{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3441078"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3441078","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Systemic sclerosis sine scleroderma: a time of reappraisal","abstract":"Σκοπός: Το συστηματικό σκληρόδερμα χωρίς σκλήρυνση του δέρματος (ssSSc) περιγράφηκε επίσημα το 1962 και είναι μια υποκατηγορία του συστηματικού σκληροδέρματος (SSc), που, σε αντίθεση με την περιορισμένη (lcSSc) και διάχυτη (dcSSc) μορφή της νόσου, στερείται δερματικής ίνωσης. Σύμφωνα με τα κριτήρια των American College of Rheumatology και European Alliance of Associations for Rheumatology criteria του 2013, το SSc δύναται να διαγνωστεί απουσία πάχυνσης του δέρματος, ακόμα κι αν αυτή αναμένεται να αναπτυχθεί κατά την εξέλιξη της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, αναλύσαμε τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με τον επιπολασμό και τη βαρύτητα του ssSSc. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με σχετικές λέξεις-κλειδιά για ανεύρεση όλων των κοορτών SSc με δεδομένα για το ssSSc, καθώς και ποιοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Αποτελέσματα: Ανευρέθησαν τριάντα πέντε μελέτες με συνολικά 25,455 ασθενείς με SSc, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 1976 και 2023. Παρά τη χρήση διαφορετικών ορισμών ssSSc μεταξύ των μελετών, ο μέσος επιπολασμός του ssSSc ήταν σχεδόν 10% (εύρος 0-23%), με τη μεγαλύτερη μελέτη να καταγράφει cross-sectional επιπολασμό ίσο με 13%. Σε 5 μελέτες με χρόνο παρακολούθησης έως 9 χρόνια, η επανακατηγοριοποίηση της ssSSc σε lcSSc ή dcSSc κυμαινόταν από 0 έως 28%. Η διάμεση πνευμονοπάθεια, η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η νεφρική κρίση του σκληροδέρματος και η διαστολική δυσλειτουργία της καρδιάς ήταν παρούσες στο 46% (εύρος 9.3- 59.1%), το 15% (εύρος 5.9-24.6%), το 5% (εύρος 1.6-24.6%) και το 26.5% (εύρος 1.8-40.7%) των ασθενών με ssSSc, αντίστοιχα. Η επιβίωση των ασθενών με ssSSc ήταν συγκρίσιμη με αυτή των ασθενών με lcSSc και καλύτερη από εκείνη των ασθενών με dcSSc. Συμπεράσματα: Τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με το ssSSc διαφέρουν σημαντικά ως προς τον επιπολασμό, την κλινική έκφραση και την πρόγνωση, εν μέρει λόγω υποδιάγνωσης και λανθασμένης κατηγοριοποίησης της νόσου. Αν και τα κριτήρια κατηγοριοποίησης δεν πρέπει να επηρεάζουν τη σωστή διαχείριση των ασθενών, είναι σκόπιμη η διαμόρφωση νέων κριτηριών υπο- κατηγοριοποιήσης του ssSSc, τα οποία θα συνεκτιμούν το χρονικό διάστημα από την έναρξη της νόσου.","abstract_html":"Σκοπός: Το συστηματικό σκληρόδερμα χωρίς σκλήρυνση του δέρματος (ssSSc) περιγράφηκε επίσημα το 1962 και είναι μια υποκατηγορία του συστηματικού σκληροδέρματος (SSc), που, σε αντίθεση με την περιορισμένη (lcSSc) και διάχυτη (dcSSc) μορφή της νόσου, στερείται δερματικής ίνωσης. Σύμφωνα με τα κριτήρια των American College of Rheumatology και European Alliance of Associations for Rheumatology criteria του 2013, το SSc δύναται να διαγνωστεί απουσία πάχυνσης του δέρματος, ακόμα κι αν αυτή αναμένεται να αναπτυχθεί κατά την εξέλιξη της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, αναλύσαμε τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με τον επιπολασμό και τη βαρύτητα του ssSSc. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με σχετικές λέξεις-κλειδιά για ανεύρεση όλων των κοορτών SSc με δεδομένα για το ssSSc, καθώς και ποιοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Αποτελέσματα: Ανευρέθησαν τριάντα πέντε μελέτες με συνολικά 25,455 ασθενείς με SSc, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 1976 και 2023. Παρά τη χρήση διαφορετικών ορισμών ssSSc μεταξύ των μελετών, ο μέσος επιπολασμός του ssSSc ήταν σχεδόν 10% (εύρος 0-23%), με τη μεγαλύτερη μελέτη να καταγράφει cross-sectional επιπολασμό ίσο με 13%. Σε 5 μελέτες με χρόνο παρακολούθησης έως 9 χρόνια, η επανακατηγοριοποίηση της ssSSc σε lcSSc ή dcSSc κυμαινόταν από 0 έως 28%. Η διάμεση πνευμονοπάθεια, η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η νεφρική κρίση του σκληροδέρματος και η διαστολική δυσλειτουργία της καρδιάς ήταν παρούσες στο 46% (εύρος 9.3- 59.1%), το 15% (εύρος 5.9-24.6%), το 5% (εύρος 1.6-24.6%) και το 26.5% (εύρος 1.8-40.7%) των ασθενών με ssSSc, αντίστοιχα. Η επιβίωση των ασθενών με ssSSc ήταν συγκρίσιμη με αυτή των ασθενών με lcSSc και καλύτερη από εκείνη των ασθενών με dcSSc. Συμπεράσματα: Τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με το ssSSc διαφέρουν σημαντικά ως προς τον επιπολασμό, την κλινική έκφραση και την πρόγνωση, εν μέρει λόγω υποδιάγνωσης και λανθασμένης κατηγοριοποίησης της νόσου. Αν και τα κριτήρια κατηγοριοποίησης δεν πρέπει να επηρεάζουν τη σωστή διαχείριση των ασθενών, είναι σκόπιμη η διαμόρφωση νέων κριτηριών υπο- κατηγοριοποιήσης του ssSSc, τα οποία θα συνεκτιμούν το χρονικό διάστημα από την έναρξη της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μακρής Αναστάσιος - Παναγιώτης","Makris Anastasios - Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3441078"],"render_values":[{"text":"uoadl:3441078","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441078","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441078","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3441078","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μακρής Αναστάσιος - Παναγιώτης","Makris Anastasios - Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3441078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441078"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Το συστηματικό σκληρόδερμα χωρίς σκλήρυνση του δέρματος (ssSSc) περιγράφηκε επίσημα το 1962 και είναι μια υποκατηγορία του συστηματικού σκληροδέρματος (SSc), που, σε αντίθεση με την περιορισμένη (lcSSc) και διάχυτη (dcSSc) μορφή της νόσου, στερείται δερματικής ίνωσης. Σύμφωνα με τα κριτήρια των American College of Rheumatology και European Alliance of Associations for Rheumatology criteria του 2013, το SSc δύναται να διαγνωστεί απουσία πάχυνσης του δέρματος, ακόμα κι αν αυτή αναμένεται να αναπτυχθεί κατά την εξέλιξη της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, αναλύσαμε τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με τον επιπολασμό και τη βαρύτητα του ssSSc. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με σχετικές λέξεις-κλειδιά για ανεύρεση όλων των κοορτών SSc με δεδομένα για το ssSSc, καθώς και ποιοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Αποτελέσματα: Ανευρέθησαν τριάντα πέντε μελέτες με συνολικά 25,455 ασθενείς με SSc, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 1976 και 2023. Παρά τη χρήση διαφορετικών ορισμών ssSSc μεταξύ των μελετών, ο μέσος επιπολασμός του ssSSc ήταν σχεδόν 10% (εύρος 0-23%), με τη μεγαλύτερη μελέτη να καταγράφει cross-sectional επιπολασμό ίσο με 13%. Σε 5 μελέτες με χρόνο παρακολούθησης έως 9 χρόνια, η επανακατηγοριοποίηση της ssSSc σε lcSSc ή dcSSc κυμαινόταν από 0 έως 28%. Η διάμεση πνευμονοπάθεια, η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η νεφρική κρίση του σκληροδέρματος και η διαστολική