{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3441325"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3441325","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"'Ογκοι ωοθηκών στην κύηση, διάγνωση και θεραπεία","abstract":"Η εργασία εξετάζει τους όγκους των ωοθηκών κατά την κύηση, μια σπάνια αλλά σημαντική κλινική κατάσταση, η οποία παρουσιάζει προκλήσεις τόσο στη διάγνωση όσο και στη θεραπεία. Οι όγκοι ωοθηκών που εντοπίζονται κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις, ενώ η διάγνωσή τους είναι συχνά περίπλοκη λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που επέρχονται στο σώμα της εγκύου. Η παρουσία ενός τέτοιου όγκου μπορεί να επηρεάσει τόσο την υγεία της μητέρας όσο και την ανάπτυξη του εμβρύου, καθιστώντας απαραίτητη την εξατομικευμένη προσέγγιση στη διαχείριση του περιστατικού. Διάγνωση Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η διάγνωση των όγκων ωοθηκών στην εγκυμοσύνη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω της επίδρασης των φυσιολογικών ορμονικών και ανατομικών αλλαγών, οι οποίες μπορούν να καλύψουν τα συμπτώματα ή να μπερδέψουν τη διαγνωστική διαδικασία. Η χρήση μη επεμβατικών τεχνικών είναι καθοριστική για τη διατήρηση της ασφάλειας του εμβρύου και της μητέρας. Οι βασικές διαγνωστικές μέθοδοι περιλαμβάνουν την υπερηχογραφία και τη μαγνητική τομογραφία (MRI). Η υπερηχογραφία είναι η πρώτη γραμμή διαγνωστικής προσέγγισης, καθώς παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τη φύση του όγκου (π.χ., αν είναι συμπαγής ή κυστικός). Η MRI είναι χρήσιμη για τη διάκριση καλοήθων από κακοήθεις όγκους χωρίς τη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας, που μπορεί να είναι επιβλαβής για το έμβρυο. Η χρήση της υπολογιστικής τομογραφίας (CT) αποφεύγεται εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητη, λόγω του κινδύνου που συνδέεται με την ακτινοβολία. Εκτός από τις απεικονιστικές εξετάσεις, τα εργαστηριακά τεστ, όπως η μέτρηση δεικτών καρκίνου στον ορό (π.χ. CA-125), μπορεί να χρησιμοποιηθούν με περιορισμούς, καθώς οι φυσιολογικές τιμές αλλάζουν κατά την εγκυμοσύνη, επηρεάζοντας την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Θεραπεία Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η θεραπεία εξαρτάται από τη φύση του όγκου (καλοήθης ή κακοήθης), το στάδιο της κύησης και τη γενική κατάσταση της εγκύου. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να διασφαλιστεί η υγεία της μητέρας, να προστατευθεί το έμβρυο και, αν είναι δυνατόν, να ολοκληρωθεί η κύηση. Καλοήθεις Όγκοι: Σε περιπτώσεις όπου οι όγκοι είναι μικροί και δεν προκαλούν συμπτώματα ή επιπλοκές, η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συχνά συντηρητική, με τακτική παρακολούθηση μέσω υπερηχογραφίας. Αν οι όγκοι αυξηθούν σε μέγεθος ή προκαλέσουν επιπλοκές (π.χ., ρήξη ή συστροφή), μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση. Κακοήθεις Όγκοι: Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια κατά το δεύτερο τρίμηνο, όταν οι κίνδυνοι για το έμβρυο είναι χαμηλότεροι. Επεμβάσεις στο πρώτο τρίμηνο αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής, ενώ στο τρίτο τρίμηνο μπορεί να επιβληθεί καθυστέρηση μέχρι την ωριμότητα του εμβρύου. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, όπου απαιτείται χημειοθεραπεία, αυτή μπορεί να εφαρμοστεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις από το δεύτερο τρίμηνο και μετά, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στο έμβρυο. Τα πρωτόκολλα χημειοθεραπείας επιλέγονται προσεκτικά για την αποφυγή τοξικότητας. Προκλήσεις και Σύγχρονες Τάσεις Οι όγκοι ωοθηκών στην κύηση είναι μια πολυδιάστατη κλινική κατάσταση που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση. Η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρων-γυναικολόγων, ογκολόγων, ακτινολόγων και άλλων ειδικών είναι κρίσιμη για την επιτυχή αντιμετώπιση. Η πρόοδος στη διαγνωστική τεχνολογία και η κατανόηση των μηχανισμών καρκινογένεσης επιτρέπουν