{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3441136"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3441136","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση μεθόδων καθορισμού συχνότητας και ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών","abstract":"Εισαγωγή: Οι εμβοές είναι ένα συχνό σύμπτωμα και η επίδρασή τους στον άνθρωπο κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή, που διαταράσσει την καθημερινή ζωή. Η διάγνωση των εμβοών είναι σημαντική για την σωστή εφαρμογή της όποιας θεραπευτικής παρέμβασης και βασίζεται στον προσδιορισμό της συχνότητας (Tinnitus Pitch Matching-TPM) και της έντασης των εμβοών (Tinnitus Loudness Matching-TLM), της ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών (Minimum Masking Level-MML) και του φαινομένου της υπολειπόμενης αναστολής (Residual Inhibition-RI). Στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής Αθηνών χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των εμβοών δύο διαφορετικές μέθοδοι, η κλασική με την χρήση του ακουογράφου με τον οποίο διεξάγεται η τονική ακοομετρία και μια νέα μέθοδος το Tinnometer. Το αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η σύγκριση των δύο αυτών μεθόδων καθορισμού των εμβοών. Μεθοδολογία: Έγινε συλλογή και ανάλυση των δεδομένων εξετάσεων 33 ασθενών (46 ώτα) με εμβοές που παρακολουθούνται στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής και είχαν εξεταστεί στην ίδια συνεδρία, με τις δύο μεθόδους καθορισμού εμβοών, το Tinnometer και την κλασική. Έγινε ανάλυση των αποτελεσμάτων των TPM, TLM, MML και RI για ανάδειξη της συμφωνίας ή μη των τιμών με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση επαναλήφθηκε με συμμετοχή ενός από τα δύο ώτα στους ασθενείς με αμφοτερόπλευρες εμβοές. Καταγράφηκε ποιοι ασθενείς είχαν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές με βάση τις μετρήσεις της κάθε μεθόδου και έγινε σύγκριση των μετρήσεων των δύο μεθόδων χωρίζοντας τα ώτα σε δύο υποομάδες με εμβοές χαμηλότερες των 8 KHz ή εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Αποτελέσματα: Στο TPM οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν σε ποσοστό 30,43% και οι διαφορές στις τιμές συχνότητας εμβοών των δύο μεθόδων έδειξαν την τάση να είναι μεγαλύτερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την διαδικασία του TLM οι δύο μέθοδοι έδωσαν διαφορετικά αποτελέσματα στο 97,78% των μετρήσεων. Οι τιμές έντασης διέφεραν λιγότερο από 20 dB μεταξύ των δύο μεθόδων στο 71,11% και φάνηκε μια τάση να υπολογίζονται υψηλότερες εντάσεις εμβοών με το Tinnometer. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα για το MML όπου σε ποσοστό 97,67% των μετρήσεων οι τιμές των δύο μεθόδων διέφεραν μεταξύ τους και στο 74,42% η τιμή MML με το Tinnometer ήταν μεγαλύτερη της αντίστοιχης με την κλασική μέθοδο. Οι διαφορές των τιμών TLM και MML ήταν σημαντικότερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την εξέταση της RI οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 54,17% των ώτων. Οι ασθενείς βρέθηκαν να έχουν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές σχεδόν στο σύνολό τους και με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων με συμμετοχή ενός ωτός ανά ασθενή δεν παρουσίασε διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων από την αρχική ανάλυση του συνόλου των περιστατικών. Συμπεράσματα: Οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 30% των περιστατικών στο TPM, στο 54% στην RI και στο 92% στην συμμετρικότητα των αμφοτερόπλευρων εμβοών. Διαφώνησαν σε μεγάλο ποσοστό περιστατικών (98%) στο TLM και στο MML. Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των τιμών των δύο μεθόδων σε TPM, TLM και MML παρατηρήθηκαν στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Η μελέτη εντόπισε πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου και συζήτησε πιθανές ερμηνείες για τις διαφορές των τιμών που παρατηρήθηκαν.