{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440854"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440854","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του οξειδωτικού στρες στην ακοή στη Drosophila","abstract":"Εισαγωγή: Το οξειδωτικό στρες εμπλέκεται παθοφυσιολογικά στις περισσότερες περιπτώσεις νευροαισθητήριας βαρηκοΐας, όπως η βαρηκοΐα εκ θορύβου ή από ωτοτοξικούς παράγοντες αλλά και η πρεσβυακουσία. Από την άλλη πλευρά, το ενεργειακό στρες που προκαλεί η στέρηση τροφής μπορεί να θέσει σε δυσλειτουργία τους διαύλους ιόντων, όπως οι Na+K+–ATPάσες, διαταράσσοντας έτσι την ιοντική ισορροπία στο έσω ους των θηλαστικών και προκαλώντας τελικά βαρηκοΐα. Στη Drosophila melanogaster η ακοή, που εξυπηρετείται από τις κεραίες, χρησιμεύει κυρίως στην ανίχνευση του τραγουδιού κατά την ερωτοτροπία (courtship song), και επομένως παίζει καθοριστικό ρόλο στην αναπαραγωγή και τη διατήρηση του είδους. Παρά τις ανατομικές διαφορές, το ακουστικό σύστημα της μύγας έχει και ουσιώδεις ομοιότητες με το ακουστικό σύστημα των σπονδυλωτών οργανισμών και έτσι χρησιμοποιείται συχνά ως ένα καλό μοντέλο για τη μελέτη της ακοής και της βαρηκοΐας. Μεθοδολογία: Σε αυτή τη μελέτη αναλύσαμε τις αποκρίσεις των αισθητικών ακουστικών νευρώνων της Drosophila melanogaster σε άτομα που είχαν υποστεί οξειδωτικό στρες μέσω της προσθήκης H2O2 στην τροφή. Στη συνέχεια, κάναμε σύγκριση με έναν άλλο τύπο στρες, το ενεργειακό στρες λόγω της πλήρους στέρησης τροφής και νερού. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας κριτήρια για την αξιολόγηση της κινητικής κατάστασης των ζώων, απομονώσαμε εκείνον τον πληθυσμό που εμφάνιζε εμφανή έκπτωση των λειτουργιών του, πλησιάζοντας προς το θάνατο. Σε αυτόν τον πληθυσμό προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε τι συμβαίνει με την ακοή στα τελικά προθανάτια στάδια, ένα ζήτημα που η μέχρι τώρα έρευνα δεν έχει διαλευκάνει. Αποτελέσματα: Στον ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε καταγράψαμε τις αποκρίσεις των πειραματοζώων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τα σύνθετα δυναμικά δράσης όλων των διεγερθέντων αισθητικών ακουστικών νευρώνων του JO. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήσαμε ένα σύνθετο ηχητικό ερέθισμα τριών φάσεων, που αποτελούνταν από συνδυασμούς παλμών και τόνων, και είχε πολλές ομοιότητες με το τραγούδι ερωτοτροπίας της D.melanogaster. Ειδικότερα αναλύσαμε το μέγεθος των δυναμικών και τον λανθάνοντα χρόνο των αποκρίσεων, ενώ ακόμη φτιάξαμε ένα διάγραμμα συσχέτισης έντασης-συχνότητας ερεθίσματος βασισμένο στην ελάχιστη ικανότητα απόκρισης των πειραματοζώων. Συζήτηση: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι υπάρχει ξεκάθαρη επίπτωση στην ακοή της D.melanogaster και στους δύο χειρισμούς, η οποία μάλλον οφείλεται σε μείωση του αριθμού των νευρώνων που αποκρίνονται και όχι στον τρόπο απόκρισής τους. Επίσης, η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τους δυο χειρισμούς μας έδειξε, ότι σε συνθήκες οξειδωτικού στρες στη D.melanogaster υπάρχει ένας υποπληθυσμός νευρώνων, οι οποίοι επηρεάζονται περισσότερο και οι οποίοι διαφέρουν ως προς τη συχνότητα των ερεθισμάτων που απαντούν. Είναι ακόμα ενδιαφέρον ότι δεν διαπιστώθηκε το ίδιο φαινόμενο στον άλλο χειρισμό πρόκλησης στρες, δηλαδή μέσω της στέρησης τροφής. Τέλος, αναλύοντας συνολικά τις αποκρίσεις των μυγών σε προθανάτιο στάδιο, διαπιστώσαμε ότι στη D.melanogaster, η ακοή φαίνεται να διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο ακόμα και στα τελικά στάδια της ζωής, αμέσως πριν επέλθει ο θάνατος. Συμπεράσματα: Καταρχάς, από την ερευνητική διαδικασία