την εξατομικευμένη φροντίδα. Παράλληλα, υπάρχει αυξανόμενη έμφαση στην εκπαίδευση των ιατρών για τις σύγχρονες κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τη διαχείριση όγκων κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση τεχνικών όπως η μη επεμβατική υπερηχογραφία και οι εξειδικευμένες θεραπείες επιτρέπει ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Συμπεράσματα Οι όγκοι ωοθηκών κατά την κύηση αποτελούν ένα σύνθετο κλινικό πρόβλημα που απαιτεί προσεκτική διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση. Οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, σε συνδυασμό με τη διεπιστημονική συνεργασία, επιτρέπουν την αποτελεσματική διαχείριση, διασφαλίζοντας την υγεία της μητέρας και την ανάπτυξη του εμβρύου. Ωστόσο, παραμένει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και βελτίωση των θεραπευτικών στρατηγικών, ώστε να επιτευχθεί καλύτερη πρόγνωση και ποιότητα ζωής για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτή την πρόκληση.","abstract_html":"Η εργασία εξετάζει τους όγκους των ωοθηκών κατά την κύηση, μια σπάνια αλλά σημαντική κλινική κατάσταση, η οποία παρουσιάζει προκλήσεις τόσο στη διάγνωση όσο και στη θεραπεία. Οι όγκοι ωοθηκών που εντοπίζονται κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις, ενώ η διάγνωσή τους είναι συχνά περίπλοκη λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που επέρχονται στο σώμα της εγκύου. Η παρουσία ενός τέτοιου όγκου μπορεί να επηρεάσει τόσο την υγεία της μητέρας όσο και την ανάπτυξη του εμβρύου, καθιστώντας απαραίτητη την εξατομικευμένη προσέγγιση στη διαχείριση του περιστατικού. Διάγνωση Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η διάγνωση των όγκων ωοθηκών στην εγκυμοσύνη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω της επίδρασης των φυσιολογικών ορμονικών και ανατομικών αλλαγών, οι οποίες μπορούν να καλύψουν τα συμπτώματα ή να μπερδέψουν τη διαγνωστική διαδικασία. Η χρήση μη επεμβατικών τεχνικών είναι καθοριστική για τη διατήρηση της ασφάλειας του εμβρύου και της μητέρας. Οι βασικές διαγνωστικές μέθοδοι περιλαμβάνουν την υπερηχογραφία και τη μαγνητική τομογραφία (MRI). Η υπερηχογραφία είναι η πρώτη γραμμή διαγνωστικής προσέγγισης, καθώς παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τη φύση του όγκου (π.χ., αν είναι συμπαγής ή κυστικός). Η MRI είναι χρήσιμη για τη διάκριση καλοήθων από κακοήθεις όγκους χωρίς τη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας, που μπορεί να είναι επιβλαβής για το έμβρυο. Η χρήση της υπολογιστικής τομογραφίας (CT) αποφεύγεται εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητη, λόγω του κινδύνου που συνδέεται με την ακτινοβολία. Εκτός από τις απεικονιστικές εξετάσεις, τα εργαστηριακά τεστ, όπως η μέτρηση δεικτών καρκίνου στον ορό (π.χ. CA-125), μπορεί να χρησιμοποιηθούν με περιορισμούς, καθώς οι φυσιολογικές τιμές αλλάζουν κατά την εγκυμοσύνη, επηρεάζοντας την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Θεραπεία Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η θεραπεία εξαρτάται από τη φύση του όγκου (καλοήθης ή κακοήθης), το στάδιο της κύησης και τη γενική κατάσταση της εγκύου. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να διασφαλιστεί η υγεία της μητέρας, να προστατευθεί το έμβρυο και, αν είναι δυνατόν, να ολοκληρωθεί η κύηση. Καλοήθεις Όγκοι: Σε περιπτώσεις όπου οι όγκοι είναι μικροί και δεν προκαλούν συμπτώματα ή επιπλοκές, η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συχνά συντηρητική, με τακτική παρακολούθηση μέσω υπερηχογραφίας. Αν οι όγκοι αυξηθούν σε μέγεθος ή προκαλέσουν επιπλοκές (π.χ., ρήξη ή συστροφή), μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση. Κακοήθεις Όγκοι: Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια κατά το δεύτερο τρίμηνο, όταν οι κίνδυνοι για το έμβρυο είναι χαμηλότεροι. Επεμβάσεις στο πρώτο τρίμηνο αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής, ενώ στο τρίτο τρίμηνο μπορεί να επιβληθεί καθυστέρηση μέχρι την ωριμότητα του εμβρύου. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, όπου απαιτείται χημειοθεραπεία, αυτή μπορεί να εφαρμοστεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις από το δεύτερο τρίμηνο και μετά, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στο έμβρυο. Τα πρωτόκολλα χημειοθεραπείας επιλέγονται προσεκτικά για την αποφυγή τοξικότητας. Προκλήσεις και Σύγχρονες Τάσεις Οι όγκοι ωοθηκών στην κύηση είναι μια πολυδιάστατη κλινική κατάσταση που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση. Η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρων-γυναικολόγων, ογκολόγων, ακτινολόγων και άλλων ειδικών είναι κρίσιμη για την επιτυχή αντιμετώπιση. Η πρόοδος στη διαγνωστική τεχνολογία και η κατανόηση των μηχανισμών καρκινογένεσης επιτρέπουν την εξατομικευμένη φροντίδα. Παράλληλα, υπάρχει αυξανόμενη έμφαση στην εκπαίδευση των ιατρών για τις σύγχρονες κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τη διαχείριση όγκων κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση τεχνικών όπως η μη επεμβατική υπερηχογραφία και οι εξειδικευμένες θεραπείες επιτρέπει ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Συμπεράσματα Οι όγκοι ωοθηκών κατά την κύηση αποτελούν ένα σύνθετο κλινικό πρόβλημα που απαιτεί προσεκτική διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση. Οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, σε συνδυασμό με τη διεπιστημονική συνεργασία, επιτρέπουν την αποτελεσματική διαχείριση, διασφαλίζοντας την υγεία της μητέρας και την ανάπτυξη του εμβρύου. Ωστόσο, παραμένει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και βελτίωση των θεραπευτικών στρατηγικών, ώστε να επιτευχθεί καλύτερη πρόγνωση και ποιότητα ζωής για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτή την πρόκληση.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαηλιού Ανθή-Μαρία","Papailiou Anthi-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2024,"date_issued":"2024","date_published":"2024","updated_at":"2026-11-19T06:31:17Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3441325"],"render_values":[{"text":"uoadl:3441325","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441325","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441325","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3441325","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαηλιού Ανθή-Μαρία","Papailiou Anthi-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2024"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3441325","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441325"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εργασία εξετάζει τους όγκους των ωοθηκών κατά την κύηση, μια σπάνια αλλά σημαντική κλινική κατάσταση, η οποία παρουσιάζει προκλήσεις τόσο στη διάγνωση όσο και στη θεραπεία. Οι όγκοι ωοθηκών που εντοπίζονται κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις, ενώ η διάγνωσή τους είναι συχνά περίπλοκη λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που επέρχονται στο σώμα της εγκύου. Η παρουσία ενός τέτοιου όγκου μπορεί να επηρεάσει τόσο την υγεία της μητέρας όσο και την ανάπτυξη του εμβρύου, καθιστώντας απαραίτητη την εξατομικευμένη προσέγγιση στη διαχείριση του περιστατικού. Διάγνωση Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η διάγνωση των όγκων ωοθηκών στην εγκυμοσύνη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω της επίδρασης των φυσιολογικών ορμονικών και ανατομικών αλλαγών, οι οποίες μπορούν να καλύψουν τα συμπτώματα ή να μπερδέψουν τη διαγνωστική διαδικασία. Η χρήση μη επεμβατικών τεχνικών είναι καθοριστική για τη διατήρηση της ασφάλειας του εμβρύου και της μητέρας. Οι βασικές διαγνωστικές μέθοδοι περιλαμβάνουν την υπερηχογραφία και τη μαγνητική τομογραφία (MRI). Η υπερηχογραφία είναι η πρώτη γραμμή διαγνωστικής προσέγγισης, καθώς παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τη φύση του όγκου (π.