{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440986"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3440986","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερευνώντας την ορατότητα της αναπηρίας στην ελληνική τηλεόραση","abstract":"Αναπηρία είναι η συνθήκη που προκύπτει όταν υφίστανται σωματικές ή πνευματικές βλάβες που επιφέρουν περιορισμό σε μία ή περισσότερες πλευρές της ζωής του ατόμου. Παρά τις προσπάθειες που γίνονται από δημόσιους φορείς για συμπερίληψη, η απομόνωση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία εντοπίζεται σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η ορατότητα της αναπηρίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ειδικότερα στα τηλεοπτικά προϊόντα. Η διασφάλιση της ορατότητας είναι σημαντική διότι ενισχύει την καλύτερη κατανόηση και αποδοχή της συνθήκης. Ως δείγμα της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δύο καθημερινές ψυχαγωγικές εκπομπές της μεσημεριανής τηλεοπτικής ζώνης. Οι εκπομπές μελετήθηκαν για το διάστημα ενός τριμήνου. Κατά το διάστημα αυτό έγινε καταμέτρηση του συνολικού χρόνου των εκπομπών και των διαστημάτων που αφορούσαν την αναπηρία. Επίσης, έγινε καταγραφή των αναφερομένων αναπηριών και της ταυτότητας που έφεραν οι ομιλητές. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα τη θεματική ανάλυση περιεχομένου αναλύθηκαν οι αναφορές που καταγράφηκαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, φαίνεται ότι η αναπηρία ως θεματολογία καταλαμβάνει περίπου το 1% του συνολικού χρόνου των εκπομπών αυτών. Η περιορισμένη παρουσία της αναπηρίας συνδέεται με την έλλειψη ορατότητας της στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Επιπλέον, ακόμα και όταν αναπτύσσονται ζητήματα σχετικά με την αναπηρία, η διαπραγμάτευση τους γίνεται από άτομα χωρίς αναπηρία, γεγονός που επιβεβαιώνει την περιθωριοποίηση των ατόμων με αναπηρία. Κατά τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, αναδείχτηκαν μοτίβα ερμηνείας που ακολουθούν σε σημαντικό βαθμό βασικές παραδοχές περί ελλείμματος, προσωπικής τραγωδίας και ετερότητας, χωρίς να λείπουν και θετικές νοηματοδοτήσεις. Οι παράγοντες που φαίνεται να διαφοροποιούν τις θέσεις που εκφράζονται είναι η εγγύτητα με την αναπηρία και η ταυτότητα του ομιλητή. Η εγγύτητα με την αναπηρία, ως συνάρτηση του βάρους που έφερε το άτομο επέτρεψε την διατύπωση αρνητικών ερμηνειών αναφορικά με την αναπηρία, ενώ η απόσταση οδήγησε στην διατύπωση θετικότερων ερμηνειών. Επιπροσθέτως, η απόδοση στην αναπηρία χαρακτηριστικών ετερότητας συνέβαλε στην αρνητική πλαισίωση της. Περαιτέρω στοιχεία που καταγράφηκαν αφορούν την παρουσίαση θεμάτων σχετικά με την προσβασιμότητα και τον κοινωνικό χαρακτήρα των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, ενώ έγιναν και αναφορές σε άτομα με αναπηρία που είναι επιτυχημένα και καλά προσαρμοσμένα στο κοινωνικό περιβάλλον. Τα ίδια τα άτομα με αναπηρία που συμμετείχαν στις εκπομπές εκφράστηκαν θετικά για τον εαυτό τους και την ζωή τους και διατύπωσαν αιτήματα σχετικά με την αλλαγή της κυρίαρχης νοοτροπίας ώστε να δημιουργηθεί μία περισσότερο συμπεριληπτική κοινωνία.","abstract_html":"Αναπηρία είναι η συνθήκη που προκύπτει όταν υφίστανται σωματικές ή πνευματικές βλάβες που επιφέρουν περιορισμό σε μία ή περισσότερες πλευρές της ζωής του ατόμου. Παρά τις προσπάθειες που γίνονται από δημόσιους φορείς για συμπερίληψη, η απομόνωση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία εντοπίζεται σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η ορατότητα της αναπηρίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ειδικότερα στα τηλεοπτικά προϊόντα. Η διασφάλιση της ορατότητας είναι σημαντική διότι ενισχύει την καλύτερη κατανόηση και αποδοχή της συνθήκης. Ως δείγμα της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δύο καθημερινές ψυχαγωγικές εκπομπές της μεσημεριανής τηλεοπτικής ζώνης. Οι εκπομπές μελετήθηκαν για το διάστημα ενός τριμήνου. Κατά το διάστημα αυτό έγινε καταμέτρηση του συνολικού χρόνου των εκπομπών και των διαστημάτων που αφορούσαν την αναπηρία. Επίσης, έγινε καταγραφή των αναφερομένων αναπηριών και της ταυτότητας που έφεραν οι ομιλητές. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα τη θεματική ανάλυση περιεχομένου αναλύθηκαν οι αναφορές που καταγράφηκαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, φαίνεται ότι η αναπηρία ως θεματολογία καταλαμβάνει περίπου το 1% του συνολικού χρόνου των εκπομπών αυτών. Η περιορισμένη παρουσία της αναπηρίας συνδέεται με την έλλειψη ορατότητας της στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Επιπλέον, ακόμα και όταν αναπτύσσονται ζητήματα σχετικά με την αναπηρία, η διαπραγμάτευση τους γίνεται από άτομα χωρίς αναπηρία, γεγονός που επιβεβαιώνει την περιθωριοποίηση των ατόμων με αναπηρία. Κατά τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, αναδείχτηκαν μοτίβα ερμηνείας που ακολουθούν σε σημαντικό βαθμό βασικές παραδοχές περί ελλείμματος, προσωπικής τραγωδίας και ετερότητας, χωρίς να λείπουν και θετικές νοηματοδοτήσεις. Οι παράγοντες που φαίνεται να διαφοροποιούν τις θέσεις που εκφράζονται είναι η εγγύτητα με την αναπηρία και η ταυτότητα του ομιλητή. Η εγγύτητα με την αναπηρία, ως συνάρτηση του βάρους που έφερε το άτομο επέτρεψε την διατύπωση αρνητικών ερμηνειών αναφορικά με την αναπηρία, ενώ η απόσταση οδήγησε στην διατύπωση θετικότερων ερμηνειών. Επιπροσθέτως, η απόδοση στην αναπηρία χαρακτηριστικών ετερότητας συνέβαλε στην αρνητική πλαισίωση της. Περαιτέρω στοιχεία που καταγράφηκαν αφορούν την παρουσίαση θεμάτων σχετικά με την προσβασιμότητα και τον κοινωνικό χαρακτήρα των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, ενώ έγιναν και αναφορές σε άτομα με αναπηρία που είναι επιτυχημένα και καλά προσαρμοσμένα στο κοινωνικό περιβάλλον. Τα ίδια τα άτομα με αναπηρία που συμμετείχαν στις εκπομπές εκφράστηκαν θετικά για τον εαυτό τους και την ζωή τους και διατύπωσαν αιτήματα σχετικά με την αλλαγή της κυρίαρχης νοοτροπίας ώστε να δημιουργηθεί μία περισσότερο συμπεριληπτική κοινωνία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κυρίτση Μαργαρίτα","Kyritsi Margarita"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z","subjects":["Εκπαίδευση","Education"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440986"],"render_values":[{"text":"uoadl:3440986","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440986","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440986","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3440986","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κυρίτση Μαργαρίτα","Kyritsi Margarita"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση","Education"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3440986","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440986"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αναπηρία είναι η συνθήκη που προκύπτει όταν υφίστανται σωματικές ή πνευματικές βλάβες που επιφέρουν περιορισμό σε μία ή περισσότερες πλευρές της ζωής του ατόμου. Παρά τις προσπάθειες που γίνονται από δημόσιους φορείς για συμπερίληψη, η απομόνωση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία εντοπίζεται σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η ορατότητα της αναπηρίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ειδικότερα στα τηλεοπτικά προϊόντα. Η διασφάλιση της ορατότητας είναι σημαντική διότι ενισχύει την καλύτερη κατανόηση και αποδοχή της συνθήκης. Ως δείγμα της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δύο καθημερινές ψυχαγωγικές εκπομπές της μεσημεριανής τηλεοπτικής ζώνης. Οι εκπομπές μελετήθηκαν για το διάστημα ενός τριμήνου. Κατά το διάστημα αυτό έγινε καταμέτρηση του συνολικού χρόνου των εκπομπών και των διαστημάτων που αφορούσαν την αναπηρία. Επίσης, έγινε καταγραφή των αναφερομένων αναπηριών και της ταυτότητας που έφεραν οι ομιλητές. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα τη θεματική ανάλυση περιεχομένου αναλύθηκαν οι αναφορές που καταγράφηκαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, φαίνεται ότι η αναπηρία ως θεματολογία καταλαμβάνει περίπου το 1% του συνολικού χρόνου των εκπομπών αυτών. Η περιορισμένη παρουσία της αναπηρίας συνδέεται με την έλλειψη ορατότητας της στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Επιπλέον, ακόμα και όταν αναπτύσσονται ζητήματα σχετικά με την αναπηρία, η διαπραγμάτευση τους γίνεται από άτομα χωρίς αναπηρία, γεγονός που επιβεβαιώνει την περιθωριοποίηση των ατόμων με αναπηρία. Κατά τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, αναδείχτηκαν μοτίβα ερμηνείας που ακολουθούν σε σημαντικό βαθμό βασικές παραδοχές περί ελλείμματος, προσωπικής τραγωδίας και ετερότητας, χωρίς να λείπουν και θετικές νοηματοδοτήσεις. Οι παράγοντες που φαίνεται να διαφοροποιούν τις θέσεις που εκφράζονται είναι η εγγύτητα με την αναπηρία και η ταυτότητα του ομιλητή. Η εγγύτητα με την αναπηρία, ως συνάρτηση του βάρους που έφερε το άτομο επέτρεψε την διατύπωση αρνητικών ερμηνειών αναφορικά με την αναπηρία, ενώ η απόσταση οδήγησε στην διατύπωση θετικότερων ερμηνειών. Επιπροσθέτως, η απόδοση στην αναπηρία χαρακτηριστικών ετερότητας συνέβαλε στην αρνητική πλαισίωση