επιβεβαιώθηκε ότι το οξειδωτικό στρες δρα βλαπτικά στην ακοή της Drosophila, και επιπλέον προέκυψαν ενδείξεις ότι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτό είναι οι νευρώνες που απαντούν στις χαμηλές συχνότητες. Επίσης, από τη μελέτη των αποτελεσμάτων και στους δύο τύπους στρες, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι και στις δύο περιπτώσεις, η επίπτωση στην ακοή οφείλεται στον μικρότερο αριθμό νευρώνων που είναι υγιείς και διαθέσιμοι για απόκριση, κάθε ένας από τους οποίους ωστόσο διεγείρεται με φυσιολογικό τρόπο. Τέλος, ενισχύθηκε η πεποίθησή μας ότι, τουλάχιστον στη Drosophila, η ακοή είναι μάλλον μία από τις τελευταίες λειτουργίες που χάνονται πριν το θάνατο.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το οξειδωτικό στρες εμπλέκεται παθοφυσιολογικά στις περισσότερες περιπτώσεις νευροαισθητήριας βαρηκοΐας, όπως η βαρηκοΐα εκ θορύβου ή από ωτοτοξικούς παράγοντες αλλά και η πρεσβυακουσία. Από την άλλη πλευρά, το ενεργειακό στρες που προκαλεί η στέρηση τροφής μπορεί να θέσει σε δυσλειτουργία τους διαύλους ιόντων, όπως οι Na+K+–ATPάσες, διαταράσσοντας έτσι την ιοντική ισορροπία στο έσω ους των θηλαστικών και προκαλώντας τελικά βαρηκοΐα. Στη Drosophila melanogaster η ακοή, που εξυπηρετείται από τις κεραίες, χρησιμεύει κυρίως στην ανίχνευση του τραγουδιού κατά την ερωτοτροπία (courtship song), και επομένως παίζει καθοριστικό ρόλο στην αναπαραγωγή και τη διατήρηση του είδους. Παρά τις ανατομικές διαφορές, το ακουστικό σύστημα της μύγας έχει και ουσιώδεις ομοιότητες με το ακουστικό σύστημα των σπονδυλωτών οργανισμών και έτσι χρησιμοποιείται συχνά ως ένα καλό μοντέλο για τη μελέτη της ακοής και της βαρηκοΐας. Μεθοδολογία: Σε αυτή τη μελέτη αναλύσαμε τις αποκρίσεις των αισθητικών ακουστικών νευρώνων της Drosophila melanogaster σε άτομα που είχαν υποστεί οξειδωτικό στρες μέσω της προσθήκης H2O2 στην τροφή. Στη συνέχεια, κάναμε σύγκριση με έναν άλλο τύπο στρες, το ενεργειακό στρες λόγω της πλήρους στέρησης τροφής και νερού. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας κριτήρια για την αξιολόγηση της κινητικής κατάστασης των ζώων, απομονώσαμε εκείνον τον πληθυσμό που εμφάνιζε εμφανή έκπτωση των λειτουργιών του, πλησιάζοντας προς το θάνατο. Σε αυτόν τον πληθυσμό προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε τι συμβαίνει με την ακοή στα τελικά προθανάτια στάδια, ένα ζήτημα που η μέχρι τώρα έρευνα δεν έχει διαλευκάνει. Αποτελέσματα: Στον ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε καταγράψαμε τις αποκρίσεις των πειραματοζώων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τα σύνθετα δυναμικά δράσης όλων των διεγερθέντων αισθητικών ακουστικών νευρώνων του JO. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήσαμε ένα σύνθετο ηχητικό ερέθισμα τριών φάσεων, που αποτελούνταν από συνδυασμούς παλμών και τόνων, και είχε πολλές ομοιότητες με το τραγούδι ερωτοτροπίας της D.melanogaster. Ειδικότερα αναλύσαμε το μέγεθος των δυναμικών και τον λανθάνοντα χρόνο των αποκρίσεων, ενώ ακόμη φτιάξαμε ένα διάγραμμα συσχέτισης έντασης-συχνότητας ερεθίσματος βασισμένο στην ελάχιστη ικανότητα απόκρισης των πειραματοζώων. Συζήτηση: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι υπάρχει ξεκάθαρη επίπτωση στην ακοή της D.melanogaster και στους δύο χειρισμούς, η οποία μάλλον οφείλεται σε μείωση του αριθμού των νευρώνων που αποκρίνονται και όχι στον τρόπο απόκρισής τους. Επίσης, η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τους δυο χειρισμούς μας έδειξε, ότι σε συνθήκες οξειδωτικού στρες στη D.melanogaster υπάρχει ένας υποπληθυσμός νευρώνων, οι οποίοι επηρεάζονται περισσότερο και οι οποίοι