χ., αν είναι συμπαγής ή κυστικός). Η MRI είναι χρήσιμη για τη διάκριση καλοήθων από κακοήθεις όγκους χωρίς τη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας, που μπορεί να είναι επιβλαβής για το έμβρυο. Η χρήση της υπολογιστικής τομογραφίας (CT) αποφεύγεται εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητη, λόγω του κινδύνου που συνδέεται με την ακτινοβολία. Εκτός από τις απεικονιστικές εξετάσεις, τα εργαστηριακά τεστ, όπως η μέτρηση δεικτών καρκίνου στον ορό (π.χ. CA-125), μπορεί να χρησιμοποιηθούν με περιορισμούς, καθώς οι φυσιολογικές τιμές αλλάζουν κατά την εγκυμοσύνη, επηρεάζοντας την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Θεραπεία Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η θεραπεία εξαρτάται από τη φύση του όγκου (καλοήθης ή κακοήθης), το στάδιο της κύησης και τη γενική κατάσταση της εγκύου. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να διασφαλιστεί η υγεία της μητέρας, να προστατευθεί το έμβρυο και, αν είναι δυνατόν, να ολοκληρωθεί η κύηση. Καλοήθεις Όγκοι: Σε περιπτώσεις όπου οι όγκοι είναι μικροί και δεν προκαλούν συμπτώματα ή επιπλοκές, η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συχνά συντηρητική, με τακτική παρακολούθηση μέσω υπερηχογραφίας. Αν οι όγκοι αυξηθούν σε μέγεθος ή προκαλέσουν επιπλοκές (π.χ., ρήξη ή συστροφή), μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση. Κακοήθεις Όγκοι: Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια κατά το δεύτερο τρίμηνο, όταν οι κίνδυνοι για το έμβρυο είναι χαμηλότεροι. Επεμβάσεις στο πρώτο τρίμηνο αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής, ενώ στο τρίτο τρίμηνο μπορεί να επιβληθεί καθυστέρηση μέχρι την ωριμότητα του εμβρύου. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, όπου απαιτείται χημειοθεραπεία, αυτή μπορεί να εφαρμοστεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις από το δεύτερο τρίμηνο και μετά, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στο έμβρυο. Τα πρωτόκολλα χημειοθεραπείας επιλέγονται προσεκτικά για την αποφυγή τοξικότητας. Προκλήσεις και Σύγχρονες Τάσεις Οι όγκοι ωοθηκών στην κύηση είναι μια πολυδιάστατη κλινική κατάσταση που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση. Η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρων-γυναικολόγων, ογκολόγων, ακτινολόγων και άλλων ειδικών είναι κρίσιμη για την επιτυχή αντιμετώπιση. Η πρόοδος στη διαγνωστική τεχνολογία και η κατανόηση των μηχανισμών καρκινογένεσης επιτρέπουν την εξατομικευμένη φροντίδα. Παράλληλα, υπάρχει αυξανόμενη έμφαση στην εκπαίδευση των ιατρών για τις σύγχρονες κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τη διαχείριση όγκων κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση τεχνικών όπως η μη επεμβατική υπερηχογραφία και οι εξειδικευμένες θεραπείες επιτρέπει ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Συμπεράσματα Οι όγκοι ωοθηκών κατά την κύηση αποτελούν ένα σύνθετο κλινικό πρόβλημα που απαιτεί προσεκτική διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση. Οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, σε συνδυασμό με τη διεπιστημονική συνεργασία, επιτρέπουν την αποτελεσματική διαχείριση, διασφαλίζοντας την υγεία της μητέρας και την ανάπτυξη του εμβρύου. Ωστόσο, παραμένει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και βελτίωση των θεραπευτικών στρατηγικών, ώστε να επιτευχθεί καλύτερη πρόγνωση και ποιότητα ζωής για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτή την πρόκληση.","The thesis examines ovarian tumors during pregnancy, a rare yet significant clinical condition that presents challenges in both diagnosis and treatment. Ovarian tumors identified during pregnancy can be either benign or malignant, and their diagnosis is often complicated by the physiological changes occurring in the pregnant body. The presence of such a tumor can affect both maternal health and fetal development, necessitating a personalized approach to case management. Diagnosis of Ovarian Tumors in Pregnancy Diagnosing ovarian tumors during pregnancy requires