{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440801"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440801","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση διυδρογεστερόνης με μικρονισμένη προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης σε κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση","abstract":"Εισαγωγή Οι κατεψυγμένοι κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, λόγω καλύτερων τεχνικών κρυοσυντήρησης, της πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών και της βελτιστοποίησης της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης. Μέχρι σήμερα, η χρήση της δυδρογεστερόνης (από του στόματος) περιορίζονταν κυρίως σε φρέσκους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης και ο ρόλος της στην υποστήριξη της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής παραμένει αδιευκρίνιστος. Ο στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι η σύγκριση της δυδρογεστερόνης με την κολπική προγεστερόνη ως μέσα υποστήριξης της ωχρινικής φάσης σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης με κατεψυγμένα έμβρυα. Η ανάλυση επικεντρώνεται στο πρωτεύον αποτέλεσμα, δηλαδή στα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, καθώς και στα δευτερεύοντα αποτελέσματα, όπως τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης, αποβολών και γεννήσεων ζώντων νεογνών. Υλικό και Μέθοδος Η μελέτη διεξάχθηκε με βάση τις συστάσεις PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις, αφού προηγουμένως καταχωρήθηκε στη βάση δεδομένων PROSPERO (CRD42023489318). Διενεργήθη βιβλιογραφική αναζήτηση σε πέντε μηχανές αναζήτησης (Embase, MEDLINE®, APA PsycInfo, Global Health, Health Management Information Consortium (HMIC)) και δύο επιπρόσθετες πηγές μέχρι τον Νοέμβριο του 2023. Μόνο τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εντάχθηκαν στην μελέτη, όπως είχε οριστεί βάσει πρωτοκόλλου. Εφαρμόσαμε μοντέλα σταθερών και τυχαίων επιδράσεων για να συνδυάσουμε τις εκτιμήσεις κινδύνου και διερευνήσαμε την ετερογένεια μεταξύ των μελετών χρησιμοποιώντας τον δείκτη Ι2. Η αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών και η βαθμολόγηση της ποιότητας των δεδομένων αξιολογήθηκαν από την κλίμακα ROBINS-2 και GRADE, αντίστοιχα. Aποτελέσματα Συνολικά, πέντε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές επιλέχθηκαν στην εν λόγω μετα-ανάλυση, με συνολικό αριθμό 636 ασθενών. Η σύγκριση των ομάδων ασθενών, δηλαδή εκείνων που έλαβαν από του στόματος δυδρογεστερόνη και εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές για τα πρωτογενή ή δευτερογενή καταληκτικά αποτελέσματα. Όσον αφορά τα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, συγκρίνοντας τους ασθενείς με από του στόματος δυδρογεστερόνη έναντι εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη ο σχετικός λόγος (Odds Ratio-OR) ήταν ίσος με 0,90 (95% όρια αξιοπιστίας CI 0, 58, 1, 38), χωρίς ετερογένεια (I2 = 8, 7%). Για τα ποσοστά αποβολής, ο σχετικός λόγος ήταν 1, 41 (95% CI: 0, 63, 3, 13, χωρίς ετερογένεια (I2=0). Έπειτα, για κλινικές εγκυμοσύνες, o σχετικός λόγος OR ήταν 0, 92 (95% CI: 0, 51, 1, 66, I2 = 49%). Όσον αφορά τις κλινικές εγκυμοσύνες, η ανάλυση υπό-ομάδων με βάση την από του στόματος δοσολογία δυδρογεστερόνης εξήγησε αποτελεσματικά την υψηλή ετερογένεια. Τέλος, για τα ποσοστά γέννησης ζώντος νεογνού, ο λόγος πιθανοτήτων ήταν 1,08 (95% CI: 0, 67, 1, 75, I2=0). Όσον αφορά τον κίνδυνο συστηματικού σφάλματος με βάση το εργαλείο ROBINS-2, δύο μελέτες είχαν υψηλό κίνδυνο συστηματικού σφάλματος, δύο χαμηλό κίνδυνο και μία μελέτη παρουσίασε ορισμένες ανησυχίες. Η κλίμακα GRADE αποκάλυψε χαμηλή έως μέτρια βεβαιότητα των αποτελεσμάτων. Συμπεράσματα Η από του στόματος δυδρογεστερόνη και η κολπική προγεστερόνη έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης. Και οι δύο οδοί φαίνεται να σχετίζονται με παρόμοια ποσοστά εκβάσεων εγκυμοσύνης, γεγονός που υποδηλώνει ότι, στο μέλλον, η δυδρογεστερόνη μπορεί να αντικαταστήσει την κολπική προσέγγιση στους κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, απαιτούνται επιπρόσθετες καλά σχεδιασμένες τυχαιοποιημένες δοκιμές που να αξιολογούν τη σύγκριση της από του στόματος δυδρογεστερόνης με άλλες οδούς χορήγησης προγεστερόνης ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης, καθώς τα έως τώρα στοιχεία είναι ανεπαρκή.","abstract_html":"Εισαγωγή Οι κατεψυγμένοι κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, λόγω καλύτερων τεχνικών κρυοσυντήρησης, της πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών και της βελτιστοποίησης της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης. Μέχρι σήμερα, η χρήση της δυδρογεστερόνης (από του στόματος) περιορίζονταν κυρίως σε φρέσκους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης και ο ρόλος της στην υποστήριξη της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής παραμένει αδιευκρίνιστος. Ο στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι η σύγκριση της δυδρογεστερόνης με την κολπική προγεστερόνη ως μέσα υποστήριξης της ωχρινικής φάσης σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης με κατεψυγμένα έμβρυα. Η ανάλυση επικεντρώνεται στο πρωτεύον αποτέλεσμα, δηλαδή στα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, καθώς και στα δευτερεύοντα αποτελέσματα, όπως τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης, αποβολών και γεννήσεων ζώντων νεογνών. Υλικό και Μέθοδος Η μελέτη διεξάχθηκε με βάση τις συστάσεις PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις, αφού προηγουμένως καταχωρήθηκε στη βάση δεδομένων PROSPERO (CRD42023489318). Διενεργήθη βιβλιογραφική αναζήτηση σε πέντε μηχανές αναζήτησης (Embase, MEDLINE®, APA PsycInfo, Global Health, Health Management Information Consortium (HMIC)) και δύο επιπρόσθετες πηγές μέχρι τον Νοέμβριο του 2023. Μόνο τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εντάχθηκαν στην μελέτη, όπως είχε οριστεί βάσει πρωτοκόλλου. Εφαρμόσαμε μοντέλα σταθερών και τυχαίων επιδράσεων για να συνδυάσουμε τις εκτιμήσεις κινδύνου και διερευνήσαμε την ετερογένεια μεταξύ των μελετών χρησιμοποιώντας τον δείκτη Ι2. Η αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών και η βαθμολόγηση της ποιότητας των δεδομένων αξιολογήθηκαν από την κλίμακα ROBINS-2 και GRADE, αντίστοιχα. Aποτελέσματα Συνολικά, πέντε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές επιλέχθηκαν στην εν λόγω μετα-ανάλυση, με συνολικό αριθμό 636 ασθενών. Η σύγκριση των ομάδων ασθενών, δηλαδή εκείνων που έλαβαν από του στόματος δυδρογεστερόνη και εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές για τα πρωτογενή ή δευτερογενή καταληκτικά αποτελέσματα. Όσον αφορά τα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, συγκρίνοντας τους ασθενείς με από του στόματος δυδρογεστερόνη έναντι εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη ο σχετικός λόγος (Odds Ratio-OR) ήταν ίσος με 0,90 (95% όρια αξιοπιστίας CI 0, 58, 1, 38), χωρίς ετερογένεια (I2 = 8, 7%). Για τα ποσοστά αποβολής, ο σχετικός λόγος ήταν 1, 41 (95% CI: 0, 63, 3, 13, χωρίς ετερογένεια (I2=0). Έπειτα, για κλινικές εγκυμοσύνες, o σχετικός λόγος OR ήταν 0, 92 (95% CI: 0, 51, 1, 66, I2 = 49%). Όσον αφορά τις κλινικές εγκυμοσύνες, η ανάλυση υπό-ομάδων με βάση την από του στόματος δοσολογία δυδρογεστερόνης εξήγησε αποτελεσματικά την υψηλή ετερογένεια. Τέλος, για τα ποσοστά γέννησης ζώντος νεογνού, ο λόγος πιθανοτήτων ήταν 1,08 (95% CI: 0, 67, 1, 75, I2=0). Όσον αφορά τον κίνδυνο συστηματικού σφάλματος με βάση το εργαλείο ROBINS-2, δύο μελέτες είχαν υψηλό κίνδυνο συστηματικού σφάλματος, δύο χαμηλό κίνδυνο και μία μελέτη παρουσίασε ορισμένες ανησυχίες. Η κλίμακα GRADE αποκάλυψε χαμηλή έως μέτρια βεβαιότητα των αποτελεσμάτων. Συμπεράσματα Η από του στόματος δυδρογεστερόνη και η κολπική προγεστερόνη έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης. Και οι δύο οδοί φαίνεται να σχετίζονται με παρόμοια ποσοστά εκβάσεων εγκυμοσύνης, γεγονός που υποδηλώνει ότι, στο μέλλον, η δυδρογεστερόνη μπορεί να αντικαταστήσει την κολπική προσέγγιση στους κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, απαιτούνται επιπρόσθετες καλά σχεδιασμένες τυχαιοποιημένες δοκιμές που να αξιολογούν τη σύγκριση της από του στόματος δυδρογεστερόνης με άλλες οδούς χορήγησης προγεστερόνης ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης, καθώς τα έως τώρα στοιχεία είναι ανεπαρκή.","abstract_has_math":false,"creators":["Σταυρίδης Κωνσταντίνος","Stavridis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440801"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440801","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440801","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440801","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440801","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σταυρίδης Κωνσταντίνος","Stavridis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440801","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440801"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Οι κατεψυγμένοι κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, λόγω καλύτερων τεχνικών κρυοσυντήρησης, της πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών και της βελτιστοποίησης της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης. Μέχρι σήμερα, η χρήση της δυδρογεστερόνης (από του στόματος) περιορίζονταν κυρίως σε φρέσκους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης και ο ρόλος της στην υποστήριξη της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής παραμένει αδιευκρίνιστος. Ο στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι η σύγκριση της δυδρογεστερόνης με την κολπική προγεστερόνη ως μέσα υποστήριξης της ωχρινικής φάσης σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης με κατεψυγμένα έμβρυα. Η ανάλυση επικεντρώνεται στο πρωτεύον αποτέλεσμα, δηλαδή στα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, καθώς και στα δευτερεύοντα αποτελέσματα, όπως τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης, αποβολών και γεννήσεων ζώντων νεογνών. Υλικό και Μέθοδος Η μελέτη διεξάχθηκε με βάση τις συστάσεις PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις, αφού προηγουμένως καταχωρήθηκε στη βάση δεδομένων PROSPERO (CRD42023489318). Διενεργήθη βιβλιογραφική αναζήτηση σε πέντε μηχανές αναζήτησης (Embase, MEDLINE®, APA PsycInfo, Global Health, Health Management Information Consortium (HMIC)) και δύο επιπρόσθετες πηγές μέχρι τον Νοέμβριο του 2023. Μόνο τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εντάχθηκαν στην μελέτη, όπως είχε οριστεί βάσει πρωτοκόλλου. Εφαρμόσαμε μοντέλα σταθερών και τυχαίων επιδράσεων για να συνδυάσουμε τις εκτιμήσεις κινδύνου και διερευνήσαμε την ετερογένεια μεταξύ των μελετών χρησιμοποιώντας τον δείκτη Ι2. Η αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών και η βαθμολόγηση της ποιότητας των δεδομένων αξιολογήθηκαν από την κλίμακα ROBINS-2 και GRADE, αντίστοιχα. Aποτελέσματα Συνολικά, πέντε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές επιλέχθηκαν στην εν λόγω μετα-ανάλυση, με συνολικό αριθμό 636 ασθενών. Η σύγκριση των ομάδων ασθενών, δηλαδή εκείνων που έλαβαν από του στόματος δυδρογεστερόνη και εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές για τα πρωτογενή ή δευτερογενή καταληκτικά αποτελέσματα. Όσον αφορά τα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, συγκρίνοντας τους ασθενείς με από του στόματος δυδρογεστερόνη έναντι εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη ο σχετικός λόγος (Odds Ratio-OR) ήταν ίσος με 0,90 (95% όρια αξιοπιστίας CI 0, 58, 1, 38), χωρίς ετερογένεια (I2 = 8, 7%). Για τα ποσοστά αποβολής, ο σχετικός λόγος ήταν 1, 41 (95% CI: 0, 63, 3, 13, χωρίς ετερογένεια (I2=0). Έπειτα, για κλινικές εγκυμοσύνες, o σχετικός λόγος OR ήταν 0, 92 (95% CI: 0, 51, 1, 66, I2 = 49%). Όσον αφορά τις κλινικές εγκυμοσύνες, η ανάλυση υπό-ομάδων με βάση την από του στόματος δοσολογία δυδρογεστερόνης εξήγησε αποτελεσματικά την υψηλή ετερογένεια. Τέλος, για τα ποσοστά γέννησης ζώντος νεογνού, ο λόγος πιθανοτήτων ήταν 1,08 (95% CI: 0, 67, 1, 75, I2=0). Όσον