διαφέρουν ως προς τη συχνότητα των ερεθισμάτων που απαντούν. Είναι ακόμα ενδιαφέρον ότι δεν διαπιστώθηκε το ίδιο φαινόμενο στον άλλο χειρισμό πρόκλησης στρες, δηλαδή μέσω της στέρησης τροφής. Τέλος, αναλύοντας συνολικά τις αποκρίσεις των μυγών σε προθανάτιο στάδιο, διαπιστώσαμε ότι στη D.melanogaster, η ακοή φαίνεται να διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο ακόμα και στα τελικά στάδια της ζωής, αμέσως πριν επέλθει ο θάνατος. Συμπεράσματα: Καταρχάς, από την ερευνητική διαδικασία επιβεβαιώθηκε ότι το οξειδωτικό στρες δρα βλαπτικά στην ακοή της Drosophila, και επιπλέον προέκυψαν ενδείξεις ότι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτό είναι οι νευρώνες που απαντούν στις χαμηλές συχνότητες. Επίσης, από τη μελέτη των αποτελεσμάτων και στους δύο τύπους στρες, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι και στις δύο περιπτώσεις, η επίπτωση στην ακοή οφείλεται στον μικρότερο αριθμό νευρώνων που είναι υγιείς και διαθέσιμοι για απόκριση, κάθε ένας από τους οποίους ωστόσο διεγείρεται με φυσιολογικό τρόπο. Τέλος, ενισχύθηκε η πεποίθησή μας ότι, τουλάχιστον στη Drosophila, η ακοή είναι μάλλον μία από τις τελευταίες λειτουργίες που χάνονται πριν το θάνατο.","abstract_has_math":false,"creators":["Βεζυρίδου Σταματίνα","Vezyridou Stamatina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440854"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440854","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440854","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440854","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440854","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βεζυρίδου Σταματίνα","Vezyridou Stamatina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440854","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440854"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το οξειδωτικό στρες εμπλέκεται παθοφυσιολογικά στις περισσότερες περιπτώσεις νευροαισθητήριας βαρηκοΐας, όπως η βαρηκοΐα εκ θορύβου ή από ωτοτοξικούς παράγοντες αλλά και η πρεσβυακουσία. Από την άλλη πλευρά, το ενεργειακό στρες που προκαλεί η στέρηση τροφής μπορεί να θέσει σε δυσλειτουργία τους διαύλους ιόντων, όπως οι Na+K+–ATPάσες, διαταράσσοντας έτσι την ιοντική ισορροπία στο έσω ους των θηλαστικών και προκαλώντας τελικά βαρηκοΐα. Στη Drosophila melanogaster η ακοή, που εξυπηρετείται από τις κεραίες, χρησιμεύει κυρίως στην ανίχνευση του τραγουδιού κατά την ερωτοτροπία (courtship song), και επομένως παίζει καθοριστικό ρόλο στην αναπαραγωγή και τη διατήρηση του είδους. Παρά τις ανατομικές διαφορές, το ακουστικό σύστημα της μύγας έχει και ουσιώδεις ομοιότητες με το ακουστικό σύστημα των σπονδυλωτών οργανισμών και έτσι χρησιμοποιείται συχνά ως ένα καλό μοντέλο για τη μελέτη της ακοής και της βαρηκοΐας. Μεθοδολογία: Σε αυτή τη μελέτη αναλύσαμε τις αποκρίσεις των αισθητικών ακουστικών νευρώνων της Drosophila melanogaster σε άτομα που είχαν υποστεί οξειδωτικό στρες μέσω της προσθήκης H2O2 στην τροφή. Στη συνέχεια, κάναμε σύγκριση με έναν άλλο τύπο στρες, το ενεργειακό στρες λόγω της πλήρους στέρησης τροφής και νερού. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας κριτήρια για την αξιολόγηση της κινητικής κατάστασης των ζώων, απομονώσαμε εκείνον τον πληθυσμό που εμφάνιζε εμφανή έκπτωση των λειτουργιών του, πλησιάζοντας προς το θάνατο. Σε αυτόν τον πληθυσμό προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε τι συμβαίνει με την ακοή στα τελικά προθανάτια στάδια, ένα ζήτημα που η μέχρι τώρα έρευνα δεν έχει διαλευκάνει. Αποτελέσματα: Στον ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε καταγράψαμε τις αποκρίσεις των πειραματοζώων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τα σύνθετα δυναμικά δράσης όλων των διεγερθέντων αισθητικών ακουστικών νευρώνων του JO. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήσαμε ένα σύνθετο ηχητικό ερέθισμα τριών φάσεων, που αποτελούνταν από συνδυασμούς παλμών και τόνων, και είχε πολλές ομοιότητες με το τραγούδι ερωτοτροπίας της D.melanogaster. Ειδικότερα αναλύσαμε το μέγεθος των δυναμικών και τον λανθάνοντα χρόνο των αποκρίσεων, ενώ ακόμη φτιάξαμε ένα διάγραμμα συσχέτισης έντασης-συχνότητας ερεθίσματος βασισμένο στην ελάχιστη ικανότητα απόκρισης των πειραματοζώων. Συζήτηση: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι υπάρχει ξεκάθαρη επίπτωση στην ακοή της D.melanogaster και στους δύο χειρισμούς, η οποία μάλλον οφείλεται σε μείωση του αριθμού των νευρώνων που αποκρίνονται και όχι στον τρόπο απόκρισής τους. Επίσης, η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τους δυο χειρισμούς μας έδειξε, ότι σε συνθήκες οξειδωτικού στρες στη D.melanogaster υπάρχει ένας υποπληθυσμός νευρώνων, οι οποίοι επηρεάζονται περισσότερο και οι οποίοι διαφέρουν ως προς τη συχνότητα των ερεθισμάτων που απαντούν. Είναι ακόμα ενδιαφέρον ότι δεν διαπιστώθηκε το ίδιο φαινόμενο στον άλλο χειρισμό πρόκλησης στρες, δηλαδή μέσω της στέρησης τροφής. Τέλος, αναλύοντας συνολικά τις αποκρίσεις των μυγών σε προθανάτιο στάδιο, διαπιστώσαμε ότι στη D.melanogaster, η ακοή φαίνεται να διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο ακόμα και στα τελικά στάδια της ζωής, αμέσως πριν επέλθει ο θάνατος. Συμπεράσματα: Καταρχάς, από την ερευνητική διαδικασία επιβεβαιώθηκε ότι το οξειδωτικό στρες δρα βλαπτικά στην ακοή της Drosophila, και επιπλέον προέκυψαν ενδείξεις ότι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτό είναι οι νευρώνες που απαντούν στις χαμηλές συχνότητες. Επίσης, από τη μελέτη των αποτελεσμάτων και στους δύο τύπους στρες, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι και στις δύο περιπτώσεις, η επίπτωση στην ακοή οφείλεται στον μικρότερο αριθμό νευρώνων που είναι υγιείς και διαθέσιμοι για απόκριση, κάθε ένας από τους οποίους ωστόσο διεγείρεται με φυσιολογικό τρόπο. Τέλος, ενισχύθηκε η πεποίθησή μας ότι, τουλάχιστον στη Drosophila, η ακοή είναι μάλλον μία από τις τελευταίες λειτουργίες που χάνονται πριν το θάνατο.","Introduction: Oxidative stress underlies most cases of sensorineural hearing loss, among which are Noise Induced hearing loss, hearing loss related to ototoxic drugs as well as presbycusis. On the other hand, energy stress caused by starvation can cause damage to ion channels, such as Na+K+–ATPases, and therefore disregulate potassium (K+) cycling within the inner ear of mammals, thus leading to hearing loss as well. Flies use their antennae to hear. In D.melanogaster, hearing is mostly useful for the detection of love song during courtship, and it is therefore crucial for reproduction as well as the conservation of the species. Despite some anatomical differences, the fly’s auditory system also has significant similarities to the vertebrates’ hearing device, and for this reason it is often used as a model for the study of hearing. Methodology: In this study we analysed the responses of auditory sensory neurons to sound stimuli in Drosophila melanogaster, under acute stress conditions caused by either food supplementation with H2O2 or starvation-desiccation. At the same time, using specific behavioral criteria to evaluate motor performance, we isolated a group of flies who exhibited functional collapse while entering the near-death stage of life. Studying the responses in this