special attention due to the physiological, hormonal, and anatomical changes that can obscure symptoms or complicate the diagnostic process. The use of non-invasive techniques is critical to ensuring the safety of both the fetus and the mother. The primary diagnostic methods include ultrasonography and magnetic resonance imaging (MRI). Ultrasonography serves as the first-line diagnostic tool, offering detailed insights into the nature of the tumor (e.g., solid or cystic). MRI is useful in distinguishing benign from malignant tumors without the use of ionizing radiation, which could harm the fetus. Computed tomography (CT) is avoided unless absolutely necessary due to the risks associated with radiation exposure. In addition to imaging, laboratory tests such as measuring serum tumor markers (e.g., CA-125) can be used with caution, as normal values may vary during pregnancy, potentially affecting reliability. Treatment of Ovarian Tumors in Pregnancy Treatment depends on the nature of the tumor (benign or malignant), the stage of pregnancy, and the overall condition of the pregnant woman. The primary goals of treatment are to ensure maternal health, protect the fetus, and, if possible, allow the pregnancy to progress to term. Benign Tumors: For small tumors that do not cause symptoms or complications, management is often conservative, with regular monitoring through ultrasonography. If the tumors grow or cause complications (e.g., rupture or torsion), surgical removal may be necessary. Malignant Tumors: Surgical intervention can be safely performed during the second trimester when risks to the fetus are minimized. Interventions in the first trimester increase the risk of miscarriage, while third-trimester surgeries may need to be delayed until fetal maturity. In advanced cases requiring chemotherapy, it can be administered under specific conditions from the second trimester onward to minimize fetal exposure. Chemotherapy protocols are carefully selected to avoid toxicity. Challenges and Modern Trends Ovarian tumors during pregnancy represent a multidimensional clinical condition requiring an interdisciplinary approach. Collaboration among obstetricians, gynecologists, oncologists, radiologists, and other specialists is crucial for effective management. Advances in diagnostic technology and understanding tumor biology enable personalized care. Additionally, there is an increasing emphasis on educating medical professionals about contemporary guidelines for managing tumors during pregnancy. Techniques such as non-invasive ultrasonography and specialized therapeutic protocols allow safer and more effective interventions. Conclusions Ovarian tumors during pregnancy are a complex clinical challenge requiring careful diagnosis and individualized treatment. Modern diagnostic methods, combined with interdisciplinary collaboration, enable effective management, ensuring maternal health and fetal development. However, there remains a need for further research and improved therapeutic strategies to achieve better prognosis and quality of life for women facing this challenge."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["'Ογκοι ωοθηκών στην κύηση, διάγνωση και θεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαηλιού Ανθή-Μαρία","Papailiou Anthi-Maria"],"dc:date":["2024"],"dc:description":["Η εργασία εξετάζει τους όγκους των ωοθηκών κατά την κύηση, μια σπάνια αλλά σημαντική κλινική κατάσταση, η οποία παρουσιάζει προκλήσεις τόσο στη διάγνωση όσο και στη θεραπεία. Οι όγκοι ωοθηκών που εντοπίζονται κατά τη διάρκεια της κύησης μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις, ενώ η διάγνωσή τους είναι συχνά περίπλοκη λόγω των φυσιολογικών αλλαγών που επέρχονται στο σώμα της εγκύου. Η παρουσία ενός τέτοιου όγκου μπορεί να επηρεάσει τόσο την υγεία της μητέρας όσο και την ανάπτυξη του εμβρύου, καθιστώντας απαραίτητη την εξατομικευμένη προσέγγιση στη διαχείριση του