αφορά τον κίνδυνο συστηματικού σφάλματος με βάση το εργαλείο ROBINS-2, δύο μελέτες είχαν υψηλό κίνδυνο συστηματικού σφάλματος, δύο χαμηλό κίνδυνο και μία μελέτη παρουσίασε ορισμένες ανησυχίες. Η κλίμακα GRADE αποκάλυψε χαμηλή έως μέτρια βεβαιότητα των αποτελεσμάτων. Συμπεράσματα Η από του στόματος δυδρογεστερόνη και η κολπική προγεστερόνη έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης. Και οι δύο οδοί φαίνεται να σχετίζονται με παρόμοια ποσοστά εκβάσεων εγκυμοσύνης, γεγονός που υποδηλώνει ότι, στο μέλλον, η δυδρογεστερόνη μπορεί να αντικαταστήσει την κολπική προσέγγιση στους κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, απαιτούνται επιπρόσθετες καλά σχεδιασμένες τυχαιοποιημένες δοκιμές που να αξιολογούν τη σύγκριση της από του στόματος δυδρογεστερόνης με άλλες οδούς χορήγησης προγεστερόνης ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης, καθώς τα έως τώρα στοιχεία είναι ανεπαρκή.","Background Frozen embryo transfer (FET) cycles have been increased over the years both in European and American fertility units, due to a better warming and vitrification technique, the prevention of the ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS) and the improvement of pre-implantation genetic screening methods. Until recently, dydrogesterone has only been established in fresh In Vitro Fertilization (IVF) cycles, and the role of it in the luteal phase support (LPS) of FET cycles remains unclear. The aim of the current meta-analysis is to compare oral dydrogesterone with vaginal progesterone for LPS in FET cycles, focusing on the primary outcome of ongoing pregnancy rates, as well as secondary outcomes including clinical pregnancy rates, miscarriage rates, and live birth rates. Methods The study was conducted according to the Preferred Reporting Items of Systematic Reviews and Meta-analyses (PRISMA) guidelines and prospectively registered under the PROSPERO database (CRD42023489318). Five databases (Embase, MEDLINE®, APA PsycInfo, Global Health, Health Management Information Consortium (HMIC)) and two additional sources were searched from inception to 8 November 2023. As pre-specified, only randomized trials (RCTs) were included in the study. We applied fixed and random-effects models to combine risk estimates and investigate between studies heterogeneity using the I2. The risk of bias of the included studies was assessed using the Risk of Bias 2 (RoB2) tool, whilst certainty of evidence using the Grading of Recommendations, Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) framework. Results Overall, five RCTs were deemed eligible for inclusion in the meta-analysis, with a total of 636 patients. The comparison, between oral dydrogesterone and vaginal progesterone for LPS, did not yield significant differences for either the primary or secondary outcomes. For ongoing clinical pregnancies among women receiving oral dydrogesterone vs. vaginal progesterone we estimated a pooled odds ratio (OR) 0.90 (95% confidence interval (CI): 0.58, 1.38), with no heterogeneity (I2= 8.7%). For miscarriage events, the OR was 1.41 (95% CI: 0.63, 3.13), with no heterogeneity (I2=0) and for clinical pregnancies 0.92 (95% CI: 0.51, 1.66), I2=49.2%). Regarding clinical pregnancies, subgroup analysis based on oral dydrogesterone dosage explained the high heterogeneity. Finally, for the live births the pooled OR was 1.08 (95% CI: 0.67, 1.75), with no heterogeneity (I2=0). Two studies could be ranked high risk of bias, two low risk and one of some concerns. The GRADE (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation) scale revealed low to moderate certainty of evidence. Conclusion Oral dydrogesterone and vaginal progesterone indicated similar results as LPS progesterone forms. They both may be associated with similar reproductive rates, suggesting that, in the future, dydrogesterone may replace the vaginal approach in FET cycles. However, the evidence base is extremely limited and more well designed randomized