group of flies has let us shed some light on the unexplored issue of what is indeed the status of hearing when an organism is close to dying. Results: In the performed electrophysiological study, the responses reflect the combined action potentials of all the JO auditory sensory neurons that responded to a specific sound stimulus. During this procedure, we developed a three-phase complex combination of sound stimuli, which consisted of alternating pulses and tones, resembling the courtship song of Drosophila melanogaster, which is species-specific. We measured the amplitude and latency of the sound-evoked responses, and we also managed to make an intensity-frequency graph of the minimum response capacity of the flies, pretty close to the procedure we follow in puretone audiometry. Discussion: The analysis of our data showed that both stressors had a clear effect on the hearing of D.melanogaster. There was an obvious decline in the SEP amplitude in all groups tested, which is probably attributed to the decrease in the number of sensory neurons responding to sound stimuli. On the contrary, there was no significant difference in the latency of the responses in all groups tested, which indicates that the function of the responding neurons remains intact. The comparison between the two stressor manipulations that we applied showed that in contrast to energy-stress (starvation), H2O2-oxidative stress causes a frequency shift in the hearing threshold. This suggests that a particular group of sensory neurons responding to low-frequency stimuli is more vulnerable to oxidative stress. Finally, we analyzed the data derived from the responses of the non-climbers group, and thereby found that even in this group of flies, that are actually considered to have entered a pre-death stage, there are detectable responses of sound evoked potentials, showing the preservation of hearing in contrast to other functions, such as the fly’s motor activity. Conclusions: Firstly, in this study we established the harmful effects of oxidative stress on Drosophila’s hearing, and we also provided evidence that low-frequency responding neurons are more prone to these effects. We also found that in both types of stress, the decline in hearing ability is attributed to the loss of responding neurons, whereas the function of the remaining neurons seems to be unaffected. Another interesting finding of our study was that hearing in D.melanogaster is indeed one of the last senses to lose function in the near-death stage of life."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του οξειδωτικού στρες στην ακοή στη Drosophila"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βεζυρίδου Σταματίνα","Vezyridou Stamatina"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το οξειδωτικό στρες εμπλέκεται παθοφυσιολογικά στις περισσότερες περιπτώσεις νευροαισθητήριας βαρηκοΐας, όπως η βαρηκοΐα εκ θορύβου ή από ωτοτοξικούς παράγοντες αλλά και η πρεσβυακουσία. Από την άλλη πλευρά, το ενεργειακό στρες που προκαλεί η στέρηση τροφής μπορεί να θέσει σε δυσλειτουργία τους διαύλους ιόντων, όπως οι Na+K+–ATPάσες, διαταράσσοντας έτσι την ιοντική ισορροπία στο έσω ους των θηλαστικών και προκαλώντας τελικά βαρηκοΐα. Στη Drosophila melanogaster η ακοή, που εξυπηρετείται από τις κεραίες, χρησιμεύει κυρίως στην ανίχνευση του τραγουδιού κατά την ερωτοτροπία (courtship song), και επομένως παίζει καθοριστικό ρόλο στην αναπαραγωγή και τη διατήρηση του είδους. Παρά τις ανατομικές διαφορές, το ακουστικό σύστημα της μύγας έχει και ουσιώδεις ομοιότητες με το ακουστικό σύστημα των σπονδυλωτών οργανισμών και