περιστατικού. Διάγνωση Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η διάγνωση των όγκων ωοθηκών στην εγκυμοσύνη απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή λόγω της επίδρασης των φυσιολογικών ορμονικών και ανατομικών αλλαγών, οι οποίες μπορούν να καλύψουν τα συμπτώματα ή να μπερδέψουν τη διαγνωστική διαδικασία. Η χρήση μη επεμβατικών τεχνικών είναι καθοριστική για τη διατήρηση της ασφάλειας του εμβρύου και της μητέρας. Οι βασικές διαγνωστικές μέθοδοι περιλαμβάνουν την υπερηχογραφία και τη μαγνητική τομογραφία (MRI). Η υπερηχογραφία είναι η πρώτη γραμμή διαγνωστικής προσέγγισης, καθώς παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για τη φύση του όγκου (π.χ., αν είναι συμπαγής ή κυστικός). Η MRI είναι χρήσιμη για τη διάκριση καλοήθων από κακοήθεις όγκους χωρίς τη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας, που μπορεί να είναι επιβλαβής για το έμβρυο. Η χρήση της υπολογιστικής τομογραφίας (CT) αποφεύγεται εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητη, λόγω του κινδύνου που συνδέεται με την ακτινοβολία. Εκτός από τις απεικονιστικές εξετάσεις, τα εργαστηριακά τεστ, όπως η μέτρηση δεικτών καρκίνου στον ορό (π.χ. CA-125), μπορεί να χρησιμοποιηθούν με περιορισμούς, καθώς οι φυσιολογικές τιμές αλλάζουν κατά την εγκυμοσύνη, επηρεάζοντας την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων. Θεραπεία Όγκων Ωοθηκών στην Κύηση Η θεραπεία εξαρτάται από τη φύση του όγκου (καλοήθης ή κακοήθης), το στάδιο της κύησης και τη γενική κατάσταση της εγκύου. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να διασφαλιστεί η υγεία της μητέρας, να προστατευθεί το έμβρυο και, αν είναι δυνατόν, να ολοκληρωθεί η κύηση. Καλοήθεις Όγκοι: Σε περιπτώσεις όπου οι όγκοι είναι μικροί και δεν προκαλούν συμπτώματα ή επιπλοκές, η θεραπευτική αντιμετώπιση είναι συχνά συντηρητική, με τακτική παρακολούθηση μέσω υπερηχογραφίας. Αν οι όγκοι αυξηθούν σε μέγεθος ή προκαλέσουν επιπλοκές (π.χ., ρήξη ή συστροφή), μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση. Κακοήθεις Όγκοι: Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια κατά το δεύτερο τρίμηνο, όταν οι κίνδυνοι για το έμβρυο είναι χαμηλότεροι. Επεμβάσεις στο πρώτο τρίμηνο αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής, ενώ στο τρίτο τρίμηνο μπορεί να επιβληθεί καθυστέρηση μέχρι την ωριμότητα του εμβρύου. Σε πιο προχωρημένες περιπτώσεις, όπου απαιτείται χημειοθεραπεία, αυτή μπορεί να εφαρμοστεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις από το δεύτερο τρίμηνο και μετά, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι επιπτώσεις στο έμβρυο. Τα πρωτόκολλα χημειοθεραπείας επιλέγονται προσεκτικά για την αποφυγή τοξικότητας. Προκλήσεις και Σύγχρονες Τάσεις Οι όγκοι ωοθηκών στην κύηση είναι μια πολυδιάστατη κλινική κατάσταση που απαιτεί διεπιστημονική προσέγγιση. Η συνεργασία μεταξύ μαιευτήρων-γυναικολόγων, ογκολόγων, ακτινολόγων και άλλων ειδικών είναι κρίσιμη για την επιτυχή αντιμετώπιση. Η πρόοδος στη διαγνωστική τεχνολογία και η κατανόηση των μηχανισμών καρκινογένεσης επιτρέπουν την εξατομικευμένη φροντίδα. Παράλληλα, υπάρχει αυξανόμενη έμφαση στην εκπαίδευση των ιατρών για τις σύγχρονες κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν τη διαχείριση όγκων κατά την εγκυμοσύνη. Η χρήση τεχνικών όπως η μη επεμβατική υπερηχογραφία και οι εξειδικευμένες θεραπείες επιτρέπει ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις. Συμπεράσματα Οι όγκοι ωοθηκών κατά την κύηση αποτελούν ένα σύνθετο κλινικό πρόβλημα που απαιτεί προσεκτική διάγνωση και εξατομικευμένη θεραπευτική προσέγγιση. Οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι, σε συνδυασμό με τη διεπιστημονική συνεργασία, επιτρέπουν την αποτελεσματική διαχείριση, διασφαλίζοντας την υγεία της μητέρας και την ανάπτυξη του εμβρύου. Ωστόσο, παραμένει η ανάγκη για περαιτέρω έρευνα και βελτίωση των θεραπευτικών στρατηγικών, ώστε να επιτευχθεί καλύτερη πρόγνωση και ποιότητα ζωής για τις γυναίκες που αντιμετωπίζουν αυτή την