trials are needed to assess efficacy of oral dydrogesterone with other routes of progesterone administration as LPS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση διυδρογεστερόνης με μικρονισμένη προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης σε κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σταυρίδης Κωνσταντίνος","Stavridis Konstantinos"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή Οι κατεψυγμένοι κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια τόσο στην Ευρώπη, όσο και στην Αμερική, λόγω καλύτερων τεχνικών κρυοσυντήρησης, της πρόληψης του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών και της βελτιστοποίησης της προεμφυτευτικής γενετικής διάγνωσης. Μέχρι σήμερα, η χρήση της δυδρογεστερόνης (από του στόματος) περιορίζονταν κυρίως σε φρέσκους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης και ο ρόλος της στην υποστήριξη της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής παραμένει αδιευκρίνιστος. Ο στόχος της παρούσας συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης είναι η σύγκριση της δυδρογεστερόνης με την κολπική προγεστερόνη ως μέσα υποστήριξης της ωχρινικής φάσης σε κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης με κατεψυγμένα έμβρυα. Η ανάλυση επικεντρώνεται στο πρωτεύον αποτέλεσμα, δηλαδή στα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, καθώς και στα δευτερεύοντα αποτελέσματα, όπως τα ποσοστά κλινικής εγκυμοσύνης, αποβολών και γεννήσεων ζώντων νεογνών. Υλικό και Μέθοδος Η μελέτη διεξάχθηκε με βάση τις συστάσεις PRISMA για συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις, αφού προηγουμένως καταχωρήθηκε στη βάση δεδομένων PROSPERO (CRD42023489318). Διενεργήθη βιβλιογραφική αναζήτηση σε πέντε μηχανές αναζήτησης (Embase, MEDLINE®, APA PsycInfo, Global Health, Health Management Information Consortium (HMIC)) και δύο επιπρόσθετες πηγές μέχρι τον Νοέμβριο του 2023. Μόνο τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές εντάχθηκαν στην μελέτη, όπως είχε οριστεί βάσει πρωτοκόλλου. Εφαρμόσαμε μοντέλα σταθερών και τυχαίων επιδράσεων για να συνδυάσουμε τις εκτιμήσεις κινδύνου και διερευνήσαμε την ετερογένεια μεταξύ των μελετών χρησιμοποιώντας τον δείκτη Ι2. Η αξιολόγηση της ποιότητας των μελετών και η βαθμολόγηση της ποιότητας των δεδομένων αξιολογήθηκαν από την κλίμακα ROBINS-2 και GRADE, αντίστοιχα. Aποτελέσματα Συνολικά, πέντε τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές επιλέχθηκαν στην εν λόγω μετα-ανάλυση, με συνολικό αριθμό 636 ασθενών. Η σύγκριση των ομάδων ασθενών, δηλαδή εκείνων που έλαβαν από του στόματος δυδρογεστερόνη και εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης, δεν παρουσίασε σημαντικές διαφορές για τα πρωτογενή ή δευτερογενή καταληκτικά αποτελέσματα. Όσον αφορά τα ποσοστά εξελισσόμενης εγκυμοσύνης, συγκρίνοντας τους ασθενείς με από του στόματος δυδρογεστερόνη έναντι εκείνων που έλαβαν κολπική προγεστερόνη ο σχετικός λόγος (Odds Ratio-OR) ήταν ίσος με 0,90 (95% όρια αξιοπιστίας CI 0, 58, 1, 38), χωρίς ετερογένεια (I2 = 8, 7%). Για τα ποσοστά αποβολής, ο σχετικός λόγος ήταν 1, 41 (95% CI: 0, 63, 3, 13, χωρίς ετερογένεια (I2=0). Έπειτα, για κλινικές εγκυμοσύνες, o σχετικός λόγος OR ήταν 0, 92 (95% CI: 0, 51, 1, 66, I2 = 49%). Όσον αφορά τις κλινικές εγκυμοσύνες, η ανάλυση υπό-ομάδων με βάση την από του στόματος δοσολογία δυδρογεστερόνης εξήγησε αποτελεσματικά την υψηλή ετερογένεια. Τέλος, για τα ποσοστά γέννησης ζώντος νεογνού, ο λόγος πιθανοτήτων ήταν 1,08 (95% CI: 0, 67, 1, 75, I2=0). Όσον αφορά τον κίνδυνο συστηματικού σφάλματος με βάση το εργαλείο ROBINS-2, δύο μελέτες είχαν υψηλό κίνδυνο συστηματικού σφάλματος, δύο χαμηλό κίνδυνο και μία μελέτη παρουσίασε ορισμένες ανησυχίες. Η κλίμακα GRADE αποκάλυψε χαμηλή έως μέτρια βεβαιότητα των αποτελεσμάτων. Συμπεράσματα Η από του στόματος δυδρογεστερόνη και η κολπική προγεστερόνη έδειξαν παρόμοια αποτελέσματα ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης κατεψυγμένων κύκλων εξωσωματικής γονιμοποίησης. Και οι δύο οδοί φαίνεται