έτσι χρησιμοποιείται συχνά ως ένα καλό μοντέλο για τη μελέτη της ακοής και της βαρηκοΐας. Μεθοδολογία: Σε αυτή τη μελέτη αναλύσαμε τις αποκρίσεις των αισθητικών ακουστικών νευρώνων της Drosophila melanogaster σε άτομα που είχαν υποστεί οξειδωτικό στρες μέσω της προσθήκης H2O2 στην τροφή. Στη συνέχεια, κάναμε σύγκριση με έναν άλλο τύπο στρες, το ενεργειακό στρες λόγω της πλήρους στέρησης τροφής και νερού. Παράλληλα, χρησιμοποιώντας κριτήρια για την αξιολόγηση της κινητικής κατάστασης των ζώων, απομονώσαμε εκείνον τον πληθυσμό που εμφάνιζε εμφανή έκπτωση των λειτουργιών του, πλησιάζοντας προς το θάνατο. Σε αυτόν τον πληθυσμό προσπαθήσαμε να διερευνήσουμε τι συμβαίνει με την ακοή στα τελικά προθανάτια στάδια, ένα ζήτημα που η μέχρι τώρα έρευνα δεν έχει διαλευκάνει. Αποτελέσματα: Στον ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο που διενεργήθηκε καταγράψαμε τις αποκρίσεις των πειραματοζώων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν τα σύνθετα δυναμικά δράσης όλων των διεγερθέντων αισθητικών ακουστικών νευρώνων του JO. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιήσαμε ένα σύνθετο ηχητικό ερέθισμα τριών φάσεων, που αποτελούνταν από συνδυασμούς παλμών και τόνων, και είχε πολλές ομοιότητες με το τραγούδι ερωτοτροπίας της D.melanogaster. Ειδικότερα αναλύσαμε το μέγεθος των δυναμικών και τον λανθάνοντα χρόνο των αποκρίσεων, ενώ ακόμη φτιάξαμε ένα διάγραμμα συσχέτισης έντασης-συχνότητας ερεθίσματος βασισμένο στην ελάχιστη ικανότητα απόκρισης των πειραματοζώων. Συζήτηση: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι υπάρχει ξεκάθαρη επίπτωση στην ακοή της D.melanogaster και στους δύο χειρισμούς, η οποία μάλλον οφείλεται σε μείωση του αριθμού των νευρώνων που αποκρίνονται και όχι στον τρόπο απόκρισής τους. Επίσης, η σύγκριση των αποτελεσμάτων για τους δυο χειρισμούς μας έδειξε, ότι σε συνθήκες οξειδωτικού στρες στη D.melanogaster υπάρχει ένας υποπληθυσμός νευρώνων, οι οποίοι επηρεάζονται περισσότερο και οι οποίοι διαφέρουν ως προς τη συχνότητα των ερεθισμάτων που απαντούν. Είναι ακόμα ενδιαφέρον ότι δεν διαπιστώθηκε το ίδιο φαινόμενο στον άλλο χειρισμό πρόκλησης στρες, δηλαδή μέσω της στέρησης τροφής. Τέλος, αναλύοντας συνολικά τις αποκρίσεις των μυγών σε προθανάτιο στάδιο, διαπιστώσαμε ότι στη D.melanogaster, η ακοή φαίνεται να διατηρείται σε ικανοποιητικό επίπεδο ακόμα και στα τελικά στάδια της ζωής, αμέσως πριν επέλθει ο θάνατος. Συμπεράσματα: Καταρχάς, από την ερευνητική διαδικασία επιβεβαιώθηκε ότι το οξειδωτικό στρες δρα βλαπτικά στην ακοή της Drosophila, και επιπλέον προέκυψαν ενδείξεις ότι περισσότερο επιρρεπείς σε αυτό είναι οι νευρώνες που απαντούν στις χαμηλές συχνότητες. Επίσης, από τη μελέτη των αποτελεσμάτων και στους δύο τύπους στρες, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι και στις δύο περιπτώσεις, η επίπτωση στην ακοή οφείλεται στον μικρότερο αριθμό νευρώνων που είναι υγιείς και διαθέσιμοι για απόκριση, κάθε ένας από τους οποίους ωστόσο διεγείρεται με φυσιολογικό τρόπο. Τέλος, ενισχύθηκε η πεποίθησή μας ότι, τουλάχιστον στη Drosophila, η ακοή είναι μάλλον μία από τις τελευταίες λειτουργίες που χάνονται πριν το θάνατο.","Introduction: Oxidative stress underlies most cases of sensorineural hearing loss, among which are Noise Induced hearing loss, hearing loss related to ototoxic drugs as well as presbycusis. On the other hand, energy stress caused by starvation can cause damage to ion channels, such as Na+K+–ATPases, and therefore disregulate potassium (K+) cycling within the inner ear of mammals, thus leading to hearing loss as well. Flies use their antennae to hear. In D.melanogaster, hearing