πρόκληση.","The thesis examines ovarian tumors during pregnancy, a rare yet significant clinical condition that presents challenges in both diagnosis and treatment. Ovarian tumors identified during pregnancy can be either benign or malignant, and their diagnosis is often complicated by the physiological changes occurring in the pregnant body. The presence of such a tumor can affect both maternal health and fetal development, necessitating a personalized approach to case management. Diagnosis of Ovarian Tumors in Pregnancy Diagnosing ovarian tumors during pregnancy requires special attention due to the physiological, hormonal, and anatomical changes that can obscure symptoms or complicate the diagnostic process. The use of non-invasive techniques is critical to ensuring the safety of both the fetus and the mother. The primary diagnostic methods include ultrasonography and magnetic resonance imaging (MRI). Ultrasonography serves as the first-line diagnostic tool, offering detailed insights into the nature of the tumor (e.g., solid or cystic). MRI is useful in distinguishing benign from malignant tumors without the use of ionizing radiation, which could harm the fetus. Computed tomography (CT) is avoided unless absolutely necessary due to the risks associated with radiation exposure. In addition to imaging, laboratory tests such as measuring serum tumor markers (e.g., CA-125) can be used with caution, as normal values may vary during pregnancy, potentially affecting reliability. Treatment of Ovarian Tumors in Pregnancy Treatment depends on the nature of the tumor (benign or malignant), the stage of pregnancy, and the overall condition of the pregnant woman. The primary goals of treatment are to ensure maternal health, protect the fetus, and, if possible, allow the pregnancy to progress to term. Benign Tumors: For small tumors that do not cause symptoms or complications, management is often conservative, with regular monitoring through ultrasonography. If the tumors grow or cause complications (e.g., rupture or torsion), surgical removal may be necessary. Malignant Tumors: Surgical intervention can be safely performed during the second trimester when risks to the fetus are minimized. Interventions in the first trimester increase the risk of miscarriage, while third-trimester surgeries may need to be delayed until fetal maturity. In advanced cases requiring chemotherapy, it can be administered under specific conditions from the second trimester onward to minimize fetal exposure. Chemotherapy protocols are carefully selected to avoid toxicity. Challenges and Modern Trends Ovarian tumors during pregnancy represent a multidimensional clinical condition requiring an interdisciplinary approach. Collaboration among obstetricians, gynecologists, oncologists, radiologists, and other specialists is crucial for effective management. Advances in diagnostic technology and understanding tumor biology enable personalized care. Additionally, there is an increasing emphasis on educating medical professionals about contemporary guidelines for managing tumors during pregnancy. Techniques such as non-invasive ultrasonography and specialized therapeutic protocols allow safer and more effective interventions. Conclusions Ovarian tumors during pregnancy are a complex clinical challenge requiring careful diagnosis and individualized treatment. Modern diagnostic methods, combined with interdisciplinary collaboration, enable effective management, ensuring maternal health and fetal development. However, there remains a need for further research and improved therapeutic strategies to achieve better prognosis and quality of life for women facing this challenge."],"dc:identifier":["uoadl:3441325","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3441325"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["'Ογκοι ωοθηκών στην κύηση, διάγνωση και θεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:31:17Z"}