δυσλειτουργία της καρδιάς ήταν παρούσες στο 46% (εύρος 9.3- 59.1%), το 15% (εύρος 5.9-24.6%), το 5% (εύρος 1.6-24.6%) και το 26.5% (εύρος 1.8-40.7%) των ασθενών με ssSSc, αντίστοιχα. Η επιβίωση των ασθενών με ssSSc ήταν συγκρίσιμη με αυτή των ασθενών με lcSSc και καλύτερη από εκείνη των ασθενών με dcSSc. Συμπεράσματα: Τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με το ssSSc διαφέρουν σημαντικά ως προς τον επιπολασμό, την κλινική έκφραση και την πρόγνωση, εν μέρει λόγω υποδιάγνωσης και λανθασμένης κατηγοριοποίησης της νόσου. Αν και τα κριτήρια κατηγοριοποίησης δεν πρέπει να επηρεάζουν τη σωστή διαχείριση των ασθενών, είναι σκόπιμη η διαμόρφωση νέων κριτηριών υπο- κατηγοριοποιήσης του ssSSc, τα οποία θα συνεκτιμούν το χρονικό διάστημα από την έναρξη της νόσου.","Objectives: Systemic sclerosis sine scleroderma (ssSSc), formally described in 1962, is a subset of SSc that, unlike limited cutaneous (lcSSc) and diffuse cutaneous (dcSSc) forms, lacks skin fbrosis. According to the 2013 American College of Rheumatology/European Alliance of Associations for Rheumatology criteria, SSc can be diagnosed in the absence of skin thickening, even if this is expected to develop later in disease course. In the present study, we analyzed published data on ssSSc prevalence and severity. Methods: A systematic literature review and qualitative synthesis of SSc cohorts with data on ssSSc were performed. Results: Thirty-five studies involving a total of 25,455 patients with SSc, published between 1976 and 2023, were identified. Although different definitions were used, the mean prevalence of ssSSc was almost 10% (range 0- 23%), with the largest study reporting a cross-sectional prevalence of 13%. In 5 studies with a follow-up period of up to 9 years, reclassiffication of ssSSc into lcSSc or dcSSc ranged 0-28%. Interstitial lung disease, pulmonary arterial hypertension, scleroderma renal crisis, and cardiac diastolic dysfunction were present in 46% (range 9.3-59.1%), 15% (range 5.9-24.6%), 5% (range 1.6- 24.6%), and 26.5% (range 1.8-40.7), respectively, of patients with ssSSc. Survival across studies was comparable to lcSSc and better than dcSSc. Conclusions: Published data on ssSSc vary widely on prevalence, clinical expression, and prognosis, partly due to underdiagnosis and misclassification. Although classification criteria should not affect appropriate management of patients, updated ssSSc subclassification criteria that take into account time from disease onset should be considered."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Systemic sclerosis sine scleroderma: a time of reappraisal"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μακρής Αναστάσιος - Παναγιώτης","Makris Anastasios - Panagiotis"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Σκοπός: Το συστηματικό σκληρόδερμα χωρίς σκλήρυνση του δέρματος (ssSSc) περιγράφηκε επίσημα το 1962 και είναι μια υποκατηγορία του συστηματικού σκληροδέρματος (SSc), που, σε αντίθεση με την περιορισμένη (lcSSc) και διάχυτη (dcSSc) μορφή της νόσου, στερείται δερματικής ίνωσης. Σύμφωνα με τα κριτήρια των American College of Rheumatology και European Alliance of Associations for Rheumatology criteria του 2013, το SSc δύναται να διαγνωστεί απουσία πάχυνσης του δέρματος, ακόμα κι αν αυτή αναμένεται να αναπτυχθεί κατά την εξέλιξη της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, αναλύσαμε τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με τον επιπολασμό και τη βαρύτητα του ssSSc. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με σχετικές λέξεις-κλειδιά για ανεύρεση όλων των κοορτών SSc με δεδομένα για το ssSSc, καθώς και ποιοτική σύνθεση των δεδομένων αυτών. Αποτελέσματα: Ανευρέθησαν τριάντα πέντε μελέτες με συνολικά 25,455 ασθενείς με SSc, δημοσιευμένες μεταξύ των ετών 1976 και 2023. Παρά τη χρήση διαφορετικών ορισμών ssSSc μεταξύ των μελετών, ο μέσος επιπολασμός του ssSSc ήταν σχεδόν 10% (εύρος 0-23%), με τη μεγαλύτερη μελέτη να καταγράφει cross-sectional επιπολασμό ίσο με 13%. Σε 5 μελέτες με χρόνο παρακολούθησης έως 9 χρόνια, η επανακατηγοριοποίηση της ssSSc σε lcSSc ή dcSSc κυμαινόταν από 0 έως 28%. Η διάμεση πνευμονοπάθεια, η πνευμονική αρτηριακή υπέρταση, η νεφρική κρίση του σκληροδέρματος και η διαστολική δυσλειτουργία της καρδιάς ήταν παρούσες στο 46% (εύρος 9.3- 59.1%), το 15% (εύρος 5.9-24.6%), το 5% (εύρος 1.6-24.6%) και το 26.5% (εύρος 1.8-40.7%) των ασθενών με ssSSc, αντίστοιχα. Η επιβίωση των ασθενών με ssSSc ήταν συγκρίσιμη με αυτή των ασθενών με lcSSc και καλύτερη από εκείνη των ασθενών με dcSSc. Συμπεράσματα: Τα δημοσιευμένα δεδομένα σχετικά με το ssSSc διαφέρουν σημαντικά ως προς τον επιπολασμό, την κλινική έκφραση και την πρόγνωση, εν μέρει λόγω υποδιάγνωσης και λανθασμένης κατηγοριοποίησης της νόσου. Αν και τα κριτήρια κατηγοριοποίησης δεν πρέπει να επηρεάζουν τη σωστή διαχείριση των ασθενών, είναι σκόπιμη η διαμόρφωση νέων κριτηριών υπο- κατηγοριοποιήσης του ssSSc, τα οποία θα συνεκτιμούν το χρονικό διάστημα από την έναρξη της νόσου.","Objectives: Systemic sclerosis sine scleroderma (ssSSc), formally described in 1962, is a subset of SSc that, unlike limited cutaneous (lcSSc) and diffuse cutaneous (dcSSc) forms, lacks skin fbrosis. According to the 2013 American College of Rheumatology/European Alliance of Associations for Rheumatology criteria, SSc can be diagnosed in the absence of skin thickening, even if this is expected to develop later in disease course. In the present study, we analyzed published data on ssSSc prevalence and severity. Methods: A systematic literature review and qualitative synthesis of SSc cohorts with data on ssSSc were performed. Results: Thirty-five studies involving a total of 25,455 patients with SSc, published between 1976 and 2023, were identified. Although different definitions were used, the mean prevalence of ssSSc was almost 10% (range 0- 23%), with the largest study reporting a cross-sectional prevalence of 13%. In 5 studies with a follow-up period of up to 9 years, reclassiffication of ssSSc into lcSSc or dcSSc ranged 0-28%. Interstitial lung disease, pulmonary arterial hypertension, scleroderma renal crisis, and cardiac diastolic dysfunction were present in 46% (range 9.3-59.1%), 15% (range 5.9-24.6%), 5% (range 1.6- 24.6%), and 26.5% (range 1.8-40.7), respectively, of patients with ssSSc. Survival across studies was comparable to lcSSc and better than dcSSc. Conclusions: Published data on ssSSc vary widely on prevalence, clinical expression, and prognosis, partly due to underdiagnosis and misclassification. Although classification criteria should not affect appropriate management of patients, updated ssSSc subclassification criteria that take into account time from disease onset should be considered."],"dc:identifier":["uoadl:3441078","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441078"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Systemic sclerosis sine scleroderma: a time of reappraisal"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:15Z"}