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου και γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2). Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι οι TZDs μπορεί να έχουν αρνητικές επιδράσεις στην υγεία των οστών μειώνοντας τον οστικό σχηματισμό και αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάγματος. Υπάρχουν ακόμη περιορισμένες μελέτες που συνδέουν τη χρήση της καναγλιφλοζίνης με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Από την άλλη πλευρά, οι θεραπείες που έχουν ως βάση τους τις ινκρετίνες, όπως οι αναστολείς του ενζύμου διπεπτιδυλική πεπτιδάση-4 (DPP4) και οι αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1(GLP-1), μπορεί να έχουν θετικές επιδράσεις στην υγεία των οστών, προάγοντας τον οστικό σχηματισμό. Απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες τυχαιοποιημένες-ελεγχόμενες μελέτες για να διερευνηθούν οι συνέπειες των αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό και στον καταγματικό κίνδυνο σε διαβητικούς ασθενείς.","Diabetes mellitus (DM) is a complex metabolic disorder characterized by chronic hyperglycemia, which derives from either insufficient insulin production [type 1 diabetes mellitus (T1DM)] or both impaired insulin sensitivity along with inadequate insulin production [type 2 diabetes mellitus (T2DM)] and affects millions of people worldwide. In addition to the adverse effects of DM on classical target organs and tissues, skeletal health can also be adversely affected. There is considerable evidence linking DM with osteoporosis. The fracture risk in patients with DM differs upon the type of diabetes, and it appears to be related to the type of anti-diabetic treatment. Antidiabetic drugs may have various effects on bone health. Most of them have neutral or even favorable effects on bone metabolism with the exception of thiazolidinediones (TZDs). Some studies suggest that TZDs may have negative impact on bone health by decreasing bone formation and increasing the fracture risk. There are also limited studies linking the use of canagliflozin, a Sodium-glucose contransporter-2 inhibitor (SGLT2i), with increased fracture risk. On the other hand, therapies that are based on incretin effect, like Dipeptidyl peptidase-4 inhibitors (DPP-4i) and Glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1RAs) might have positive effects on bone health by promoting bone formation. Herein we review the impact of antidiabetic drugs on bone health, highlighting the potential benefits and risks associated with these medications in an attempt to contribute to the development of personalized treatment strategies for individuals with DM."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψαχνά Σταυρούλα","Psachna Stavroula"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι μια σύνθετη μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία, η οποία οφείλεται είτε σε ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 1) είτε σε μειωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη μαζί με ανεπαρκή παραγωγή ινσουλίνης (διαβήτης τύπου 2) και επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως. Εκτός από τις δυσμενείς επιδράσεις του ΣΔ στα κλασικά όργανα και τους ιστούς-στόχους, η σκελετική υγεία μπορεί επίσης να επηρεαστεί αρνητικά. Υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που συνδέουν τον ΣΔ με την οστεοπόρωση. Ο κίνδυνος κατάγματος σε ασθενείς με ΣΔ διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του διαβήτη και φαίνεται να σχετίζεται επίσης με τον τύπο της αντιδιαβητικής αγωγής. Τα αντιδιαβητικά φάρμακα μπορεί να έχουν διάφορες επιδράσεις στην υγεία των οστών με την πλειονότητά αυτών να έχει ουδέτερες ή και ευνοϊκές επιδράσεις στον οστικό μεταβολισμό. Εξαίρεση αποτελούν οι θειαζολιδινεδιόνες (TZDs) και οι αναστολείς συμμεταφορέων νατρίου και γλυκόζης τύπου 2 (SGLT2). Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι οι TZDs μπορεί να έχουν αρνητικές επιδράσεις στην υγεία των οστών μειώνοντας τον οστικό σχηματισμό και αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάγματος. Υπάρχουν ακόμη περιορισμένες μελέτες που συνδέουν τη χρήση της καναγλιφλοζίνης με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος. Από την άλλη πλευρά, οι θεραπείες που έχουν ως βάση τους τις ινκρετίνες, όπως οι αναστολείς του ενζύμου διπεπτιδυλική πεπτιδάση-4 (DPP4) και οι αγωνιστές του υποδοχέα του γλυκαγονόμορφου πεπτιδίου-1(GLP-1), μπορεί να έχουν θετικές επιδράσεις στην υγεία των οστών, προάγοντας τον οστικό σχηματισμό. Απαιτούνται περαιτέρω μεγάλες τυχαιοποιημένες-ελεγχόμενες μελέτες για να διερευνηθούν οι συνέπειες των αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό και στον καταγματικό κίνδυνο σε διαβητικούς ασθενείς.","Diabetes mellitus (DM) is a complex metabolic disorder characterized by chronic hyperglycemia, which derives from either insufficient insulin production [type 1 diabetes mellitus (T1DM)] or both impaired insulin sensitivity along with inadequate insulin production [type 2 diabetes mellitus (T2DM)] and affects millions of people worldwide. In addition to the adverse effects of DM on classical target organs and tissues, skeletal health can also be adversely affected. There is considerable evidence linking DM with osteoporosis. The fracture risk in patients with DM differs upon the type of diabetes, and it appears to be related to the type of anti-diabetic treatment. Antidiabetic drugs may have various effects on bone health. Most of them have neutral or even favorable effects on bone metabolism with the exception of thiazolidinediones (TZDs). Some studies suggest that TZDs may have negative impact on bone health by decreasing bone formation and increasing the fracture risk. There are also limited studies linking the use of canagliflozin, a Sodium-glucose contransporter-2 inhibitor (SGLT2i), with increased fracture risk. On the other hand, therapies that are based on incretin effect, like Dipeptidyl peptidase-4 inhibitors (DPP-4i) and Glucagon-like peptide-1 receptor agonists (GLP-1RAs) might have positive effects on bone health by promoting bone formation. Herein we review the impact of antidiabetic drugs on bone health, highlighting the potential benefits and risks associated with these medications in an attempt to contribute to the development of personalized treatment strategies for individuals with DM."],"dc:identifier":["uoadl:3440714","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440714"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση αντιδιαβητικών φαρμάκων στον οστικό μεταβολισμό"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:13Z"}