να σχετίζονται με παρόμοια ποσοστά εκβάσεων εγκυμοσύνης, γεγονός που υποδηλώνει ότι, στο μέλλον, η δυδρογεστερόνη μπορεί να αντικαταστήσει την κολπική προσέγγιση στους κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, απαιτούνται επιπρόσθετες καλά σχεδιασμένες τυχαιοποιημένες δοκιμές που να αξιολογούν τη σύγκριση της από του στόματος δυδρογεστερόνης με άλλες οδούς χορήγησης προγεστερόνης ως υποστηρικτές της ωχρινικής φάσης, καθώς τα έως τώρα στοιχεία είναι ανεπαρκή.","Background Frozen embryo transfer (FET) cycles have been increased over the years both in European and American fertility units, due to a better warming and vitrification technique, the prevention of the ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS) and the improvement of pre-implantation genetic screening methods. Until recently, dydrogesterone has only been established in fresh In Vitro Fertilization (IVF) cycles, and the role of it in the luteal phase support (LPS) of FET cycles remains unclear. The aim of the current meta-analysis is to compare oral dydrogesterone with vaginal progesterone for LPS in FET cycles, focusing on the primary outcome of ongoing pregnancy rates, as well as secondary outcomes including clinical pregnancy rates, miscarriage rates, and live birth rates. Methods The study was conducted according to the Preferred Reporting Items of Systematic Reviews and Meta-analyses (PRISMA) guidelines and prospectively registered under the PROSPERO database (CRD42023489318). Five databases (Embase, MEDLINE®, APA PsycInfo, Global Health, Health Management Information Consortium (HMIC)) and two additional sources were searched from inception to 8 November 2023. As pre-specified, only randomized trials (RCTs) were included in the study. We applied fixed and random-effects models to combine risk estimates and investigate between studies heterogeneity using the I2. The risk of bias of the included studies was assessed using the Risk of Bias 2 (RoB2) tool, whilst certainty of evidence using the Grading of Recommendations, Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) framework. Results Overall, five RCTs were deemed eligible for inclusion in the meta-analysis, with a total of 636 patients. The comparison, between oral dydrogesterone and vaginal progesterone for LPS, did not yield significant differences for either the primary or secondary outcomes. For ongoing clinical pregnancies among women receiving oral dydrogesterone vs. vaginal progesterone we estimated a pooled odds ratio (OR) 0.90 (95% confidence interval (CI): 0.58, 1.38), with no heterogeneity (I2= 8.7%). For miscarriage events, the OR was 1.41 (95% CI: 0.63, 3.13), with no heterogeneity (I2=0) and for clinical pregnancies 0.92 (95% CI: 0.51, 1.66), I2=49.2%). Regarding clinical pregnancies, subgroup analysis based on oral dydrogesterone dosage explained the high heterogeneity. Finally, for the live births the pooled OR was 1.08 (95% CI: 0.67, 1.75), with no heterogeneity (I2=0). Two studies could be ranked high risk of bias, two low risk and one of some concerns. The GRADE (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation) scale revealed low to moderate certainty of evidence. Conclusion Oral dydrogesterone and vaginal progesterone indicated similar results as LPS progesterone forms. They both may be associated with similar reproductive rates, suggesting that, in the future, dydrogesterone may replace the vaginal approach in FET cycles. However, the evidence base is extremely limited and more well designed randomized trials are needed to assess efficacy of oral dydrogesterone with other routes of progesterone administration as LPS."],"dc:identifier":["uoadl:3440801","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440801"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση διυδρογεστερόνης με μικρονισμένη προγεστερόνη για την υποστήριξη της ωχρινικής φάσης σε κατεψυγμένους κύκλους εξωσωματικής: συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z"}