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι εμβοές είναι ένα συχνό σύμπτωμα και η επίδρασή τους στον άνθρωπο κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή, που διαταράσσει την καθημερινή ζωή. Η διάγνωση των εμβοών είναι σημαντική για την σωστή εφαρμογή της όποιας θεραπευτικής παρέμβασης και βασίζεται στον προσδιορισμό της συχνότητας (Tinnitus Pitch Matching-TPM) και της έντασης των εμβοών (Tinnitus Loudness Matching-TLM), της ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών (Minimum Masking Level-MML) και του φαινομένου της υπολειπόμενης αναστολής (Residual Inhibition-RI). Στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής Αθηνών χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των εμβοών δύο διαφορετικές μέθοδοι, η κλασική με την χρήση του ακουογράφου με τον οποίο διεξάγεται η τονική ακοομετρία και μια νέα μέθοδος το Tinnometer. Το αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η σύγκριση των δύο αυτών μεθόδων καθορισμού των εμβοών. Μεθοδολογία: Έγινε συλλογή και ανάλυση των δεδομένων εξετάσεων 33 ασθενών (46 ώτα) με εμβοές που παρακολουθούνται στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής και είχαν εξεταστεί στην ίδια συνεδρία, με τις δύο μεθόδους καθορισμού εμβοών, το Tinnometer και την κλασική. Έγινε ανάλυση των αποτελεσμάτων των TPM, TLM, MML και RI για ανάδειξη της συμφωνίας ή μη των τιμών με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση επαναλήφθηκε με συμμετοχή ενός από τα δύο ώτα στους ασθενείς με αμφοτερόπλευρες εμβοές. Καταγράφηκε ποιοι ασθενείς είχαν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές με βάση τις μετρήσεις της κάθε μεθόδου και έγινε σύγκριση των μετρήσεων των δύο μεθόδων χωρίζοντας τα ώτα σε δύο υποομάδες με εμβοές χαμηλότερες των 8 KHz ή εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Αποτελέσματα: Στο TPM οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν σε ποσοστό 30,43% και οι διαφορές στις τιμές συχνότητας εμβοών των δύο μεθόδων έδειξαν την τάση να είναι μεγαλύτερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την διαδικασία του TLM οι δύο μέθοδοι έδωσαν διαφορετικά αποτελέσματα στο 97,78% των μετρήσεων. Οι τιμές έντασης διέφεραν λιγότερο από 20 dB μεταξύ των δύο μεθόδων στο 71,11% και φάνηκε μια τάση να υπολογίζονται υψηλότερες εντάσεις εμβοών με το Tinnometer. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα για το MML όπου σε ποσοστό 97,67% των μετρήσεων οι τιμές των δύο μεθόδων διέφεραν μεταξύ τους και στο 74,42% η τιμή MML με το Tinnometer ήταν μεγαλύτερη της αντίστοιχης με την κλασική μέθοδο. Οι διαφορές των τιμών TLM και MML ήταν σημαντικότερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την εξέταση της RI οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 54,17% των ώτων. Οι ασθενείς βρέθηκαν να έχουν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές σχεδόν στο σύνολό τους και με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων με συμμετοχή ενός ωτός ανά ασθενή δεν παρουσίασε διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων από την αρχική ανάλυση του συνόλου των περιστατικών. Συμπεράσματα: Οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 30% των περιστατικών στο TPM, στο 54% στην RI και στο 92% στην συμμετρικότητα των αμφοτερόπλευρων εμβοών. Διαφώνησαν σε μεγάλο ποσοστό περιστατικών (98%) στο TLM και στο MML. Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των τιμών των δύο μεθόδων σε TPM, TLM και MML παρατηρήθηκαν στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Η μελέτη εντόπισε πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου και συζήτησε πιθανές ερμηνείες για τις διαφορές των τιμών που παρατηρήθηκαν.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπούκα Αικατερίνη","Bouka Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3441136"],"render_values":[{"text":"uoadl:3441136","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441136","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441136","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3441136","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπούκα Αικατερίνη","Bouka Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3441136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441136"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι εμβοές είναι ένα συχνό σύμπτωμα και η επίδρασή τους στον άνθρωπο κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή, που διαταράσσει την καθημερινή ζωή. Η διάγνωση των εμβοών είναι σημαντική για την σωστή εφαρμογή της όποιας θεραπευτικής παρέμβασης και βασίζεται στον προσδιορισμό της συχνότητας (Tinnitus Pitch Matching-TPM) και της έντασης των εμβοών (Tinnitus Loudness Matching-TLM), της ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών (Minimum Masking Level-MML) και του φαινομένου της υπολειπόμενης αναστολής (Residual Inhibition-RI). Στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής Αθηνών χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των εμβοών δύο διαφορετικές μέθοδοι, η κλασική με την χρήση του ακουογράφου με τον οποίο διεξάγεται η τονική ακοομετρία και μια νέα μέθοδος το Tinnometer. Το αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η σύγκριση των δύο αυτών μεθόδων καθορισμού των εμβοών. Μεθοδολογία: Έγινε συλλογή και ανάλυση των δεδομένων εξετάσεων 33 ασθενών (46 ώτα) με εμβοές που παρακολουθούνται στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής και είχαν εξεταστεί στην ίδια συνεδρία, με τις δύο μεθόδους καθορισμού εμβοών, το Tinnometer και την κλασική. Έγινε ανάλυση των αποτελεσμάτων των TPM, TLM, MML και RI για ανάδειξη της συμφωνίας ή μη των τιμών με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση επαναλήφθηκε με συμμετοχή ενός από τα δύο ώτα στους ασθενείς με αμφοτερόπλευρες εμβοές. Καταγράφηκε ποιοι ασθενείς είχαν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές με βάση τις μετρήσεις της κάθε μεθόδου και έγινε σύγκριση των μετρήσεων των δύο μεθόδων χωρίζοντας τα ώτα σε δύο υποομάδες με εμβοές χαμηλότερες των 8 KHz ή εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Αποτελέσματα: Στο TPM οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν σε ποσοστό 30,43% και οι διαφορές στις τιμές συχνότητας εμβοών των δύο μεθόδων έδειξαν την τάση να είναι μεγαλύτερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την διαδικασία του TLM οι δύο μέθοδοι έδωσαν διαφορετικά αποτελέσματα στο 97,78% των μετρήσεων. Οι τιμές έντασης διέφεραν λιγότερο από 20 dB μεταξύ των δύο μεθόδων στο 71,11% και φάνηκε μια τάση να υπολογίζονται υψηλότερες εντάσεις εμβοών με το Tinnometer. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα για το MML όπου σε ποσοστό 97,67% των μετρήσεων οι τιμές των δύο μεθόδων διέφεραν μεταξύ τους και στο 74,42% η τιμή MML με το Tinnometer ήταν μεγαλύτερη της αντίστοιχης με την κλασική μέθοδο. Οι διαφορές των τιμών TLM και MML ήταν σημαντικότερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την εξέταση της RI οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 54,17% των ώτων. Οι ασθενείς βρέθηκαν να έχουν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές σχεδόν στο σύνολό τους και με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων με συμμετοχή ενός ωτός ανά ασθενή δεν παρουσίασε διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων από την αρχική ανάλυση του συνόλου των περιστατικών. Συμπεράσματα: Οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 30% των περιστατικών στο TPM, στο 54% στην RI και στο 92% στην συμμετρικότητα των αμφοτερόπλευρων εμβοών. Διαφώνησαν σε μεγάλο ποσοστό περιστατικών (98%) στο TLM και στο MML. Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των τιμών των δύο μεθόδων σε TPM, TLM και MML παρατηρήθηκαν στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Η μελέτη εντόπισε πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου και συζήτησε πιθανές ερμηνείες για τις διαφορές των τιμών που παρατηρήθηκαν.","Background: Tinnitus is a common symptom and its effect in humans ranges from mild to severe, disrupting daily life. Diagnosis of tinnitus is of great importance for the correct implementation of any therapeutic intervention and is based on Tinnitus Pitch Matching-TPM, Tinnitus Loudness Matching-TLM, Minimum Masking Level-MML and Residual Inhibition-RI. In the Tinnitus Clinic of the 1st University ENT Department of Athens, two different methods are used for evaluation of tinnitus, the classic one using the audiometer with which the pure tone audiometry is carried out and a new method, Tinnometer. The subject of this study is the comparison of these two different methods used to determine tinnitus. Methods: The examination data of 33 outpatients (46 ears) seen in the Tinnitus Clinic of the 1st University ENT Department of Athens, where collected and analyzed for this study. The patients had been examined with the two tinnitus determination methods, Tinnometer and classic, in the same session. The results of TPM, TLM, MML and RI were analyzed to highlight the agreement or not of the values with the two methods. A repeat analysis of the same data was performed including one of the two ears in patients with bilateral tinnitus. It was recorded which patients had symmetrical bilateral tinnitus based on the measurements of each method. Lastly, we