της. Περαιτέρω στοιχεία που καταγράφηκαν αφορούν την παρουσίαση θεμάτων σχετικά με την προσβασιμότητα και τον κοινωνικό χαρακτήρα των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, ενώ έγιναν και αναφορές σε άτομα με αναπηρία που είναι επιτυχημένα και καλά προσαρμοσμένα στο κοινωνικό περιβάλλον. Τα ίδια τα άτομα με αναπηρία που συμμετείχαν στις εκπομπές εκφράστηκαν θετικά για τον εαυτό τους και την ζωή τους και διατύπωσαν αιτήματα σχετικά με την αλλαγή της κυρίαρχης νοοτροπίας ώστε να δημιουργηθεί μία περισσότερο συμπεριληπτική κοινωνία.","Disability is a physical or mental impairment that substantially limits one or more major life activities. Even though it is the most common condition that can potentially affect everyone, it is found that the disabled face marginalization and oppression due to negative social behaviors and insufficient infrastructures. This study examines the visibility of disability in the Mass Media and specifically in television. Visibility provides a better understanding of disability and promotes inclusion. Two daily entertainment shows from the midday television slot were used as samples and studied over a three- month period. During this period, the total airtime of the shows and the segments related to disability were recorded. Additionally, the disabilities mentioned and the speaker’s identity were also recorded. According to the data recorded, it appears that, although the disabled in Greece constitute the 15% of the population, discussions about disability took up about the 1% of the total airtime of these shows. The limited presence of disability is linked to its lack of visibility in the Mass Media. Furthermore, even when issues related to disability were discussed they were addressed by non- disabled individuals, which confirms the marginalization of people with disabilities. Subsequently, using qualitative methods and specifically thematic content analysis, the recorded references were analyzed. It was found that the interpretation of disability follows, to a significant extent, basic assumptions about deficit, personal tragedy and otherness. However, since there were some variations of the expressed interpretation, regarding positive and negative framing, it became apparent that the factor differentiating the expressed positions was the guest’s proximity to disability and its identity. The proximity to disability and the position of the guest as a caretaker or a volunteer shaped different interpretations regarding disability since each position bears different levels of responsibility regarding the disabled. Identity issues and the framing of disability as otherness contributed to a negative narrative. Other major themes concerned accessibility issues and the social nature of the barriers that oppress the disabled. Since the shows tried to follow the politically correct depiction of disability, they broadcasted news about successful and well-adjusted disabled individuals. The disabled individuals who participated in the shows expressed positive views about themselves and their lives and they demanded a more accepting and inclusive society."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερευνώντας την ορατότητα της αναπηρίας στην ελληνική τηλεόραση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κυρίτση Μαργαρίτα","Kyritsi Margarita"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Αναπηρία είναι η συνθήκη που προκύπτει όταν υφίστανται σωματικές ή πνευματικές βλάβες που επιφέρουν περιορισμό σε μία ή περισσότερες πλευρές της ζωής του ατόμου. Παρά τις προσπάθειες που γίνονται από δημόσιους φορείς για συμπερίληψη, η απομόνωση που βιώνουν τα άτομα με αναπηρία εντοπίζεται σε κάθε έκφανση της κοινωνικής ζωής. Στην παρούσα εργασία εξετάζεται η ορατότητα της αναπηρίας στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ειδικότερα στα τηλεοπτικά προϊόντα. Η διασφάλιση της ορατότητας είναι σημαντική διότι ενισχύει την καλύτερη κατανόηση και αποδοχή της συνθήκης. Ως δείγμα της μελέτης χρησιμοποιήθηκαν δύο καθημερινές ψυχαγωγικές εκπομπές της μεσημεριανής τηλεοπτικής ζώνης. Οι εκπομπές μελετήθηκαν για το διάστημα ενός τριμήνου. Κατά το διάστημα αυτό έγινε καταμέτρηση του συνολικού χρόνου των εκπομπών και των διαστημάτων που αφορούσαν την αναπηρία. Επίσης, έγινε καταγραφή των αναφερομένων αναπηριών και της ταυτότητας που έφεραν οι ομιλητές. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα τη θεματική ανάλυση περιεχομένου αναλύθηκαν οι αναφορές που καταγράφηκαν. Σύμφωνα με τις μετρήσεις, φαίνεται ότι η αναπηρία ως θεματολογία καταλαμβάνει περίπου το 1% του συνολικού χρόνου των εκπομπών αυτών. Η περιορισμένη παρουσία της αναπηρίας συνδέεται με την έλλειψη ορατότητας της στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Επιπλέον, ακόμα και όταν αναπτύσσονται ζητήματα σχετικά με την αναπηρία, η διαπραγμάτευση τους γίνεται από άτομα χωρίς αναπηρία, γεγονός που επιβεβαιώνει την περιθωριοποίηση των ατόμων με αναπηρία. Κατά τη θεματική ανάλυση περιεχομένου, αναδείχτηκαν μοτίβα ερμηνείας που ακολουθούν σε σημαντικό βαθμό βασικές παραδοχές περί ελλείμματος, προσωπικής τραγωδίας και ετερότητας, χωρίς να λείπουν και θετικές νοηματοδοτήσεις. Οι παράγοντες που φαίνεται να διαφοροποιούν τις θέσεις που εκφράζονται είναι η εγγύτητα με την αναπηρία και η ταυτότητα του ομιλητή. Η εγγύτητα με την αναπηρία, ως συνάρτηση του βάρους που έφερε το άτομο επέτρεψε την διατύπωση αρνητικών ερμηνειών αναφορικά με την αναπηρία, ενώ η απόσταση οδήγησε στην διατύπωση θετικότερων ερμηνειών. Επιπροσθέτως, η απόδοση στην αναπηρία χαρακτηριστικών ετερότητας συνέβαλε στην αρνητική πλαισίωση της. Περαιτέρω στοιχεία που καταγράφηκαν αφορούν την παρουσίαση θεμάτων σχετικά με την προσβασιμότητα και τον κοινωνικό χαρακτήρα των εμποδίων που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, ενώ έγιναν και αναφορές σε άτομα με αναπηρία που είναι επιτυχημένα και καλά προσαρμοσμένα στο κοινωνικό περιβάλλον. Τα ίδια τα άτομα με αναπηρία που συμμετείχαν στις εκπομπές εκφράστηκαν θετικά για τον εαυτό τους και την ζωή τους και διατύπωσαν αιτήματα σχετικά με την αλλαγή της κυρίαρχης νοοτροπίας ώστε να δημιουργηθεί μία περισσότερο συμπεριληπτική κοινωνία.","Disability is a physical or mental impairment that substantially limits one or more major life activities. Even though it is the most common condition that can potentially affect everyone, it is found that the disabled face marginalization and oppression due to negative social behaviors and insufficient infrastructures. This study examines the visibility of disability in the Mass Media and specifically in television. Visibility provides a better understanding of disability and promotes inclusion. Two daily entertainment shows from the midday television slot were used as samples and studied over a three- month period. During this period, the total airtime of the shows and the segments related to disability were recorded. Additionally, the disabilities mentioned and the speaker’s identity were also recorded. According to the data recorded, it appears that, although the disabled in Greece constitute the 15% of the population, discussions about disability took up about the 1% of the total airtime of these shows. The limited presence of disability is linked to its lack of visibility in the Mass Media. Furthermore, even when issues related to disability were discussed they were addressed by non- disabled individuals, which confirms the marginalization of people with disabilities. Subsequently, using qualitative methods and specifically thematic content analysis, the recorded references were analyzed. It was found that the interpretation of disability follows, to a significant extent, basic assumptions about deficit, personal tragedy and otherness. However, since there were some variations of the expressed interpretation, regarding positive and negative framing, it became apparent that the factor differentiating the expressed positions was the guest’s proximity to disability and its identity. The proximity to disability and the position of the guest as a caretaker or a volunteer shaped different interpretations regarding disability since each position bears different levels of responsibility regarding the disabled. Identity issues and the framing of disability as otherness contributed to a negative narrative. Other major themes concerned accessibility issues and the social nature of the barriers that oppress the disabled. Since the shows tried to follow the politically correct depiction of disability, they broadcasted news about successful and well-adjusted disabled individuals. The disabled individuals who participated in the shows expressed positive views about themselves and their lives and they demanded a more accepting and inclusive society."],"dc:identifier":["uoadl:3440986","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3440986"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση","Education"],"dc:title":["Διερευνώντας την ορατότητα της αναπηρίας στην ελληνική τηλεόραση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z"}