is mostly useful for the detection of love song during courtship, and it is therefore crucial for reproduction as well as the conservation of the species. Despite some anatomical differences, the fly’s auditory system also has significant similarities to the vertebrates’ hearing device, and for this reason it is often used as a model for the study of hearing. Methodology: In this study we analysed the responses of auditory sensory neurons to sound stimuli in Drosophila melanogaster, under acute stress conditions caused by either food supplementation with H2O2 or starvation-desiccation. At the same time, using specific behavioral criteria to evaluate motor performance, we isolated a group of flies who exhibited functional collapse while entering the near-death stage of life. Studying the responses in this group of flies has let us shed some light on the unexplored issue of what is indeed the status of hearing when an organism is close to dying. Results: In the performed electrophysiological study, the responses reflect the combined action potentials of all the JO auditory sensory neurons that responded to a specific sound stimulus. During this procedure, we developed a three-phase complex combination of sound stimuli, which consisted of alternating pulses and tones, resembling the courtship song of Drosophila melanogaster, which is species-specific. We measured the amplitude and latency of the sound-evoked responses, and we also managed to make an intensity-frequency graph of the minimum response capacity of the flies, pretty close to the procedure we follow in puretone audiometry. Discussion: The analysis of our data showed that both stressors had a clear effect on the hearing of D.melanogaster. There was an obvious decline in the SEP amplitude in all groups tested, which is probably attributed to the decrease in the number of sensory neurons responding to sound stimuli. On the contrary, there was no significant difference in the latency of the responses in all groups tested, which indicates that the function of the responding neurons remains intact. The comparison between the two stressor manipulations that we applied showed that in contrast to energy-stress (starvation), H2O2-oxidative stress causes a frequency shift in the hearing threshold. This suggests that a particular group of sensory neurons responding to low-frequency stimuli is more vulnerable to oxidative stress. Finally, we analyzed the data derived from the responses of the non-climbers group, and thereby found that even in this group of flies, that are actually considered to have entered a pre-death stage, there are detectable responses of sound evoked potentials, showing the preservation of hearing in contrast to other functions, such as the fly’s motor activity. Conclusions: Firstly, in this study we established the harmful effects of oxidative stress on Drosophila’s hearing, and we also provided evidence that low-frequency responding neurons are more prone to these effects. We also found that in both types of stress, the decline in hearing ability is attributed to the loss of responding neurons, whereas the function of the remaining neurons seems to be unaffected. Another interesting finding of our study was that hearing in D.melanogaster is indeed one of the last senses to lose function in the near-death stage of life."],"dc:identifier":["uoadl:3440854","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440854"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του οξειδωτικού στρες στην ακοή στη Drosophila"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z"}