compared the two methods’ results when the examined ears were divided into two subgroups based on tinnitus pitch, lower than 8 KHz or extended-high frequency tinnitus. Results: In TPM the two methods agreed at a rate of 30,43% and the differences in frequency values between the two methods showed a tendency to be greater in the high frequency tinnitus. At the TLM the two methods gave different results in 97,78% of the measurements. Loudness values differed by less than 20 dB between the two methods at 71,11% and a trend was seen to estimate higher tinnitus intensities with Tinnometer. The results of MML were similar. The MML values of the two methods differed from each other in 97,67% of the measurements and in 74,42% the MML by Tinnometer was higher than the corresponding one by classical method. Both the differences of TLM and MML values were more significant in extended-high frequency tinnitus. When examining RI the two methods agreed in 54,17% of ears. Patients were found to have symmetrical bilateral tinnitus almost entirely by both methods. When one ear per patient was included in the analysis of the data there was no difference in the results compared to the original analysis including all cases. Conclusions: The two methods agreed in 30% of cases in TPM, in 54% in RI and in 92% in symmetry of bilateral tinnitus. They disagreed in a very high percentage of cases (98%) in TLM and MML. The greater differences in the values of TPM, TLM and TLM between the two methods were observed in high frequency tinnitus. The study identified advantages and disadvantages in each method and discussed possible explanations for the observed differences in values."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση μεθόδων καθορισμού συχνότητας και ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπούκα Αικατερίνη","Bouka Aikaterini"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι εμβοές είναι ένα συχνό σύμπτωμα και η επίδρασή τους στον άνθρωπο κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή, που διαταράσσει την καθημερινή ζωή. Η διάγνωση των εμβοών είναι σημαντική για την σωστή εφαρμογή της όποιας θεραπευτικής παρέμβασης και βασίζεται στον προσδιορισμό της συχνότητας (Tinnitus Pitch Matching-TPM) και της έντασης των εμβοών (Tinnitus Loudness Matching-TLM), της ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών (Minimum Masking Level-MML) και του φαινομένου της υπολειπόμενης αναστολής (Residual Inhibition-RI). Στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής Αθηνών χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των εμβοών δύο διαφορετικές μέθοδοι, η κλασική με την χρήση του ακουογράφου με τον οποίο διεξάγεται η τονική ακοομετρία και μια νέα μέθοδος το Tinnometer. Το αντικείμενο της εργασίας αυτής είναι η σύγκριση των δύο αυτών μεθόδων καθορισμού των εμβοών. Μεθοδολογία: Έγινε συλλογή και ανάλυση των δεδομένων εξετάσεων 33 ασθενών (46 ώτα) με εμβοές που παρακολουθούνται στο Ιατρείο Εμβοών της Α’ Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής και είχαν εξεταστεί στην ίδια συνεδρία, με τις δύο μεθόδους καθορισμού εμβοών, το Tinnometer και την κλασική. Έγινε ανάλυση των αποτελεσμάτων των TPM, TLM, MML και RI για ανάδειξη της συμφωνίας ή μη των τιμών με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση επαναλήφθηκε με συμμετοχή ενός από τα δύο ώτα στους ασθενείς με αμφοτερόπλευρες εμβοές. Καταγράφηκε ποιοι ασθενείς είχαν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές με βάση τις μετρήσεις της κάθε μεθόδου και έγινε σύγκριση των μετρήσεων των δύο μεθόδων χωρίζοντας τα ώτα σε δύο υποομάδες με εμβοές χαμηλότερες των 8 KHz ή εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Αποτελέσματα: Στο TPM οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν σε ποσοστό 30,43% και οι διαφορές στις τιμές συχνότητας εμβοών των δύο μεθόδων έδειξαν την τάση να είναι μεγαλύτερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την διαδικασία του TLM οι δύο μέθοδοι έδωσαν διαφορετικά αποτελέσματα στο 97,78% των μετρήσεων. Οι τιμές έντασης διέφεραν λιγότερο από 20 dB μεταξύ των δύο μεθόδων στο 71,11% και φάνηκε μια τάση να υπολογίζονται υψηλότερες εντάσεις εμβοών με το Tinnometer. Παρόμοια ήταν τα αποτελέσματα για το MML όπου σε ποσοστό 97,67% των μετρήσεων οι τιμές των δύο μεθόδων διέφεραν μεταξύ τους και στο 74,42% η τιμή MML με το Tinnometer ήταν μεγαλύτερη της αντίστοιχης με την κλασική μέθοδο. Οι διαφορές των τιμών TLM και MML ήταν σημαντικότερες στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Κατά την εξέταση της RI οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 54,17% των ώτων. Οι ασθενείς βρέθηκαν να έχουν συμμετρικές αμφοτερόπλευρες εμβοές σχεδόν στο σύνολό τους και με τις δύο μεθόδους. Η ανάλυση των αποτελεσμάτων με συμμετοχή ενός ωτός ανά ασθενή δεν παρουσίασε διαφοροποίηση των αποτελεσμάτων από την αρχική ανάλυση του συνόλου των περιστατικών. Συμπεράσματα: Οι δύο μέθοδοι συμφώνησαν στο 30% των περιστατικών στο TPM, στο 54% στην RI και στο 92% στην συμμετρικότητα των αμφοτερόπλευρων εμβοών. Διαφώνησαν σε μεγάλο ποσοστό περιστατικών (98%) στο TLM και στο MML. Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των τιμών των δύο μεθόδων σε TPM, TLM και MML παρατηρήθηκαν στις εμβοές υπερυψηλών συχνοτήτων. Η μελέτη εντόπισε πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της κάθε μεθόδου και συζήτησε πιθανές ερμηνείες για τις διαφορές των τιμών που παρατηρήθηκαν.","Background: Tinnitus is a common symptom and its effect in humans ranges from mild to severe, disrupting daily life. Diagnosis of tinnitus is of great importance for the correct implementation of any therapeutic intervention and is based on Tinnitus Pitch Matching-TPM, Tinnitus Loudness Matching-TLM, Minimum Masking Level-MML and Residual Inhibition-RI. In the Tinnitus Clinic of the 1st University ENT Department of Athens, two different methods are used for evaluation of tinnitus, the classic one using the audiometer with which the pure tone audiometry is carried out and a new method, Tinnometer. The subject of this study is the comparison of these two different methods used to determine tinnitus. Methods: The examination data of 33 outpatients (46 ears) seen in the Tinnitus Clinic of the 1st University ENT Department of Athens, where collected and analyzed for this study. The patients had been examined with the two tinnitus determination methods, Tinnometer and classic, in the same session. The results of TPM, TLM, MML and RI were analyzed to highlight the agreement or not of the values with the two methods. A repeat analysis of the same data was performed including one of the two ears in patients with bilateral tinnitus. It was recorded which patients had symmetrical bilateral tinnitus based on the measurements of each method. Lastly, we compared the two methods’ results when the examined ears were divided into two subgroups based on tinnitus pitch, lower than 8 KHz or extended-high frequency tinnitus. Results: In TPM the two methods agreed at a rate of 30,43% and the differences in frequency values between the two methods showed a tendency to be greater in the high frequency tinnitus. At the TLM the two methods gave different results in 97,78% of the measurements. Loudness values differed by less than 20 dB between the two methods at 71,11% and a trend was seen to estimate higher tinnitus intensities with Tinnometer. The results of MML were similar. The MML values of the two methods differed from each other in 97,67% of the measurements and in 74,42% the MML by Tinnometer was higher than the corresponding one by classical method. Both the differences of TLM and MML values were more significant in extended-high frequency tinnitus. When examining RI the two methods agreed in 54,17% of ears. Patients were found to have symmetrical bilateral tinnitus almost entirely by both methods. When one ear per patient was included in the analysis of the data there was no difference in the results compared to the original analysis including all cases. Conclusions: The two methods agreed in 30% of cases in TPM, in 54% in RI and in 92% in symmetry of bilateral tinnitus. They disagreed in a very high percentage of cases (98%) in TLM and MML. The greater differences in the values of TPM, TLM and TLM between the two methods were observed in high frequency tinnitus. The study identified advantages and disadvantages in each method and discussed possible explanations for the observed differences in values."],"dc:identifier":["uoadl:3441136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441136"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση μεθόδων καθορισμού συχνότητας και ελάχιστης απαιτούμενης ηχοκάλυψης εμβοών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:17Z"}